← Chapters

မင်္ဂလာပွဲ ပြီးဆုံးခြင်း

Vol. 29 Ch. 488

မင်္ဂလာပွဲ ပြီးဆုံးခြင်း

Vol. 29 Ch. 488

မင်္ဂလာပွဲသည် စနစ်တကျ ဆက်လက်ကျင်းပနေသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသားများအတွက်မူ ဤသည်မှာ သူတို့မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အခမ်းနားဆုံး မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သည်။ ပန်းများ၊ အရသာရှိသော အစားအစာများနှင့် အလှပဂေးများ ရှိနေသည်။ ရဟတ်ယာဉ်များနှင့် ဇိမ်ခံကား အစီးနှစ်ဆယ်ကျော်လည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပနေစဉ် အဝေးတစ်နေရာတွင် အရပ်ရှည်ပြီး အေးစက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သည်ကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးများသည် ဤခမ်းနားပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော မင်္ဂလာပွဲကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ထျန်းဟောက်၊ လင်းယွီ၊ မင်းတို့ ပျော်ရွှင်ရမယ်!” ကျန်းထောင်သည် လမ်းဆုံတွင် လေးနက်ပြီး ရိုးသားသော မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာတွင် ရိုးသားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “မင်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဆုတောင်းပေးပါတယ်!”

တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ညီအစ်ကိုကောင်း၊ နောက်တစ်ယောက်က သူကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့တဲ့သူ။ သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းခြင်းက တစ်ချိန်က သူ့ကို ရုန်းကန်စေခဲ့ပြီး ဝမ်းနည်းစေခဲ့ကာ ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် လွတ်မြောက်မှုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။

သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် အခြားသူများကို ပျော်ရွှင်မှု ယူဆောင်လာပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူကြိုက်နှစ်သက်တဲ့သူကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမယ့်အစား သူက စွန့်လွှတ်ပြီး သူမကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပျော်ရွှင်မှု ရှာဖွေခွင့်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းသည်။

သူမအပေါ် သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုက သူ့အဘိုး၏ သတိပြုမိမှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး သူမသည် ထိုအကြောင်းကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူမကို ယခု ကာကွယ်ပေးနိုင်သူမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် သခင်ကြီးကုန်းတို့သာ ဖြစ်သည်။

“အကြီးဆုံးသခင်လေး၊ ငါတို့ သွားရမယ့်အချိန် ရောက်ပါပြီ!” အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ကျန်းထောင်ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ “ငါတို့ အခုမသွားရင် သခင်ကြီးက မင်းပျောက်နေတာကို သတိပြုမိသွားလိမ့်မယ်။”

ကျန်းထောင်သည် ဘာမျက်နှာအမူအရာမှမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ!”

ကျန်းထောင် မထွက်ခွာမီ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရသည်။ သူသည် ရွာအဝင်ဝဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ကားတစ်စီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများက လက်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် တောင်းပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ထို့ထက်ပိုသည်မှာ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်!

“ဘာဖြစ်တာလဲ?” ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းမော့ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းခါပြီး “ဘာမှမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူမ၏ ဖောင်းကစ်ကစ်လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အလွန်နူးညံ့စွာ “ယွီအာ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ဇနီးပဲ။ အနာဂတ်မှာ ငါမင်းကို သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်မှု ပေးမှာပါ”

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ နှစ်ရက်အလိုတွင် ယန်စစ်မင်သည် ရှောင်လင်းယွီကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီ၏ ဗိုက်ထဲက ကလေးသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ကလေးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူသည် အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ခံခဲ့ရပြီး ထောင်ယွမ်ရွာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲကိုပင် မတက်ရောက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူသည် သူ့အဘိုးနှင့် ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

“အဘိုး၊ အခု အဘိုးကျေနပ်ပြီလား? ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့ မိန်းမက တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်သွားပြီ။ အနာဂတ်မှာ အဘိုး စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး!” ယန်စစ်မင်သည် လုံးဝမူးနေသည်။ ယန်မိသားစုသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူသည် သခင်ကြီးယန်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သခင်ကြီးယန်သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ့မျက်လုံးအိုကြီးများက အရောင်တောက်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ “မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ? ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်သွားပြီလား?” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဒါက သတင်းကောင်းပဲ။ ဒါဆို သူ့အကြီးဆုံးမြေးက သူမကို နောက်ဆုံးတော့ စွန့်လွှတ်နိုင်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်သွားလဲဆိုတာကို သူ အံ့ဩနေသည်။

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် သူ့ခေါင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ မြေးကလည်း ရှောင်လင်းယွီကို လိုက်နေပုံပဲ။

သို့သော် သူနားမလည်သည်မှာ သူ့ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက သူ့မြေးကို အမည်မသိကလေးနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လိုက်ခွင့်ပြုရခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

သူက ကုန်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ထိခိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား?

