မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ

ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ဤမျှကြာအောင်စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဤအခိုက်အတန့်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ!

သူ လက်ထပ်ပြီးသည်နှင့် သူတွင် ဇနီးနှင့်ကလေးများရှိလာမည်။

သူသည် ဘဝတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်!

သို့သော် အခြားသူများအတွက်မူ သူသည် ဘဝတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ နားလည်သည်မှာ သူ မည်မျှပင်အောင်မြင်ပါစေ၊ မျှဝေခံစားရန် တစ်စုံတစ်ယောက်မရှိလျှင် ၎င်းသည် ပျော်ရွှင်သောဘဝမဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းစွာပင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသောခံစားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ ပို့လိုက်သောမင်္ဂလာဝတ်စုံသည် ယွီအာအတွက် သင့်တော်သည်၊ မတော်သည် သူ စဉ်းစားနေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမသည် အလှဆုံးသတို့သမီးဖြစ်မည်ကို သူသိသည်။

နေရာမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီအား ခမ်းနားပြီး မမေ့နိုင်စရာမင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ပေးချင်သည်။

'ယွီအာ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ကိုယ့်ရဲ့တကယ့်ဇနီးဖြစ်လာတော့မယ်။'

'နောင်မှာ ကိုယ်မင်းကို သေချာပေါက်ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပြီး မင်းနဲ့မင်းကလေးကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ကိုယ်မင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ နာကျင်အောင်လုပ်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။'

ကုန်းထျန်းဟောက်၏အေးစက်သောမျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ဇူလန်ဒါနှင့် မီရှာသာ ဤသည်ကိုမြင်လျှင် သူတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုမြင်သည်ဟု ထင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာရှိ ကုန်းထျန်းဟောက်၏လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ရွာသားများအတွက်မူ ဤသို့သောအပြုံးကိုမြင်ရခြင်းသည် အဖြစ်အများဆုံးမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

"ဘော့စ်၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်!" စစ်ထူရှင်းနှင့် ကုန်းယင်ရှုန်းတို့ လျှောက်လာကြသည်။

"တော်တော်တောင်ကြာနေပြီ။" စစ်ထူရှင်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မရီးက မင်္ဂလာဝတ်စုံနဲ့ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်နေမလဲမသိဘူး။ သူ သိပ်လှနေမှာပဲ။"

သူသိသည်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်က ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းမင်္ဂလာဝတ်စုံဒီဇိုင်နာ ဇူလန်ဒါကို ရှောင်လင်းယွီ၏မင်္ဂလာဝတ်စုံကိုဒီဇိုင်းဆွဲရန် ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ဇူလန်ဒါသည် သူမ၏အလုပ်တွင် အလွန်တော်သည်။ သူမသည် ရှောင်လင်းယွီအတွက် ပြီးပြည့်စုံသောဝတ်စုံကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။

"ဇူလန်ဒါနဲ့ မီရှာက တော်တော်စောစောရောက်လာကြတယ်။ အချိန်ကိုတွက်ကြည့်ရင်" စစ်ထူရှင်းက သူ့နာရီကိုမြှောက်လိုက်သည်၊ "မရီး အခုလောက်ဆို သူ့မင်္ဂလာဝတ်စုံနဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းပြီးနေလောက်ပြီ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်လုံးများ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

စစ်ထူရှင်းက ချက်ချင်းပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်၊ ဘာလို့ငါတို့က မရီး မင်္ဂလာဝတ်စုံနဲ့ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်နေလဲဆိုတာ သွားမကြည့်ရမှာလဲ?"

ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော ကုန်းယင်ရှုန်းက အနည်းငယ်စကားမပြောနိုင်ဖြစ်စွာပြောသည်၊ "စစ်ထူရှင်း၊ မင်း ဒီမှာရှိတဲ့စည်းမျဉ်းတွေကိုမသိဘူးလား? မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ သတို့သမီးနဲ့သတို့သားက တွေ့ခွင့်မရှိဘူး။"

စစ်ထူရှင်းက ချက်ချင်းအံ့အားသင့်စွာပြောသည်၊ "ဒီလိုစည်းမျဉ်းရှိလို့လား?" သူ တကယ်ပဲ ဒီအကြောင်းကိုမသိခဲ့ပေ။

ကုန်းယင်ရှုန်းက ပြောသည်၊ "ဟုတ်တာပေါ့။ မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ သတို့သမီးနဲ့သတို့သားတွေ့တာက ကံမကောင်းဘူး။"

စစ်ထူရှင်းက ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖွင့်ပြီး ကုန်းယင်ရှုန်းကို မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့်စိုက်ကြည့်နေသည်၊ သူက ဂြိုလ်သားတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့။

ကုန်းယင်ရှုန်းက ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "မင်း ဘာလို့ငါ့ကိုအဲ့လိုကြည့်နေတာလဲ?"

