ချင်ယန်ကို ရှာဖွေခြင်း

ကျန်းထောင်သည် မိသားစုစည်းမျဉ်းဖြင့် အပြစ်ပေးခံရပြီးနောက် သူ၏ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တရွတ်တိုက်ဆွဲရင်း ချင်မိသားစုထံသို့ သွားခဲ့သည်။

ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ချင်ရှင်းပေါင်သည် သူ့သမီးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည့်အတွက် အပြစ်ရှိသလိုခံစားနေစဉ် တံခါးဘဲလ်သံကြားလိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်းပင် စိတ်မကြည်မသာဖြင့် အစေခံကိုမေးလိုက်သည်၊ "ဘယ်သူလဲ?"

အစေခံသည် ချက်ချင်းသွားမေးပြီးနောက် ပြန်လာ၍ အစီရင်ခံသည်၊ "သခင်ကြီး၊ အနာဂတ်သခင်လေးပါ!"

ချင်ရှင်းပေါင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကျဉ်းသွားပြီး သံသယအချို့ဖြင့် ပြောသည်၊ "ကျန်းထောင်က အဲ့ဒီမြို့ငယ်လေးကို ပြန်သွားတာမဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီကိုရောက်လာရတာလဲ?"

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော မဒမ်ချင်သည် သူမ၏သမက်ရောက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူရောက်လာတာ ကောင်းတာပေါ့။ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ သမီးလေးကို နှစ်သိမ့်ဖို့လာတာပဲဖြစ်ရမယ်။"

သို့သော် ချင်ရှင်းပေါင်သည် သူမကဲ့သို့ အကောင်းမြင်မနေပေ။ သူက ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ သူက အင်တာနက်ပေါ်က ကောလာဟလတွေကို ယုံကြည်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

မစ္စစ်ချင်သည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်၊ "ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောခဲ့တာလေ။ ဒါတွေက ကောလာဟလတွေသက်သက်ပဲလို့။ ကျွန်မသမက်က ဒါတွေကို ဘယ်တော့မှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။

ကျွန်မတို့ရဲ့ ယန်အာက လှပတယ်၊ လိမ္မာတယ်၊ စိတ်ထားကောင်းတယ်။ သူက အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းမှာ နာမည်ကြီးတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်မတို့သမက်နဲ့ ယန်အာက ငယ်ငယ်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြတာ။ သူတို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ ယန်အာက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ သူ ဘယ်လိုလုပ်မသိဘဲနေမလဲ? သူက အင်တာနက်ပေါ်က ကောလာဟလတွေကို နားထောင်မယ်လို့ ရှင်ထင်နေတာလား?"

ချင်ရှင်းပေါင်သည် သူ့ဇနီးကို အနိုင်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက အစေခံကိုပြောသည်၊ "သွားပြီး အစောင့်တွေကို ငါတို့သမက်ကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်လို့ပြောလိုက်။"

ချင်မိသားစုအိမ်တော်ထဲသို့ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် သွေးများဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျန်းထောင်၏ပုံစံကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အစေခံက အော်လိုက်သည်၊ "အား၊ အနာဂတ်သခင်လေး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒဏ်ရာတွေပြင်းပြင်းထန်ထန် ရလာရတာလဲ?"

ဧည့်ခန်းထဲတွင် သူတို့၏သမက်ဝင်လာမည်ကို စောင့်နေကြသော ချင်ရှင်းပေါင်နှင့် သူ့ဇနီးသည် အစေခံ၏စကားကိုကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သူတို့ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျန်းထောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့အင်္ကျီက သွေးတွေနဲ့ နီရဲနေခဲ့တာကြောင့် အင်္ကျီရဲ့မူလအရောင်ကိုတောင် မသိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ တကယ်တော့ အင်္ကျီက သွေးတွေစက်စက်ယိုကျနေတုန်းပဲ။ သူ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?

