ရှောင်လင်း

သုံးလအကြာ…

မေမေရှောင်သည် မွေးကင်းစကထက် အနည်းဆုံး ၁၀ ပေါင် ပိုလေးသော ဝဝကစ်ကစ် ကောင်လေးငယ်ကို ပွေ့ချီထားရင်း ပြုံးကာပြောသည်၊ "ငါတို့ထုန်ထုန်က ပိုပိုပြီး လှလာတယ်!"

အဘွားရှောင်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ သူက အခုအနည်းဆုံး ၁၈ ပေါင်ရှိနေပြီ။"

အဘွားရှောင်က ကောင်လေးငယ်ကို ပွေ့ချီပြီး ချိန်တွယ်လိုက်သည်။ သူမက ပြောသည်၊ "သူမွေးတုန်းက တခြားဘယ်ကလေးထက်မဆို ပိုလှနေပြီ။ အခု သူက ပိုပြီးတောင်လှသေးတယ်။"

"ရှောင်ထုန်က ယောက်ျားလေးလေ။ သူက ချောတာ၊ လှတာမဟုတ်ဘူး။ ဟုတ်တယ်ဟုတ်၊ ရှောင်ထုန်?" ရှောင်လင်းယွင်က ချူလုံးပါဗုံငယ်လေးကိုကိုင်ပြီး ရှောင်ထုန်ရှေ့တွင် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

အဘွားရှောင်၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ရှောင်လဲ့ထုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ကြယ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူ၏မျက်နှာငယ်သည် ဖြူဖွေးနူးညံ့ပြီး နီရောင်သန်းနေသည်။ ၎င်းက လူများကို သူ၏ပါးပြင်ကို ဆွဲညှစ်ချင်စိတ်ဖြစ်စေသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်၏ ကြီးမားဝိုင်းစက်သောမျက်လုံးများက လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။ သူက စမတ်ကျပြီး ဉာဏ်ကောင်းသောကောင်လေးတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။

ရှောင်လင်းယွင်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် သူက သူမ၏စကားကို တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ "ယာယာ" ဟု အသံနှစ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ချက်ချင်းရယ်မောကာပြောသည်၊ "ဟားဟား။ ကြည့်စမ်း၊ ရှောင်ထုန်က သမီးပြောတာကို သဘောတူတယ်။ သူ သမီးပြောတာကိုနားလည်နိုင်တယ်။"

အဘွားရှောင်က အဆီတုံးလေးကိုပွေ့ဖက်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ဒီကလေးက တကယ်ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ငါတို့ပြောသမျှအရာအားလုံးကို သူနားလည်နိုင်ပုံပဲ။ သူက သိပ်ငယ်သေးလို့ပဲ။ သူက နားလည်နိုင်ပေမယ့် စကားမပြောနိုင်ဘူး။ လာ၊ ထုန်ထုန်၊ အဘွားကြီးလို့ခေါ်ပါဦး။"

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ရှောင်ထုန်က သူ၏အဘွားကြီးကိုခေါ်နေသကဲ့သို့ နှစ်ကြိမ်ညည်းညူလိုက်သည်။

နောက်ထပ်ရယ်မောသံတစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မေမေရှောင်က ရှောင်ထုန်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချသည်။ "ကလေးက သုံးလရှိနေပြီ။ ကလေးအဖေက သတိလစ်နေတုန်းပဲ။"

အခြားသူများ ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မြို့တော်သို့ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပြီးနောက် သူသည် အချိန်အတန်ကြာကုသမှုခံယူပြီးမှ နိုင်ငံရပ်ခြားသို့လွှဲပြောင်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် နောက်ဆုံးပေါ်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းကိရိယာများနှင့်နည်းပညာများရှိလျှင်ပင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဦးနှောက်အာရုံကြောကို ထိခိုက်ခဲ့သည်။ ထိခိုက်မှုသည် ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရပေ။ သူသည် သတိလစ်မေ့မြောစွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ စစ်ထူရှင်းသည် ဦးနှောက်အာရုံကြောများကို လေ့လာရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်အား အမြန်ဆုံးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မျှော်လင့်နေသည်။

