နတ်သမီး

"ဝိုး၊ အန်တီ၊ ကျွန်မအာရုံက အရင်လိုပဲကောင်းနေတုန်းပဲ။ အန်တီ တကယ်လှတာပဲ! အန်တီက သဘာဝဆန်တဲ့ အလှမျိုး!" ဇူလန်ဒါက ချီးကျူးသည်။ "တကယ်ပဲ၊ အမေတူသမီးပဲ။ အန်တီက သိပ်လှတယ်။ အန်တီက လှပပြီးထူးချွန်တဲ့သမီးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားနိုင်တာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။"

သူမက စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်နေသည်၊ 'သူတို့က တောရွာကဖြစ်ပေမယ့် သူတို့က သဘာဝအတိုင်းလှပကြတယ်။ မြို့ကြီးမှာတောင် သူတို့က ထင်ရှားနေမှာပဲ။'

မေမေရှောင်၏အသားအရေသည် ဖြူဖွေးပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးသည် အရပ်ရှည်သည်။ သူမတွင် ရှောင်လင်းယွီနှင့် အလွန်ဆင်တူသော နူးညံ့သောမျက်နှာအသွင်အပြင်များရှိသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် စမ်းရေကို အချိန်အတော်ကြာအသုံးပြုခဲ့သည်။ သန့်စင်ခြင်းအာနိသင်သည် ရှင်းလင်းသည်။ သူမ၏အသားအရေသည် ဖြူဖွေးပြီး နူးညံ့နေပြီး ဆယ်ကျော်သက်မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မေမေရှောင်ကိုကြည့်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာရယ်မောသည်၊ "အမေ၊ အမေထွက်သွားတဲ့အခါ အဖေ မှင်သက်သွားမှာပဲ၊ သူတောင် လမ်းပျောက်သွားလိမ့်မယ်။"

ဖခင်ရှောင်သည် သူ့ဇနီးကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ စမ်းရေမသောက်မီကပင် သူ့အဖေက သူ့အမေကိုမြင်တိုင်း သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သူမ၏သမီးက စနောက်ခြင်းကြောင့် မေမေရှောင်၏မျက်နှာ ချက်ချင်းအနည်းငယ်နီရဲသွားသည်။ သူမက သူမ၏သမီးကို ရှက်ရွံ့စွာတစ်ချက်ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်းအဖေနဲ့ငါက လက်ထပ်ထားတာဖြင့် ဆယ်စုနှစ်တွေအများကြီးရှိနေပြီ။ ငါတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ငြီးငွေ့နေကြပြီ။ သူ ငါ့ကိုဘယ်လိုမှထင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဇူလန်ဒါက ပြုံးပြီးကြားဖြတ်ပြောသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီက ဦးလေးနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းလောက်တယ်။ ချစ်ခင်တဲ့စုံတွဲတစ်တွဲအတွက် ဘယ်လောက်ပဲကြာကြာ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ အမြဲတမ်းချောမောပြီးလှပနေမှာပဲ။"

မီရှာက ရှောင်လင်းယွီ၏ဆံပင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားသည်။ သူမက နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့သော ရှောင်လင်းယွီကို လေ့လာလိုက်သည်။ သူမက လက်ချောင်းများကိုတီးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်၊

"ပြီးပြည့်စုံတယ်၊ ပြီးပြီ!"

ရှောင်လင်းယွီတွင် ကောင်းမွန်သောအခြေခံရှိသည်။ သူမသည် လေးလံသောမိတ်ကပ်ကို လုံးဝလိမ်းရန်မလိုအပ်ပေ။ သူမသည် အပေါ့စားမိတ်ကပ်အနည်းငယ်သာ လိမ်းရန်လိုအပ်သည်။

ကျန်သူများက ရှောင်လင်းယွီဘက်သို့လှည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။ သူမ အလွန်လှပနေသည်!

