Chapter 20

စုရှီသည် သူ(မ)၏ဖုန်းကို ခဏချထားပြီး ညစာစားရန်သွားခဲ့သည်။ ညစာစားပြီးနောက် သူ(မ)သည် အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြန်လာပြီး ဂိမ်းအင်တာဖေ့စ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ(မ) ညစာစားနေစဉ် ကျိုက်ကျိုက်က အရာအားလုံးကို ကြိုးစား၍ လုပ်ဆောင်ပြီး ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ် ဥများကောက်ယူခြင်းနှင့် ဖရုံသီးနှင့် အခြားသီးနှံများကို နေ့စဉ် ပြုစုပျိုးထောင်သည့်အပြင် စုရှီက သူ့အား ယခင်က ပေးခဲ့သော ဆေးအိတ်ထဲရှိ ဟွမ်းသစ်ခွ၊ ချင်းခြောက်၊ ဆေး နှင့် အခြားဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ အချိုးအစားများကို ချိန်တွယ်ရန် တွက်ဆနေသည်။

သူသည် သူ၏အခန်းသို့ ပြန်လာပြီး စားပွဲရှေ့တွင် စက္ကူတစ်ချပ်ကို ဖြန့်ချလိုက်သည်။ သူ၏အင်္ကျီလက်များကို အနည်းငယ် လိပ်တင်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အာရုံစိုက်မှုများ မြင်နေရသည်။ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်များကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။ ယောကျ်ားပီသသော ကျစ်လစ်ခိုင်မာမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သေချာပြောရလျှင် စုရှီ၏ အမြင်မှာတော့ လက်မောင်းသေးသေး၊ခြေသေးသေးလေးနဲ့ စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ကာတွန်းရုပ်လေး ကျိုက်ကျိုက်သာ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏အမူအရာမှာ တည်ကြည် လေးနက်နေပြီး ... သူ၏ဖြူဖွေးသော လက်မောင်းသား အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေသည်။

သို့သော် ကျိုက်ကျိုက်က ဆေးညွှန်းကို ချောမွေ့စွာ ရေးချနေသည်ကို တွေ့သောအခါ တော်တော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သာမန်ဝိဇ္ဇာကျောင်းသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မီလီဂရမ် အထိ အသေးစိတ် တွက်ချက်မှုမျိုးကို လုံးဝနားမလည်ပါ။ သူ(မ)သည် စနစ်ကို မေးလိုက်သည်: "ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ဆေး အချိုးအစားက မှန်ကန်တာလား!"

စနစ်က ပြောသည်: "လုံးဝမှားယွင်းခြင်းမရှိပါ"

"...!" စုရှီသည် ဘဝတွင် ဂိမ်းဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကို အားကျမိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပါ!

ကျိုက်ကျိုက်သည် စောစောထ၍ ညနက်မှ အိပ်သည်။ သူသည် ကြိုးစားပြီး စိတ်ရင်းကောင်းသည်။ မှတ်ဉာဏ်လည်း ကောင်းသည်။ သူသည် နိမ့်ကျသော နောက်ခံမှ လာသော်လည်း ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး သနားကရုဏာထားတတ်သည်။ သူ မလုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာများရှိဦးမှာလဲ?!

စုရှီ အံ့သြနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်: "ဆိုင်ကဝယ်လာတဲ့ ဆေးရဲ့အချိုးအစားအတိုင်း သုံးပြီး သူလုပ်ထားတဲ့ဆေးက အကျိုးရှိမှာလား ဒါမှမဟုတ် သူဆိုင်က ဝယ်လာတဲ့ မူရင်းဆေးပဲ အသုံးဝင်မှာလား"

စနစ်က ပြောသည်: "ဆိုင်ထဲက ဆေးသည် အာနိသင် ၁၀၀% အကျိုးရှိပြီး သူလုပ်ထားသောဆေးက သဘာဝအားဖြင့် ဆိုင်မှဆေးလောက် ထိရောက်မှု မရှိနိုင်ပါ။ သို့သော် ဤ ၁:၁ ဖော်မြူလာအရ အနည်းဆုံး ၈၀%လောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာနေသူများကို ကုသရန် လုံလောက်ပါတယ်"

စုရှီ ခေါင်းညိတ်မိသည်။ ရှေးခေတ်တွင် သမားတော်များ ညွှန်းသော ဆေးဝါးများသည် အာနိသင် မကောင်းကြောင်း သိထားသည်။ နန်းတော်ရှိ နန်းတွင်းသမားတော်များပင် တိုင်ဖွိုက်ဖျားနာသူတစ်ဦးကို လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် ကုသရန် ရက်ပေါင်း ဆယ်ရက်မှ တစ်လခွဲခန့် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် သူ(မ)၏ဆေးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုကောင်းသောကြောင့် သူ(မ)သည် ဆိုင်မှ ပိုမိုဝယ်ယူပြီး ယနေ့ည ကျိုက်ကျိုက်ထံ ပို့ရမည်။

