နွေးထွေးမှု

ယခင်က ကျန်းထောင်သည် ကျန့်မိသားစု၏အာဏာအတွက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အကျိုးဆက်မှာ သူသည် တရားဝင်အမွေဆက်ခံသူဖြစ်သောကြောင့် လူများက သူ့နောက်သို့ လိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့သည် သူကြိုက်သောလူကိုပင် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ယခု သူ့တွင် ကာကွယ်ရန်တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေပြီ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျန့်မိသားစု၏အာဏာကို လိုချင်သည်။

.....

ကျန့်မိသားစုက စေ့စပ်ပွဲဖျက်သိမ်းကြောင်း ကြေညာလိုက်သောအခါ ချင်မိသားစုသည် မျက်နှာအကြီးအကျယ်ပျက်ခဲ့ရသည်။

"အကောင်စုတ်တွေ!" ချင်ရှင်းပေါင်သည် အိမ်တွင် ဒေါသထွက်နေသည်။ "ကျန်းဟွိုက်ယွမ်နဲ့ ကျန်းထောင်က တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်!"

စေ့စပ်ပွဲဖျက်သိမ်းရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း အရှက်ရစရာကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယခင်က လူတိုင်းသည် ချင်မိသားစုကို ကွယ်ရာတွင်သာ လှောင်ပြောင်သရော်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူတို့သည် ပေါ်ပေါ်တင်တင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

မြို့တော်ရှိလူတိုင်းသည် ချင်ယန်သည် နောက်ထပ် လက်ထပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း... သို့မဟုတ် ပို၍မှန်အောင်ပြောရလျှင် သူမသည် ကောင်းမွန်စွာလက်ထပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။

အကယ်၍ သူမ လက်ထပ်ချင်လျှင် သူမသည် ချင်မိသားစုထက် သြဇာအာဏာမကောင်းသော မိသားစုတစ်ခုသို့သာ လက်ထပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ချင်ယန်သည် အဆင့်အတန်းနိမ့်သောမိသားစုတစ်ခုသို့သာ လက်ထပ်နိုင်တော့မည်။

ဘန်း! ချင်ရှင်းပေါင်သည် စားပွဲပေါ်က နောက်ထပ်လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်လုံးကို ဒေါသတကြီး ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

မဒမ်ချင်နှင့် ချင်ကျွင်းဖန်တို့သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများ တင်းမာနေပြီး သူတို့၏အမူအရာများမှာ ထူးကဲစွာ အရုပ်ဆိုးနေသည်။

ချင်ယန်သည် အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမ၏မူလလှပသောအသွင်အပြင်သည် ယခုအခါ ကြမ်းတမ်းပြီး ပုံပျက်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သောမုန်းတီးမှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။

မဒမ်ချင်၏မျက်နှာသည် တင်းမာနေသည်။ သူမသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲက ဒေါသသည် တောက်လောင်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် မဒမ်ချင်က ပြောသည်၊ "ယောက်ျား၊ ကျွန်မတို့ ဒီကိစ္စကို လုံးဝလက်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်မတို့ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့လိုတယ်။"

ချင်ရှင်းပေါင်၏စူးရှသောမျက်လုံးများက သူမအပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ? ဒါက..." အစကတည်းက ချင်ယန်ရဲ့အမှားပဲ။

သို့သော် ချင်ရှင်းပေါင်က သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး သနားစရာကောင်းသောသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

မဒမ်ချင် စကားဆို့သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယန်က ခိုင်မာစွာပြောသည်၊ "အဖေ၊ သမီးကို ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့လက်ထပ်ခွင့်ပေးပါ။ သမီးသာ ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့လက်ထပ်လိုက်ရင် ကျန်းထောင်နဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ကြားက ခင်မင်မှုက ပျက်ပြားသွားမှာဖြစ်ပြီး ကုန်းနဲ့ကျန့်မိသားစုတွေက ရန်သူတွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ချင်မိသားစုကလည်း အကြီးမားဆုံးအကျိုးအမြတ်တွေကို ရရှိမှာပဲ။

ဒီနည်းနဲ့ သမီး ကျန့်မိသားစုကို ကလဲ့စားချေနိုင်မယ်။ သမီးရဲ့တစ်သက်တာအိပ်မက်က ပြည့်စုံသွားမှာပဲ။ ချင်မိသားစုကလည်း ဒီပေါင်းစည်းမှုကနေ အများကြီးရရှိမှာပဲ။ ခဲတစ်လုံးနဲ့ငှက်သုံးကောင်ပစ်သလိုပဲ၊ ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ?!"