"ထျန်းဟောင်က ကံကောင်းခြင်းတွေရှိတယ်။ ငါတို့ သူ့ကိုယုံကြည်သင့်တယ်။ သူ သေချာပေါက်နိုးထပြီး အမြန်ဆုံးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှာပဲ" ဟု အဘွားရှောင်က သူမကိုနှစ်သိမ့်သည်။

သူမသည် ဦးနှောက်ဒဏ်ရာအကြောင်း များများစားစားမသိသော်လည်း သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဤအရာကိုကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ သူက နိုးထလာမည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတွင် ဇနီးနှင့်သားရှိနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "သမီးလည်း သဘောတူတယ်။ ခဲအို ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ။"

"ငါတို့ထုန်ထုန်က သိပ်လှတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ထျန်းဟောင်က သူ့ကိုတစ်ခါမှတောင်မမြင်ဖူးဘူး။" အဘွားရှောင်က ပြောသည်။

"အဒေါ်ဒုတိယ၊ အစ်မက ထပ်ထွက်သွားပြန်ပြီလား?" ရှောင်လင်းယွင်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်သော်လည်း ရှောင်လင်းယွီကိုမတွေ့ခဲ့ပေ။

မေမေရှောင်က ပြောသည်၊ "Z မြို့ကဆိုင်က ဖွင့်တော့မှာ။ သူက Z မြို့ကို ပြင်ဆင်မှုတချို့လုပ်ဖို့သွားနေတာ။" သူမ၏သမီးအကြောင်းပြောသောအခါ မေမေရှောင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ခဲအိုရဲ့မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးကတည်းက အစ်မက မရပ်မနားအလုပ်လုပ်နေခဲ့တာ။ ဒါက သူ့ကျန်းမာရေးအတွက် ဘယ်လိုကောင်းနိုင်မလဲ?"

အဘွားရှောင်က ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ပြောတာကိုနားမထောင်ဘူး။"

မွေးကင်းစမိခင်တစ်ယောက်သည် အနည်းဆုံးတစ်လအနားယူသင့်သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် ကားမတော်တဆမှုတစ်ခုနှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူမမွေးဖွားပြီးဒုတိယနေ့တွင် သူမ၏ချစ်သူသည် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ထွက်သွားပြီးဒုတိယနေ့တွင် ရှောင်လင်းယွီသည် လယ်ကွင်းများ၊ တောင်နှင့် ဆိုင်တွင်အလုပ်လုပ်ရန်စတင်ခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်ညလုံးမအိပ်ဘဲ အနာဂတ်အတွက်အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

နောက်နေ့တွင် သူမသည် သူမပြင်ဆင်ထားသောပစ္စည်းအားလုံးကိုယူပြီး စက်မှုနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဗျူရိုတွင် ကုမ္ပဏီအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ကုမ္ပဏီ၏အမည်မှာ Green Fresh ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် စိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်များရောင်းချရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏စီးပွားရေးကို စိုက်ပျိုးရေးနှင့်ရောင်းချရေးသို့ တိုးချဲ့လိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏ပထမခြေလှမ်းမှာ ထောင်ယွမ်ရွာကိုအသုံးပြုပြီး စိုက်ပျိုးရေးနိုင်ငံတော်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စိုက်ပျိုးရေး၊ ရောင်းချရေးနှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း၏လက္ခဏာများကိုပေါင်းစပ်ထားသော ရွာတစ်ရွာဖြစ်လာလိမ့်မည်။ Green Freshကရောင်းချသောထုတ်ကုန်များသည် ထောင်ယွမ်ရွာမှလာရမည်။

သူမ၏ဒုတိယခြေလှမ်းမှာ ကုမ္ပဏီဆိုင်ခွဲများဖွင့်လှစ်ရန်ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏ထုတ်ကုန်များကို တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ရောင်းချချင်သည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ဆိုင်များကိုကိုယ်တိုင်စီမံခန့်ခွဲရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူမသည် လိမ်လည်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများကအသုံးချခြင်းခံရလိမ့်မည်။

