အသရေဖျက်ခံရခြင်း

ကုန်းထျန်းဟောက် ဒဏ်ရာကြောင့် မြို့တော်သို့ ပြန်ပို့ခံရသောအခါ ရှောင်လင်းယွီသည် မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းအောင်လုပ်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ထိုက်တန်သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူမခင်ပွန်း၏ အတောင်ပံအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော အားနည်းသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက် အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီ၏ စိုက်ပျိုးအင်ပါယာတစ်ခုကြီး စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူမသည် ဖုန်းမြည်သံကိုကြားပြီး ခေါ်ဆိုသူ ID ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ဒါ ရှောင်လင်းယွီပါ။ အိုး၊ ဘော့စ်ကျန့်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ? ဟုတ်ပြီ၊ ကျွန်မသိပြီ။ ကျွန်မ ချက်ချင်း အဲ့ဒီကိုလာခဲ့မယ်။" ရှောင်လင်းယွီသည် ဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး သူမ၏ အပေါ်အင်္ကျီကိုဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ထွက်သွားသည်။

မေမေရှောင်သည် ကြက်ဥများ ချက်ပြုတ်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏သမီး အဝတ်ပင်သေချာမဝတ်ဘဲ အပြင်သို့ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ယွီအာ၊ မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ?"

ရှောင်လင်းယွီသည် စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်၊ "အမေ၊ Z မြို့ကဆိုင်မှာ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သွားလို့။ သမီး အမြန်သွားရမယ်!"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကားသော့များကို ကောက်ယူပြီး ထွက်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ရှောင်လင်းယွီ၊ ပြန်လာခဲ့!" မေမေရှောင်သည် လက်ထဲတွင် ယောင်းမတစ်ချောင်းကိုကိုင်ထားရင်း ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "မင်းက မွေးဖွားပြီးနောက် နလန်ထူနေတုန်းဆိုတာ မေ့သွားပြီလား? ရှောင်လင်းယွီ၊ စီးပွားရေးက ဘယ်လောက်ပဲအရေးကြီးပါစေ၊ မင်းရဲ့ကျန်းမာရေးလောက် အရေးမကြီးဘူး။ ဒီလို အရိုးကွဲမတတ်ချမ်းအေးတဲ့ရာသီဥတုမှာ မင်းအခန်းထဲမှာနေတာ ပိုကောင်းတယ်။"

မေမေရှောင်အတွက် ငွေမည်မျှပင်ဖြစ်စေ သူမ၏သမီး၏ကျန်းမာရေးလောက် အရေးမကြီးပေ။

"အမေ!" ရှောင်လင်းယွီသည် မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အမေလို့မခေါ်နဲ့!" မေမေရှောင်သည် ခိုင်မာစွာပြောသည်၊ "မိုးပြိုကျရင်တောင် မင်းထွက်သွားခွင့်မရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းကလေးကိုရော စဉ်းစားပြီးပြီလား? မင်းက သူ့ကိုမင်းနဲ့အတူခေါ်သွားဖို့စီစဉ်ထားတာလား? ဒါမှမဟုတ် မင်းက တစ်ယောက်တည်းသွားပြီး သူ့ကိုအိမ်မှာထားခဲ့ပြီး ဗိုက်ဆာအောင်ထားမလို့လား?"

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏ကလေးကို သေချာပေါက်လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ သူမသည် သူ့အပေါ် အလွန်အကြွေးတင်သည်။

မေမေရှောင်သည် သူမ၏သမီး၏ တုံ့ဆိုင်းနေသောအမူအရာကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချသည်၊ "ယွီအာ၊ ငါသိတယ် မင်းက မင်းရဲ့စီးပွားရေးကိုတိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ အာရုံစိုက်နေတယ်ဆိုတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ မင်းရဲ့ကျန်းမာရေးက ပိုအရေးကြီးတယ်။ သမီး၊ မင်းအဖေနဲ့ငါ့ကို စိတ်မပူစေနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား?"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သတိလစ်နေပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများ နာကျင်နေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့၏သမီး လည်နေသောဂျင်ကဲ့သို့ အလုပ်များနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားများ ပို၍ပင်နာကျင်သွားသည်။ သို့သော် သူတို့ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း?

