← Chapters

ရှောင်ထုန် ရောက်ရှိလာခြင်း ၁

Vol. 30 Ch. 500

ရှောင်ထုန် ရောက်ရှိလာခြင်း ၁

Vol. 30 Ch. 500

=

ရှောင်လင်းယွီမွေးဖွားရန်အတွက် ကုန်းနှင့်ရှောင်မိသားစုတို့သည် တစ်လကျော်ကတည်းက ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီ၏ဗိုက်နာခြင်းသည် မျှော်မှန်းထားသောမွေးဖွားမည့်ရက်ထက် တစ်ပတ်ကျော်စော၍ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် လမစေ့ဘဲမွေးဖွားခြင်းမဟုတ်ပေ။

လူနာတင်ယာဉ်သည် ပြည်သူ့ဆေးရုံသို့ လျင်မြန်စွာမောင်းနှင်သွားပြီး ခရီးစဉ်သည် ချောမွေ့ခဲ့သည်။ ပြည်သူ့ဆေးရုံသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ VIP မီးဖွားဆောင်ကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ လူနာတင်ယာဉ် ဆေးရုံသို့ရောက်ရှိလာသောအခါ ပြည်သူ့ဆေးရုံ၏ဒါရိုက်တာသည် ဒုတိယဒါရိုက်တာနှင့် သားဖွားနှင့်မီးယပ်ဌာန၏ဒါရိုက်တာကို ဦးဆောင်ကာ တံခါးဝတွင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ချင်ရှူမင် ကားထဲကထွက်သည်နှင့် ဒါရိုက်တာက အပြေးအလွှားရောက်လာပြီး ရိုသေစွာပြောသည်၊ "ဒေါက်တာချင်၊ မီးဖွားခန်းက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နောက်လိုက်ခဲ့ပါ။"

ချင်ရှူမင် ထွက်သွားပြီးနောက် မေမေရှောင်နှင့် သူနာပြုနှစ်ယောက်လည်း ထွက်သွားကြသည်။

ချင်ရှူမင်က ရှောင်လင်းယွီအားပြောသည်၊ "မင်းရေမွှာမပေါက်သေးဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းသားအိမ်ခေါင်းက လုံလောက်အောင်မပွင့်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် မင်း နာကျင်နေတယ်ဆိုပေမယ့် ဆင်းပြီးတော့ လမ်းလျှောက်ဖို့လိုတယ်။ ဒါက မွေးဖွားတဲ့အချိန် ပိုပြီးချောမွေ့အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာသည် ထိုသို့ကြားသောအခါ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သူမသည် ရှောင်ထုန်အတွက် အကောင်းဆုံးကိုလိုချင်သည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ!"

ထို့ကြောင့် ဒေါက်တာချင်နှင့် သူနာပြုနှစ်ယောက်၏အကူအညီဖြင့် ရှောင်လင်းယွီ ကားထဲကထွက်သွားသည်။ သူမသည် အဆောင်သို့ ကိုယ်တိုင်လမ်းလျှောက်ရမည်။ မေမေရှောင်က သူမကို ဘေးမှထောက်ပံ့ထားသည်။

မေမေရှောင်က သူမကို ဆက်တိုက်နှစ်သိမ့်သည်၊ "ယွီအာ၊ မကြောက်နဲ့။ ဒါက သဘာဝပဲ။ သည်းခံလိုက်။ နာကျင်မှုက ပြီးဆုံးသွားမှာပဲ။ ကလေးရောက်လာတာနဲ့ နာကျင်မှုက ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။"

ချွေးစေးများ ရှောင်လင်းယွီ၏နဖူးပေါ်တွင်ထွက်လာပြီး သူမက ခက်ခဲစွာလမ်းလျှောက်နေသည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့ အမေ၊ သမီးနားလည်ပါတယ်။"

သူမ ယခင်ကမွေးဖွားဖူးသောကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကိုသိသည်။ သူမသည် ထိုအချိန်က စိတ်အခြေအနေမမှန်ကန်သော်လည်း မွေးဖွားခြင်း၏နာကျင်မှုသည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာစွဲထင်နေသည်။