ဤကမ္ဘာတွင် မနာလိုမှုသည် ပျံ့နှံ့နေသည်။ လူများသည် အခြားသူများက သူတို့ထက်ပိုကောင်းသောဘဝကိုနေထိုင်သည်ကိုမမြင်နိုင်ကြပေ။ ဤမနာလိုမှုသည် မုန်းတီးမှုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှိလူများအတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုဖျက်ဆီးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ၎င်း၏ဂုဏ်သတင်းကိုဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဤသို့လုပ်ရန်စီစဉ်ကတည်းက သူမသည် သူမ၏လမ်းတွင်မည်သူ့ကိုမှရပ်တည်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ဟိုတယ်နှင့်ဆိုင်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူမ၏ထုတ်ကုန်များသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်များတွင်သာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ တတိယ...

ရှောင်လင်းယွီ သူမ၏ကုမ္ပဏီကိုမှတ်ပုံတင်ပြီးနောက် သူမသည် ကုမ္ပဏီ၏အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက်အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် သုံးရက်နှင့်သုံးညအချိန်ယူခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီတွင်ယခုရှိသောအရာမှာ ဧက ၁၀,၀၀၀ ကျော်ရှိသော တောင်ခြောက်လုံး၊ အပြင် ဧက ၁၈ ရှိသောငှားရမ်းထားသောခြောက်သွေ့မြေနှင့် ဧက ၁၀ ရှိသောငှားရမ်းထားသောစပါးစိုက်ခင်းများ၊ အပြင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ဧကခြောက်ခုမြေဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် လက်ထဲရှိရန်ပုံငွေများကိုခန့်မှန်းပြီး ဆန်စိုက်ပျိုးရန် စပါးစိုက်ခင်းများပိုမိုငှားရမ်းရန်လိုအပ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဘောပင်ကိုချထားပြီး သူမ၏နာကျင်နေသောပခုံးများကို သူမ၏လက်ဖြင့်ပုတ်ပြီးမှ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ယွီအာ..." မေမေရှောင်က တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

"အမေ၊ တံခါးကလော့ခ်မချထားဘူး။ ဝင်ခဲ့ပါ" ရှောင်လင်းယွီက ပြောသည်။

မေမေရှောင်က ဝိုင်ဖတ်၊ တရုတ်ဆီးသီးခြောက်၊ စွန်ပလွံသီးနှင့် ကြက်ဥတစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမက ပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ မင်း တစ်နေကုန်အလုပ်များနေခဲ့တာ။ မင်း ဗိုက်ဆာနေမှာပဲ။ လာ၊ ကြက်ဥနည်းနည်းစား!"

ဤသို့ပြောရင်း သူမက ကြက်ဥများကို စားပွဲပေါ်တွင်ချထားပြီး ညွှန်ကြားသည်၊ "ဒီကြက်ဥတွေက အာဟာရရှိပြီး နို့ထွက်ကောင်းစေတယ်။ အကုန်စားရမယ်!"

ရှောင်လင်းယွီက ကြက်ဥများကိုကြည့်ပြီး ညင်သာစွာသက်ပြင်းချသည်။ "အမေ၊ သမီး မစားနိုင်တော့ဘူး။" သူမသည် ကြက်ဥများအလွန်များများစားခဲ့ရ၍ သူမသည် ယခုအခါသူတို့ကိုမြင်သောအခါ အန်ချင်နေသည်။ သူမသည် ဤထုံးတမ်းစဉ်လာသည် မည်သည့်နေရာမှလာသည်ကိုမသိပေ။ ဘာကြောင့် မွေးကင်းစမိခင်များသည် ကြက်သားနှင့်ကြက်ဥများဖြင့် ပြည့်အင့်နေအောင်စားကြတာလဲ?

