မင်္ဂလာပွဲနေရာ

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ထောင်ယွမ်ရွာတွင် အနောက်တိုင်းပုံစံ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ကျင်းပရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို မတရားဆက်ဆံလိုခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံးအရာအားလုံးကို မှာယူပြီး ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ မင်္ဂလာပွဲနေရာကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးက စီမံခန့်ခွဲသည်။ ထိုပညာရှင်သည် နေလှန်းကွင်းအနီးရှိ ကွင်းလွတ်တစ်ခုကို နေရာအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ကွင်းလွတ်သည် နေလှန်းကွင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း ရွာတွင် ဤမျှကြီးမားသောနေရာ မလိုအပ်သောကြောင့် ကွင်းလွတ်အဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် ပေါင်းပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်သည်။

ဤသည်မှာ ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရွာသားများကို ငှားရမ်းပြီး သူတို့သည် ပညာရှင်၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ သဘာဝဆန်သော မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် တောပန်းအချို့ကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှုပ်ပွနေသော ပေါင်းပင်များကို ရှင်းလင်းရမည်။ ရွာသားရာပေါင်းများစွာ ကူညီမှုဖြင့် ကွင်းလွတ်သည် ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားသည်။

ထို့အပြင် ရွာသားများသည် ထိုနေရာကို အနောက်တိုင်းမင်္ဂလာပွဲအတွက် အသုံးပြုမည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် အနောက်တိုင်းမင်္ဂလာပွဲကို တစ်ခါမှ မတက်ရောက်ဖူးခဲ့ကြပေ။

တောက်ပပြီး လှပသောပန်းများကို ကုန်းထျန်းဟောက်က L နိုင်ငံရှိ ကျော်ကြားသော စံအိမ်ကြီးများမှ ပျံသန်းသယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စီစဉ်သူက မိုးပျံပူဖောင်းများနှင့် ဖဲကြိုးများကိုလည်း ထပ်ထည့်ခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် နေရာသည် အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသည်။

ရွာသားများက အံ့ဩစွာပြောကြသည်၊ "သိပ်လှတာပဲ!"

သူတို့ဘေးရှိ တစ်ယောက်က ထောက်ခံသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို သိပ်လှတာပဲ။ ငါတို့ တီဗီမှာပဲ အနောက်တိုင်းမင်္ဂလာပွဲတွေ မြင်ဖူးတာ။ အခု ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ်မြင်ရတော့ တကယ်ပဲ မျက်စိပွင့်သွားစေတယ်။ အပြင်မှာ ပိုလှတယ်။"

လက်မထပ်ရသေးသော မိန်းကလေးများ၏ မျက်နှာများမှာ ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

မမေ့နိုင်စရာ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခုကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲနေမည်နည်း?

သူတို့လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် ဤသို့လက်ထပ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူတို့သည် ထောင်ယွမ်ရွာရှိ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာမင်္ဂလာပွဲများကို အကြိမ်များစွာ မြင်ဖူးကြသည်။ သူတို့ ငြီးငွေ့လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် သူတို့၏မင်္ဂလာပွဲသည် မတူညီစေရန် မျှော်လင့်ကြသည်မှာ သေချာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤမိန်းကလေးများသည် ရှောင်လင်းယွီကို ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

တကယ်တော့ ရှောင်လင်းယွီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိန်းကလေးများ၏ မနာလိုဖြစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီကို သူမ၏မိဘများက အလိုလိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူမ၏မိဘများသည် သူမက မိန်းကလေးဖြစ်သောကြောင့်ဆိုပြီး သူမ၏မောင်လေးကို ဘယ်တော့မှ မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှောင်လင်းယွီ၏မိဘများသည် သူမကို အလွန်ချစ်ကြသည်။ သူမ၏မောင်လေးပင်လျှင် သူ့အစ်မကို အလွန်ချစ်သည်။

