မင်္ဂလာဆောင် ၆

စစ်ထူရှင်း မေးပြီးသည်နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်က လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် “ကျွန်တော်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်သည်၊ ရှောင်လင်းယွီကို ကျွန်တော့်ဇနီးအဖြစ် လက်ခံပါသည်၊ သူမသည် ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြဲတမ်းသူငယ်ချင်း၊ ဘဝရဲ့ သစ္စာရှိလက်တွဲဖော်နှင့် တစ်ဦးတည်းသော အချစ်စစ်ဖြစ်မည်ကို ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ သိရှိလျက်ပါ။ ဒါပေမယ့်…”

“ဒါပေမယ့်..” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ စစ်ထူရှင်း၏ နှလုံးသားသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ့ဘော့စ်သည် ကွဲပြားသည်ကို သူသိသည်၊ သို့သော် သူ၏မင်္ဂလာပွဲတွင်ပင် သူသည် အခြားလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူများသည် ‘ကျွန်တော်လက်ခံပါသည်’ ဟုသာ ဖြေကြသည်။

သို့သော် သူ့ဘော့စ်ကတော့…

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဆက်ပြောသည်၊ “ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဇနီး ရှောင်လင်းယွီကို စည်းစိမ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကိုသာ ခံစားစေမည်။ သူမကို ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် အခက်အခဲများ မကြုံတွေ့စေရ။”

“တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အနိုင်ကျင့်လျှင် ကျွန်တော်က သူမဘက်မှနေ၍ ပြန်လည်အနိုင်ကျင့်ပေးမည်။ သူမကို ပျော်ရွှင်စေရန် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မည်!”

“သူမသည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ရရှိလိမ့်မည်!”

စစ်ထူရှင်း၊ “…”

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် သာမန်လမ်းကို မလျှောက်ခဲ့။

အားလုံး၊ “…”

ဤအမျိုးသားသည် တကယ်ကို ခန့်ညားလွန်းသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် သူ့ဇနီးကို ပျော်ရွှင်စေရန် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်မည်။ ဒါ ဘယ်လောက်တောင် ယောက်ျားပီသလိုက်သလဲ?

အားလုံး ထိတ်လန့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် လက်ထပ်ရန် လူကောင်းတစ်ယောက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်ပင်။

ကုကျီယဲ့နှင့် အခြားသူများသည် မူလက ရှောင်လင်းယွီ၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း သတို့သား၏ သစ္စာဆိုခြင်းကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ဤသို့သော မင်္ဂလာသစ္စာဆိုခြင်းကို တီထွင်ရန်အတွက် ရှောင်လင်းယွီကို အလွန်ချစ်ရပေမည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကောင်းကောင်းကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူမသည် အချစ်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုအရာကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်ခဲ့ရပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်နှင့် သူမ၏မိသားစုကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ဤဘဝတွင် သူမ၏ ကံကြမ္မာသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ။

သူမသည် ထိုလူယုတ်မာကို ကလဲ့စားချေခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူမကလေး၏ ဖခင်ရင်းကိုပင် သိကျွမ်းခွင့်ရခဲ့ကာ အချစ်နှင့် ချစ်ခင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုအားလုံးကို နားလည်သွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုမှစ၍ သူမ၏ နှလုံးသားသည် သူမ၏ခင်ပွန်း ကုန်းထျန်းဟောက်တစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေမည်ကို သူမသိသည်။

“ကောင်းတယ်!”

အားလုံး ကျယ်လောင်စွာ အားပေးကြသည်!

စစ်ထူရှင်း၏ ပါးစပ်က တွန့်သွားပြီးနောက် သူက မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ကာ “ကောင်းပြီ၊ သတို့သားက သတို့သမီးကို ပေးတဲ့ သစ္စာဆိုချက်တွေက တကယ်ကို ကွဲပြားတယ်။ ကျွန်တော့်လို ယောက်ျားတစ်ယောက်တောင် သူ့ကို လက်ထပ်ချင်စိတ် မထိန်းနိုင်ဘူး။ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတယ်။ မထင်ဘူးလား?”

“ဟားဟား၊ မစ္စတာစစ်ထူ၊ သတို့သားက ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆိုတာ ရှင်သိတယ်မလား?”

