ရှောင်ထုန် ရောက်ရှိလာခြင်း ၂
Vol. 30 Ch. 501
“အား… အား…”
မီးဖွားခန်းထဲတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ကြားနေရသည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မီးဖွားခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ခေါင်းကုတ်ကာ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်နေသည်။
အခါအားလျော်စွာ သူသည် တံခါးဝတွင် ရပ်ပြီး တံခါးစောင့်နေသော သူနာပြုကို အဆက်မပြတ် မေးလေ့ရှိသည်၊ “ကျွန်တော့်ဇနီးက အရမ်းနာနာကျင်ကျင်နဲ့ အော်နေတာလေ။ ကျွန်တော့်ကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော်က သူ့ခင်ပွန်း၊ ကျွန်တော်သူ့ကို အဖော်ပြုပေးချင်တယ်။”
အစပိုင်းတွင် မီးဖွားခန်းတံခါးဝတွင် သူနာပြုများ စောင့်မနေခဲ့သော်လည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကုန်းထျန်းဟောက်က ဝင်ခွင့်တောင်းဆိုကာ တံခါးခေါင်းလောင်းကို အဆက်မပြတ် တီးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆရာဝန်မကြီး ချင်ရှုမင်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူနာပြုတစ်ဦးကို တံခါးစောင့်ရန် လွှတ်လိုက်သည်။ ကလေးမထွက်လာမီအထိ ထိုအမျိုးသားကို ဝင်ခွင့်မပြုပေ။
တံခါးစောင့်နေသော သူနာပြုသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တားဆီးရန် ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူနာပြု၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်များ လက်သွားသည်။ ‘ဒီခန့်ညားတဲ့ အမျိုးသားက အထဲက အမျိုးသမီးကို တကယ်ချစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူဒီလောက် စိုးရိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။’
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခံရသည်။ သူသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ့ခေါင်းနောက်ကို ကုတ်ပြီး “ဒါဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ? သူက မီးဖွားခန်းထဲမှာ နှစ်နာရီကြာနေပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူနာပြုသည် မျက်လုံးလည်သွားပြီး သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်၊ ‘ဒါက နှစ်နာရီပဲ ရှိသေးတယ်။ အမျိုးသမီးအများစုက ဒီထက်ပိုပြီး ဗိုက်နာရတတ်တယ်။’
သူနာပြုက ပြုံးပြီး “စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒေါက်တာချင် ဘာမှမပြောသရွေ့တော့ ရှင့်ဇနီးက ဘေးကင်းတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဆရာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ရှင့်ဇနီး ဘေးကင်းစွာ မွေးဖွားနိုင်မှာပါ”
ဤသူနာပြုကို ဒါရိုက်တာက ရှောင်လင်းယွီကို အထူးပြုစုရန် စီစဉ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤစကားကို အကြိမ်များစွာ ကြားခဲ့သော်လည်း သူသည် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသို့သော အတွေ့အကြုံကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသောကြောင့် မီးဖွားသည့်လုပ်ငန်းစဉ်သည် မည်မျှကြာမည်ကို သူလုံးဝမသိပေ။ ၎င်းသည် မည်မျှနာကျင်သည်ကိုလည်း သူလုံးဝမသိပေ။
“ထျန်းဟောက်၊ မင်းဒီမှာ ခဏထိုင်နေဦး”
အဖေရှောင်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ “ဒေါက်တာချင်နဲ့ မင်းအမေ အထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး” ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “ဒါပေမဲ့ အဖေ၊ ယွီအာက အထဲမှာ နှစ်နာရီကျော်နေပြီ” ဟု မေးလိုက်သည်။
အဖေရှောင်က ပြုံးပြီး နှစ်သိမ့်သည်၊ “ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ မင်းအမေက ယွီအာကို မွေးတုန်းက ဆေးရုံခန်းထဲမှာ ဆယ်နာရီကျော် နေခဲ့ရတယ်။ ဒီလိုပဲလေ။ တချို့က တိုတယ်၊ တချို့ကတော့ ကြာတယ်။”
ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ယွီအာရဲ့ ရေမွှာက ဆေးရုံခန်းထဲကို တွန်းပို့တုန်းက ပေါက်သွားပြီ။ တကယ်ပဲ ပြဿနာမရှိဘူးလား?”
