Chapter 46
Vol. 5 Ch. 46
လေးပစ်ကွင်းတွင် ကျိုက်ကျိုက် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်မည့် လေးသမားသုံးဦးလည်း မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြသည်။
မြင်းသုံးကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြည်ဟီလိုက်ပြီး ကွင်းပတ်လည်ကို အလျင်စလို လှည့်ပတ်နေကြရာ သူတို့၏ ခွာသံများက တစ်ခွပ်ခွပ်နှင့် မြည်နေလေသည်။
မြင်းခွာသံများသည် စည်သံကဲ့သို့ မြည်ဟီးနေသည်။ စုရှီ၏ အာရုံသည် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိ၏။
သုံးဦးထဲမှ ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်လာသူသည် သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ကျားသစ် ပန်းထိုးထားသော အဆင့်သုံး တပ်မှူး ဖြစ်သည်ကို သူ(မ)မြင်လိုက်လေသည်။ ဤသူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားပြီး မျက်လုံးများက ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ လေးသမားသုံးဦးထဲတွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ရုံသာမက အင်အားအကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်ပုံရသည်။
အင်အားအကြီးဆုံးသူကို ပထမဆုံး စေလွှတ်ခြင်းက ဤသူသုံးဦးသည် ကျိုက်ကျိုက်ကို အနည်းငယ် သတိထားနေကြသေးကြောင်း ပြသနေသည်။
ဤသူသည် စကားပြောဆိုပုံ၊ အမူအရာများ တည်ကြည်လေသည်။ သူသည် ကျိုက်ကျိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် မြင်းဗိုက်ကို တွယ်တက်လိုက်သည်။ အော်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ မြင်းကျောပေါ်မှ ခုန်တက်ပြီး မြင်းကျောပေါ်တွင် လွယ်ကူစွာ ရပ်လိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
စခရင်၏ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်နေသော စုရှီမှာ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ရှေးခေတ် စစ်သူကြီးများတွင် လေးပစ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရိယာယ်များ ဤမျှများစွာ ရှိကြတာလား?!
အဆင့်သုံး တပ်မှူး၏ မြင်းသည် ဒုန်းစိုင်းသွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မြင်းကျောပေါ်တွင် ရပ်လျက် မျက်လုံးတစ်ဘက်ကို မှိတ်ကာ မီတာတစ်ရာအကွာရှိ ပစ်မှတ်အလယ်ချက်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး လေးကို ဆွဲတင်လိုက်လေသည်။
မြားသံသည် လေထဲတွင် ပြတ်သားစွာ မြည်သံထွက်လာလေသည်၊ "ဝှစ် — —"။
မထူးဆန်းသလို ပစ်မှတ်အလယ်ချက်ကို ထိမှန်သွားသည်။
လေးပစ်ကွင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသော စစ်သားများ၏ ရုတ်တရက် အားပေးသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
မြင်းက အမြန်ပြေးနေချိန်နှင့် မြင်းကျောပေါ်တွင် ရပ်နေသည့်အတွက် ဗဟိုချက် မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေတွင် မီတာတစ်ရာအကွာမှ မိုးမခရွက်ကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်တာက အရည်အချင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်ဟု ပြောရပေမည်။ ကျိုက်ကျိုက်ဘက်တွင် ရှိနေသော စုရှီတောင်မှ ဤ အဆင့်သုံး တပ်မှူးတွင် အရည်အချင်းရှိကြောင်းကို ဝန်ခံရမည်။
သို့သော် အရည်အချင်း မရှိဘဲနဲ့ စစ်တပ်ထဲတွင် အဆင့်သုံး တပ်မှူး မဖြစ်နိုင်ပေ။
ရာထူးအလယ်အလတ်ရှိသော တပ်မှူး၏ မြားသည် ပစ်မှတ်အလယ်ချက်ကို ထိမှန်ပြီးသည်နှင့် သူသည် မြင်းကို ချက်ချင်း လှည့်ပြီး ကျိုက်ကျိုက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
အခြား လေးသမားနှစ်ဦးကလည်း ကျိုက်ကျိုက်ကို ကြည့်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုသည် ထင်ရှားလွန်းလှသည်။
ဤအခြေအနေတွင် စုရှီက ဘာမှ မကူညီနိုင်ပေ။
လူအားလုံး၏ မျက်စိအောက်တွင် သူ(မ)သည် မြားကို ပစ်မှတ်တည့်တည့်နေရာဆီ ပျံတက်သွားအောင် လုပ်၍မရနိုင်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် စစ်စခန်းတစ်ခုလုံးက သရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကျိုက်ကျိုက်အတွက် မကောင်းသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ကျိုက်ကျိုက်က ခြေထောက်များဖြင့် မြင်းဗိုက်ကို တည်ငြိမ်စွာ တွယ်တက်လိုက်ပြီး နှင်းဖြူရောင် မြင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်ကို သူ(မ)မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လေးကို ဆွဲတင်လိုက်သည် —
လူတိုင်းက ဒီမြင်ကွင်းကို အသက်ပင် မရူနိုင်လောက်အောင် ကြည့်နေကြသည်။
စုရှီရဲ့ နှလုံးလည်း လည်ချောင်းထဲကနေ ခုန်ထွက်လုမတတ် ခုန်နေလေသည်။
ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်လုံးတွေကလည်း အေးစက်နေသည်။ လက်ထဲမှာ ဝှက်ဖဲတွေ ရှိနေသလိုပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူ(မ) နည်းနည်း စိတ်အေးသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ လေးကနေ ပစ်လိုက်တဲ့ မြားဟာ မီတာငါးဆယ်တောင် မရောက်ခင် ခေါင်းစိုက်ပြီး မြေပေါ်ကို ပုန်းကနဲ ကျသွားသည်။
"..."
စုရှီ - ...???