အခြားမိန်းကလေးများသည် အလယ်တန်းပြီးသောအခါ မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် မိသားစုများက အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့၏အစ်ကိုများ မင်္ဂလာစရိတ်အတွက် ပိုက်ဆံစုရန် တောင်းဆိုခံခဲ့ရသည်။ မိန်းကလေးအချို့သည် သူတို့၏မိဘများက တင်တောင်းရသောပစ္စည်းများအတွက် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မပြည့်မီ လက်ထပ်ရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခြင်းခံခဲ့ရသည်။ တင်တောင်းရသောပစ္စည်းများသည် သူတို့၏အစ်ကိုများမောင်များ မင်္ဂလာစရိတ်အဖြစ် အသုံးပြုမည်မှာ သေချာသည်။

ရွာသူလေးအချို့သည် အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်သွားကြသော်လည်း သူတို့သည် သူတို့၏လစာကို လစဉ်ပြန်ပို့နေရဆဲဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ မိဘအချို့သည် သူတို့၏သမီးများက လစဉ်လစာရရန်အတွက် လက်မထပ်စေချင်ကြပေ။

တောရွာများတွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက် အသက် ၂၀ ကျော်သည်အထိ လက်မထပ်လျှင် ဝေဖန်ခံရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် သူတို့၏မိဘအိမ်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီတွင် ထိုပြဿနာမရှိခဲ့ပေ။ ရှောင်လင်းယွီက တက္ကသိုလ်တက်ချင်သောကြောင့် သူမ၏မိဘများသည် သူမကိုထောက်ပံ့ရန် တတ်နိုင်သမျှအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ရည်းစားစထားခဲ့ပြီး အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်သည်အထိ လက်ထပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏မိဘများသည် သူမကို ဘယ်တော့မှ မတိုက်တွန်းခဲ့ဘဲ သူမအား အကြီးမားဆုံးလွတ်လပ်ခွင့်ကို ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီ မြို့ကြီးမှပြန်လာပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကိုယ်ဝန်ရှိလာသောအခါပင် သူမ၏မိဘများသည် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ထိုအစား၊ သူတို့သည် သူမကို ပို၍ပင်ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ရှောင်ကျန်းယန်နှင့် ချန်ချိုးယင်းတို့၏ ရှောင်လင်းယွီအပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ရွာရှိမိန်းကလေးအားလုံးကို မနာလိုဖြစ်စေပြီး ငြူစူစေခဲ့သည်။ သို့သော် အဆုံးတွင် သူတို့ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဘာကြောင့် သူတို့၏မိဘများသည် သားများကို သမီးများထက် ပို၍တန်ဖိုးထားကြသော်လည်း ရှောင်မိသားစုတွင် ထိုစိတ်ဓာတ်မရှိရတာလဲ?

ရှောင်မိသားစုတွင် ယခု သမီးနှစ်ယောက်ရှိသည်။ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လင်းယွင်တို့သည် သူတို့၏မိသားစုများ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွင် ထောင်ယွမ်ရွာအပြင်ဘက်တွင် လက်ထပ်သောအခါ သူမ၏မိဘများနှင့် အဘိုးအဘွားများသည် သူမအတွက် အလွန်စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမနှင့်အတူလိုက်ပါရန် ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွင်သည် သမီးနှစ်ယောက်မွေးဖွားခဲ့သည်။ ရှောင်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သူတို့ကို ရတနာများကဲ့သို့ အလိုလိုက်ကြသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာ၏သမီးများသည် သူတို့ ရှောင်မိသားစုတွင် မမွေးဖွားခဲ့ရသည့်အတွက် ညည်းညူကြသည်။

ယခု ရှောင်လင်းယွီ ဤမျှကောင်းမွန်စွာလက်ထပ်သွားသောအခါ မိန်းကလေးများသည် ပို၍ပင်မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဘဝသည် ဤမျှကောင်းမွန်နိုင်မည်နည်း? သူမသည် ချစ်ခင်သောမိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ယခု ချမ်းသာသောမိသားစုတစ်ခုသို့ လက်ထပ်တော့မည်။

