မင်္ဂလာဝတ်စုံ

မေမေရှောင်က ကိုင်ရန်အား ချပေးလိုက်သော ပန်းကန်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ သူမက လျင်မြန်စွာ ပြောသည်၊ "ကိုင်ရန်၊ အန်တီ မင်းအတွက် နောက်တစ်ပန်းကန် သွားယူပေးမယ်။ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေလိုက်နော်။ ကြာမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကိုင်ရန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။ သူက အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး ပြောသည်၊ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ!"

ဂျူလီ့အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ကိုင်ရန်သည် မေမေရှောင်ကို မရိုမသေလုပ်ဝံ့တော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'မီရှာက အကြီးတန်းဒီဇိုင်နာဖြစ်ပြီး ငါတို့က သူ့လက်ထောက်တွေပဲ ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ ငါတို့က လောကရဲ့အန္တရာယ်တွေကိုတောင် မသိကြဘူး။'

မီရှာသည် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာကတည်းက သူမ၏ အမူအရာမပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကအရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီး သူတို့မျက်စိထဲတွင် ညစ်ပတ်နေပုံရသော အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြခဲ့သည်။

ဂျူလီသည် သူမ မထိခိုက်သင့်သောသူကို ထိခိုက်မိမှန်း မသိလောက်အောင် မိုက်မဲလွန်းသည်။ သူမသည် အသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင် နောက်ထပ် မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကိုင်ရန်က မီရှာထံမှ သင်ယူမည်ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ မိတ်ကပ်လိမ်းခြင်းသည် အရေးကြီးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကလူများကို ကဲခတ်တတ်ခြင်းသည်လည်း အရေးကြီးသည်။

မေမေရှောင်က အစားထိုးပန်းကန်တစ်လုံးဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက ပန်းကန်အသစ်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

မေမေရှောင်ကိုမြင်သောအခါ ကိုင်ရန် ထရပ်လိုက်ပြီး မေမေရှောင်၏လက်ထဲမှ ခေါက်ဆွဲကို စိတ်မရှည်စွာ ယူလိုက်သည်။ သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရန်မမေ့ပေ၊ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ!"

သူ ထိုင်ချပြီးနောက် ဟင်းရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ ဟင်းရည်က ပူနွေးပြီး မွှေးကြိုင်နေသည်။ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထူးခြားသောရနံ့က သူ၏ပါးစပ်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်၊ "အား၊ တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ။ တရုတ်အစားအစာက ဒီလောက်အရသာရှိမှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး။" ထို့နောက် သူက စားခြင်းကို ပြန်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူနှင့် မီရှာသည် ဓားနှင့်ခက်ရင်းများကို အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ သူတို့ တူများကို အသုံးမပြုတတ်ကြပေ။ ရုန်းကန်နေရသည်မှာ အမှန်ပင်။

ကိုင်ရန်အတွက်တော့ သိပ်မဆိုးလှပေ။ သူက ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူက တူများကို ပစ်ချပြီး ပန်းကန်ကိုကိုင်ကာ တိုက်ရိုက်မော့သောက်လိုက်သည်။

မေမေရှောင်နှင့် ရှဲ့ကျန်းကျုံးတို့၏ ပါးစပ်ထောင့်များ ဆက်တိုက်တွန့်နေသည်။ သူတို့ ဇွန်းတောင်းလို့ရတာပဲလေ...

မီရှာသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေသည်။ သို့သော် ခေါက်ဆွဲက အရသာရှိလွန်းသည်။ သူမ ဟင်းရည်ကိုသောက်ပြီးနောက် တူများဖြင့် ခေါက်ဆွဲကို ယူရန်ကြိုးစားသည်။ သူမ အချိန်အတော်ကြာ မွှေနှောက်ခဲ့သော်လည်း အမျှင်အနည်းငယ်သာ ရခဲ့သည်။

မေမေရှောင်က မီးဖိုချောင်သို့သွားပြီး ဇွန်းနှစ်ချောင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထို့နောက် မနက်စာသည် ပို၍အဆင်ပြေသွားသည်။

ခေါက်ဆွဲစားပြီးနောက် မီရှာသည် သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကို မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ အကြီးတန်းဒီဇိုင်နာဖြစ်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဤမျှများများစားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို မကြာခဏ ဝန်ဆောင်မှုပေးရသောကြောင့် သူမလည်း ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန်လိုအပ်သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် သူမသည် မကြာခဏ အစားအသောက်လျှော့စားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် သူမ မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဗိုက်ပြည့်အောင် စားမိသွားခဲ့သည်။

မေမေရှောင်က ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ "မစ္စမီရှာ၊ မစ္စတာကိုင်ရန်၊ ဗိုက်ပြည့်ကြပြီလား?"