ဟေ့ ကျိုက်ကျိုက် မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေ မရှိဘူးလား။
သူက မြားဟာ မြေပေါ်ကို ကျမယ်ဆိုတာ အသေချာ သိနေပေမယ့် ဘာကြောင့် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ လေးကို ဆွဲတင်ပြီး ပစ်နေရတာလဲ။ ဘာကြောင့် အေးစက်ပြီး မာန်တွေ ထောင်နေရတာလဲ။ သူ့လောင်မားကို ပြချင်ရုံပဲလား။
လေးပစ်ကွင်းတစ်ခုလုံး ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးတော့မှ လှောင်ပြောင်သံတွေ ထွက်လာလေသည်။
စစ်တပ်အရာရှိလေးယောက်က ကျိုက်ကျိုက်ကို အထင်သေးတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြသည်။ လေးပစ်ကွင်းအပြင်က စစ်သားတွေကတော့ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ထောက်အကြံပေးကို မရယ်ရဲကြချေ။ ဒါပေမဲ့ ပထမအချီမှာ အရမ်းကွာခြားသွားတော့ ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ပိတ်ပြီး တဟားဟား ရယ်နေကြသည်။
ဒီလူငယ်က ကြက်တစ်ကောင်တောင် မဖမ်းနိုင်တဲ့ အင်အားပဲ ရှိတာလား။ ဆောင်းငှက်တောင် အမဲလိုက်ပွဲမှာ အခွင့်ကောင်းယူခဲ့တာလား။ တကယ့် စွမ်းရည်မရှိတာလား။
စုရှီရဲ့မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ မျက်နှာက မပြောင်းလဲပေ။
စုရှီက မြေပေါ်ကျနေတဲ့ မြားကို ကြည့်နေရပြီး ဘာမှမကူညီနိုင်ပေ။ ကျိုက်ကျိုက်က မြားခေါင်း အရမ်းတုံးပြီး လေးတဲ့ မြားကို သုံးထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လေးသမား ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းကောင်း ဒီမြားက အဝေးကို မပစ်နိုင်ဘူး။ မြားသုံးချောင်းထဲက အဆိုးဆုံး မြားလို့တောင် ပြောလို့ရသည်။ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းဆုံး မြားပေါ့။
စုရှီက ကျိုက်ကျိုက်ဟာ အသွားအထက်ဆုံး မြားကို အဆင့် ၃ တပ်မှူး နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး အမြီးမပါတဲ့ ညံ့တဲ့မြားကို အဆင့် ၄ အရာရှိ နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်၍ အတုံးမြားကို အဆင့် ၆ အရာရှိနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က ပြောင်းပြန်လုပ်လိုက်သည်။
စုရှီ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။
ထျန်းကျီရဲ့ မြင်းပြိုင်ပွဲနည်းဗျူဟာ မဟုတ်လား။
ယန်မင်းဆက်မှာ အဲဒီလို သမိုင်းမျိုး မရှိဘူး။ စစ်တပ်ထဲက စစ်သူကြီးတွေက စာဘယ်လိုဖတ်ရမှန်းတောင် မသိကြချေ။ သူတို့ ဒါကို သေချာပေါက် မမျှော်လင့်ထားဘူး။
ကျိုက်ကျိုက်က အဲဒီကာလတွေမှာ "ရှီကျီ" (သမိုင်းမှတ်တမ်း)ကို တကယ် လှန်လှော်ဖတ်ရှုခဲ့ပုံရသည်။ သူ နည်းဗျူဟာတွေ အများကြီးကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ။
ခုနက စုရှီ အရမ်းစိတ်ပူနေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျိုက်ကျိုက် နိုင်တော့မယ်လို့ ချက်ချင်း ခံစားမိသည်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဝေးက အဆောက်အဦးမြင့်ပေါ်တွင်ရှိနေသော ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ စစ်သူကြီးရဲ့ မျက်နှာက စိမ်းသွားလေသည်။ သူက စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးကို ဒေါသနဲ့ ပြောလိုက်လေသည် "ဒါလား မင်း ပြောတဲ့ သင့်တော်တဲ့ ဆက်ခံသူ?! လေးတောင် မပစ်နိုင်တဲ့ သူက စစ်သားတွေကို စစ်ပွဲမှာ ဘယ်လို ဦးဆောင်မှာလဲ?!"
စစ်သူကြီးရဲ့ အော်ဟစ်မှုကြောင့် စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက မျက်နှာပေါ်က တံတွေးတွေကို သုတ်ရင်း မတတ်နိုင်ဘဲ နောက်ကို ဆုတ်သွားသည်။
သူက လုဟွမ်ကို အဝေးကနေကြည့်ပြီး ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "စစ်သူကြီးချုပ်၊ စစ်သူကြီးရဲ့လက်အောက်က လူတွေက သုံးလို့မရတဲ့ မြားသုံးချောင်းပေးပြီး တမင်သက်သက် အခက်အခဲဖြစ်အောင် မလုပ်ရင် သူ မရှုံးနိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ်။"
စစ်သူကြီးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်၊ "မြားသုံးချောင်းထဲက တစ်ချောင်းက အကောင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ပထမအချီမှာ ရှုံးသွားတယ်!"
စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက လေးပစ်ကွင်းထဲမှာ လုဟွမ် ဘယ်မြားကို သုံးလဲ မမြင်ရပေမယ့်၊ တခြားစစ်သူကြီးတွေက လေးပစ်ကွင်းပတ်ပတ်လည်မှာ စစ်သားတွေရဲ့ ဝိုင်းချီးကျူးခြင်းကို ခံနေရတာကို မြင်သည်။ လူငယ်က ကျန်တဲ့မြားနှစ်ချောင်းကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကိုင်ကြည့်နေတုန်းပဲ။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူငယ်က ဒီနေ့ သေချာပေါက် မရှုံးနိုင်ဘူးလို့ ခံစားမိနေသည်။
သူ စစ်သူကြီးကို မနေနိုင်ဘဲ ပြန်ငြင်းဆိုလိုက်မိသည်။ "စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့ လောင်းကြည့်ချင်တယ်။ စစ်တပ်ရေးရာဌာနရဲ့အကြံပေး နိုင်ရင် စစ်သူကြီး ကျွန်တော့်အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံရမယ်။"
"သူရှုံးရင်ကော?!" ကျန့်ယွမ် စစ်သူကြီးက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီလူငယ်က မင်းရဲ့ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဌာနခွဲကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ်ဆိုတာ ကြားတယ်။ သူ့မှာ နည်းပရိယာယ်တွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက တော်ဝင်ခုံးရုံးမှာ နေဖို့ပဲ သင့်တော်မယ်ထင်တယ်။ စစ်ပွဲမှာ ဓားတွေက မျက်လုံးမရှိဘူး။ နင်းဖူမင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက နည်းပရိယာယ်တွေ အသုံးမပြုတတ်ကြဘူး။ နင်းဖူမင်းသားရဲ့ တတိယသားကို ဘာလို့ ဒီလောက်တန်ဖိုးထားပြီး ဟန်ယွဲ့ကိုတောင် ဒီနေ့ ခေါ်လာတာလဲ ဒီအဘိုးကြီး မသိတော့ဘူး!"
စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးရဲ့ သမီးအငယ်ဆုံး ဟန်ယွဲ့က နောက်မှာထိုင်နေပြီး လေးပစ်ကွင်းကို နည်းနည်း စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။ သူ(မ)အဖေနဲ့ စစ်သူကြီးကြား ပြောနေတာတွေကို မကြားပေ။
စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက ခဏစဉ်းစားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ လောင်းကြေးမှာ ကျွန်တော် ရှုံးရင် စာကြည့်တိုက်ထဲက ဘယ်ပန်းချီကားကိုမဆို စစ်သူကြီး ရွေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီး ရှုံးရင်တော့ စစ်သူကြီး စကားအတိုင်း သဘောတူရမယ်။"
အဆောက်အဦးမြင့်ပေါ်က ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ စကားတွေကို လေးပစ်ကွင်းကနေ သဘာဝကျကျ မကြားနိုင်ပေမယ့် စုရှီရဲ့စခရင်ပေါ်မှာတော့ အားလုံး မြင်နေရသည်။
သူ(မ)က စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီးသားဖြစ်ပြီး ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ရလဒ်က သတ္တမမြောက်မစ်ရှင်အောင်မြင်မှုကို ဆုံးဖြတ်မှာဖြစ်တာကို မြင်တော့ ပိုပြီး စိတ်ပူလာသည်။
စခရင်ပေါ်မှာ ကာတွန်းစစ်သားအားလုံးက ဇာတ်လမ်းကောင်းတစ်ခုကို ကြည့်ဖို့ စောင့်နေကြသည်။ သူတို့တွေက စစ်တပ်အရာရှိ လေးယောက်ကို ဝန်းရံနေကြပြီး ကျိုက်ကျိုက်က မြင်းစီးပြီး တစ်ဘက်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်။ ပြိုင်ပွဲ ဒုတိယအကြိမ် စတင်နေပြီ။
ပြိုင်ပွဲဒုတိယအဆင့်မှာ အစောင့်တပ်မှ အဆင့် ၆ ရှိတဲ့ လေးသမား သုံးယောက် ထွက်လာလေသည်။
အဆင့် ၃ တပ်မှူးက နိုင်သွားလို့ ထင်သည်၊ တစ်ဘက်က လူတွေ သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူတို့ထဲက အားအနည်းဆုံးဖြစ်တဲ့ လေးသမားကို ကျိုက်ကျိုက်နှင့် ယှဥ်ပြိုင်ဖို့ ချက်ချင်း ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ရှေ့သို့ ထွက်လာတဲ့ အဆင့် ၆ အစောင့် လေးသမားကလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ခုန်ထွက်လာသည်။ သူက ကျိုက်ကျိုက်ကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း မာနတွေ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထို့နောက် သူ့မြင်းကို ရိုက်၍ ရှေ့သို့ထွက်ခွာသွားသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုက်ကျိုက်လည်း စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ မြင်းစီးပြိုင်ပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့မြင်းကို ထိုလူကို မီအောင် လိုက်စေသည်။
ထိုလူကလည်း သိပ်စဉ်းစားမနေပေ။ လေးကို ဆွဲတင်လိုက်သောအခါ ဘေးမှ ကျိုက်ကျိုက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မြားကိုပစ်လိုက်ချိန်တွင် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ကာတွန်းဇာတ်ကောင်များနှင့် စခရင်ပြင်ပရှိ စုရှီတို့သည် အသက်ရှူရပ်သွားကြသည်။ မတော်တဆဖြစ်ရပ်များ မရှိပါက ဤမြားသည် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သင့်သည်။ သို့သော် မြားပျံသန်းသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လျှင် ပစ်မှတ် အလယ်ဗဟိုကို လုံးဝမထိမှန်နိုင်ပါ။
သို့သော် ဤအဆင့် ၆ အဆင့်ရှိ လေးသမား၏ စွမ်းရည်ကို လျှော့တွက်၍ မရပါ။ စစ်ပွဲသို့ ချီတက်နေစဉ် ရန်သူ၏ အရေးကြီးနေရာများကိုလည်း တိကျစွာ ထိမှန်နိုင်သည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရုတ်တရက် ချွန်ထက်သော မြားတစ်စင်း လေထဲပျံသန်းသွားသည်။ မြားတွင် အမြီးမပါသဖြင့် လေထဲတွင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။
ဝန်ကြီးရဲ့ အကြံပေး၏ မြားသည် ပထမတစ်ကြိမ် ပစ်လိုက်သောမြားနှင့် လုံးဝမတူဘဲ တိကျမှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသော်လည်း လူတိုင်းက ဤမြားသည် ပစ်မှတ်အလယ်ဗဟိုကို မထိမှန်နိုင်ဟု ထင်ကြသည်။
သို့သော် ဤမြားသည် အဆင့် ၆ လေးသမား၏ မြားနှင့် လေထဲတွင် တိုက်မိမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ-
ထို့နောက် "ဝှစ် -" ဟူသော အသံဖြင့် မြားသည် အဆင့် ၆ လေးသမား ၏ မြားကို ဘေးတိုက်ဖြတ်၍ မြားအမြီး၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
မြားနှစ်စင်း ခွဲထွက်သွားပြီးနောက် လုဟွမ်၏ မြားအမြီးပေါ်၌ အမြီးတစ်ခု ပိုလာလေသည်။
တစ်ဘက်တွင် လေးသမား၏ မြားမှာ မြားအမြီးများ ဖြတ်တောက်ခံရပြီးနောက် အမြီးများ ပြုတ်ထွက်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ အို၊ ဘုရားသခင်၊ ဒါက ဒီလိုဖြစ်နိုင်တာလား?!
လေးသမား၏ မြားသည် အမြီးကို ဆုံးရှုံးပြီး ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ရှေ့သို့ မရောက်မီ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားမြားသည် ကြယ်ပျံကဲ့သို့ပင်။ လေထဲတွင် လှပသော မျဉ်းကွေးတစ်ခု ဆွဲ၍ ပစ်မှတ်အလယ်ဗဟိုကို ထိမှန်သွားသည်။
ဒုတိယအပိုင်း ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
စုရှီသည် ကျိုက်ကျိုက်က ကြက်ခြံ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုသော ကော်ကို မြင်းကျောပေါ်ရှိ အိတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆွံ့အသွားလေသည်။
ဤပြိုင်ပွဲပြီးနောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆင့်နိမ့် စစ်သားသည် နောက်ထပ် ဘာဖြစ်မည်ကို မသိချေ။ သို့သော် လေးသမား သုံးဦး၏ မျက်နှာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့အားလုံး တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြ၏။
ယခုပင် သူတို့သည် လူငယ်ကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်။ လူငယ်သည် အဆင့် ၃ နှင့်ယှဉ်ပြိုင်သောအခါ အဆိုးဆုံးနှင့် အနိုင်ရရန် အလားအလာအနည်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ပစ်မှတ်ကို ထိုးဖောက်မရနိုင်သော မြားကို အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပါ။ အဆင့် ၆ ပေါ်လာသောအခါ သူသည် အမြီးမပါသော ကျိုးပဲ့နေသော မြားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ကျိုက်ကျိုက်၏လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော မြားမှာ ပျက်စီးခြင်း မရှိသေးဘဲ ချွန်ထက်နေသော မြားဖြစ်သည်?!
