Z မြို့ရှိ အောင်မြင်မှု

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၏ စီးပွားရေးသည်လည်း အလွန်အောင်မြင်နေခဲ့သည်။ နေ့စဉ် ဧည့်သည်များစွာ တန်းစီနေကြသည်။ သူတို့သည် ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်များစွာထံမှ ဖောက်သည်များကိုပင် လုယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မာရီယော့ဟိုတယ်နှင့် အဲလစ်ဟိုတယ်ကဲ့သို့သော အခြားကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်များ၏ အထွေထွေမန်နေဂျာများသည် သူတို့၏ဖောက်သည်များက သူတို့ကို ကြယ်လေးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုအတွက် စွန့်ပစ်သွားသောကြောင့် သူတို့၏အထက်လူကြီးများက မေးခွန်းထုတ်ခြင်းခံနေရသည်။

မာရီယော့ဟိုတယ်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းအတွင်း…

"ချူးလင်းဝေ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ငါ မင်းကို ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့စိုက်ခင်းခြံနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု ညှိနှိုင်းရမယ်လို့ ထပ်ခါထပ်ခါမပြောခဲ့ဘူးလား? ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ဘယ်မှာလဲ?" မာရီယော့ဟိုတယ်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာ ရှန်ကျင်းချန်က အဝယ်တော်မန်နေဂျာ ချူးလင်းဝေကို ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသည်။

ချူးလင်းဝေက သူ၏နဖူးမှချွေးစေးများကိုသုတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဥက္ကဋ္ဌရှန်၊ ဒါ... ဒါက ကျွန်တော့်အမှားမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းက ခြံပိုင်ရှင်ဘော့စ်ရှောင်ကို ကျွန်တော့်အကြောင်း မကောင်းပြောထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဘော့စ်ရှောင်က ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာ မကောင်းမြင်နေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းမဆွေးနွေးခင်မှာတင် သူက ကျွန်တော်တို့ကိုကန်ထုတ်လိုက်တာ။"

သူက အပြစ်အားလုံးကို ဝမ်ချုံးစုန်းအပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူသည် အစည်းအဝေးသို့ တမင်နောက်ကျလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူက မောက်မာ၊ မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး စသည်ဖြင့်လည်း ပြုမူခဲ့သည်။

ရှန်ကျင်းချန်၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက သူ့ဒေါသကိုထိန်းချုပ်ပြီး တင်းမာစွာမေးသည်၊ "ဘာ? မင်းတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းဆွေးနွေးခွင့်မရခင်မှာတင် ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်?!"

ချူးလင်းဝေ ချွေးပိုထွက်လာသည်။ သူ၏ခြေထောက်များ တုန်လှုပ်နေသည်။ သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ "ဟုတ်သည်။" ထို့နောက် သူက ချက်ချင်းရှင်းပြသည်၊ "ဒါရိုက်တာရှန်၊ ကျွန်တော် အကွက်ဆင်ခံခဲ့ရတာပါ။ ဘော့စ်ရှောင်က ကျွန်တော့်ကို လုံးဝနားမထောင်ခဲ့ဘူး..."

"တော်ပြီ!" ရှန်ကျင်းချန်က ဒေါသတကြီးပြောသည်၊ "ချူးလင်းဝေ၊ ငါက ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းနဲ့ သိပ်ရင်းနှီးတယ်။ သူက တခြားသူတွေအကြောင်းမကောင်းပြောမယ့်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။

ချူးလင်းဝေ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဝမ်ချုံးစုန်းအပေါ်ကိုတွန်းချဖို့မကြိုးစားနဲ့။ ငါ ဝမ်ချုံးစုန်းကိုဒီကိုခေါ်ပြီး ငါတို့တွေ ပေါ်ပေါ်တင်တင်ဆွေးနွေးကြရင်ရော?"

