နုပျိုစေခြင်း!

ရှောင်လင်းယွီသည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာ၏မူလအစကို စိတ်ရှုပ်ထွေးဖွယ်ကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ၎င်းက သူမ၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကိုဖြစ်စေခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေသည်။

ဝိညာဉ်သည် အရှုံးမပေးလိုခဲ့သလို ရှောင်လင်းယွီသည်လည်း အရှုံးမပေးလိုခဲ့ပေ။

သူမသည် သူမ၏ယခင်ဘဝကို ကြောင်ငေးစွာနေထိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏မိသားစုနှင့်သားကို ကြီးမားသောထိခိုက်မှုဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ အကြိမ်ပေါင်းများစွာပြောခဲ့သည်မှာ အကယ်၍ သူမသာ အားလုံးကိုပြန်လည်လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုလျှင် ဤသို့သောကြောက်ရွံ့သောဘဝကို သေချာပေါက်နေထိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏မိသားစုကိုနာကျင်စေပြီး သူမ၏ရန်သူများကိုပျော်ရွှင်စေသော မိုက်မဲသောအရာတစ်ခုကိုလုပ်ခဲ့သည်။

သူမနှင့်သူမ၏မောင်လေးသည် နောက်ပိုင်းတွင်ပိုမိုအားကောင်းလာသော်လည်း သူမက သူမ၏မိသားစုကိုယူဆောင်လာခဲ့သောထိခိုက်မှုကို ဖျက်ပစ်၍မရပေ။

ယခင်က အလွန်ကျန်းမာခဲ့သော အဖေရှောင်သည် သူ၏အဆုတ်များထိခိုက်ခဲ့ပြီး ချောင်းဆိုးမရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှောင်လင်းယဲ့သည်လည်း ခြေထောက်တစ်ဖက်မသန်စွမ်းစွာနေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းကိုကုသနိုင်သော်လည်း ခွဲစိတ်မှုသည် တကယ်နာကျင်လိမ့်မည်။ သူမ၏သားကိုတော့ အများဆုံးအကြွေးတင်သည်။ သူမသည် သူ့ကိုတစ်ခါမှပင်ပွေ့ဖက်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကိုနောင်တဖြင့်သေဆုံးခွင့်ပြုခဲ့သည်... ဤအရာအားလုံးသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲကနာကျင်မှုများဖြစ်သည်။

အပြစ်ရှိခြင်းနှင့်စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်အမင်းဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့်သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များသည် ဝိညာဉ်၏အရှုံးမပေးလိုခြင်းကို ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့ပြီး သူက ရှောင်လင်းယွီကို အားလုံးစတင်ခဲ့သောအခိုက်အတန့်သို့ ပြန်ပို့နိုင်ခဲ့သည်။

အရာအားလုံးကိုသိရှိပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ဝိညာဉ်အတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်နေသည်။ သူမ၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြောင့် သူမသည် အရာများစွာကိုပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ၎င်းက ရှောင်ထုန်၏အဖေကို သူမဘေးသို့ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ရှောင်ထုန်သည် တရားမဝင်ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်တော့ပေ။

ဤဘဝသစ်ရှိပျော်ရွှင်မှုများကို ဝိညာဉ်က သူမအားပေးခဲ့သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမက သူ နောက်ဆုံးတွင်နိုးထလာမည်ကိုသိသည်။ သူမသည် စိတ်ရှည်ရှည်နှင့်စောင့်ဆိုင်းရန်သာလိုအပ်သည်။

"ရှောင်လင်း၊ စားလိုက်တော့။ အမေက ပန်းကန်လာသိမ်းတော့မယ်။" ရှောင်လင်းယွီက တိုက်တွန်းသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဝိညာဉ်အား ရှောင်လင်းဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းက မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ သူက တူတစ်စုံကိုင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ခေါင်းသည် ပန်းကန်လောက်ပင်မကြီးပေ။

သူက ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "မာစတာ၊ ကျွန်တော်က ဒီမြေကမ္ဘာကအရာတွေကို စားတာအရမ်းများနေပြီ၊ ပြီးတော့ ဒါတွေက ကျွန်တော့်ကို ဝမ်းချုပ်စေလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "မင်း ဝမ်းချုပ်မှာလား?"

