ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်

ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်သည် သေရာမှ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောသုံးလက ဈေးနှုန်းအမြဲသင့်သော ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်သည် ရုတ်တရက် ဆိုင်ထဲရှိအရာအားလုံး၏ဈေးကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သူတို့သည် ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကို ၆ ယွမ်၊ သခွားသီးတစ်လုံးကို ၅ ယွမ်၊ ခရမ်းသီးတစ်လုံးကို ၅ ယွမ်၊ မုန်ညင်းဆီပင်တစ်ကတ်တီကို ၁၅ ယွမ် စသည်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဝယ်ရန်လာသော ဖောက်သည်များသည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဈေးထဲတွင် ခရမ်းချဉ်သီးများသည် တစ်ကတ်တီလျှင် ၃ ယွမ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘော့စ်က ၎င်းတို့ကို တစ်လုံးလျှင် ၆ ယွမ် ဖြင့် ရောင်းချနေသည်။ ခရမ်းချဉ်သီး၏အရွယ်အစားအရ သုံးလုံးသည် တစ်ကတ်တီဖြစ်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ခရမ်းချဉ်သီးများသည် တစ်ကတ်တီလျှင် ၁၈ ယွမ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဓားပြတိုက်နေခြင်းပင်။

သခွားသီးများကို ဈေးထဲတွင် တစ်ကတ်တီလျှင် ၂ ယွမ် ဖြင့် ရောင်းချသည်။ သို့သော် ဆိုင်က ၎င်းတို့ကို တစ်လုံးလျှင် ၅ ယွမ် ဖြင့် ရောင်းချသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်းသည် တစ်ကတ်တီလျှင် ၁၀ ယွမ် ကျော်ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

အခြားဟင်းသီးဟင်းရွက်များသည်လည်း ဈေးထဲကအရာများထက် အများကြီးပိုဈေးကြီးသည်။ ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရှိသီးနှံအားလုံးဈေးမှာ မိုးထိတိုင် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

"ကျန့်ချင်းဟွာ၊ မင်း ပိုက်ဆံကြောင့်ရူးသွားပြီလား?" တစ်စုံတစ်ယောက်က ဈေးနှုန်းများကိုမြင်ပြီး ဒေါသတကြီးဆူပူသည်၊ "မင်းက ဒီလောက်မြင့်တဲ့ဈေးကိုထားရအောင် ရူးနေတာလား? မင်းရဲ့ဖောက်သည်တွေကိုမောင်းထုတ်မိမှာကိုမကြောက်ဘူးလား?"

"ဟုတ်တယ်၊ ဘော့စ်ကျန့်။ ခင်ဗျားက နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အမြတ်ထုတ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား? ခင်ဗျားဆိုင်က တခြားဆိုင်တွေကြောင့်ထိခိုက်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့နောက်ဆုံးတိုင်းတာမှုလား?"

"ဘော့စ်ကျန့်၊ ခင်ဗျားက အဲ့လိုလုပ်ချင်ရင်တောင် ခင်ဗျားရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေကို အခွင့်ကောင်းမယူသင့်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက မမှန်ဘူး။ လောင်ကျန့်၊ မင်းသာအဲ့လောက် နောက်ဆုံးပိတ်အိတ်နဲ့လွယ်လုပ်ချင်နေရင် ဘာလို့ဆိုင်ကိုတိုးချဲ့ရတာလဲ? မင်းဆိုင်က အရင်က စတုရန်းမီတာ ၅၀ ကနေ ၆၀ လောက်ပဲရှိခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်စမ်း။ အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ရှိတယ်။"

"လောင်ကျန့်၊ မင်းက ငါတို့ကိုမင်းရဲ့စီးပွားရေးက ငွေဆုံးရှုံးနေတယ်ဆိုပြီး အမြဲညည်းညူနေတာ။ တကယ်ပဲအမှန်သာဆို မင်းဆိုင်ကိုတိုးချဲ့ဖို့ပိုက်ဆံဘယ်ကရှာလာတာလဲ?"