ချင်ရှင်းပေါင်၊ "..."

ချင်ကျွင်းဖန်၊ "..."

သူမ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲ။

ထိုအချိန်တွင် မဒမ်ချင်က ထောက်ခံသည်၊ "ကျွန်မကတော့ ယန်အာပြောတာမှန်တယ်လို့ ထင်တယ်။ စေ့စပ်ပွဲဖျက်သိမ်းပြီးပြီဆိုတော့ ယန်အာက စာချုပ်နဲ့ချည်နှောင်ထားခြင်းမရှိတော့ဘူး။ သူ့အတွက် ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့လက်ထပ်ဖို့က ပိုလွယ်ကူသွားမှာပဲ။"

ချင်ကျွင်းဖန်က ရုတ်တရက် အားနည်းစွာပြောသည်၊ "မေမေ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က ညီမလေးကိုကြိုက်တယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းမှာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ အခုပြဿနာက ကုန်းထျန်းဟောက်က ညီမလေးကို လုံးဝမကြိုက်ဘူး။ သူ့မှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ရှိနေပြီ။ အဲ့ဒီမိန်းမအတွက် သူက... ဒါ့အပြင် ညီမလေးရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့... ကုန်းထျန်းဟောက်က ညီမလေးကိုကြိုက်ဖို့က ပိုပြီးမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။" သူ တကယ်ပဲ သူ့ညီမလေးကို မပြောနိုင်တဲ့အရာတွေရှိနေသည်။

ဘာကြောင့် သူ့အမေနဲ့ညီမက ဒီအပေါ်မှာ ဒီလောက်စွဲလန်းနေရတာလဲ? တစ်ဖန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ချင်မိသားစုက အဲ့ဒီနေ့က ဒီအခြေအနေမှာရှိနေမှာမဟုတ်ဘူး။

ချင်ယန်သည် ချင်ကျွင်းဖန်၏စကားကိုကြားသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ကြမ်းတမ်းသောအလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "အစ်ကို၊ အစ်ကို ကျွန်မကိုကူညီမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ အခုအစ်ကို့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရတာလဲ? အစ်ကို့ညီမရဲ့ဂုဏ်သတင်းက အခုသိပ်ဆိုးနေပြီး တန်ဖိုးမရှိတော့လို့လား? ငယ်ငယ်ကတည်းက အစ်ကိုက ကျွန်မကိုအချစ်ဆုံးလို့ပြောခဲ့တာပဲ။" ဤနေရာတွင် ချင်ယန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်ပြီး သရော်လှောင်ပြောင်စွာပြောသည်၊ "အစ်ကိုလည်း ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပဲထင်တယ်။"

ချင်စုံတွဲ၊ "..."

ချင်ကျွင်းဖန်၊ "..." သူ့မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သောမျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ အလွန်အားအင်မဲ့နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ချင်ရှင်းပေါင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

မဒမ်ချင်၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သူမက ချင်ယန်အား ကောင်းမွန်စွာပြောသည်၊ "ယန်အာ၊ မင်းအစ်ကိုကိုအဲ့လိုမပြောရဘူး။ မင်းအစ်ကိုက သမီးကိုတကယ်ပဲအရမ်းချစ်ပါတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူက မင်းကိုကာကွယ်ပေးဖို့ အမြဲရှိနေခဲ့တယ်။ မင်းအစ်ကိုက စကားအဖြစ်ပြောနေတာပါ။ သူက မင်းကိုသေချာပေါက်ကူညီမှာပဲ။" အမေတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် သူမ၏ကလေးများ အဆင်ပြေစေရန် မျှော်လင့်သည်မှာ သဘာဝပင်။

မဒမ်ချင်က ချက်ချင်းပင် ချင်ကျွင်းဖန်ကိုကြည့်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် အမူအရာပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက မေးသည်၊ "ဖန်အာ၊ မင်း ညီမလေးကိုသေချာပေါက်ကူညီမှာမဟုတ်လား?"