စစ်ထူရှင်းက သူ့အမူအရာကိုထိန်းချုပ်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်နှင့်စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့်မေးသည်၊ "အစ်ကိုရှုန်း၊ မင်း ဒါကိုဘယ်လိုသိတာလဲ? ငါ ဒီမှာဒီလောက်ကြာကြာနေခဲ့တာတောင် ဒီအကြောင်းကိုမသိဘူး။ မင်းက ဒီမှာခဏလေးပဲရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒါတွေအားလုံးကိုသိနေပြီ။ ဒါက မင်းနဲ့သိပ်မတူဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်ကလည်း မျက်ခုံးပင့်ပြီး ကုန်းယင်ရှုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။

သူသိသည်မှာ ကုန်းယင်ရှုန်းက ရှောင်လင်းယွီ၏ဝမ်းကွဲကို မျက်စိကျနေသည်။ သို့သော် သူ ကုန်းယင်ရှုန်းက ဤမျှနက်ရှိုင်းသောသုတေသနပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ အနည်းငယ်စိတ်စောနေပုံရသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ဘာမှမပြောခဲ့သော်လည်း စစ်ထူရှင်းသည် လျင်မြန်စွာတွေးခေါ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ကုန်းယင်ရှုန်း တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။

သူက ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "အစ်ကိုရှုန်း၊ မင်း ဒီကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သဘောကျနေပုံပဲ။ ဘယ်သူလဲ? မင်း သူ့ကိုငါ့ကိုမိတ်ဆက်ပေးလေ။"

ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကိုမျက်လုံးလှန်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းက သူ့ကိုဤသို့မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျစွာပြောသည်၊ "ထပ်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်နေပြန်ဦးမယ်ပေါ့။ ငါထင်သားပဲ" သူက ခဏရပ်ပြီး အံကြိတ်ကာပြောသည်၊ "ဟမ့်၊ ငါသာ သူဘယ်သူလဲဆိုတာသိရင် ငါ သူ့ကိုမင်းအကြောင်းမကောင်းတဲ့အရာတွေအားလုံးပြောပြမယ်၊ အထူးသဖြင့် မင်းက စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာနေနိုင်ပုံကိုပေါ့။ အဲ့ဒီဆက်ဆံရေးက ဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းမလဲ?"

ကုန်းယင်ရှုန်း၊ "..."

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..."

ဤသည်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုန်းယင်ရှုန်းက လုံးဝမကြောက်ခဲ့ပေ။ သူက သူ့ကိုမျက်လုံးလှန်ပြီး ထူးမခြားနားဟန်ဖြင့်ပြောသည်၊ "မင်းသဘောပဲ!"

စစ်ထူရှင်း၊ "..." သောက်ကျိုးနည်း။

ကုန်းယင်ရှုန်း ထောင်ချောက်ထဲမဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ စစ်ထူရှင်း၏သိချင်စိတ်နှင့်စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွပေးခဲ့သည်။ 'ဟီးဟီး။ ကုန်းယင်ရှုန်းက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ သူကြိုက်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်တကယ်ရှိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့် သူက ဒီမှာရှိတဲ့မင်္ဂလာဆောင်ဓလေ့အကြောင်း လျှောက်မေးနေခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။'

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူတို့၏ရန်ဖြစ်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက ရှောင်လင်းယွီကို မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့်မြင်ရရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆူပူသည်၊ "ဘော့စ်က ဒီနေ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်လိုပဲ။"

သို့သော် ကုန်းယင်ရှုန်း၏စိတ်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူလက်ထပ်သောအခါ သူက သူ့ဘော့စ်လို ပြုမူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