ဖောက်သည်ဟောင်းတစ်ယောက်က သိသာထင်ရှားစွာမကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ မင်းက ငါတို့ရဲ့သနားကြင်နာမှုကိုရဖို့ ငါတို့ကိုလိမ်နေခဲ့တာလား?"

ဘော့စ်ကျန့်သည် ဈေးနှုန်းအသစ်များကိုပြသသည်နှင့် ဤမေးခွန်းများအတွက်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူက သူ၏ပုံမှန်ဖောက်သည်များက သူ၏စရိုက်ကိုမေးခွန်းထုတ်လိမ့်မည်ဟုမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဘော့စ်ကျန့် အနည်းငယ်အားကိုးရာမဲ့နေသည်ဟုခံစားမိပြီး ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့်ရှင်းပြရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်၊ "အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော်ပြောတာကိုနားထောင်ပါဦး။ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ဈေးနှုန်းကို ကျွန်တော်ကသတ်မှတ်တာမဟုတ်ဘဲ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြံရဲ့ဘော့စ်ကသတ်မှတ်တာပါ။"

ဤသို့ပြောရင်း သူက စင်ပေါ်ကခရမ်းချဉ်သီးနှစ်လုံးကိုကောက်ယူပြီး ၎င်းတို့ကိုဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်လှပပုံရသည်။

ထို့နောက် သူက ၎င်းတို့ကိုဖောက်သည်များထံသို့ယူဆောင်လာပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်က သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့်ဈေးကြီးတယ်လို့ပြောတယ်။ လာ၊ မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး ဈေးနှုန်းနဲ့ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာကြည့်ပါ။ ကျွန်တော်က ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာစီးပွားရေးလုပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက လူတွေကိုလိမ်လည်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ဖူးလို့လဲ?"

ဖောက်သည်များသည် ဘော့စ်ကျန့် ခရမ်းချဉ်သီးများကိုဖြတ်သောအခါ ရနံ့တစ်ခုကိုအနံ့ရလိုက်သည်။ ဤရနံ့သည် သူတို့၏စိတ်ကိုလန်းဆန်းစေပြီး သူတို့၏စိတ်ကိုရှင်းလင်းစေသည်။

ဘော့စ်ကျန့်က ပန်းကန်ကိုသူတို့ကိုပေးပြီးပြောသည်၊ "ခရမ်းချဉ်သီးနည်းနည်းလောက် မြည်းစကြည့်ပါ။ ကျွန်တော်လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဈေးကြီးတယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မြည်းကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော့်စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။"

ဖောက်သည်များသည် စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ကလည်း ၆ ယွမ်တန် ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးက ဘယ်လိုအရသာမျိုးလဲဆိုတာကိုသိချင်ကြသည်။

ဖောက်သည်တစ်ယောက်က တစ်စိပ်ကိုသူ့ပါးစပ်ထဲသို့ဆွဲထည့်လိုက်ပြီး ခရမ်းချဉ်သီး၏အရည်သည် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ရနံ့သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဖြည့်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်သည် ချက်ချင်းရှင်းလင်းသွားသည်။

ဆိုင်ထဲကဆူညံသံများက သူ့ကိုစိတ်တိုစေသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ရုတ်တရက်စိတ်ငြိမ်သွားသည်။

"ခရမ်းချဉ်သီးတွေက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်အရသာရှိရတာလဲ?" ထိုလူက မယုံနိုင်စွာပြောသည်၊ "ဒီလောက်ဈေးကြီးတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ ဘော့စ်ကျန့်ပြောတာမှန်တယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ဘော့စ်ကျန့်က ဂေါ်ဖီထုပ်အနည်းငယ်ကိုလှီးပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "ဒီဂေါ်ဖီထုပ်တွေကိုမြည်းစမ်းကြည့်ပါ။ ဒါတွေကိုလည်း အစိမ်းစားလို့ရတယ်။ ချိုတယ်၊ လတ်ဆတ်တယ်၊ ပြီးတော့ အရသာရှိတယ်။"

