ထက်မြက်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု

ရှောင်လင်းယွီ အဖေရှောင်နှင့်အခြားသူများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူမသည် ကျန့်ကတော်၏ တည်ငြိမ်သော်လည်း ထက်မြက်သောမေးခွန်းထုတ်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းဝင်မသွားခဲ့ဘဲ လူအုပ်နောက်ကွယ်တွင်ရပ်ပြီး အခြေအနေကိုစစ်ဆေးရန် ခဏလောက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူအုပ်ပင်လျှင် ပြဿနာကိုမြင်နိုင်သည်။ ထက်မြက်သောရှောင်လင်းယွီသည် ဤစကားလုံးများမှ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းသိရှိသွားသည်။ သို့သော် သူမသည် လောလောဆယ်တွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း စိတ်အားထက်သန်သောလူအုပ်က ပြောခဲ့သည်။

"ဒီမှာ ပြဿနာရှိနေတာထင်ရှားနေပြီပဲ" ဟု လူငယ်တစ်ယောက်က ပြောသည်။

ချောင်ရှီလျန်ထံမှ အရိပ်အမြွက်မရရှိနိုင်သော လျူရှို့ဖန်သည် ဘာမှားနေသည်ကိုမသိခဲ့ပေ။ "မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

လူငယ်က ထောက်ပြသည်၊ "ကျန့်ကတော်က ခင်ဗျားကို ခင်ဗျားမိသားစုမှာဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲလို့မေးတယ်။ ခင်ဗျားက အဲ့ဒါကိုမဖြေခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါတို့က ခင်ဗျားနဲ့ခင်ဗျားယောက်ျားနှစ်ယောက်ပဲရှိတယ်လို့ယူဆမယ်။"

"ခင်ဗျားက မနေ့ကမနက်ခင်းမှာဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ခဲ့တယ်၊ နေ့လယ်မှာသူတို့ကိုချက်ပြုတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အတူတူစားခဲ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ ညနေမှာလည်းစားခဲ့ကြတယ်။ ဒါဆို မေးခွန်းက ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီဟင်းကိုပဲ အတူတူစားခဲ့ကြတာဆိုရင် ဘာလို့ခင်ဗျားက အကောင်းကြီးရှိနေပြီး ခင်ဗျားယောက်ျားက ဆေးရုံတင်ထားရတာလဲ?"

"ဒါ့အပြင် ခင်ဗျားက ပထမဆုံးရောက်လာတုန်းက ခင်ဗျားက ဒီမှာရှိတဲ့သီးနှံတွေကိုနေ့တိုင်းဝယ်နေခဲ့တယ်လို့လူတိုင်းကိုပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက သူတို့ကိုအချိန်ကြာကြာစားခဲ့ပြီးမှ ခင်ဗျားယောက်ျားက လဲကျသွားခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခု လူတွေအများကြီးက ခင်ဗျားက ဒီမှာပုံမှန်ဖောက်သည်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုသက်သေပြပြီးမှ ရုတ်တရက် ခင်ဗျားက ခင်ဗျားယောက်ျားက တစ်ကြိမ်ပဲစားပြီးနောက် အစာအဆိပ်သင့်သွားတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်? မဒမ်၊ ခင်ဗျားစကားတွေထဲက ကွဲလွဲမှုတွေကိုမမြင်ဘူးလား?"

လူအုပ်ထဲကတခြားလူတွေကလည်း လိုက်မီသွားကြသည်။

လင်းရှို့ဖန်က ဘယ်လောက်ပဲမိုက်မဲနေပါစေ၊ သူမလည်း ပြဿနာကိုသဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆို မဒမ်၊ ရှင့်ရဲ့စကားတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခုဆန့်ကျင်နေတယ်။ အဲ့ဒါက လုံးဝမယုံကြည်နိုင်စရာပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီလူငယ်ပြောခဲ့သလိုပဲ။ ရှင့်မိသားစုက အတူတူစားခဲ့ကတည်းက ဘာလို့ရှင့်ယောက်ျားကပဲအဆိပ်သင့်ပြီး ရှင်ကျတော့ အကောင်းအတိုင်းရှိနေရတာလဲ? ဒါက သိပ်သံသယဖြစ်စရာမကောင်းဘူးလား?" ကျန့်ကတော်က အခွင့်အရေးကိုယူပြီး ခက်ထန်စွာမေးသည်။

