မေးခွန်းထုတ်ခြင်း

"ဒါဆို၊ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ၊ မစ္စစ်လင်း? ရှင်ပဲ ကျွန်မဆိုင်ကိုနေ့တိုင်းလာတယ်လို့ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား? ကျွန်မတို့ သက်သေကိုနှိုင်းယှဉ်ကြမလား?" ကျန့်ကတော်က ခပ်ရေးရေးပြုံးသော်လည်း စူးရှစွာမေးသည်။

ကျန့်ကတော်သည် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိသည်။

ရန်ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း သူမသည် ဘေးမှလေ့လာနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤအမျိုးသမီးကိုမသိသော်လည်း သူမက သူတို့ကိုပြဿနာရှာရန်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမက သူတို့၏ဆိုင်၏ဂုဏ်သတင်းကိုအသရေဖျက်ရန်ရည်ရွယ်သောအရာများကို ဆက်တိုက်ပြောနေခဲ့သည်။ ကျန့်ကတော်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး သူတို့၏ပြိုင်ဘက်များ၏ရင်းနှီးသောမျက်နှာများနှင့် သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်က လှောင်ပြုံးတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမသည် ဤအမျိုးသမီးက သူတို့၏စီးပွားရေးကိုဖျက်ဆီးရန် သူတို့၏ပြိုင်ဆိုင်မှုကငှားရမ်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုစိတ်ငြိမ်ရန်သတိပေးခဲ့သည်။

သူမ၏ယောက်ျားသည် ဤကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သောအမျိုးသမီးနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အားကိုးရာမဲ့နေသည်။ သူက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ဤအမျိုးသမီးနှင့်ဆက်ဆံရန် သူမ၏အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းရှို့ဖန်က ပြုံးနေသောကျန့်ကတော်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြစ်ရှိခြင်းနှင့်ထိတ်လန့်ခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများ လှည့်ပတ်နေပြီး သူမ၏တုံ့ပြန်မှုသည် လျင်မြန်သည်။ သူမက ချက်ချင်းပြန်ပြောသည်၊ "နင် ဗီဒီယိုတွေကိုဖျက်ပစ်ခဲ့လား၊ မဖျက်ပစ်ခဲ့လားဆိုတာကို ဘယ်သူသိမှာလဲ?"

နားထောင်နေသော ဒါရိုက်တာလီနှင့်အခြားသူများက ချောင်ရှီလျန်အား လက်မကြီးထောင်ပြပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "အံ့ဩစရာပဲ! ဒါရိုက်တာချောင်၊ ခင်ဗျားက ဒီလောက်အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ကိုဘယ်ကရှာခဲ့တာလဲ? သူက ကြမ်းတမ်းပြီး လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်တတ်တယ်!"

ချောင်ရှီလျန်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မြောင်ဖုန်းဟွာလိုမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ဆက်ဆံဖို့ ငါတို့က သူမထက်ပိုပြီး ထက်မြက်တဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ကိုရှာရမယ်!" စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှိသူများသည် ကျန့်ချင်းဟွာ၏ဇနီးသည် မည်မျှထက်မြက်ကြောင်းသိကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျန့်ချင်းဟွာသည် သူတို့တွင်ပြဿနာရှိသောဖောက်သည်တစ်ယောက်ရှိသောအခါ ဘာမှမပြောနိုင်ပေ။ အရာအားလုံးကိုဖြေရှင်းခဲ့သူမှာ မြောင်ဖုန်းဟွာဖြစ်သည်။

လင်းရှို့ဖန်၏မေးခွန်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မြောင်ဖုန်းဟွာက ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား၊ သူမက ရယ်မောပြီးခပ်ကျယ်ကျယ်ပြန်အော်သည်၊ "ကျွန်မက စောင့်ကြည့်ကင်မရာရိုက်ကူးချက်ရဲ့အချိန်ပြအိုင်ကွန်ကို ပြောင်းနိုင်တယ်လို့ထင်နေတာလား?"