"တကယ်လား? ကျွန်တော် မြည်းချင်တယ်!" ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့က လှီးထားသောဂေါ်ဖီထုပ်ရှည်တစ်စိပ်ကိုကောက်ယူပြီး သူတို့ပါးစပ်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။ "တကယ်ကို အမှန်ပဲ။ ဒီဂေါ်ဖီတွေက ချိုပြီးတော့ ရနံ့ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိတယ်။"

ဘော့စ်ကျန့်က ထို့နောက် မိတ်ဆက်သည်၊ "တကယ်တော့ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အစိမ်းစားသည်ဖြစ်စေ၊ ချက်စားသည်ဖြစ်စေ အရသာအရမ်းကောင်းမွန်တယ်။"

ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကိုမြည်းစမ်းပြီးနောက် ဖောက်သည်အနည်းငယ်က ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ပြီးပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ ကျွန်တော့်ကို ဆယ်လုံးပေး၊ အိုး မဟုတ်ဘူး၊ ခရမ်းချဉ်သီးအလုံးနှစ်ဆယ်၊ ဂေါ်ဖီထုပ်ငါးကတ်တီ၊ ခရမ်းသီးဆယ်လုံး..."

"ကျွန်တော့်ကို ငရုတ်သီးစိမ်းတစ်ကတ်တီ၊ ငရုတ်သီးခြောက်တစ်ကတ်တီခွဲ၊ ပြီးတော့ မုန်ညင်းဆီပင်နှစ်ကတ်တီ..."

ဘော့စ်ကျန့်က ချက်ချင်းပြုံးပြီးပြန်ဖြေသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ခဏစောင့်ပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက်ချက်ချင်းထုပ်ပိုးပေးမယ်။"

ငွေပေးချေပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ ခင်ဗျားက ဒီဟင်းလျာတွေထဲမှာ တစ်ခုခုအထူးထည့်ထားတာမဟုတ်ဘူးလား? အချိုဓာတ်နဲ့တူတဲ့အရာတွေပေါ့။ သူတို့က အရသာကိုတိုးစေနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အန္တရာယ်ရှိတယ်။"

ဘော့စ်ကျန့်က သေချာစွာပြောသည်၊ "အဲ့ဒါအတွက်စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဒီဆိုင်ကို ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ဖွင့်ခဲ့တာလဲလဲ။ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက ကျွန်တော့်ပင်ကိုအသိစိတ်ကိုဆန့်ကျင်တဲ့အရာတစ်ခုခုလုပ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ?

ခင်ဗျားတို့ဒါကိုမသိလောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီထုတ်ကုန်တွေက သူတို့စိုက်ပျိုးတဲ့နေရာမှာတောင် ပစ္စည်းပြတ်လပ်နေတယ်။ အဲ့ဒီကထုတ်ကုန်တွေက ဈေးကြီးတယ်လည်း။

ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်က သူ့စီးပွားရေးကို Z မြို့ကိုတိုးချဲ့ချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်အဲ့ဒါကိုကြားပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခုတောင်းဆိုဖို့သွားခဲ့တာ။"

ဖောက်သည်က ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူက သိသာထင်ရှားစွာအနည်းငယ်သံသယဝင်နေသည်။ "လောင်ကျန့်၊ ခင်ဗျားက အမှန်အတိုင်းပြောနေတာလား?"

ဘော့စ်ကျန့်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပြောသည်၊ "ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက လိမ်ညာပြောခဲ့ဖူးလို့လဲ? ခင်ဗျားတို့ မကြာသေးခင်ကမှ ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာတဲ့စတော်ဘယ်ရီခြံကိုမှတ်မိရဲ့လား?"

