မင်္ဂလာဆောင် ၂

"သတို့သားဘက်က သတို့သမီးကြိုဆိုပွဲအတွက် ရောက်လာပြီ!" တံခါးအပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဇူလန်ဒါ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကို "သွားကြစို့၊ ကလေးလေးတို့။ ငါတို့ တံခါးမှာ စောင့်ကြမယ်။ လူတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ခွင့်မပေးရဘူး"

"ဘာလို့လဲ?" လုလုက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ဒေါ်လေးကို မင်းတို့ဦးလေးအသစ်က လွယ်လွယ်ကူကူ မရနိုင်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ!" ဇူလန်ဒါက ပြုံးပြီး "ပြီးတော့ မင်းတို့ဦးလေးအသစ်ကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီး ပေးခိုင်းပြီးမှ တံခါးဖွင့်ပေးရမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား?"

လုလု၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်! သွားစို့၊ ညီမလေး၊ ငါတို့ တံခါးစောင့်ကြမယ်!"

လုလုက ချက်ချင်း သူ့ညီမကို တံခါးသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ဇူလန်ဒါက သူမ၏ လက်ထောက်နှစ်ဦးကို မိန်းကလေးများနှင့် ပူးပေါင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဇူလန်ဒါ၏ မျက်လုံးများက လှည့်ပတ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူမသည် စီးပွားရေးလောက၏ ငရဲနတ်ဘုရားနှင့် ကစားရန် သတ္တိရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားလျှင် သူမသည် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ ရတော့မည်မဟုတ်။

အမေရှောင်က သတို့သားဘက်က ရောက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။ အခမ်းအနားပြီးဆုံးသွားလျှင် သူမ၏ သမီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သူမသည် သူမသမီးနှင့် ခွဲခွာရန် မခံနိုင်ပေ။ သို့သော် သူမတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိ။ သူမ၏ သမီးသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ထပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ရဲ့ သတို့သားအရံတွေကို ခေါ်ပြီး ရှောင်မိသားစုကို ရောက်လာကြသည်။

ရှောင်မိသားစုရဲ့ ခြံဝင်းအဝင်ဝကို ရောက်တော့ ရှောင်မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ တစ်ယောက်က "အန်ပေါင်းကို မမြင်ခင် တံခါးဖွင့်ပေးလို့ မရဘူး!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့နောက်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်၏သတို့သားအရံက အန်ပေါင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး ခြံတံခါးစောင့်နေတဲ့ လူကို ပေးလိုက်သည်။

အန်ပေါင်းရတဲ့လူက ပြုံးပြီး ရိုးသားစွာ ဂုဏ်ပြုလေသည်၊ "ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးကုန်း။ တစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်!"

အဲဒီနောက် အဖွားရှောင်နဲ့ ရှောင်မိသားစုရှိ အမျိုးသမီးတွေ၊ အမေရှောင်အပါအဝင် ရှောင်လင်းယွီရဲ့ အခန်းထဲကနေ ထွက်လာကြသည်။

အပြင်ရှိလူများမှာ ရှောင်မိသားစု၏အမျိုးသမီးများကို မြင်ပြီး အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြသည် "အယ်။ အဲဒါ ချိုးရင်း၊ ချွင်းဟွာနဲ့ တခြားသူတွေလား? သူတို့ အရမ်းလှတာပဲ!"

"သူတို့က ရုပ်ရှင်ထဲက သရုပ်ဆောင်တွေနဲ့ တူတယ်!"

"သူတို့ မိတ်ကပ်လိမ်းထားတာလား?"