"ဟုတ်တယ်။ အကယ်၍ အဲ့ဒါက အစာအဆိပ်သင့်တာဆိုရင် အစားအစာစားခဲ့တဲ့လူတိုင်းက ထိခိုက်မှာပဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရယ်မောပြီးပြောသည်၊ "ဖြစ်နိုင်တာက အဆိပ်က သူ့ပစ်မှတ်ကိုရွေးချယ်လိမ့်မယ်။ ဟားဟား!"

"ဟားဟား..."

လင်းရှို့ဖန်က သူမက ကျန့်ကတော်ရဲ့ထောင်ချောက်ထဲကိုကျသွားပြီဆိုတာကိုသဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ ရုတ်တရက်စိုးရိမ်လာသည်။

သူမ သိပ်ပေါ့ဆခဲ့သည်။ သူမက အခြေအနေကိုကယ်တင်ချင်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုမသိခဲ့ဘူး။ သူမက ချက်ချင်း ချောင်ရှီလျန်ရဲ့ဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ချောင်ရှီလျန်က ကျန့်ကတော်က သူ့ကိုနောက်ထပ်မပိတ်ဆို့တော့အောင် စောစောကရွှေ့နှင့်ပြီ။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျန့်ကတော်က ဒါကိုသတိပြုမိနှင့်ပြီ။ သူမက သူမယောက်ျားကို လင်းရှို့ဖန်နဲ့ချောင်ရှီလျန်ကြားမှာရပ်ဖို့အချက်ပြလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် လင်းရှို့ဖန်က ချောင်ရှီလျန်ကိုကြည့်တဲ့အခါ ကျန့်ချင်းဟွာက ချက်ချင်းသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသုံးပြီး သူတို့ရဲ့အမြင်လိုင်းကိုပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

လင်းရှို့ဖန်သာရွှေ့ရင် ကျန့်ကတော်က သူမကိုစောင့်ကြည့်ပြီး သူမနဲ့အတူရွှေ့လိမ့်မယ်။

ချောင်ရှီလျန်သာရွှေ့ရင် ဘော့စ်ကျန့်က သူနဲ့အတူရွှေ့လိမ့်မယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်က လုံးဝဆက်သွယ်လို့မရခဲ့ဘူး။

ရုတ်တရက် သူတို့ စိုးရိမ်လာကြသည်။

ချောင်ရှီလျန်က အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဘော့စ်ကျန့်နဲ့သူ့ဇနီးက သူ့ကိုသံသယဝင်နှင့်ပြီဆိုတာကိုသိခဲ့သည်။ ချောင်ရှီလျန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကလူအုပ်ကသတိပြုမိမှာကိုကြောက်လို့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားလုပ်ဝံ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အဲ့ဒီမှာရှိတဲ့လူအုပ်က သူ့ပစ်မှတ်ဈေးကွက်ပဲ။ သူတို့သာ သူက ဒီတိုက်ခိုက်မှုနောက်ကွယ်မှာရှိနေတယ်ဆိုတာကိုသိရှိသွားရင် အဲ့ဒါက သူ့စီးပွားရေးကိုအကြီးအကျယ်ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ သူက တခြားဘော့စ်နှစ်ယောက်ကို လင်းရှို့ဖန်ကိုကူညီဖို့တစ်ခုခုပြောခိုင်းဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သို့သော် ကျန့်ကတော်က ဘော့စ်နှစ်ယောက်က ဘာမှမပြောခင်မှာ သူတို့ကိုချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်စေလိမ့်မယ်။