"ဟုတ်တာပေါ့! National Unionက အဲ့ဒီစတော်ဘယ်ရီတွေကိုသိုလှောင်ပြီး ဈေးကြီးနဲ့ရောင်းခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကြားဖူးတာက တစ်လကျော်အတွင်းမှာ စတော်ဘယ်ရီတွေရဲ့အမြတ်က သန်းပေါင်းများစွာနီးကပ်ခဲ့တယ်တဲ့" ဟု ပုံမှန်ဖောက်သည်တစ်ယောက်က ပြောသည်။

ဘော့စ်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက စတော်ဘယ်ရီတွေနဲ့တူညီတဲ့ခြံကလာတာ။ သူတို့က ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်တည်းဆီကလာတာ။"

ဖောက်သည်များ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းတောက်ပသွားသည်။

"လောင်ကျန့်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပြောနေတာလား?"

"ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်းပြောနေတာပေါ့!" ဘော့စ်ကျန့်က ယုံကြည်မှုရှိစွာပြောသည်။ ပုံမှန်ဖောက်သည်များသည် ဈေးနှုန်းများက အနည်းငယ်သိပ်ဈေးကြီးသောကြောင့် အများကြီးမဝယ်ယူခဲ့ကြပေ။

ဘော့စ်ကျန့်နှင့်သူ့ဇနီးက ကျန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုကြည့်ပြီး စိုးရိမ်စွာပြောသည်၊ "ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအများကြီးကျန်သေးတယ်။ ငါတို့ မနက်ဖြန် ဒါတွေအကုန်ရောင်းနိုင်မှာလား?" ထို့နောက် ဇနီးမောင်နှံက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ထပ်မံရှင်းလင်းရန်စတင်ခဲ့ကြသည်။

ကျန့်ကတော်က အံ့အားသင့်စွာပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ လာပြီးကြည့်စမ်း။"

ဘော့စ်ကျန့်က အပြေးအလွှားသွားပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ကျန့်ကတော်က အံ့အားသင့်စွာပြောသည်၊ "ရှင် မမြင်ဘူးလား? ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက စင်ပေါ်မှာတစ်နေကုန်တင်ထားခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အခုမှခူးလိုက်သလိုလတ်ဆတ်နေတုန်းပဲ။"

ဘော့စ်ကျန့်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်က ငါ့ကို သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တစ်ပတ်ကျော်လတ်ဆတ်နေနိုင်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။"

ကျန့်ကတော်က အံ့အားသင့်စွာမေးသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ ရှင်က ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာသေချာလား?" ဘယ်လိုဟင်းသီးဟင်းရွက်မျိုးက ဒီလောက်ကြာကြာလတ်ဆတ်နေနိုင်မှာလဲ?

ဘော့စ်ကျန့်က ခေါင်းခါပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ ဘော့စ်ရှောင်နဲ့အလုပ်မလုပ်ခင် သေချာစုံစမ်းခဲ့တယ်။ သူ့မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဒေသတွင်းမှာ နှစ်ဝက်ကျော်ရောင်းချခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ပြဿနာမရှိဘူး။"

"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါကြားဖူးတာက သူမမိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် နာတာရှည်ရောဂါရှိတဲ့လူတွေအများကြီးက တကယ်ပဲတဖြည်းဖြည်းကောင်းမွန်လာခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါ့အပြင် သူတို့ခရိုင်က ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကြောင့် မြို့ကတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ ဆဋ္ဌမအကောင်းဆုံးရလဒ်ကိုရရှိခဲ့တယ်လို့ပြောကြတယ်။ ကျောင်းသားတွေက စာမေးပွဲတွေအတွင်းမှာ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်စက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းစွာဖြေဆိုနိုင်ခဲ့တယ်။"

ကျန့်ကတော်က သူမကြားရသည်ကိုမယုံနိုင်ခဲ့ပေ။

"အဲ့ဒါ... တကယ်လား?"