၎င်းသည် အစာမကြေခြင်းကိုဖြစ်စေမည်မဟုတ်လား?

သို့သော် သူမ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှောင်လင်းယွီက အကြိမ်အနည်းငယ်ခုခံခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။

မေမေရှောင်က သူမကို အစားအစာအကုန်စားရန်အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ကြက်ဥဆယ့်ငါးလုံး သို့မဟုတ် ဆယ့်ခြောက်လုံးစားရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ပထမလပြီးနောက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့စားခွင့်ရခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကလေး၏နို့နှင့်သက်ဆိုင်သောကြောင့် လူကြီးများသည် အလွန်သတိထားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့က စည်းမျဉ်းများကိုမလိုက်နာလျှင် ကလေးသည် ဆိုးရွားစွာတုံ့ပြန်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ မိခင်က တခြားအစားအစာအချို့ကိုခိုးစားလျှင် လူကြီးများသည် ကလေး၏မစင်မှပြောနိုင်သည်။

မေမေရှောင်က သူမ၏သမီးတိုင်တန်းသည်ကိုကြားပြီး သူမက ပြောသည်၊ "မင်း ဒါကိုစားရမယ်! မင်းက နို့တိုက်နေတုန်းပဲ! ပြီးတော့ မင်းကိုကြည့်စမ်း။ တခြားမိခင်တွေက ဒီကာလအတွင်းမှာ ကိုယ်အလေးချိန်တက်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပိုပိုပြီးပိန်လာတယ်။ ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်းသာ ငါ့မြေးကိုအာဟာရမပေးနိုင်ရင် ငါ မင်းကိုဘယ်တော့မှခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"..." ရှောင်လင်းယွီ သက်ပြင်းချသည်။ "အမေ၊ အမေ တကယ်ပဲ အဆီတုံးလေးက အာဟာရချို့တဲ့နေတယ်လို့ထင်နေတာလား?"

ဤဘဝတွင် ရှောင်ထုန်ကို လူများစွာက တန်ဖိုးထားကြသည်။

သူက ဖြူဖွေး၊ ဝဝကစ်ကစ်နှင့် နူးညံ့သည်။ သူက သုံးလရှိပြီး ရယ်မောရတာကိုကြိုက်သည်။

မေမေရှောင်က သူမ၏သမီးခေါင်းကိုခေါက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ကိုယ့်သားကိုယ် ဘာလို့အဲ့လိုဘယ်လိုပြောရတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ခေါင်းကိုပွတ်သပ်ပြီးပြောသည်၊ "အမှန်အတိုင်းပြောတာလေ။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းနဲ့နောက်ထပ်မငြင်းတော့ဘူး။" မေမေရှောင်က ထို့နောက် လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောသည်၊ "ထုန်ထုန် သခင်ကြီးကုန်းနဲ့စကားပြောဖို့အချိန်နီးနေပြီဟုတ်?"

သောကြာနေ့တိုင်း နံနက်ခြောက်နာရီတွင် သခင်ကြီးကုန်းနှင့် ရှောင်ထုန်တို့ ဗီဒီယိုချတ်လုပ်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်!" ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သတိလစ်မေ့မြောနေသည့်သတင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်တစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေများနှင့်မိစ္ဆာများသည် လှုပ်ရှားလာကြပြီး ကုန်းမိသားစုကို လောဘကြီးစွာမျက်စောင်းထိုးနေကြသည်။

ထုန်ထုန်ကို ကောင်းစွာကာကွယ်ရန်လိုအပ်သည်။

ထုန်ထုန်၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုကာကွယ်ရန် သခင်ကြီးကုန်းသည် ထုန်ထုန်၊ သူ၏မြေးကြီးကို ဆက်သွယ်ဝံ့ခြင်းမရှိ၊ သူက သူ့ကိုဆက်သွယ်ချင်လျှင်ပင်။ သူက သူက ထုန်ထုန်ကို မတော်တဆဖော်ထုတ်မိမည်ကိုကြောက်ရွံ့နေသည်။