သူတို့က တူညီသောလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင်ရှိသောကြောင့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ရင်းနှီးကြသည်။

ချူးလင်းဝေ ဤသည်ကိုသိသော်လည်း သူက ဝမ်ချုံးစုန်းကိုအပြစ်တင်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူက ရှန်ကျင်းချန်က ဝမ်ချုံးစုန်းနှင့်ထိပ်တိုက်မတွေ့ဆုံမည်ကို သေချာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မျက်နှာသာပေးခြင်းကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှန်ကျင်းချန်သည် ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်၏အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်သော်လည်း သူက ကြယ်လေးပွင့်အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ယောက်နှင့်မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေ။

သို့သော် ချူးလင်းဝေသည် အရေးကြီးသောအချက်တစ်ချက်ကိုမေ့သွားပုံရသည်။ ရှန်ကျင်းချန်နှင့်ဝမ်ချုံးစုန်းတို့သည် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး သင့်ကို သင့်ရန်သူများထက် ဘယ်သူကပိုသိနိုင်မလဲ?

ရှန်ကျင်းချန်က ဝမ်ချုံးစုန်းနှင့်ထိပ်တိုက်မတွေ့သော်လည်း သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင်ရှိနေပြီး အချိန်အတော်ကြာကတည်းက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်သိကျွမ်းကြသည်။ သူတို့က အခြားပါတီသည် မည်သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်ကိုသိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ကျင်းချန်က ချူးလင်းဝေ၏ဝမ်ချုံးစုန်းအပေါ်အကွက်ဆင်ခြင်းကို နားဝင်မသွားခဲ့ပေ။ ရှန်ကျင်းချန်က တင်းမာစွာသတိပေးသည်၊ "ချူးလင်းဝေ၊ ငါ မင်းကိုအမှန်အတိုင်းပြောဖို့ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့အဝယ်တော်မန်နေဂျာရာထူးက အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။"

သူက ချူးလင်းဝေကိုအမြဲတမ်းမကြိုက်ခဲ့သော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ချူးလင်းဝေသည် အဓိကရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်၏ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုအလုပ်ထုတ်ချင်လျှင်ပင် သူက နှစ်ခါစဉ်းစားရမည်။ သူသာ ထိုအဓိကရှယ်ယာရှင်ကိုစော်ကားလျှင် ခက်ခဲသောအနေအထားတွင်ထားခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အထွေထွေမန်နေဂျာရာထူးကိုပင်ဆုံးရှုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ချူးလင်းဝေ၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူက တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး ရှန်ကျင်းချန်အား မောက်မာစွာပြောသည်၊ "ရှန်ကျင်းချန်၊ ငါက ဒါရိုက်တာလီရဲ့တူပဲ။ မင်းသာငါ့ကိုအလုပ်ထုတ်ချင်ရင် မင်း ဒါရိုက်တာလီကိုအရင်မေးသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းမှာ ငါ့ကိုအလုပ်ထုတ်ပိုင်ခွင့်တောင်မရှိဘူး။ ငါ့ရာထူးက လုံခြုံတယ်။" သူ၏နောက်ခံနှင့်အတူ သူက ဘာကိုမှမကြောက်ခဲ့ပေ။

ရှန်ကျင်းချန်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်ပြီးပြောသည်၊ "ချူးလင်းဝေ၊ မင်းက သိပ်အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ ငါ ဒါရိုက်တာလီက မင်းကိုထောက်ခံနေတယ်ဆိုတာသိတယ်။ မင်းက ငါ့ကိုအလုပ်ထုတ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလို့ပြောတယ်နော်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းကိုအလုပ်ထုတ်တော့မယ်။ ဒါရိုက်တာလီ ငါ့ကိုဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

ရှန်ကျင်းချန်က ချူးလင်းဝေ၏မောက်မာမှုကြောင့် တကယ်ပဲရယ်မောသွားသည်။ ချူးလင်းဝေက ဘယ်လောက်များတဲ့လူတွေက သူ့ရာထူးကိုလိုချင်လဲဆိုတာသိရဲ့လား?

တခြားရှယ်ယာရှင်တွေရှိတယ်ဆိုတာမေ့သွားပြီလား? ချူးလင်းဝေကန်ထုတ်ခံရပြီးနောက် ကျန်းလင်းဝေ၊ ကျောက်လင်းဝေ စသည်ဖြင့်ရှိလာလိမ့်မည်။

ရှန်ကျင်းချန်က ချူးလင်းဝေရှေ့တွင် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး ချူးလင်းဝေက အဝယ်တော်မန်နေဂျာမဟုတ်တော့ဘူး။ အဝယ်တော်မန်နေဂျာက ယာယီအားဖြင့် ဒုတိယမန်နေဂျာ လီဟုန်ချိုင်ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ချူးလင်းဝေ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏အမူအရာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ရှန်ကျင်းချန်ကို ဒေါသတကြီးလက်ညှိုးထိုးသည်။ "မင်း... မင်း... ရှန်ကျင်းချန်၊ စောင့်နေလိုက်။ မင်းလည်း အလုပ်ထုတ်ခံရမှာပဲ!"