သူမရဲ့ဘော့စ်တွေရဲ့အကူအညီမရှိဘဲ လင်းရှို့ဖန်က စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ verzweiflung ထဲမှာ သူမက အော်ဟစ်သည်၊ "ငါက နည်းနည်းပဲစားခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ခံစွမ်းအားက ကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့်အဆိပ်မသင့်ခဲ့ဘူးလေ။"

ကျန့်ကတော်က ပြုံးသည်။ "ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ မစ္စစ်လင်းကိုရှင်းပြစေချင်သေးတယ်။ အစပိုင်းမှာ အစာအဆိပ်သင့်တာက ရှင့်မိသားစုက ကျွန်မဆိုင်ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုအချိန်ကြာကြာစားခဲ့လို့ဖြစ်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ရှင်က ရှင့်မိသားစုက တစ်ကြိမ်ပဲစားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းအဆိပ်သင့်ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ဒါ့အပြင် ရှင့်မိသားစုရဲ့အဆိပ်သင့်တဲ့ပုံစံက သိပ်ထူးဆန်းတယ်။ ဘာလို့ရှင့်ယောက်ျားကပဲအဆိပ်သင့်ပြီး တခြားဘယ်သူမှမဖြစ်ရတာလဲ? အဆိပ်က ဘယ်သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတာကိုသိနေတာလား?"

တစ်စုံတစ်ယောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ လူတွေအများကြီးက အမျိုးသမီးက တမင်ပြဿနာရှာဖို့အဲ့ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကိုနားလည်သွားကြသည်။ အစာအဆိပ်သင့်မှုဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အတုဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ဒါ့အပြင် မစ္စစ်လင်း၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့စကားပြောနေတာလေ။ ဘာလို့ရှင်က ဘော့စ်ချောင်ကိုအချိန်တိုင်းကြည့်နေရတာလဲ?" ကျန့်ကတော်က ပိုပြီးစူးရှပြီးတိုက်ရိုက်ပြောသည်။

"ဟမ်?" လူတိုင်းက လူအုပ်ထဲမှာပုန်းနေတဲ့ချောင်ရှီလျန်ကိုကြည့်ဖို့လှည့်လိုက်ကြသည်။

"ရှင် ဘော့စ်ချောင်ကိုသိသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှင်က သူ့ဆွေမျိုးလား?" ကျန့်ကတော်က မေးသည်။

ကျန့်ကတော်က လူအုပ်ထဲမှာရပ်နေတဲ့ချောင်ရှီလျန်ကိုလက်ညှိုးထိုးတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာ မည်းသွားသည်။ သူက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သူ့သွားတွေကိုတိတ်တဆိတ်ကြိတ်လိုက်သည်။

'ဒီမြောင်ဖုန်းဟွာ၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရဲတာလဲ...!'

"ဘော့စ်ချောင်၊ ရှင် ဒီကမစ္စစ်လင်းကိုသိသလား? မဟုတ်ရင် ဘာလို့သူက ရှင့်ကိုပဲဆက်တိုက်ကြည့်နေရတာလဲ?" ကျန့်ကတော်က နောက်ပြောင်သလိုဖြင့်မေးလိုက်သည်။

ချောင်ရှီလျန်၏အမူအရာ အစပိုင်းမှာခဲသွားပြီးနောက် သူက အတုပြုံးဖြင့်ပြောသည်၊ "ကျန့်ကတော်၊ ဘာလို့ကျွန်တော်က ဒီအမျိုးသမီးကိုသိရမှာလဲ?"

"အိုး၊ ရှင် သူ့ကိုမသိဘူးပေါ့?!" ကျန့်ကတော်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ရှင်တို့နှစ်ယောက်က စောစောကတည်းကတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အချက်ပြနေကြတာကို သေချာသတိထားမိလိုက်တာလေ။ ရှင်တို့က ဆွေမျိုးတွေမဟုတ်ဘူး၊ မိတ်ဆွေတွေမဟုတ်ဘူးဆိုမှတော့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မြင်မြင်ချင်းချစ်မိသွားကြတာလား?"

