← Chapters

မိတ်ဖက်များ ရွေးချယ်ခြင်း

Vol. 30 Ch. 496

မိတ်ဖက်များ ရွေးချယ်ခြင်း

Vol. 30 Ch. 496

ကျန့်ချင်းဟွာ ရောက်လာပြီးမကြာမီတွင် ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၏မန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်း ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်သည် Z မြို့ရှိ ကြယ်လေးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကုမိသားစုဟိုတယ်ထက် အများကြီးပိုကြီးသည်။ ဝမ်ချုံးစုန်းသည် ဟိုတယ်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤသို့သောဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုသည် စာချုပ်ဆွေးနွေးရန် အထွေထွေမန်နေဂျာလာရန်မလိုအပ်ဘဲ အဝယ်တော်မန်နေဂျာတစ်ယောက်ကိုသာ လွှတ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဝမ်ချုံးစုန်းသည် ကိုယ်တိုင်လာရောက်ပြီး သူ၏အဝယ်တော်မန်နေဂျာကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မူလက ဤသို့သောဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုသည် အထွေထွေမန်နေဂျာကို ကိုယ်တိုင်မလွှတ်ပေ။ အဝယ်တော်မန်နေဂျာတစ်ယောက်ကိုလွှတ်လျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုံးစုန်း ခြံဝင်းထဲသို့ဝင်လာပြီး ခြံဝင်းထဲရှိလူသုံးယောက်ကိုမြင်သောအခါ သူ မှင်သက်သွားသည်။

သိသာထင်ရှားစွာကိုယ်ဝန်ရှိနေသော လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က လှုပ်ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်တွင်ထိုင်နေပြီး ချောမောသောယောက်ျားတစ်ယောက်က လှပသောအမျိုးသမီးဘေးတွင်ထိုင်နေသည်။ ထိုယောက်ျားသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာထိုင်နေသော်လည်း သူ၏တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှု၍မရပေ။

တတိယလူကို ဝမ်ချုံးစုန်း မနေ့ကမြင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းသည် လူကဲခတ်ရာတွင် အလွန်တော်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူက ထိုနှစ်ယောက်သည် ဇနီးမောင်နှံဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တူညီသောမင်္ဂလာလက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက လက်စွပ်များပေါ်သို့အာရုံစိုက်သောအခါ သူ၏အမူအရာ ထပ်မံခဲသွားသည်။ လက်စွပ်များသည် ထူးကဲပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြင့်အထူးမှာကြားထားသော ဒီဇိုင်နာလက်စွပ်များကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသောလက်စွပ်များသည် အလွန်အဆင့်မြင့်ပြီးထူးကဲနေသည်။

သူသာမမှားလျှင် လက်စွပ်များသည် ကျော်ကြားသောဒီဇိုင်နာ သောမတ်စ်က ဒီဇိုင်းဆွဲထားပုံရသည်။ သောမတ်စ်သည် ယခုအခါ ရှားရှားပါးပါးသာ အလုပ်လက်ခံသည်။ သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်ပေါ်မူတည်ပြီးသာ အလုပ်လုပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သောမတ်စ်၏လက်ရာသည် ယခုအခါ ဈေးကွက်တွင် ရှားရှားပါးပါးသာတွေ့ရသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် သောမတ်စ်၏လက်ရာကို တွေ့ဆုံမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ချုံးစုန်းက အရာအားလုံးကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် သုံးသပ်လိုက်ပြီးနောက် မည်သို့သောသဘောထားကို ကျင့်သုံးသင့်သည်ကို သိရှိသွားသည်။

ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ပြီးမေးသည်၊ "ဒါက ဘော့စ်ရှောင်ဟုတ်တယ်မလား?"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ရှင်က ဘယ်လုပ်ငန်းကလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား?"

ဝမ်ချုံးစုန်းက မိတ်ဆက်သည်၊ "မင်္ဂလာပါ ဘော့စ်ရှောင်! ကျွန်တော်က Z မြို့က ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ရဲ့အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းပါ။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဘော့စ်ဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီးထိုင်ပါ။ အားလုံးရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ စီးပွားရေးအကြောင်းပြောကြမယ်!"

