ယန်စစ်မင်၏ တိုက်ခိုက်မှု
Vol. 28 Ch. 470
ယန်စစ်မင်ကို ကလေးတစ်ယောက်က ရေလှောင်ကန်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားပေးသည်။
သူက ရေလှောင်ကန်ဘေးတွင် ရပ်နေသော စုံတွဲတစ်တွဲကို အဝေးမှ မြင်လိုက်ရသည်။ ယောက်ျားလေးက ချောမောပြီး မိန်းကလေးကတော့ လှပလေသည်။
ယောက်ျားလေးက တစ်ဖက်မိန်းကလေး၏ ခါးကို ကိုင်ထားပြီး မိန်းကလေးက ထိုယောက်ျားလေး၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် မှီထားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ရေလှောင်ကန်ကို ကြည့်နေကြပြီး အလွန်ရင်းနှီးပြီး ငြိမ်းချမ်းနေသည်။
ယန်စစ်မင်က သူ့လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက သူတို့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ဆိုးညစ်ညစ်အပြုံးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ရှောင်လင်းယွီ။" ယန်စစ်မင်က ရှေ့သို့တက်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက အသံကိုကြားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်စစ်မင်ကို မြင်ပြီး သူမလည်း အလွန်ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် "ယန်ကော!" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည်တော့ ယန်စစ်မင်၏ ပုံစံကို မြင်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ လက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးပြီး "ရှားပါးတဲ့ ဧည့်သည်ပဲ၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်!
ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ ယွီအာရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို တက်ဖို့လာတာလား? နည်းနည်းစောနေသလိုပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့ ယွီအာရဲ့ မင်္ဂလာပွဲက သန်ဘက်ခါမှပါ။"
ဒီလိုပြောရင်း သူက ဂုဏ်ယူတဲ့အပြုံးကို ပြုံးပြီး ဆက်ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ဧည့်သည်က ဧည့်သည်ပဲ။ စောစောရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ကျသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တွေပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ခင်ဗျားရောက်လာပြီဆိုတော့ နေဖို့နေရာ ရှာပေးပါ့မယ်။"
ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."
ဘာလို့ လေထဲမှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ယမ်းငွေ့နံ့တွေ ထွက်နေရတာလဲ?
ယန်စစ်မင်၊ "..."
သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ယူတဲ့အပြုံးကို ငါမမြင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ခဏနေရင် သူ့ကို မပြုံးနိုင်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။
ယန်စစ်မင်က ရုတ်တရက် အလွန်လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ "ရှောင်လင်းယွီ၊ ငါ မင်းကို သီးသန့်ပြောစရာတစ်ခုရှိတယ်" သူက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ထွက်သွားစေချင်နေသည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်း အချက်ပေးသံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ယန်စစ်မင်ကို သတိဖြင့်ကြည့်ပြီး အသံအနေအထားက မကောင်းတော့ဘဲ "ယန်စစ်မင်၊ မင်းမှာ ပြောစရာရှိရင် ငါ့ရှေ့မှာပဲပြော။ ယွီအာနဲ့ ငါက လင်မယားတွေဖြစ်နေပြီ။ ငါ့ဇနီးကို တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်တည်းနေခွင့်ပေးလောက်အောင် ငါက စိတ်သဘောထားမကြီးဘူး"
သူ့စကားတွေက အရမ်းတိုက်ရိုက်ဆန်ပြီး လွှမ်းမိုးလိုစိတ်နဲ့ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖော်ပြနေသည်။
ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."
ဒီလူက ကလေးဆန်လိုက်တာ။ ငါက သူ့နဲ့ လက်ထပ်ပြီးသားပဲ။ သူ ဒီလောက်အထိ ကာကွယ်နေစရာလိုလို့လား?