"ငါလက်ထပ်တဲ့အခါ ငါ့မင်္ဂလာပွဲလည်း ဒီလိုပုံစံမျိုးဖြစ်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ?" တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် ဤမျှလှပသော မင်္ဂလာပွဲနေရာကို မနာလိုသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"ငါလည်း ဒီလိုမင်္ဂလာပွဲမျိုး လိုချင်တယ်" ဟု သူမဘေးက နောက်မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကြယ်ရောင်လွှမ်းသောမျက်လုံးများဖြင့်ပြောသည်၊ "ပန်းတွေ၊ မိုးပျံပူဖောင်းတွေ၊ ဖဲကြိုးတွေက လေထဲမှာလွင့်မျောနေတယ်။ တီဗီမှာမြင်ဖူးတာထက်တောင် ပိုလှသေးတယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီမင်္ဂလာပွဲနေရာက တကယ်လှတယ်။ သတို့သားက သိပ်ချမ်းသာပြီး ချောတယ်။ ငါ တကယ်ပဲ အစ်မလင်းယွီကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်!" နောက်မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မနာလိုစွာ အံ့ဩပြောဆိုသည်။ "အစ်မလင်းယွီက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်တော်ရတာလဲ? သူက လှတယ်၊ ပညာတတ်တယ်၊ အခု သူက ချမ်းသာတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့လက်ထပ်တော့မယ်။"

နောက်ဆုံးအချက်မှာ သူတို့ကို အမနာလိုဆုံးဖြစ်စေသောအရာဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်က ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် အဆင်းရဲဆုံးရွာဖြစ်ခဲ့သော ထောင်ယွမ်ရွာတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ခက်ခဲသောဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထမင်းဖြူနှင့် ဆားနယ်ထားသောဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စားခဲ့ကြသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး၊ အားလပ်ရက်များမှလွဲ၍ သူတို့ အသားမမြင်ခဲ့ကြပေ။

အသားရှိသည့်အခါပင် သူတို့သည် သူတို့၏အစ်ကိုများကို ပေးခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူတို့တွင် ဆန္ဒတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကောင်းသောခင်ပွန်းတစ်ယောက်နှင့် ချမ်းသာသောလူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေချင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချမ်းသာသောလူတစ်ယောက်နှင့်လက်ထပ်ခြင်းသည် ပြောသလောက် မလွယ်ကူပေ။

မိန်းကလေးများစွာ လက်ထပ်ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က ချမ်းသာသောခင်ပွန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သလဲ? သူတို့သည် သူတို့၏နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များအတွက် စိုးရိမ်နေရဆဲဖြစ်သည်။ ကလေးများရှိခြင်းက သူတို့ကို ပို၍ပင်ခြိုးခြံစေသည်။

"အစ်မလင်းယွီ သခင်လေးကုန်းနဲ့လက်ထပ်ပြီးရင် သူက ကုန်းမိသားစုရဲ့အိမ်ရှင်မဖြစ်လာမှာပဲ။" ကျစ်ဆံမြီးငယ်နှစ်ခုနှင့် အနီရောင်အထည်ဖြင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က မနာလိုစွာပြောသည်၊ "ကုန်းမိသားစုမှာ အစေခံတွေအများကြီးရှိတယ်။"

ယခုအချိန်တွင် ရွာသားများသည် ကုန်းမိသားစု၏သခင်များမှာ သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သာဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ အခြားသူများမှာ အိမ်ဖော်များနှင့် အစေခံများဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကုန်းမိသားစု မည်မျှချမ်းသာကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အမှန်ပဲ။ သခင်လေးကုန်းကိုဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ မစ္စတာယွဲ့မောင်းတဲ့ကားက ဆယ်သန်းကျော်တန်တယ်လို့ကြားတယ်။" တကယ်တော့ ကားက သန်းပေါင်းများစွာတန်သည်။ သူတို့က ရွာသားတွေကို မခြောက်လှန့်ချင်သောကြောင့် သူတို့ကို အများကြီးနိမ့်သောဈေးကို ပြောခဲ့ကြသည်။

"သူတို့ သိပ်ချမ်းသာတာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်။ အစ်မလင်းယွီ ဒီမိသားစုထဲကိုလက်ထပ်ဝင်သွားတာနဲ့ သူက ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝကို ခံစားရတော့မှာပဲ!"