ထို့အပြင် သခင်ကြီးကုန်းက ထုန်ထုန်အား ရှောင်လင်းယွီ၏မျိုးရိုးအမည်ကို လောလောဆယ်ယူခိုင်းထားသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် လူများက အမည်ကို ထုန်ထုန်ထံသို့ခြေရာခံမိနိုင်သည်။

မေမေရှောင်က သူမ၏သမီးကို ကြက်ဥများကိုကြောင်ငေးနေသည်ကိုကြည့်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကိုထပ်မံခေါက်ကာပြောသည်၊ "မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပူနေတုန်းစားလိုက်။ အေးသွားရင် ပိုအရသာဆိုးသွားလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီတွင် သူမ၏တူများကိုကောက်ယူပြီး ဝိုင်ဖတ်၊ တရုတ်ဆီးသီးခြောက်၊ စွန်ပလွံသီးနှင့် ကြက်ဥများကိုစားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

မေမေရှောင်က ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးမှ သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီးမေးသည်၊ "ယွီအာ၊ ထျန်းဟောင်က နိုးမလာသေးဘူးလား?"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မနိုးသေးဘူး။"

နေရာလွတ်စိတ်ဝိညာဉ်၏ခန့်မှန်းချက်အရ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သုံးနှစ်အတွင်းနိုးထလာဖွယ်ရှိသည်။ ဟုတ်သည်၊ နိုင်ငံရပ်ခြားရှိအဆင့်မြင့်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနည်းပညာက သူ့ကိုစောစောနိုးထလာအောင်ကူညီနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

မေမေရှောင်၏မျက်လုံးများ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ သက်ပြင်းချသည်။ "ထျန်းဟောင်၊ ဒီကလေးက..." ထို့နောက် သူမ နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။

သူမက ကြက်ဥတစ်လုံးစားနေသော ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ပြီး ညွှန်ကြားသည်၊ "မင်း ကြက်ဥတွေကိုအကုန်စားရမယ်။ အမေ နောက်မှပန်းကန်ကိုလာသိမ်းမယ်။ ကျွေးမွေးဖို့ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရှိနေသေးတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မေမေရှောင်ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းသူမ၏တူများကိုချထားပြီး ကြက်ဥများကိုကိုင်ကာ နေရာလွတ်ထဲသို့ဝင်သွားသည်။

"ရှောင်လင်း!" ရှောင်လင်းယွီက နေရာထဲသို့ဝင်သည်နှင့် ခပ်တိုးတိုးခေါ်လိုက်သည်။

အနီရောင်အတွင်းခံဝတ်ဆင်ထားသော သုံးလေးနှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက် သူမရှေ့တွင်ပေါ်လာသည်။ "မာစတာ!"

"လာ၊ ကြက်ဥစား!" ရှောင်လင်းယွီက ပန်းကန်ကို ဝိညာဉ်အားချက်ချင်းပေးလိုက်သည်။ "မြန်မြန်အကုန်စား!"

ရှောင်လင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောသည်၊ "မာစတာ၊ ကျွန်တော် မာစတာကို ဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ ကျွန်တော်က ဒီမြေကမ္ဘာကအရာတွေကိုမစားဘူးလို့? ဘာလို့ မာစတာက ကျွန်တော့်ကို ဒါတွေပဲနေ့တိုင်းစားခိုင်းနေရတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုကွေးပြီးပြောသည်၊ "ဒါက အမိန့်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒါက မင်းအတွက်ကောင်းတယ်!"