"ဟုတ်ကဲ့!" ချင်ကျွင်းဖန်တွင် ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ချင်ယန်နှင့်လက်ထပ်ခိုင်းခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ညီမ ရူးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ယခုလောလောဆယ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ချင်ယန်သည် သူမအစ်ကို၏အဖြေကိုကြားသောအခါ သူမ၏မျက်ရည်များသည် အပြုံးအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ဒါပေါ့၊ အစ်ကိုက ညီမကိုအမြဲတမ်းအကောင်းဆုံးဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ သိသားပဲ။"

မဒမ်ချင်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ယန်အာ၊ မင်းအစ်ကိုက မင်းကိုကူညီဖို့သဘောတူလိုက်ပြီ။ မင်း အခုစိတ်အေးလက်အေးဖြစ်သင့်ပြီ။"

"ဒါပေါ့။" ချင်ယန်က ပျော်ရွှင်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ခေါင်းထဲတွင် တကယ်ဘာစဉ်းစားနေသည်ကို ဘယ်သူမှမသိခဲ့ပေ။

ချင်ကျွင်းဖန်က မဒမ်ချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မဒမ်ချင်က ချက်ချင်းပြုံးပြီး ချင်ယန်အားပြောသည်၊ "ယန်အာ၊ မင်း ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ မင်းအခန်းကိုပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ပါလား?"

မကြာသေးမီက ချင်ယန်၏စိတ်အခြေအနေသည် အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူမ ပို၍အနားယူရန်လိုအပ်သည်။

သူမအစ်ကို၏ထောက်ခံမှုကိုရရှိသောကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ ချင်ယန်သည် စိတ်ကောင်းဝင်နေပုံရသည်။ သူမ စိတ်ကောင်းဝင်သည်နှင့် သူမသည် အရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျ သဘောတူခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ!"

ထို့နောက် ချင်ယန် အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားသည်။ ချင်မိသားစုက ချင်ယန် အပေါ်ထပ်တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့က သူမ အခန်းပြန်ပြီးအနားယူသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သူတို့မသိသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ဒုတိယထပ်၏စင်္ကြံထောင့်တွင်ရပ်ပြီး တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏စရိုက်လက္ခဏာသည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမ ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံကြည်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤမျှနာခံပြီး သူမအခန်းသို့သွားအနားယူမည်နည်း?

သူမ၏မိသားစုက သူမကို ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်လက်ထပ်ရန် မည်သို့စီစဉ်သည်ကို သူမ သိရန်လိုအပ်သည်။

ချင်ယန် အပေါ်ထပ်တက်သွားသည်နှင့် မဒမ်ချင်က မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ချင်ကျွင်းဖန်၊ မင်းညီမက အခုအကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိရဲ့သားနဲ့၊ ဘာလို့ မင်းက သူနဲ့လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်နိုင်ရတာလဲ?"

ချင်ကျွင်းဖန်က သူ့အမေကိုကြည့်ပြီးပြောသည်၊ "မေမေ၊ ညီမလေးက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့လက်ထပ်ဖို့ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မေမေထင်လား?"

မဒမ်ချင် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်၊ "..."

သူမသည် သူမ၏သမီးကို ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်လက်ထပ်ရန် အမြဲထောက်ခံခဲ့သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူတို့ အတင်းအကျပ်လက်ထပ်ခိုင်းနိုင်သောသူမဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။ အကယ်၍ တကယ်ပဲအဲ့လောက်လွယ်ကူလျှင် ချင်မိသားစုသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ချင်ယန်နှင့်လက်ထပ်ရန် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ယခင်က ထိုသို့မလုပ်နိုင်ခဲ့သလို ယခုလည်း ထိုသို့မလုပ်နိုင်ပေ။

မဒမ်ချင်က လေးလံစွာသက်ပြင်းချပြီး ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်ပြောသည်၊ "ငါသိတယ် ဒါကမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းညီမရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကိုကြည့်စမ်း။ သူသာမပျော်ရွှင်ရင် သူရူးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့က သူ့ကိုအရင်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေလို့မရဘူးလား? ယောက်ျား?"

ချင်ရှင်းပေါင်က ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းပြောတာမှန်တယ်။"

ချင်ကျွင်းဖန်က သဘောမတူခဲ့ပေ။ သူက ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ မေမေ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကိုလိမ်နေတာပဲ။"

မဒမ်ချင်က ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ငါ ဘယ်လိုလုပ်သူ့ကိုလိမ်နေတာလဲ? ငါပြောတာက ငါတို့က သူ့တောင်းဆိုချက်တွေကို အခုလောလောဆယ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေမယ်လို့။ သူစိတ်ငြိမ်သွားရင် သူက ဒါကဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းလဲဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်။"

အပေါ်ထပ်တွင် ချင်ယန်သည် အဖြူရောင်နံရံကိုမှီနေသည်။ သူမ၏လက်ချောင်းများသည် နံရံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာစိုက်ဝင်နေသည်၊ သူမက အပေါက်တစ်ပေါက်ဖောက်ချင်နေသကဲ့သို့။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်က ဒေါသ၊ မုန်းတီးမှုနှင့် ရက်စက်မှုကို သူမမဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်ကအမူအရာသည် လိမ်ကောက်၊ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ချင်ယန်က အံကြိတ်ပြီးပြောသည်၊ "အမေတို့ကတောင် ငါ့ကိုလိမ်တယ်။ အားလုံး လူလိမ်တွေချည်းပဲ!"