ဆေးရုံဒါရိုက်တာက ရှောင်လင်းယွီကိုသိသည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုများအတွက်လာသောအခါ သူက သူ့နှင့်မသက်ဆိုင်သော်လည်း ရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ပြည်သူ့ဆေးရုံ၏ဆေးရုံဒါရိုက်တာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ရှောင်လင်းယွီအား အမှန်တကယ်ကျေးဇူးတင်သည်။ ဆေးရုံတစ်ခုလုံး၏ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းကိရိယာများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။ အလှူရှင်မှာ ရှောင်လင်းယွီ၏ခင်ပွန်း ကုန်းထျန်းဟောက်ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာက ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုမသိသော်လည်း သူက သူ့ဇနီးကလေးမွေးဖွားရန် နိုင်ငံ၏ထိပ်တန်းသားဖွားအထူးကုကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် သူ့ဇနီး၏ကျန်းမာရေးနှင့်မွေးဖွားမှုအတွက် ဆေးရုံတစ်ခုလုံး၏ပစ္စည်းကိရိယာများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှု၏ကုန်ကျစရိတ်မှာ နှစ်သန်းမှသုံးသန်းဖြစ်သည်။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ?

ရှင်းယင်ခရိုင်ပြည်သူ့ဆေးရုံသည် သေးငယ်သောဆေးရုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် အဆင့်မြှင့်တင်မှုကုန်ကျစရိတ်ကို ကိုယ်တိုင်ခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးသည် ဆေးရုံ၏ကြွယ်ဝခြင်းနတ်ဘုရားမဖြစ်သည်။ သူတို့အနေနှင့် သူမကိုကောင်းစွာဝန်ဆောင်မှုပေးရမည်။

ဒါရိုက်တာလင်က ပြုံးပြီး ရှောင်လင်းယွီအားပြောသည်၊ "မဒမ်ကုန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဘက်ကိုလာပါ!"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူတစ်စုက ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဆေးရုံအဝင်ဝနှင့် ဆေးရုံအတွင်းရှိလူအချို့က အံ့အားသင့်စွာမေးသည်၊ "ဒီကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ? ဒုဒါရိုက်တာနဲ့ လူတွေအများကြီးကို သူ့ကိုလာကြိုဆိုဖို့ ဘယ်လိုဒုက္ခပေးနိုင်ရတာလဲ?"

"မသိဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းမက သိပ်ချမ်းသာတယ်လို့ကြားတယ်။"

အတွင်းသတင်းအချို့သိသော သူနာပြုငယ်အချို့က ပြောသည်၊ "သူ့ခင်ပွန်းက ဆေးရုံကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းကိရိယာအမြောက်အများကိုလှူဒါန်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက ကမ္ဘာ့အဆင့်မီစံနှုန်းတွေပဲ။ အဲ့ဒါတင်မကဘူး အဖြူရောင်ကုတ်ဝတ်ထားတဲ့ အသက်ငါးဆယ်ကျော်ရှိတဲ့အမျိုးသမီးကို ရှင်တို့မြင်လား? သူက နိုင်ငံရဲ့ကျော်ကြားတဲ့သားဖွားမီးယပ်အထူးကု ချင်ရှူမင်ပဲ။"

အခြားသူများ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူတို့က မနာလိုမှုဖြင့်တောက်ပနေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာလက်ထပ်နိုင်ခဲ့သည်ပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်လေ၊ ဒီလိုအံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ခင်ပွန်းကိုရဖို့ တော်တော်လှမှရမယ်၊ ပြီးတော့ သူ သိပ်လှတယ်ဆိုတာ ကျွန်မမြင်ပြီးပြီလေ။ သူက ကျွန်မမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အလှဆုံးမိန်းမပဲ။"

သူတို့ မနာလိုဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း?

ထိုအမျိုးသမီးသည် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့လှပသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပလပ်စတစ်ဆာဂျရီလုပ်လျှင်ပင် သူတို့က သူမလောက်လှပမည်မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းဆွေးနွေးနေစဉ်တွင် အဘွားရှောင်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်အခြားသူများလည်း ဆေးရုံသို့အပြေးအလွှားရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ကားက ရပ်တန့်ရုံသာရှိသေး ကုန်းထျန်းဟောက် ကားထဲကခုန်ထွက်ပြီး မီးဖွားခန်းသို့ပြေးသွားသည်။

သူက ရှောင်လင်းယွီကို သူမ၏စစ်ဆေးမှုများတွင် အကြိမ်တိုင်းလိုက်ပါခဲ့ပြီး သူက VIP အခန်းကိုရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် သူက ၎င်းဘယ်မှာရှိသည်ကိုသိသည်။ အဖေရှောင်နှင့်အခြားသူများက သူ့နောက်သို့စိုးရိမ်စွာလိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့က မီးဖွားခန်းဘယ်မှာရှိသည်ကိုမသိခဲ့ကြပေ။