လင်းရှို့ဖန်က သူမ၏လက်များကိုသူမ၏ခါးပေါ်တင်ပြီး မောက်မာစွာပြောသည်၊ "ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? ဒီခေတ်သစ်နည်းပညာခေတ်မှာ အတုလုပ်လို့မရတဲ့အရာဘာမှမရှိဘူး။ ကင်မရာတွေက မင်းတို့ပိုင်တာ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့က ရိုက်ကူးချက်အားလုံးအပေါ်မှာ အပြည့်အဝထိန်းချုပ်မှုရှိတယ်!"

ကျန့်ချင်းဟွာနှင့်သူ၏ဇနီး၊ "...." ဤအမျိုးသမီးသည် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ပြီးလာခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့ဘာပဲပြောပြော၊ ဤအမျိုးသမီးက ပြန်ပြောနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ယာယီအားဖြင့် ကျန့်ကတော်ပင်လျှင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ပေ။

သူတို့၏တိတ်ဆိတ်မှုကိုသတိပြုမိသောအခါ လင်းရှို့ဖန်က ချက်ချင်းရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "ငါပြောတာမှန်တယ်မလား! မင်းတို့မှာအခုဘာမှပြောစရာမရှိတော့ဘူးဟုတ်?"

ထိုအချိန်တွင် လီမိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်၏ဒါရိုက်တာလီ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ကျန့်ချင်းဟွာရှေ့တွင်ရပ်ပြီး တရားမျှတမှုအသိဖြင့်ပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ ငါတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာဆိုင်နီးချင်းတွေဖြစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မင်းက ဒီလောက်မည်းနက်တဲ့နှလုံးသားရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုမသိခဲ့ဘူး။

မင်းဘယ်လိုလုပ်များ မင်းရဲ့ဖောက်သည်တွေကို ဒီလိုအန္တရာယ်ရှိတဲ့သီးနှံတွေဘယ်လိုရောင်းရတာလဲ။ သူတို့ထဲကအများစုက မင်းကိုနှစ်ပေါင်းများစွာမကြာခဏလာခဲ့တဲ့မင်းရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေတောင်ဖြစ်ကြတယ်!"

ဒါရိုက်တာကျန်းကလည်း လာပြီးတင်းမာစွာပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်၊ မင်းက ပိုက်ဆံအတွက်ဒီလိုအရာမျိုးကိုဘယ်လိုလုပ်ရတာလဲ? မင်းရဲ့အသိစိတ်က မနာကျင်ဘူးလား?"

ကျန့်ချင်းဟွာ၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူက သူ၏ပြိုင်ဘက်များက သူ့ကိုလှောင်ပြောင်ရန်လာသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန့်ကတော်က စူးရှစွာပြန်ပြောသည်၊ "ကျွန်မပြောမယ်၊ ဒါရိုက်တာလီနဲ့ဒါရိုက်တာကျန်း၊ အမှန်တရားက မတွေ့ရှိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့နာမည်ကိုမအသရေဖျက်နဲ့။ အရာအားလုံးက ဒီအမျိုးသမီးရဲ့စကားတွေအပေါ်မှာအခြေခံနေတာ။ ပြီးတော့..." ကျန့်ကတော်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီးကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "လောင်ကျန့်နဲ့ကျွန်မက ဒီမှာနှစ်ပေါင်းများစွာစီးပွားရေးလုပ်ခဲ့ကြတာ။ ကျွန်မတို့ ဘယ်တုန်းက ဖောက်သည်တစ်ယောက်ကိုထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ?"

