ဓားစာခံ ရှာခြင်း

မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ယန်တို့သည် ချင်ယန်၏ ရွံရှာဖွယ် ဓာတ်ပုံများ အင်တာနက်ပေါ်တွင် တင်ခံလိုက်ရသည်ဟု ကြားသောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" မဒမ်ချင်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ဒေါသထွက်လာပြီး "ဘယ်ကောင်စုတ်က ဒီလိုလုပ်တာလဲ? အဲဒီ လန်မျိုးရိုးဆိုတဲ့ ကောင်စုတ်လား?"

မဒမ်ချင်၏ ပထမဆုံး သံသယရှိသူမှာ ထိုစုံထောက်လန်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ထိုလူက ဤကိစ္စကို အသုံးချပြီး ချင်ယန်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က မဒမ်ချင်ထက် ပိုတည်ငြိမ်သည်။ သူက ချင်ယန်ကို မေးသည်၊ "ညီမလေး၊ ဒီလန်ဖေးယန်ဆိုတဲ့လူက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ?"

ချင်ယန်က ခေါင်းခါပြီး "ကိုကို၊ ညီမမသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က ထပ်မေးသည်၊ "ဒါဆို မင်း သူနဲ့ ဘယ်လိုဆက်သွယ်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် အပေးအယူလုပ်ခဲ့တာလဲ?"

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သူ့ညီမသည် အလွန်ဖြူစင်ပြီး ကြင်နာတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် ဤညီမက ဤမျှ အော့နှလုံးနာစရာကောင်းပြီး ပုန်ကန်သော ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူး။

ထို့အပြင် သူမသည် ဤအရာကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး မိသားစုဝင်များပင် ဘာမှမသိခဲ့ကြ။

ထိုအချိန်တွင် သူ့နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သို့သော် ချင်ယန်သည် သူ့ညီမဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ညီမကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ သူမကို အနိုင်ကျင့်ခွင့်မပေးနိုင်။

ချင်ယန်က သူမအစ်ကို၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

သူမက "ညီမ နိုင်ငံခြားမှာရှိတုန်းက ရခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မိတ်ဆက်ပေးတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က စူးစိုက်စွာ ထပ်မေးသည်၊ "ဘယ်သူငယ်ချင်းလဲ?"

ချင်ယန်က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး ဘာမှမပြောချင်တော့။ သူက သူမ၏ တစ်ညတာ အတူအိပ်ဖော်ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ကို ပြောလို့ရမည်လား? သူမအဖေက သူမခြေထောက်များကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်မည်ကို သူမ ကြောက်သည်။

မဒမ်ချင်က ချင်ယန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ပြီး ဓာတ်ပုံထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် အရာများကို စဉ်းစားမိသည်။ သူမ ခေါင်းမူးသွားသည်။ သို့သော် သူမက သူမသမီးကို ဂရုစိုက်သည်။ မဒမ်ချင်က သူမသားကို တားပြီး

"တော်လောက်ပြီ ဖန်အာ။ အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက ယန်အာရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဘယ်လိုကယ်တင်ရမလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမိသားစုက ဤအကြောင်းကို အသုံးချပြီး စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်လျှင် ချင်ယန်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

"ပြီးတော့ အင်တာနက်ပေါ်က ပုံတွေကို ရှင်းပြီးပြီလား?"

မဒမ်ချင်က ချင်ယန်ကို စေ့စပ်ပွဲကို အဆုံးသတ်စေချင်သည်။ သို့သော် ကျန်းမိသားစုကို ဦးဆောင်ခွင့် မပေးနိုင်။ ထို့အပြင် စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်သိမ်းသည့်အခါ ယန်အာသည် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ မဟုတ်လျှင် အနာဂတ်တွင် သူမ ကုန်းမိသားစု၏ သခင်မဖြစ်လာလျှင်ပင် ထိုသို့ ညစ်ညမ်းသော ဂုဏ်သတင်းသည် သူမ၏တစ်သက်တာလုံး လိုက်ပါနေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယခု အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ယန်အာ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ နာမည်ပျက်ရှိသော ချွေးမတစ်ဦးကို မည်သူမျှ လက်ခံမည်မဟုတ်။

ချင်ကျွင်းဖန်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး သူက "အမေ၊ ညီမလေးရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ဖြုတ်ချလို့မရဘူး! ကျွန်တော်လည်း ဘာကြောင့်လဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှာနေတယ်။ ပြီးတော့ ပုံတွေကို အတင်းအကျပ် ဖြုတ်ချလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ဟက်ကာတစ်ယောက်ကိုလည်း ရှာထားတယ်"

မဒမ်ချင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။

ချင်ယန်မှာတော့ လုံးဝ ကြောင်သွားသည်။

ပုံတွေကို ဖြုတ်ချလို့မရဘူးလား? ဒါဆို... သူမရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက်က အဲဒီဓာတ်ပုံတွေကို မြင်ပြီးရင် သူမကို လက်ထပ်ဦးမှာလား?