ရှန်ကျင်းချန်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြုံးကာမေးသည်၊ "ချူးလင်းဝေ၊ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်လို့ထင်နေတာလဲ? ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့က ငါ မင်းကိုအလုပ်ထုတ်လို့ ငါ့ကိုအလုပ်ထုတ်မယ်လို့ထင်နေတာလား? ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိပ်အထင်မကြီးနဲ့။"

ချူးလင်းဝေ ဒေါသတကြီးထွက်သွားသည်။ သူ လှည့်သည်နှင့် သူက ဒါရိုက်တာလီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဦးလေး၊ ရှန်ကျင်းချန်က ကျွန်တော့်ကိုအခုပဲအလုပ်ထုတ်လိုက်တယ်။ ဦးလေး၊ ဦးလေး ကျွန်တော့်ကိုကူညီရမယ်။ ပြီးတော့ ဦးလေး ရှန်ကျင်းချန်ကိုသင်ခန်းစာပေးရမယ်။ ကုမ္ပဏီရဲ့ဒါရိုက်တာကိုပြောပြီး သူ့ကိုအလုပ်ထုတ်ခိုင်းရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါဆိုရင် သူ ကျွန်တော့်ကိုဒီလိုထပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်သည် ဦးလေး။ ကျွန်တော် ဦးလေးဆီကသတင်းကောင်းကိုစောင့်နေမယ်။"

ဖုန်းချပြီးနောက် သူက သူ့ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူက အေးစက်စွာဟွန်းခနဲမြည်ပြီး ဒေါသတကြီးထွက်သွားသည်။

ချူးလင်းဝေထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်ကျင်းချန်က ဝမ်ချုံးစုန်းကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"လောင်ဝမ်၊ ငါ မင်းဆီကအကူအညီတစ်ခုလောက်တောင်းချင်လို့။ ငါ မင်းကို ထောင်ယွမ်ရွာကခြံရဲ့ဘော့စ်ကိုဆက်သွယ်ပေးပါလား။ မင်းသာငါ့ကိုကူညီပေးနိုင်ရင် ငါ အရမ်းကျေးဇူးတင်မှာပဲ။"

ဝမ်ချုံးစုန်းက ရှန်ကျင်းချန်ဆီကဒီဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်က ထောင်ယွမ်ရွာနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီးကတည်းက စီးပွားရေးက တဟုန်ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်အရသာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့အနံ့သက်သက်က လူတွေကိုရပ်တန့်ပြီး ဟိုတယ်ထဲကိုဝင်လာစေဖို့လုံလောက်သည်။ ထို့နောက် ဒီဧည့်သည်တွေက နောင်မှာပြန်လာလိမ့်မည်။

တချို့လူတွေက ဟင်းလျာတွေရဲ့မသဘာဝတဲ့ရနံ့ကိုသံသယဝင်ကြသည်။ သူတို့က ဟိုတယ်က လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့တစ်ခုခုထည့်ထားမှာကိုကြောက်ရွံ့ကြသည်။ သူတို့ရဲ့သစ္စာစောင့်သိမှုကိုသက်သေပြဖို့ ဟိုတယ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေကိုစမ်းသပ်ဖို့ပို့ခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှုတွေရဲ့ရလဒ်တွေက ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဖြစ်ကြောင်းပြသခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထဲမှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အကျိုးရှိတဲ့ တက်ကြွတဲ့မော်လီကျူးတွေရှိနေသည်။

ရလဒ်တွေထွက်လာတာနဲ့ အဲ့ဒီချမ်းသာပြီးအာဏာရှိတဲ့မိသားစုတွေက ဒီဟိုတယ်မှာစားဖို့အပြေးအလွှားလာခဲ့ကြသည်။