ဝိညာဉ်သည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ကိုအုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းက ပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်နေမကောင်းတဲ့အခါ အဲ့ဒါက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့အရာအားလုံးကိုထိခိုက်လိမ့်မယ်။ အရာအားလုံးက ညှိုးနွမ်းပြီး အရသာဆိုးသွားလိမ့်မယ်။"

"ဘာ?" ရှောင်လင်းယွီ တုန်လှုပ်သွားသည်။ "အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ?"

ရှောင်လင်းက ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက ကျွန်တော်မစင်စွန့်ပြီးတဲ့အထိကြာမှာပဲ!" ရုတ်တရက် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကိုကိုင်ထားရင်းပြောသည်၊ "လာနေပြီ။ ကျွန်တော် အိမ်သာသုံးဖို့လိုနေပြီ!"

ရှောင်လင်းယွီက ရုတ်တရက် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်က အဝါရောင်ပြောင်းသွားသည်ကိုသတိပြုမိလိုက်သည်။ လယ်ကွင်းထဲကအသီးများ ခြောက်သွေ့သွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီက အဝါရောင်ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကိုကောက်ယူပြီး အနံ့ခံလိုက်သည်။ ၎င်းက ခါးသက်သောအနံ့ရသည်။ စမ်းရေပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအနံ့ရသည်။

'ငါ နောက်ထပ် ရှောင်လင်းကို ဒီအစားအစာတွေစားဖို့အတင်းအကျပ်မခိုင်းတော့တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက လူမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူရဲ့ကျန်းမာရေးက နေရာလွတ်နဲ့ဆက်စပ်နေတယ်။'

သို့သော် သူမက ကိစ္စတစ်ခုကိုတော့ သိချင်နေသည်။ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုမစင်စွန့်သလဲ?

ရှောင်လင်းယွီက အဖြေကိုရရှိခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းစွန့်ထုတ်သောအရာများသည်... သူစားသောအရာများဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူစားသောကြက်ဥသည် ကြက်ဥတစ်လုံးအဖြစ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရသာပင်မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..." ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏နဖူးကိုညင်သာစွာပွတ်သပ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစွာပြောသည်၊ "မေ့လိုက်တော့၊ ငါ မင်းကိုနောက်တစ်ခါ ဒါတွေ အတင်းအကျပ်မစားခိုင်းတော့ဘူး!"

အဆုံးတွင် သူမသည် အရာများကိုရှင်းလင်းရန်လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ကိုပင်ထိခိုက်နိုင်သည်။

ရှောင်လင်း ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူက ချက်ချင်းပြုံးကာပြောသည်၊ "ဟီးဟီး၊ မာစတာ၊ မာစတာကို ကျွန်တော်က ဒီမြေကမ္ဘာကအရာတွေကိုမစားနိုင်ဘူးလို့ပြောပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ မာစတာက လက်မခံဘူးလေ။ အခု အကျိုးဆက်တွေကိုသိပြီဟုတ်?"

ရှောင်လင်းယွီက နေရာရဲ့ဝိညာဉ်ကို ခေါင်းမှခြေဖျားအထိစစ်ဆေးပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ရှောင်လင်း၊ မင်းက လူတစ်ယောက်လိုပုံစံနဲ့အမူအရာရှိတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်မင်းခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူတွေလိုအလုပ်မလုပ်ရတာလဲ?"