အကယ်၍ တကယ်ပဲဒီလိုအံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တစ်မျိုးရှိခဲ့ရင် အဲ့ဒါကို လေ့လာပြီးတော့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လူသိများစေခဲ့သင့်တယ်။

ဘော့စ်ကျန့်က ပြောသည်၊ "မင်း အဲ့ဒီသေးငယ်တဲ့ခရိုင်ပတ်ပတ်လည်မှာ တစ်ချက်လေက်စုံစမ်းရုံနဲ့ ဒါတွေအားလုံးကိုလွယ်လွယ်ကူကူသိရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်ဈေးကြီးပေမယ့် အမြဲတမ်းကုန်သွားတာ။ သူ့ဖောက်သည်အများစုက ကလေးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကျန်းမာရေးမကောင်းတဲ့လူနာတွေရှိတယ်။"

ထိုသို့ကြားရသောအခါ ကျန့်ကတော်က ချက်ချင်းစိုးရိမ်လာသည်။ သူမက ပြောသည်၊ "အကယ်၍ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တကယ်ပဲသိပ်ကောင်းရင် သူတို့က မကြာခင်မှာလူကြိုက်များလာလိမ့်မယ်။ တခြားလူတွေက သွားပြီးတော့ ဘော့စ်ရှောင်ကို သူတို့နဲ့အစားအလုပ်လုပ်ဖို့မဖျောင်းဖျဘူးလား?"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က စိုးရိမ်စရာတခြားပြိုင်ဘက်တွေရှိတယ်။

ဘော့စ်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်က သူက ငါတို့နဲ့ပဲအလုပ်လုပ်မယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။"

"အကယ်၍ ဒါက အဲ့လိုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါက ငါထင်တာထက်ပိုဆိုးတယ်။ လူတွေက ငါတို့စီးပွားရေးကိုဖျက်ဆီးဖို့ မသမာတဲ့နည်းလမ်းတွေသုံးနိုင်တယ်" ကျန့်ကတော်က စိုးရိမ်စွာပြောသည်။

ဘော့စ်ကျန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ "မင်း သိပ်စိုးရိမ်လွန်းတယ်။ အဲ့ဒါက ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန့်ကတော်က ပြန်မေးသည်၊ "ဘာလို့မဟုတ်ရမှာလဲ?"

ဘယ်စီးပွားရေးသမားမဆို ဒါက အမြတ်အစွန်းများတဲ့စီးပွားရေးတစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုမြင်နိုင်တယ်။ National Unionစူပါမားကတ်က စတော်ဘယ်ရီတွေနဲ့ပဲ အမြတ် သုံးသန်းကနေလေးသန်းလုပ်ခဲ့တယ်။

စီးပွားရေးသမားအားလုံးက အမြတ်ကိုလိုချင်ကြတယ်။ လူတွေက အမြတ်အတွက်တိုက်ခိုက်ကြမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့တစ်ဦးတည်းမူပိုင်စာချုပ်က လူတွေကိုမနာလိုဖြစ်စေမှာပဲ။ စီးပွားရေးလောကမှာ လူတွေက အမြတ်အတွက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေလုပ်ဆောင်တာက သာမန်ပဲ။

ဘော့စ်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "မိန်းမ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘော့စ်ရှောင်က သူ့ဆိုင်ကိုဒီလောက်ကြာကြာဖွင့်နိုင်မှတော့ သူမှာ နောက်ခံနဲ့အထောက်အပံ့တချို့ရှိရမယ်။ သူက ငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ရွေးချယ်ကတည်းက ငါတို့ကြားကအကျိုးအမြတ်ကိုလည်း သေချာပေါက်အာမခံရမယ်။"

ကျန့်ကတော်က ခဏစဉ်းစားပြီး အဲ့ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ခံစားမိသည်။

သူမက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့က တစ်ကြိမ်မှာတစ်လှမ်းပဲလှမ်းလို့ရတယ်။ ဒါ့အပြင် တခြားသူတွေ ကျွန်မတို့ကို ချောက်ချတာမခံရအောင် သတိထားသင့်တယ်။"