"ကျွန်မယုံကြည်တယ် ကျွန်မတို့ရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက လောင်ကျန့်နဲ့ကျွန်မရဲ့စရိုက်ကိုသိတယ်ဆိုတာကို။ နေ့စဉ်ဝယ်ယူမှုလုပ်ဖို့ငါတို့ဆိုင်ကိုလာခဲ့တယ်လို့ပြောတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့အမျိုးသမီးနဲ့ပတ်သက်ပြီး လောင်ကျန့်နဲ့ကျွန်မ မနေ့ကမတိုင်ခင်အထိ သူ့ကိုမမြင်ဖူးဘူး။ ကျွန်မယုံကြည်တယ် ကျွန်မတို့ရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက အဲ့ဒါကိုအတည်ပြုနိုင်တယ်ဆိုတာကို။"

ကျန့်ကတော်၏စိတ်သည် စူးရှသည်။ ထိုအမျိုးသမီးက သူတို့၏ပုံမှန်ဖောက်သည်များကို သူတို့အပေါ်ဆန့်ကျင်ရန်စုစည်းနေသောကြောင့် သူမသည် တူညီသောအရာကိုလုပ်လိမ့်မည်။ သူမသည် ပုံမှန်ဖောက်သည်များကို ဝိုင်းဝန်းဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးရန်တောင်းပန်လိမ့်မည်။

"အမျိုးသမီး၊ ရှင် ငါတို့ဆိုင်ကနေ နေ့တိုင်းဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်တယ်လို့ပြောတယ်နော်။ ကျွန်မ ရှင့်ကိုမေးမယ်၊ ရှင် နေ့တိုင်းဘယ်အချိန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လာတာလဲ? ပုံမှန်အားဖြင့် ဘယ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ပြီးတော့ ငွေရှင်းကောင်တာမှာထိုင်တာ ဘယ်သူလဲ?"

"ဒါ့အပြင် ရှင် ကျွန်မရဲ့ဘယ်အစစ်အမှန်ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေကိုသိလဲ? ကျွန်မတို့ဆိုင်ကိုနေ့တိုင်းမကြာခဏလာတယ်လို့ပြောကတည်းက ကျွန်မရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားမှာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ဘယ်ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက ရှင့်သူငယ်ချင်းတွေလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မရဲ့ဘယ်ပုံမှန်ဖောက်သည်က ရှင့်ကိုတကယ်သိလဲ?"

ကျန့်ကတော်၏စကားများသည် အလွန်သာမန်ပုံရသော်လည်း ဝါကျတိုင်းသည် အလွန်ထက်ရှသည်။ အဓိကစကားလုံးမှာ ပုံမှန်ဖောက်သည်များဖြစ်သည်။

မင်းက နေ့တိုင်းဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လာခဲ့တယ်လို့မပြောခဲ့ဘူးလား? ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေက မင်းကိုမမြင်နိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြားပုံမှန်ဖောက်သည်တွေကရော?

ကျန့်ကတော်သည် လောင်းကြေးတစ်ခုပြုလုပ်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ပုံမှန်ဖောက်သည်များ လာဘ်ထိုးခံထားရသလား၊ မခံထားရသလားဆိုသည်ကိုမသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသိသည်မှာ သူမ၏ပုံမှန်ဖောက်သည်အများစုသည် ကောင်းမွန်သောနေထိုင်မှုအဆင့်အတန်းရှိကြသည်။ သူတို့အတွက် လာဘ်ထိုးခံရရန် လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန့်ကတော် စကားဆုံးသည်နှင့် ပုံမှန်ဖောက်သည်အချို့က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်၊ "ငါ ဒီဆိုင်ကိုနေ့တိုင်းမကြာခဏလာတယ်။ ဘော့စ်ကျန့်နဲ့သူ့ဇနီးနဲ့ရင်းနှီးတယ်။ ငါ သူတို့ရဲ့စရိုက်ကိုလေးစားတယ်။

သူတို့မှာ အော်ဂဲနစ်နဲ့သာမန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနှစ်မျိုးလုံးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က တကယ်ပဲအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အရသာသိပ်ကောင်းပြီး ငါတို့ကျန်းမာရေးအတွက်တကယ်ကောင်းတယ်လို့ထင်တယ်။

ငါ့မိသားစုက သူတို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားနေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ ဘာအဆင်မပြေမှုမှမခံစားရဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါ့အကြီးဆုံးမြေးက ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် သူက စိတ်ရှင်းလင်းပြီးအာရုံစိုက်နိုင်လာခဲ့တယ်။ သူက ညမှာနှစ်ခြိုက်စွာအိပ်စက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်နေ့မှာ သူက စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ကျောင်းသွားခဲ့တယ်။ ဆရာမကတောင် သူက သူ့လေ့လာမှုတွေမှာ တိုးတက်မှုလျင်မြန်လာတယ်ဆိုပြီးပြောခဲ့တယ်။"