“မစ္စတာစစ်ထူ၊ ရှင်က သတို့သမီးဆီကနေ သတို့သားကို ခိုးယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား?”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်ပြီး စစ်ထူရှင်းကို ကျီစယ်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို လိမ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ “ကျွန်တော်က သတို့သမီးဆီကနေ ခင်ပွန်းကို လုယူနိုင်မယ်လို့ ထင်လား?”

“ဟားဟား၊ ဟုတ်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူး။” အားလုံး ရယ်မောကြသည်။

“ကောင်းပြီ၊ အလုပ်ပြန်လုပ်ကြစို့။” စစ်ထူရှင်းက စည်ကားနေသော မြင်ကွင်းကို တားရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက “သတို့သားက သစ္စာဆိုပြီးပြီ။ အခု သတို့သမီးအလှည့်ပဲ”

ထို့နောက် စစ်ထူရှင်းက လေးနက်စွာ “ရှောင်လင်းယွီ၊ သင်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို သင်၏တရားဝင်ခင်ပွန်းအဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး၊ အိမ်ထောင်တွင် အတူနေထိုင်ရန် လက်ခံပါသလား? သင်သည် သူ့ကို ချစ်ခင်၊ နှစ်သိမ့်၊ ဂုဏ်ပြုပြီး ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ၊ ကျန်းမာသည်ဖြစ်စေ နာမကျန်းသည်ဖြစ်စေ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဟု ကတိပေးပါသလား? အခြားသူအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး သင်တို့နှစ်ဦးစလုံး အသက်ရှင်နေသရွေ့ ဘဝတစ်သက်တာလုံး သူတစ်ဦးတည်းအပေါ် သစ္စာရှိမည်ဟု ကတိပေးပါသလား?ကတိပေးပါသလား?”

သတို့သမီးက လေးနက်စွာ “ကျွန်မ လက်ခံပါတယ်!” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက ချက်ချင်းပြုံးပြီး “ဒါမှပေါ့။ အကုန်လုံး ပုံမှန်အတိုင်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် စစ်ထူရှင်းက “သတို့သမီးနဲ့ သတို့သားကို လက်စွပ်လဲလှယ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်” ဟု ဆက်ပြောသည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် ပန်းရောင်မင်းသမီးဝတ်စုံနှင့် လုလုနှင့် ရို့ရို့တို့ ပေါ်လာပြီး တစ်ယောက်စီက အနီရောင်ရတနာသေတ္တာပါသော ဗန်းငယ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် သတို့သမီးနှင့် သတို့သားထံသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က လုလု၏ ဗန်းပေါ်မှ ရတနာသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းတွင် တောက်ပ၊ ရိုးရှင်းပြီး အဆင့်မြင့်သောလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်။ လက်စွပ်များသည် အထူးမှာယူထားပြီး သူတို့၏ နာမည်အတိုကောက်များ ရေးထိုးထားသည်။

သူက လက်စွပ်ကို ရှောင်လင်းယွီ၏ လက်ချောင်းတွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အခြားလက်စွပ်ကို ကုန်းထျန်းဟောက်၏ လက်ချောင်းတွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို လင်မယားအဖြစ် ကြေညာပါတယ်! အခု သတို့သမီးကို နမ်းနိုင်ပါပြီ!” စစ်ထူရှင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နမ်းပါ!”

“နမ်းပါ!”

ဧည့်သည်အားလုံး အားပေးနေကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က နှုတ်ခမ်းကို လိမ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာသည် နူးညံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့ပြီး သူမ၏ ချောမွေ့သော နဖူးကို အရင်နမ်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပန်းမိုးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကြွေကျလာသည်။

ပန်းပွင့်များသည် သတို့သမီးနှင့် သတို့သားအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကြွေကျလာသည်။ ၎င်းသည် အိပ်မက်နှင့် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုလိုပင်။ ရိုးရှင်းစွာ လှပသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမ၏နဖူးကို နမ်းပြီးနောက် သူမ၏ ပါးကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရွာသားများသည် အတော်လေး ရှေးရိုးစွဲကြသည်။ ဤအပိုင်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ နှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်သည်။ သူတို့က ကြည့်ချင်သော်လည်း ကြည့်ရန် အလွန်ရှက်နေကြသည်။

သို့သော် ကလေးများ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးပြီး ကလေးများ၏ မျက်လုံးကို အုပ်လိုက်ကြသည်။ ကလေးများအတွက် ဤသို့သော မြင်ကွင်းကို မမြင်ရခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