ဘော့စ်ကျန့်က သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အနည်းငယ်တင်းမာမှုဖြင့် ဘော့စ်ကျန့်နှင့်သူ့ဇနီးက ဒုတိယနေ့ကိုဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့က အံ့အားသင့်သွားကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က တံခါးဖွင့်သောအခါ အပြင်ဘက်တွင် လူများစွာရပ်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးက သူတို့လက်ထဲတွင်ခြင်းတောင်းများသယ်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ရန်ဒီကိုလာကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ သူတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဘော့စ်ကျန့်က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ခင်ဗျားတို့ ဘာအတွက်ဒီကိုလာကြတာလဲ?"

"လောင်ကျန့်၊ ဒီလူတွေက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လာကြတာ။" မနေ့ကဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ခဲ့သောပုံမှန်ဖောက်သည်တစ်ယောက်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ခင်ဗျားရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက မနေ့ညကကျွန်တော်အိုးထဲမှာထည့်တဲ့အခါ သိပ်မွှေးတာပဲ။ ကျွန်တော့်ရပ်ကွက်ကလူတွေရဲ့တစ်ဝက်လောက်က အဲ့ဒါကိုအနံ့ရနိုင်တယ်။"

"အဲ့ဒီအနံ့က အလုပ်ကနေပြန်လာခါစလူတွေရဲ့စိတ်ကိုတောင် ရှင်းလင်းစေခဲ့တယ်။ သူတို့က ပိုကောင်းလာတယ်လို့ခံစားမိခဲ့ကြတယ်။"

"ဒါ့တင်မကသေးဘူး ငါ့မြေးက အစားရွေးတတ်တယ်။ သူက ပုံမှန်အားဖြင့်ဟင်းသီးဟင်းရွက်မကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပဲစားပြီး အသားမစားဘူး။ ထမင်းလုံးနှစ်ပန်းကန်တောင်စားခဲ့တယ်။"

ဘော့စ်ကျန့်ကလည်း သူက သူ့ဖောက်သည်ဟောင်းတွေဆီကကြားတဲ့အခါ တော်တော်ထူးဆန်းတယ်လို့ခံစားမိခဲ့သည်။

ဦးလေးလျူက ဆက်ပြောသည်၊ "အိမ်နီးချင်းတွေက ဒီအနံ့ကြောင့် တောင့်မခံနိုင်ဘဲ ငါ့အိမ်ကိုရောက်လာကြတယ်လေ။ ဒါကြောင့် ဒီမနက်မှာ ငါတို့အားလုံး မင်းဆီ ထပ်လာဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့က သွားတောင် မကခဲ့ကြဘူး!"

ဦးလေးလျူ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မနေ့က ကျွန်တော်က အဘိုးလျူအိမ်ကအနံ့မွှေးမွှေးကိုရပြီး တောင်းစားမိလုနီးပါးပဲ။"

ဦးလေးလျူက ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ဒီလူတွေက တကယ်ပဲအရှက်မရှိဘူး။ သူတို့က ငါ့အိမ်ကိုလာပြီးတော့ အလကားစားသောက်ဖို့ တကယ်မျှော်လင့်နေကြတယ်!"

ဦးလေးလျူ၏အိမ်နီးချင်းများက မျက်လုံးလှန်လိုက်ကြသည်။ "လောင်လျူ၊ မင်းက အဲ့လိုပြောတယ်ပေါ့။ မနေ့ကတော့ မင်းကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့စကေးလ်ကို ကြွားလုံးထုတ်နေတာလေ။"

ဦးလေးလျူက ဂုဏ်ယူစွာ ဟွန်းခနဲလုပ်လိုက်သည်။

ဘော့စ်ကျန့်က ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက နောက်နေ့မှာဒီလိုလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကိုဖြစ်စေလိမ့်မယ်လို့မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူကလည်း ပျော်ရွှင်နေသည်။