"လိမ်းထားရမှာပေါ့။ မိတ်ကပ်လိမ်းထားတဲ့လူတွေက အရမ်းလှတယ်။ ရုပ်မြင်သံကြားပေါ်က အမျိုးသမီးတွေအားလုံး မိတ်ကပ်လိမ်းရတာ ကြိုက်တာ မဆန်းပါဘူး။ ငါတို့လို ရွာသားတွေတောင် မိတ်ကပ်လိမ်းရင် အဲဒီသရုပ်ဆောင်တွေလောက် လှသွားမှာပဲ။"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိသားစုရဲ့ အမျိုးသမီးတွေက မူလကတည်းက လှတယ်။ သူတို့က မိတ်ကပ်မလိမ်းဘဲနဲ့တောင် လှတယ်။ မိတ်ကပ်လိမ်းလိုက်တော့ ပိုပြီးလှသွားတယ်။"

"နှုတ်ခမ်းနီက အလှကို အများကြီး ထပ်ဖြည့်ပေးတယ်။"

"ပါးနီကလည်း သူတို့ကို ပိုပြီး ကျန်းမာတဲ့ပုံ ပေါက်စေတယ်။"

"သမီးက လက်ထပ်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေအားလုံး မိတ်ကပ်လိမ်းခွင့်ရကြတယ်။"

ဒီလူတွေက မနာလိုစိတ်နဲ့ ပြောနေကြသည် အမျိုးသမီးအားလုံးက လှပချင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင်။

သူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းစရာကတော့ ကျေးလက်အမျိုးသမီးအများစုက အဆုံးမရှိတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ရသည်။ သူတို့က လှပတဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရှိမှာလဲ?

ရှောင်ကျန်းယန်၏သမီးက လက်ထပ်နေပြီး ရှောင်မိသားစု၏အမျိုးသမီးတွေက မိတ်ကပ်လိမ်းခွင့်ရကြသည်။

ရှောင်မိသားစု၏အမျိုးသားတွေက သတို့သားဘက်က ရောက်လာပြီလို့ ကြားတော့ သူတို့လည်း ဂိတ်ကို အပြေးအလွှား ရောက်လာကြလေသည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ကြောင်သွားကြသည်။ အကြောင်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ဇနီးတွေက သတို့သမီးအခန်းထဲကနေ ထွက်လာလို့ပဲ။

သူတို့က သူတို့ရဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဇနီးတွေကို မြင်လိုက်ကြရသည်။ သူတို့က ပုံမှန်ထက် ပိုပြီးလှပနေတယ်လေ။

အဖေရှောင်က အမေရှောင်ကို ကြည့်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးတွေက လှုပ်တောင်မလှုပ်ပေ။ သူ့ပါးစပ်က ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားပြီး သူ့ဇနီး လျှောက်လာတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အဖေရှောင်ဘေးက တစ်ယောက်က ဒါကို ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ တွေးမိကာ သူက အဖေရှောင်ရှေ့မှာ တမင်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြပေမယ့် အဖေရှောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အမေရှောင်အပေါ်မှာပဲ စွဲမြဲနေတုန်းပဲ။ အဖေရှောင်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ လှပတဲ့ဇနီးတွေကို မြင်တော့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ရှင်မ၊ မင်းဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ?" ညီအစ်ကိုတွေ ထိတ်လန့်နေတုန်းမှာပဲ အဘိုးရှောင်၏ကျယ်လောင်တဲ့အသံက ခြံဝင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဖွားရှောင်က အချိန်အတော်ကြာ မိတ်ကပ်မလိမ်းရသေးလို့ နည်းနည်းရှက်နေသော်လည်း သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပြီး အဘိုးရှောင်ရဲ့ ချီးကျူးစကားကို ကြားချင်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ့တွေ့ချင်းမှာပဲ သူ့ခင်ပွန်းက သူမကို ပြောတဲ့ ပထမဆုံးစကားက.... အဲဒါက အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်မှုတစ်ခုပဲ။

အဖွားရှောင်က ဒေါသတကြီးနဲ့ "ရှင်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

"မင်းဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်ငယ်ရွယ်ပြီး လှပသွားပြန်တာလဲ? ယွီအာရဲ့ အခန်းထဲမှာ အချိန်စက်တစ်ခု ရှိလို့လား?" အဘိုးရှောင်က ရူးမိုက်တဲ့အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

အားလုံး၊ "..."