ဝမ်ချုံးစုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပါပြီ!"

သူက စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ်မကျေမလည်ဖြစ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုမနေ့ကဖုန်းခေါ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းပြောရန် ထောင်ယွမ်ရွာသို့လာပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုသတင်းကိုကြားစဉ်က သူ အတော်လေးပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူက သူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ခေါ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့အနေနှင့် ကောင်းမွန်သောသဘောထားရှိရန်လိုအပ်ကြောင်း သိသည်။

သူက စိတ်ထဲမှတွေးလိုက်သည်၊ 'ဘော့စ်ရှောင်က သူ့မိတ်ဖက်ကို ငါတို့ထဲကတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်တော့မှာထင်တယ်။'

ထို့နောက် ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် မန်နေဂျာအနည်းငယ်ထပ်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ယောက်မှာ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ထက် နာရီဝက်ကျော်နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့နောက်ကျသွားတယ်။ လမ်းမှာ ကားပိတ်နေလို့ပါ။" အဆီတိုးသိုးသားဟော့ပေါ့ဆိုင်ပိုင်ရှင်က တောင်းပန်သော်လည်း သူ၏စကားများက စိတ်ရင်းမှန်မပါပေ။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်ထဲမှတွေးလိုက်သည်၊ 'မနေ့က ငါ့ကို ဟော့ပေါ့ဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က သဘောထားမကောင်းဘူးလို့ အမေပြောခဲ့တယ်။ ငါတို့ သူ့ကိုဖယ်ထုတ်ပြီးသား။ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း သဘောထားမကောင်းဘူးထင်တယ်။'

ကျင်းချန်၏သဘောထားပြောင်းလဲမှုမှာ သူက မနေ့ညက သူ့ပြိုင်ဘက်ကိုဖုန်းခေါ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ပြိုင်ဘက်က ဘော့စ်ရှောင်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမရရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဘော့စ်ရှောင်က သူနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏သဘောထားပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဘော့စ်ရှောင်က သူ့ကိုလိုအပ်သည်ဟုထင်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အနည်းငယ်မောက်မာလာခဲ့သည်။

ကျင်းချန်၏မျက်လုံးများ ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ တောက်ပသွားသည်။ သူက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်က ဒီလောက်လှပတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်!"

ထို့နောက် သူက ရှောင်လင်းယွီ၏လက်ကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် သူ့လက်ကိုဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့လက်ကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စွာပြောသည်၊ "အဲ့ဒါမလိုပါဘူး။ သူ ခင်ဗျားနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်မှာမဟုတ်ဘူး!" သူက ထိုယောက်ျား၏မျက်လုံးများတွင် ကာမစိတ်ပြင်းပြသောအသွင်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

'မင်းက ငါ့ဇနီးကို အခွင့်ကောင်းယူချင်နေတာလား? အိပ်မက်မက်နေလိုက်!'

ဘော့စ်ကျင်းက သူ့ဆန့်တန်းထားသောလက်ကို အနေရခက်စွာရုပ်သိမ်းပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒါ ဘယ်သူလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊ "ဒါက ကျွန်မခင်ပွန်းပါ။ သူက လွယ်လွယ်နဲ့မနာလိုဖြစ်တတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်မကိုယောက်ျားတွေနဲ့လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခွင့် ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိတွေ့မှုတစ်ခုခုရှိခွင့်မပြုဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ် ဘော့စ်ကျင်း။"

ရှောင်လင်းယွီ၏စကားကိုကြားရသောအခါ ကျင်းချန်၏မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူက ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "အိုး၊ ကောင်းပါပြီ။ ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျားခင်ပွန်းက ဘာအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာ သိခွင့်ရမလား?"