တစ်စုံတစ်ယောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျန့်ကတော်က တကယ်သတ္တိရှိတာပဲ။"

လင်းရှို့ဖန်က ဝက်တစ်ကောင်လိုဝတုတ်သည်။ သူမမျက်နှာက မိတ်ကပ်တွေနဲ့ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမနှုတ်ခမ်းတွေက သွေးလိုဖြစ်ပြီး သူမပါးနီက သူမပါးပြင်တွေကို မျောက်ဖင်နီလိုပုံဖော်ထားသည်။

ဘော့စ်ချောင်က အလတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ပြီး ဗိုက်ကြီးတစ်လုံးရှိပေမယ့် သူက တော်တော်ချောပြီး အောင်မြင်တဲ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုရှိသည်။ သူက လင်းရှို့ဖန်နဲ့တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ချစ်သွားမှာလား?

ဒါကြောင့် လူတွေအများကြီးက ရယ်မောမိကြသည်။

ချောင်ရှီလျန်က ဒေါသထွက်လွန်းလို့ အံကြိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာအတုပြုံးတစ်ခုကိုအတင်းလုပ်ထားရသည်၊ "ကျန့်ကတော်၊ ကျွန်တော့်ကိုမနောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်မှာဇနီးရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီလိုလူတစ်ယောက်နဲ့ဘယ်လိုလုပ်ချစ်သွားမှာလဲ... တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တဲ့လား?"

သူက သူ့အရသာခံနိုင်စွမ်းက အဲ့လောက်မနိမ့်ဘူးလို့ပြောချင်ခဲ့ပေမယ့် သူက လင်းရှို့ဖန်ကိုမစော်ကားနိုင်ဘူးဆိုတာကိုသဘောပေါက်သွားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက သူ့ကိုလွယ်လွယ်ကူကူရောင်းစားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ကတော်က ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။ သူမက ချောင်ရှီလျန်ကိုခပ်ရေးရေးပြုံးဖြင့်ကြည့်ရုံသာ၊ "အိုး၊ ဒီလိုဆိုရင် ဒါက မစ္စစ်လင်းကပဲ ရှင့်နဲ့တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ချစ်သွားတာဖြစ်ရမယ်။ တောက်တောက်။ မစ္စစ်လင်း၊ ရှင့်ယောက်ျားက ဆေးရုံမှာရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ဒီမှာတခြားယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားတယ်ပေါ့!"

လူတိုင်း၊ "..." ကျန့်ကတော်ရဲ့လျှာက တကယ်ထက်တာပဲ။ သူမက တစ်ခါမှမကျိန်ဆဲခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူမစကားတွေအားလုံးက ဆူးတွေနဲ့ပြည့်နေတယ်။

ဒါ့အပြင် သူမစကားတွေမှာတခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်လွှာရှိနေသေးတယ်။ သူမက ဘော့စ်ချောင်ကိုအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲဆွဲထည့်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။

အကြီးမားဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေက ဒီပြဿနာရှာသူ၊ မစ္စစ်လင်းက တကယ်ပဲဘော့စ်ချောင်နဲ့ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်။

အကယ်၍ ဒါက ပိုက်ဆံအတွက်မဟုတ်ရင် ဒါက အချစ်အတွက်ပဲ။

သူတို့ ဤသည်ကိုစဉ်းစားမိသောအခါ လူအချို့က ရုတ်တရက်ကြက်သီးထသွားကြသည်။ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ဘော့စ်ချောင်ရဲ့ပုံရိပ်က သူတို့စိတ်ထဲမှာပေါ်လာပြီး သူတို့က အဲ့ဒီပုံရိပ်ကိုခါထုတ်ခဲ့ရတယ်။

"မင်း... မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေမပြောနဲ့!" မစ္စစ်လင်းက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သူမမျက်နှာက နီလိုက်ဖြူလိုက်ဖြစ်နေသည်။ "ငါ့ဂုဏ်သတင်းကိုမအသရေဖျက်နဲ့။ ငါ... ငါ ဒီဘော့စ်ချောင်ကိုလုံးဝမသိဘူး။"

