← Chapters

ဘော့စ်များ

Vol. 30 Ch. 494

ဘော့စ်များ

Vol. 30 Ch. 494

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရှောင်လင်းယွီသည် ကိုးလကျော်ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မွေးဖွားမည့်ရက်နှင့် တစ်လခွဲသာကွာတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကုန်းမိသားစုရော ရှောင်မိသားစုပါ ပြင်ဆင်ထားပြီး လွန်ကဲစွာသတိထားနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကုန်းထျန်းဟောက်ပင်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို တစ်ခဏမျှပင် ထားခဲ့ဝံ့ခြင်းမရှိ၊ ကလေးသည် မွေးဖွားမည့်ရက်ထက်စော၍မွေးမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ကုန်းနှင့်ရှောင်မိသားစုတို့သည် ရှင်းယင်ခရိုင်ပြည်သူ့ဆေးရုံတွင် မွေးဖွားရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မြို့တော်ရှိ အထူးချွန်ဆုံး သားဖွားနှင့်မီးယပ်အထူးကုဖြစ်သော ချင်ရှူမင်နှင့် သူမ၏အဖွဲ့ကို ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ကြိုတင်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မွေးဖွားမည့်မျှော်မှန်းရက်နှင့် နီးကပ်လာလေလေ ရှောင်လင်းယွီ၏စစ်ဆေးမှုများ ပို၍ပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်သည်။ အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ သန္ဓေသား၏အခြေအနေ၊ ရေမြွှာအရည်၏အခြေအနေ၊ ချက်ကြိုး၏အခြေအနေ စသည်တို့ကို စစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်အတွင်း ကောင်းစွာအနားယူခဲ့သည်။ သူမသည် နေ့စဉ်လမ်းလျှောက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သောကြောင့် သူမ၏ကျန်းမာရေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ဒေါက်တာချင်ရှူမင်က ပြောသည်၊ "အရာအားလုံးကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မတို့ မွေးဖွားဖို့ကိုပဲစောင့်နေရုံပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤအရာကို ယခင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် သူမ၏စိတ်အခြေအနေသည် မမှန်ကန်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူမသည် နှလုံးကွဲမတတ်နာကျင်မှုကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် သဘာဝအတိုင်းမွေးဖွားခြင်းကို အခိုင်အမာတောင်းဆိုနေဆဲဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းမွေးဖွားခြင်းသည် ကလေးအတွက်ပိုကောင်းသည်ဟု ပြောကြသည်မဟုတ်လား။

ထို့အပြင် ဒေါက်တာချင်ကလည်း သူမ၏လက်ရှိရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် သူမသည် သဘာဝအတိုင်းမွေးဖွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာမရှိဟုပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ တည်ငြိမ်နေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အမြဲတမ်းတစ်ထိတ်ထိတ်နဲ့ ဖြစ်နေသည်။

သူသိသည်မှာ မွေးဖွားခြင်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် အလွန်နာကျင်ရသည်။ ပြီးတော့ မတော်တဆမှုများရှိမည်၊ မရှိမည်ကို ပြောမရပေ။ သူသည် ကလေး၏ရောက်ရှိလာမှုကို မျှော်လင့်နေသော်လည်း သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကလေးကြောင့်ဒုက္ခမခံစားစေချင်ပေ။

အမျိုးသမီးများစွာသည် ကလေးအသက်ရှင်ရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စတေးရန်ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတွင်လည်း ထိုစိုးရိမ်မှုရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မတော်တဆမှုများဖြစ်ပွားပါက ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို ပြုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီမွေးဖွားစဉ်အတွင်း မည်သည့်အမှားအယွင်းကိုမှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