သခင်ကြီးကုန်းက သူတို့သည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုတွေ့ရန် မြို့တော်သို့ သေချာပေါက်မသွားနိုင်ဟုပြောသည်။ သူတို့ကိုထိခိုက်စေနိုင်သောလူများက တွေ့ရှိသွားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်ထုန်အတွက် အထူးသဖြင့်မှန်သည်။ သူ၏အထောက်အထားသည် သေချာပေါက်မပေါ်ပေါက်နိုင်ပေ။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် တောင်သူလယ်သမားများဖြစ်ကြပြီး သူတို့သည် အလွန်အားနည်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ပို၍အားကောင်းရန်လိုအပ်သည်။ သူမသည် ပို၍အားကောင်းလာသည်နှင့် သူမသည် ထိခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ ထိုအခါမှသာ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် ရှောင်ထုန်ကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် မေမေရှောင်၏မျက်နှာပေါ်က စိုးရိမ်သောအမူအရာကိုမြင်ပြီး ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောသည်၊ "အမေ၊ သမီး Z မြို့ကို အမြန်သွားပြီး အမြန်ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"

"မင်း ဘယ်လောက်မြန်မြန်ပြန်လာနိုင်မှာလဲ? အမြန်ဆုံးလမ်းကြောင်းကတောင် ကားမောင်းရင် အနည်းဆုံး ငါးနာရီခြောက်နာရီကြာတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းက အဲ့ဒီမှာလုပ်စရာတွေရှိဦးမှာ။ အဲ့ဒါက မင်းကိုဘယ်လောက်ကြာအောင်နှောင့်နှေးစေမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ? မင်းက ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငါ့မြေးကိုဗိုက်ဆာအောင်ထားဖို့ တကယ်စီစဉ်ထားတာလား?" မေမေရှောင်သည် သူမ၏သမီး ဤမျှခေါင်းမာသောကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြောသည်၊ "အမေ၊ သမီး နို့နည်းနည်းညှစ်ပြီး အလုံပိတ်ထားမယ်။ အချိန်တန်ရင် အမေက အဲ့ဒါကိုအပူပေးပြီး ကလေးကိုတိုက်လို့ရတယ်။ Z မြို့မှာဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကိုဖြေရှင်းဖို့ သမီးကိုယ်တိုင်သွားရမယ်။"

ရှောင်လင်းယွီ၏သဘောထားသည် အလွန်ခိုင်မာသည်။

မေမေရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ယွီအာ၊ Z မြို့ကဆိုင်မှာ မင်းကိုဒီလောက်စိုးရိမ်အောင်လုပ်တဲ့အထိ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက ပြောသည်၊ "အမေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆိုင်မှာရောင်းတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် ဆေးရုံတင်ထားရတယ်လို့ပြောတယ်။ အခု လူနာရဲ့မိသားစုက ဆိုင်မှာပြဿနာရှာနေတယ်။"

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" မေမေရှောင်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ "ငါတို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အဆိပ်မရှိဘူး!" သူမသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသောအာနိသင်ကို ကောင်းစွာသိသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကိုတမင်လုပ်နေတယ်လို့ထင်တာ။ သမီးတို့က ထုတ်လုပ်သူတွေဆိုတော့ ဒါကိုရှင်းပြဖို့ သမီး ကိုယ်တိုင်ရှိနေရမယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မေမေရှောင်သည် တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး သူမကိုခိုင်မာစွာတားလိုက်သည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအဲ့ဒီကိုသွားလို့မရဘူး။ ဒါက တရားခံက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးလာခဲ့ပုံပဲ။ အဲ့ဒါက သိပ်အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။ မင်းသွားလို့မရတဲ့အကြောင်းရင်းက ပိုပြီးတော့တောင်ခိုင်မာသွားသေးတယ်။"

"အမေ၊ Green Fresh ရဲ့တာဝန်ရှိသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးထွက်တွေ့မှရမယ်။ အကယ်၍ ဒါကိုကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်ရင် သက်ရောက်မှုက ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံးအပြစ်က ဂုဏ်သတင်းနဲ့စီးပွားရေးဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးကတော့ ထောင်ကျတာပဲ။"

"မကောင်းတာမပြောနဲ့။ ဘာလို့မင်းက ထောင်ကျတာအကြောင်းပြောနေရတာလဲ?" မေမေရှောင်က လျင်မြန်စွာပြောသည်။ ထို့နောက် သူမက စိုးရိမ်စွာမေးသည်၊ "ယွီအာ၊ ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲအဲ့လောက်ပြင်းထန်လား?"