"ရှင် သူ့ကိုမသိဘူးဆို ဘာလို့ သူ့ကိုပဲဆက်တိုက်ကြည့်နေရတာလဲ?" ကျန့်ကတော်က ချက်ချင်းပတ်ခနဲမေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတော့ ရှင် သူ့အပေါ်မှာခံစားချက်တွေရှိတာကလွဲပြီး ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်ဘူး။"

"မင်း..." လင်းရှို့ဖန် ခဏစကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပေမယ့် မကြာမီတွင် သူမက ကျယ်လောင်စွာထပ်မံဆူပူသည်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒါက မင်းအလုပ်လား? ငါက လူအုပ်ထဲမှာဘယ်သူ့ကိုကြည့်နိုင်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမကြည့်နိုင်ဘူးဆိုတာကိုဆုံးဖြတ်ရအောင် မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ? ဘာလို့များ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်မလုပ်ရတာလဲ? ဒါ့အပြင် ဒီမှာလူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ဘယ်သူကများ ငါ ဘော့စ်ချောင်ကိုကြည့်နေတယ်လို့ပြောနိုင်သေးလဲ?"

လင်းရှို့ဖန်က မမိုက်မဲဘူး။ ငွေပေးချေခြင်းခံထားရမှတော့ သူမ ကောင်းကောင်းဖျော်ဖြေရမယ်။ လုံးဝလိုအပ်တဲ့အခြေအနေမျိုးကလွဲပြီး သူမရဲ့အလုပ်ရှင်ကိုသစ္စာဖောက်လို့မရဘူး။

ချောင်ရှီလျန် ဤသည်ကိုကြားပြီး တိတ်တဆိတ်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက တကယ်ပဲဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကိုသစ္စာဖောက်မှာကိုကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အဲ့လိုသာဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့ဂုဏ်သတင်းက ဆုံးရှုံးသွားမှာပဲ။ သူ့စီးပွားရေးအပေါ်သက်ရောက်မှုကလည်း ကြီးမားလိမ့်မယ်။

"တော်ပြီ။ ကျွန်မ မစ္စစ်လင်းကို ရှင့်ယောက်ျားက ကျွန်မတို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို အချိန်ကြာကြာစားလို့ အစာအဆိပ်သင့်တာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ကြိမ်ပဲစားပြီး အဆိပ်သင့်တာလားဆိုတာကိုရှင်းပြစေချင်ရုံပဲ။

ဒါ့အပြင် ဘာလို့တစ်မိသားစုလုံးစားတာတောင် ဘာလို့ ရှင့်ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ အဆိပ်သင့်ရတာလဲ?"

ရှင်းလင်းပြီးအေးစက်တဲ့အသံတစ်ခုက လူအုပ်နောက်ကွယ်ကနေထွက်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းက အရင်းအမြစ်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝါနုရောင်အပေါ်အင်္ကျီနဲ့ သိုးမွေးနဲ့လုပ်ထားတဲ့အဝါနုရောင်ဦးထုပ်ဆောင်းထားတဲ့ အရပ်ရှည်တဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က လူအုပ်အလယ်ကိုလျှောက်လာတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

သူမက ဖက်ရှင်ကျကျဝတ်ဆင်ထားတယ်၊ အရပ်ရှည်တယ်၊ ပြီးတော့ လှပတယ်၊ လူတိုင်းရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်နေသည်။

သူ့သမီးကိုကာကွယ်ဖို့ အဖေရှောင်က သူမနောက်ကနေကပ်လိုက်ခဲ့သည်။ ရွာကနေခေါ်လာသည် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်လူငယ်ကလည်း အဖေရှောင်နောက်ကနေလိုက်ခဲ့သည်။

"ဝိုး၊ ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ပဲလှတယ်။"

"ဒီမိန်းကလေးဝတ်ထားတဲ့အပေါ်အင်္ကျီကလည်း သိပ်လှတယ်။ အရပ်ရှည်တာက ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။ မင်း ဘာပဲဝတ်ဝတ်ရတယ်။" မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူမမျက်လုံးထဲမှာမနာလိုမှုနဲ့ပြောသည်၊ "ပြီးတော့ သူက မိတ်ကပ်မလိမ်းထားဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်လှနိုင်ရတာလဲ?"