ရှောင်လင်းယွီသည် တန်ဖိုးကြီးသောလက်ဝတ်ရတနာများ မဝတ်ဆင်ထားပေ။ သူမသည် နှင်းဆီဖြူပန်းကုံးတစ်ခုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အဖြူရောင်ပန်းကုံးသည် သူမ၏နူးညံ့သောမျက်နှာအသွင်အပြင်များ၊ ဖြူဖွေးသောအသားအရေနှင့် အဖြူရောင်မင်္ဂလာဝတ်စုံတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမကို ပန်းနတ်သမီးတစ်ပါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

"ဝိုး။ မင်းက သိပ်လှတာပဲ!" ဇူလန်ဒါပင်လျှင် အထင်ကြီးသွားသည်။ "မင်းက အလှဆုံး muse ပဲ!"

မီရှာက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ငါ မင်းနဲ့သဘောတူတယ် ဇူလန်ဒါ။ သူက ငါအလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ အလှဆုံးဖောက်သည်ပဲ။ သူက ဗီးနပ်စ်နတ်ဘုရားမလိုပဲ။"

အခြားအမျိုးသမီးများကလည်း သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်ကြသည်။

မေမေရှောင်သည် ဤလူများက ဗီးနပ်စ်အကြောင်းဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏သမီး၏အလှကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဇူလန်ဒါက ခဏချီးကျူးပြီးနောက် စနောက်သည်၊ "မဒမ်၊ ရှင့်အမေက ရှင့်အဖေကို မှင်သက်သွားစေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့၊ ရှင်ကလည်း ရှင့်ခင်ပွန်းကို မှင်သက်သွားစေလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာ ချက်ချင်းထပ်မံနီရဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောသည်၊ "ဇူလန်ဒါ၊ ရှင် သိပ်နောက်တာပဲ!"

ဇူလန်ဒါ ရောက်လာကတည်းက သူမသည် ချီးကျူးစကားများကို ပုံအောနေခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ဒီဇိုင်နာအားလုံး ဤမျှစကားပြောကောင်းသလားဟုပင် အံ့ဩခဲ့သည်။

ဇူလန်ဒါက သူမ၏နာရီကိုကြည့်ပြီး ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ "မဒမ်၊ ကျွန်မ နေပြီးတော့ မင်္ဂလာပွဲကိုတက်ရောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ အဲ့ဒီအေးစက်ပြီးနှလုံးသားမရှိတဲ့လူက ခေါင်းမူးသွားအောင် ဘယ်လိုဆွဲဆောင်ခံရမလဲဆိုတာ ကျွန်မမြင်ချင်တယ်။"

မီရှာက အနည်းငယ်နောင်တရနေသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ကျွန်မလည်း နေချင်ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်မက ဖောက်သည်တစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းဆိုထားပြီးသား။ ကျွန်မ လွဲချော်လို့မဖြစ်ဘူး!"

သူမသာ အစောကတည်းကသိခဲ့လျှင် သူမသည် ချိန်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူမကတိကိုမဖျက်နိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူမ၏ဂုဏ်သတင်း ထိခိုက်လိမ့်မည်။ သူမ၏နောက်ဖောက်သည်သည်လည်း အလွန်ချမ်းသာပြီး မြင့်မြတ်သည်!

ဇူလန်ဒါက သူမ၏နောင်တကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။ "မီရှာ၊ ဒါ တကယ်ရှက်စရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ မင်္ဂလာပွဲရဲ့ဗီဒီယိုကိုရိုက်ပြီး မင်းဆီပို့ပေးမယ်။"

မီရှာ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက ပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပေါ့!" သူမက သူမ၏ပါးစပ်ကိုအုပ်ပြီးပြောသည်၊ "တကယ်တော့၊ ငါက သတို့သမီးကိုမြင်တဲ့အခါ မစ္စတာကုန်းရဲ့စွဲလန်းနေတဲ့အကြည့်ကိုပဲ မြင်ချင်တာ။"

ဇူလန်ဒါက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်က တူတူပဲပေါ့။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..." မင်းတို့ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီအကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ဆွေးနွေးနေတာ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား?

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုကွေးပြီး ရယ်မောကာပြောသည်၊ "အဲ့ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်ရတာက အဲ့လောက်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလို့လား?"

"ဟုတ်တာပေါ့!" ဇူလန်ဒါနှင့် မီရှာတို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူမ ဘာပြောနိုင်မည်နည်း?

