အခန်း (၂၃)

ညစာစားပွဲတွင် ရှချန်းချန်း နှင့် ကျင်ရိဖန် တို့သည် တရားဝင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

ရှဲ့ရှင်းယောင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးရာ ရှချန်းချန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူမ၏ ချစ်စဖွယ်နှုတ်ခမ်းတို့မှာ ပွင့်အာကာ ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်မရဲ့ မောင်ဝမ်းကွဲလေး အရမ်းချောတာပဲ၊ ဖန်သားပြင်ပေါ်ကထက်တောင် ပိုချောသေးတယ်"

သို့သော် ကျင်ရိဖန်မှာမူ အလယ်တန်းဒုတိယနှစ်အရွယ် ဆယ်ကျော်သက်ဆိုးလေးများစွာကဲ့သို့ပင် မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်တည်တည်ပုံစံဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ရှချန်းချန်းအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှဲ့ရှင်းယောင် ဘေးတွင် တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်ကာ တူများကိုယူ၍ ထမင်းစားတော့သည်။

ရှချန်းချန်း မှာ အံ့သြခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် ယခင်က ဇာတ်လမ်းတွဲကို ကြည့်ရှုစဉ်က မှတ်ချက်များတွင် မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ပရိသတ်များမှာ ကျင်ရိဖန် သည် ခပ်အေးအေးနေတတ်သူဖြစ်ကာ စကားမပြောချင်သူဖြစ်ကြောင်း ဝတ္ထုနှင့် ရုပ်ပြများထဲရှိ ဇာတ်လိုက်များ၏ ပုံတူဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

ဂီတခန်းတွင် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ကြစဉ်ကပင် ရှချန်းချန်း မှာ ထိုသူသည် လူများကို အမြဲအလှမ်းဝေးအောင် ထားတတ်ပြီး ပေါင်းသင်းရခက်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမသည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း နှင့်အတူ သရုပ်ဆောင်ရုံမျှသာဖြစ်ရာ သူ့၏ မောင်ဝမ်းကွဲလေးက အေးတိအေးစက်လုပ်ပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလည်း ဘာအရေးလဲ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုခပ်အေးအေးနှင့် ချောမောသော မောင်ဝမ်းကွဲလေး၏ နောက်စေ့ကို ချစ်လှစွာသော မိခင်သည် မည်သည့်အရာမှန်းမသိသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ရှချန်းချန်း: !!!

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း နှင့် ကျင်ဟုန်ဟိုင် တို့မှာမူ ထိုမြင်ကွင်းသည် ပုံမှန်လိုပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ကျင်ရိဖန် မှာမူ သူ၏ နောက်စေ့ကို ဖုံးအုပ်လိုက်ရင်း တစ်စက္ကန့်အတွင်း သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်စီးသွားစေသည်။ သူသည် ကျောကို မတ်မတ်ထားကာ အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။

"အမေ၊ ကျွန်တော်က ဒီလောက်ချောတာကို ဘာလို့ ခေါင်းကိုပဲ အမြဲရိုက်နေတာလဲ ရုပ်ဆိုးသွားလိမ့်မယ်”

ရှချန်းချန်း: ???

ခပ်အေးအေးနှင့် ချောမောသော ကာတွန်းဇာတ်ကောင်လေး ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာမူ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးတွင် ထောက်လျက် သူ့အား ဆူပူလေ၏။

“မင်း ခွေးမသားလေး မင်းရဲ့ ဝမ်းကွအစ်မ က ဒီအိမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာလည်တာကို မင်းရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ၊ မင်းရဲ့ ပညာတွေ ဘယ်မှာလဲ၊ ခွေးစားသွားပြီလား!"

ကျင်ရိဖန် မှာမူ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့ကာ အငြိုးတကြီးနှင့် ကြည့်နေသည်။

ရှချန်းချန်း သည် ရှဲ့ရှင်းယောင် လက်ထဲတွင် ကျင်ရိဖန် ကို ရိုက်လိုက်သည့် အရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်သုတ်တံဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူမသည် ဘေးမှ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ကို မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှချန်းချန်း: ရှင် ကလေးဘဝတုန်းက ရှင့်အဒေါ်ရဲ့ ဖုန်သုတ်တံနဲ့ မရိုက်ခံရဘူးလား။

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာမူ ပြန်ကြည့်ရင်း ရှချန်းချန်း ၏ မျက်နှာကို နားလည်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာထားမှာ ဂုဏ်ယူဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း: ကိုယ်က ဒီလောက် ထူးချွန်တာကို အဒေါ်က ဘယ်လိုလုပ်ရိုက်မှာလဲ။