ဒီလူတွေက အကျိုးကျေးဇူးတွေကိုချက်ချင်းခံစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထဲကတချို့မှာ လေးဘက်နာလိုရောဂါဟောင်းတွေရှိကြသည်။ အခု သူတို့မှာ နာကျင်မှုများများစားစားမရှိတော့ပုံပဲ။ တခြားရောဂါတွေခံစားနေရတဲ့လူတချို့လည်းရှိကြသည်။ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် သူတို့က ပိုပြီးစိတ်အေးလက်အေးဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ကဟင်းလျာတွေက လူတွေရဲ့ကျန်းမာရေးကိုတိုးတက်စေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ကောလဟာလတွေထွက်လာတာနဲ့ Z မြို့ကအထက်တန်းလွှာတွေအားလုံးက ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ကိုအပြေးအလွှားလာခဲ့ကြသည်။ အနီးအနားမြို့တွေကချမ်းသာတဲ့လူတွေတောင် ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ကိုတည်းခိုပြီး စားသောက်ပွဲလုပ်ဖို့လာခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက သူက ဘော့စ်ရှောင်ကိုရှာဖို့သွားတုန်းက သိပ်စိတ်ရင်းမှန်ခဲ့တဲ့အတွက် ဝမ်းသာနေသည်။ မဟုတ်ရင် သူက မာရီယော့ဟိုတယ်ကချူးလင်းဝေလို တံခါးကနေကန်ထုတ်ခံရမှာပဲ။

ဝမ်ချုံးစုန်းက သူအဲ့ဒီနေ့ကမြင်ခဲ့တဲ့ထိုလူကိုသတိရသွားသည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုံရပေမယ့် အလွန်အားကောင်းသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ခင်ဗျား ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပိုပြီးမရနိုင်ဘူးလား?" ဟိုတယ်ကဒါရိုက်တာတွေက မေးသည်။

ဟိုတယ်ရဲ့စီးပွားရေးက ပိုပိုပြီးကောင်းမွန်လာတာကိုမြင်တော့ ဒီဒါရိုက်တာတွေက သိပ်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကလည်း ဒါက အသစ်ဝယ်ထားတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကြောင့်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုနားလည်ကြသည်။

အဲ့ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်အရသာရှိတော့ သူတို့လည်း ကိုယ်တိုင်မကြာခဏစားကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုအိမ်ပြန်ယူဖို့ မီးဖိုချောင်ကိုတန်းတန်းမတ်မတ်သွားကြတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာက ဟိုတယ်က ဒီလိုအရသာရှိတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို နေ့တိုင်း တစ်ကတ်တီ ၁,၀၀၀ ပဲဝယ်နိုင်တာပဲ။

တစ်ကတ်တီ ၁,၀၀၀ က များပြားပုံရပေမယ့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အမျိုးအစား ၁၀ မျိုးကနေ ၂၀ မျိုးရှိရင် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တစ်မျိုးက တစ်ကတ်တီ ၁၀၀ ထက်နည်းတဲ့အလေးချိန်ရှိလိမ့်မယ်။

ကျွင်းဟောင်က ကြီးမားတဲ့ဟိုတယ်တစ်ခုပဲ။ ဒီပမာဏက မလုံလောက်ဘူး။ နေ့တိုင်းတန်းစီနေတဲ့လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ဖောက်သည်တွေက စိတ်မရှည်မှုကြောင့်ထွက်ခွာသွားနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ဒီဒါရိုက်တာတွေက အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ချုံးစုန်းဆီကိုသွားခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ခါးသီးစွာပြုံးရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်၊ "ဒါရိုက်တာတို့၊ ငါ ပိုပြီးမဝယ်ချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဘော့စ်က ငါတို့ကိုဒီလောက်ပဲရောင်းချင်တာ။ သူက အဲ့ဒါထက်ပိုပြီးရောင်းချင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဒါရိုက်တာ A က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သံသယဖြင့်ပြောသည်၊ "ဒါက ဘယ်လိုဘော့စ်မျိုးလဲ? ဘာလို့သူက ပိုပြီးစီးပွားရေးမလိုချင်ရတာလဲ?"

ဒါရိုက်တာ B ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဒီဘော့စ်က နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်။ သူက သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုရောင်းဖို့ ခြံဖွင့်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား? ဒါဆို ဘာလို့သူက မရောင်းရတာလဲ?"