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်မိသားစု၏အခြားအမျိုးသမီးများ လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီကို သတို့သမီးအဖြစ် မြင်ချင်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွင်က သူမ၏ကလေးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် သူမသည် ဖက်ရှင်ကျကျဝတ်ဆင်ထားသော နိုင်ငံခြားသူအမျိုးသမီးအနည်းငယ်ကို သတိပြုမိပြီး သူတို့ကို နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် မထိန်းနိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်မိသည်။

ထိုလူများက ရှောင်လင်းယွင်ကိုသတိပြုမိသောအခါ သူတို့အားလုံး ယဉ်ကျေးစွာပြုံးပြကြသည်။ ဂျူလီမှလွဲ၍ လာသောသူအားလုံးသည် ပညာရှင်များဖြစ်သည်။

"မေမေ၊ ဒီအစ်မနှစ်ယောက်က တကယ်လှတာပဲ!" ရို့ရို့နှင့် လုလုတို့က မျက်လုံးပြူးကြီးများနှင့် သိချင်စိတ်ဖြင့်ပြောသည်။ ယနေ့သည် သူတို့၏အဒေါ်၏မင်္ဂလာဆောင်နေ့ဖြစ်သောကြောင့် ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့ ထိုမနက်နိုးလာသောအခါ သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် မဝတ်ဆင်ရက်သော အလှဆုံးအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ဇူလန်ဒါ၏လက်ထောက်နှစ်ယောက်ကို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမက သူမ၏သမီးနှစ်ယောက်ကိုပြောသည်။ "လာပြီး မမလှလှနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦး။"

"မင်္ဂလာပါ အစ်မကြီးတို့!" ရို့ရို့နှင့် လုလုတို့က ယဉ်ကျေးစွာနှုတ်ဆက်သည်။

လက်ထောက်နှစ်ယောက်က ယဉ်ကျေးစွာခေါင်းညိတ်ပြီး အနည်းငယ်ဒူးထောက်ထိုင်ချကာ သူတို့၏ခေါင်းနှင့်မျက်နှာကိုတို့ထိပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ကလေးတို့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက လှပပြီးချစ်စရာကောင်းတယ်!"

ရို့ရို့နှင့် လုလုတို့သည် နဂိုပိန်လှီသောပုံစံမရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ကောင်းစွာကျွေးမွေးခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် အများကြီးအရပ်ရှည်လာခဲ့သည်။ ယခင်က သူတို့သည် အမှန်တကယ်ငါးနှစ်ရှိသော်လည်း သုံးနှစ်အရွယ်နှင့်တူသည်။ ယခု သူတို့သည် ငါးနှစ်ထက်ပိုရှည်ပုံရသည်။

ရို့ရို့နှင့် လုလုတို့ကလည်း ယဉ်ကျေးစွာပြောသည်၊ "အစ်မတို့လည်း သိပ်လှပါတယ်။ အစ်မတို့ ပြုံးတာကလည်း အရမ်းလှတာပဲ!"

လက်ထောက်နှစ်ယောက်က ပျော်ရွှင်စွာပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မင်းတို့ကလေးတွေက သိပ်ချစ်စရာကောင်းတာပဲ!" သူတို့ထဲကတစ်ယောက်က အတွင်းဘက်ကိုကြည့်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကိုပြောသည်၊ "ငါ့ကလေးနှစ်ယောက်၊ ငါမင်းတို့ကိုပြောပြမယ်၊ ဒီမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးနေတယ်။ မင်းတို့ယုံလား?"

ကလေးနှစ်ယောက်သည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး နုံအစွာမေးသည်၊ "နတ်သမီး? ဒါပေမဲ့ ဒီအခန်းက ဒေါ်လေးရဲ့အခန်းမဟုတ်ဘူးလား?" ကလေးများသည် လူကြီးများကြားက ဥပမာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

လက်ထောက်နှစ်ယောက်က ပြုံးပြီး အတွင်းဘက်ကိုညွှန်ပြသည်။ သူတို့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပြောသည်၊ "မင်းတို့ ဝင်ပြီးတော့ နတ်သမီးကိုတွေ့သင့်တယ်။"

ထို့နောက် ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည် သိချင်စိတ်ဖြင့် အခန်းထဲသို့ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"အဘွား၂!" သူတို့ အခန်းထဲသို့ပြေးဝင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကလေးနှစ်ယောက်က မေမေရှောင်ကိုမြင်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာနှုတ်ဆက်သည်။