ဤနည်းဖြင့် သူနှင့် အဆင့် ၄ ဝေဝူ အရာရှိ အကြားတွင် မြားအားသာချက် မရှိတော့ပါ။ လေးဆွဲခြင်းနှင့် မြားပစ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုသာ ရှိတော့သည်။
မြားဖြင့် မြားကို ထိုးဖောက်သွားခြင်းသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းပေသည်။ နောက်ဆုံးကျန်သော အဆင့် ၄ ဝေဝူ အရာရှိသည် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ သို့သော် သူသည် မျက်နှာမှာ မပေါ်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်လိုက်ပြီး လုဟွမ်အား "ကျေးဇူးပြုပြီး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဘက်တွင် အဆောက်အဦးမြင့်ပေါ်တွင်ရှိနေသော စစ်သူကြီး၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာလေသည်။
နောက်ဆုံး မြား။
အဆင့်လေး ဝေဝူ စစ်တပ်မှာ ကျရှုံးမှုကြီး တစ်ခုကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရသည်။
မြားတွေပေါ်က လှည့်စားမှုတွေ မပါဘဲ၊ လူတိုင်း လုဟွမ်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကွာခြားချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာကြသည်။
အဆင့် ၆ အစောင့် လေးသမား အကြောင်း ကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ သူက လုဟွမ်ထက် ရာချီပြီး နောက်ကျနေခဲ့လေပြီ။ သူ အရင်ကတည်းက ရှုံးနိမ့်နေခဲ့ပြီ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဆင့်လေး ဝေဝူ အရာရှိက ပစ်မှတ်အလယ်ချက်ကို မှန်အောင် ပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ့အနားက လူငယ်က လေးကို ဆွဲပြီး မြားတစ်စင်း ပစ်လိုက်သည်။ ပေါ့ပါးတဲ့ မြားတစ်ချောင်း ဖြစ်ပေမယ့် ပစ်မှတ်အလယ်ချက်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ဘယ်လို သံသယမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဒီအချိန်မှာ မြားပစ်ကွင်း ကြည့်စင်မှာရှိတဲ့ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးရဲ့ မျက်နှာဟာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူနဲ့ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက လူငယ်ရဲ့ လေးပစ်ကွင်းထဲက ဗျူဟာကို သိသွားကြသည်။
အောက်က အပေါ်ကိုဆန့်ကျင်ပြီး အလယ်က အောက်ကို ဆန့်ကျင်ပြီးတော့ အပေါ်က အလယ်ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ။
ပထမအချီမှာ သူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုမူပြခဲ့လို့ စစ်တပ်အရာရှိ သုံးယောက်က သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယအချီမှာ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပြင်ပအင်အားကို သုံး၍ ရန်သူ့မြားကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့သည်။ တတိယအချီမှာတော့ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီ!
ဒီစစ်တပ်အရာရှိ သုံးဦးဟာ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးရဲ့ စစ်တပ်ထဲက ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ ကိုယ့်နေရာနဲ့ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြပေမယ့် ဒီလူငယ်က သူတို့ကို အနိုင်ရသွားခဲ့သည်!
ဒီနေ့က လေးပစ်ပြိုင်ပွဲ သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးက ဒီလူငယ်ကို ထူးခြားတဲ့ လေးသမား တစ်ဦးအဖြစ်သာ အသိအမှတ်ပြုမှာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်က ထူးခြားတဲ့ အကွက်ဆင်မှုနဲ့ ဉာဏ်ရည်ကိုပါ ပြသခဲ့သည်။ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မင်းသားနင်းရဲ့ အိမ်တော်က ဒီတရားမဝင်သားကို လေးစားမှု အဆင့်အသစ် တစ်ခု ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်းမှာတော့ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးရဲ့ မျက်နှာက သိပ်ကောင်းပုံ မရပေ။ သူက "ဒီအဘိုးကြီး ရှုံးသွားပြီ" လို့ ပြောလိုက်သည်။
စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက မင်းသားနင်းဖူရဲ့ သားနဲ့ အရင်က မဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်း စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာနကို စီမံခန့်ခွဲပုံအရ သူဟာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ခံစားမိခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးက ဒီနေ့ ရလဒ်အပေါ် အံ့အားသင့်မှု သိပ်မရှိပေ။
သူက သူ့မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး နောက်ပြောင်သလို အမူအရာနဲ့ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးကို ပြောလိုက်သည်၊ "စစ်သူကြီးချုပ်၊ မနေ့ညက အကြံပြုချက်ကို ဘယ်လို ထင်ပါသလဲ?"
ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးက လေးပစ်ကွင်းထဲမှ လုဟွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ထဲမှာ ဝမ်းသာနေပေမယ့် သူ့အမူအရာက မကျေနပ်သလို ဖြစ်နေဆဲပဲ။ သူက ချောင်းဟန့်ပြီး မလိုလားတဲ့ လက္ခဏာနဲ့ "ကောင်းပြီ၊ မင်းပြောသလို လုပ်မယ်။ ဒီကလေးက ပျိုးထောင်ပေးလို့ ရမယ့်ပုံပဲ" လို့ ပြောလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအချီ ပြီးနောက် စတုတ္ထအချီမှာ စတုတ္ထလူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီး အစောပိုင်းမှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ လုဟွမ်က နှစ်ချီ နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ကို အနိုင်ရသူအဖြစ် သတ်မှတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့တော့ လုဟွမ်က အပြည့်အဝ အနိုင်ရသွားခဲ့ပြီ။
စတုတ္ထလူက အရမ်းအခက်အခဲဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရောက်နေ၏ — သူသာ မပြိုင်ရင် မျက်နှာပျက်ရမယ်။ သူသာ ပြိုင်ပြီး အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကို ရှုံးသွားရင် ပိုပြီး အရှက်ရစရာ မဖြစ်ဘူးလား?!
ကံကောင်းတာက လူတစ်ယောက် မြင့်မားတဲ့ အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ အမြန် ဆင်းလာပြီး လုဟွမ်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်၊ "မင်းသားနင်းဖူရဲ့သား ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး။"
လုဟွမ်က သူ့မျက်လွှာကို ချလိုက်ပြီး ထိုသူကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ သူ၏လေးကို သိမ်းဆည်းပြီး မြင်းကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။ သူ၏ရှည်လျားသော ဆံပင်နက်များသည် ကျောဘက်သို့ ကျလျက်ရှိနေသည်။ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ရံတော်များထဲမှ တစ်ယောက်အား မြင်းကို လွှဲအပ်ပြီး ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ ထိုသူနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ မထွက်ခွာမီ ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုရန် မမေ့ခဲ့ပါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်အား သူ့နောက်လိုက်လာရန် အချက်ပြသကဲ့သို့ပင်။
သူထွက်သွားပြီးနောက် လေးပစ်ကွင်းတွင် လူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အံ့သြသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
စုရှီ၏ မျက်နှာပြင်တွင် စကားပြောစာတန်းများ ဆက်တိုက် ပေါ်လာလေသည်။
"အခုနက တတိယအချီက သိပ်မြန်လွန်းလို့ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းတောင် မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?!"
"တကယ် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေတာက ဒုတိယအချီပဲ။ သခင်လေးလုက ကျွန်တော်တို့ အစောင့်လေးသမားရဲ့ မြားတံကို ဘယ်လို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ထုတ်လိုက်တာလဲ?!"