ကျင်းချန်က မသိစိတ်ဖြင့် ဤဘော့စ်ရှောင်သည် တောရွာမှဖြစ်သောကြောင့် ဤယောက်ျားသည်လည်း တောရွာမှဖြစ်ရမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်းချန်က ဤမေးခွန်းကို တမင်မေးခဲ့သည်။ သူက တောသားတွေကို အထင်သေးချင်ခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ကျွန်မခင်ပွန်းက အလွတ်တန်းတစ်ယောက်ပါ။"

.... နည်းနည်းတော့ မှန်တာပါပဲ။

"အိုး" ကျင်းချန် ဤသို့ကြားပြီးနောက် သူ၏လေသံ အနည်းငယ်မောက်မာသွားသည်။ "အလွတ်တန်းအလုပ်သမားက ဝင်ငွေများများမရဘူးဟုတ်?"

ရှောင်လင်းယွီနှင့်အခြားသူများ၏ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောသည်၊ "ဘော့စ်ကျင်း၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့အလုပ်တွဲမလုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီးထွက်သွားပါ။"

ဘော့စ်ကျင်း မှင်သက်သွားသော်လည်း သူက သူ့ဒေါသကိုထိန်းချုပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာမေးသည်၊ "ဘာလို့လဲ?"

သူ ဒီကိုမလာမီက သူက ရှောင်လင်းယွီက သူနှင့်အလုပ်လုပ်ရမည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း သူမက သူ့ကိုတိုက်ရိုက်ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကိုအလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ထို့နောက် အေးစက်စွာပြောသည်၊ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက မျက်နှာနှစ်ဖက်ရှိတဲ့လူတွေနဲ့အလုပ်လုပ်ရတာမကြိုက်လို့ပါ။"

ဘော့စ်ကျင်း၊ "..."

"ဟမ့်!" ကျင်းချန်က သူ့အင်္ကျီလက်စများကိုခါကာ ထွက်သွားသည်!

သူ ဒေါသူပုန်ထနေသည်!

နောက်ကျပြီးမှရောက်လာသော မန်နေဂျာနှစ်ယောက်မှာမူ သူတို့လည်း ဖယ်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီက တိုက်ရိုက်ပြောသည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မက ရှင်တို့နှစ်ယောက်နဲ့လည်း အလုပ်မလုပ်ချင်ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီးထွက်သွားပါ။"

ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်၏အဝယ်တော်မန်နေဂျာနှင့် ချောင်မိသားစု၏ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်၏ဘော့စ်တို့ မှင်သက်သွားကြသည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ဘာ... ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်မံပြောပြီး အေးစက်စွာပြောသည်၊ "ကျွန်မပြောတာက ကျွန်မ ရှင်တို့နှစ်ယောက်နဲ့အလုပ်မလုပ်ချင်ဘူးလို့။ ကျေးဇူးပြုပြီးထွက်သွားပါ။"

ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်သည် Z မြို့ရှိ ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ချူးလင်းဝေသည် အဝယ်တော်မန်နေဂျာဖြစ်သောကြောင့် သူတွင် အဆက်အသွယ်အချို့ရှိသည်။ လူများက သူ့ကိုမကြာခဏမြှောက်ပင့်ကြသောကြောင့် သူက မောက်မာသည်။