ချင်ယန် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူမက သူမအမေ၏ လက်စကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမ ချင်ကျွင်းဖန်ကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ကိုကို၊ ကိုကို၊ ညီမကို ကယ်ပေးပါနော်။ ညီမ... ညီမကို ဘယ်သူမှ ဒီလိုပုံစံနဲ့ မမြင်စေချင်ဘူး။ ညီမရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ညစ်ညမ်းစေချင်ဘူး။ ကိုကို..."

မဒမ်ချင်က သူမကို နှစ်သိမ့်သည်။ "ယန်အာ၊ မကြောက်ပါနဲ့။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ သမီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး။"

ယခင်ကလိုပင်၊ တိရစ္ဆာန်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဖြစ်စဉ်တုန်းက ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ချင်မိသားစုက ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့သလဲ။ ငွေနဲ့ အာဏာနဲ့ပေါ့! သာမန်လူတွေက ချင်မိသားစုနဲ့ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။ ချင်မိသားစုက လိုချင်ရင် ဒီလူတွေ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။

ပို့စ်တင်သူတွေကို ချင်မိသားစုလူတွေက ချဉ်းကပ်ပြီး အသက်ရှင်ချင်ရင် ချင်ယန်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပို့စ်တွေကို ဖြုတ်ချဖို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ကို ချင်ယန်ရဲ့ ကြင်နာမှုကို ချီးကျူးခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ချင်ယန်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တဖြည်းဖြည်း ပြန်ကောင်းလာခဲ့တယ်။

သို့သော် ထိုဖြစ်စဉ် မပြီးခင်မှာပင် ဤတစ်ခုက ရောက်လာသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ အမှုက ပိုပြီးပြင်းထန်လွန်းတယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အင်တာနက်က ချင်ယန်ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ ပြည့်လျှံသွားတယ်။

ချင်ယန် ကြောက်လန့်တကြား ငိုနေစဉ်မှာပဲ ချင်ကျွင်းဖန်ရဲ့ ဖုန်းက ထပ်မြည်လာလေသည်။

"သခင်လေး၊ မမလေးချင်ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ဖြုတ်ချလို့မရဘူး။ ထိပ်တန်းဟက်ကာတွေတောင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။" ဖုန်းထဲက အသံက ပြောလိုက်သည်။

မဒမ်ချင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။ "မင်းတို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ? ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကိုတောင် ဘာလို့မလုပ်နိုင်ရတာလဲ?"

တစ်ဖက်က လူက မဒမ်ချင်ရဲ့ အထောက်အထားကို မှတ်မိသွားပုံရပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊ "မဒမ်ချင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဆက်အသွယ်တွေအားလုံးကို သုံးခဲ့ပေမယ့် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။ ဒါ့အပြင် ဟက်ကာတွေ ဝင်ဖောက်တဲ့အခါ ထိပ်တန်းကာကွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။ မူရင်းပုံတွေကို ရှာပြီး ဖောက်ဝင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။"

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" မဒမ်ချင်က လုံးဝမယုံဘဲ အကျယ်ကြီး ဆူပူလိုက်သည်၊ "မင်းတို့ အကောင်းဆုံးမကြိုးစားလို့ မဟုတ်လား? ငါပြောပြမယ်။ မင်းတို့ကို ငှားဖို့ ငါ ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးခဲ့တယ်။ ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကိုတောင် မလုပ်နိုင်ရင် ငါတို့က မင်းတို့ကို ကျွေးမွေးနေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မလဲ?"

တစ်ဖက်က လူက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားလေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ လစာရနေတဲ့အတွက် ဒီအရှက်ကွဲမှုကို ခံရမည်။ သူက ရှင်းပြလာခဲ့သည်၊ "မဒမ်၊ ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံးမကြိုးစားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို အတားအဆီးတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရတာပါ။"

"မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်သူက ချင်မိသားစုကို အနှောင့်အယှက်ပေးမှာလဲ?" မဒမ်ချင်က ဒေါသတကြီးလေသည်၊ "တော်လောက်ပြီ။ ဆင်ခြေတွေ မရှာနဲ့။ အဲဒီဓာတ်ပုံတွေကို အခုချက်ချင်း ဖြုတ်ချဖို့ ငါအမိန့်ပေးတယ်!"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် မဒမ်ချင်က ဖုန်းချလိုက်တော့သည်။

ချင်ကျွင်းဖန်၊ "..."