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်။ အကယ်၍ သမီး ဒါကိုကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်ရင် သမီး တကယ်ပဲရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်..."

'ထောင်ဒဏ်' ဟု သူမမပြောမီတွင် သူမကို မေမေရှောင်က တားလိုက်သည်။ မေမေရှောင်က ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "အကယ်၍ ဒီကိစ္စက အဲ့လောက်ပြင်းထန်ရင် မင်းသွားသင့်တယ်။ နွေးနွေးထွေးထွေးနေဖို့မမေ့နဲ့ဦး။ လေနဲ့မထိတွေ့နဲ့။ ပဋိပက္ခထဲကိုမဝင်နဲ့။ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ စကားနဲ့ပဲဖြေရှင်း။ ဟုတ်ပြီလား?" မေမေရှောင်က သတိပေးသည်။ "အိုး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းအဖေနဲ့ လူငယ်နှစ်ယောက်ကိုမင်းနဲ့အတူလိုက်ခိုင်းလိုက်။ ခဏစောင့်။ ငါ မင်းအဖေကိုပြန်ခေါ်မယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မေမေရှောင်သည် အခန်းထဲသို့ပြေးဝင်ပြီး အဖေရှောင်ကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ သူမသည် အဖေရှောင်အား ညွှန်ကြားချက်အချို့ကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် အဖေရှောင်သည် ရွာရှိ အားကောင်းသောလူငယ်ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်အဝင်ဝတွင် ကြည့်ရှုသူများစွာရှိနေသည်။

"ကျန့်ချင်းဟွာ၊ မင်းမှာ သိစိတ်မရှိဘူးလား?" အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်၊ ဖက်ရှင်ကျသောအဝတ်အစားများ၊ ရွှေနားကပ်များနှင့် လည်ဆွဲများဝတ်ဆင်ထားသော ဝတုတ်သောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ပိုက်ပြီး ကျန့်ချင်းဟွာအားအော်ဟစ်သည်၊

"မင်းက မင်းရဲ့ပစ္စည်းကို ကြီးထွားဟော်မုန်းတွေနဲ့ထိုးသွင်းထားတယ်။ သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပြည်သူကို ဒီလောက်မြင့်တဲ့ဈေးနဲ့ရောင်းတယ်!"

သူမက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းအော်ဟစ်သည်၊ "အားလုံးပဲ၊ လာပြီးကြည့်ကြပါဦး။ ဒါက ဟော်မုန်းတွေနဲ့ထိုးသွင်းထားတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းတဲ့ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးဆိုင်ပဲ။ သူတို့ကြောင့် ကျွန်မယောက်ျားကို ဆေးရုံတင်ထားရစေခဲ့တယ်! ကျန့်ချင်းဟွာ၊ မင်းသာဒီနေ့ဖြေရှင်းချက်မပေးရင် ငါက မင်းကိုအဆိပ်ရှိတဲ့သီးနှံတွေရောင်းမှုနဲ့ တရားစွဲမှာပဲ!"

သူမက ကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "အားလုံးပဲ၊ ကျွန်မပြောတာကိုနားထောင်ကြပါ။ ဒီဆိုင်က ဟော်မုန်းတွေနဲ့ထိုးသွင်းထားတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းတယ်။ ကျွန်မမိသားစုက အဲ့ဒါတွေစားပြီး နေရာမှာတင်လဲကျသွားလို့ ဆေးရုံကိုပို့ခံခဲ့ရတယ်။ ဆရာဝန်က အဲ့ဒါက အစာအဆိပ်သင့်တာလို့ပြောတယ်။"

"ကျွန်မက တခြားဘယ်ဆိုင်ကမှ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေမဝယ်ခဲ့ဘူး၊ ဒီတစ်ဆိုင်ကလွဲလို့။ သူတို့က အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဖြစ်ရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တကယ်တော့ အဆိပ်တွေပဲ!"