ချူးလင်းဝေသည် ယခင်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် အခြားသူများကို တောင်းပန်ရန် တစ်ခါမှမလိုအပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား၊ လူများက အမြဲတမ်းသူ့ကိုလာတောင်းပန်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်၏အဝယ်တော်မန်နေဂျာဖြစ်ပြီး သူ၏မိတ်ဖက်များသည် ရေရှည်အကျိုးအမြတ်များစွာရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သူ ထောင်ယွမ်ရွာသို့လာခြင်းမှာ ဤရွာတွင်စိုက်ပျိုးသောဟင်းသီးဟင်းရွက်များသည် အလွန်ကွဲပြားသည်ဟု ကြားသိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့က လူများလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခဲ့ကြသည်။ ရှင်းယင်ခရိုင်ကဲ့သို့သော သေးငယ်သောခရိုင်တစ်ခုတွင်ပင် ဤဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဈေးကြီးဖြင့်ရောင်းချနိုင်သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာစိုက်ခင်းနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ခရိုင်ငယ်တစ်ခုတွင် ဟိုတယ်တစ်ခုလည်းရှိသည်။ ထိုဟိုတယ်၏စီးပွားရေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်ကာ ဟိုတယ်၏ဂုဏ်သတင်းသည် Z မြို့သို့ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချူးလင်းဝေသည် သူ၏အထက်အရာရှိက ထောင်ယွမ်ရွာသို့ စာချုပ်ရရှိရန် လာရောက်ရန်အမိန့်ပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်သည် အဆင့်မြင့်ဖောက်သည်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။ သူတို့က ဈေးကြီးသောအရာများကိုလိုချင်သည်။ သူ ထောင်ယွမ်ရွာသို့ထွက်ခွာရန်စီစဉ်ကတည်းက ချူးလင်းဝေသည် သူကျရှုံးမည်ဟုမထင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့ကိုမျက်နှာပျက်စေခဲ့သည်။

သူက ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၏အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ့မျက်နှာ ရုတ်တရက်အရုပ်ဆိုးသွားသည်။ သူက တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဘာလို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်နဲ့မပူးပေါင်းရတာလဲ? ခင်ဗျား ကျွန်တော်ဘယ်သူလဲဆိုတာသိရဲ့လား? ကျွန်တော်က ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်ရဲ့အဝယ်တော်မန်နေဂျာ ချူးလင်းဝေပါ။ ခင်ဗျား ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်အကြောင်းကြားဖူးလား? အဲ့ဒါက Z မြို့က ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ပဲ။

ဒါပေါ့ ကျွန်တော့်အထင်တော့ ခင်ဗျားက ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ဆိုတာဘာလဲဆိုတာတောင် မသိဘူးထင်တယ်။ ဘယ်လောက်များတဲ့လူတွေက ကျွန်တော်နဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်လဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိရဲ့လား? ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကိုမျက်နှာသာပေးပြီး ဒီကိုလာခဲ့တာ။ အရှက်မရှိတဲ့အပြုအမူမျိုးမလုပ်နဲ့။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်နဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ်။"

သူက ထောင်ယွမ်ရွာမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဝယ်ယူရန်အမိန့်ကိုရရှိခဲ့သည်။ သူက အပိုင်ရပြီးသားဟု ထွက်ထားခဲ့ပေမဲ့ တစ်ခုခုမှားသွားခဲ့တယ်။

သို့သော် ၎င်းသည် အရေးမကြီးပေ။ သူက တောရွာက ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ပျိုးသူတစ်ယောက်နဲ့ဆက်ဆံနေတာ။

သူမက ဘယ်လောက်ပဲကောင်းတဲ့စိုက်ပျိုးသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါစေ၊ ၎င်းက သူမက ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ပျိုးသူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို မပြောင်းလဲစေဘူး။

ဤဘော့စ်ရှောင်က သိပ်အသိပညာမဲ့တာပဲ။

သူက ရှောင်လင်းယွီက သူက ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်ဘယ်လောက်အထင်ကြီးစရာကောင်းလဲဆိုတာကိုပြောပြီးနောက် သူမက အထင်ကြီးပြီး သူ့ကိုအလုပ်လုပ်ဖို့တောင်းပန်လိမ့်မယ်လို့ထင်ခဲ့တာ။

သို့သော်...

ကုန်းထျန်းဟောက်၏စူးရှသောမျက်လုံးက ချူးလင်းဝေအပေါ်သို့ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက အေးစက်စွာအမိန့်ပေးသည်၊ "ထွက်သွား! မင်းသာ ဆက်ပြီးအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေပြောနေရင် ငါ မင်းကိုဆွဲထုတ်ပစ်ဖို့ လူခေါ်လိုက်မယ်!"

ဒီယောက်ျားက သူ့ဇနီးကိုအနိုင်ကျင့်ဖို့ သူ့အထောက်အထားကိုသုံးရဲတယ်?