ဒါပေမဲ့ ဒီစကားတွေက ယန်စစ်မင်ရဲ့ နားထဲမှာ လှောင်ပြောင်မှုတွေလိုပဲ။ ယန်စစ်မင်ရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး အေးစက်တဲ့အပြုံးနဲ့ "ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်းက ရှောင်လင်းယွီက မင်းနဲ့လက်ထပ်ပြီးရင် သူ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို မရတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား? သူက အနာဂတ်မှာ တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ စကားမပြောရတော့ဘူးလား? ဒါဆို အနာဂတ်မှာ သူ့ဘေးမှာ သူငယ်ချင်းမရှိနိုင်တော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား?"
ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း အရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။ သူက ချက်ချင်း
"ယွီအာ သူကြိုက်တဲ့သူနဲ့ သူငယ်ချင်းလုပ်ဖို့က သူ့လွတ်လပ်ခွင့်ပဲ။ သူ့ခင်ပွန်းအနေနဲ့ ငါက ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဇနီးအပေါ်မှာ မရိုးသားတဲ့စိတ်ရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ငါ ဘာလို့မတားရမှာလဲ? ငါက ငါ့ဇနီးကို တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်ဆီ လက်လွှဲပေးမှာမဟုတ်ဘူး"
ယန်စစ်မင်၊ "..."
ဒီလူက တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။
ရှောင်လင်းယွီက ဘေးမှာရပ်ပြီး အသံမထွက်ဘဲ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ လက်စကိုသာ ဆွဲထားလိုက်သည်။
ယန်စစ်မင်က အံကြိတ်ပြီး "ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်း အရမ်းမလွန်နဲ့။ မရိုးသားတဲ့စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ငါချစ်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလား?"
ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်စွာဖြင့်၊ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီအခွင့်အရေးက မိန်းကလေးက ငါ့ကိုရွေးချယ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရပ်သွားပြီ။"
ယန်စစ်မင်၊ "..."
ဒါပေမဲ့ ယန်စစ်မင်က ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီကို မရိုးသားတဲ့စိတ်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာကို သတိရလိုက်တဲ့အခါ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ဒေါသလှိုင်းတစ်ခု ထသွားပြန်သည်။
သူက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ မငြင်းခုံတော့ဘဲ ထိုအစား သူက ရှောင်လင်းယွီကို ကြည့်ပြီး "လင်းယွီ၊ ငါ မင်းကို ပြောစရာတစ်ခုရှိတယ်။ မင်းနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောလို့ရမလား?"
"မရဘူး!" ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ကို ငြင်းလိုက်ပြန်သည်။
'ယန်စစ်မင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မျက်နှာပြောင်တိုက်နိုင်ရတာလဲ? သူ ငါ့ကိုမျက်လုံးထဲ မထည့်ဘူးလား?'
ယန်စစ်မင်က ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုလိုက်ကာ ရှောင်လင်းယွီကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီလေ!"
သူမက ယန်စစ်မင်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိပြီး ယန်စစ်မင်က သူမကို တကယ်တစ်ခုခုပြောစရာရှိနိုင်တယ်လို့ သေချာနေသည်။
"ယွီအာ?" ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်းပဲ အနည်းငယ် နစ်နာသလို အော်လိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ပဲ မင်းခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်ပြီး တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ ထွက်သွားတော့မှာလား?"
ရှောင်လင်းယွီရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားကာ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို "ဟုတ်တယ်။ ရှင် ကျွန်မကို တားမလို့လား?"
ကုန်းထျန်းဟောက်က ဘာမှမပြောဘဲ ရှောင်လင်းယွီကို နစ်နာတဲ့မျက်နှာနဲ့ ကြည့်နေလေသည်။
ရှောင်လင်းယွီရဲ့ နှလုံးသားက ပျော့သွားပြီး သူမက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး "ဟုတ်ပါပြီ ကျွန်မ ဟိုနားလောက်သွားပြီး သူနဲ့ စကားခဏပြောရုံပဲ။ အဆင်ပြေလား?"