လူကြီးများမှာမူ အချို့သည် ကြည့်ရန် အလွန်ရှက်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် တိတ်တဆိတ် မျက်လုံးများကို အုပ်ပြီး လက်ချောင်းများကြားမှ ချောင်းကြည့်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ကြည့်ရှုရင်း မျက်နှာနီရဲနေကြဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤအနောက်တိုင်းမင်္ဂလာပွဲတွင် လူအများရှေ့တွင် နမ်းရှုံ့ခြင်း အဘယ်ကြောင့် ရှိရသနည်းဟု အံ့ဩနေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှေးရိုးစွဲယဉ်ကျေးမှုကို နားလည်ပြီး ကြာရှည်စွာ မနမ်းခဲ့ပေ၊ သို့မဟုတ်လျှင် ဧည့်သည်များသည် နေရန် အလွန်ရှက်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

စစ်ထူရှင်းက “ဝိုး၊ သတို့သားက သတို့သမီးကို တကယ်ကို စိတ်အားထက်သန်တာပဲ! သူ့ကို လက်ခုပ်သံများဖြင့် ကြိုဆိုကြပါစို့!” ဟု ထပ်ပြောသည်။

ထို့နောက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ပွဲတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤမင်္ဂလာပွဲစဉ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ စားသောက်ချိန် ရောက်ပြီ။

ရွာသားများ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများအပါအဝင် ဧည့်သည်များစွာ ရှိသည်။ ထိုအတွက် အနည်းဆုံး စားပွဲ ၃၀ မှ ၄၀ လိုအပ်မည်။

ဘိုးဘေးခန်းမသည် ဤမျှများပြားသော စားပွဲများကို မဆံ့နိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် ဘိုးဘေးခန်းမအပြင်ဘက်တွင် စားပွဲများကို ထားရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ဘိုးဘေးခန်းမအပြင်ဘက် နေရာသည် ကြီးမားသောကြောင့် စားပွဲများစွာကို ဆံ့နိုင်သည်။

ကုကျီယဲ့နှင့် အခြားသုံးဦးတို့သည် ဘိုးဘေးခန်းမတွင် စားသောက်ခြင်းကို အတော်လေး စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိနေကြသည်။

ရှောင်မိသားစုသည် ယနေ့အတွက် ဟင်းလျာများကို ကုမိသားစုဟိုတယ်အား ကန်ထရိုက်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

မူလက ကုမိသားစုဟိုတယ်သည် ကျေးလက်ဒေသတွင် ဘူဖေးဝန်ဆောင်မှု မပေးခဲ့သော်လည်း ကုကျီယဲ့၏ ရှောင်မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်မှုကြောင့် သူသည် မဆိုင်းမတွ သဘောတူခဲ့သည်။

ပို့ဆောင်ပေးသော အစားအစာများသည် အရေအတွက်ရော အရည်အသွေးပါ မြင့်မားသည်။

သူတို့သည် အမေရှောင် ပြင်ဆင်ပေးသော အစားအစာများစွာကို စားသုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသေးသည်။ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လျှင် ရှောင်လင်းယွီက ကုမိသားစုဟိုတယ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ယဲ့၊ ဒီနေ့ ဟင်းလျာအားလုံးက မင်းဟိုတယ်ကနေ ပို့လာတာလား?" ချန်ယီဖန်းနှင့် အခြားသူများကို ရှောင်မိသားစုက ဘိုးဘေးခန်းမရှိ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတွင် ထိုင်ခိုင်းထားသည်။

ကုကျီယဲ့က ခေါင်းခါပြီး "မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က ဟင်းရှစ်မျိုးပဲ ချက်ခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်းရှစ်မျိုး?" ချန်ယီဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်စွာဖြင့် "ကျေးလက်ဒေသက စားပွဲပေါ်မှာ အနည်းဆုံး ဟင်းကိုးမျိုး ရှိရမယ်လို့ ကြားတယ်!"

ရှောင်မိသားစုသည်လည်း ထိုဓလေ့ကို လိုက်နာလိမ့်မည်။

ကုကျီယဲ့က ခေါင်းခါပြီး "အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ဟိုတယ်က ဟင်းရှစ်မျိုးပဲ ပြင်ဆင်ထားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒေါ်လေးက ဟင်းနည်းနည်းကို ကိုယ်တိုင်ချက်မယ်လို့ ကြားလို့ပဲ။ စုစုပေါင်း ဟင်းဆယ့်နှစ်မျိုး ရှိလောက်တယ်!"