သူမကိုအချစ်ဆုံးဖြစ်သော သူမ၏အမေပင်လျှင် သူမကိုလိမ်ခဲ့သည်။

ချင်ယန်၏နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်တစ်စ ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။ သူမအတွက်ကျန်နေသောအရာမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့်မုန်းတီးမှုသာ!

သူမ ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုခိုးယူသွားသောမိန်းမကိုမုန်းသည်။ သူမ ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ကျန့်မိသားစုနှင့် ကျန်းထောင်ကိုမုန်းသည်။ သူမသည် သူမ၏အစ်ကိုနှင့်သူမ၏မိဘများကိုလည်းမုန်းသည်။

သူမ လူတိုင်းကိုမုန်းသည်!

သူမ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကိုမုန်းသည်!

သို့သော် သူမ လိုချင်သောအရာကိုရရှိမည်ဟု သူမကျိန်ဆိုသည်!

ခဏအကြာတွင် ချင်ယန် သူမ၏အခန်းသို့ပြန်သွားသည်။ သူမက ဖုန်းခေါ်ပြီးမေးသည်၊ "လိပ်စာကို ငါ့ဆီပို့လိုက်!"

ရှောင်လင်းယွီ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းမိသားစုတွင်နေထိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီ မပြောင်းချင်လျှင်ပင် ရှောင်မိသားစုက ဘယ်တော့မှသဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။ ရှောင်လင်းယွီသည် လက်ထပ်ပြီးသူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် သူမ၏မိဘများနှင့်အတူ မည်သို့နေထိုင်နိုင်မည်နည်း? ၎င်းသည် ကုန်းမိသားစုကို မျက်နှာပျက်စေမည်။

သူမသည် သူမ၏ခင်ပွန်း၏မိသားစုနှင့်အတူနေရန် ကျင့်သားရရန်လိုအပ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီတွင် သူမကိုအလွန်တန်ဖိုးထားသော သခင်ကြီးကုန်းရှိသည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းက သူမကိုအလိုလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် သူမသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများစွာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုန်းမိသားစုတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်လက်ထပ်မလာမီက အိမ်ရှင်မမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မိသားစုစာရင်းကိုစီမံခန့်ခွဲနည်းကို သင်ယူရန်လိုအပ်သည်။

ကုန်းမိသားစုသည် မိသားစုဝင်နည်းပါးသော်လည်း သူတို့တွင် ကြီးမားသောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှိသည်။ ထို့အပြင် ယခုသူမ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်လက်ထပ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် လူမှုရေးပွဲများစွာကို တက်ရောက်ရန်လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ကမ္ဘာသို့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေရန်လိုအပ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒါတွေအားလုံးက သူမ ကလေးမွေးပြီးမှာကိုစောင့်ရမည်။

"အမေ၊ ကျွန်တော် အမေ့ဆီကနေ ချက်ပြုတ်နည်းသင်ချင်တယ်!" ကုန်းထျန်းဟောက်က မီးဖိုချောင်သို့တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး မေမေရှောင်ကိုရှာသည်။

ဒယ်အိုးဆေးနေသော မေမေရှောင်၏လက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမက မယုံနိုင်စွာပြောသည်၊ "ထျန်းဟောက်၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ? မင်း ချက်ပြုတ်နည်းသင်ချင်တယ်?"

သူမ၏သမက်သည် နိုင်ငံ၏အချမ်းသာဆုံးလူဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့အတွက်ချက်ပြုတ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ၏တောင်းဆိုမှုကြောင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က အလွန်လေးနက်စွာပြောသည်၊ "အမေ၊ ယွီအာက အမေ့လက်ရာကို သိပ်ကြိုက်တယ်ဆိုတာ အမေသိပါတယ်။ အခု ထောင်ယွမ်ရွာမှာ သူ အချိန်မရွေး အမေ့လက်ရာကိုစားနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယွီအာက တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ မြို့တော်ကိုပြန်လိုက်မှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူ အမေ့လက်ရာကို မစားနိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အမေ့ဆီကနေ ချက်ပြုတ်နည်းသင်ချင်တယ်။ နောင်မှာ ကျွန်တော် ယွီအာအတွက် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပေးမယ်။"