စစ်ထူရှင်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုပြောသည်၊ "ဘော့စ်၊ ငါ မင်းအတွက် မရီးကို သွာရှာပေးမယ်လေ။ ပြီးရင် ဖုန်းထဲကနေ ပုံလှမ်းပို့လိုက်မယ်။"

ကုန်းယင်ရှုန်းက မျက်လုံးလှန်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသောလေသံဖြင့်ပြောသည်၊ "စစ်ထူရှင်း၊ မင်းက ဘော့စ် အံ့အားသင့်ရမယ့် အခိုက်အတန့်ကို ဖျက်ဆီးဖို့စီစဉ်နေတာလား?" ဤသို့ပြောရင်း သူက စစ်ထူရှင်း၏ရင်ဘက်ကိုထိုးပြီးပြောသည်၊ "မိုက်မဲတဲ့အရာတွေမလုပ်နဲ့!"

စစ်ထူရှင်း၊ "..."

ထို့နောက် သူက မလိုလားစွာပြောသည်၊ "ကုန်းယင်ရှုန်း၊ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမိုက်မဲတယ်လို့ခေါ်နေတာလဲ?"

ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကို ပို၍ပင်အထင်သေးသည်။ "မင်း ဘယ်သူ့ကိုထင်လဲ?"

"..." စစ်ထူရှင်းက မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့်ပြောသည်၊ "ကုန်းယင်ရှုန်း၊ မင်း ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား?"

"မင်းက မင်းရဲ့ခပ်တိုတိုလက်မောင်းတွေနဲ့ခြေထောက်တွေနဲ့ ငါ့ကိုအနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား?" ကုန်းယင်ရှုန်းက မထီမဲ့မြင်ပြုသောလေသံဖြင့်ပြောသည်။

ခြေတံလက်တံတိုသော စစ်ထူရှင်း၊ "..."

သူက ကုန်းယင်ရှုန်းနှင့် သူ့စွမ်းအားရှိသမျှ တိုက်ခိုက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ပြန်လည်သင့်မြတ်၍မရသောရန်သူများပင်!

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဘေးမှ ရန်ဖြစ်နေသောနှစ်ယောက်ကို မှင်သက်စွာကြည့်နေခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် အခြားသူများကို စကားဖြင့်အနိုင်ယူရာတွင်တော်သော်လည်း သူ၏တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ကုန်းယင်ရှုန်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သူက ရောက်လာပြီးမေးသည်၊ "ဘော့စ်၊ မင်္ဂလာပွဲနေရာရဲ့စီစဉ်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျေနပ်ရဲ့လား? အပြောင်းအလဲအချို့လုပ်ချင်သေးလား?"

ရှုံးနိမ့်သွားသော စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် စွမ်းအင်ပြည့်ဝပြီး တက်ကြွလာသည်။

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်၊ "သွားကြရအောင်။ ငါ မင်းနဲ့အတူသွားကြည့်မယ်။"

မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သူက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တုံ့ဆိုင်းစွာကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "အင်း၊ စစ်ထူ မင်းနဲ့အတူသွားကြည့်ခိုင်းလိုက်။"

ထို့နောက် သူက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကိုမြှောက်ပြီး အချိန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ နံနက်ကိုးနာရီရှိပြီ။

မင်္ဂလာပွဲက နံနက် ၁၀:၃၆ တွင်စတင်သည်။

ဤသည်မှာ မင်္ဂလာရှိသောအချိန်ဖြစ်သည်။

စစ်ထူရှင်းက ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း သူက နောက်သို့ဆုတ်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုပြောသည်၊ "ဘော့စ် မင်းက ဒီနေ့သတို့သားလေ။ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးက အခုလောလောဆယ် ကုန်းမိသားစုကိုပြန်သွားဖို့ပဲ။ ကျန်တာတွေကို ငါတို့နဲ့အပ်ထားလိုက်!"

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..."