"ဦးလေးဟယ်၊ အခုရှင်ပြောမှ ကျွန်မသတိထားမိတယ် ကျွန်မမြေးမလေးကလည်း အတူတူပဲ။ အရင်က ကျွန်မမြေးမလေးက အစားအသာက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး သိပ်အစားရွေးတတ်တယ်။ သူက သိပ်ဆိုးပြီးတော့ အတန်းထဲမှာစကားပြောရတာကိုကြိုက်တယ်။ စာသင်ချိန်တွေဆို သူ့ဘေးကကျောင်းသားတွေကိုအမြဲတမ်းအနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့တယ်။ သူ့ဆရာမ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်နှကြိမ်တောင် တိုင်ခဲ့လဲဆိုတောင် ရေလို့တောင်မနိုင်တော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သူ့ကိုဒီမှာရှိတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုချက်ပြုတ်ကျွေးကတည်းက သူက အစာစားချိန်တွေမှာသိပ်အစားမရွေးတော့ဘူး။ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်မ သူ့ကိုကျောင်းသွားကြိုတဲ့အခါ ဆရာမက သူ့ကိုတောင် ချီးကျူးလိုက်သေးတယ်! သူက အတန်းထဲမှာသိပ်အာရုံစိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက တခြားကျောင်းသားတွေကိုအနှောင့်အယှက်မပေးခဲ့ဘူးဆိုပြီးလေ!

ဒါပေမဲ့ အခုသူက သူငယ်ချင်းတွေအစား ကျွန်မကိုအနှောင့်အယှက်ပေးနေတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဒီမှာရှိတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုနေ့တိုင်းစားချင်လို့တဲ့လေ။ ဟားဟား!"

"ငါတို့က ဒီမှာရှိတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစတင်ဝယ်ယူခဲ့ကတည်းက အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ။ ငါ့မိသားစုမှာဘာမှမမှားဘူး။ တကယ်တော့ ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးက အများကြီးလန်းဆန်းတယ်လို့ခံစားမိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့မြေးမလေးရဲ့လေ့လာမှုတွေက တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါက ဒီကောလဟာလတွေကိုလုံးဝမယုံကြည်ဘူး။"

အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ပြောသည်၊ "ဒါ့အပြင် ငါကြားဖူးတာက ကျွင်းဟောင်ဟိုတယ်ကလည်း ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့လုပ်ထားတဲ့ဟင်းလျာတွေကိုတည်ခင်းနေတယ်တဲ့။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ဓာတ်ခွဲခန်းမှာစမ်းသပ်ပြီးပြီ။ ဒီသီးနှံတွေက ဟော်မုန်းတွေနဲ့လုံးဝမထိုးသွင်းထားဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထဲမှာ လူတွေရဲ့ကျန်းမာရေးကိုထိန်းညှိပေးနိုင်ပြီး လူတွေကိုပိုပြီးစွမ်းအင်ပြည့်ဝစေတဲ့ တက်ကြွတဲ့မော်လီကျူးတစ်မျိုးပါရှိတယ်။"

ဒီအဘိုးကြီးက သူအငြိမ်းစားမယူခင်မှာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ သဘာဝကျကျပဲ သူက အဆက်အသွယ်ကောင်းများရှိခဲ့သည်။ လူတွေက သူလိုချင်တဲ့ဘယ်သတင်းအချက်အလက်ကိုမဆို သူ့ကိုပို့ပေးလိမ့်မည်။

"လောင်ကျန်း၊ လောင်ဟယ်၊ ရှင်တို့‌ပြောတာသိပ်မှန်တယ်။ ကျွန်မယောက်ျားငယ်ငယ်တုန်းက သူက သူ့ခြေထောက်တွေထိခိုက်ခဲ့တယ်လေ။ ရာသီဥတုအေးလာတာနဲ့ ခြေထောက်က အရမ်းနာလာရော။

