ကျန်းထောင် အာဏာလိုချင်ပြီ
Vol. 30 Ch. 492
ချင်နှင့် ကျန့်မိသားစုများကြားက အိမ်ထောင်ရေးသည် ကြေညာပြီး နှစ်လမပြည့်မီမှာပင် ပျက်သွားသည်။
ကျန်းထောင်သည် ချင်မိသားစုကို ဘာမျက်နှာသားမှမပေးဘဲ ချင်မိသားစုသမီး၏ မသင့်လျော်သောအပြုအမူနှင့် သူမ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်မှုကြောင့် ကျန့်မိသားစုသည် စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းရသည်ဟု လူအများရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ကြေညာလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသည်မှာ ကျန်းနှင့် ချင်မိသားစုများသည် ယခု ရန်သူများဖြစ်သွားကြသည်ကို ဆိုလိုသည်။ ယခင် ခမည်းခမက်လောင်းများသည် ယခု ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘယ်သူမှ ဤရလဒ်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ကြ။
မြို့တော်ရှိ လူအချို့က ကျန့်မိသားစုသည် ချင်မိသားစုကို ဤသို့အရှက်ခွဲခြင်းဖြင့် အလွန်အကျွံလုပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားကြသည်၊ ကျန့်မိသားစုက စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းရသည့်အကြောင်းရင်းသည် လုံးဝခိုင်လုံပေမယ့်ပေါ့။ သို့သော် ဤမိသားစုကြီးများသည် ဂုဏ်သတင်းကို အရာအားလုံးထက် ပိုတန်ဖိုးထားကြသည်။
လုံးဝလိုအပ်သည်မှလွဲ၍ သူတို့သည် အခြားမိသားစုများကို မစော်ကားကြပေ။ သို့သော် ကျန်းထောင်က ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဤသည်မှာ ကျန်းထောင်၏ သို့မဟုတ် သခင်ကြီးကျန်း၏ အကြံအစည်လားဟု အံ့ဩနေကြသည်။
၎င်းသည် ကျန်းထောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာဆိုလျှင် မိသားစုနှစ်စုကြားက ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းသည် သခင်ကြီးကျန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာဆိုလျှင် ဆက်ဆံရေးသည် ပြီးဆုံးသွားပြီ။
သခင်ကြီးကျန်းသည် ဤသတင်းကို လက်ခံရရှိသောအခါ နှလုံးရောဂါဖောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းထောင် ကျန့်မိသားစုသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူသည် သခင်ကြီးကျန်းထံမှ ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ယူခဲ့ရသည်။
ကျန်းထောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်ပြီးနောက် သခင်ကြီးကျန်းက ကျန်းထောင်ကို မည်းမှောင်နေသောမျက်နှာဖြင့် “ကျန်းထောင်၊ ဒါက မင်းအကောင်းဆုံးလို့ ထင်တဲ့ရလဒ်လား?” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျန်းထောင်၏ မျက်နှာသည် လက်ဝါးရာဖြင့် ယောင်ကိုင်းနေသည်။ သူ၏သဘောထားသည် တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ငြားသည်။ သူသည် အဘိုးကျန်းကို သူ့ရဲ့နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီး “အဘိုး၊ ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်!”
သခင်ကြီးကျန်းသည် ထပ်မံဒေါသထွက်သွားသည်။
သူက ကျန်းထောင်ကို ဒေါသတကြီး ညွှန်ပြပြီး “ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အကောင်းဆုံးရလဒ်ဖြစ်မှာလဲ? ငါတို့က ချင်မိသားစုနဲ့ ခမည်းခမက်တွေ မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့ကို ရန်သူတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲစရာမလိုဘူး။ မင်းဒီကြေညာချက်ကို လုပ်လိုက်တာနဲ့ မင်းက ချင်မိသားစုကို လုံးဝစော်ကားလိုက်ပြီ။ ဒီမတိုင်ခင်က ငါ့ရဲ့စီစဉ်မှုတွေအားလုံးကရော?”
ကျန်းထောင်က အေးစက်ပြီး စူးရှစွာ ပြန်မေးသည်၊ “ဒါဆို အဘိုး၊ အဘိုးက ချင်မိသားစုနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးရှိဖို့အတွက် ကုန်းမိသားစုကို စော်ကားတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?”