ဟုတ်ပါတယ်၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က မေမေရှောင်ကို သူတို့နှင့်အတူ မြို့တော်တွင်နေထိုင်ရန် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။ သို့သော် ယောက္ခမတစ်ယောက်အနေဖြင့် အချိန်တိုအတွင်းနေထိုင်ရန်သွားခြင်းသည် အဆင်ပြေသည်။ သို့သော် သူမ အချိန်ကြာကြာနေလျှင် လူများက အတင်းအဖျင်းပြောကြလိမ့်မည်။ ရှောင်မိသားစုက သူတို့သမီးကို လူများ၏အတင်းအဖျင်းပြောခြင်းခံရရန် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

မေမေရှောင်က ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှပြောသည်၊ "ဟောက်အာ၊ တကယ်တော့ မင်းကိုယ်တိုင်သင်ယူစရာမလိုပါဘူး။ ငါ့ဆီကနေသင်ယူဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုလွှတ်လိုက်ရုံပဲ။"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ အမေ၊ ကျွန်တော်က ယွီအာအတွက် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပေးချင်တယ်။ တခြားသူတွေက ပိုကောင်းတဲ့ဟင်းလျာ်တွေချက်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော် ယွီအာအတွက် ဟင်းလျာတွေကို ကိုယ်တိုင်ပြင်ဆင်ပေးချင်တယ်။"

မေမေရှောင်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီးပြောသည်၊ "ဟောက်အာ၊ မင်း တကယ်ပဲစဉ်းစားတတ်တာပဲ။ ငါ့ယွီအာက မင်းနဲ့လက်ထပ်ရတာ သိပ်ကံကောင်းတာပဲ။"

ရှောင်မိသားစုအတွက် ကုန်းထျန်းဟောက်က ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ၊ မချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ သူတို့မြင်သောအရာမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီအပေါ် ဘယ်လောက်ကောင်းသည်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူနှင့်လက်ထပ်ပြီးနောက် သေချာပေါက်ပျော်ရွှင်လိမ့်မည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာပြောသည်၊ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ယွီအာနဲ့လက်ထပ်နိုင်တာက ကျွန်တော့်ကံကောင်းခြင်းပါ။"

မေမေရှောင်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ၊ မင်းသင်ချင်မှတော့ ဒီည ငါ့ဆီကနေလာသင်တော့။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ!" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

"မင်း ငါ့ကိုဘာကျေးဇူးတင်စရာလိုလို့လဲ? ငါက မင်းကိုကျေးဇူးတင်သင့်တာ။ ယွီအာကို ဒီလောက်ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" မေမေရှောင်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

မကြာသေးမီက ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အနည်းငယ်ဖမ်းရခက်နေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အမည်းရောင်အမှတ်အသားအချို့ကို မကြာခဏမြင်နိုင်ပြီး သူမသည် သူ့လက်များပေါ်တွင် အခါအားလျော်စွာ ဒဏ်ရာငယ်များရှိသည်ကိုလည်း သတိပြုမိခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဓားပြတ်ရာကြောင့် သူ၏လက်ညှိုးမှ သွေးများစီးထွက်နေပြီး ပတ်တီးဖြင့်စည်းထားသည်ကို မြင်လိုက်လေသည်။ သူမက မျက်လုံးများကိုကျဉ်းလိုက်ပြီး အလွန်လေးနက်စွာမေးသည်၊ "ထျန်းဟောက် ရှင် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ? ဒီဒဏ်ရာတွေအားလုံးက ဘာတွေလဲ?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး၊ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီက တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဘာမှမဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ဒဏ်ရာတွေအများကြီးရှိနေတာလဲ? ပြီးတော့ ရှင့်မျက်နှာပေါ်မှာ ဟိုပေဒီပေနဲ့။ ရှင်ဟင်းချက်နည်းသင်နေတာလား?"

သူမ ပထမဆုံးချက်ပြုတ်နည်းသင်တုန်းက တူညီသောလက္ခဏာများရှိခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "ကိုယ့်ဇနီးက တကယ်ပဲဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ဂွမ်းစကိုယူပြီး သူ၏ဒဏ်ရာကိုပိုးသတ်ရန်ကြိုးစားသည်။ သူမက လေးနက်စွာမေးသည်၊ "တကယ်ပဲ၊ ရှင် ဘာလို့ချက်ပြုတ်နည်းသင်ချင်ရတာလဲ? အိမ်မှာ ချက်ပြုတ်နိုင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်မရှိဘူးလား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်က လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်က ကိုယ့်ဇနီးအတွက် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပေးချင်လို့!"

ဂွမ်းစကိုင်ထားသော ရှောင်လင်းယွီ၏လက်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

***