သမိုင်းတစ်လျှောက် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ

အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကောက်ရိုးဖိနပ်စီးထားသော အဖိုးအိုသည် သူ၏ လက်များထဲမှ ပျံသန်းထွက်သွားကြသော အလင်းစက်များနှင့် အချိန်အစက်အပြောက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

အလင်းစက်များက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြစဉ် အချိန်အစက်အပြောက်များက မူလလောကဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

မကြာမီ အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်များက သူ၏ မျက်လုံးအရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက သူ့သားတော် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ ဘဝမှတ်တမ်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘဝမှတ်တမ်းထဲတွင် သူ့သားက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို သတ်ပေးရန် တောင်းဆိုလာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းက ဘဝမှတ်တမ်းထဲမှာ အေးခဲသွားသည်။

ထို့နောက် စူးရှတောက်ပသော အလင်းက အဖိုးအို၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ မဖော်ပြနိုင်သော အံ့မခန်းဖိအားက သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဟင်းလင်းပြင်က သက်ရောက်ခံလိုက်ရပြီး ပူဖောင်းများက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ စတင်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထိုပူဖောင်းများထဲတွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းစက်ဝန်းများ၊ သံသရာစက်ဝန်းများနှင့် ကမ္မအတတ်အကျစက်ဝန်းများ ပါရှိကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယင်းတို့အားလုံးက အမှန်တရားဖြစ်ခါနီးသော နတ်သမီးပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဇရာအိုနေသော လက်က အရှေ့သို့ ဆန့်တန်းထွက်သွားပြီး နတ်သမီးပုံပြင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူက သူ့မှတ်ဉာဏ်များထဲမှာ အမြဲသိမ်းဆည်းထားသော ပုံရိပ်ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ချင်ပြီး ထိုသူကို အတုအယောင်မှ အစစ်အမှန်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ နတ်သမီးပုံပြင်ကို အမှန်တရားအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်နေသည့်အလားပင်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ နတ်သမီးပုံပြင်က အစစ်အမှန် ဖြစ်လာသည်။

ပူဖောင်းများက တုန်ယင်သွားကြပြီး မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ အတိတ်ပုံရိပ်များက စုစည်းသွားကြသည်။ အဖိုးအို၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ထိုပူဖောင်းများက စတင်ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ပူဖောင်းများ စတင်ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသော လှိုင်းဂယက်များက ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သက်ရှိအားလုံးသည် သူတို့၏ မသိစိတ်မှ အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

မဖော်ပြနိုင်အောင် ကြီးမားသော မဟာကပ်ဘေးက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲမှာ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကြာအောင် ချိပ်ပိတ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်က စတင်ကျိုးပျက်နေပြီး လွတ်မြောက်သွားတော့မည့်အလားပင်။

ထို့ကြောင့် အဖိုးအိုက သူ၏ လက်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက သူ၏ လက်ကို ဖြေလွှတ်လိုက်ပြီး အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းခါနီးနေသော မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ ပုံရိပ်ကို ပြိုကွဲပျက်စီးသွားစေသည်။

သို့မှသာ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲမှ လှိုင်းဂယက်များက လွင့်ပြယ်သွားကြသည်။

အရာအားလုံးက ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် အဖိုးအိုက မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက နောင်တနှင့် နာကျင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သက်ပြင်းချသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ အဖေ မင်းကို ပြန်မခေါ်နိုင်သေးဘူး… ”

သူက တီးတိုးရေရွတ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ အဖေ့ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပါ… ”

“ ပြီးတော့… အခုဖြစ်နေတာက မင်းမြင်ချင်နေတဲ့အရာပါ… ”

အဖိုးအိုက နူးညံ့စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲမထုတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ လက်ဖဝါးက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ လက္ခဏာမျဉ်းကြောင်းများထဲတွင် ဂလက်စီများကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော မြေဆွဲအားဝဲကတော့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အလွန်ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအလွန်များ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်စင်စုများ၊ စကြာဝဠာများ၊ ကြယ်ဂြိုလ်များနှင့် သက်ရှိအားလုံးက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို စတင်ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ကံကြမ္မာက ဆက်လက် မြှောက်တတ်သွားပြီး သဲနာရီမှ သဲပွင့်များသဖွယ် အဖိုးအို၏ လက်ဖဝါးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ဂြိုလ်များက အသစ်မွေးဖွားလာကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်အလင်းရောင်များက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ဖွဲ့စည်းသွားကြသည်။