ရှောင်လင်း၏မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး သူက ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်က အပြင်ဘက်မှာလူတစ်ယောက်လိုပုံစံရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အတွင်းဘက်မှာလူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ပြွန်တစ်ချောင်းလိုပဲ။ ခင်ဗျားက တစ်ဖက်ကနေတစ်ခုခုပစ်ထည့်လိုက်ရင် အဲ့ဒါက နောက်တစ်ဖက်ကနေ တူညီစွာထွက်လာလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ဤသည်ကိုမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ တစ်ဖန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူမသည် ဤသည်ကိုစောစောကတည်းကစဉ်းစားခဲ့သင့်သည်။

သူမက ရှောင်လင်း မြေပြင်ပေါ်တွင်စွန့်ထုတ်ခဲ့သောစားသောက်ပွဲကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရှောင်လင်းယွီက လွန်ခဲ့သောတစ်ပတ်အတွင်း သူ့ကိုအတင်းအကျပ်စားခိုင်းခဲ့သော ကြက်ဥများနှင့်ကြက်သားများဖြစ်သည်။ သူမသည် သူတို့ကိုကိုင်တွယ်ရန်နည်းလမ်းတစ်ခုရှာရန်လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ မေမေရှောင်က ရုတ်တရက် စိုက်ပျိုးရေးနေရာထဲသို့ဝင်လာပြီး သူတို့ကိုမြင်လျှင် သူမ ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်။

အတွေးတစ်ခုဖြင့် အစားအစာသည် ချက်ချင်းပန်းကန်များထဲသို့ရောက်သွားသည်။ သို့သော် သူတို့ထဲကအချို့သည် မြေကြီးနှင့်စွန်းထင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမသည် သူတို့ကိုဖယ်ရှားရန်နည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်!

သူမသည် နောင်တွင်ဒါတွေကိုစားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူမအမေ၏ကြိုးပမ်းမှုများကို အလဟဿဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းက ရှောင်လင်းယွီ၏ပြောင်းလဲနေသောအမူအရာကိုကြည့်ပြီး ဂရုတစိုက်မေးသည်၊ "မာစတာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါတွေက သိပ်အလဟဿဖြစ်လို့ပါ။ ငါ့အမေကိုအားနာသလိုခံစားမိတယ်။"

ရှောင်လင်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မာစတာ၊ ကျွန်တော်က ဒါတွေကိုအရင်ကစားဖူးတယ်။ မင်းသာသူတို့ကို အိမ်ကကြက်တွေနဲ့နွားတွေကိုကျွေးရင် သူတို့က အသက်ပြန်ငယ်လာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ နွားအိုတစ်ကောင်မရှိဘူးလား? ဒါတွေကို သူ့ကိုကျွေးလိုက်။ နောက်နှစ်မှာ သူက နောက်ထပ်နွားပေါက်တစ်ကောင်မွေးပေးနိုင်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းအဓိကအချက်ကိုဖမ်းဆုပ်ပြီးမေးသည်၊ "ရှောင်လင်း၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ? မင်းရဲ့စွန့်ပစ်ပစ္စည်းက အသက်ပြန်ငယ်စေနိုင်တယ်?"

ရှောင်လင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။"

"ဘာလို့လဲ?" ရှောင်လင်းယွီ အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ရှောင်လင်းက ခဏစဉ်းစားပြီးရှင်းပြသည်၊ "ကျွန်တော့်သဘာဝစွမ်းအားက စွမ်းအင်ဖန်တီးဖို့ပဲ။ ဥပမာအားဖြင့် ဒီမှာရှိတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ၊ အသီးအနှံတွေနဲ့ စမ်းရေရဲ့စွမ်းအင်က ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကနေလာတာ။ ကျွန်တော်က ဒီအစားအစာတွေကိုစားသုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ နီးကပ်စွာထိတွေ့ခဲ့တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့က ပိုပြီးသန့်စင်သွားတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့က စမ်းရေထက်ပိုပြီးထိရောက်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းမေးသည်၊ "ဒါဆို လူတစ်ယောက်က ဒီအရာတွေကိုစားရင်ရော?"