ဤလူက တကယ်ပဲ လူတွေကိုစနောက်ရတာကြိုက်တာပဲ။

ကုန်းယင်ရှုန်းက အချိန်ကိုကြည့်ပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်၊ မင်္ဂလာပွဲက စတော့မယ်။ အမှားအယွင်းတွေရှိမလားဆိုတာ တခြားနေရာတွေကိုသွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူ ထွက်ခွာသွားသည်။ သို့သော် သူက ရှောင်မိသားစုအိမ်သို့ ဦးတည်နေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ပါးစပ်ထောင့် တွန့်သွားပြီး သူစိတ်ထဲမှတွေးလိုက်သည်၊ 'ဒီလူက ရယ်စရာကောင်းတယ်။ သူက ယွီအာရဲ့ဝမ်းကွဲကိုသွားတွေ့မှာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို ဒီလောက်လှပတဲ့အကြောင်းပြချက်ပေးသွားတယ်။'

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ကိုဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ရှောင်ဝမ်က ရောက်လာပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူက၊ "အကြီးဆုံးသခင်လေး၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်! ဒီလောက်ကြာမှပဲ အကောင်အထည်ပေါ်လာတော့တယ်!"

ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..."

သူက ရှောင်လင်းယွီကို သူ့ကိုလက်ခံရန် ဖျောင်းဖျရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာသည်မှာအမှန်ပင်၊ သို့သော် သူက အမြဲတမ်းသတိပေးခံနေရရန်မလိုအပ်ပေ။

ရှောင်ဝမ်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်၊ "အကြီးဆုံးသခင်လေး၊ သခင်ကြီးက ခင်ဗျားကိုရှာနေတယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ငါသိပြီ။"

ထို့နောက် သူက လှည့်ပြီး ကုန်းမိသားစုသို့ပြန်သွားသည်။

ယနေ့ သခင်ကြီးကုန်းသည် လန်းဆန်းတက်ကြွသည့်ပုံစံ အနီရင့်ရောင်ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားသည်။

ပျော်ရွှင်စရာကိစ္စများတွင် လူများသည် အမြဲတမ်းစိတ်ဓာတ်တက်ကြွကြသည်!

သခင်ကြီးကုန်းသည် တောက်ပပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝနေသည်။ ထောင်ယွမ်ရွာသို့ရောက်လာပြီးနောက် သူက ပို၍ပို၍ငယ်ရွယ်လာပုံရသည်။ ယခင်က သူသည် အသက် ၁၀၀ နီးပါးရှိပုံရသည်။ သို့သော် ယခု သူသည် အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်သာရှိပုံရတော့သည်။

သခင်ကြီးကုန်း ပျော်ရွှင်နေလေသည်။ ယခင်က သူ ဤမျှစွမ်းအင်ပြည့်ဝပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေမည်ဟု တစ်ခါမှမတွေးခဲ့ဖူးပေ။

မြို့တော်တွင် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ၏ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သူက သူ့ဒေါသကိုထိန်းချုပ်ပြီး ဒေါသမထွက်ရန် သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမခံရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် စတင်ယိုင်နဲ့လာပြီး သူ့မြေး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အဆုံးမရှိစိုးရိမ်စေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပို၍ပို၍ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အံ့ဖွယ်အဖြစ်ဆန်းတစ်ခုဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားဘေးတွင်စိုက်ဝင်နေသောကျည်ဆန်သည် ၎င်း၏နေရာကိုရွှေ့ပြီး သူ့နှလုံးသား၏အစွန်းမှ သွေဖည်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ပို၍ပင်မယုံနိုင်ဖြစ်စေသောအရာမှာ တစ်နေ့တွင်... ထိုကျည်ဆန်သည် မည်သည့်ခွဲစိတ်မှုမှမပါဘဲ အနာဟောင်းမှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ထိုကျည်ဆန်ကိုမြင်သောအခါ သခင်ကြီးကုန်း၏အမူအရာသည် တကယ်ရှုပ်ထွေးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူ ဘာပြောရမှန်းကိုမသိခဲ့ပေ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အန္တရာယ်အရှိဆုံးအရာသည် ရုတ်တရက်ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ ဤခံစားချက်သည် တကယ်... ထူးကဲသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ သခင်ကြီးကုန်းသည် လုံးဝစိတ်အေးလက်အေးဖြစ်သွားပြီး သူ၏ကလေးဆန်သောသဘာဝသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သူ၏စိတ်အားထက်သန်သောအဘိုးကိုမြင်သောအခါ ကုန်းထျန်းဟောက်၏နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားသည်။

သူ့အဘိုး ဤမျှပျော်ရွှင်နေသည်ကိုမြင်ရ၍ သူလည်း ပျော်ရွှင်နေမိသည်!

***