ရှချန်းချန်း မှာမူ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှဲ့ရှင်းယောင်သည် ကျင်ရိဖန် ကို ဆက်လက် ဆုံးမနေခဲ့သည်။

"မင်း အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ အသက်နှစ်ဆယ်တောင် ရှိနေပြီ၊ ကျစ်ရှင်း ဆီကနေ ဘာလို့ မသင်ယူတာလဲ"

ထိုစကားမှာ အခြားသူများ၏ ကလေးများသည် ပို၍ ထူးချွန်သည်ဟု ပြောဆိုခြင်းမျိုးပင်။ ကျင်ရိဖန် ကို အားပေးရန် သုံးခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အမှန်တရားလားဟု မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤစကားက ရှဲ့ကျစ်ရှင်း အတွက် အလွန် အသုံးဝင်ခဲ့ရာ သူ၏ကျောပြင်မှာ ပို၍ မတ်သွားပြီး ထိုချောမောသော မျက်နှာတွင် "ချီးကျူးခံရရန် မျှော်လင့်နေသည်" ဟူသော စာသားကိုပင် ရေးထားသည့်နှယ် ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှဲ့ရှင်းယောင်သည် သူ၏စကားသံကို ပြောင်းလဲကာ

"သူက သုံးလေးကြိမ်လောက် အရိုက်ခံရပြီးတော့ နာခံသွားပြီ၊ မင်းက ငါးခြောက်ကြိမ်လောက် ရိုက်ပြီးတာတောင် ဘာလို့ သင်ခန်းစာမယူတာလဲ!"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း: ? ? ?

ရှချန်းချန်း: သုံးလေးကြိမ်လောက်

ကျင်ရိဖန်: "ဟားဟားဟား!"

ကျင်ရိဖန် မှာ အလွန်အမင်း ရယ်မောလိုက်ရာ ဗိုက်ပင်နာသွားခဲ့သည်။

"ရှဲ့ကျစ်ရှင်း၊ မင်းလည်း ငါ့အမေရိုက်တာ ခံရတာပဲ၊ မင်း ခံရမှာပေါ့!"

"ကျွန်တော် တစ်ခါပဲ အရိုက်ခံရတာပါ..." ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြောလိုက်ရာ သူ၏စကားသံတွင် အနည်းငယ်သော မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ "ဒေါ်လေး၊ ဒေါ်လေး မှားတွက်မိနေပြီ"

"တကယ်လား" ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရိုက်ခံရပြီးရင် သင်ခန်းစာရသွားမှာပဲ”

ချက်ချင်းပင် ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် ဖုန်သုတ်တံကို ကျင်ရိဖန် ထံ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲဆီကနေ သင်ယူသင့်တယ်၊ တစ်ခါရိုက်တာနဲ့ မှတ်သွားအောင် သင်ယူရမယ်၊ ကြားလား"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း: "..." ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သူ ဘာမှ ရှင်းပြခွင့်မရတော့ဘူး!

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ!" ငြိမ်းချမ်းရေး ဖော်ဆောင်သူ ကျင်ဟုန်ဟိုင် ထွက်လာပြီးနောက်

"ထမင်းဝိုင်းမှာ ကလေးကို ဆုံးမမနေနဲ့ ချန်းချန်း က ရယ်နေလိမ့်မယ်၊ ထမင်းတွေလည်း အေးတော့မယ်၊ စားကြရအောင်"

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် ကျင်ရိဖန် ကို တစ်ချက်ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျင်ရိဖန် မှာ ခေါင်းငုံ့ကာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြုမူနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပြန်ထိုင်ကြသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း စားသောက်ကြရင်း မိသားစုရေးရာများအကြောင်း စကားပြောကြသည်။

ကျင်မိသားစု၏ ညစာစားပွဲ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်နွေးထွေးလှ၏။

ရှချန်းချန်း မှာ ရှဲ့ရှင်းယောင် နှင့်အတူ စကားပြောရင်း ရယ်မောနေခဲ့ရာ မသိစိတ်ဖြင့် ထမင်းနှစ်ပန်းကန်ပင် ထပ်စားလိုက်မိသည်။

သူမဘေးတွင် ကျင်ရိဖန် မှာမူ သူမအား မထီမဲ့မြင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကြည့်သည် မင်း ထမင်းနှစ်ပန်းကန်တောင် စားတာလား၊ မင်းရဲ့ နာမည်ကျော် အရည်အသွေးတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်လဲ၊ ဟု ဆိုလိုသည့်နှယ် ရှိနေသည်။