သူမပတ်ပတ်လည်ကယောက်ျားတွေကိုမပြောနဲ့ မိန်းကလေးတွေတောင် ရှောင်လင်းယွီရဲ့အလှကိုအံ့ဩနေကြတယ်။ ယောက်ျားတွေအများကြီးက ရှောင်လင်းယွီလိုလှပတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ကိုမြင်တဲ့အခါ တံတွေးမျိုချမိကြသည်။

ဟုတ်သည်၊ ရှောင်လင်းယွီက သူမရဲ့အသွင်အပြင်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ဆူညံသံကို လုံးဝလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

သူမက လင်းရှို့ဖန်ရှေ့မှာတိုက်ရိုက်ရပ်လိုက်သည်။

လင်းရှို့ဖန်ရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မနာလိုမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားတယ်၊ သူမက ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့လှပတဲ့အမျိုးသမီးကိုမြင်တဲ့အခါ။ သူမက ကျယ်လောင်စွာမေးသည်၊ "နေပါဦး မင်းက ဘယ်သူလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး သူမကိုယ်သူမမိတ်ဆက်သည်၊ "ကျွန်မက ထောင်ယွမ်ရွာကခြံရဲ့တာဝန်ရှိသူပါ။ ကျွန်မမျိုးရိုးအမည်က ရှောင်ပါ။ ဘော့စ်ကျန့်ရဲ့မိသားစု ရောင်းချတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်အားလုံးက ကျွန်မမိသားစုကတင်ပို့တာပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့စားပြီး အဆိပ်သင့်တယ်လို့ကြားတဲ့အခါ ကျွန်မချက်ချင်းအပြေးအလွှားရောက်လာခဲ့တာ။"

ပတ်ဝန်းကျင်ကလူအုပ် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှို့ဖန်က ချက်ချင်းခုန်တက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကိုလက်ညှိုးထိုးပြီး သူမက ကျယ်လောင်စွာဆူပူသည်၊ "ကောင်းတယ်၊ ဒါဆို မင်းက ငါ့ယောက်ျားကိုထိခိုက်ခဲ့တဲ့တကယ့်တရားခံပဲ။ ငါမင်းကိုပြောပြမယ်၊ မင်းသာငါ့ကိုရှင်းပြချက်မပေးရင် ငါ မင်းကိုတရားစွဲမယ်။ မင်းရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ငါ့ယောက်ျားကိုသေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက အဲ့ဒါအတွက်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်!"

ရှောင်လင်းယွီက ထိုအချိန်တွင် အလွန်လေးနက်စွာပြောသည်၊ "အကယ်၍ ရလဒ်က ပြဿနာတွေက တကယ်ပဲကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့သက်ဆိုင်တယ်ဆိုတာကိုပြသရင် ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျွန်မ တာဝန်ယူမယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဒါက အကွက်ဆင်မှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်မ ရှင့်ကိုပြန်တရားစွဲမယ်။" ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်လုံးများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမက မေးသည်၊ "ဘော့စ်ကျန့်၊ ရှင် ရဲကိုဖုန်းခေါ်ပြီးပြီလား?"

ကျန့်ချင်းဟွာက အဲ့ဒီအချိန်မှာမှ သူတို့ ဒီကိစ္စကိုလျစ်လျူရှုခဲ့ပုံရတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ကျန့်ချင်းဟွာက ရှက်ရွံ့စွာပြောသည်၊ "မခေါ်ရသေးဘူး!" မစ္စစ်လင်းရဲ့ပေါ်ပေါက်လာမှုက သူ့ကိုသိပ်တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်။ သူက ရဲကိုဖုန်းခေါ်ဖို့တောင်မေ့သွားခဲ့တယ်။

ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းပြောသည်၊ "ဘော့စ်ကျန့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရဲကိုချက်ချင်းဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ! ရဲကိုပဲ အမှန်တရားကိုစုံစမ်းခိုင်းပြီးတော့ ကျွန်မတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် မစ္စစ်လင်း၊ ရှင်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်မဟုတ်လား?"