ချင်ကျွင်းဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်စွာဖြင့်၊ "တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို ပိတ်ဆို့နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဖွဲ့က ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ? အဲဒီ လန်ဆိုတဲ့လူ ဖြစ်နိုင်မလား?" ဒီအချိန်မှာ ချင်ကျွင်းဖန်မှာ နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။

သူက ချင်ယန်ကို၊ "ညီမလေး၊ အဲဒီလူက ဘာလို့ ရုတ်တရက် မင်းရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ထုတ်ပြန်ရတာလဲ? မင်း သူ့ကို ပိုက်ဆံပေးပြီးသား မဟုတ်လား?"

ချင်ကျွင်းဖန်က အထက်တန်းစား အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ အထူးပြုတဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ သူ့မျိုးရိုးနာမည်ကလည်း လန် ပဲ။ ဒီလူက အရမ်းစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည်။ သူက မြို့တော်က လူတော်တော်များများရဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို သိထားပေမယ့် သူ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ သူမှာ စွမ်းရည်အချို့ရှိတယ်ဆိုတာ သိသာသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူက သူ့နည်းလမ်းတွေမှာ စည်းကမ်းရှိသည်။ မင်း သူ့ကို မထိခိုက်ရင် သူက မင်းကို ဘယ်တော့မှ မတိုက်ခိုက်ဘူး။ သူက အရမ်းအော့နှလုံးနာစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့ညီမက ဒီလူအကြောင်း ပြောနေတာလားလို့ တွေးမိလိုက်သည်။ အဲဒါမှန်ရင် သူမပြောတဲ့ဇာတ်လမ်းရဲ့ ယုံကြည်ထိုက်မှုက...

ချင်ကျွင်းဖန်က အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် သူက သူ့ညီမကို ပိုယုံကြည်တာ သဘာဝကျပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ချင်မိသားစုရဲ့ နောက်ဆက်ခံသူအနေနဲ့ သူက ရှင်းလင်းပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် အမှားတစ်ခုလုပ်မိရင် ချင်မိသားစုက အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာရလိမ့်မယ်။

သူ့အစ်ကိုရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ ချင်ယန်၏မျက်နှာလေးက ထပ်ပြီး ဖြူဖျော့သွားလေသည်။ သူမ၏ပါးစပ်က ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်နဲ့ အတော်လေး မတရားခံနေရသည့်ပုံလေးပင်။

လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီးတဲ့နောက် ဒီလိမ်ညာမှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ နောက်ထပ်လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးရပြန်သည်။

ချင်ယန်က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ကာ သူမက သူမအစ်ကိုရဲ့ မယုံကြည်မှုကြောင့် စိတ်ထိခိုက်နေပုံပေါ်လေသည်။

"ကိုကို၊ သူက ညီမကို သဘောကျနေတယ်။ သူက ညီမကို... ညီမကို သူ့ရဲ့ ချစ်သူဖြစ်စေချင်တယ်။ ညီမ မလိုလားဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ညီမကို ကလဲ့စားချေချင်ခဲ့တယ်။ ကိုကို၊ ကိုကို ညီမလေးကို ကူညီပေးရမယ်နော်"

လန်ဖေးယန်မှာ နောက်ခံ ဒါမှမဟုတ် အားကိုးရာမရှိဘူးလို့ သူမ သေချာနေသည်။ ဒါကြောင့် လန်ဖေးယန်က အကောင်းဆုံး ဓားစာခံပဲ။ လန်ဖေးယန်ကို တွေ့တာနဲ့ ချင်မိသားစုက အရာအားလုံးကို သူ့အပေါ်ပုံချလိမ့်မည်။

ချင်ကျွင်းဖန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "ကောင်းပြီ၊ ငါ အခု လန်ဖေးယန်ကို သွားရှာမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက မဒမ်ချင်ကို ကြည့်ပြီး "အမေ၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကိစ္စတွေကို သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်"

"ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန်သွား!" မဒမ်ချင်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ချင်ကျွင်းဖန် ထွက်သွားတာနဲ့ ချင်ယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေသွားတော့သည်။

သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပုံရပြီး ချက်ချင်းပဲ သူမရဲ့ ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်ကာ သူမ သတင်းရဲ့ ရှေ့စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ မြင်ရတာအားလုံးက သူမနဲ့ အဲဒီရွံရှာဖွယ် ဓာတ်ပုံတွေအကြောင်း အတင်းအဖျင်းတွေပဲ။

ဆောင်းပါးတွေအောက်က မှတ်ချက်တွေက ပိုပြီး ညစ်ပတ်နေလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး!" ချင်ယန်က သူမရဲ့ ဖုန်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ကုတင်ဘေးမှာ လှဲချပြီး ငိုကြွေးတော့သည်။

မဒမ်ချင်က သူမရဲ့ သမီးရဲ့ ဖုန်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူမရဲ့ သမီးအကြောင်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတင်းတွေအားလုံးကို သူမ မြင်လိုက်ရတာကြောင့်။ သူမရဲ့ မျက်နှာက အစိမ်းရောင်ကနေ အနီရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အနက်ရောင်အထိ ပြောင်းသွားတော့သည်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် အရမ်းရယ်စရာကောင်းတယ်။

ဖုန်းကိုင်ထားတဲ့ သူမရဲ့ လက်ပေါ်က သွေးကြောတွေက ပေါ်ထွက်နေသည်။ မှတ်ချက်တွေကို ဖတ်ရင်း သူမရဲ့ ဒေါသက ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"ဒါက အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ ဒါဘယ်လိုလူစားတွေလဲ?" ပြီးတော့ သူမ ခေါင်းလှည့်ပြီး သူမရဲ့ သမီးကို နှစ်သိမ့်သည်၊ "ယန်အာ၊ စိတ်မပူနဲ့။ အမေ သမီးရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းပေးပြီး သမီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးမယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ သမီးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ခွင့်မပေးဘူး။"

သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူမရဲ့ သမီးက အမြဲတမ်း ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ အနိုင်ကျင့်လို့မရဘူး။

"အမေ!" ချင်ယန်က သူမရဲ့ အမေကို ပွေ့ဖက်ပြီး ချုံးပွဲချငိုတော့သည်၊ "ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

မဒမ်ချင်က သူမရဲ့ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပြီး "ယန်အာ၊ မကြောက်နဲ့။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ဟုပြောလိုက်သည်။

.......

ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီတို့ လက်ထပ်စာချုပ်ရပြီးနောက်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်တစ်ယောက် သူ့ဇနီးရဲ့လက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းကိုင်ပြီး ရွာထဲမှာ လျှောက်သွားနေတော့သည်။ သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဂုဏ်ယူနေတဲ့ပုံစံပင်။ လူတွေကို သူ့ကို ရိုက်ချင်စိတ်ပေါက်စေသည်အထိ။

'လက်ထပ်ရတာ ဘာဖြစ်လဲ? ဘာလို့ ဒီလောက်ဂုဏ်ယူနေရတာလဲ? တခြားလူတွေ လက်မထပ်ဖူးတာကျနေတာပဲ။'

တစ်ခါမှ လက်မထပ်ဖူးတဲ့ စစ်ထူရှင်းက သူ့ကို ခွေးစာကျွေးနေတဲ့ ဒီစုံတွဲကို မြင်ရတာ မခံနိုင်တော့ပေ

"..."

စစ်ထူရှင်းက မကျေမနပ်ဖြင့်၊ "ကျွန်တော်ပြောမယ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ကြွားချင်သလောက်ကြွား၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာတော့ မလုပ်ပါနဲ့လား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဒီမသိတတ်တဲ့ တတိယဘီးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "မင်း မမြင်ချင်ရင် ထွက်သွားလိုက်။ ဒီမှာ မျက်စိစပါးမွှေးစူးအောင် လုပ်နေစရာမလိုဘူး!"

မျက်စိစပါးမွှေးစူးသူ၊ "..."

သူလည်း ဒီမှာမနေချင်ပါဘူးနော်၊ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးက သူ့ကို လိုက်ခိုင်းထားတယ်လေ။

စစ်ထူရှင်းက သနားစရာကောင်းစွာပြောလိုက်သည်၊ "ဘော့စ်၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက် လိုက်ခိုင်းဖို့ သခင်ကြီးကို ပြောကြည့်ပါလား? ရှောင်ဝမ်နဲ့ ရှောင်ကျန်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးလည်းရှိတာပဲ"

သူ နားမလည်ဖြစ်နေသည်။ "စကားမစပ်၊ သခင်ကြီးက ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်ခိုင်းရတာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..." အဘိုးက အရမ်းအားနေတာ။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်နှာအနည်းငယ်နီရဲပြီး ခေါင်းငုံ့ထားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့်၊ "မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်လိမ္မာနေရတာလဲ? အလုပ်မလုပ်ဘဲ မနေတတ်တော့ဘူးလား?"