"ပြီးသွားပြီ။ အစောင့်လေးသမားတွေရဲ့ မျက်နှာတွေ မဲကုန်ပြီ။ ဒီနေ့ စခန်းပြန်ရောက်ရင် နောက်ထပ် လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ချီ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်။"
"ခုနက ဝန်ကြီးအကြံပေးကို ဘယ်သူက ခေါ်သွားတာလဲ? စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးလား? စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးရဲ့ အိမ်ထောင်မကျသေးတဲ့ သမီးလည်း ဒီမှာရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။"
စုရှီက စစ်သူကြီးတွေနဲ့ ရိုးရိုးစစ်သားတွေရဲ့ အကုန်လုံး တစ်ပြိုင်တည်း ကျိုက်ကျိုက်ကို ချီးကျူးနေတဲ့ အရုပ်ဆိုးတဲ့ မျက်နှာတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ စခရင်ရှေ့မှာ သူတို့အားလုံး အရူးလို ပြုံးနေကြ၏။ သူ(မ)ရင်ထဲမှာ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတွေ ပေါ်လာသည်။ ဒီနေ့ မစ်ရှင်မှာ သူ(မ)က ကျိုက်ကျိုက်ကို ဘာမှ မကူညီခဲ့ရဘူး။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လကျော်က ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ပိုင်စိုက်ခြင်း၊ လေးပစ်ခြင်း၊ ဓားရေးလေ့ကျင့်ခြင်းနဲ့ လက်ထောက်တွန်းခြင်းတွေဟာ အလွန်ထိရောက်ခဲ့ပုံရသည်။ ဆောင်းငှက်တောင်မှာ ရှိတုန်းကနဲ့ယှဉ်ရင် ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ စစ်ပညာတွေဟာ တိုးတက်လာပုံရသည်။
သူ(မ)က ကာတွန်းစစ်သားတွေရဲ့ အံ့သြချီးကျူးမှုကို နည်းနည်းလေး ပိုပြီး ခံစားချင်သေးသည်။ ဒါပေမဲ့ အဆောက်အဦးရဲ့ လှေကားထစ်ဆီကို အစောင့်နဲ့အတူ လိုက်သွားသော ကျိုက်ကျိုက်က ဘေးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာ မဲမှောင်သွားသည်။ သူ(မ) ဘာကြောင့် မလိုက်လာသေးလဲဆိုတာ သိချင်နေသလိုပဲ။
စုရှီက စခရင်ကို ဆွဲပြီး ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်ရသည်။
အဲဒီအခါမှ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေ ပြန်ဖြေလျော့သွားသည်။
ကျိုက်ကျိုက် အောင်ပွဲခံတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မြင်ခဲ့ရလို့ သူ(မ) စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲပဲ။ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲပြီးနောက် သူမက ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ညာဘက်လက်က လေးကိုပါ မဆွဲမိဘဲ မနေနိုင်ဘူး။
သူ(မ)ရဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က အရမ်းတော်လိုက်တာ!
ကျိုက်ကျိုက်က သူ(မ) ဘာကြောင့် ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ နည်းနည်းကွေးသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ(မ) ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျိုက်ကျိုက်က ဘာမှမဖြစ်သလို နေပြသည်။
အဆောက်အဦးပေါ်က ပွဲကြည့်စင်တွေက စစ်စခန်းပိုင် မဟုတ်တာကြောင့် စုရှီ လောလောဆယ် မဖွင့်နိုင်သေးဘူး။
ကျိုက်ကျိုက်ကို အထဲပို့ပြီးနောက် သူ(မ)က အင်တာဖေ့ကို စည်းရိုးတံတိုင်းရှည်ကြီး နေရာပေါ်မှာထားပြီး စောင့်နေလိုက်သည်။
ယွင်ကျိုးက ရှန့်ကွမ် အမတ် ကို ဖယ်ရှားတာကနေစပြီး စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာနထဲ ဝင်ပြီး ဒုတိယဌာနကို ထိန်းချုပ်တာအထိ၊ ဒီနေ့ လေးပစ်ကွင်းမှာ ပြိုင်ပွဲဝင်တာအထိ သူ(မ)နဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က ဒီမကောင်းတဲ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာ ကြာခဲ့ပြီ။ သတ္တမမြောက် မစ်ရှင် အတွက် လမ်းခင်းပေးတာ တော်တော်များများပဲ။ အခု ကျိုက်ကျိုက်က ကျန့်ယွမ် စစ်သူကြီးနဲ့ နီးစပ်လာပြီဖြစ်တာကြောင့် စုရှီက ကျိုက်ကျိုက် အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခံစားမိသည်။
တကယ်ပဲ ၁၀ မိနစ်တောင် မကြာဘူး၊ စုရှီရဲ့ စခရင်ပေါ်မှာ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု အမြန်ပေါ်လာသည်:
[အဓိက သတ္တမမြောက်မစ်ရှင် ပြီးမြောက်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်: စစ်ပညာ၊ စစ်ဗျူဟာနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအင်အား ပိုကောင်းအောင်လုပ်ပြီး ကျန့်ယွမ် စစ်သူကြီးရဲ့ သဘောကျမှုနဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရယူပါ ဆိုတဲ့ မစ်ရှင် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ!]
[ဆုလက်ဆောင် ရွှေဒင်္ဂါး + ၅၀၀ နဲ့ + ၁၀မှတ် ရရှိသွားပါတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်!]
သေစမ်း ဒီ မစ်ရှင် ပြီးသွားတာ၊ ငါ အမှတ်၁၀ တိုးသွားတယ်?! စခရင်အပြင်ဘက်က စုရှီ ထခုန်လုနီးနီး ဖြစ်သွားသည်။ သူ(မ) လက်ရှိ အမှတ်တွေကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ၅၄ မှတ် ရှိနေပြီ၊ အသစ်ရတဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ နောက်ထပ် အပိုင်း ၅ ပိုင်း ဖွင့်လို့ရသေးတယ်။
လက်ရှိ အခြေအနေတွေရဲ့ အင်တာဖေ့က သတိပေးချက်တစ်ခုအနေနဲ့ စခရင်ပေါ်မှာ ထပ်ပေါ်လာသည်:
[ဥစ္စာပစ္စည်းများ]: ဘုရင့်ဆုလက်ဆောင်က သေတ္တာတွေ၊ သခင်မကြီးရဲ့ သေတ္တာတစ်လုံး၊ မြို့ပြင်က အိမ်တစ်လုံး၊ လယ်ကွင်း နှစ်ခု။
[ ပါရမီရှင် လက်အောက်ငယ်သားများ]: ချန်ကုန်းဝူ၊ ကိုယ်ရံတော် သုံး၊ ဆရာ ဒင်း၊ အလုပ်သမား ၃၀။
[သူရဲကောင်းများနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်မှု]: ကျုံးကန်ဖိန် (မြို့တော်မှာ အချမ်းသာဆုံး ကုန်သည် နံပါတ် ၁၀)၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး (မီးခိုးရောင်)၊ သခင်မကြီး (မီးခိုးရောင်)၊ ကျန့်ယွမ် စစ်သူကြီး၊ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီး၊ မင်းသားငါး (မီးခိုးရောင်)။
[မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်း]: ယွင်ရှိုးဖန်။
[ကျော်ကြားမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ]: ဆန်းကြယ်သော နတ်ဆေးဆရာလေး၊ အဆင့် ကိုး စာသင်ဖော်၊ အဆင့်ငါး ဝန်ကြီးအကြံပေး။
[မောင်းမဆောင်]: စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာနရဲ့ သမီး၊ ဟန်ယွဲ့။
စုရှီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တစ်ကြောင်းချင်း အောက်ကိုဆွဲလိုက်သည်။ သူရဲကောင်းများနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်မှုထဲမှာ မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေတာတွေက အပြန်အလှန် အသုံးချရုံပဲ ရှိပြီး ကျိုက်ကျိုက်ဘက်ကို လုံးဝ မရပ်တည်နိုင်သေးတာတွေ ဖြစ်မယ်။ မီးခိုးရောင် မဟုတ်တာတွေက ကျိုက်ကျိုက်ဘက်ကို လုံးဝရပ်တည်ပြီး ကိုယ့်လူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်တာတွေလို့ မှတ်ယူရမယ်။
ဒါ့အပြင် အရင်တုန်းကထက် စာတစ်ကြောင်း ပိုများလာတယ် - မောင်းမဆောင်း တိုးချဲ့ခြင်း။
ဘာ?! စခရင်အပြင်ဘက်မှာ စုရှီရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာသည်။ ဒီဂိမ်းမှာ တကယ် မောင်းမဆောင်း ရှိတာလား?!