အဘွားရှောင်က အသက်ကြီးပြီး သူမ၏ခြေထောက်များက အားနည်းသည်။ အဒေါ်ရှောင်က သူမကိုကူညီခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က အလွန်လျင်မြန်စွာပြေးသောကြောင့် သူက ရှောင်လင်းယွီနှင့်အခြားသူများက မီးဖွားဆောင်သို့လမ်းလျှောက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မသိလိုက်ပေ။ သူက သူတို့ဘေးကဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"နေပါဦး။ အဲ့ဒါ ထျန်းဟောက်မဟုတ်ဘူးလား?" မေမေရှောင်က သူတို့ဘေးကဖြတ်ပြေးသွားသောအမျိုးသားကိုကြည့်လိုက်သည်။

"သူပဲ။" ဒေါက်တာချင်က ရယ်မောသည်။ "သူက ငါတို့ကိုတောင်မသိလိုက်ဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးသည်၊ "တကယ်ပါပဲ။"

"ဟားဟား။ အဲ့ကလေး ဒီလောက်ထိတ်လန့်နေတာကို ငါပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးတာပဲ။" ဒေါက်တာချင်က ပြုံးသည်။

"သူငယ်ငယ်တုန်းကတောင် သူ့မျက်နှာက အမြဲတမ်းအေးစက်ပြီးတင်းမာနေခဲ့တယ်။ တခြားအမူအရာမရှိခဲ့ဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူပြုံးတဲ့အခါ အဲ့ဒါက တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဒုက္ခရောက်တော့မယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"

ချင်ရှူမင်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်အမေ၏ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူတို့ငယ်စဉ်က အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီလက်ထပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ဘယ်တော့မှမပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

မဒမ်ကုန်း ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုမွေးဖွားသောအခါ ချင်ရှူမင်သည်လည်း ကလေးကိုမွေးဖွားပေးသူဖြစ်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမမွေးပေးသော ပထမဆုံးကလေးဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်သည် သူမက သင်တန်းသားမှ တာဝန်ကျဆရာဝန်ဖြစ်လာသောနှစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မဒမ်ကုန်းက သူမ၏အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းကို အလွန်ယုံကြည်ပြီး သူမကို သူမ၏တက်ရောက်ကုသသောဆရာဝန်ဖြစ်ရန်တောင်းဆိုခဲ့သည်။

"ရှောင်မေမွေးပေးခဲ့တဲ့ ဝဝကစ်ကစ်ကလေးက အခု တခြားတစ်ယောက်ရဲ့အဖေဖြစ်နေပြီ။" ဒေါက်တာချင်က သက်ပြင်းချသည်၊

"ရှောင်မေသာ ဒီမှာရှိရင် သူသိပ်ကျေနပ်နေမှာပဲ။ သူ့သားက ကောင်းကောင်းကြီးပြင်း၊ လက်ထပ်ပြီး ကလေးတွေရပြီ။"

ဒေါက်တာချင်က သူမ၏ယောက္ခမအကြောင်းပြောသည်ကိုကြားရသောအခါ ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများ လက်သွားကာ ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "အန်တီ၊ ကျွန်မက အန်တီနဲ့ကျွန်မယောက္ခမရဲ့ဇာတ်လမ်းကိုကြားချင်တယ်။ အန်တီ ကျွန်မကိုအဲ့ဒီအကြောင်းပြောပြနိုင်မလား?"

ဒေါက်တာချင်က ရှောင်လင်းယွီ၏အမူအရာနှင့် သူမ၏နဖူးပေါ်ကချွေးစေးများကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ပြုံးပြီး၏၊ "ကောင်းပြီ၊ ပြောပြပေးရမှာပေါ့။ တကယ်တော့ ငါ့မှာ ထျန်းဟောက်ငယ်ဘဝအကြောင်းဇာတ်လမ်းတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက ပြုံးကာပြောသည်၊ "အဲ့ဒါတွေလည်း နားထောင်ချင်ပါတယ်။"

သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် အဖေရှောင်နှင့်အခြားသူများ အပြေးအလွှားရောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ရှောင်လင်းယွီနှင့်အခြားသူများကို လျင်မြန်စွာသတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီ ဖြည်းညှင်းစွာလမ်းလျှောက်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ အဖေရှောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ဒါ... သူ လမ်းလျှောက်နိုင်သေးလား?"