ထို့နောက် ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည် အိမ်ပတ်ပတ်လည်လျှောက်ပြီး ထူးဆန်းပြီးလှပသောအဒေါ်နှစ်ယောက်နှင့် ချောမောသောယောက်ျားတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူစိမ်းများကိုရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်သည် အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏မျက်လုံးငယ်များတွင် အားနည်းမှုနှင့်သနားစရာအသွင်တစ်ချက်ပြနေသည်။

သို့သော် ဇူလန်ဒါသည် ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို စွဲလန်းသွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းတောက်ပသွားသည်။

"အိုး၊ ဘုရားသခင်! ကျွန်မကို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်းကင်တမန်ငယ်လေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ!" ဇူလန်ဒါက ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ကလေးနှစ်ယောက်၏အမူအရာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့ အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး ငိုချင်လာသည်။

လုလုက ပိုရဲရင့်သည်။ သူမက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "အန်တီ၊ အန်တီက နတ်သမီးလား?"

"အန်တီ?" ဇူလန်ဒါက အနည်းငယ်ဝမ်းနည်းနေပုံရပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ကလေး၊ ဘာလို့ မင်းက အပြင်ကနှစ်ယောက်ကို အစ်မလို့ခေါ်ပြီး ငါ့ကိုကျတော့ အန်တီလို့ခေါ်ရတာလဲ? ငါ အဲ့လောက်အသက်ကြီးပုံပေါက်နေလို့လား?"

ဘယ်အမျိုးသမီးမဆို သူမ၏အသက်ကို ဂရုစိုက်သည်။

လုလုက အပြစ်ကင်းစင်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာကိုပြပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ အပြင်ကအစ်မနှစ်ယောက်က ပိုငယ်ပုံပဲ။ အန်တီက သမီးရဲ့အကြီးဆုံးအဒေါ်လောက် အသက်ကြီးပုံပေါက်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဟုတ်ပါတယ်၊ သမီးက အန်တီလို့ခေါ်မှာပေါ့။"

ဓားဖြင့်ထိုးခံလိုက်ရသော ဇူလန်ဒါ၊ "..."

အသက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူမ၏လက်ထောက်နှစ်ယောက်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူမထက်အများကြီးငယ်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စကားပြောကောင်းသောဇူလန်ဒါ မှင်သက်သွားသည်။

သူမ အနည်းငယ်စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီးပြောသည်၊ "မင်းတို့ရဲ့မျက်လုံးငယ်လေးတွေက တကယ်အံ့မခန်းပဲ!"

သူမက သူမ၏လက်ထောက်များနှင့်အတူလျှောက်သွားသောအခါ လူများစွာသည် သူမက သူတို့ထက်အသက်ကြီးသည်ကို မသိကြပေ။

သို့သော် ဤကလေးငယ်နှစ်ယောက်တွင် စူးရှသောမျက်လုံးများရှိပြီး သူတို့၏အသက်ကွာခြားမှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်နိုင်သည်။

အခြားသူများက ဇူလန်ဒါ၏မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကိုမြင်သောအခါ ရယ်ချင်သွားကြသည်။ ဇူလန်ဒါတွင် စကားပြောစွမ်းရည်ရှိသည်။ ဘယ်သူကမှ မိန်းကလေးငယ်နှစ်ယောက်က သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

လုလုသည်လည်း လူများ၏အမူအရာကိုဖတ်ရာတွင် အလွန်တော်သည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ အန်တီ၊ အန်တီက တကယ်လှတယ်။ အန်တီက သမီးရဲ့အကြီးဆုံးအဒေါ်လောက် လှတယ်!"

ဇူလန်ဒါက ချက်ချင်းသူမကိုစနောက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ကလေး၊ ဒါဆို မင်းအဒေါ်နဲ့ငါကြားမှာ ဘယ်သူကပိုလှလဲ?"

လုလုက စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအသွင်တစ်ခုကိုပြသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "အန်တီ၊ သမီး ပြောပြီးပြီလေ အန်တီက သမီးအဒေါ်လောက်လှတယ်လို့!"

ဇူလန်ဒါ၊ "..."

လူတိုင်း၊ "..."