သူတို့အားလုံးက အဖွားရှောင် မိတ်ကပ်လိမ်းလို့ အဘိုးရှောင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေတယ်လို့ ထင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းထဲမှာ လူတော်တော်များများနဲ့ ပြည့်ကျပ်နေပြီး ကူညီရန်လာတဲ့ ရွာသားတွေအပြင် လာရောက်တဲ့ ဆွေမျိုးတော်တော်များများလည်း ရှိသည်။

ကျယ်လောင်တဲ့ ရယ်မောသံများက ခြံဝင်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အဖွားရှောင်က အဘိုးကြီးရဲ့ စကားကို ကြားတော့ သူမရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်းနီရဲသွားကာ သူမက နည်းနည်းရှက်ရွံ့စွာနဲ့ "ကလေးတွေက ကျွန်မကို မိတ်ကပ်လိမ်းပေးဖို့ အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုလို့ပါ။ ကျွန်မက ကလေးတွေကို မငြင်းနိုင်ဘူး"

အဘိုးရှောင်က ရူးမိုက်တဲ့အပြုံးနဲ့ "အင်း၊ ကလေးတွေက ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ကြတာပဲ!"

သူတို့ ထောင်ယွမ်ရွာကို ပြန်ရောက်ကတည်းက သူတို့ရဲ့ နေ့ရက်တွေက ပိုပြီးသက်တောင့်သက်သာနဲ့ ပျော်ရွှင်လာသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ စိတ်တွေက ငယ်ရွယ်လာကြသည်။

သူတို့ဇနီးတွေရဲ့ အလှအပထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတဲ့ ရှောင်ညီအစ်ကိုတွေအားလုံးက သူတို့အဖေရဲ့ ကျယ်လောင်တဲ့အသံကို ကြားတော့ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

အဲဒီနောက် သူတို့အားလုံးက "မိန်းမ၊ မင်းဒီနေ့ တကယ်လှတယ်!"

အဖေရှောင်က အမေရှောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ "မိန်းမ၊ မင်းဒီနေ့ တကယ်လှတယ်! မင်းက နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ!"

အမေရှောင်ရဲ့ မျက်နှာကလည်း နီရဲသွားပြီး "နတ်သမီးက အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူမက သတို့သမီးအကြောင်း ပြောနေတာပဲ။

အဖေရှောင်က "ငါ့နှလုံးသားထဲမှာတော့ မင်းက အမြဲတမ်း ငါ့ရဲ့ နတ်သမီးပဲ"

ခြံထဲကလူများ၊ "..."

ပုံမှန်လေးနက်တဲ့ ရှောင်ကျန်းယန်က ဒီလောက်ချိုသာတဲ့ စကားပြောတတ်တယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ကြဘူး။

ရှောင်ကျန်းယန်နဲ့ သူ့ဇနီးက အနှစ်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ကြာက လက်ထပ်ခဲ့ကြသည်။ အခု သူတို့သမီးက လက်ထပ်တော့မှာဖြစ်ပြီး မြေးတစ်ယောက်ရတော့မှာဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အရင်လိုပဲ ကောင်းနေတုန်းပဲ။ ထောင်ယွမ်ရွာက အမျိုးသမီးတွေအားလုံး မနာလိုဖြစ်ကြရသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်!" တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက်က ရိုက်လိုက်ပြီး အဲဒီပုံကို ရှောင်မိသားစုကို ပေးခဲ့သည်။ အနာဂတ်မှာ သူတို့က ဒီအချိန်ကို အမှတ်တရပြန်လည်တမ်းတဖို့ တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်ကြည့်လိမ့်မည်။

အမေရှောင်က ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေတဲ့ အဖေရှောင်ကို မြင်တော့ သူမက ချက်ချင်း ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ "တော်ပြီ၊ ကျန်းယန်၊ လူတိုင်းကြည့်နေတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်စရာရှိသေးတယ်"

အဖေရှောင်က ဒီအချိန်မှာ သတိပြန်ဝင်လာကာ ပွဲကြည့်နေတဲ့ လူအုပ်ကို ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ သူဘယ်လောက်ပဲ မျက်နှာထူထူ၊ သူ့နားရွက်ဖျားက နီရဲမသွားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အဲဒီနောက် သူက သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ လေးနက်တဲ့ပုံစံကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ကျီစယ်သလို သတိပေးလိုက်သည်၊ "ကျန်းယန်၊ မင်းက မင်းဇနီးနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါတို့အားလုံးသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က မင်းရဲ့သမီး လက်ထပ်တဲ့နေ့လေ။ အဲဒါကို အရင်အာရုံစိုက်သင့်တယ်မဟုတ်လား?"