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ!" သူတို့နှစ်ယောက် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။ မီရှာက ပြုံးပြီး ချီးကျူးသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီ့ခေါက်ဆွဲက တကယ်ကိုအရသာရှိတာပဲ။ မစ္စတာရှဲ့က ကိုင်ရန်ဆီကနေ ခေါက်ဆွဲကို ခိုးစားသွားတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။"

ရှဲ့ကျန်းကျုံးက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မစ္စမီရှာ၊ အန်တီက ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲကောင်းကောင်းချက်တာတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူးနော်။ သူ့ရဲ့ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်က အံ့မခန်းပဲ။"

မီရှာ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြောသည်၊ "အိုး၊ တကယ်လား? အန်တီ၊ ကျွန်မနေပြီးတော့ မြည်းစမ်းကြည့်လို့ရမလား?"

ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ အကြီးတန်းမိတ်ကပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် အလွန်အလုပ်များသည်။ နေ့တိုင်း သူမကိုစောင့်နေသော လူများစွာရှိသည်။ သူမ၏တာဝန်မှာ မစ္စတာကုန်း၏ သတို့သမီးအတွက် မိတ်ကပ်လိမ်းပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အခြားနိုင်ငံတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ နေရန်အချိန်မရှိပေ။

သို့သော် ဤရွာငယ်လေးတွင် သူမ၏အရသာခံအာရုံကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆွဲဆောင်နိုင်သောအရာတစ်ခုရှိနေသည်။

မေမေရှောင်က ပျော်ရွှင်စွာပြောသည်၊ "ရတာပေါ့!"

"မင်း ဘယ်လိုဟင်းမျိုးကြိုက်လဲ? အန်တီ မင်းအတွက် လုပ်ပေးမယ်။"

သို့သော် သူမ တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားမိပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တောင်းပန်သောအမူအရာဖြင့် ပြောသည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စမီရှာ။ ဒီနေ့က အန်တီ့သမီးရဲ့မင်္ဂလာဆောင်နေ့လေ။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားအတွက် အစားအသောက်လုပ်ပေးဖို့ အချိန်မရှိလောက်ဘူးထင်တယ်။ မနက်ဖြန်ဆိုရင်ရော?"

မီရှာ၏စိတ်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူမ ဤနေရာသို့ အစားအသောက်အတွက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ တာဝန်တစ်ခုအတွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ အစားအသောက်ကြောင့် သူမ၏တရားဝင်လုပ်ငန်းကို မေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

မီရှာက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါဆို အဆင်ပြေဆုံးပါပဲ။ အန်တီ၊ ကျွန်မတို့ ဒီနေ့ဒီကိုလာတာ သတို့သမီးရဲ့မိတ်ကပ်ကိုလိမ်းပေးပြီး သူမကို ကမ္ဘာပေါ်မှာအလှဆုံးသတို့သမီးဖြစ်အောင်လုပ်ပေးဖို့ပါ။

ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို မမေ့ရဲပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် မစ္စတာကုန်းက စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

မေမေရှောင်က ဤနိုင်ငံခြားသူလေးကို အလွန်သဘောကျသည်။ သူမက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဒီမှာခဏစောင့်နေဦး။ ငါ အခုပဲ ငါ့သမီးကို သွားနှိုးလိုက်ဦးမယ်။" ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ရှောင်လင်းယွီ၏အခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နေ့ကြီးရက်ကြီးဖြစ်သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုမခံစားရပေ။ သူမ အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ကြည်လင်သောမျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင်ရပ်နေသော မေမေရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာခေါ်လိုက်သည်၊ "မေမေ၊ စောစောစီးစီးကြီး! ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

မေမေရှောင်က ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ဒီနေ့က မင်းမင်္ဂလာဆောင်နေ့လေ! မေ့နေတာလား?"

မေမေရှောင်၏မင်္ဂလာဆောင်နေ့တုန်းက သူမ လုံးဝအိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ကွင်းညိုများရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏အမေက သူမ၏မျက်လုံးများက မျက်ကွင်းညိုများကိုကြည့်ပြီး တကယ်ကိုမသင့်တော်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။ သူမ ကြက်ဥတစ်လုံးပြုတ်ပြီး သူမ၏မျက်ခွံများပေါ်တွင် နှစ်ကြိမ်လှိမ့်ပေးပြီးမှ မျက်ကွင်းညိုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏သမီးမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လုံးဝမရှိပေ။ တစ်ဖန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှောင်မိသားစုသည်လည်း ကျေးဇူးတင်နေကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုများက ကလေးကိုထိခိုက်မည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏မျက်လုံးများကိုပွတ်သပ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊ "သမီး မှတ်မိပါတယ်။" ဤနေရာတွင် သူမ သမ်းဝေလိုက်သည်။