ချူးလင်းဝေသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုကြားသောအခါ ဒေါသူပုန်ထနေသည်။

သူက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ဒေါသတကြီးလက်ညှိုးထိုးပြီး ကျိန်ဆဲသည်။ "သောက်ကျိုးနည်း။ မင်းက တောသူားတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့ကိုထွက်သွားခိုင်းရမှာလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူနှင့်နောက်ထပ်အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် နေကာမျက်မှန်ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားနှစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်စွာပြောသည်၊ "သူတို့ကိုဆွဲထုတ်သွား!"

ထို့နောက် ချူးလင်းဝေနှင့် ချောင်မိသားစု၏ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်၏ဘော့စ်တို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူတို့က ရှောင်မိသားစုမှ သူတို့၏လက်မောင်းများဖြင့် ဆွဲထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ကျန်လူများ၊ "..."

သူက တောရွာက အလွတ်တန်းအလုပ်သမားတစ်ယောက်သက်သက်ပဲဟုတ်ရဲ့လား? လူမိုက်တစ်ယောက်လား?

ရှောင်မိသားစုအိမ်မှ ဆွဲထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသော ချူးလင်းဝေနှင့် ချောင်ရှီလျန်တို့ တုံ့ပြန်ရန်အချိန်ပင်မရှိခဲ့ကြပေ။

ချောင်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်၏ဘော့စ်သည် အပြစ်ကင်းစင်သည်။ သူက ကြောင်ငေးနေသောအမူအရာရှိနေသည်။ သူက ချူးလင်းဝေကြောင့် ပါဝင်ပတ်သက်သွားခဲ့သည်။

သူက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆွေးနွေးရန် ဒီနေ့ဒီကိုလာခဲ့ပြီး သူက တမင်နောက်ကျခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ သူက ဤဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ပျိုးသူများကို ကောင်းစွာသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ကျခြင်းက သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေလိမ့်မည်။ ဤစိုက်ပျိုးသူများ စိတ်လှုပ်ရှားသည်နှင့် သူက သူတို့ကို ဈေးနှုန်းများလျှော့ချရန် လွယ်လွယ်ကူကူပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူက ဈေးနိမ့်နိမ့်နှင့် ပိုကြီးမားသောအကျိုးအမြတ်ကိုရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဘော့စ်ရှောင်အပေါ်တွင် တူညီသောနည်းဗျူဟာကိုအသုံးပြုရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူက ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ သူ့ကိုအလျင်စလိုလုပ်ခိုင်းတဲ့ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုမှမရရှိဘဲနေမည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ သူက ရေတစ်ခွက်သောက်ခွင့်မရမီမှာပင် ဖယ်ထုတ်ခံရသည်ဟုပြောခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သူ ဒေါသူပုန်ထနေသည်။ သူ ကစားခံရသည်ဟုခံစားမိသည်။ ဘော့စ်ရှောင်က သူ့ကိုမနေ့ညကဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမက သူနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသော ရှင်းလင်းသောရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချောင်ရှီလျန် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူက သူ့ဒေါသကိုဆုံးရှုံးတော့မည်ရှိသေး၊ ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်၏အဝယ်တော်မန်နေဂျာ ချူးလင်းဝေက ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုကိုပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်မှာ...

ချောင်ရှီလျန်က ချူးလင်းဝေကဲ့သို့ သူ့နောက်ကွယ်တွင် ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုရှိသောသူမဟုတ်ပေ။ ဝမ်ဟောင်ဟိုတယ်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချောင်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်သည် သေးငယ်သောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် တောရွာရှိစိုက်ပျိုးရေးခြံလေးထက်တော့ အများကြီးပိုကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ချူးလင်းဝေကြောင့် ရှောင်မိသားစု၏တံခါးမှလွှင့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည်။ သူက သူ့ရွယ်တူများရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရသည်။