"ဟားဟား..."

"ကျန်းယန်ရဲ့ နားတွေက အရမ်းနီနေတာပဲ!"

"အမျိုးသမီးတွေက မိတ်ကပ်လိမ်းလိုက်ရင် တကယ်ကို ကွဲပြားသွားတာပဲ။"

"ကောင်းပြီ။ သတို့သားဘက်က သတို့သမီးကြိုဖို့ ရောက်လာပြီ။ လူတိုင်းက တံခါးကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရမယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ခွင့်မပေးနဲ့" ဟု တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ လင်းယဲ့၊ ဒါကို မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်မယ်။"

ရုတ်တရက် နာမည်ခေါ်ခံလိုက်ရတဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော့်ကိုပဲ အပ်လိုက်!"

မူလက ရှောင်လင်းယဲ့က ဒီနေ့မှာ ကျောင်းတက်နေရမှာဖြစ်သော်လည်း သူ့အစ်မရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ဖြစ်လို့ သူက ကျောင်းကနေ တစ်ရက်ခွင့်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ခြံတံခါးက ဖွင့်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့ရဲ့ သတို့သားအရံတွေကို ခေါ်ပြီး ဝင်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သခင်လေးကုန်းက ဒီနေ့ တကယ်ခန့်ညားတယ်။"

"သတို့သားအရံတွေအားလုံးက အလွန်ခန့်ညားကြတယ်။"

အမျိုးသမီးတစ်စုက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ တခြားသူတွေကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့မျက်လုံးတွေက အလင်းရောင်တွေနဲ့ လက်နေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးကုန်း!"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးကုန်း!" ခြံဝင်းထဲက လူတိုင်းက ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ ဂုဏ်ပြုကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ ခန့်ညားတဲ့ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က ပြုံးပြီး လျှောက်လာပြီး အရင်ဆုံး "ယောက်ဖ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။

အဲဒီနောက် သူက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ကာ၊ "ဒါပေမဲ့ အစ်ကို ကျွန်တော့်အစ်မကို လက်ထပ်ချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို အရင်ကျော်ဖြတ်ရမယ်!"

ကုန်းထျန်းဟောက်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြုံးကာ "အိုး၊ မင်းက ငါ့ကို စမ်းသပ်မလို့လား?"

ရှောင်လင်းယဲ့က ခဏစဉ်းစားပုံရပြီး လေးနက်စွာနဲ့ "ယောက်ဖ၊ တကယ်တော့ အစ်ကိုက ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ အစ်ကို့ကို တားဆီးနိုင်မယ့် ဘယ်စမ်းသပ်မှုမျိုးမှ ကျွန်တော်မထုတ်နိုင်ဘူး"

စစ်ထူရှင်းက ထရပ်ပြီး ပြုံးကာ "ညီလေး၊ ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့မဖယ်ပေးတာလဲ? မင်းယောက်ဖက မင်းကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီး ပေးမှာ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ပြုံးပြီး "အိုး၊ ဒါဆို ကျွန်တော်သူ့ကို တားရင် အန်ပေါင်းတွေ မရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား?"

စစ်ထူရှင်း၊ "..."

သူက အဲဒီလိုမဆိုလိုပါဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့က ရုတ်တရက် အလွန်လေးနက်စွာနဲ့ "ယောက်ဖ၊ တစ်နေ့မှာ အစ်ကို စည်းစိမ်နဲ့ ကျွန်တော့်အစ်မကြားမှာ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ဟာကို ရွေးမလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းသာဆုံးလူဆိုတာ တခြားဘယ်သူမှ မသိပေမယ့် ရှောင်မိသားစုက သိသည်။ ဒီလောက်အောင်မြင်တဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က သေချာပေါက် ပြင်းထန်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ရှိမှာပဲ။ ဒီလိုယောက်ျားက အမျိုးသမီးတွေ မရှားဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့ကလည်း တစ်နေ့မှာ ဒီယောက်ဖက အသစ်တစ်ယောက်ရှာပြီး သူ့အစ်မကို စွန့်ပစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က မဆိုင်းမတွ ပြတ်သားစွာနဲ့ "သေချာပေါက်၊ မင်းအစ်မပဲပေါ့။ ငါ့အတွက်တော့ မင်းအစ်မက တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့ ရတနာတစ်ပါးပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ကြားတော့ ရှောင်လင်းယဲ့က ခဏကြောင်သွားသည်။