"အာနိသင်က သေးငယ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း အသက်ပြန်ငယ်လာလိမ့်မယ်!" ရှောင်လင်းက အမှန်အတိုင်းပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

ပန်းကန်ထဲကအစားအစာ ရုတ်တရက်လေးလံလာသည်။ သူမက အစားအစာက ဤမျှအားကောင်းသောအာနိသင်ရရှိမည်ဟုမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဤသည်ကိုသေချာစဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်။

အသက်ပြန်ငယ်ခြင်း!

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်မံမေးသည်၊ "ဒါဆို ဒီနည်းလမ်းနဲ့ တစ်ယောက်က ထာဝရငယ်ရွယ်နေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်လား?"

"ဟုတ်တာပေါ့!" ရှောင်လင်းက အမှန်အတိုင်းပြောသည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက ပန်းကန်ကိုတိတ်တဆိတ်ကိုင်ပြီး နေရာလွတ်ထဲကထွက်သွားသည်။

ရှောင်လင်း၊ "..." သူ တစ်ခုခုမှားပြောလိုက်မိသလား? မာစတာက အနည်းငယ်ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

တကယ်တော့ ရှောင်လင်းက ဘာမှမမှားပြောခဲ့ပေ။

သူပြောသောအရာများသည် အလွန်တုန်လှုပ်စရာကောင်းသောကြောင့် ရှောင်လင်းယွီက ၎င်းကိုသုံးသပ်ရန်အချိန်လိုအပ်သည်။

သူမ သူမ၏အခန်းသို့ပြန်ရောက်ပြီးမကြာမီတွင် မေမေရှောင်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ယွီအာ... ရှောင်လင်းယွီ!" မေမေရှောင်က ရှောင်လင်းယွီ ကြက်ဥအပြည့်နှင့်ကြက်သားအနည်းငယ်ပါသောပန်းကန်တစ်လုံးကိုင်ထားသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ ဒေါသူပုန်ထနေသည်။ "ဘာလို့ ငါပေးထားတာထက်တောင် ပိုများနေရတာလဲ? နေပါဦး၊ ဘာလို့ မြေကြီးတွေပါပေနေရတာလဲ?"

မေမေရှောင်က ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။ သူမက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး ခပ်တိုးတိုးမေးသည်၊ "မင်း အစားအစာကို စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှာပစ်လိုက်တာလား? အမှန်အတိုင်းပြောရင်ပြော မဟုတ်ရင် ငါကိုယ် မင်းနေရာလွတ်ထဲကိုဝင်ကြည့်ရတော့မှာပဲ။"

မေမေရှောင်က ရှောင်လင်းယွီ၏နားကိုဆွဲလိုက်သည်။

"အမေ၊ နာတယ်!" ရှောင်လင်းယွီက တောင်းပန်သည်။ "သမီး တောင်းပန်သည်။" သူမက လက်ပူးလက်ကြပ်မိသောကြောင့် သူမ၏အမှားကိုဝန်ခံရန်လိုအပ်သည်။

မေမေရှောင်က အလွန်ဒေါသထွက်သောကြောင့် ပို၍အားဖြင့်ဆွဲလိုက်သည်။ သူမက ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ရှောင်လင်းယွီ၊ ရှောင်ထုန်သာမရှိရင် ငါကအချိန်ကုန်ခံပြီး မင်းအတွက်ဒီအစားအစာကိုပြင်ဆင်ပေးလို့ ထင်နေလား? ဘယ်လိုလုပ်လွှင့်ပစ်ရတာလဲ? သိပ်အလဟဿဖြစ်တာပဲ!"

ရှောင်လင်းယွီတွင် ခုခံကာကွယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမမှားကြောင်းဝန်ခံရုံသာတတ်နိုင်သည်။ "အမေ၊ သမီးမှားသည်။ အမေ... ညင်ညင်သာသာလုပ်ပါ။ ကျွန်မနားက ပြတ်တော့မယ်။"

မေမေရှောင်က ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ကောင်းတယ်။ နောက်တစ်ခါ မင်း အစားအစာမဖြုန်းတီးခင် နှစ်ခါစဉ်းစားမိတာပေါ့!"