“…” သခင်ကြီးကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်စွာ “မင်း ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”
ကျန်းထောင်က “အဘိုး၊ အဘိုးက ချင်ယန်ကို ဒေါသထွက်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူက သူ့ရဲ့အချစ်ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားဖို့ အဘိုးကို အသုံးချချင်လို့ပဲ။ အဆုံးမှာတော့ ချင်မိသားစုက ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ငါတို့ကျန့်မိသားစုက လုပ်ကြံသူနှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အဘိုးသိတဲ့အတိုင်း အဲဒါက ကုန်းထျန်းဟောက်က ငါတို့ကျန့်မိသားစုကို ပေးတဲ့ သတိပေးချက်ပဲ”
သခင်ကြီးကျန်းက လေးနက်သောမျက်နှာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက အေးစက်စွာ “ကုန်းထျန်းဟောက်က မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကောင်း မဟုတ်ဘူးလား?”
ကျန်းထောင်က အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ပြန်မေးသည်၊ “အဘိုး၊ ကျွန်တော်က ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့မိသားစုတွေ အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခဖြစ်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ခင်မင်မှုက ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်မယ်လို့ ထင်လား?”
ရှေးခေတ်မြေရှင်ပဒေသရာဇ်ခေတ်ကလိုပဲ အာဏာနဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေ ပါဝင်လာသရွေ့ ညီအစ်ကိုတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆန့်ကျင်နိုင်ပြီး အဖေနဲ့သားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတ်နိုင်တယ်။
ဤမိသားစုများကြားတွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ မိသားစုများကြားတွင် အာဏာနှင့် အကျိုးစီးပွားများ ပါဝင်လာသရွေ့ ခင်မင်မှု ဘယ်လောက်နက်ရှိုင်းပါစေ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆန့်ကျင်နိုင်ကြသည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်ကြီးကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒီမတိုင်ခင်က ချင်ယန်က သူ့ရဲ့တကယ့်အတွေးအခေါ်နဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ သူက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြိုက်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်သက်သက်နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်ခဲ့တယ်။
အဲဒီမိန်းမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်ငြိမ်ဘူး။ သူက လိမ္မာပါးနပ်ပြီး အကွက်မြင်တယ်၊ ပြီးတော့ မနာလိုဝန်တိုတတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို မြင်ဖူးတဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်ကနေ သူက အခု မနာလိုဝန်တိုစိတ်ကြောင့် နှလုံးသားကိုက်စားခံထားရတဲ့ ရူးသွပ်တဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်။ သူက အနာဂတ်မှာ ကယ်တင်လို့မရတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုကို လုပ်ကိုလုပ်လိမ့်မယ်။”
“ဒီလိုဖြစ်ရင်တောင် အဲဒါက ချင်မိသားစုရဲ့ ပြဿနာပဲ။ ငါတို့က ချင်မိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အဲ့လိုကြောင့်နဲ့ မဖြတ်တောက်သင့်ဘူး” ဟု သခင်ကြီးကျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မှန်ပါတယ်” ကျန်းထောင်က လှောင်ပြောင်သည်၊ “အဘိုး၊ ချင်ယန်က ကျွန်တော်က အဘိုးရဲ့ခွေးလို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော်အဲဒီအရှက်ကွဲမှုကို ခံသင့်တယ်လို့ ထင်လား?”
သခင်ကြီးကျန်း၏ မျက်လုံးများက ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ သူက “မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ? ချင်ယန်က မင်းကို ခွေးလို့ခေါ်တယ်?”