အလင်းရောင်အားလုံးက သူ၏ လက်ချောင်းများကြားထဲမှာ စုဝေးသွားကြပြီး သိမ်မွေ့သော ငွေရောင်ပန်းဖွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ယင်းတို့က ကံကြမ္မာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးမှာ အဖိုးအို၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနားယူလိုက်ကြသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အဖိုးအိုက ရုတ်တရက် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးက အကြွင်းမဲ့အင်မော်တယ်အစွမ်းအောက်မှာ သက်ရှိအားလုံးသတိမပြုနိုင်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ပန်းချီကားတစ်ချပ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားဟန် ရ၏။

ကြယ်ဂြိုလ်အားလုံးက ပန်းချီကားထဲမှာ အလင်းအစက်အပြောက်များ ဖြစ်လာကြစဉ် မရေမတွက်နိုင်သော အာကာသတွင်းနက်များက လွင့်မျောနေသော အနက်ရောင်အစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ယင်းတို့အားလုံးက ဟင်းလင်းပြင်ပန်းချီကား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာကြသည်။

သက်ရှိထရီလီယံပေါင်းများစွာက ပယင်းရောင်သလင်းကျောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ယင်းက ဖျက်ဆီးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါး ထီးနန်းတတ်သည့်အခါတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ကံကြမ္မာကို တဖန်ပြန်စုဝေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် အဖိုးအိုက သူဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ထောင်မှ သမိုင်းကို ပြန်ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကမ္မကို ဖြေလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကမ်းစပ်ကိုးခုခေတ်က အဆုံးသတ်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် မိုးသောက်ခေတ်က စတင်လာသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ထောင်တွင် ထီးနန်းတတ်ရမည့် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်က သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာက အဖိုးအို၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော နောင်မျိုးဆက်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုသူက မိုးသောက်သခင်လေး ဖြစ်သည်။

“ မင်းပြန်ရောက်လာမှာကို ငါစောင့်နေမယ်… ”

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အဖိုးအိုက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ စုဝေးနေသော အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာက မရပ်တန့်နိုင်သော ဒီရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အထွတ်အမြတ်ဩဇာအာဏာနှင့်တကွ ကံကြမ္မာဒီရေသည် ကြယ်တာရာစက်ဝန်းများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်ပေါ်သို့ သွန်းလောင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ရွှီချင်းက မိုးသောက်သခင်လေး၏ စကားများကို နားထောင်နေရင်း သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အသက်ဓာတ်ကြွယ်ဝနေသော လောကကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခု သူ၏ စိတ်ထဲမှ မြူခိုးအားလုံးနီးပါးက လွင့်ပြယ်သွားသည်။

“ အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာတယ်… ပြီးတော့ နတ်ဘုရားအရှင်သခင်အဆင့်ကို တတ်လှမ်းတယ်… အဲ့ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်က… ”

“ နောက်တစ်ဆင့်က အထက်နယ်မြေရဲ့ အဆင့်မြင့်ကြယ်တာရာစက်ဝန်း(၃၆)ခုစလုံးမှာ တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်သေးဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲ… အဲ့ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကနေ အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း… ”

သူ့ဘေးမှ ဝိညာဉ်ဖီးနစ်နတ်သမီးက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

ထိုအဖြေကို ရွှီချင်းက ကြိုခန့်မှန်းမိထားသော်လည်း ဝိညာဉ်ဖီးနစ်နတ်သမီးထံမှ ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူနှလုံးတုန်ယင်သွားဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တာအိုမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို သူမြင်ဖူးသည်။ ထို့ပြင် ယင်းက တစ်ကြိမ်မကပေ။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် ကူးပြောင်းခြင်းကိုတော့ သူမြင်ဖူးရန်မဆိုထားနှင့် ကြားပင်မကြားဖူးချေ။

ဤနေရာသည် အထက်နယ်မြေဖြစ်ပြီး အထက်နယ်မြေထဲမှာ အဆင့်မြင့်ကြယ်တာရာစက်ဝန်း(၃၆)ခု တည်ရှိကြသည်။ ထိုကြယ်တာရာစက်ဝန်း(၃၆)ခုစလုံးက နတ်ဘုရားများ၏ ဇာတိမြေဖြစ်ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ နတ်ဘုရားများသည် မြင့်မြတ်သော သက်ရှိများဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသောအရာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က ထိုသို့မလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း သတိမပြုမိကြခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ထိုသို့မလုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် ဟန့်တားထားသော အရာများ ရှိရမည်။