သူ(မ) ရုတ်တရက် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျိုက်ကျိုက် က မြားမပစ်ခင် သူ(မ)ကို ပြောခဲ့တဲ့စကား ပြန်တွေးမိလိုက်သည်: "ကျွန်တော် ကျန်တဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေမယ်" သူ(မ) ချက်ချင်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ ထားလိုက်တော့၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ကံကြမ္မာအတိုင်း ထားသင့်သည်။
ဂိမ်းအင်တာဖေ့စ်မှာ နေဝင်လုနီးချိန်မှာ ကျိုက်ကျိုက် က အစောင့်နှစ်ယောက်နဲ့အတူ ထွက်လာလေသည်။ စုရှီက သူ့နောက်မလိုက်သွားပေမယ့် အထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူထွက်လာတဲ့အခါ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ ကာတွန်းမိန်းကလေးတစ်ယောက်က အမြန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို လိုက်ပို့သည်။ 'သူ(မ)က စစ်သူကြီးနဲ့ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးတို့ကြား စကားပြောဆိုမှုထဲမှာ ပါခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မိန်းကလေးမှာ နာမည်တစ်ခု ရှိလာလေပြီ၊ ဟန်ယွဲ့ ' လို့ ပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်သည်။
ဟန်ယွဲ့က သူ(မ)ရဲ့ လက်ကိုင်ပဝါကို လိမ်ရင်း ခေါင်းမမော့ရဲပေ။ သူ(မ)က ရှက်ရွံ့စွာ အသံသေးသေးလေးနဲ့ မေးလိုက်သည်၊ "သခင်လေးလုက မြို့ထဲကို ဘယ်လိုပြန်မှာလဲ?"
သူ(မ)စကားရဲ့ သွယ်ဝိုက်တဲ့အဓိပ္ပာယ်က အတူတူပြန်နိုင်မလားလို့ မေးတာပါ။ စုရှီက ဒီချွေးမလောင်းကို သိပ်မကျေနပ်ပေမယ့် အခုတော့ နေဝင်ချိန်ဖြစ်ပြီး ရှုခင်းကလည်း လှပလွန်းသည်။ သူ(မ) ကာတွန်းအချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ ကြည့်နေသလိုပဲ ခံစားရသည်။ သူ(မ) မိခင်ကြီးတစ်ယောက်လို နားလည်တဲ့အပြုံးကို မထိန်းထားနိုင်ဘူး။
သူ(မ)က ကျိုက်ကျိုက် ဘယ်လိုဖြေမလဲ၊ သူ ရှက်နေမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်သည်။ နောက်ဆုံးမှာ သူ(မ) မြင်လိုက်ရတာက —
စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က အဝေးက အစောင့်တွေ ယူဆောင်လာတဲ့ မြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေသည်။ မြင်းရောက်လာတဲ့အခါ သူ အမြန်လှမ်းဆင်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဟန်ယွဲ့ ခေါင်းမော့ကြည့်တဲ့အခါ သူ(မ)ဘေးမှာ အေးစက်တဲ့လေပဲ ရှိတော့သည်။
လေထဲမှာ ဟန်ယွဲ့ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေတော့သည်၊ "…"
ကျိုက်ကျိုက် မကြားဘူး —
သူ တကယ် မကြားဘူး —
မြင်းပေါ်တက်ပြီးတဲ့အခါ သူ့ဘေးက ဗလာနေရာကို စိုးရိမ်စွာကြည့်ပြီး စုရှီကို တိုးတိုးမေးလိုက်သည်၊ "မင်း အဲဒီမှာ ရှိသေးလား? ဘာလို့ ခုနက အထဲမလိုက်လာတာလဲ?"
စုရှီက သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လို့ စိတ်ပျက်သွားမိသည်၊ "…"
ကျိုက်ကျိုက် ၊ မှန်ထဲမှာကြည့်ပြီး 'စိမ်းကားသူကြီး' ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေ မင်းရဲ့မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းပေါ်မှာ ရေးထားသလားလို့ ကြည့်ပါဦး?!