"ယွီအာ၊ မင်း ခဏလောက်အနားယူသင့်တယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်တွင် အလုပ်များနေသောရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသား နာကျင်သွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မ မပင်ပန်းသေးဘူး။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "မင်းက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့အရာအားလုံးကို အတွေးတစ်ခုနဲ့လည်ပတ်နိုင်တယ်လို့ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား? ဒါဆို ဘာလို့ မင်းက ဒီအသီးပင်တွေကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးဖို့လိုတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲတွင် အသီးပင်များစိုက်ပျိုးနေကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး၊ "ကျွန်မက ဒီအပင်တွေကို ကလေးအတွက်စိုက်နေတာ၊ ဒါမှ နောင်ကျရင် သူ့စိတ်ကြိုက်အသီးတွေစားနိုင်မှာလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ကိုယ်တိုင်စိုက်ရမယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သောမျဉ်းကြောင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက ထပ်ပြီးတော့ ကလေးအတွက်ပြန်ပဲလား။

မွေးဖွားမည့်ရက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်လင်းယွီလုပ်သမျှအရာအားလုံးသည် ကလေးအတွက်ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကလေးကိုမနာလိုဖြစ်နေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ၏အချစ်ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူအနိုင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အကြီးမားဆုံးအချစ်ပြိုင်ဘက်သည် သူ၏သားဖြစ်မည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က မနာလိုစွာပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ မင်းရဲ့အတွေးနဲ့စိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင်စိုက်တာနဲ့ ဘာကွာခြားလဲ? ဘာလို့များ ကိုယ်တိုင်စိုက်နေရတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤသို့ကြားပြီးနောက် သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်၊ "သေချာပေါက်ကွာခြားမှုရှိတာပေါ့။ ကျွန်မသာ ကျွန်မရဲ့အတွေးကိုသုံးရင် အရာအားလုံးကို ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းလုပ်နေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က အခုအပင်တွေကိုအတူတူစိုက်ပျိုးနေတာလေ။ နောင်မှာ ကလေးက ကျွန်မတို့ရဲ့အချစ်ကိုမြည်းစမ်းနိုင်မှာပေါ့။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခဏကြောင်သွားပြီးမှ လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ပျော်ရွှင်လာသည်။ "အိုး၊ ကိုယ်သိပြီ။ ကောင်းပြီ။ ကိုယ် မင်းကိုကူညီပေးမယ်။" သို့သော် သူက မကျေမနပ်ဖြင့်၊ "ဒါပေမဲ့ မင်း အများကြီးလုပ်စရာမလိုဘူး။ မင်း ပျိုးပင်ဆယ်ပင်ကျော်တောင် စိုက်ပြီးပြီလေ။ မင်း အခုကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။"

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်" ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကိုတွဲထားပြီး ဇွဲရှိရှိဆက်ပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ရပ်ပြီးတော့ ခဏလောက်အနားယူရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ်တို့အပြင်ထွက်တဲ့အခါ အမေ့ကို မင်းအနားမယူချင်ဘူးလို့တိုင်ပြောမှာ။"

ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကုန်းထျန်းဟောက်က မေမေရှောင်ကို ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူမအမေစကားကိုသာ နားထောင်သည်။ ရှောင်လင်းယွီတွင် ခေါင်းမာသောစရိုက်ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခေါင်းမာသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှောင်လင်းယွီက ရေပန်းခရားကိုချထားပြီး သူမ၏လက်တစ်ဖက်ကို သူမ၏ခါးပေါ်တင်လိုက်ကာ အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့်၊ "ရှင်ကတော့လေ အမေ့ကိုသုံးပြီး ကျွန်မကိုခြိမ်းခြောက်ဖို့ပဲသိတယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး သူမ၏ဒေါသထွက်နေသောမျက်နှာကိုတို့ထိလိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီး၊ "ဒါက ဒီလောက်မနာခံတတ်တဲ့ မင်းအမှားပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

အဲ့လိုလား?