"ကျွန်မက ဒီမှာရောင်းတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဟော်မုန်းတွေနဲ့ထိုးသွင်းထားတယ်ဆိုတဲ့ကောလဟာလတွေကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းကကြားဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က သိပ်အရသာရှိတာ။

အစပိုင်းမှာ ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်က သူတို့ကိုအချိန်ကြာကြာစားရင် တစ်ယောက်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပုံပြောင်းသွားလိမ့်မယ်!"

"ကျွန်မက မယုံကြည်ချင်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက ဒီဆိုင်ရှင်ဆီကနေ နှစ်ပေါင်းများစွာစျေးဝယ်ခဲ့တာ။ ဈေးနှုန်းတွေက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်၊ ပိုင်ရှင်တွေက ရိုးသားတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက စစ်မှန်တဲ့ခြံထွက်အသီးအရွက်ပဲ။ ကျွန်မမိသားစုက ဒီလိုခြံထွက်အသီးအရွက်တွေကိုစားရတာကိုကြိုက်တယ်။"

"ဒါပေမယ့် မကြာသေးမီက ဒီဘော့စ်ကျန့်က ဈေးကြီးတဲ့အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစတင်ရောင်းချခဲ့တယ်"

လင်းရှို့ဖန်က သူမ၏ဝတုတ်သောလက်ညှိုးဖြင့် ကျန့်ချင်းဟွာကိုလက်ညှိုးထိုးပြီး ထူးကဲစွာဒေါသထွက်သောအသံဖြင့်ပြောသည်၊ "သူက ကျွန်မကိုအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုအကြံပြုခဲ့တယ်။ သူက သူတို့က သန့်စင်တယ်၊ အော်ဂဲနစ်ဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်ကောင်းတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။"

"ကျွန်မမိသားစုက ကျန်းမာရေးကိုဂရုစိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက သူ့အကြံပြုချက်ကနေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုချက်ချင်းဝယ်ခဲ့တယ်။"

"အစပိုင်းမှာ ကျွန်မတို့က စွမ်းအင်ပြည့်ဝလာတယ်လို့ခံစားမိခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ မူးယစ်ဆေးဝါးသုံးစွဲထားသလို သူတို့ကိုစွဲလမ်းနေတယ်ဆိုတာကိုတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက ကျွန်မမိသားစုက ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုစားပြီးနောက် အစာအဆိပ်သင့်သွားမှာပဲ!"

ပတ်ပတ်လည်ကလူများ ဤသို့ကြားသောအခါ လူများစွာ၏အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် တူညီသောဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ယခင်ကဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဤအမျိုးသမီးပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏အရသာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းမွန်သည်။ ၎င်းတို့ကိုစားခြင်းသည် လူများကိုစွဲလမ်းစေသည်။

၎င်းသည် မူးယစ်ဆေးဝါးစားသုံးခြင်းနှင့်ဆင်တူသည်!

"ဘော့စ်ကျန့်၊ မင်း လူတွေကိုဒီလိုထိခိုက်အောင်လုပ်လို့မရဘူးလေ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သည်၊ "မင်းက ပိုက်ဆံရှာဖို့ မင်းရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထဲကို မူးယစ်ဆေးဝါးတွေဘယ်လိုလုပ်ထည့်နိုင်ရတာလဲ?"

"ကျန့်ချင်းဟွာ၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားက တကယ်ကိုမည်းနက်နေတာပဲ။ မင်းသာဒီနေ့ငါတို့ကိုရှင်းပြချက်မပေးရင် ငါတို့က မင်းရဲ့ဆိုင်ကိုရိုက်ချိုးပစ်မယ်။ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ မင်းက နောက်ထပ်လူတွေကိုမထိခိုက်စေတော့ဘူး!"