ယန်စစ်မင်သည် မူးလွန်း၍ စိတ်မကြည်လင်သော်လည်း ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက နာကျင်စွာဖြင့် “ဟုတ်တယ်၊ သူမ လက်ထပ်သွားပြီ။ သူမကို ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်သွားပြီ၊ သူမကလည်း သူ့ကို ကြိုက်တယ်။ ဟားဟား၊ ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သခင်ကြီးယန်သည် လုံးဝ စိတ်အေးသွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်သည်ဖြစ်စေ သူဂရုမစိုက်၊ သူ့အကြီးဆုံးမြေး မဟုတ်သရွေ့တော့ ဖြစ်သည်။

သခင်ကြီးယန်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး “ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြည့်စမ်း။ သူ လက်ထပ်သွားတာ ဘာဖြစ်လဲ? မင်းဘာလို့ ဒီလောက် ဝမ်းနည်းနေရတာလဲ?”

“မင်းမှာ ပိုက်ဆံနဲ့ ရုပ်ရည်ရှိတယ်။ ရှောင်လင်းယွီက မင်းနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။ မြို့တော် Z မှာ မင်းကို အထင်ကြီးတဲ့ လူကုံထံသမီးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်မဆို အဲဒီတောင်ပေါ်ရွာက ရှောင်လင်းယွီထက် ပိုကောင်းတယ်”

ယန်စစ်မင်က သူ့အဘိုး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး “ရှောင်လင်းယွီက ကျွန်တော်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလား? သူ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်နေလဲဆိုတာ အဘိုးသိလား?”

“ဘယ်သူလဲ?” အဘိုးယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

“တခြားဘယ်သူရှိနိုင်မှာလဲ? အဘိုးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ မြေး ကုန်းထျန်းဟောက်ပဲပေါ့။” ယန်စစ်မင်က ကျယ်လောင်စွာ “ဟားဟား၊ အဘိုးက အမြဲတမ်း ရှောင်လင်းယွီက ကျွန်တော်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဘိုး၊ ကျွန်တော်ပြောပြမယ်၊ ကျွန်တော်ကမှ သူနဲ့ မထိုက်တန်တဲ့သူပါ။”

“အဘိုးက ကျွန်တော်က ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတယ်၊ ရွာသူမတစ်ယောက်က ကျွန်တော်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ မြေးက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုချမ်းသာပြီး ပိုအာဏာရှိတယ်။ အဘိုးလို ခေတ်နောက်ကျတဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက်ပဲ ရှောင်လင်းယွီက ကျွန်တော်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်မှာ”

သခင်ကြီးယန်သည် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူက သူ့တုတ်ကောက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ယန်စစ်မင်ကို ညွှန်ပြကာ ဒေါသတကြီး “ယန်စစ်မင်!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်စစ်မင်က လှောင်ပြောင်ပြီး “ဟားဟား၊ အဘိုး၊ အဘိုးက အမှန်တရားကို မကြိုက်ဘူးလား? အဘိုးက ခေါင်းမာတဲ့ ခေတ်နောက်ကျတဲ့ လူအိုကြီးပဲ။ အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်စေချင်ခဲ့တာ။ ပြောစမ်းပါ။ အတုအယောင် လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ဘယ်တစ်ယောက်က ကျွန်တော်နဲ့ ထိုက်တန်လို့လဲ? ရယ်စရာကောင်းတာက အဘိုးက တကယ်ထိုက်တန်တဲ့သူကို မကြိုက်ဘူး။”

“ဒါဆို အခု အဘိုးကျေနပ်ပြီလား? အဲဒီမိန်းကလေးက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်သွားပြီ။” ယန်စစ်မင်က ကျယ်လောင်စွာ “အခုကစပြီး အဘိုးရဲ့ အကြီးဆုံးမြေး လူပျိုကြီးအဖြစ် သေဆုံးသွားတာကို မြင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်”

သခင်ကြီးယန်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်နေသည်။ သူက ယန်စစ်မင်ကို ဒေါသတကြီး ညွှန်ပြပြီး ကျိန်ဆဲချင်နေသည်။ သူက ဒေါသတကြီး “ယန်စစ်မင်၊ မင်းက မြေးဆိုးပဲ၊ မင်းအဘိုးကို ဒေါသထွက်ပြီး သေစေချင်နေတာလား?” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို ပြန်ဖြေသည်မှာ နက်ရှိုင်းသော ဟောက်သံ ဖြစ်သည်။

“အဖေ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ?” ထိုအချိန်တွင် သူ့ဒုတိယသား ယန်ယီဟိုင်၏ စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော အသံသည် စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ယန်စစ်မင် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် စာကြည့်ခန်းတစ်ခုလုံး အရက်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် သူက သူ့အဖေ သူ့ကို မည်းမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယန်ယီဟိုင်က အသံအနိမ့်ဖြင့် “အဖေ၊ စစ်မင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ? သူဘာလို့ ဒီအခြေအနေအထိ သောက်ခဲ့ရတာလဲ? ဘာလို့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ?"