သူမက သံသယဖြင့်မေးသည်၊ "မေမေ၊ ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒီလောက်စောစောနှိုးရတာလဲ? တစ်ခုခုမှားနေလို့လား? ကျွန်မ အိပ်ချင်နေပြီ။ နောက်ထပ်ခဏလောက် အိပ်ချင်သေးတယ်။"

"..." မေမေရှောင်သည် တကယ်ပဲ အလကားစိတ်ပူနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မေမေရှောင်က မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်း ဘယ်လိုဆက်အိပ်နေနိုင်မှာလဲ? ထပြီး မျက်နှာသစ်တော့။ ထျန်းဟောက်ငှားထားတဲ့ မိတ်ကပ်ပညာရှင်က ဧည့်ခန်းထဲမှာ စောင့်နေပြီ။ မင်း မနက်စာစားပြီးရင် သူတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်ရမယ်။"

ပုံမှန်အားဖြင့် ထောင်ယွမ်ရွာက သတို့သမီးသည် သူတို့၏မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် အစာမစားနိုင်ပေ။ သူတို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ယောက္ခမအိမ်တွင် စားသောက်ကြသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် အထူးအခြေအနေဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖြစ်သောကြောင့် ဤစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန်မလိုအပ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာကြီး ပိုမိုခေတ်မီလာသည်နှင့်အမျှ ခေတ်မမီတော့သောစည်းမျဉ်းအချို့လည်း ပပျောက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ကြောင်သွားသည်။ "မိတ်ကပ်ပညာရှင်?"

မေမေရှောင်က ရှောင်လင်းယွီကို သံသယဖြင့်ကြည့်ပြီးပြောသည်၊ "ဒီနေ့ မင်းလက်ထပ်မှာလေ။ မင်း မိတ်ကပ်လိမ်းဖို့မလိုဘူးလား?"

ရှောင်လင်းယွီ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတုန်းပဲ။" သူမက မိတ်ကပ်က ကလေးကိုထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

မေမေရှောင်က မျက်လုံးလှန်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်းက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေလို တောသူမတစ်ယောက်ထက်တောင် တုံးအနေသေးတယ်။"

"မင်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတော့ ဘာဖြစ်လဲ? မင်းက နေ့တိုင်းမိတ်ကပ်လိမ်းရမှာမှမဟုတ်တာ။ ဒီနေ့က အထူးနေ့တစ်နေ့ပဲ။ ဒါ့အပြင် ထျန်းဟောက်က လူတွေကိုဖိတ်ခေါ်တုန်းက ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီးသားဖြစ်မှာပဲ။ သူက မင်းကိုထိခိုက်စေမယ့်လူတွေကို ငှားမှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်ပြီလား?"

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ခေါင်းကိုပုတ်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "မေမေပြောတာမှန်ပါတယ်။" သူမ ကိုယ်ဝန်ရပြီးနောက် သူမ၏ဦးနှောက် နှေးကွေးသွားသည်။ သူမ ပို၍ပို၍ နုံအလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

မေမေရှောင်က သူမ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာပုတ်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ နိုးရင် ထွက်ပြီး မျက်နှာသစ်လိုက်တော့။"

ရှောင်လင်းယွီက သူမနောက်သို့ လိုက်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် မေမေရှောင် ထွက်သွားသောအခါ သူမသည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် သူစိမ်းအနည်းငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အရပ်ရှည်ပြီးလှပသောအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် အဖြူရောင်မင်္ဂလာဝတ်စုံတစ်ထည်ကို ဂရုတစိုက်ကိုင်ထားကြသည်။ မင်္ဂလာဝတ်စုံ၏ကော်လံပေါ်တွင် တောက်ပပြီးကြည်လင်သော အဖြူရောင်စိန်များစွာရှိနေသည်။ တစ်လုံးစီသည် ခြောက်ကာရက်ရှိသော်လည်း ရင်ဘတ်ပေါ်ကစိန်သည် အနည်းဆုံး ၁၈ ကာရက်ရှိသည်။

ဝတ်စုံ၏အနားစွန်းတွင် ကြီးမားသောအဖြူရောင်ပုလဲများဖြင့် သီကုံးထားသည်။

ကြီးမားသောပုလဲတစ်လုံးစီသည် လုံးဝန်းပြီး တောက်ပနေသည်။

ဤမင်္ဂလာဝတ်စုံ၏အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ထိပ်တန်းဒီဇိုင်နာများက စေ့စပ်သေချာစွာ ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာကအရာအားလုံးသည် အလွန်တရာတန်ဖိုးကြီးသည်။

ဤမင်္ဂလာဝတ်စုံ၏ခန့်မှန်းတန်ဖိုးသည် သန်း ၃၀၀ ကျော်သည်။

ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဂရုတစိုက်ကိုင်ထားကြပြီး ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးတစ်ခုကိုပင် ပျက်စီးစေခဲ့လျှင် လျော်ကြေးပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် မေမေရှောင်သည် ဤမင်္ဂလာဝတ်စုံ၏တန်ဖိုးကို မသိသေးပေ။ သူမက ရှဲ့ကျန်းကျုံးကိုကြည့်ပြီး သံသယအချို့ဖြင့်မေးသည်၊ "ကျန်းကျုံး၊ ဒါ ဘာလဲ?"