အဲ့ဒါက ငါတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုစိုးရိမ်စေခဲ့တယ်။ ဆောင်းရာသီက ရောက်ခါနီးတာနဲ့ ဘာများလုပ်ရတော့မလဲဆိုပြီးလေ?" အဘွားကြီးတစ်ယောက်က ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ဒီမှာရှိတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် သူ့အခြေအနေက အများကြီးတိုးတက်လာခဲ့တယ်! သူ့ခြေထောက်တွေက အရင်လောက်တောင်မနာကျင်တော့ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ငါတို့လည်း အရမ်းဝမ်းသာသွားတယ်။ မင်းတို့ ငါတို့ကလေးတွေက သူ့ခြေထောက်တွေကိုကုသဖို့ကြိုးစားရင်း ဘယ်လောက်ကုန်ကျခဲ့လဲဆိုတာကိုမသိဘူး။ သူတို့က သူ့ကိုဆေးရုံကြီးတွေနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ဆရာဝန်တွေဆီကိုပို့ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချည်းနှီးပဲ။ ဖြေရှင်းချက်က သာမန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ!"

ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက သူတို့ရဲ့ဇာတ်လမ်းတွေကိုမျှဝေခဲ့ကြသည်။ အစာအဆိပ်သင့်တဲ့ဘယ်သူမှမရှိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လင်းရှို့ဖန်ကိုသံသယဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက မင်း ဒီမှာနေ့တိုင်းမကြာခဏလာတယ်လို့ပြောတယ်။ ငါကလည်း ဒီမှာနေ့တိုင်းဝယ်နေကျဖောက်သည်ပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ငါ မင်းကိုအရင်ကတစ်ခါမှမမြင်ဖူးရတာလဲ? ငါက အသက်ကြီးနေပြီဆိုပေမဲ့ ငါ့ မှတ်ဉာဏ်ကတော့ အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းကို ကြည့်ရတာ သိပ်မရင်းနှီးဘူး။"

"ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း သူ့ကိုလည်းမမြင်ဖူးဘူး။ သူ့ရဲ့ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနဲ့ဆို မမှတ်မိစရာအကြောင်းမှမရှိတာ။"

"ဟုတ်တယ်။ သူဝတ်စားထားပုံက လူတွေကိုအာရုံစိုက်မိစေတယ်လေ။ ငါက ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ကိုနေ့တိုင်းလာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ကိုအရင်ကမမြင်ဖူးဘူး။ ကျန့်ကတော်ပြောတာမှန်နိုင်မလား? သူ ဒီမှာဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လာတဲ့အခါ ကိုယ်ဖျောက်ပြီးများလာတာလား?"

ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ရှေ့သို့ထွက်လာကြသည်။

ကျန့်ကတော်က တိတ်တဆိတ်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီပုံမှန်ဖောက်သည်တွေက သူတို့မိသားစုရဲ့စရိုက်ကိုယုံကြည်နေတုန်းပဲ။

ကျန့်ကတော်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်၊ "မစ္စစ်လင်း၊ ရှင်ကြားလား? ဒါတွေက ကျွန်မတို့ဆိုင်ရဲ့အစစ်အမှန်ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေပဲ။"

"ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ပုံမှန်ဖောက်သည်လို့ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မယောက်ျားရော ကျွန်မရော ရှင့်ကိုအရင်ကမမြင်ဖူးဘူး။ အခု ဒီပုံမှန်ဖောက်သည်တွေကတောင် ရှင့်ကိုမမှတ်မိနိုင်ဘူး။ ရှင်ဘာပြောစရာရှိလဲ?"

ထို့နောက် လင်းရှို့ဖန်၏တုံ့ပြန်မှုကိုမစောင့်ဘဲ ကျန့်ကတော်က သူမ၏ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီးပြောသည်၊ "ဥက္ကဋ္ဌလီ၊ ဥက္ကဋ္ဌကျန်း၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ အမှန်တရားမပေါ်ပေါက်ခင်မှာ ပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ရမလား?"