တခြားသူတွေသည်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ အဖြေကို ကြားတော့ အားလုံးက နည်းနည်းအံ့ဩသွားကြလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ အဖေရှောင်က လာပြီး အလွန်လေးနက်စွာနဲ့ "ထျန်းဟောက်၊ မင်းဒီနေ့ပြောခဲ့တာကို အမြဲတမ်းသတိရလိမ့်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ မင်းရဲ့ကတိကို မမေ့နဲ့။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့သမီးကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပြီး သူမကို ပျော်ရွှင်မှုပေးပါ!"

အမေရှောင်ကလည်း လာပြီး "ထျန်းဟောက်၊ ငါတို့အတွက်တော့ လင်းယွီက ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ၊ မချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ငါတို့ကလေးတွေ ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်ဖို့ပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က အဖေရှောင်၊ အမေရှောင်နဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို လေးနက်တဲ့မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "အဖေ၊ အမေ၊ ညီလေး၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ကျွန်တော် ယွီအာနဲ့ ကလေးကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမှာပါ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ဘဝပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ကျွန်တော့်အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးတယ်။

ကျွန်တော် သူတို့ကို မထိခိုက်စေဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ သူတို့ကို ထိခိုက်ခွင့်မပေးဘူး။ ကျွန်တော် သူတို့ကို တစ်သက်လုံး ကျွန်တော့်အသက်နဲ့ ကာကွယ်ပေးမယ်။ တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော်ကတိဖျက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို..."

အမေရှောင်က ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ကျိန်ဆိုမှုကို ချက်ချင်းကြားဖြတ်ပြီး ပြုံးကာ "ထျန်းဟောက်၊ မင်းရဲ့စကားတွေကြားရလို့ ငါတို့ဝမ်းသာပါတယ်။ အခု ငါ့သမီးကို မင်းကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နိုင်ပြီ။ အနာဂတ်မှာ မင်းက မင်းရဲ့ကတိကို သတိရနေရုံပဲ!"

အဖေရှောင်ကလည်း "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ထျန်းဟောက်၊ မင်းက ငါတို့သမီးနဲ့ သူ့ကလေးကို ပျော်ရွှင်မှုပေးရမယ်!"

ရှောင်မိသားစုရဲ့ တခြားအဖွဲ့ဝင်တွေကလည်း စကားအနည်းငယ်ပြောဖို့ လာကြပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံဖို့ သတိပေးကြသည်။ အဲဒီနောက် သူတို့က သူ့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးလိုက်သည်။

စမ်းသပ်မှုက ခက်ခဲနိုင်သလို လွယ်ကူနိုင်ကာ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ အဖြေအပေါ်မှာ မူတည်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့စည်းစိမ်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီကြားမှာ ရွေးချယ်ခိုင်းတဲ့အခါ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ရင် ရှောင်မိသားစုက သူ့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ပေ။

လူတစ်စုရဲ့ တိုက်တွန်းမှုအောက်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီရဲ့ အခန်းရှေ့ကို အမြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဇူလန်ဒါက တံခါးစောင့်နေကာ သူမက သတို့သားကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း "မစ္စတာကုန်း၊ ရှင် ကျွန်မရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ရောက်လာပြီ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး "ဒါဆို မင်းက ဘာလုပ်မလို့လဲ?"

ဇူလန်ဒါက သူမရဲ့ လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တင်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာနဲ့ "ကျွန်မဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်ဘာလုပ်မလဲဆိုတာပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဘာလုပ်ဖို့လိုလဲ?"

ဇူလန်ဒါက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးလိုက်ကာ "ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အသင့်ပြင်ထား!"

***