ဤသို့တွေးနေစဉ် ကျိုက်ကျိုက်က ဆေးညွှန်းကို လျင်မြန်စွာ ရေးသားလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ငွေစငါးတုံးဖြင့် ဝယ်ယူထားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမြောက်အများကို ဖြန့်ချပြီး တစ်ခုချင်းစီကို ဆွဲယူသည်။ မကြာမီ သူသည် ဆေးထုပ် ၁၅ ထုပ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။

မြို့တွင်း တိုင်ဖွိုက်ဖျားနာမှု အမြင့်ဆုံးကာလဖြစ်သောကြောင့် ဆေးဝါးစျေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ငွေစငါးတုံးဖြင့် ဆေးဝါးများစွာ မဝယ်နိုင်သောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ဆေးညွှန်းများသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤဆေးပမာဏအရ သူသည် လူ ၁၅ ဦးကိုသာ ကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုက်ကျိုက်တွင် အခြားအစီအစဉ်များ ရှိပုံရသည်။

ဆေးဝါးများကို ခဏ ဘေးဖယ်ထားပြီး စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူသည် စုတ်တံကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည်။ ဘာရေးရမည်ကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

စုရှီသည် သူစတင်ရေးသားသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အခြားသူက စာပို့နေသည်ကို ကြည့်နေရပြီး ပြန်မဖြေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူဘာရေးမည်ကို သိချင်နေသောကြောင့် မျက်နှာပြင်ကို ချဲ့၍ စားပွဲပေါ်ရှိ စက္ကူကို ချဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

လုဟွမ်သည် တောက်ပသော အနီရောင်ဖဲကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ဖီးနစ်အမွေးလေးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားနေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤဖီးနစ်အမွေးလေးသည် သာမန်လူတစ်ဦး ပြုလုပ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် ထိုသူ ပို့ပေးခဲ့သော အင်္ကျီများမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အဝတ်အထည်များနှင့် ရွှေချည်ထိုး သားမွေးအင်္ကျီများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ ထို့အပြင် နန်းတော် သို့မဟုတ် မြို့တော်ရှိ အဆင့်အတန်းရှိသူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရာများသာဖြစ်သည်။

ဒီအချက်တွေကနေ အဲဒီလူရဲ့နောက်ခံဟာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ဆောင်းခိုအမိုးအကာနဲ့ တိုင်ဖွိုက်ဆေးညွှန်းတစ်ခုလည်း ထားခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အဲဒီလူဟာ စက်ယန္တရားနဲ့ ဆေးပညာမှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရမည်။

အဲဒီလူဟာ သူ့စိတ်ကြိုက် အဝင်အထွက် လုပ်နိုင်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ပညာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမည်။

လုဟွမ်က သူ့စိတ်ထဲမှာ မြို့တော်မှာ ဒီလက္ခဏာသုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဘယ်သူရှိမလဲဟု သေချာစိစစ် သုံးသပ်နေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏလေးအတွင်းမှာ သူ စဉ်းစားမရနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် မှတ်စုချန်ထားခဲ့ပြီး အဲဒီလူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို တိုက်ရိုက်မေးခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ဘာမှ ပြန်မဖြေခဲ့ဘူး။ ဒါက သူက သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ဖော်ထုတ်ချင်စိတ် မရှိတာ ဖြစ်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအကြိမ် သူက လက်ဆောင်နှစ်ခု ချန်ထားခဲ့သောအခါ အဲဒီလူက ယူသွားခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ဖော်ထုတ်ချင်စိတ် မရှိသော်လည်း သူနဲ့ ဆက်သွယ်ချင်စိတ် ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။

ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီလူအကြောင်းကို ပိုသိအောင် နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား။

စုရှီက စခရင်ပေါ်က ကျိုက်ကျိုက်ကို ကြည့်ပြီး စဉ်းစားနေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက စာရွက်ပေါ်မှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရေးလိုက်လေသည်။ စုရှီက သူ(မ)မဖြေနိုင်တဲ့ မေးခွန်းမျိုးမေးမှာကို ကြောက်နေသည်။ သူ(မ)စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူ ဘာရေးလိုက်လဲဆိုတာ မြင်နိုင်အောင် အမြန်ဆုံး ချဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ လက်ရေးက ပထမနှစ်ခါလောက် မထင်ရှားဘူး။ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ အရေးကြီးသော ခံစားချက်တွေကို မြင်နေရသည်။ ပိုပြီးတော့ ထိန်းချုပ်ထားသလို၊ သိမ်းဆည်းထားသလို၊ တွန့်ဆုတ်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မွေးနေ့ခေါက်ဆွဲက အရမ်းအရသာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဇာတိမြေက အကောင်းဆုံး ဟင်းပွဲကို ငါ့အတွက် ချက်ပေးနိုင်မလား"