ရှချန်းချန်း မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်ကာ သူ့အား မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည် : မင်းက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေတာလဲ။

ရှဲ့ရှင်းယောင် နှင့် ရှချန်းချန်း တို့ မိသားစုရေးရာများအကြောင်း စကားပြောပြီးနောက် အတင်းအဖျင်းများ စတင်ပြောဆိုကြသည်။ "ဒါနဲ့ ကျစ်ရှင်း၊ "ငါးဆားနူဘဝ" ဆိုတဲ့ ရုပ်သံအစီအစဉ်က မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီကလာတာလို့ ကြားတယ်"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီရုပ်သံအစီအစဉ်က ဧည့်သည်တွေကို ကျေးလက်ဘဝလေးတွေ တွေ့ကြုံခံစားပြီး လယ်အလုပ်တွေ လုပ်ခိုင်းတာ၊ အခုနောက်ပိုင်း အရမ်းကို ရေပန်းစားနေတာ၊ ပထမရာသီ ရိုက်ကူးပြီးသွားပြီ၊ အခု ဒုတိယရာသီအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီ"

ကျင်ဟုန်ဟိုင် က ကြားဖြတ်ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအစီအစဉ်ကို ကြည့်ဖူးတယ်၊ ဧည့်သည်တွေက အလုပ်ခက်တယ်လို့ တိုင်တိုင်တောတော ပြောနေကြတာပဲ "Metamorphosis" နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ် အမှန်လား”

"ဟုတ်ပါတယ် အမှန်ပဲ" ရှဲ့ကျစ်ရှင်း က ပြုံးပြသည်။

"အဓိက အကြောင်းအရာက ကျေးလက်ဘဝကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နေထိုင်ခြင်းပဲ၊ တကယ့် လယ်ယာအလုပ်တွေ လုပ်မှသာ ရိုက်ကူးဖို့ အကြောင်းအရာတွေ ရမှာလေ၊ ဒါရိုက်တာ ယု ကလည်း အခုနောက်ပိုင်း ဧည့်သည်တွေကို ဘယ်လို နှိပ်စက်ရမလဲ စဉ်းစားပြီး ကျေးလက်ဒေသတွေကို နေ့တိုင်း ပတ်ပြေးနေတာပေါ့!"

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာ သနားဟန်ပြလိုက်သည်။ "ဆက်နှိပ်စက်ဦးမယ်! ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်တဲ့ ဧည့်သည်တွေလည်း တော်တော် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ခံနေကြရပြီ၊"

သူမသည် ချက်ချင်းပင် စကားကို ပြောင်းလဲကာ ကျင်ရိဖန် ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်ပြီဆိုတော့ ရိဖန် ကိုလည်း အတွေ့အကြုံရအောင် ပို့လိုက်ပါဦး!"

ကျင်ရိဖန်: ???

ကျင်ရိဖန် မှာ ချက်ချင်းပင် ကင်ထားသော ငါးကို ချထားလိုက်ပြီး သူ၏ဆီပေနေသော ပါးစပ်ကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မေမေ၊ နားထောင်ပါဦး၊ အမေက လူလိုစကားပြောနေတာလား"

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာ သူ၏မျက်ခုံးများကို ပင့်ကာ သူ့အား အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မိသားစုတွင် သူ၏လွှမ်းမိုးမှုကို ပြသလိုက်သည်။

"မင်း ကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လား”

ကျင်ရိဖန် ၏ လည်‌စိမှာ လှိမ့်သွားပြီး သူသည် ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်သည်။ "မရှိပါဘူး"

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ငါးကို ဆက်စားနေခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မစ်ချယ်လင်စားဖိုမှူး၏ သံပုရာကင်ငါးသည် အရသာရှိတော့သည်ဟု မထင်ရတော့ပေ။

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ၏ ရုပ်သံအစီအစဉ် အသေးစိတ်များကို ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရုပ်သံအစီအစဉ်သည် ပို၍ပင် ခက်ခဲနိုင်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူမသည် ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်သွားပြီး ကျင်ရိဖန် ကို ပို့ပေးရန် ပို၍ပင် ယုံကြည်ချက် ခိုင်မာသွားခဲ့သည်။

ကျင်ရိဖန် မှာမူ ပင်ပန်းဆင်းရဲပုံရပြီး မသွားရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကို စဉ်းစားရန် ဦးနှောက်ခြောက်ခံနေခဲ့သည်။