ထို့နောက် လူတိုင်း ရယ်မောကြသည်။ ကလေးများသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်ခြင်း၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဇူလန်ဒါက ကလေးကို သူမက သူမ၏အဒေါ်ထက်ပိုလှသည်ဟုပြောခိုင်းရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ကလေးက ထောင်ချောက်ထဲမဝင်ခဲ့ပေ!

"ဟားဟား၊ ဇူလန်ဒါ..." မီရှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါထင်တယ် မင်း ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ကိုတွေ့ပြီ။"

လုလုနှင့် ရို့ရို့တို့သည် လူကြီးများ ဘာကိုရယ်နေကြသည်ကိုမသိသော်လည်း သူတို့က မှန်ရှေ့တွင်ထိုင်နေသော ရှောင်လင်းယွီကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

ကလေးငယ်နှစ်ယောက်၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းတောက်ပသွားပြီး သူတို့ မထိန်းနိုင်ဘဲအော်ပြောလိုက်သည်၊ "ဝိုး၊ ဒါ နတ်သမီးပဲ!"

မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် ပန်းကုံးဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်လင်းယွီသည် အခြားလူတစ်ယောက်နှင့်တူနေသည်။ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည် သူမကို ချက်ချင်းမမှတ်မိကြပေ။

"ဒါဆို အပြင်ကအစ်မနှစ်ယောက်က ငါတို့ကိုမလိမ်ခဲ့ဘူး။ အဒေါ့်အခန်းထဲမှာ တကယ်ပဲနတ်သမီးတစ်ပါးရှိနေတယ်။" လုလုက အလွန်နုံအသည်။ ထို့နောက် သူမက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ပြီး သံသယအချို့ဖြင့်ပြောသည်၊ "အဲ၊ ဒီနတ်သမီးက ရင်းနှီးပုံပဲ။ သူက ငါတို့အဒေါ်နဲ့တူတယ်!"

မေမေရှောင်က သူမ၏ခေါင်းငယ်လေးကိုပုတ်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "မင်းအဒေါ်နဲ့တူတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ဒါက မင်းအဒေါ်ပဲလေ!"

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်းယွင် အိမ်ထဲသို့ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ရှောင်လင်းယွီကိုသတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမက အံ့အားသင့်စွာပြောသည်၊ "အိုး တကယ်အစ်မလား? ဝိုး၊ သိပ်လှတာပဲ။ အပြင်ကအစ်မနှစ်ယောက်က အိမ်ထဲမှာနတ်သမီးတစ်ပါးရှိတယ်လို့ပြောတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။"

လုလုက ရှောင်လင်းယွီဆီသို့ပြေးသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ဒါ တကယ်ပဲအဒေါ်ပဲ။ သူ တကယ်လှတယ်။ နတ်သမီးတစ်ပါးက ငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ!"

"ဟုတ်တယ်။ အဒေါ်က တကယ်ပဲနတ်သမီးတစ်ပါးပဲ!" ရို့ရို့က ထောက်ခံသည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့၏ခေါင်းငယ်လေးများကို ညင်သာစွာတို့ထိပြီး ရယ်မောကာပြောသည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်က နတ်သမီးတွေအကြောင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ?"

လုလုက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "တီဗီက လှပတဲ့မိန်းမတွေအားလုံးက နတ်သမီးတွေလို့ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား?"

"ဟားဟား..." အခန်းထဲကလူများ ရယ်မောကြသည်။

ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည် ယခင်ကထက် အများကြီးပို၍တက်ကြွပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ယခင်က သူတို့သည် သူစိမ်းများကိုမြင်သောအခါ လူကြီးများနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေကြသည်။

ယခု သူတို့သည် ထိုမျှကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

"လုလု၊ ရို့ရို့၊ သတိထားကြ။ ဒေါ်လေးရဲ့ဗိုက်ကို မဖိမိစေနဲ့" ရှောင်လင်းယွင်က သူမ၏သမီးနှစ်ယောက် ရှောင်လင်းယွီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မှီနေသည်ကိုမြင်သောအခါ ချက်ချင်းညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သမီးတို့ သိပ်သတိထားပါ့မယ်။ သမီးတို့ မောင်လေးငယ်လေးကို မဖိမိစေရပါဘူး။"

***