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်တွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင် လူတစ်စု အပြင်သို့ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤလူများသည် စူပါမားကတ်ကြီးများ၏မန်နေဂျာများ သို့မဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်လုပ်ငန်းများ၏ပိုင်ရှင်များဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် ထောင်ယွမ်ရွာရှိ ရှောင်မိသားစု၏ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ထပ်မံရိတ်သိမ်းရန်အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု ကြားသိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် စတော်ဘယ်ရီရာသီအတွင်း သူတို့သည် ရှောင်မိသားစုနှင့်ပူးပေါင်းပြီး ငွေရှာရန်အခွင့်အရေးတစ်ခုကို လွဲချော်ခဲ့ကြသည်။

Z မြို့၏ National Union မားကတ်သည် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်လအတွင်း သူတို့သည် စတော်ဘယ်ရီရောင်းချခြင်းဖြင့် သန်းပေါင်းများစွာရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

National Unionသည် စူပါမားကတ်အဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် စူပါမားကတ်အသစ်များတက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ဖောက်သည်များဆုံးရှုံးလာခဲ့သည်။ ဖောက်သည်မျာစီးဆင်းမှု ခြောက်သွေ့လာခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် စတော်ဘယ်ရီများမရှိလျှင် National Unionစူပါမားကတ်သည် နောက်ထပ်တည်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စတော်ဘယ်ရီများသည် အခြားလက်လီရောင်းချသူများ၏အာရုံစိုက်မှုကို သဘာဝကျကျ ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ယန်ယီဟိုင်သည် ဒါရိုက်တာအားလုံးကို စတော်ဘယ်ရီ၏အရင်းအမြစ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာနေရန်အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် လူများ၏ပါးစပ်များကို ငွေဖြင့်အမြဲတမ်းဖြေလျော့နိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်သည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လူများသည် ထောင်ယွမ်ရွာရှိစတော်ဘယ်ရီများ မည်မျှလူကြိုက်များကြောင်း သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အနည်းငယ်စုံစမ်းမေးမြန်းမှုဖြင့် သူတို့သည် အရင်းအမြစ်သည် ထောင်ယွမ်ရွာတွင်ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုလက်လီရောင်းချသူများသည် ထောင်ယွမ်ရွာတွင်ဖြစ်ပျက်နေသောအရာအားလုံးကို အလိုအလျောက် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။

"ရှင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ?" မေမေရှောင်က ဝတ်စုံနှင့်လူများကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။

"ကျုပ်က Z မြို့က ဂူကွမ်းစူပါမားကတ်ရဲ့ အဝယ်တော်မန်နေဂျာ ရှောက်ဝမ်ဟွာပါ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ပျိုးတဲ့ဘော့စ် ရှောင်လင်းယွီကိုတွေ့ချင်ပါတယ်။" ဤလူက မေမေရှောင်အား မောက်မာထောင်လွှားသောအမူအရာဖြင့် စကားပြောသည်။ သူက မေမေရှောင်ကို မျက်လုံးထဲပင်မထည့်ပေ။

"..." မေမေရှောင်က အလွန်ယဉ်ကျေးစွာပြောသည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါ... မန်နေဂျာရှောင်၊ ဘော့စ်ရှောင်လင်းယွီက ရှင့်ကိုအခုတွေ့လို့မရပါဘူး။ ရှင်သာလိုချင်ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး နှစ်ဝက်လောက်နေမှပြန်လာခဲ့ပါ။"

ရှောက်ဝမ်ဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မာမားရှောင်အား အလွန်မကျေမနပ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ခင်ဗျားက ရှောင်လင်းယွီနဲ့ ဘာတော်လို့လဲ? ခင်ဗျားက ဘာကိစ္စ သူ့အစားဝင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်လာချနေတာလဲ?"

မေမေရှောင်က ဤလူကြောင့် ရယ်ချင်သွားသည်။

သူမကလည်း အေးစက်စက်ပြုံးကာ ပြန်ပြောလေသည်၊ "မန်နေဂျာရှောင်၊ ရှင် ဒီနေရာကိုမလာခင် ဘာမှမမေးမြန်းခဲ့ဘူးလား? ကျွန်မ ဘယ်သူလဲ? ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မပြောပြမယ်။ ကျွန်မက ရှောင်လင်းယွီရဲ့အမေပဲ။"

လူတိုင်း၊ "..."