စုရှီက ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်၊ လုဟွမ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။
သူ(မ)က သူ့ကို ဝန်ကြီးရဲ့သမီးဘက်ကို တွန်းပို့ချင်တယ်ဆိုတာ သူသိသည်၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ အရမ်းစိတ်ဆိုးနေပေမယ့် အရေးမပါတဲ့သူတစ်ယောက်အတွက် သူ(မ) စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ သူ(မ)ကလွဲရင် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တခြားသူအတွက် နေရာမရှိပါ။
ဒါ့အပြင် သူ(မ) စိတ်မဆိုးနိုင်ဘူး — စိတ်မဆိုးရုံသာမက၊ သူ့အတွက် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဝမ်းသာပေးမှာ။
လုဟွမ် ဒီလိုတွေးမိတော့ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်၊ သူ့ခေါင်းပေါ် ရေအေးတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သလိုပဲ ခံစားလိုက်ရတယ် …
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ကျန့်ယွမ်စစ်သူကြီးက သူ့အပေါ် သဘောထားအများကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ရဲ့စကားတွေက သူ့ကို တပ်ထဲဝင်ပြီး မြောက်ဘက်ကို သွားဖို့ ထောက်ခံတဲ့ သဘောရှိသည်။ ဒါဟာ သူတို့အရင်က စီစဉ်ထားတဲ့ ပန်းတိုင်နဲ့ တစ်လှမ်းပိုနီးလာသည်။ စုရှီက စားပွဲမှာ အမှတ်တွေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေတွက်နေပြီး လုဟွမ်လည်း စိတ်ထဲမှာ ပျော်နေလေသည်။
နှစ်ယောက်သား ရုံးတော်ရှိ အရာရှိအိမ်ရာကို အတူပြန်လာကြသည်။
လမ်းမှာ လူတွေ အများကြီးရှိတော့ စကားပြောဖို့ အဆင်မပြေဘူး။ နေရာကို ပြန်ရောက်တော့ လုဟွမ်က လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ရေငတ်ပြေအောင် သောက်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက်မှ ဖြစ်နေတဲ့ကိစ္စကို သူ(မ)ကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ စဉ်းစားလိုက်သည်။
သူ(မ) သူ့ဘေးမှာ မရှိတုန်း၊ သူ စာအုပ်တွေ အများကြီး ရှာဖတ်ခဲ့ပြီး နည်းလမ်းတွေ တွေ့ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်ချိန်မှာ အသုံးဝင်မယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး။ အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင်တောင် သူ သူ(မ)ကို ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆရာဆီ ခေါ်သွားရမည် …
သေချာတာက စုရှီက ကျိုက်ကျိုက်ဟာ အရမ်းမြန်မြန် တိုးတက်နေပြီး နည်းလမ်းတစ်ခု တကယ်ရှာတွေ့ထားတယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး။ သူ(မ)က အခုထိ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ "တစ်ယောက်တည်း အိုမယ်" ဆိုတဲ့စကားကို စဉ်းစားနေတုန်းပဲ။ သူ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် စိတ်ဆန္ဒသက်သက်လား၊ သို့မဟုတ် သူ တကယ် "တစ်ယောက်တည်း" နေဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ အတိုချုပ်ရရင် ဒါက အရမ်းခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။
လုဟွမ်က ဗလာနေရာကို ကြည့်နေသည်၊ သူ့ရင်ထဲမှာ စိတ်ခံစားမှုတွေ လှိုင်းထလို့ — တစ်နေ့နေ့ သူ(မ)ကို သူ့ရှေ့မှာ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ရအောင် တကယ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့နှလုံးသားထဲက ဆန္ဒတွေကို ပြောဖို့ ဒီလောက် မခက်တော့ဘူး။
သူ့တစ်သက်တာမှာ သူ(မ)ကို တစ်ကြိမ်လောက် မြင်ချင်တာပဲ။
သူ စကားစပြောတော့မယ်ဆိုတုန်း ရုတ်တရက် တစ်ယောက်က အပြင်ဘက်ကနေ ခေါ်လိုက်သည်၊ "ဝန်ကြီးအကြံပေး၊ တစ်ယောက်က ပစ္စည်းလာပို့တယ်"
လုဟွမ်ရဲ့ အတွေးတွေ ပြတ်သွားသည်။ သူ မျက်ခုံးကြုပ်ပြီး သူ့ဘေးက ဝိညာဉ်ကို ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ သွားယူလိုက်မယ်။ စောင့်နေ၊ မသွားနဲ့"
သူ ထပြီး အပြင်ထွက်သွားသည်။ မထွက်ခင် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်စွာ ထပ်သတိပေးလိုက်၏ "ငါ မကြာခင်ပြန်လာခဲ့မယ်။ နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်စာလောက်ပဲ မထွက်သွားနဲ့"
စုရှီ ရယ်ပြီး သူ့အင်္ကျီလက်ကို တို့လိုက်တယ်၊ သူ့ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး :" မြန်မြန်သွား၊ ငါ မသွားပါဘူး။"
လုဟွမ်က တံခါးဝမှာ ရပ်ပြီး သူ(မ)ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အကူအညီမဲ့မှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ရှိနေသည်။ သူ ကြာကြာ ရပ်နေပြီးမှ အပြင်ထွက်သွားသည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူ သူ့ကိုယ်သူ တွေးမိသည်။ သူ(မ)ကို သူ့ဘေးမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်စေချင်တဲ့အကြောင်းရင်းက သူ(မ)ကို မမြင်ရ၊ မထိရ၊ မမြင်ရ၊ သူ(မ) ဘယ်တော့ ပျောက်သွားမလဲဆိုတာ မသိလို့ဘဲ။ ဒီလိုခံစားချက်က ဘယ်တော့မှ မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ ညှင်းပန်းမှုတစ်ခုလိုပဲ …
စုရှီက အခန်းထဲမှာ ခဏစောင့်နေသည်။ သူ(မ) ဝင်းထဲကို သူ့နောက်မလိုက်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ သူ(မ) မမှတ်မိတဲ့ အစေခံနှစ်ယောက်က ကျိုက်ကျိုက်ရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး လက်ထဲမှာ တစ်ခုခု ကိုင်ထားတာ မြင်ရသည်။ သူတို့က စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးရဲ့သမီးက ပို့လိုက်တဲ့ လက်ချုပ်နံ့သာအိတ်လို့ ပြောလိုက်လေသည်။
စုရှီ၊ "!!!"
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ကျိုက်ကျိုက်က စိတ်မရှည်သလို ဝင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာတင်းမာနေပြီး လူနှစ်ယောက်ကို အထဲမဝင်ခိုင်းဘူး။
စုရှီ၊ "…"
စုရှီက တိတ်တိတ်ကလေး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ ကျိုက်ကျိုက်က တံခါးပိတ်လိုက်တာနဲ့ သူနဲ့ စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးသမီးရဲ့ ကံကြမ္မာက လုံးဝပြတ်သွားမည်ကို ကြောက်သည်။
သေချာတာပေါ့၊ သူ(မ) စခရင်ထိပ်ညာဘက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မောင်းမဆောင်း ကော်လံမှာ "ဟန်ယွဲ့"က တဖြည်းဖြည်း မှိန်လာပြီး အဲဒီကော်လံကနေ ပျောက်သွားတာ မြင်လိုက်ရသည်။
ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ မောင်းမဆောင်းက သူ့ဘာသာ ဖျက်ပစ်လိုက်ကာ ဗလာကော်လံ ဖြစ်သွားသည်။
စုရှီ၊ "…"
ကျိုက်ကျိုက်က ဝင်းတံခါးပိတ်ပြီး ပြန်လာသည်။ သူ(မ) အပြင်ထွက်လာတာ သတိထားမိပုံရသည်။ သူ့ရဲ့ တင်းမာတဲ့မျက်နှာ နည်းနည်းလျော့သွားပြီး ဗလာနေရာကို မော့ကြည့်သည်။ တံစက်မြိတ်အောက်က ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်က သူ့မျက်ခုံးပေါ် ကျရောက်နေပြီး သူ့ကို ငြိမ်းချမ်းနူးညံ့ပုံပေါ်စေသည်။
စုရှီက ဆန်မုန့်လုံးလေးလို မျက်နှာပေါ်က ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ အမူအရာပြောင်းလဲမှုကို မြင်ရသည်။ ရုတ်တရက် ကျိုက်ကျိုက်က သူ(မ)ရှေ့မှာပဲ သူ့ရဲ့ခံစစ်ကို လျှော့ချလိုက်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအတွေးနဲ့ သူ(မ)ရင်ထဲ ရုတ်တရက် နူးညံ့သွားသည်။ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ သံမဏိလို ဖြောင့်မတ်တဲ့စိတ်ကို ဖြေရှင်းရန် အရမ်းပျင်းနေခဲ့သည်။ သူ(မ) သွားပြီး ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့လက်ကို ကိုင်လိုက်၏။
လုဟွမ်က သူ(မ)ကို ခေါ်သွားသည်။ သူ(မ) ခုနက မြင်တယ်ဆိုတာ သူသိသည်။ သူ(မ) အလျော့မပေးချင်တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ဘယ်ဘက်က လေတိုက်နေတဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ မေးလိုက်သည်၊ "မင်း … ငါ မင်းကို ငြင်းပြီးပြီ။ မင်းက စစ်တပ်ရေးရာဝန်ကြီးသမီးနဲ့ ငါ့ကို တွဲစေချင်သေးတာလား?"