ကျန်းထောင်က လှောင်ပြောင်ပြီး သရော်ကာ “ချင်ယန်က ကျွန်တော့်ကို ခွေးလို့ခေါ်တာတင်မကဘဲ မြို့တော်က လူတိုင်းက ကျွန်တော်က အဘိုးရဲ့ခွေးဆိုတာ သိကြတယ်လို့လည်း ပြောတယ်”
သခင်ကြီးကျန်းက သူ့တုတ်ကောက်ကို အသုံးပြုပြီး ကြမ်းပြင်ကို အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထုလိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒေါသတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ “အဲဒီကောင်မလေးက တော်တော်မသိတတ်တာပဲ!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျန်းထောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသောအလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ်ကော့တက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့အေးစက်မှုက ပြန်ရောက်လာသည်။
ကျန်းထောင်က ဆက်ပြောသည်၊ “အဘိုး၊ ကျွန်တော်ချင်မိသားစုကို နှစ်ခါသွားပြီး စေ့စပ်ပွဲဖျက်သိမ်းချင်တယ်လို့ ကောင်းကောင်းပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို တမင်အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ သူတို့က အဘိုးကိုယ်တိုင် သူတို့ဆီသွားမှသာ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။
ချင်ယန်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ပျက်စီးနေပြီ။ သူက ကျန့်မိသားစုကို ဝင်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စေ့စပ်ပွဲကို ဆွဲထားပြီး ချင်ယန်ကို ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်နေကြတယ်။ ချင်ယန်က ကျွန်တော့်ကို ခွေးလို့ခေါ်တယ်။ အဘိုး၊ ကျွန်တော်အဲဒါတွေအားလုံးကို ခံသင့်တယ်လို့ ထင်လား?”
သူဒီလိုပြောရင်း သူ့အကြည့်က စူးရှပြီး လေးနက်စွာဖြင့် သခင်ကြီးကျန်းကို ကြည့်သည်၊ “ဒါမှမဟုတ် အဘိုး၊ အဘိုးရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို မြေးတစ်ယောက်လို ဒါမှမဟုတ် ကျန့်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်လို ဘယ်တုန်းကမှ မဆက်ဆံခဲ့ဘူးလား? အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို အရမ်းနာခံတတ်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ မြင်တာလား? အဲဒီတုန်းက ဘလက်ကီ(ခွေး)လိုပဲလား?”
သခင်ကြီးကျန်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ့နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ကျန်းထောင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ ဆက်ဆံတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာဘာမှမရှိဘူး။ ကျွန်တော်က သခင်ကြီးကျန်းရဲ့ နာခံတတ်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ပါ့မယ်! အဘိုး၊ ဘာပြောချင်လဲ?” ကျန်းထောင်က နှုတ်ခမ်းကိုကော့ပြီး အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သခင်ကြီးကျန်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ့ခေါင်းက အနည်းငယ် မူးဝေသွားသည်။
မြို့တော်က လူတိုင်းက ကျန်းထောင်ကို သူ့ခွေးလို့ မြင်ကြတယ်? ဘာလို့သူတို့မှာ ဒီလိုအထင်အမြင် ရှိရတာလဲ?
ကျန်းထောင်က သူ့အကြီးဆုံးမြေး၊ သူကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ခဲ့သူ။ သူက ကျန်းထောင်အပေါ် သူ့ရဲ့ကြိုးစားမှုနဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို သွန်းလောင်းခဲ့တယ်။ သူက ကျန်းထောင်က သူရွေးချယ်ထားတဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ပြောပြနေသလိုပဲ။
ဒါပေမဲ့ မြို့တော်က ဘာလို့ ကျန်းထောင်က သူ့ခွေးဆိုတဲ့ ကောလာဟလကို လွှင့်ရတာလဲ? ကောလာဟလက ဘယ်တုန်းက စခဲ့တာလဲ?
အဘိုးကျန်းက ကျန်းထောင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး အနည်းငယ်ခက်ခဲစွာ “ဒီလိုကောလာဟလက ဘယ်တုန်းက စခဲ့တာလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။
“အဘိုး၊ အဘိုးက ဒီကောလာဟလကို မကြားဖူးဘူးလား? အဲဒါက အချိန်အတော်ကြာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့တာ” ကျန်းထောင်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က စခဲ့တာ” အဲဒါက ကျန်းထောင် အရွယ်ရောက်တဲ့အချိန်ပဲ။
“ဆယ်နှစ်အကြာက?” သခင်ကြီးကျန်း၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကျယ်သွားသည်။ “ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?” သူဘာလို့ အရင်က မကြားဖူးရတာလဲ?
“ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ?” ကျန်းထောင်က ခပ်ရေးရေး မေးလိုက်သည်။ “ဆယ်နှစ်အကြာက ကျွန်တော်က ၁၈ နှစ်ပဲ။ အဲဒါက အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ကြေညာတဲ့နှစ်ပဲ။ ကောလာဟလ စခဲ့တဲ့အချိန်ပဲ။”
“မင်းက ငါ့ရဲ့တရားဝင်အမွေဆက်ခံသူဖြစ်နေမှတော့ ဘာလို့ဒီကောလာဟလက စရတာလဲ?” သခင်ကြီးကျန်းက သူ့ဒေါသကို ဖိနှိပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
ကျန်းထောင်က ပခုံးတွန့်ပြီး အေးစက်စွာ “ကျွန်တော်မသိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းထောင်က အေးစက်ပုံရသော်လည်း သခင်ကြီးကျန်းက သူ့မြေးက လူများစွာ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ခံခဲ့ရမှာ သေချာတယ်ဆိုတာ သိသည်။
ကျန့်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူအနေဖြင့် သူသည် မြို့တော်အသိုင်းအဝိုင်းက လူများ၏ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်ခံခဲ့ရသည်။ ဒါဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ အရှက်ကွဲမှုလဲ? သူဒီနှစ်တွေအားလုံးကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ခဲ့လဲ?
ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း သခင်ကြီးကျန်းသည် အနည်းငယ် နှလုံးသားနာကျင်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်။
နောက်ဆုံးတော့ ကျန်းထောင်က သူ့ရဲ့မြေးအရင်း၊ သူကိုယ်တိုင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူ။ သူဒီမြေးကို အလွန်ချစ်ခင်ရမှာ သေချာသည်။
ကျန်းထောင်က ဆက်ပြောသည်၊ “ချင်မိသားစုက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို စော်ကားခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ ကုန်းမိသားစုနဲ့ ပြတ်စဲဖို့က အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ မြို့တော်က သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုအနည်းငယ်က သူတို့ရဲ့သစ္စာစောင့်သိမှုကို ထပ်ပြီးပြောင်းလဲလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့က ချင်မိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရင်တော့ ကုန်းမိသားစုရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်” ဤနေရာအထိ ပြောပြီးနောက် ကျန်းထောင်က ခဏရပ်လိုက်သည်၊ “အဘိုး၊ ကျွန်တော်တို့က ချင်မိသားစုအတွက် ကုန်းမိသားစုကို စော်ကားရအောင် ဘာတွေများလိုအပ်ချက်ရှိနေလို့လဲ? ပြီးတော့ ချင်မိသားစုက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်အရှက်ခွဲထားမှတော့ ဘာလို့သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးနေရဦးမှာလဲ?”
ထိုအချိန်တွင် သခင်ကြီးကျန်းသည် ကျန်းထောင်ကို လုံးဝနားမထောင်နေတော့။ သူသည် သူ့ရဲ့မြေးအရင်းက သူ့ခွေးဆိုတဲ့ မှတ်ချက်ထဲမှာ နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် ဤကောလာဟလကို ကျန့်မိသားစုဝင်တစ်ဦးက ဖြန့်ဝေခဲ့မှာ သေချာတယ်ဆိုတာ သိသည်။ အကြောင်းကတော့ ဤကောလာဟလသည် ကျန်းထောင်၏ ကျန့်မိသားစုအမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ရာထူးကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျန်းထောင်ကို ဖြုတ်ချရန်ဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများသည် ကျန်းထောင်ကို ကျန့်မိသားစုအမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။
ဤလူများသည် အလွန်ကောက်ကျစ်ကြသည်။ ဤကောလာဟလများကို ဖြန့်ဝေမည့် လူမှာ သူ့သားများ သို့မဟုတ် သူ့ရဲ့အသုံးမကျသော အခြားမြေးများ ဖြစ်ကြမည်။
သခင်ကြီးကျန်း၏ နှလုံးသားသည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကောင်စုတ်တွေ!” သခင်ကြီးကျန်းက ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