"အစ်မလင်းယွီ တကယ်ကံကောင်းတာပဲ! သူ့မှာ ချမ်းသာတဲ့သူငယ်ချင်းတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်!"

"အစ်မလင်းယွီက လှပြီး ပညာတတ်တယ်လေ။ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကလည်း သာမာန်ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။"

မိန်းကလေးငယ်လေးငါးယောက်သည် ဘေးတွင် မနာလိုစွာ တတွတ်တွတ်ပြောနေကြသည်။ သူတို့ဘေးတွင် လူများစွာ အလုပ်များနေကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကူညီခြင်းမရှိပေ။ သူက ဘေးမှ ခဏကြည့်နေပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ?

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ မကျေနပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ တစ်ခုခုလိုနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထို့နောက် သူက သူ့ခေါင်းပေါ်က တဒုန်းဒုန်းမြည်နေသောလေယာဉ်ကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

ထို့နောက် သူက သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ဖုန်းပေါ်တွင် ညွှန်ကြားချက်အနည်းငယ်ပေးပြီးနောက် သူ ဖုန်းချလိုက်သည်။

သူ ဖုန်းချလိုက်သောအခါ သူ အနည်းငယ်ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ရှောင်ရှောင်းဟွေ့နှင့် သူ့သူငယ်ချင်းငယ်လေးများ၏ တောက်ပနေသောမျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့လက်ကိုဆန့်တန်းပြီး ရှောင်ရှောင်းဟွေ့၏ ပွယောင်းနေသောခေါင်းငယ်လေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "ရှောင်နီချိုး၊ ဘာကိစ္စလဲ?"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ယောက်ဖကြီး၊ ဒီနေ့က အစ်ကို့မင်္ဂလာဆောင်နေ့လေ။ အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို နာမည်ပြောင်နဲ့မခေါ်ရဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ခေါ်သင့်တယ်။ ဒီပျော်ရွှင်တဲ့နေ့မှာ ရှောင်နီချိုးဆိုတာက နားထောင်လို့မကောင်းဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ပေါင်းဇီက ချက်ချင်းပြောသည်၊ "ရှောင်နီချိုး၊ ခုနကပဲ မင်းငါ့ကို ရှောင်ပေါင်းဇီလို့ခေါ်သေးတယ်။ ဘာလို့ ယောက်ဖကြီးက မင်းကို ရှောင်နီချိုးလို့မခေါ်နိုင်ရမှာလဲ?"

သူ့သူငယ်ချင်းများက သူ့ကိုဖျက်ဆီးသောအခါ ရှောင်နီချိုး ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း?

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ရှောင်ပေါင်းဇီကို သူ့မျက်လုံးငယ်လေးများဖြင့်စိုက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်ဒေါသထွက်စွာပြောသည်၊ "ငါက မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကောင်းလေ။ ငါတို့ ပိုရင်းနှီးသွားအောင် မင်းကို မင်းနာမည်ပြောင်နဲ့ခေါ်တာ။ ဒါပေမဲ့ ယောက်ဖကြီးက မတူဘူး။"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ရှောင်ပေါင်းဇီက သူ့နှုတ်ခမ်းကိုကွေးပြီးပြောသည်၊ "မင်းယောက်ဖကြီးကလည်း မင်းကိုမင်းနာမည်ပြောင်နဲ့ခေါ်ခြင်းဖြင့် မင်းနဲ့ပိုရင်းနှီးသွားမှာပဲ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..."

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့၊ "..."

ရှောင်နီချိုး ပင်ပန်းနေပြီး သူ့ကိုဆက်ဆံချင်စိတ်မရှိတော့ပေ။

သူက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို သူ့တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ယောက်ဖကြီး၊ အစ်ကိုနဲ့အစ်မကြီးက ဒီနေ့လက်ထပ်တော့မှာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အန်ပေါင်းရမှာလား?"