မဒမ်ချင်သည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ ရှေ့သို့တိုးပြီးမေးသည်၊ "ထောင်အာ၊ မင်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ? လမ်းမှာ ဓားပြတိုက်ခံခဲ့ရတာလား? ဘယ်ဓားပြက သခင်လေးကျန်းကို ဓားပြတိုက်ရလောက်အောင် မျက်စိကန်းနေတာလဲ?"

ထို့နောက် သူမက အစေခံတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးသည်၊ "သွားပြီး ဆရာဝန်ကို မြန်မြန်ခေါ်လိုက်။"

ကျန်းထောင်သည် ဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းခေါ်လိုက်သည်၊ "ဦးလေး၊ အန်တီ!"

မူလက သူတို့စေ့စပ်ပြီးနောက် ကျန်းထောင်သည် ချင်ယန်၏မိဘများကို သူ့အဖေနှင့်အမေဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခပ်စိမ်းစိမ်းခေါ်ဝေါ်မှုသို့ ပြန်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ရှင်းပေါင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူ နောက်မှ သူ့ကိုသတိပေးမည်။

ကျန်းထောင်သည် မဒမ်ချင်က သူ့အတွက် ဆရာဝန်ခေါ်စေချင်သည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် သူမကိုတားလိုက်သည်၊ "အန်တီ၊ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် အခုအဆင်ပြေပါတယ်။"

သို့သော် မဒမ်ချင်က အော်ပြောသည်၊ "မင်းဒဏ်ရာက သိပ်ပြင်းထန်ပုံပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် အဆင်ပြေနိုင်မှာလဲ?" ထို့နောက် သူမကမေးသည်၊ "ထောင်အာ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

ကျန်းထောင်က ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါက အပေါ်ယံဒဏ်ရာလေးတွေပါ။ နောက်မှပြန်ရောက်ရင် ဆေးလိမ်းလိုက်ပါ့မယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူက သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်၊ "ဦးလေး၊ အန်တီ၊ ကျွန်တော်က ချင်ယန်ကိုရှာဖို့လာတာပါ။ သူ အခုဘယ်မှာလဲ?"

ချင်ရှင်းပေါင်သည် ကျန်းထောင်၏ စကားများနှင့် အပြုအမူအပေါ် ပို၍ပို၍ မကျေမနပ်ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် သူ သည်းခံပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

မဒမ်ချင်သည် ကျန်းထောင်က သူ့သမီးကိုရှာရန်လာသည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ထောင်အာ၊ ယန်အာက သူ့အခန်းထဲမှာရှိတယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက်တွင် သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်းအဖေက တကယ်ပဲ ရက်စက်တယ်။ အင်တာနက်ပေါ်က အဲ့ဒီကောလာဟလတွေအတွက်နဲ့ ယန်အာကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ယန်အာက သူ့အဖေအပြစ်ပေးတာကို ခံခဲ့ရတယ်လေ။ သူ အခု ဒဏ်ရာတွေနဲ့ အိပ်ရာထဲမှာ လဲနေတယ်။"

ကျန်းထောင်သည် မြို့တော်သို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့အဘိုးကို မေးခွန်းထုတ်ရန် အပြေးအလွှားသွားခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် ချင်ယန်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို သူသိရှိခဲ့သည်။ သူ မိသားစုစည်းမျဉ်းဖြင့် အပြစ်ပေးခံရပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်း၏ တားဆီးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်မိသားစုထံသို့ တိုက်ရိုက်လာခဲ့သည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ချင်ယန်အကြောင်း ဘာတွေပြောနေကြသည်ကို သူလုံးဝမသိပေ။ တစ်ဖန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူကဲ့သို့သောလူများသည် သူ့နိုင်ငံနှင့်ပတ်သတ်သောကိစ္စမှလွဲ၍ အင်တာနက်ပေါ်ကအရာများကို ဘယ်တော့မှဂရုမစိုက်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် မဒမ်ချင်က ဤအကြောင်းကို ထုတ်ပြောသောအခါ ကျန်းထောင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သို့သော် သူက တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်၊ "အန်တီ၊ ကျွန်တော် ချင်ယန်နဲ့ နှစ်ယောက်တည်းစကားပြောဖို့လိုတယ်။ အဆင်ပြေမလား..."

ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်းဝင်ခြင်းသည် မကောင်းပေ။ တကယ်တော့ ကျန်းထောင်နှင့် ချင်ယန်သည် စေ့စပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် အတူရှိနိုင်သည်။ ဘယ်သူမှ ဘာမှပြောမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျန်းထောင်သည် ချင်ယန်အပေါ်တွင် ခံစားချက်မရှိသောကြောင့် ဤသည်ကို တရားဝင်ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားသည်။ ထို့အပြင် သူသည် သူမ၏အိပ်ခန်းသို့သွားခြင်းဖြင့် အထင်လွဲမှုမဖြစ်စေချင်ပေ။

မဒမ်ချင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ထောင်အာ၊ မင်းနဲ့ ယန်အာက စေ့စပ်ပြီးသားဆိုတာ မေ့နေပြီလား? မင်းက သူ့ရဲ့စေ့စပ်ထားသူပဲ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ သူ့အခန်းကို သွားလို့ရတာပေါ့။ သူ့အခန်းထဲမှာပဲ အရာအားလုံးကို ဆွေးနွေးလိုက်ပါ။ သူက ဒဏ်ရာရနေတုန်းဆိုတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လှုပ်ရှားသွားလာတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

ကျန်းထောင်က ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ အန်တီ။ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပါဦး။ ကျွန်တော် သူမအခန်းကို မညစ်ပတ်စေချင်ဘူး။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူဝင်လာကတည်းက ကျန်းထောင်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ချင်ရှင်းပေါင်သည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်လာသည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ယန်အာက အခု ဒဏ်ရာတွေနဲ့ အိပ်ရာထဲမှာ လဲနေတယ်။ မင်းက သူ့ကိုဖျော်ဖြေခိုင်းချင်လို့ဆိုပြီး သူက ဒဏ်ရာတွေနဲ့ မင်းကိုထွက်တွေ့ရမယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်?"

သူက သူ့သမီးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု သူက ထိုဒေါသကို ကျန်းထောင်အပေါ်သို့ ပုံချလိုက်သည်။

ကျန်းထောင်က အားမလိုအားမရဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် သူမအခန်းကို သွားပါ့မယ်။" ထို့နောက် သူက ဘေးရှိအစေခံကိုမေးသည်၊ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကြီးဆုံးမစ္စအခန်းက ဘယ်မှာလဲ?"

"အနာဂတ်သခင်လေး၊ ဒီဘက်ကိုကြွပါ!" အိမ်ဖော်မလေးသည် သခင်ကြီး၏အချက်ပြမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ချင်ရှင်းပေါင်နှင့် သူ့ဇနီးသည် အိမ်ဖော်မလေးနောက်သို့လိုက်သွားသော ဒဏ်ရာရနေသည့်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ မဒမ်ချင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာပြောသည်၊ "သခင်ကြီး၊ ဒီကျန်းထောင်မှာ တစ်ခုခုမှားနေသလား?"

ချင်ရှင်းပေါင်က ပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ တစ်ခုခုမှားနေတာပေါ့။ သူနဲ့ ငါတို့ရဲ့ယန်အာက စေ့စပ်ထားပြီးသား။ သူက ငါတို့ကို အဖေနဲ့အမေလို့ခေါ်သင့်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အစောက သူငါတို့ကို ဘယ်လိုခေါ်လဲဆိုတာ မင်းကြားတယ်မလား။ သူက ငါတို့ကို ဦးလေးနဲ့အန်တီလို့ခေါ်တယ်။ သူက သိပ်ကိုခပ်စိမ်းစိမ်းနေနေတယ်။ ဒါက သမက်တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံမှန်အပြုအမူလို့ မင်းထင်လား?"

မဒမ်ချင်က ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားပြောတာမှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒဏ်ရာတွေရနေတာတောင် ယန်အာကိုရှာဖို့လာပြီး သူမနဲ့ တစ်ယောက်ချင်းစကားပြောချင်နေတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ?"