စစ်ထူရှင်းက အံကြိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ သေချာပေါက်တွေ့မှာပဲ။ သူတို့က သခင်ကြီးကို တိုင်ရင် ကျွန်တော် မရီးရဲ့ အိမ်မှာ ထမင်းသွားစားလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီတို့ လက်ထပ်ပြီးပြီ။ ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းမိသားစုကို မပြောင်းရွှေ့သေးသည့်အတွက် ရှောင်မိသားစုက သူမရဲ့ မင်္ဂလာဦးအိမ် ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဘာလို့မပြောင်းရွှေ့ချင်ရတာလဲဆိုတော့ အလေ့အကျင့်ကြောင့်ပဲ။

သူမက ကုတင်တစ်ခုတည်းပေါ်မှာပဲ အိပ်လေ့ရှိတယ်။ တခြားတစ်နေရာကို ပြောင်းသွားရင် သူမ အိပ်ပျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ၊ ဒါကြောင့် မိသားစုနှစ်ခုလုံးက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘာဝအတိုင်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နောက်ကလိုက်နေရုံကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘူး" လို့ စစ်ထူရှင်းက အပြစ်ကင်းစင်စွာပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ကို အေးစက်စက်တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှောင်လင်းယွီနဲ့ ဆက်ပြီး ချစ်ကြည်နူးနေတော့သည်။ သူ ဒီသနားစရာကောင်းတဲ့လူကို ဂရုမစိုက်ချင်တော့ဘူး။

စင်ဂယ်လူလွတ်လေးတစ်ယောက်က ခွေးစာစားနေရလေသည်။ စစ်ထူရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို စူထားကာ အသံတိုးတိုးနဲ့၊

"လက်ထပ်ရတာ ဘာဖြစ်လဲ? လက်ထပ်ရတာ ဘာထူးလို့လဲ? အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အချစ်ရဲ့ သင်္ချိုင်းဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား? မင်းက သင်္ချိုင်းတစ်ခုထဲ ခြေချမိတာတောင် မသိဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏နားတွေက လှုပ်သွားလေသည်။ သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး ဆိုးရွားတဲ့ အမူအရာနဲ့ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

စစ်ထူရှင်း တုန်သွားပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ဘာမှမပြောဘူး"

သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး "ကျွန်တော် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ တခြားတစ်နေရာမှာ သွားကစားလိုက်မယ်"

ရှောင်ဝမ်နဲ့ ရှောင်ကျန်းကို တွေ့ရင်တော့ သူ့မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။

စစ်ထူရှင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီကို "ယွီအာ၊ မင်္ဂလာပွဲက ဒီတစ်ခါ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဖြစ်ရမှာမို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကိုယ် မင်းကို ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးမယ်၊ မင်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးနဲ့ အပျော်ရွှင်ဆုံး သတို့သမီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

ရှောင်လင်းယွီက ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး မြို့တော်ကို ပြန်တဲ့ ခရီးက မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ရိုးရှင်းတဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခုပဲ ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။ ကုန်းမိသားစုကနေ သခင်ကြီးကုန်းနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ပဲ တက်ရောက်လိမ့်မည်။

ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတဲ့အတွက် သခင်ကြီးကုန်းနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို မင်္ဂလာပွဲတက်ရောက်ဖို့ မဖိတ်ကြားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိသားစုကို မျက်နှာသာပေးဖို့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သတို့သမီးကို ခေါ်ဖို့ မင်္ဂလာကား အစီး၂၀ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မင်္ဂလာပွဲတက်ရောက်လာတဲ့ ကုန်းမိသားစုဝင်တွေအားလုံးက ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေချည်းပင်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှောင်မိသားစုရဲ့ သံသယတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံခဲ့သည်။ ကုန်းမိသားစုက ကြီးမားတဲ့ အာဏာနဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကလည်း အားကောင်းလေသည်။

ရှောင်မိသားစုက အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်ကြသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို အကြောင်းမကြားခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ကလေးမွေးပြီးရင် သူတို့က မြို့တော်ကို ပြန်ပြီး နောက်ထပ်မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ကျင်းပလိမ့်မည်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကုန်းမိသားစုက ဒီကိစ္စကို လူတိုင်းကို သေချာပေါက် ကြေညာပေလိမ့်မည်။

***