ရှောင်လင်းက ခုခံနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အားကိုးရာမဲ့စွာပန်းကန်နှင့်တူများကိုယူလိုက်ရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် သူက ကြက်ဥများကိုကောက်ယူပြီး စတင်စားသော်လည်း သူ၏မျက်ခုံးများသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ်တွန့်နေသည်။

ရှောင်လင်းသည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်၏ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က အလျင်လိုနေတကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ၏မူလအစကိုနားလည်ရန်အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်ကျန်သူများထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက နေရာထဲသို့ထပ်မံဝင်ရောက်ပြီး ကျန်အရာများကိုနားလည်ခဲ့သည်။

သူမကောက်ယူခဲ့သော ဖီးနစ်ပုံစံကျောက်စိမ်းဆွဲသီးသည် တကယ်တော့ အာကာသပြင်ပမှအရာဝတ္ထုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အာကာသပြင်ပတွင် ရှောင်လင်းယွီရှိနေသောကမ္ဘာနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဘုံတစ်ခုရှိခဲ့သည်။

ထိုဘုံသည် ဝူရှီယာ၏ဘုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးသည် တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်းကိုဖန်တီးခဲ့သူသည် နတ်ငယ်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ သူက အရေးကြီးသောတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုစော်ကားခဲ့သောကြောင့် လယ်ကွင်းတွင်အလုပ်လုပ်ရန်အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည်။ သူ ဒေါသထွက်သောကြောင့် သူက ဤပစ္စည်းကိုဖန်တီးခဲ့သည်။ သူက သူစိုက်ပျိုးရန်လိုအပ်သောမှော်လယ်ကွင်းကို ဆွဲသီးထဲသို့လွှဲပြောင်းပြီး အာကာသပြင်ပသို့ပစ်ချခဲ့သည်။

နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းသည် ဝိညာဉ်တစ်ခုရရှိခဲ့ပြီး သူက ရှောင်လင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုကောက်ယူခဲ့ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းက ရှောင်လင်းယွီသည် ပစ္စည်းနှင့်လိုက်ဖက်ကြောင်းခံစားမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက မြစ်သို့ကစားရန်သွားသောအခါ သူက တမင်တကာအောက်ခြေမှထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်လင်းယွီရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် ဤအခွင့်အရေးမရှိခဲ့သောကြောင့် နေရာကိုဘယ်တော့မှမဖွင့်ခဲ့ပေ။

နေရာမဖွင့်မီတွင် နေရာ၏ဝိညာဉ်သည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် လုံးဝဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ကိုကျွမ်းကျင်ခဲ့လျှင် ရှောင်ထုန်၏ရောဂါများကို လွယ်လွယ်ကူကူကုသနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သည် အလွန်အထီးကျန်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ပစ္စည်းနှင့်လိုက်ဖက်သောတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမတွေ့မီ ထောင်ပေါင်းများစွာသောနှစ်များကိုစောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ သို့သော် နေရာမဖွင့်မီတွင် သူ၏မာစတာသည် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်သည် အရှုံးမပေးလိုခဲ့ပေ။ သူက အချိန်စီးဆင်းမှုကိုခြယ်လှယ်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို အတိတ်သို့ပြန်ပို့ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အိပ်စက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောရှောင်လင်းယွီက စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ကိုမဖွင့်လျှင် သူသည် ဆက်လက်အိပ်စက်နေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏လောင်းကြေးသည် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီက မတော်တဆ စိုက်ပျိုးရေးနေရာထဲသို့ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ တဖြည်းဖြည်းနိုးထလာခဲ့သည်။

သူ နောက်ဆုံးနိုးထလာသောအခါ သူက ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကိုတိုင်တန်းနေသည်ကိုကြားခဲ့သည်။ သူက ရှင်းပြရန်လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှောင်လင်းယွီက နေရာလွတ်ကိုတကယ်စွန့်ပစ်ရန်ဆုံးဖြတ်လျှင် သူက အလွန်ကြိုးစားခဲ့သမျှ အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏စွန့်ပစ်ခံရမည်ကိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်လင်းအပေါ်တွင် ချုပ်ကိုင်မှုတစ်ခုရှိခဲ့ပြီး သူ မစားချင်သောအရာများကို အမြဲတမ်းသူ့ကိုစားခိုင်းခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်လင်းယွီက သူ၏မာစတာဖြစ်သောကြောင့်... အဟင့်ဟင့်...

***