အဘွားရှောင်က ချက်ချင်း သူ့ကို တားလိုက်သည်။ “ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်းနိမိတ်မကောင်းတာတွေ မပြောနဲ့။ မီးဖွားချိန် ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး။”
“ဟားဟား၊ ထျန်းဟောက်၊ လာပြီး ခဏထိုင်ဦး။ စိတ်မပူပါနဲ့”
ဦးလေးသုံးရှောင်က ပြုံးပြီး “မင်းစိတ်လှုပ်ရှားတာနဲ့ ငါတို့ပါကူးကုန်ပြီ။"
ကလေးမွေးခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ တရုတ်စကားပုံတစ်ခုတွင် ကလေးမွေးသော အမျိုးသမီးသည် ငရဲတံခါးဝသို့ လမ်းလျှောက်သွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
“အမှန်ပဲ၊ ထျန်းဟောက်။ စိတ်မပူပါနဲ့” အဘွားရှောင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
အဘွားရှောင် စကားဆုံးသည်နှင့် မီးဖွားခန်းထဲမှ ကလေးငိုသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်း ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ “ကလေးရောက်ထွက်ပြီ!” ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။
“ဟားဟား။ ယွီအာ မွေးပြီ” အဖေရှောင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ကုန်းထျန်းဟောက်သည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် “ကလေးရောက်လာပြီ။ ကလေးရောက်လာပြီ”
ခဏအကြာတွင် အမေရှောင်က ကလေးကို ချီပြီး ထွက်လာသည်။
လူတိုင်း ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း သူမနှင့် မိသားစုဝင်အသစ်ကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။
အမေရှောင်က ပြုံးပြီး “ကလေးရောက်လာပြီ။ ယောက်ျားလေး၊ 7.9ပေါင်!”
လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် ကလေးဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံသွားသည်။
“အမေ၊ ယွီအာ ဘယ်လိုနေသေးလဲ? သူအဆင်ပြေရဲ့လား?” ကုန်းထျန်းဟောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူသည် ကလေးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။
ကုန်းထျန်းဟောက် မသိသည်မှာ သူစကားပြောနေစဉ်တွင် အမေရှောင်၏ လက်ထဲက ကလေးငယ်သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ နောက်တစ်ကြိမ် အိပ်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အမေရှောင်က ပြုံးပြီး “မိခင်နဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းတယ်! ထျန်းဟောက်၊ စိတ်မပူပါနဲ့”
ကုန်းထျန်းဟောက် မိခင်ရော ကလေးပါ ဘေးကင်းကြောင်း ကြားသောအခါ သူချက်ချင်း အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ အမေရှောင်နှင့် သူနာပြုများ သူ့ကို တားရန် အချိန်မမီလိုက်ပေ။
“အယ်၊ ကလေးက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တာလား?” အဘွားရှောင်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။
“သူဖွင့်လိုက်တာကို ကျွန်တော်သတိထားမိတယ်” အဖေရှောင်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ကလေးက ဒီလောက်စောစော မျက်လုံးဖွင့်တာ အရမ်းတော်မှာပဲ”
အဘိုးရှောင်က “ငါ့ကိုပေး။ ငါ့မြစ်ကို ချီချင်တယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သခင်ကြီးကုန်းက ပြေးဝင်လာသည်။ “မဟုတ်ဘူး။ ငါအရင်!”