ဤသို့ပြောရင်း မေမေရှောင်က သူမ၏လက်များကိုချထားပြီး ရှောင်လင်းယွီထံမှပန်းကန်ကိုယူလိုက်သည်၊ "ဒါတွေက ညစ်ပတ်နေမှတော့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့။ ငါ ခဏနေရင်အသစ်တစ်ခုလုပ်မယ်၊ ပြီးတော့ တကယ်စားတာသေချာအောင် ငါကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..." သူမအမေက ဘယ်တုန်းက ဒီလိုအာဏာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သွားတာလဲ?

သူမအမေက သူမက အစားအစာကိုလွှင့်ပစ်တော့မည်ဟုပြောသည်ကိုကြားသောအခါ ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းသူမကိုတားလိုက်သည်။ သူမက ပန်းကန်ကိုပြန်လုလိုက်သည်။ "အမေ၊ အမေ ဒါကိုလွှင့်ပစ်လို့မရဘူး!"

မေမေရှောင်က သူမကိုသံသယဖြင့်ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ညစ်ပတ်နေတယ်လေ။ ဒါနဲ့ ဘာလုပ်ဦးမလို့လဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "အမေ၊ ဒါတွေက သာမန်မဟုတ်ဘူး။"

မေမေရှောင်က ပို၍ပင်စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "အဲ့ဒါက ဘာထူးခြားလို့လဲ?"

"..." ရှောင်လင်းယွီက မရှင်းပြနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမက ပြောသည်၊ "အမေ၊ သမီးကိုပေးထားခဲ့ပါ။ သမီးဘာသာ ရှင်းလိုက်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး ရှောင်လင်းယွီက ကြက်ဥနှင့်ကြက်သားပန်းကန်ကိုယူပြီး နွားခြံသို့တန်းတန်းမတ်မတ်သွားသည်။

မေမေရှောင်က ချက်ချင်းပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ယွီအာ၊ ရှောင်ကွမ်းနဲ့တာ့ကွမ်းက အဲ့ဒါတွေစားမယ်လို့ထင်နေတာလား? သူတို့က သိပ်အစားရွေးတတ်လာတယ်၊ မင်းသိရဲ့လား?"

တာ့ကွမ်းနှင့်ရှောင်ကွမ်းသည် အလွန်စမတ်ကျလာခဲ့သည်။ သူတို့က ညစ်ပတ်သောအရာများနှင့် သူတို့မကြိုက်သောအရာများကိုစားရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက နွားခြံကိုဖွင့်ပြီး တာ့ကွမ်းနှင့်ရှောင်ကွမ်း ပျင်းရိစွာအိပ်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

တာ့ကွမ်းနှင့်ရှောင်ကွမ်း ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်သောအခါ သူတို့ ချက်ချင်းထရပ်ပြီး သူတို့၏ပျော်ရွှင်မှုကိုဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီဆီသို့လျှောက်သွားပြီး သူတို့၏ခေါင်းများကို ရှောင်လင်းယွီ၏လက်ဖဝါးနှင့်ပွတ်သပ်ခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "တော်တယ်!"

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက တာ့ကွမ်းအားပြောသည်။ "တာ့ကွမ်း၊ ဒီပန်းကန်က မင်းအတွက်ပဲ။ မှတ်ထား၊ မင်းက အဲ့ဒါကိုအကုန်စားရမယ်။ ငါ မင်းကိုစောင့်ကြည့်နေမယ်!"