အဲဒီမိန်းကလေးက အရမ်းကောင်းသော်လည်း ကျိုက်ကျိုက်က သူ(မ)ကို သိသိသာသာ မကြိုက်ဘူး။
စုရှီက ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ညာလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူ မကြိုက်ရင် အတင်းဖိအားမပေးဘူး။
ကျိုက်ကျိုက် စိတ်အနေအထား ပိုကောင်းလာပုံရသည်။ သူ နှုတ်ခမ်းနည်းနည်းကွေးပြီး မေးလိုက်သည်၊ "ဘာလို့လဲ? ဘာလို့ ငါ့ကို ခွင့်ပြုလိုက်တာလဲ?"
သူ့အသံထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပါနေသည်။ ဒါပေမဲ့ စုရှီက ဒီလောက်ရှည်တဲ့ စကားလုံးတွေကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမလဲ?
စုရှီ၊ "…"
သူ(မ) မဖော်ပြနိုင်မှန်း သိတော့ လုဟွမ်က နောက်မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးသည်၊ "တခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက် ပေါ်လာရင် မင်းက ငါ့ကို တွဲပေးပြီး အဲဒီဘက်ကို တွန်းချင်သေးတာလား?"
စခရင်အပြင်ဘက်က ကြည့်နေတဲ့ စုရှီက ရုတ်တရက် ဒီကလေးစုတ်လေးက အရမ်းလက်စားချေတတ်လိုက်တာ။ သူ(မ)က ဒီနေ့ တစ်ခါပဲ သူများကိစ္စကို ဝင်ရှုပ်မိသေးတာ။ သူက သူ(မ)ကို အမှားဝန်ခံစေချင်တာလား?
သူ(မ)က ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ညာလက်ကို စိတ်ပျက်စွာ ရိုက်လိုက်သည်၊ အဓိပ္ပါယ်က: " မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအိမ်ထောင်ရေးကို ငါ ဝင်မရှုပ်တော့ဘူး။"
ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့လက်က သူ(မ)ရိုက်လို့ နည်းနည်းနီနေသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုက်ကျိုက်က သူ့လက်ဖမိုးကို မော့ကြည့်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပြုံးကို မထိန်းထားနိုင်ပေ။
သူ အစွမ်းကုန် ထိန်းထားပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အလင်းရောင်တစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။
သူ လက်နှစ်ဘက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ဝင်းထဲမှာ ရပ်နေသည်။ သူ မျက်ခုံးကို မြှင့်လိုက်ပြီး စုရှီကို ဆက်မေးလိုက်သည်၊ " ငါ ကျန်တဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေမယ်ဆိုပြီး ပြောတာကြားလို့ မင်းမတိုက်တွန်းတော့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် …"
ကျိုက်ကျိုက် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူ မျက်လွှာချပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ့ခြေဖျားနဲ့ မြေပြင်က ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကန်လိုက်လေသည်။ သူ့နားရွက်တွေ နည်းနည်းနီနေပြီး တိုးတိုးလေး တီးတိုးပြောလိုက်၏ ၊ "ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိလို့လား"
စုရှီက သူ့ရဲ့အင်္ကျီဘယ်ဘက်လက်ကို ဆွဲလိုက်ကာ ပထမအကြောင်းပြချက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
လုဟွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တင်းမာသွားသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တချို့ဟာ ရုတ်တရက် ရေအေးကြောင့် ကွယ်ပျောက်သွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ နူတ်ခမ်းထောင့်လေးကို အတင်းကြိုးစားပြုံးကာ ဟာလာဟင်းလင်းကို ကြည့်နေသည်။ ဘယ်ကိုကြည့်ရမှန်းတောင် မသိဘူး။ သူ(မ)ကို မမြင်နိုင်ဘူးလေ။
သူ အက်ကွဲနေသောအသံနဲ့ ပြောလိုက်၏၊ "ဒီလိုလား?"
"ဒါဆို တစ်နေ့ ငါ အသိဉာဏ်ရှိပြီး ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်တဲ့ အမျိုးသမီးကောင်း တစ်ယောက်နဲ့တွေ့ပြီး သူ့ကိုသဘောကျရင်၊ ငါတို့ လက်ထပ်ပြီး အိုမင်းတဲ့အထိ အတူနေဖို့ မင်း လိုချင်သေးလား?"
သေချာတာပေါ့၊ စုရှီက အဲဒီလိုမျိုး မျှော်လင့်သည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုက်ကျိုက် နည်းနည်းစိတ်ပျက်သွားတာကို သတိထားမိပြီး သူမ ဒီမေးခွန်းကို "ဟုတ်တယ်" လို့ဖြေရမလား "မဟုတ်ဘူး" လို့ဖြေရမလား မသိတော့ပေ။
'မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကလေး ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုမေးခွန်းတွေ လာမေးနေတာလဲ?'
သူ(မ) မဖြေဘူး၊ ဒါကြောင့် လုဟွမ်က သူ(မ)ရဲ့အဖြေက "ဟုတ်တယ်" လို့ တိတ်တိတ်လေး နားလည်လိုက်သည်။
သူ့နူတ်ခမ်း တွန့်သွားပြီး ပခုံးက လျော့ကျသွားသည်။ မျက်လုံးထဲက အလင်းရောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ တိတ်ဆိတ်စွာ အခန်းထဲ လျှောက်သွားသည်။
စုရှီက ငေးငိုင်နေတဲ့ ကျိုက်ကျိုက်ရဲ့ ကျောပိုင်းကို ကြည့်နေလေသည်။
"စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြန်ပြီလား? စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြန်ပြီလား?!"
"ကျိုက်ကျိုက် ၊ နင် ဒီရက်ပိုင်း ဓမ္မတာလာနေလို့လား?!"