ထိုစဉ်က အဘိုးကုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကလေးမွေးပြီးနောက် သူက ကလေးကို ပထမဆုံးချီရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် သူက အမေရှောင်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောကြောင့် သူနောက်ထပ် အရှုံးမခံနိုင်တော့ပေ။
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါအရင်” အဘိုးရှောင်က ပြန်ချေပသည်။ “ဒါက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးမြစ်ပဲ။”
“သူက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးမြစ်လည်း ဟုတ်တယ်” သခင်ကြီးကုန်းက ချက်ချင်း ပြန်ပြောသည်။
“ငါအရင်ချီမယ်!”
“ငါအရင်!”
အဘိုးကြီးနှစ်ဦး ငြင်းခုံကြသည်။ အဆုံးတွင် အဘွားရှောင်က ကလေးကို သူမ၏ လက်မောင်းထဲတွင် ချီထားပြီး ပြုံးကာ “မငြင်းကြနဲ့။ ငါအရင်ချီမယ်။ ငါ့ရဲ့ မြစ်လိမ္မာလေး၊ မင်းက တကယ်ချစ်စရာကောင်းပြီး လှတာပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အဘိုးရှောင်၊ “…”
အဘိုးကုန်း၊ “…”
သခင်ကြီးကုန်းသည် ငိုလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူက သူ့မြစ်ကို ပထမဆုံးချီရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ သူ့အလှည့် မရောက်သေးပေ။
အဘွားရှောင်က ကလေးကို ခဏချီထားပြီး ခဏစနောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက သခင်ကြီးကုန်းထံသို့ ပေးပြီး “ခမည်းခမက်၊ လာပြီး ချီကြည့်ပါ!”
ထို့နောက် သူမက ကလေးကို “ကလေးလေး၊ လာ၊ ဘိုးဘိုးကြီးကို ချီခိုင်းလိုက်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ကလေးကို သခင်ကြီးကုန်းထံသို့ ပေးပြီး “လာ၊ ခမည်းခမက်၊ ရှင့်မြစ်က ရှင့်ကို ချီစေချင်နေတယ်။ သတိထားနော်!”
သခင်ကြီးကုန်းသည် ကလေးကို ချီရတော့မည်ကို ကြားသောအခါ သူချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။
“လာ၊ လာ၊ ဘိုးဘိုးကြီး ချီမယ်!”
“သတိထား!” အဘွားရှောင်က ပြုံးပြီး “အယ်၊ ကလေးက ပြုံးလိုက်တယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟ၊ ကလေးက မျက်လုံးဖွင့်တာတင်မကဘဲ ပြုံးတောင်ပြုံးလိုက်သေးတယ်!”
“ဟားဟား၊ ဒီကလေးက တကယ်တော်တာပဲ!”
“အရမ်းတော်တဲ့ ကလေးဖြစ်မှာပဲ!”
သခင်ကြီးကုန်းသည် ကလေးကို သူ့လက်မောင်းထဲတွင် ချီထားပြီး သူ့ကို ပို၍ပို၍ ကြိုက်နှစ်သက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်းယွီကို တွန်းထုတ်လာသည်။ လူတိုင်း ရှောင်လင်းယွီ မွေးဖွားပြီးနောက် ဤမျှကောင်းမွန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
သူတို့က “ယွီအာ၊ မင်းဘေးကင်းတာ ကောင်းတယ်” ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။
ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးလိုက်သည်။
ဒေါက်တာချင်က “အခြေအနေတွေ ကောင်းမွန်ပေမယ့် မိခင်နဲ့ ကလေးက အနည်းဆုံး နောက်ထပ်နှစ်နာရီလောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ နေရမယ်။ မတော်တဆတစ်ခုခုမရှိရင် သူတို့ မနက်ဖြန် ဆေးရုံကနေ ဆင်းလို့ရပြီ”
လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။
“ယွီအာ၊ လာ၊ ကလေးကို ကြည့်လိုက်။ သူအရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်!”
“သူက ခုနက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြုံးတောင်ပြုံးလိုက်သေးတယ်”
“တယ်တော်တဲ့ ကောင်လေးပဲ!”
***