ရှဲ့ကျန်းကျုံးက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "အန်တီ၊ ဒါက သခင်မအတွက် မင်္ဂလာဝတ်စုံပါ။ သတို့သမီးက သူ့မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှာ မင်္ဂလာဝတ်စုံဝတ်ရမှာပေါ့။"

မေမေရှောင်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်ချီးကျူးသည်၊ "ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံက တကယ်လှတာပဲ။ တီဗီမှာမြင်ဖူးတာတွေထက်တောင် ပိုလှသေးတယ်။"

ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ တောရွာမင်္ဂလာဆောင်အတွက် အနီရောင်ကို အဓိကအရောင်အဖြစ်ရွေးချယ်ခြင်းသည် ပို၍မင်္ဂလာရှိသည်။

သို့သော် မေမေရှောင်သည် ရှေးရိုးစွဲသူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် တီဗီတွင် အဖြူရောင်မင်္ဂလာဝတ်စုံများဝတ်ဆင်သည်ကို မြင်ဖူးသည်။ အစပိုင်းတွင် သူမ နားမလည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် အချစ်၏သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ရှဲ့ကျန်းကျုံးက ရှင်းပြသည်၊ "အစကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘော့စ်က တရုတ်ပုံစံမင်္ဂလာဝတ်စုံကို ယူချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မဒမ်အတွက် မသင့်တော်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဒီဇိုင်းဆွဲဖို့ ငှားခဲ့တာပါ။"

တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံသည် ကိုယ်လုံးနှင့်အလွန်ကပ်ရပ်နေသည်။ အမျိုးသမီးတိုင်း တရုတ်ပုံစံမင်္ဂလာဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ရန် မသင့်တော်ပေ။

ထို့အပြင် ရှောင်လင်းယွီသည် ဗိုက်လုံးလုံးဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသည်။ သူမသည် ထိုသွယ်လျဟန်ပေါ်သည့် ရိုးရာဝတ်စုံထဲသို့ ဝင်ဆံ့မည်မဟုတ်ပေ။ မည်သူက သူတို့၏မင်္ဂလာဆောင်နေ့ကို အမှတ်တရမဖြစ်ချင်ဘဲနေမှာလဲ?

ကောင်းမွန်သောဒီဇိုင်းနှင့်အတူ အနောက်တိုင်းမင်္ဂလာဝတ်စုံသည် ကြီးမားသောဗိုက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သည်။ သူမသည် အတောက်ပဆုံးနှင့် အလှဆုံးသတို့သမီးအဖြစ် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

မေမေရှောင်သည် ဤအရာများကို နားမလည်သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမ၏သမီးကို ဤမျှဂရုစိုက်သည့်အတွက် ဝမ်းသာနေသည်။ သူမက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ စဉ်းစားတတ်တာပဲ။"

ထို့နောက် သူမက ရှောင်လင်းယွီကို တိုက်တွန်းသည်၊ "မင်း ဘာလို့ကြောင်နေတုန်းလဲ? မြန်မြန်လုပ်ပြီး မျက်နှာသစ်တော့။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤမင်္ဂလာဝတ်စုံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်မှာ သေချာသည်။ သူမ၏အမေနှင့်မတူဘဲ ရှောင်လင်းယွီသည် ဤဝတ်စုံ၏တန်ဖိုးကို သိသည်။ သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် သူမသည် လုပ်ငန်းခွင်တွင် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ဖက်ရှင်လောကရှိ ထိပ်တန်းအရာများစွာကို မြင်ဖူးသည်။

စိန်များ၊ ပုလဲများနှင့် အထည်နှင့် လက်လုပ်မင်္ဂလာဝတ်စုံများသည် တန်ဖိုးဖြတ်၍မရပေ။

သူမ၏ယခင်ဘဝက မြင်ခဲ့သောမှတ်ဉာဏ်များအရ သူမသည် ဤအရာများ၏တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းကြည့်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားသည်။

'အိုး ဘုရားသခင်၊ ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံက အနည်းဆုံး သန်း ၃၀၀ တန်တယ်။'

ထိုအခါမှသာ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမလက်ထပ်မည့်လူသည် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ချမ်းသာသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏နှလုံးသား ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

***