"ယဲ့၊ ဒေါ်လေးက ချက်မှာလား? တကယ်လား?" ကျန်းဟိုင်ယန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်တောက်သွားသည်။

ကုကျီယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး "အမှန်ပဲ။ ဒေါ်လေးက စားပွဲအတွက် ဟင်းအားလုံးကို ချက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့သမီးရဲ့မင်္ဂလာပွဲလေ။ ချက်ပြုတ်ဖို့ အချိန်အများကြီးမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဟင်းသုံးလေးမျိုးလောက်ပဲ ချက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

ချန်ယီဖန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အမေရှောင်သည် အလုပ်များနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခု စားပွဲအတွက်လည်း ချက်ပြုတ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ယွမ်ရွှမ်ဟောက်က ရယ်မောပြီး "ဒေါ်လေးရဲ့ လက်ရာကို မြည်းစမ်းခွင့်ရရင် မင်္ဂလာပွဲတက်ရတာ တန်တယ်လို့ ထင်တယ်"

အခြားသုံးဦး၊ "..."

သတို့သမီးနဲ့ သတို့သားကရော?

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒေါ်လေးရှောင်ကလည်း ဟင်းအချို့ ချက်နေသည်ကို ကြားသောအခါ သူတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်ကို သူတို့ ဝန်ခံမည်မဟုတ်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်တွင် အပြင်ဘက်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ကြသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာဖြင့် "ပေါင်လီအတွက် အချိန်ရောက်ပါပြီ"

ပေါင်လီ ဆိုသည်မှာ လက်ဆောင်ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေးယောက်သား ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ပေါင်လီ ဆိုတာဘာလဲ?" ချန်ယီဖန်းက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟိုင်ယန်က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် "ငါ ဒါကို ကြားဖူးတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါက ကျေးလက်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုပဲ။ လူတွေက လက်ဆောင်တွေကို အိမ်ရှင်ကို ပေးအပ်ပြီး အိမ်ရှင်က ပမာဏကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ အနာဂတ်မှာ အိမ်ရှင်က ဧည့်သည်ရဲ့ နောက်ပွဲတွေမှာ ပမာဏအတူတူကို ပြန်ပေးမှာ"

"ပေါင်လီဆိုတာ အဲ့လိုပေါ့" အခြားသုံးဦးက နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အန်ပေါင်းကို ရှောင်လင်းယွီကို တိုက်ရိုက်ပေးသင့်လား ဒါမှမဟုတ် ပေါင်လီစားပွဲက လူကို ပေးသင့်လား?" ယွမ်ရွှမ်ဟောက်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

အခြားသုံးဦး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့လည်း မသိကြပေ။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ သွားမေးကြည့်ကြရအောင်" ဟု ချန်ယီဖန်းက အကြံပြုသည်။

"ဘယ်သူ့ကို မေးမှာလဲ?" ကုကျီယဲ့က မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ? ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့နဲ့အတူ မင်္ဂလာပွဲတက်ရောက်တဲ့လူတွေပဲ၊ အဖွားစုန့်တို့လိုပေါ့" ဟု ယွမ်ရွှမ်ဟောက်က အကြံပြုသည်။

"အိုး၊ ဟုတ်တယ်!" ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် အခြားသူများက သဘောတူကြသည်။

သူတို့ မသိသည့်အတွက် သူတို့ကို အပြစ်တင်လို့မရပေ။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ကျေးလက်စားပွဲများစွာကို တကယ်တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

မကြာမီ မေးခွန်းများ သွားမေးခဲ့သော ကုကျီယဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ကုကျီယဲ့က "အဖွားစုန့်က ငါတို့အန်ပေါင်းတွေကို ပေါင်လီလူတွေကိုပဲ ပေးလိုက်ဖို့ ပြောတယ်"

သုံးယောက်သား ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ပေါင်လီကောင်တာသို့ သွားကြသည်။ လူများစွာ ထိုနေရာတွင် စုရုံးနေကြသည်။ လေးယောက်သား စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်မှ ပြန်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လက်ဆောင်စာရင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့ အတော်လေး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

‘ပမာဏက ဘာလို့ ဒီလောက်နည်းနေရတာလဲ? ၂၀၊ ၃၀ လောက်ပဲ…’

သူတို့သည် သူတို့၏ အိတ်ကပ်ထဲက အန်ပေါင်းကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်။ အန်ပေါင်းထဲတွင် ၁၆,၈၈၈ ယွမ် ပါဝင်သည်။

***