ကျန့်ချင်းဟွာသည် ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် လုံးဝစိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူသည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသော ဤအလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးကိုမသိခဲ့ပေ။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မှားတယ်။

မနေ့ကမှ သူမသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ဝယ်ယူရန် ဒီကိုအထူးလာခဲ့သည်။ သူမ၏လေသံသည် သူနှင့် သူ၏ဖောက်သည်ဟောင်းအချို့ကိုနှုတ်ဆက်သောအခါ ထူးကဲစွာရင်းနှီးနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူသည် ဤသည်မှာ ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကိုငွေညှစ်ရန် ဤသို့လုပ်နေခြင်းလား သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ဤသို့လုပ်ရန်အကွက်ဆင်ထားခြင်းလားဆိုသည်ကိုမသိခဲ့ပေ။

သူသိသည်မှာ သူ၏မကြာသေးမီက အောင်မြင်သောစီးပွားရေးသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်များ၊ အထူးသဖြင့် ချောင်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်၏ဘော့စ်နှင့်အတူ သူ၏မနာလိုမှုကိုရရှိခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက အစာအဆိပ်သင့်ခြင်းကို ထုတ်ပြောသည်နှင့် ကျန့်ချင်းဟွာသည် ချက်ချင်း ရှောင်လင်းယွီကိုဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ထုတ်လုပ်သူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အရာအားလုံးကိုရှင်းပြပိုင်ခွင့်အများဆုံးရှိသည်။

ရှောင်လင်းယွီမရောက်မချင်း ကျန့်ချင်းဟွာသည် ထိုအမျိုးသမီးကိုနှစ်သိမ့်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးက နှစ်သိမ့်ခြင်းခံရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကိုစကားပြောခွင့် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုခုခံကာကွယ်ခွင့်ပင်မပေးခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသိသည်မှာ လူအုပ်ထဲကလူများက ထိုအမျိုးသမီး၏စကားအတိုင်းသံယောင်ပါလာသည်နှင့် သူ့ဘက်က တစ်ခုခုပြောရန်လိုအပ်လာတော့သည်။

ကျန့်ချင်းဟွာသည် ချက်ချင်းထရပ်ပြီး အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီး လင်းရှို့ဖန်ကိုမေးခွန်းထုတ်သည်၊ "မဒမ်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆိုင်မှာဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်ခဲ့တာ နှစ်အနည်းငယ်ရှိပြီလို့ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့မနေ့က ကျွန်တော့်ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်ခင်ဗျားကိုတွေ့ဆုံရတာလဲ?"

လင်းရှို့ဖန်က ထပ်မံအော်ဟစ်လိမ့်မည်၊ "ဒီလူက ရယ်စရာကောင်းတယ်။ သူ့ကိုယ်သူကယ်တင်ဖို့ သူက သူ့ပုံမှန်ဖောက်သည်ကိုတောင်မမှတ်မိတော့ဘူး! ကျန့်ချင်းဟွာ၊ ငါမင်းကိုပြောပြမယ်၊ ငါ၊ လင်းရှို့ဖန်က အလွယ်တကူအနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုမထင်နဲ့။ မင်းသာဒီနေ့ငါ့ကိုလျော်ကြေးမပေးရင် မင်း ဒီဆိုင်ကိုနောက်ထပ်မဖွင့်နိုင်တော့အောင်လုပ်ပစ်မယ်။"

သို့သော် ကျန့်ချင်းဟွာသိသည်မှာ အကယ်၍ သူက ဒီနေ့သူ့အပြစ်ကိုဝန်ခံလျှင် သူသည် သူ၏ဆိုင်ကိုနောက်ထပ်ဖွင့်ထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူရောင်းချသောသီးနှံများတွင် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း သူဝန်ခံခဲ့သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရမည်။ နောင်တွင် သူ့ထံမှ မည်သူကဝယ်ယူဝံ့မည်နည်း? တကယ်တော့ သူသည် ဤအကြောင်းကြောင့် ထောင်ကျသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အမှန်တရားမပေါ်ပေါက်မီတွင် ကျန့်ချင်းဟွာသည် ဤပြစ်မှုအတွက် သေချာပေါက်ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

လူအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်သုံးယောက်သည် သူတို့၏မျက်လုံးများကိုကျဉ်းလိုက်ပြီး ပြဇာတ်ကိုကြည့်နေကြသည်။