ဥက္ကဋ္ဌလီနှင့်ဥက္ကဋ္ဌကျန်းတို့ ဒေါသူပုန်ထနေကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျန့်ကတော်က အသာစီးရနေပြီး သူတို့က တကယ်ပဲဘာမှပြောစရာမရှိခဲ့ပေ။

လင်းရှို့ဖန်က အစစ်အမှန်ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေရဲ့သက်သေခံချက်တွေကိုနားထောင်ပြီး သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခဏလောက် သူမက ဘယ်လိုငြင်းခုံပြီးတုံ့ပြန်ရမလဲမသိတော့ပေ။

ထို့နောက် သူမက မသိစိတ်ဖြင့် ချောင်ရှီလျန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အရိပ်အမြွက်ကိုရရှိပြီးနောက် သူမက လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်ပြီးကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "ဟမ့်။ ဒီလူတွေက မင်းသူငယ်ချင်းတွေပဲ။ သူတို့က မင်းကလာဘ်ထိုးထားတာဖြစ်နိုင်တယ်! ဒီတော့ သူတို့က မင်းအတွက်ပြောမှာပဲ။"

"ဒါ့အပြင် ငါက ဒီကိုနေ့တိုင်းမလာရင်ရော? ငါက မနေ့ကဒီကိုလာခဲ့တယ်။ ငါ့ယောက်ျားက မနေ့ကမင်းရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကိုစားပြီး ဆေးရုံတင်ထားရတယ်။

ဒါကိုရော မင်းဘယ်လိုရှင်းပြမှာလဲ? ငါ့မိသားစုမင်းရဲ့သီးနှံတွေကိုစားလို့ အဆိပ်သင့်ခဲ့တာပဲ!"

ကျန့်ကတော်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးမေးသည်၊ "ဒါဆို ရှင့်မိသားစုမှာဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ?"

"အဲ့ဒါက မင်းအလုပ်လား?" လင်းရှို့ဖန်က ဒေါသတကြီးပြောသည်။

ကျန့်ကတော်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်မအလုပ်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုရှင်က ရှင့်မိသားစုက ကျွန်မတို့သီးနှံတွေကြောင့်အဆိပ်သင့်တယ်လို့ပြောနေတော့ ကျွန်မအလုပ်ဖြစ်သွားပြီပေါ့။"

လင်းရှို့ဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျန့်ကတော်က ဆက်ပြောသည်၊ "ရှင့်ယောက်ျားက အဆိပ်သင့်တယ်လို့ပြောတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မသိချင်တယ်၊ သူ ဘယ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစားခဲ့လဲ၊ ဘယ်လောက်စားခဲ့လဲ၊ သူအဆိပ်သင့်ဖို့ဘယ်လောက်ကြာခဲ့လဲ?"

ကျန့်ကတော်က ဒီမှာထောင်ချောက်အများအပြားတူးခဲ့ပြီး အဲ့ဒါက အမျိုးသမီးရဲ့စိတ်ကိုစမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။

ဘေးမှာနားထောင်နေတဲ့ဒါရိုက်တာလီက သူ့ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီးပြောချင်ခဲ့တယ်၊ "ငါပြောမယ်၊ မြောင်..."

"ကျွန်မ ရှင့်ကိုမေးနေတာမဟုတ်ဘူး။ ပါးစပ်ပိတ်ထား!" ကျန့်ကတော်က အမိန့်ပေးသည်။

ဒါရိုက်တာလီ၊ "..."

လူတိုင်း၊ "..."