ဒါရိုက်တာ A က ထပ်မံမေးသည်၊ "ဒါရိုက်တာဝမ်၊ အဲ့ဒီဘော့စ်ကို ငါတို့ဘက်က ဈေးနှုန်းကိုတိုးမြှင့်ပေးမယ်လို့ပြောလိုက်။ ဒီလိုဆို ငါတို့ကို စတော့ခ်ပိုပြီးဝယ်ယူခွင့်ပြုနိုင်မလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့က ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ဟိုတယ်တစ်ခုပဲ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စုစုပေါင်း ကတ်တီ ၁,၀၀၀ က မလုံလောက်ဘူး။"

တခြားဒါရိုက်တာတွေမှာလည်း တူညီတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီးသဘောတူကြသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ သူ ငါတို့ကိုပိုပြီးပေးနိုင်မလားကြည့်စမ်း။"

ဝမ်ချုံးစုန်းက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "ငါဒီအကြောင်းကိုဘော့စ်နဲ့ဆွေးနွေးပြီးပြီ။ သူက သိပ်ပြတ်သားတယ်။ ပိုပြီးမရောင်းချင်ဘူး။ ငါတို့ ဈေးနှုန်းကိုတိုးမြှင့်ပေးရင်တောင် သူက သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။"

တခြားဒါရိုက်တာတွေ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြီးမားသောတုံ့ဆိုင်းမှုဖြင့်ပြောကြသည်၊ "ဒါဆိုရင် ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ? ဖောက်သည်တွေက စိတ်မရှည်ဖြစ်ပြီး ငါတို့ကိုစွန့်ပစ်သွားရင်ရော?"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချုံးစုန်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါရိုက်တာတို့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ပစ္စည်းတစ်ခုက ရှားပါးလေလေ၊ အဲ့ဒါက ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိလေလေပဲ။ ငါတို့ဖောက်သည်တွေက ငါတို့ကိုစွန့်ပစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ကျန်းမာရေးတန်ဖိုးနဲ့အတူ ငါတို့မှာ သစ္စာရှိတဲ့ဖောက်သည်တွေရှိလိမ့်မယ်။"

"အဲ့ဒါက အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သူတို့ကိုဒီလောက်ကြာကြာတန်းစီစောင့်ခိုင်းလို့မရဘူးဟုတ်?" ဒါရိုက်တာ C က မျက်လုံးကျဉ်းပြီးပြောသည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "ဟားဟား၊ ငါ့အဖြေက တူတူပဲ။ ရှားပါးလေလေ၊ အဲ့ဒါက ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိလေလေပဲ။ သူတို့သာ ငါတို့ဟိုတယ်ရဲ့အစားအစာကိုစားချင်ရင် တန်းစီစောင့်ရမယ်။ ဧည့်သည်အများစုမှာ အဲ့လိုလုပ်ဖို့စိတ်ရှည်မှုရှိတယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်တယ် ။"

"ဒါရိုက်တာဝမ်၊ တကယ်ပဲ ပိုဝယ်လို့မရနိုင်ဘးလား?" ဒါရိုက်တာ B က အရှုံးမပေးသေးဘဲမေးသည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီဘော့စ်က သိပ်စည်းကမ်းရှိတယ်။ သူက ငါတို့ကို တစ်ကတ်တီပိုပြီး ဒါမှမဟုတ် တစ်ကတ်တီလျော့ပြီးရောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ထောင်ကတ်တီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့လိုချင်တဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်အမျိုးအစားတွေကိုတော့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။"

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူကလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသိသလောက်ဆိုရင် ဘော့စ်ရှောင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဧကရာပေါင်းများစွာစိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒါတွေကိုရောင်းရမှာပဲလေ။ သို့ပေမယ့် သူက Z မြို့မှာ မိတ်ဖက်နှစ်ယောက်ပဲရွေးချယ်ခဲ့သည်။ တစ်ယောက်က ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်။ ရုတ်တရက် ဝမ်ချုံးစုန်းက အတွေးတစ်ခုရသွားသည်။

သူက ဒါရိုက်တာတွေကိုပြောသည်၊ "ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ငါတို့ ဘော့စ်ဆီကနေဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပိုပြီးမရနိုင်ပေမယ့် တခြားလမ်းကြောင်းတွေကနေရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းက ပိုမြင့်လိမ့်မယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ဒါရိုက်တာ A က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ "တခြားလမ်းကြောင်းတွေ? ဘယ်တခြားလမ်းကြောင်းတွေလဲ? ပြီးတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဘယ်လောက်ဈေးကြီးလဲ?"