မင်္ဂလာပွဲစားသောက်ပွဲရှိလျှင် ကလေးများက အန်ပေါင်းများရကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကလေးဆိုးများသည် ထိုအကြောင်းကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ 'ဒါဆို ဒါက တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ပေါ့။'

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့အမွှေးပွခေါင်းငယ်လေးကိုပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးကာမေးသည်၊ "ရှောင်နီချိုး၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ?"

သခင်ကြီးကုန်းသည် ထောင်ယွမ်ရွာရှိ စည်းမျဉ်းအချို့အကြောင်း မေးမြန်းပြီးဖြစ်သည်။

ကုန်းမိသားစုသည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ရွာသားများကို အထင်သေးချင်စိတ်မရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ သူတို့ သေချာပေါက်လိုက်နာမည့် စည်းမျဉ်းအချို့ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် စားသောက်ပွဲတက်ရောက်သောကလေးအားလုံးသည် အန်ပေါင်းတစ်လုံးရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ကုန်းထျန်းဟောက်၏လက်ကိုပုတ်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ယောက်ဖကြီး၊ ကျွန်တော့်ဆံပင်ကို ပွတ်မနေနဲ့တော့။ အစ်ကိုက ရှုပ်အောင်လုပ်နေတာပဲ။ ကျွန်တော့် အစ်မကြီးရဲ့မင်္ဂလာဆောင်မှာ ချောမောစွာပေါ်လာဖို့ မနက်စောစောထပြီး ဆံပင်ဖြီးခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော် အမေ့ရဲ့ဆံပင်ဂျယ်လ်တောင် သုံးခဲ့သေးတယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ကိုကြည့်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့် ထပ်မံတွန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ရယ်မောကာပြောသည်၊ "မင်း ဆံပင်ဂျယ်လ်သုံးထားတာကိုး။ ဒါကြောင့် ပွအောင်လုပ်ရတာ ဒီလောက်ခက်နေတာ။" သူက ရှောင်ရှောင်းဟွေ့၏ခေါင်းကို ထပ်မံဖွလိုက်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့၊ "..."

သူ့သူငယ်ချင်းများ၊ "..."

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ သိပ်သနားစရာကောင်းတာပဲ။ သူ့ရဲ့လှပတဲ့ဆံပင်ပုံစံက သိပ်ရှုပ်ပွသွားတယ်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က မျက်လုံးလှန်ပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာပြောသည်၊ "ယောက်ဖကြီး၊ ခင်ဗျား သိပ်ကလေးဆန်တာပဲ!"

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..." ကောင်စုတ်လေး၊ ဘယ်သူက ကလေးဆန်တာလဲ?

ကုန်းထျန်းဟောက်က လူတစ်စု သူ့ကိုရှာရန်လာနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ငါ့ကိုရှာနေတဲ့လူရှိတယ်။ အစ်ကို အခုအလုပ်များနေတယ်။ မင်းတို့ သွားကစားကြတော့။"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က သူ့ရည်မှန်းချက်မအောင်မြင်သေးသောကြောင့် အရှုံးမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူက ထပ်မေးသည်၊ "ယောက်ဖကြီး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကိုမပြောရသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ အန်ပေါင်းတွေရမှာလား?"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကလေးများအတွက် အန်ပေါင်းများရခြင်းသည် အပျော်ရွှင်ဆုံးအရာဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရယ်မောပြီးမေးသည်၊ "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က အနည်းငယ်စိတ်ဓာတ်ကျသော်လည်း အလွန်သိချင်နေဆဲဖြစ်သော ကလေးတစ်စုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ရှောင်နီချိုး၊ ဒါဆို၊ ငါတို့ ဒီနေ့ အန်ပေါင်းတွေရမယ်လို့ မင်းထင်လား?" ရှောင်ယွဲ့ယာက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က အနည်းငယ်မျက်နှာနီရဲသွားပြီး သေချာစွာပြောသည်၊ "ဟမ့်၊ ငါတို့ သေချာပေါက် အန်ပေါင်းတွေရမှာပါ။"

***