သခင်ကြီးယန်က ယန်စစ်မင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး “ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်။ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူက ငါ့ကို ခေါင်းမာတဲ့ ခေတ်နောက်ကျတဲ့ လူအိုကြီးလို့ ခေါ်တယ်” ဟု

“အာ?” ယန်ယီဟိုင်သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ “ရှောင်လင်းယွီ? ဒါက ရှောင်လင်းယွီနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?”

ဤကာလအတွင်း ယန်စစ်မင်သည် အဘိုးကြီးနှင့် မကြာခဏ ရန်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ စတော်ဘယ်ရီနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရောင်းချသူ ရှောင်လင်းယွီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့တူက ရှောင်လင်းယွီအပေါ် ဤမျှနက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များ အဘယ်ကြောင့် ရှိသည်ကို မသိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်လင်းယွီသည် အဖေဘယ်သူမှန်းမသိရသည့် ကလေးတစ်ဦးကိုလွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့အဖေသည် ယန်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးမြေးကို မသန့်ရှင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကလေးကို ဖျက်ချလျှင်တော့ တစ်မျိုး။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကလေးကို ဖျက်ချရန် ဆန္ဒမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ယန်စစ်မင်သည် ပူးကပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရက်အနည်းငယ်တစ်ကြိမ် အဘိုးကြီးနှင့် ရန်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာသေးမီက ယန်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် ပရမ်းပတာအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ယန်ယီဟိုင်သည် ရှောင်လင်းယွီအပေါ် ပြင်းထန်သော သဘောထားတစ်ခု ရှိလာသည်။ ‘ဘယ်လိုတောင်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ မိန်းမလဲ။ သူမ မိသားစုထဲကို လက်မထပ်ရသေးခင်မှာပဲ ယန်မိသားစုထဲမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင်လုပ်နေပြီ။’

‘သူမသာ ငါတို့တံခါးပေါက်ကို တကယ်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် ယန်မိသားစု သေလိမ့်မယ်။’

ထို့ကြောင့် ယန်ရူယွီမှလွဲ၍ ယန်မိသားစုတွင် ယန်စစ်မင်ကို ရှောင်လင်းယွီနှင့် လက်ထပ်ရန် သဘောတူသူ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ယန်ယီဟိုင်က မျက်နှာညှိုးငယ်စွာဖြင့် “အဖေ၊ စစ်မင် ဒီတစ်ခါ ဘာလုပ်ခဲ့ပြန်ပြီလဲ? သူက အဲဒီ ရှောင်လင်းယွီကို လက်ထပ်ဖို့ အော်ဟစ်နေတုန်းပဲလား?”

သခင်ကြီးယန်က ယန်စစ်မင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး “ဟမ့်၊ ဒီမြေးဆိုး။ ရှောင်လင်းယွီ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်သွားလို့ သူက ငါ့ကို တိုင်တန်းပြီး အပြစ်တင်နေတယ်။ ရေအေးတစ်ပုံး သွားယူခဲ့။ သူ့ကို နိုးပြီး စိတ်ကြည်လင်သွားအောင် ငါလုပ်ချင်တယ်” ဟု ဟောက်လိုက်သည်။

သူဘာလို့ ဒီလောက် တင်းခံနေရတာလဲ? ဒါတွေအားလုံး ယန်စစ်မင်အတွက်ပဲ။

ပထမ၊ ယန်မိသားစု၏ မျက်နှာအတွက်။ ယန်မိသားစုသည် ဘယ်ကမှန်းမသိသည့် ကလေးရှိနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မိသားစု၏ သခင်မအဖြစ် လက်ခံခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။

ဒုတိယ၊ ယန်စစ်မင်အတွက်။ ယန်စစ်မင်သည် မြို့တော် Z ၏ သခင်လေး ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ငွေနှင့် အာဏာရှိသည်။ သူသာ ဒီလိုကလေးလွယ်ထားသည့် ကျေးလက်တောသူမတစ်ဦးကို လက်ထပ်လျှင် သူ့မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် သူ မြို့တော် Z တွင် မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်မလဲ။

သို့သော် သူ့အကြီးဆုံးမြေးသည် ထိုအမျိုးသမီးကြောင့် ရက်အနည်းငယ်တစ်ကြိမ် သူနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် လာလေ့ရှိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သတင်းသည် မိသားစုမှ အပြင်သို့ မပျံ့နှံ့ခဲ့ပေ။