ရှောင်လင်းယွီက ရေလှောင်ကန်ဘေးက နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ နေရာက သိပ်မဝေးသော်လည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကတော့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတုန်းပင်။ သို့ပေမဲ့ သူလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပေ။ ရှောင်လင်းယွီက အမြဲတမ်း သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိလေသည်။။
သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ယန်စစ်မင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်၊ "ယန်ကော၊ ဟိုဘက်မှာ သွားပြောကြရအောင်။ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလူက အရမ်းသဝန်တိုလွယ်တယ်။"
ယန်စစ်မင်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲက ခါးသီးမှုက ပိုပြင်းထန်လာပေမယ့် သူက "ကောင်းပြီ" လို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာတတ်နိုင်လေသည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက် ဘေးဘက်ကို လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။
ရှောင်လင်းယွီက ရေလှောင်ကန်ကို ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး"ယန်ကော၊ ပြောစရာရှိရင် ပြောသာပြောပါ။"
ယန်စစ်မင်က သူမကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ သိသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက စိတ်ဝင်စားမှုသက်သက်ပဲ၊ အချစ်မဟုတ်ပေ။ ယန်စစ်မင်က သူတကယ်ချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို တကယ်မတွေ့ဖူးသေးပေ၊ ဒါကြောင့် သူက ချစ်ခင်မှုကို အချစ်လို့ သဘောထားနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ တကယ့်အချစ်စစ်ကို တွေ့တဲ့အခါ သူမကို တကယ်မချစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ နားလည်သွားလိမ့်မည်။
ယန်စစ်မင်က ရှောင်လင်းယွီဘေးမှာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူက သူမရဲ့ ဘေးတိုက်မျက်နှာရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောက်ကြောင်း၊ သူမရဲ့ သန့်ရှင်းပြီး ဖြူဖွေးတဲ့ အသားအရေကို မြင်နိုင်ပြီး သူမက နူးညံ့ပြီး လှပနေသည်။
သူခေါင်းလှည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအပြုံးက အရမ်းပျော်ရွှင်ပြီး လှပနေသည်။
ယန်စစ်မင်က သူမကို ခဏစိုက်ကြည့်ပြီး "ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်း သူ့ကို ချစ်လား?" လို့
ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို ချစ်တယ်"
ယန်စစ်မင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲက အလင်းရောင်က အနည်းငယ် မှိန်သွားလေသည်။
သူက ထပ်ပြီး၊ "ကုန်းထျန်းဟောက်ကရော? သူ မင်းကို ချစ်ရဲ့လား?"
သူဒီမေးခွန်းကို မေးတဲ့အခါ သူ့လက်သီးတွေက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားခဲ့သည်။
ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ၊ "အင်း သူလည်း ကျွန်မကို အရမ်းချစ်တယ်။"
"မဟုတ်ဘူး၊ သူက မင်းကို မချစ်ဘူး!" ရှောင်လင်းယွီ ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့ ယန်စစ်မင်က မစဉ်းစားဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ယန်စစ်မင်၊ မင်း လွန်လွန်းနေပြီ!" ဒီအချိန်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့အသံက သူတို့နောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ငါ ယွီအာကို မချစ်ဘူးလို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောလဲ? ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ။"
ရှောင်လင်းယွီနဲ့ ယန်စစ်မင်တို့နှစ်ယောက် အသံကြားရာသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ခြေဆယ်လှမ်းပင် မဝေးသောနေရာတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။
ရှောင်လင်းယွီတစ်ယောက် တော်တော်လေးစိတ်ညစ်သွားတော့သည်။ "ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မနောက် လိုက်လာတာလဲ?"
ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်း ရှေ့တက်ပြီး ချော့မော့တဲ့ပုံစံနဲ့ "ကိုယ်က ဒီမရိုးမသားနဲ့လူကို စိုးရိမ်လို့ပါ"
ရှောင်လင်းယွီ၊ "..." တကယ်ပဲ ဘာတွေကိုစိုးရိမ်နေတာလဲ?
ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်းပဲ မနှစ်မြို့တဲ့မျက်နှာနဲ့ "တော်သေးတယ်၊ ကိုယ် မင်းနောက်ကို လိုက်လာလို့၊ မဟုတ်ရင် ဒီလူက ဘယ်လောက်ကောက်ကျစ်တယ်ဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ယန်စစ်မင်၊ မင်းကို ယောက်ျားတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြားလူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မကောင်းပြောတတ်တဲ့လူပဲ။"
ရုတ်တရက် အမိခံလိုက်ရသည့်အတွက် ယန်စစ်မင်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဝန်ခံလိုက်တော့သည်၊ "ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ငါ မင်းနောက်ကွယ်မှာ အတင်းပြောနေတာမဟုတ်ဘူး။ ငါက အမှန်တရားကိုပဲ ပြောနေတာ။
မင်းရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို တိုက်ရိုက်မေးမယ်။ ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ပြောစမ်းပါဦး။ မင်း ရှောင်လင်းယွီကို တကယ်ပဲ ကြိုက်လို့၊ ချစ်လို့ လက်ထပ်တာလား?"
ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက ယန်စစ်မင်က ရှောင်လင်းယွီအပေါ် သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မေးခွန်းထုတ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ကုန်းထျန်းဟောက်က လေးနက်စွာပြောတယ်၊ "ယန်စစ်မင်၊ မင်း ဘာကို အတည်ပြုချင်တာလဲ? ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို အဖြေပေးလိုက်မယ်။
ငါ ရှောင်လင်းယွီကို ချစ်လို့ လက်ထပ်တာ။ မင်းကျေနပ်ပြီလား?"
ယန်စစ်မင်က ခေါင်းခါပြီး မျက်လုံးကိုမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ သံသယရှိတဲ့အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ခပ်ရေးရေး လှောင်ပြောင်တဲ့အမူအရာတစ်ခုက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာပြီး သူက "မြို့တော်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက် မင်းက ကလေးမရနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေရှိတယ်။ ဒီတော့ မင်း ရှောင်လင်းယွီကို လက်ထပ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူရဲ့ ကလေးကြောင့် မဟုတ်လား?"
"အာ၊ ဘာ? သခင်လေးကုန်းက ကလေးမရနိုင်ဘူးလား?" မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ရွာသားတချို့က သူတို့ပတ်လည်မှာ စုရုံးနေကြလေပြီ။ ယန်စစ်မင်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ သူတို့က အံ့အားသင့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်ကုန်ကြတော့သည်။
"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ရွာသားတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပဲ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး သံသယရှိတဲ့အကြည့်နဲ့ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေက ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း ရွာသားတွေက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြောက်ရွံ့တာကြောင့် သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေရုံသာဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် ဒီလောက်ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေးကုန်းက ကိုယ်ဝန်ဆောင် ရှောင်လင်းယွီကို သဘောကျသွားတာကိုး။ သူက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ဗိုက်ထဲက ကလေးကိုပဲ လိုချင်တာ။"
"မဟုတ်ဘူး၊ ကုန်းမိသားစုနဲ့ ရှောင်မိသားစုက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ဗိုက်ထဲက ကလေးက သခင်လေးကုန်းရဲ့ ကလေးလို့ လူတိုင်းကို မပြောခဲ့ဘူးလား?"
"သူတို့လိမ်နေတာ အသိသာကြီးပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ သခင်လေးကုန်းက ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတယ်။ သူက ကလေးမရနိုင်ဘူးဆိုတာ ပေါ်သွားရင် မျက်နှာအများကြီး ပျက်လိမ့်မယ်။"
ရွာသားတွေရဲ့ အသံတွေက သေးငယ်ပေမယ့် ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ နားတွေက ထက်မြက်တယ်။ ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီတို့က အားလုံးကို ကြားလိုက်ရတယ်။
ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်ပြီး မှိုင်းညို့နေပေမယ့် သူက ဒီရွာသားတွေကို ဒေါသမထွက်နိုင်ဘူး။ သူ့မျက်နှာကတော့ မည်းမှောင်ပြီး အေးစက်နေသည်။ သူက ယန်စစ်မင်ကို စူးရှစွာကြည့်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့်၊ "ယန်စစ်မင်၊ မင်းက ဒီလောက်အောက်တန်းကျမှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး။ ဒီလိုအခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို မင်းဘယ်လိုလုပ် ထုတ်ပြောနိုင်ရတာလဲ? တခြားလူတွေကို အသရေဖျက်တာက ဥပဒေနဲ့ မညီဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား?"