ဒါက မစ္စစ်လင်း မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာပင်။ ဘော့စ်ချောင်၊ ဘော့စ်လီနဲ့ဘော့စ်ကျန့်တို့တောင် ဒါကိုမမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို တတ်နိုင်သလောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ကိုင်တွယ်သင့်တယ်။ အဲ့ဒါကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမှာကိုင်တွယ်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကောလဟာလတွေက နောင်မှာစီးပွားရေးကိုထိခိုက်နိုင်တယ်။

ရဲဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနဲ့အတူ ကိစ္စက မဖြစ်နိုင်တဲ့အရွယ်အစားအထိတိုးချဲ့သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရဲကိုမပါဝင်စေချင်တဲ့အဓိကအကြောင်းရင်းက သူတို့က လှုံ့ဆော်သူတွေဖြစ်ပြီး ဒီဖြစ်စဉ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုမှာပြိုကွဲသွားလိမ့်မယ်။

ဘော့စ်လီက ပြောသည်၊ "ဘော့စ်... ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီကိစ္စကိုကိုယ်ရေးကိုယ်တာမှာကိုင်တွယ်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား? ငါတို့ ရဲကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တာနဲ့ သက်ရောက်မှုက ကြီးမားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါတို့စီးပွားရေးကိုနောင်မှာထိခိုက်လိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခပ်ရေးရေးပြုံးဖြင့်ပြောသည်၊ "လူကြီးမင်း၊ ကျွန်မက ရဲကိုယုံကြည်တယ်။ ဒါ့အပြင် Green Fresh ရဲ့တာဝန်ရှိသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အန္တရာယ်ရှိသလား၊ မရှိဘူးလားဆိုတာကိုသိတယ်။

လူတွေက လာပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တစ်ယောက်ယောက်ကိုသေစေခဲ့တယ်လို့ပြောဆိုတာကို မလိုချင်ဘူး။ အဲ့ဒါက ကျွန်မရဲ့ထုတ်ကုန်တွေအတွက် ကျွန်မလိုချင်တဲ့ဂုဏ်သတင်းမဟုတ်ဘူး။

ကျွန်မတို့ ငြင်းခုံနေရုံနဲ့ ရှေ့မရောက်နိုင်မှတော့ ရဲကိုပါဝင်စေရတော့မှာပေါ့။ ရဲက ကျွန်မတို့ကိုတရားမျှတမှုပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ မစ္စစ်လင်း၊ ရှင်ရောအဲ့လိုမထင်ဘူးလား?"

မစ္စစ်လင်းရဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမရဲ့အပြစ်ရှိတဲ့မျက်လုံးတွေက ဘယ်ညာလွင့်မျောနေခဲ့သည်။ သူမယောက်ျားသာတကယ်အဆိပ်သင့်ခဲ့ရင် ဒါက ပြီးပြည့်စုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့...

ရှောင်လင်းယွီက မစ္စစ်လင်းကိုမစောင့်ဘဲဆက်ပြောသည်၊ "ရှင့်ယောက်ကျာ်း ကျွန်မရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစားပြီး အဆိပ်သင့်လို့ ဆေးရုံတင်ထားရတယ်လို့ပြောနေမှတော့ အဲ့ဒါက တာဝန်ယူမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ Green Fresh ရဲ့ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မက သူ့ကိုသွားကြည့်ရမယ်။ ကျွန်မတို့ ရဲကိုစောင့်ပြီးတော့ အတူတူသွားကြတာပေါ့။ ဒီလိုနည်းနဲ့ အရာအားလုံးကိုပေါ်ပေါ်တင်တင်ရှင်းထုတ်ပြီး အချိန်ကုန်သက်သာစေနိုင်တယ်။"

လူတိုင်း၊ "..."

လင်းရှို့ဖန်၊ "..."

***