စီးပွားရေးသမားတွေက အမြတ်ကိုတန်ဖိုးထားကြသည်။

ဘယ်စီးပွားရေးသမားမဆို ကုန်ကျစရိတ်ကိုချွေတာပြီး အမြတ်ကိုတိုးမြှင့်ချင်ကြသည်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "Z မြို့မှာ ဘော့စ်ရှောင်က မိတ်ဖက်နှစ်ယောက်ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်က ငါတို့ဟိုတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့ အဲ့ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ကိုတိုက်ရိုက်သွားပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပိုပြီးဝယ်နိုင်တယ်။"

ဒါရိုက်တာ B က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တခြားဟိုတယ်တွေကလည်း အဲ့ဒီဆိုင်ကနေဝယ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးလား?"

ဝမ်ချုံးစုန်းက သူ့လက်တွေကိုဖြန့်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တာပေါ့။"

"အဲ့ဒါဆို ငါတို့ဖောက်သည်တွေကိုဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မယ်။"

တခြားဒါရိုက်တာတွေ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့သာဘာမှမလုပ်ရင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တခြားဟိုတယ်တွေကဝယ်ယူသွားနိုင်တယ်။ သို့သော် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ကနေဝယ်တာက ပိုဈေးကြီးလိမ့်မယ်။

ဝမ်ချုံးစုန်းက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါရိုက်တာတို့ ဒီအကြောင်း ပြန်ပြီးစဉ်းစားကြည့်လိုက်ကြရင်ရော?"

ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ကဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်ဈေးကြီးပေမယ့် စီးပွားရေးက သိပ်လူကြိုက်များတယ်။ သဘာဝကျကျပဲ အဲ့ဒါက သူ့ရွယ်တူတွေရဲ့မနာလိုမှုနဲ့လောဘကြီးမှုကိုဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်။

ဒါက အထူးသဖြင့် ချောင်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့ဘော့စ်အတွက်မှန်တယ်။ သူက ကျန့်ချင်းဟွာနဲ့အတူထောင်ယွမ်ရွာကိုသွားခဲ့ပေမယ့် သူက ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်။ နာကြည်းမှုက သူ့နှလုံးသားထဲမှာပိတ်မိနေနှင့်ပြီ။

အခု သူက ကျန့်ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်က သိပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ဆိုင်ကြီးတွေဆီက စီးပွားရေးကိုခိုးယူသွားတာကိုမြင်တော့ သူ ဒေါသူပုန်ထနေသည်။ ချောင်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့ဘော့စ် ချောင်ရှီလျန်က မနာလိုမှုကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေနီရဲသွားသည်အထိပင်။

ထိုအချိန်က သူကလည်း ထောင်ယွမ်ရွာကိုသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး ကျန့်ချင်းဟွာကို တစ်ဦးတည်းမူပိုင်ခွင့်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲ?

ကောင်းပြီ၊ ဘော့စ်ချောင်ကိုဖြေရရင် ဒါက သူက မောက်မာတဲ့သဘောထားရှိပြီး သူက တမင်နောက်ကျလာခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူက ရှောင်လင်းယွီဆီကပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလိုအပ်ပေမယ့် သူက ရှောင်လင်းယွီကပဲ သူ့ကိုလိုအပ်နေသလိုသလိုပြုမူခဲ့သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီကိုဒီလိုဒုက္ခခံစားစေမှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ရှောင်လင်းယွီကလည်း ဒီလူကိုကျေနပ်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နှိမ့်ချမှာမဟုတ်ဘူး။

သူမက သူမသီးနှံတွေရဲ့တန်ဖိုးကိုသိတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ဒီလူရဲ့လက်လီဆိုင်တွေကိုမလိုအပ်ဘူး။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ အခုထိတောင် ချောင်ရှီလျန်က အဲ့ဒါကိုမသိရှိသေးဘူး။

သူက ဒေါသနဲ့နာကြည်းမှုတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက တစ်ခုခုလုပ်ရမယ်။

***