တာ့ကွမ်းက ရှောင်လင်းယွီလက်ထဲကပန်းကန်ကိုကြည့်ပြီး ကန့်ကွက်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်းက နွားတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ကြက်ဥနှင့်ကြက်သားသည် ၎င်း၏အစားအစာထဲတွင်မပါဝင်ပေ။

ထို့အပြင် အစားအစာက ညစ်ပတ်နေနှင့်ပြီ။

ရှောင်လင်းယွီက တာ့ကွမ်း၏ကန့်ကွက်မှုကိုမြင်ပြီး သူမက လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောသည်၊ "တာ့ကွမ်း၊ မင်း ဒါကိုစားရမယ်။ ငါက ဘေးကနေစောင့်ကြည့်နေမယ်။ ငါ့ကို အတင်းအကျပ်လုပ်ရအောင် မလုပ်နဲ့နော်။"

မေမေရှောင်က ရောက်လာပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ယွီအာ၊ ဒီကြက်ဥနဲ့အသားပန်းကန်မှာ တစ်ခုခုထူးခြားလို့လား?" သို့မဟုတ်လျှင် သူမသမီးက ဤမျှခေါင်းမာမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "သမီးလည်း မသိသေးဘူး။"

တာ့ကွမ်းက မူးခနဲမြည်ပြီး သူ့ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ကြက်ဥနှင့်အသားပန်းကန်ကိုစားလိုက်သည်။ နှစ်ငုံဖြင့် ၎င်းက ကြက်ဥနှင့်အသားပန်းကန်ကိုစားလိုက်သည်။

ပိုစားချင်စိတ်ဖြစ်လာတာကြောင့် ၎င်းက ရှောင်လင်းယွီအား မူးခနဲမြည်လိုက်သည်။ ရှောင်ကွမ်းက ပန်းကန်ကိုအနံ့ခံရန်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကလည်း ရှောင်လင်းယွီအား မူးခနဲမြည်လိုက်သည်။

အရမ်းအရသာရှိတာပဲ။ ကြက်ဥနှင့်ကြက်သားတို့သည် သူတို့ပုံမှန်သောက်သောဝိညာဉ်ရေထက်ပင် ပိုအရသာရှိသည်။

နောက်ထပ်ရှိသေးသလား?

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ခေါင်းများကိုတို့ထိပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ့မှာမရှိတော့ဘူး။ နောက်မှ မင်းတို့စားဖို့ နောက်ထပ်လုပ်ပေးမယ်။"

သူမသည် အဓိကအားဖြင့် တာ့ကွမ်း၏အခြေအနေကိုလေ့လာချင်သည်။

မေမေရှောင်က ရှောင်လင်းယွီ၏လေးနက်သောအမူအရာကိုကြည့်ပြီး ရှောင်လင်းယွီက အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုခုလုပ်နေကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

သူမက ခဏစဉ်းစားပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်လင်းနှင့်ဆက်သွယ်ရန်သွားသည်။

"ရှောင်လင်း၊ ငါက တာ့ကွမ်းကို မင်းရဲ့စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေကျွေးခဲ့ပြီ။ အခုဘာဖြစ်မှာလဲ?"

ရှောင်လင်းက ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့စမ်းရေဗားရှင်းကိုသောက်တာနဲ့ညီမျှတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အဲ့ဒါက အသက် ၆၀ အရွယ်ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို အသက် ၃၀ အရွယ်လူငယ်အဖြစ်ပြန်ပြောင်းပေးလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူမ၏နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပဲသိပ်တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်။

အကယ်၍ ဤအရာကိုဖော်ထုတ်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ကလူတိုင်းကို အရူးအမူးဖြစ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

လူတိုင်းက ထာဝရအသက်ကိုလိုချင်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူမသည် ရှောင်လင်းကို နောက်ထပ်မဆင်မခြင်စားခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး ချက်ချင်းမျှော်လင့်ချက်ဖြင့်မေးသည်၊ "အကယ်၍ ဒီအရာကို ငါ့ခင်ပွန်းကိုစားခိုင်းရင် ငါ့ခင်ပွန်းက စောစောနိုးထလာမှာလား?"

ရှောင်လင်းက အားကိုးရာမဲ့စွာပြောသည်၊ "မာစတာ၊ အဲ့ဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဘာလို့လဲ?"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားခင်ပွန်းက ဘာမှမစားနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သူအစာအိမ်ရဲ့အစာချေစနစ်က ပျက်နေပြီ။ ဒါကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

***