သူက မြေပြင်မှ ဒေါသတကြီးထရပ်လိုက်သည်။ သူက ခြံဝင်းထဲသို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်တော့မည်ရှိသေး၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ယောက်ျားနှစ်ယောက်က သူ့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူတို့ကိုဝင်ခွင့်ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်မှာ သိသာလှသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ယောက်ျားနှစ်ယောက်က ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါကိုထုတ်လွှတ်နေသည်။ ချောင်ရှီလျန် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကျိန်ဆဲစကားများကိုမျိုချလိုက်သည်။ သူက အလွန်လက်တွေ့ကျပြီး ဤယောက်ျားနှစ်ယောက်သည် ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူသူများမဟုတ်ကြောင်း သိသည်။

ချူးလင်းဝေမှာမူ သူက မြေပြင်မှထရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာ စိမ်းလိုက်ခရမ်းလိုက်ဖြစ်နေပြီး သူက ရှက်ရွံ့ပြီးဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ "မင်းတို့ကောင်စုတ်တွေ၊ မင်းတို့ငါဘယ်သူလဲဆိုတာသိရဲ့လား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခြံထဲမှတုံ့ပြန်သည်။ သူက အေးစက်စွာပြောသည်၊ "သူတို့ကို ပိုဝေးဝေးလွှင့်ပစ်လိုက်!"

ထို့နောက် အနက်ရောင်ယောက်ျားနှစ်ယောက်က သူတို့ကိုဆွဲခေါ်သွားသည်။

လူတိုင်း၊ "..."

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့ အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

.....

ရွေးချယ်မှုတစ်ဆင့်ပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲတွင် ဝမ်ချုံးစုန်းနှင့် ကျန့်ချင်းဟွာတို့သာကျန်တော့သည်။

"ဘာ?" ရှောင်လင်းယွီက သူတို့နှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဟုပြောသောအခါ သူတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ တကယ်ပဲ ရှောင်လင်းယွီက ပိုကြီးမားသောဟိုတယ်များနှင့်ဆိုင်များကိုကျော်ပြီး သူတို့ကိုရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း သူတို့က မယုံကြည်သေးပေ။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကိုနောက်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကိုလိမ်နေတာမဟုတ်ဘူးမလား?" ဝမ်ချုံးစုန်းက ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အလေးအနက်ပြန်ဖြေသည်၊ "ဘော့စ်ဝမ်၊ ဘော့စ်ကျန့်၊ ကျွန်မက အခြားသူတွေနဲ့အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ နောက်ခံကိုဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်မက ကျွန်မမိတ်ဖက်ရဲ့စရိုက်ကိုပဲဂရုစိုက်တယ်ရှင်တို့ အောင်မြင်သွားပြီ။"

သူမက ခဏရပ်ပြီး လေးနက်စွာမေးသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ကရော ကျွန်မနဲ့အလုပ်လုပ်မှာသေချာရဲ့လား? ကျွန်မ တစ်ခါတည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပါရစေ။ ကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်ဈေးကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ရှင်တို့နဲ့ဈေးညှိပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ရှင်တို့က ဈေးကြီးတဲ့အကြောင်းမကျေမနပ်တွေပြောပြီး နောက်ပိုင်းမှာဈေးလျှော့ဖို့တောင်းဆိုတာကိုမလိုချင်ဘူး။ အဲ့လိုလည်း ခွင့်မပြုဘူး။ ရှင်တို့ ဒါကိုစဉ်းစားဖို့လိုသေးလား?"

"မလိုပါဘူး! ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်!" ဝမ်ချုံးစုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်တော်က အိမ်စာလုပ်ခဲ့ပြီးသားဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကိုသိပါတယ်။ ခင်ဗျားစိုးရိမ်တဲ့အရာတွေက ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဘော့စ်ကျန့်ကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်၊ "ကျွန်တော်လည်းအတူတူပါပဲ။"

"ကောင်းပြီ၊ ရှင်တို့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိမှတော့ ကျွန်မ စာချုပ်ကိုပြင်ဆင်လိုက်မယ်။" ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ပြဿနာမရှိပါဘူး!"

***

All Chapters