သူတို့က ကျန့်ကတော်က သိပ်ကြမ်းတယ်လို့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကြားဖူးကြသည်။

"မစ္စလင်း၊ ရှင်ဖြေလေ? ရှင် ဒါကိုဒီလောက်ကြာကြာစဉ်းစားဖို့လိုနေတာလား?" ကျန့်ကတော်က ဖိအားပေးသည်။

လင်းရှို့ဖန်က ချောင်ရှီလျန်ဘက်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ကျန့်ကတော်က ပါးနပ်တဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက လှုပ်ရှားပြီး လင်းရှို့ဖန်နဲ့ချောင်ရှီလျန်ရဲ့မျက်လုံးချင်းဆက်သွယ်မှုကိုပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။ သူမက ချောင်ရှီလျန်က ဒီနောက်ကွယ်မှာရှိရမယ်ဆိုတာကို ၁၀၀% သေချာနေပြီ။

သို့သော် သူမမှာ အခုလောလောဆယ်သက်သေမရှိခဲ့ပေ။

ချောင်ရှီလျန်က မြောင်ဖုန်းဟွာက သူ့အမြင်ကိုပိတ်ဆို့လိုက်တဲ့အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက သူမက တမင်လုပ်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲလုပ်ခဲ့တာလားဆိုတာကိုမသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြစ်ခဲ့ရင် သူမက သူ့ကိုသံသယဝင်ရမယ်ဆိုတာသိသာထင်ရှားတယ်။

အကယ်၍ ဒါက မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါက သိပ်တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်။

"မစ္စစ်လင်း၊ ဆက်ပြောပါ!" ကျန့်ကတော်က သူမကိုထပ်မံတိုက်တွန်းသည်။

လင်းရှို့ဖန်က အံကြိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ငါ့ယောက်ျားက ခရမ်းချဉ်သီး၊ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ခရမ်းသီးစားခဲ့တယ်။ နာရီဝက်အကြာမှာ သူလဲကျသွားခဲ့တယ်။"

ကျန့်ကတော်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ရှင့်ယောက်ျားက ဘယ်အချိန်စားခဲ့တာလဲ? မနက်ခင်းမှာ၊ နေ့လယ်မှာ၊ ဒါမှမဟုတ် ညမှာလား?"

"ညမှာ!" လင်းရှို့ဖန်က ပြောသည်၊ "ပြီးခဲ့တဲ့ညက သူညစာစားခဲ့တယ်။ နာရီဝက်အကြာမှာ သူလဲကျသွားခဲ့တယ်။"

"ဒါဆိုဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုဘယ်အချိန်ဝယ်ခဲ့တာလဲ?"

"မနက်ခင်းကိုးနာရီလောက်မှာ!" ဒါက ဘော့စ်ကျန့်က ပြန်ဖြေတာ။ "မနေ့က သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ဖို့လာတုန်းက သူက ငါနဲ့သိပ်ရင်းနှီးသလိုပြုမူဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ငါလည်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားတော့ အဲ့အချိန်ကို သေချာမှတ်မိနေတာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း ဆိုင်ထဲမှာရှိနေခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ကိုသူငယ်ချင်းဟောင်းတွေလိုနှုတ်ဆက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့ကိုတောင်မသိခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်က ငါလည်းစိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်" အဘွားကြီးတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီအချိန်ကသူမကိုမြင်ခဲ့တယ်။"

လင်းရှို့ဖန်က သူမရဲ့လက်ကိုမြှောက်ပြီး မောက်မာစွာပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ အမှန်ပဲ။ ငါ မနက်ခင်းမှာဝယ်ခဲ့တာ!"

ကျန့်ကတော်က မေးသည်၊ "ရှင် မနက်ကတည်းက ဝယ်ထားတယ်ဆိုတော့ နေ့လယ်စာအတွက်ချက်ပြုတ်ခဲ့တာလား?"

"ဟုတ်တာပေါ့!" သူမက မစဉ်းစားဘဲပြန်ဖြေသည်။

"ရှင့်မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက်နေ့လယ်စာလုပ်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် ရှင့်ယောက်ျားအတွက်ပဲလား?"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာလဲ။ ဘယ်သူက လူတစ်ယောက်အတွက်နေ့လယ်စာလုပ်မှာလဲ? မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက်ပေါ့!"

"ဒါဆိုရင်တော့ ညစာကရော? အဲ့ဒါက ရှင့်ယောက်ျားအတွက်ပဲလား?"

"ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ!"

လူအုပ်၊ "..."

ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနေပြီ။

***