ရေးပြီးတော့ လုဟွမ်က သူ့စုတ်တံကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မသေချာမှုတွေရှိနေသည်။

အကယ်၍ အဲဒီလူက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မွေးနေ့ခေါက်ဆွဲလို ဇာတိမြေက ဟင်းပွဲတစ်ခုခုကို ချက်ပြရင် သူက ဟင်းပွဲကနေတစ်ဆင့် အဲဒီလူရဲ့ ဇာတိမြေက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတောင်းဆိုမှုက တော်တော်လေး ရုတ်တရက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား။

သူက အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ သူ့ရဲ့ငြိမ်သက်နေတဲ့ ဘဝထဲကို ဘာကြောင့် ဝင်လာတာလဲ၊ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကစားစရာတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားရင်တော့ ဒီလိုလုပ်လိုက်တာက တစ်ဖက်လူကို စိတ်ပျက်သွားစေမှာကို သူကြောက်နေသည်။

တစ်ဖက်လူက ဒါကြောင့် မပေါ်လာတော့ရင် ...

လုဟွမ်က ဒါကို တွေးမိတော့ သူ့မျက်လုံးမည်းမည်းလေးတွေ နည်းနည်း တုန်လှုပ်လာတယ်။

စုရှီက ကျိုက်ကျိုက်ရေးထားတဲ့ စာကြောင်းတွေကို အံ့အားသင့်ပြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏလေး — သနားစရာကောင်းပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေတတ်တဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က သူ(မ)ဇာတိမြေက ဟင်းပွဲကို စားချင်တယ်ဆိုရင် သူ(မ) ဝမ်းသာအားရနဲ့ လုပ်ပေးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

သူ(မ)က ဂိမ်းကစားနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းက သူ(မ)ကို ကစားနေတာလား။

ဘာကြောင့် သူ(မ)က ပိုပိုပြီး ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်နေသလိုမျိုး ခံစားနေရတာလဲ။ သူ(မ)စိတ်ကူးပဲလား။

စုရှီ အကြာကြီး သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဘာကြောင့် ကျိုက်ကျိုက်က ဒီလိုတောင်းဆိုမှုမျိုး လုပ်လာတာလဲ။ ကျိုက်ကျိုက်က တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ စိတ်တိုမှုနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကိုလည်း တွေ့နေရသည်။ ပြီးတော့ သူ မျက်ခုံးကြုပ်လိုက်ပြီး တောင်းဆိုထားတဲ့မှတ်စုကို စုပ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဘေးကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒီတောင်းဆိုမှုကို သူ စွန့်လွှတ်လိုက်ပုံရသည်။

လုဟွမ်က ခဏလောက် မှတ်စုပေါ်မှာ ဘာရေးရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

... သူက အဲဒီလူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို မသိသေးတဲ့အတွက် ဒါအားလုံးက နောက်ပြောင်မှု သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေမှာကို သူ ကြောက်နေမိသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး ရယ်စရာကောင်းတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးတွေ ရှင်သန်နေတုန်းပဲ။

... နောက်ပြောင်မှု သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေရင်တောင် သူက အဲဒီလူကို သူ့အနားမှာ နည်းနည်းလေးပိုပြီး နေပေးစေချင်သည်။

ဒါကြောင့် သူက ဒီလိုတောင်းဆိုလိုက်ရင် အဲဒီလူကို စိတ်ပျက်သွားစေနိုင်သည်။

ဒါဆိုရင် ...

လုဟွမ်က စုတ်တံကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးလိုက်သည်...

စုရှီ ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုက်ကျိုက်က အဲဒီစာကို ပြောင်းရေးလိုက်တာ မြင်လိုက်ရသည်...