ယန်စစ်မင်၏မျက်နှာကလည်း သိပ်မကောင်းပေ။ မျှမျှတတပြောရရင် သူ ထိုစကားများကို ပြောလိုက်ချိန် သူတို့ပတ်လည်မှာ ရွာသားတွေ ဒီလောက်အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ သူသတိမထားမိခဲ့။ သူက ဒီကိစ္စကို အတင်းအဖျင်းဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့က အခု မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဒါကြောင့် သူက သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စေ့ထားရုံပဲရှိတော့သည်။
ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာကလည်း ကြည့်မကောင်းတော့။
ယန်စစ်မင် ဒီတစ်ခါတော့ နည်းနည်းလွန်သွားပြီ။ သူက သူမကောင်းဖို့အတွက် ကြည့်ပေးနေတာဆိုပေမယ့် ဒီလိုအခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို သူဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်ရတာလဲ?
ရှောင်လင်းယွီ တုံ့ပြန်တော့မည့်အချိန်မှာပဲ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှေ့တက်ပြီး သူမရဲ့ ခါးလုံးလုံးလေးကို သူ့လက်မောင်းနဲ့ ရစ်ပတ်လိုက်ကာ လွှမ်းမိုးလိုသည့်ပုံစံဖြင့် "ယန်စစ်မင်၊ေလက်လျှော့လိုက်တော့။ မင် ဘယ်လိုပဲ သွေးခွဲဖို့ စီစဉ်နေပါစေ၊ ငါနဲ့ ငါ့ဇနီးရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မလှုပ်ခတ်နိုင်ဘူး။ ငါကလေးမရနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ကိစ္စအတွက်တော့ မင်းကို စိတ်ပျက်စေရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယွီအာ လွယ်ထားတဲ့ ကလေးက ငါ့ကလေးပဲ"
"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ယန်စစ်မင်က ကလေးက ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ကလေးလို့ ကြားတော့ မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးပြူးသွားတော့သည်။
ဒီကလေးရဲ့အဖေက တကယ်ပဲ ကုန်းထျန်းဟောက်လား? ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိလို့လား?
မြို့တော်က မြင့်မြတ်ပြီး ဩဇာရှိတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ လယ်သမားမိသားစုက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရွာသူမလေးတစ်ယောက်က လုံးဝမတူညီတဲ့ ကမ္ဘာနှစ်ခုက လူတွေလေ။ ဒါကိုတောင် သူတို့က အတူတူ ကလေးတစ်ယောက် ရခဲ့ကြတယ်?
ကုန်းထျန်းဟောက်က ယန်စစ်မင်က သူ့ကိုမယုံဘူးဆိုတာ သိတာကြောင့် သူက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်လေသည်။ "မင်းမယုံဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အမှန်တရားပဲ။ အဲဒီတုန်းက ယွီအာကို Marriottဟိုတယ်မှာ ဆေးခတ်ခံရပြီး မတော်တဆ ငါ့အခန်းထဲကို ဝင်လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ယွီအာက ငါက အလုပ်ကိစ္စအစည်းအဝေးသွားနေတုန်း ထွက်သွားခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ဟွေ့ချင်အုပ်စုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မင်းကိုတောင် မလိုအပ်ဘူး။"
ယန်စစ်မင်တစ်ယောက် ကုန်းထျန်းဟောက်ပြောတာကို ကြားပြီး ရှောင်လင်းယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကုန်းထျန်းဟောက်ပြောတာက အမှန်တရားဖြစ်တယ်ဆိုတာ ချက်ချင်းအတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ကို လိမ်စရာအကြောင်းမရှိပေ။
ယန်စစ်မင်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် နာကျင်မှုတွေ ထိုးတက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
***