ယန်ယီဟိုင်သည် ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်သွားပြီကို ကြားသောအခါ သူသည် ထိတ်လန့်ပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်သွားပြီ?!” ယန်ယီဟိုင်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသောကြောင့် ဘယ်သူက သူမကို လက်ထပ်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ယန်ယီဟိုင်သည် ရှောင်လင်းယွီသည် ယန်စစ်မင် သခင်ကြီးယန်နှင့် ရန်ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု တကယ်ယုံကြည်သည်။ သူမသည် သူ့ကို အိမ်တွင် ဒုက္ခရှာရန် တိုက်တွန်းနေသည်၊ သို့မှသာ သူမသည် ယန်မိသားစု၏ သခင်မငယ် ဖြစ်လာနိုင်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် သူမ၏ ဘဝအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ သူမတွင် သုံးမကုန်သော ငွေနှင့် သူမကို အစေခံရန် အစေခံတစ်စု ရှိလိမ့်မည်။ ဘယ်အမျိုးသမီးက ထိုသို့သော ဘဝမျိုးကို မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

ထိုအကြောင်းကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ယန်စစ်မင်နှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ ကပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ယန်ယီဟိုင် ထင်မြင်ချက်အရ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်သွားပြီကို ကြားသောအခါ သူသည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ‘ရှောင်လင်းယွီက ငါ့တူကို တွယ်ကပ်နေသင့်တာ မဟုတ်လား? သူမ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် လက်ထပ်သွားရတာလဲ? သူမ ယန်မိသားစုထက် ပိုချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား?’

သခင်ကြီးယန်က သူ့ဒုတိယသားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ “ငါမင်းကို ရေခဲရေတစ်ပုံး ယူခိုင်းထားတယ်။ မကြားဘူးလား?” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့အဖေ ထပ်မံဒေါသထွက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ယီဟိုင်သည် ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် အခုသွားလိုက်မယ်!”

သူထွက်သွားသောအခါ သူသည် ရှောင်လင်းယွီ ဘယ်လိုလက်ထပ်သွားသည်ကို အံ့ဩနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

ယန်ယီဟိုင် မီးဖိုချောင်သို့ ရေခဲရေ သွားယူသောအခါ သူသည် သူ့မရီးနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

“ယီဟိုင်၊ မီးဖိုချောင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?” သူ့အကြီးဆုံးမရီးက မေးလိုက်သည်။

ယန်ယီဟိုင်က သူ့မရီးကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ “မရီး၊ အဲဒီ ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်သွားပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့မရီး၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။ သူမက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “ဒါက သတင်းကောင်းပဲ”

သို့သော် ယန်ယီဟိုင်က “ဒါက ဘာကောင်းလို့လဲ? အဲဒီကောင်စုတ် စစ်မင်က အဲဒီအကြောင်းကြောင့် မူးနေတယ်။ သူအဖေနဲ့ အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“ဘာ?” သူ့မရီးက ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက စိုးရိမ်စွာ “ငါသွားကြည့်လိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီး “ငါသူ့အဖေကို အရင်ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်”

ယန်ယီဟိုင်သည် ရေခဲရေကို စာကြည့်ခန်းသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး သခင်ကြီးယန်ကို “အဖေ၊ ရေခဲရေ ရောက်ပါပြီ”

“သူ့မျက်နှာပေါ် တိုက်ရိုက်လောင်းချလိုက်” သခင်ကြီးယန်က အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်စစ်မင်၏အမေ စာကြည့်ခန်းသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာသောအခါ မြေပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ယန်စစ်မင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသား ချက်ချင်း နာကျင်သွားသည်။

သူမ လျှောက်သွားပြီး သူ့လက်မောင်းကို လှုပ်ကာ “မင်အာ၊ နိုးပါဦး” ဟု အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏မတ်လေးက သူမ၏သားအပေါ် ရေခဲရေ လောင်းတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ချက်ချင်း တားလိုက်သည်၊ “အဖေ၊ ရေက အရမ်းအေးတယ်။ မင်အာ အအေးမိလိမ့်မယ်။”

သခင်ကြီးယန်က အေးစက်စွာ “အအေးမိတာက သူ့ကို မသေစေနိုင်ဘူး။ လုပ်လိုက်!”

ရေခဲရေသည် ယန်စစ်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ လောင်းကျသွားသည်။ အရိုးထိအောင် အေးစက်သော အအေးဓာတ်က သူ့ကို မူးမေ့နေသော အခြေအနေမှ နိုးထစေသည်။

သူက မှုန်ဝါးသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သခင်ကြီးယန်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူချက်ချင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်၊ “ဟားဟား၊ အဘိုး၊ ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်ပြီးသားပဲ။ အဘိုး အခု ဘာကို ဒေါသထွက်နေတာလဲ? ဒေါသထွက်သင့်တာ ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူးလား?”

အားလုံး၊ “…”

***

All Chapters