ဒါရိုက်တာလီက သူ့ဘေးရှိ ချောင်ရှီလျန်အားခပ်တိုးတိုးပြောသည်၊ "ဒါရိုက်တာချောင်၊ ခင်ဗျား ဒီထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိတဲ့အမျိုးသမီးကိုဘယ်ကရှာခဲ့တာလဲ? သူက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။" ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူက လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး။ ကျန့်ချင်းဟွာက သူစကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အသက်ရှူကျပ်နေပြီ" ဒါရိုက်တာကျန်းကလည်း ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟီးဟီး၊ သူ့ဆိုင်က မနက်ဖြန်ပိတ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒီအမျိုးသမီးက လှိုင်းကြီးကြီးတစ်ခုကိုဖန်တီးလိုက်တာနဲ့ သူ့စီးပွားရေးက ကိစ္စက အမှန်ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် ယိုင်နဲ့သွားလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံး သူတို့ပဲ ဦးအောင်ဆိုင်ပိတ်ချလိုက်ရမှာပဲ။" ဒါရိုက်တာလီက ပြုံးသည်၊ "ဘယ်သူတွေများ သူ့ဆီသွားဝယ်နေကြဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"

ချောင်ရှီလျန်က သူ၏မျက်လုံးများကိုကျဉ်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဂုဏ်ယူမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိပြီး သူက အေးစက်သောပြုံးဖြင့်ပြောသည်၊ "ဟေ့၊ ကောလဟာလတွေက အသေအပျောက်အများဆုံးပဲ။ ဒါ့အပြင် တကယ့်ဥပမာတစ်ခုရှိတယ်။ လူတွေက မယုံကြည်ရင်တောင် သူတို့က သတိထားမှုကြောင့် ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုဝယ်ယူရဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဥက္ကဋ္ဌချောင်၊ ခင်ဗျားက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!" အခြားနှစ်ယောက်က ချောင်ရှီလျန်အား နောက်ထပ်လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသောအမျိုးသမီးကိုမြင်သောအခါ ကျန့်ချင်းဟွာသည် သူ၏မျက်နှာ ညိုမည်းသွားလောက်အောင် ဒေါသထွက်နေသည်။ သူက တစ်ခုခုရှင်းပြတော့မည်ရှိသေး၊ သူ၏ဇနီးက လင်းရှို့ဖန်ကိုမေးခွန်းထုတ်သည်၊ "ရှင့်ယောက်ျားက ကျွန်မတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစားပြီး အစာအဆိပ်သင့်တယ်လို့ ရှင်ဆက်တိုက်ပြောနေတယ်နော်။ သက်သေက ဘယ်မှာလဲ?"

လင်းရှို့ဖန်က စကားပြောတော့မည်ရှိသေး၊ ကျန့်ကတော်က ကျယ်လောင်စွာပြန်ပြောသည်၊ "ရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်မဆိုင်မှာနေ့တိုင်းဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဝယ်တယ်လို့ပြောတယ်။

ဒါပေမဲ့ တော်တော်တော့ ထူးဆန်းသား။ ကျွန်မယောက်ျားနဲ့ကျွန်မ ဆိုင်မှာနေ့တိုင်းရှိနေတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ကျွန်မတို့ ရှင့်ကိုအရင်ကမမြင်ဖူးရတာလဲ? ကျွန်မဆိုင်ကိုလာဝယ်တဲ့အချိန် ကိုယ်ဖျောက်ပြီးများရောက်လာတာလား?"

"ကျွန်မလူက စကားပြောတာနည်းနည်းနှေးပေမယ့် ကျွန်မကတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မတို့ဆိုင်ထဲမှာ ကင်မရာတွေရှိတယ်။ ရှင်သက်သေလိုချင်လား? ငါတို့က အဲ့ဒါကိုစစ်ဆေးရင်ရော? ရှင်သာကျွန်မဆိုင်ကိုနှစ်ပေါင်းများစွာလာခဲ့ရင် အဲ့ဒီဗီဒီယိုတွေပေါ်မှာ ရှင့်ပုံပေါ်လာသင့်တယ်။"

"ကျွန်မတို့က အဲ့လောက်ဝေးဝေးကြည့်ဖို့တောင်မလိုဘူး။ ကျွန်မတို့က လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်အတွင်းက ဗီဒီယိုကိုပဲစစ်ဆေးမယ်။ မစ္စစ်လင်း၊ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ?"

ကျန့်ကတော်က စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

**