အခြားသူများက ချက်ချင်းပင် Z မြို့က ဂူကွမ်းစူပါမားကတ်ရဲ့အဝယ်တော်မန်နေဂျာကို သနားခြင်းနှင့်မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကိုပြသခဲ့ကြသည်။

ဤလူက သိပ်မောက်မာတာပဲ။

သူက ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့အမေကို တိုက်ရိုက်စော်ကားခဲ့တယ်! သူ့အခွင့်အရေးက ပျောက်သွားပြီ။

ရှောက်ဝမ်ဟွာ၏အမူအရာသည် ဤသို့ကြားသောအခါပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤငယ်ရွယ်ပုံရသောအမျိုးသမီးက ရှောင်လင်းယွီရဲ့အမေဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ? သူက ဤအမျိုးသမီးကို ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ယောက်မ ဒါမဟုတ် တစ်မျိုးမျိုးဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ထင်ခဲ့တာ။

ရှောက်ဝမ်ဟွာက တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း အခြားသူများ၏ တွန်းထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သူတို့က မေမေရှောင်အား မျက်နှာချိုသွေးဟန်အပြည့်ဖြင့်၊ "အန်တီ၊ ကျွန်တော်က Z မြို့က ကောချန်စူပါမားကတ်ရဲ့အဝယ်တော်မန်နေဂျာပါ။ ကျွန်တော့်မျိုးရိုးနာမည်က ကျင်းပါ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဘော့စ်ရှောင်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းဆွေးနွေးဖို့ ရှာနေတာပါ။ ဘော့စ်ရှောင် ဘယ်တော့အားမလဲမသိဘူး?"

"အန်တီ၊ ကျွန်တော်က Z မြို့က ကျန့်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့သူဌေးပါ။ ကျွန်တော့်မျိုးရိုးနာမည်က ကျန့်ပါ။ ကျွန်တော်လည်း ဘော့စ်ရှောင်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ကိစ္စဆွေးနွေးဖို့ ဒီကိုလာတာပါ။"

"အန်တီ၊ ကျွန်တော်က..."

မေမေရှောင်၏ခေါင်း ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

သူမက ချက်ချင်းလက်မြှောက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ရပ်!"

ထို့နောက် လူတိုင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။

မေမေရှောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ရှင်တို့အားလုံးက ပြိုင်ဘက်တွေဖြစ်သင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အားလုံးအတူတူရောက်လာကြတာလဲ?"

ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှု ဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်မလဲ?

ဘော့စ်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး တော်တော်ထူးဆန်းတယ်လို့ခံစားမိကြသည်။ သူတို့အားလုံးက တစ်နေ့တည်းမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဒီကိုဘယ်လိုလုပ်လာမိကြတာလဲ?

ဘော့စ်ကျန့်က အမှန်အတိုင်းပြောသည်၊ "ကျွန်တော်က ထောင်ယွမ်ရွာကဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ရိတ်သိမ်းရာသီရောက်ပြီလို့ကြားလို့ အမြန်ဆုံးလာခဲ့တာပါ။"

"ကျွန်တော်ရောပဲ။"

"ကျွန်တော်ရောပဲ!"

မေမေရှောင်၊ "..."

လူတိုင်း၊ "..."

ဒါဆို ဒါက တကယ်ပဲတိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား?

မေမေရှောင်က ပြောသည်၊ "ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်? ဘော့စ်ရှောင်က ရှင်တို့ကိုအခုတွေ့ဖို့ တကယ်အဆင်မပြေပါဘူး။ ရှင်တို့တွေ သူအားတဲ့အခါဆက်သွယ်ဖို့အတွက် ဖုန်းနံပါတ် ဒါမှမဟုတ် အခြားဆက်သွယ်လို့ရမယ့်အချက်အလက်တစ်ခုခုချန်ထားပေးနိုင်မလား?"

သူမသမီးက ကလေးမွေးတော့မှာ။ သူမက စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းပြောဖို့ ဘယ်လိုအင်အားရှိမှာလဲ?

***

All Chapters