"မစ္စ၊ အနာဂတ်သခင်လေး ရောက်လာပါတယ်!" အစေခံက အစီရင်ခံသည်။

ကျန်းထောင်သည် ချင်ယန်၏အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ သူသည် အခန်းထဲက မည်သည့်ပရိဘောဂကိုမှ အာရုံမစိုက်ပေ။ သူက သူမကို သူ့၏စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချင်ယန်သည် ကျန်းထောင်ရောက်လာကြောင်း အစေခံ၏အစီရင်ခံမှုကို ကြားရသောအခါ တုန်လှုပ်ပြီး မလုံမလဲဖြစ်သွားသည်။ သူမ ကျန်းမိသားစုမှ ထွက်ခွာလာစဉ် သခင်ကြီးကျန်း၏စကားများသည် သူမနားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သခင်ကြီးကျန်းက စေ့စပ်ပွဲဖျက်သိမ်းရန် သူ့အဖေနှင့်စကားပြောမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဒါက သူမကို အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူမအဖေကလည်း ထိုအကြောင်းကို မပြောခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းထောင်ရောက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အပြစ်ရှိသလိုခံစားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံးက တထိတ်ထိတ်နဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ ခေါင်းမော့လိုက်သည်နှင့် ကျန်းထောင်၏ နက်ရှိုင်း၊ အေးစက်ပြီး စူးရှသောမျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသည်။ သူမ၏အသက်ရှုသံ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး သူမတစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သောလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏အတွေးများကို လျင်မြန်စွာစုစည်းပြီး သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သောအပြုံးသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ သူမက အားနည်းစွာခေါ်လိုက်သည်၊ "အစ်ကိုထောင်၊ အစ်ကိုရောက်လာပြီလား။"

"မင်း ဘာလို့အဲ့လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ?" ကျန်းထောင်က သူမကို တိုက်ရိုက်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲက အစေခံသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။ အနာဂတ်သခင်လေးသည် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့လာသည်ကို သူမပင် သိနိုင်သည်။

အစေခံသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ချင်ရှင်းပေါင်နှင့် မဒမ်ချင်ထံသို့ အမြန်ပြေးသွား၍ အစီရင်ခံသည်၊ "သခင်ကြီး၊ မဒမ်၊ အနာဂတ်သခင်လေးက၊ သူ..."

သူတို့နှစ်ယောက် ကြောင်သွားပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

အစေခံက ပြောသည်၊ "သခင်ကြီး၊ မဒမ်၊ သွားကြည့်သင့်ပါတယ်။ ကျွန်မစိုးရိမ်တာက အနာဂတ်သခင်လေးက အကြီးဆုံးမစ္စကို မတရားလုပ်မှာကိုပါပဲ။"

"ဘာ?" ထိုစုံတွဲ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက် တတိယထပ်သို့တက်ပြီး ချင်ယန်၏အိပ်ခန်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

ချင်ယန်သည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားပြီး ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့်မေးသည်၊ "အစ်ကိုထောင်၊ အစ်ကို ဘာတွေပြောနေတာလဲ?"

ကျန်းထောင်က သူမကို အေးစက်စွာသတိပေးလိုက်သည်၊ "ဓာတ်ပုံတွေ!"

ဓာတ်ပုံများအကြောင်းပြောသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချင်ယန်၏မျက်နှာပေါ်က အရောင်များ လွင့်ပြယ်သွားသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အပြစ်ရှိသလိုခံစားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

သူမ အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်၍ မရတော့မှန်း သိလိုက်သည်။ သခင်ကြီးကျန်းက ထိုအကြောင်းကို သိနေပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းထောင်က သူမကိုမေးခွန်းထုတ်ရန် ဤနေရာသို့ရောက်လာကတည်းက သူသည် သူ့အဘိုးထံမှ အမှန်တရားကို သိရှိပြီးဖြစ်ရမည်။

***