မနေ့က သူက ဈေးနှုန်းတွေအတွက်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ ဖောက်သည်တွေက ချက်ချင်းသူ့ဆီကနေဝယ်ဖို့လာခဲ့ကြတယ်။ ဟုတ်သည်၊ ဒီလူတွေက ပိုက်ဆံမရှားဘူး။ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက နည်းနည်းပိုဈေးကြီးရင်ဂရုမစိုက်ဘူး။

ဘော့စ်ကျန့်က ဒါကိုမယုံနိုင်စရာတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူက စိတ်ထဲမှသက်ပြင်းချသည်၊ 'ချမ်းသာတဲ့လူတွေရဲ့ဘဝက တကယ်ပဲမခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ ဒီမတိုင်ခင်က သူတို့က ငါနဲ့တပြားနှစ်ပြားအတွက်ငြင်းခုံကြမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုသူတို့က တစ်ကတ်တီကို ၁၀ ယွမ် ကျော်ဝယ်တဲ့အခါ မျက်တောင်တောင်မခတ်ဘူး။'

ထို့နောက် ကျန့်မိသားစု၏ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့စီးပွားရေးက တဟုန်ထိုးတက်သွားသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်လုယက်ခြင်းကြောင့် ရန်ပွဲအနည်းငယ်ရှိခဲ့သည်။

ဒီမှာဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့ မင်းက တန်းစီပြီးတော့ စောစောရောက်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်မရနိုင်ဘူး။

နိုင်ငံသားတွေအနေနဲ့ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေတွေ့နိုင်တဲ့တခြားတစ်နေရာက ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ဖြစ်တယ်လို့ကြားခဲ့ကြတယ်။ ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်က နောက်ထပ်တစ်ဦးတည်းမူပိုင်လက်လီရောင်းချသူဖြစ်တယ်။ ဟုတ်သည်၊ တစ်ယောက်က ထောင်ယွမ်ရွာကခြံကိုကားမောင်းသွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တစ်ရက်ကျော်ကားမောင်းရမှာပဲ။ ဟုတ်သည်၊ ဖောက်သည်အများစုက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သူတို့တစ်ခါမှမကြားဖူးတဲ့တောရွာခြံတစ်ခြံကလာတယ်ဆိုတာကိုမသိကြဘူး။

"ဘော့စ်ကျန့်၊ ငါ မနေ့ကကြိုမှာခဲ့တယ်နော်။ ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို ငရုတ်သီး ၁၀ ကတ်တီ၊ ခရမ်းချဉ်သီး ၃၀၊ ပြီးတော့ သခွားသီးစိမ်း ၂၀ ပေးရမယ်။"

စပ်တဲ့အစားအစာတွေကလွဲပြီး သူက ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့သခွားသီးစားရတာကိုလည်းကြိုက်တယ်။ ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်မှာသီးနှံတွေကိုစားပြီးနောက် ဦးလေးလျူက တခြားဆိုင်တွေမှာစျေးဝယ်တာကိုရပ်လိုက်တော့သည်။

ဘော့စ်ကျန့်က သိပ်အလုပ်များနေလေသည်။ လူတွေအများကြီးက သူနဲ့ဘွတ်ကင်လုပ်ထားကြသည်။

ဘော့စ်ကျန့်က ပြုံးသည်၊ "ဦးလေးလျူ၊ ဟုတ်သည်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက်ပြင်ဆင်ထားသည်!"

ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် သူက တခြားဘယ်ဆိုင်ကမှဝယ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဆိုင်ထဲမှာ ဘော့စ်ကျန့်က သိပ်အလုပ်များနေသည်။ သူက သူ့ဖောက်သည်တွေကိုတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့ဆီကနေဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြိုတင်မှာခိုင်းနေလေသည်။

ဦးလေးလျူက ကျေနပ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

***