“အဘိုး!” ကျန်းထောင်သည် သူ့အဘိုး ဘာကိုဒေါသထွက်နေသည်ကို သိသော်လည်း အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သူက သခင်ကြီးကျန်းကို အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်ပြီး “အဘိုး၊ အဘိုးက ကျွန်တော့်လုပ်ရပ်ရဲ့ ရလဒ်နဲ့ မကျေနပ်သေးဘူးလား?” ဟု မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စိုးရိမ်တကြီး “အဘိုး၊ အဘိုးကြည့်ရတာ မကောင်းဘူး။ အဆင်ပြေရဲ့လား? ကျွန်တော်အဘိုးကို အခန်းပြန်ဖို့ ကူညီပေးမယ်” ဟု ထပ်ပြောသည်။ ထို့နောက် သူက တံခါးကို အော်ဟစ်သည်၊ “အိမ်တော်ထိန်း၊ ဆရာဝန်ခေါ်လိုက်။ အဘိုးနေလို့မကောင်းဘူး။”
ကျန်းထောင်၏ မျက်နှာပေါ်က ရိုးသားသော စိုးရိမ်မှုကို မြင်သောအခါ သခင်ကြီးကျန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
သူက ကျန်းထောင်၏ လက်နောက်ကို ပုတ်ပြီး “ထောင်အာ၊ စိတ်မပူနဲ့။ အဘိုးအဆင်ပြေပါတယ်။ အဘိုးကို ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ခဏထိုင်ဖို့ ကူညီပေး”
ကျန်းထောင်က သံသယနှင့် စိုးရိမ်တကြီး “အဘိုး၊ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား?” ဟု မေးလိုက်သည်။
သခင်ကြီးကျန်းက ခေါင်းခါပြီး “အဘိုးအဆင်ပြေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူခဏရပ်ပြီး ကျေနပ်ပြီး အသိအမှတ်ပြုသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် “ထောင်အာ၊ မင်း စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းတဲ့နေရာမှာ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းဒီကိစ္စကို မင်းလိုချင်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။ အဘိုးက နောက်ထပ်ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူး”
ကျန်းထောင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ့မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်သော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက နားမလည်စွာ “အဘိုး၊ ဒါက…” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
သခင်ကြီးကျန်းက သက်ပြင်းချပြီး “မင်းဘာပြောချင်လဲဆိုတာ အဘိုး သိပါတယ်။ အဘိုးလည်း ကျန့်မိသားစုရဲ့ အာဏာကို စွန့်လွှတ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”
ကျန်းထောင်၏ နှလုံးသားသည် ထိုးတက်သွားသည်။ သူသည် ဤအချိန်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ပုံပေါ်သည်။ သူက ငြင်းပယ်ပြီး “အဘိုး၊ ဒါမဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ဦးလေးသုံးယောက်နဲ့ ညီတွေက သေချာပေါက် ကန့်ကွက်ချက်တွေ ရှိလိမ့်မယ်”
သခင်ကြီးကျန်းက အေးစက်စွာ ဟောက်ပြီး အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ “ငါက မိသားစုရဲ့ အာဏာကို အမွေဆက်ခံသူကို လွှဲပြောင်းပေးတာ ဘာမှားနေလို့လဲ? သူတို့မှာ ဘယ်လိုကန့်ကွက်ချက်မျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ? သူတို့ ကန့်ကွက်ရဲလို့လား? သူတို့မှာ ကန့်ကွက်ချက်တွေ ရှိရင်တောင် သူတို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာပဲ ထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မယ်”
ကျန်းထောင်၏ မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူက အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းစွာ “အဘိုး၊ ဒါက တကယ်ရောကောင်းရဲ့လား? ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအစည်းအဝေး ကျင်းပပြီး သူတို့ကို အသိမပေးသင့်ဘူးလား?”
ဒီကိစ္စကို တရားဝင်ဖြစ်စေချင်တယ်!
သူသည် တရားဝင်ကျန့်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်သူမှ ဘာမှပြောစရာမရှိအောင် တရားဝင်နည်းလမ်းဖြင့် အာဏာကို ရယူချင်သည်။
သူ့အဘိုးပြောသည့်အတိုင်း ဤလူများတွင် ဘယ်လိုကန့်ကွက်ချက်မျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။
***