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မွေးဖွားရန် အလွန်နာကျင်ရသည်ကို သူသိထားလေသည်။

ဒေါက်တာချင်က ပြုံးပြီး၊ "ဟုတ်တယ်၊ သူလမ်းလျှောက်နိုင်ပါတယ်။"

ထို့နောက် ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမက ရှင်းပြသည်၊ "သူမသားအိမ်ညှစ်တာက အားနည်းနေသေးတယ်။ တကယ့်မွေးဖွားချိန်အထိ အချိန်အနည်းငယ်လိုသေးတယ်။ ကျွန်မက သူ့ကို ပိုလမ်းလျှောက်ခိုင်းခဲ့တာ၊ ဒါမှ အချိန်ရောက်ရင်မွေးဖွားရလွယ်ကူမှာပေါ့။"

အဖေရှောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးသည်။ "အဲ့ဒါက ဘယ်တော့လဲ?"

ဒေါက်တာချင်က ပြောသည်၊ "ကျွန်မလည်းမသိဘူး။"

သားအိမ်ခေါင်း လုံလောက်အောင်ကျယ်သွားသောအခါ အချိန်နီးကပ်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သားအိမ်ညှစ်ခြင်းသာရှိသည်။ သူမရေမွှာမပေါက်သေးသလို သူမသားအိမ်ခေါင်းကလည်း မကျယ်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ကလေးဘယ်တော့မွေးဖွားမည်ကို ပြောရခက်သည်။

အဖေရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နောက်ထပ်မေးခွန်းများမမေးတော့ပေ။ သူက ဤအရာကို ပညာရှင်ကိုအပ်ထားလိုက်သည်။

အဖေရှောင်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး သံသယဖြင့်မေးသည်၊ "ထျန်းဟောက်က ငါတို့ထက်စောပြီးလာတာမဟုတ်ဘူးလား? သူဘယ်မှာလဲ?"

ဒေါက်တာချင်က ရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "သူက ကျွန်မတို့ကိုမသိလိုက်ဘဲ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။ အခု မီးဖွားဆောင်မှာရှိနေလောက်ပြီ။"

အဖေရှောင်က နားလည်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ဖြည်းညှင်းစွာလမ်းလျှောက်သောကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ အခြားသူများက သူမ၏အရှိန်အတိုင်းလိုက်ပါသွားကြသည်။ မကြာမီတွင် အဘွားရှောင်က အဒေါ်ရှောင်၏အကူအညီဖြင့် သူတို့ကိုမီလာခဲ့သည်။

အဘွားရှောင်က ရှောင်လင်းယွီ လမ်းလျှောက်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမက သူမက ဤမျှမကြာမီမွေးဖွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ "မမွေးခင် လမ်းပိုလျှောက်ပေးတာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

လူ ၁၀ ယောက်မှ ၂၀ ယောက်တစ်စုက ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လမ်းလျှောက်ရန်လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် အတော်လေးဩဇာရှိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောသည်၊ "ဒီကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးကိုမွေးဖွားဖို့ လိုက်ပါတဲ့လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ သူတို့က သူ့မိသားစုကလား ဒါမှမဟုတ် သူ့ခင်ပွန်းမိသားစုကလားမသိဘူး။"

သူတို့လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာပြောသည်၊ "ကျွန်မဘောင်းဘီက နည်းနည်းစိုနေပုံပဲ။"

သူမ၏စကားကိုကြားရသောအခါ လူတိုင်းက ရှောင်လင်းယွီ၏ဘောင်းဘီကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒေါက်တာချင်က အော်သည်၊ "ရေမွှာပေါက်သွားပြီ! အချိန်နီးနေပြီ။ မြန်မြန်။ သူမကို မီးဖွားဆောင်ထဲကိုတွန်းပို့လိုက်။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြန်ပြေးလာနေသည်။ သူက ဒေါက်တာချင်၏စကားကိုကြားပြီး လျင်မြန်စွာပြေးလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီကိုပွေ့ချီပြီး အဆောင်သို့အပြေးအလွှားသွားသည်။

လူတိုင်း၊ "..."

ဒီကောင်လေး ဘာလုပ်နေတာလဲ? တွန်းလှည်းရှိတယ်လေ။ သူ မပင်ပန်းဘူးလား?

***

All Chapters