..."မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့၊ ငါ အရမ်းသဘောကျတယ်"

ဒီစကားလုံးအနည်းငယ်ကနေ နှင်းကဲ့သို့ နူးညံ့မှုနဲ့ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ခံစားရပြီး နေဝင်ချိန်မှ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ မှုန်ဝါးနေသည်။

...စုရှီရဲ့ မျက်နှာကြီးက ရုတ်တရက် နီရဲသွားလေသည်။ သူ(မ)ဘာကြောင့် ရှက်နေမှန်း သူ(မ)ကိုယ်တိုင် မသိပါဘူး။ ကျိုက်ကျိုက် ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ။ "ကျေးဇူးတင်တယ် လောင်မား၊ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ ရှိနေတဲ့အတွက်" လို့ ပြောနေတာမဟုတ်ဘူးလား။

စုရှီ ပျော်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကျိုက်ကျိုက် မျက်ခုံးကြုပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက စာရွက်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာနဲ့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျေနပ်ပုံမပေါ်သေးပေ။

သူ့လက်ချောင်းသွယ်သွယ်တွေနဲ့ စာရွက်ကို လုံးချေပြီး ဘောလုံးလုပ် လိုက်ပြန်သည်။

"ဟင့်အင်း -" သူ အဲဒါကို ပစ်လိုက်လေသည်။

စုရှီ - "..."

ပြီးတော့ သူက စာကို ပြောင်းလိုက်ပြန်သည် - "မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့၊ လေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ အရမ်းကြိုက်တယ်"

စုရှီ - "???"

မဟုတ်ဘူး၊ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စာလုံးငါးလုံး ထပ်ထည့်လိုက်တာလဲ။ အဲဒါက ဘာလို့ အဓိပ္ပါယ်မရှိသလို ဖြစ်သွားတာလဲ။ ရုတ်တရက် ရိုးရိုးလေး "အော်၊ လေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဆိုတဲ့ သဘောဖြစ်သွားပြီး အရမ်းဝေးကွာ၍ သတိထားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

ရုတ်တရက် သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက မိဘနဲ့ကလေးဆက်ဆံရေးကနေ ပရဟိတသမားနဲ့ ကယ်တင်ခံရသူ ဆက်ဆံရေးလို ဖြစ်သွားသလိုပဲ။

လုဟွမ်က သူရေးထားတဲ့ တတိယစာရွက်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ စိတ်တိုင်းကျသွားလေသည်။ သူ တိတ်တိတ်လေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်လိုက်ပြီး စာရွက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း စားပွဲပေါ်တင်ထားလိုက်သည်။

ဒီနေ့ သူက အဖုံးမပါတဲ့ သစ်သားဘူးထဲ ထည့်ထားသည်။ အဲဒီလူလာရင် သေချာပေါက်မြင်လိမ့်မည်။

သူ လှည့်ပြီး သူ့ပစ္စည်းတွေ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဆေး ၁၅ ထုပ်ကို အဝတ်စတစ်ခုနဲ့ ထုပ်ပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

စုရှီက ကျိုက်ကျိုက် လုပ်ပြီးသည့်အထိ ကြည့်နေလေသည်။ ပြီးတော့ သူဟာ အထုပ်ငယ်လေးနဲ့အတူ အပြင်ထွက်သွားသည်။ အပြင်ထွက်သောအခါ သူဟာ သေချာပေါက် ဝတ်ရုံတစ်ခုနဲ့ အမဲရောင်ဦးထုပ်ကို ဝတ်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်ခံရတာကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ အရင်တုန်းက သူက နှင်းဖြူရောင်နဲ့ အလှဆုံးလို့ ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကျိုက်ကျိုက်အတွက် အမေတစ်ယောက်ရဲ့အချစ်လိုမျိုး သူ(မ)မျက်လုံးထဲမှာ ကျိုက်ကျိုက်က အမဲရောင်နဲ့ တော်တော်လေး ချစ်စရာကောင်းနေပုံပေါ်နေသည်။

စုရှီက ခုနက စာရွက်သုံးရွက် အကြောင်းကို တွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ ဒုတိယစာရွက်ကို အမှတ်တရအဖြစ် ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ခင်မှာဘဲ ကျိုက်ကျိုက်က အဲဒါကို လုံးပြီး ဖယောင်းတိုင်မီးနဲ့ မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။

စုရှီက ဘာကြောင့် ကျိုက်ကျိုက်က စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ဆက်တိုက်မီးရှို့ပြီး နောက်ဆုံးစာရွက်ကိုပဲ ချန်ထားခဲ့ရတာလဲဆိုတာ နားမလည်ဘူး။ သူ(မ)က ကျိုက်ကျိုက်က သူ(မ)ဇာတိက အစားအစာတွေကို စားချင်လို့ တောင်းဆိုတာပဲဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ(မ)ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာ စိုးလို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အဲဒီလိုဆိုရင် -

စုရှီက လက်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ထင်းဖိုဝင်းထဲက မီးဖိုချောင်သေးသေးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်... သူ့အတွက် အထူးဟင်းတစ်ခွက် ချက်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်!

ဒါပေမဲ့ အခုအရေးကြီးဆုံးကတော့ သူ့နောက်ကို အမြန်လိုက်သွားပြီး ယုံအန်းဘုရားကျောင်းမှ လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ကူညီရမှာ ဖြစ်သည်။