ရွှီချင်း၏ အတွေးများက ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားစဉ် လေထဲမှ မိုးသောက်သခင်လေးက မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြောများ၏ ထောက်ပံ့ပေးမှုအောက်မှာ ကောင်းကင်၏ အမြင့်တစ်နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်ကို ကြည့်နေရင်း အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထံမှ နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်ကို အာရုံခံလိုက်သည်။ အလွန်ကြွယ်ဝသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သူခံစားမိသွားသောအခါ မိုးသောက်သခင်လေးက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အပြုံးက ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသလို သူ၏ စကားသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ဆိုတာ… တိရိစ္ဆာန်တွေထက် မပိုပါဘူး ”

သူက စကားပြောပြီးနောက် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူနှင့် ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော သွေးကြောများက အပြင်းအထန် စတင်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အသွေးအသားကုန်းမြေ၏ အနက်ပိုင်းထဲတွင် ကမ္ဘာမြေသွေးကြောများနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော သွေးကြာများက ရုတ်တရက် ခွဲထွက်သွားကြသည်။ ယင်းတို့က ဆက်ပြီး မပေါင်းစပ်တော့ဘဲ မြန်ဆန်စွာ အနောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်တစ်ခုလုံး ဝုန်းခနဲ တုန်လှုပ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း မိုးသောက်သခင်လေး၏ အသံက အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ ကျင့်ကြံသူမီမင် ကျုပ်ဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်ကနေ… အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲမယ် ”

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်က အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဂြိုလ်ပေါ်မှ လူ့အဖွဲ့အစည်းအားလုံးနှင့် သက်ရှိအားလုံးက စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ အကုန်ညှိုးခြောက်သွားကြသည်။

မိခင်ဂြိုလ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာမှာ ဒူးထောက်နေကြသော အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများသည်လည်း အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားကြသည်။ အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းအတွင်းမှ နတ်ဘုရားများသည်ပင် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်ကို မိုးကြိုးသွားတစ်စင်းက ပစ်ခတ်သွားသည့်အလား ခံစားမိသွားကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဘုရားကျောင်းများက ပြိုကျပျက်စီးသွားကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားရုပ်တုများက အက်ကွဲသွားကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် မိုးသောက်သခင်လေး၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် အရာအားလုံးက တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထို့ပြင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်က ပြောင်းလဲသွားသည်။

အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ဖြတ်သန်းလာသော ကံကြမ္မာဒီရေက အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ်၏ အပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤနေရာမှ ဟင်းလင်းပြင်ကို အစားထိုးသွားသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှာ စီးဆင်းနေသော အလင်းရောင်ကို မြင်သွားသောအခါ ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှ နောက်ဆုံးမြူခိုးအမျှင်က လွင့်ပြယ်သွားသည်။

သူက အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ကံကြမ္မာထံမှ ကောင်းချီးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရရှိထားသည်။ သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ သူမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုကံကြမ္မာ၏ ဇစ်မြစ်ကို ရှင်းလင်းစွာ သူအာရုံခံနိုင်သွားသည်။

“ အခု ငါနားလည်သွားပြီ… ”

ရွှီချင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ယင်းက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းက အစမှ တစ်ဆင့်ချင်းစီ သေချာစီစဉ်ရေးဆွဲထားခဲ့သော တကယ့်အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။

ထိုအစီအစဉ်၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူက အင်မော်တယ်ဘုရင် ဖြစ်သည်။

ထိုအစီအစဉ်က သူ၏ လက်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေသော်လည်း သူက မည်သည့်အခါမှ ယင်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အင်မော်တယ်ဘုရင်က ထိုအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခြေအနေတစ်ရပ်ကို လိုအပ်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယင်းက အတိတ်၌ ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှာ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို သူမမြင်ခင်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာ ဤအစီအစဉ်၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းက သူ့နေရာနှင့်သူ အံဝင်ခွင်ကျသွားသည်။

သို့မှသာ အရာအားလုံးက အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် ရွေ့သွားသည်။

“ အထူးနေရာလိုအပ်ချက်က… အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းရဲ့ ပထမဆုံးနတ်ဘုရား မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ ရှေးခေတ်မိခင်ဂြိုလ် ဖြစ်ရမယ် ”

“ အထူးအချိန်လိုအပ်ချက်က… ကမ်းစပ်ကိုးခုအင်မော်တယ်အရှင်သခင် ထီးနန်းဆင်းပေးပြီး မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ထီးနန်းဆက်ခံမယ့်အချိန် ဖြစ်ရမယ် ”

“ အဲ့ဒါမှပဲ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်… ”

“ ဒါက နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ချေးငှားပြီး အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်လာတာပဲ ”