ညစာစားပွဲ ပြီးခါနီးတွင် ကျင်ရိဖန် သည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး ကြားဖြတ်ဝင်တာ မကောင်းဘူးလားလို့၊ တခြားဧည့်သည်တွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင် ပရိသတ်တွေက ဆန္ဒပြကြလိမ့်မယ်”

"မဟုတ်ပါဘူး" ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ ကျင်ရိဖန် ၏ လှပသော အိပ်မက်ကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး သူ၏စကားသံတွင် အနည်းငယ်သော အနိုင်ယူလိုစိတ် ပါဝင်နေသည်။

"လယ်အလုပ်လုပ်ဖို့ လူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလိုက်ရင် ဧည့်သည်တွေ ပိုပျော်ကြမှာပဲဆိုတာ ငါ ယုံတယ်၊ အများဆုံးဆိုရင် နောက်ကနေလိုက်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက် ထပ်တိုးရုံပါပဲ၊ ငါ ပိုက်ဆံရှင်းပါ့မယ်"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း က ထိုသို့ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြောလိုက်ရာ ကျင်ရိဖန် မှာ ငြင်းပယ်ရန် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဤသို့ဖြင့် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းစွာ စီစဉ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ရှဲ့ရှင်းယောင် နှင့် အခြားသူများသည် ရှချန်းချန်း ကို တံခါးဝတွင် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

သူမသည် ရှချန်းချန်း ၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ရာ ၎င်းကို နောက်ကျမှ တွေ့ဆုံရသကဲ့သို့ပင်။ "ချန်းချန်း! နောက်ဆိုရင် ဒေါ်လေးတို့အိမ်ကို ပိုပြီး မကြာခဏ လာဖို့ မမေ့နဲ့နော်!"

ရှချန်းချန်း မှာလည်း ရှဲ့ရှင်းယောင် ကို အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် သူမကို ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဒေါ်လေး! ကျွန်မ သေချာပေါက် မကြာခဏ လာပါ့မယ်!"

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် လက်ဝတ်ရတနာ လက်ဆောင်သေတ္တာတစ်ခုကို ထုတ်ပေးသည်။ "ဒါက ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ စိန်လည်ဆွဲ သမီး ဝတ်စုံနဲ့ လိုက်ဖက်တယ်၊ ဒေါ်လေးတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတဲ့ လက်ဆောင်လို့ သဘောထားလိုက်နော်”

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် နာမည်ကျော် လက်ဝတ်ရတနာ ဒီဇိုင်နာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စတူဒီယိုလည်း ရှိသည်။ သူမ၏ လက်ဝတ်ရတနာ အမှတ်တံဆိပ်သည် ထိပ်တန်း ဇိမ်ခံပစ္စည်းများနှင့် မနိမ့်ကျဘဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများကြားတွင် အလွန်နာမည်ကြီးသည်။

သူမသည် လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ လက်မအရွယ် အပြာရင့်ရောင်စိန်သည် ဗီလာ၏ ကြွေမီးဆိုင်းအောက်တွင် တောက်ပနေခဲ့ပြီး ရှချန်းချန်း မှာ မျက်လုံးပင် မခွာနိုင်လောက်အောင် လှပနေခဲ့သည်။

ဤအရွယ်အစား စိန်များသည် စျေးမသက်သာပေ။ ရှချန်းချန်း သည် သူမနှင့် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ရှင်းပြကာ ငြင်းဆိုလိုခဲ့သော်လည်း ရှဲ့ရှင်းယောင် ၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှချန်းချန်း သည် ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာကို ပြုလုပ်ကာ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလည်ဆွဲက တကယ်လှတာပဲ! ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒေါ်လေး!"

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာလည်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ဆောင်များ လက်ခံရယူရာတွင် လူငယ်မျိုးဆက်များ၏ ရှက်ရွံ့တတ်သော ပုံစံကို မုန်းတီးသည်။ သူတို့သည် အလွန်ပင် လိုချင်နေကြသော်လည်း ဟန်ဆောင် ပြောဆိုတတ်ကြသည်။

"အားနာစရာကြီး”

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် ရှချန်းချန်း ကို တကယ်ချစ်ခင်သောကြောင့် ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်သက်လျှင် လက်ခံလိုက်ပါ။ သူတို့ ရှဲ့ မိသားစုတွင် လက်ဝတ်ရတနာ တစ်စုံနှစ်စုံ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား?

ရှချန်းချန်း သည် လက်ဝတ်ရတနာကို ပျော်ရွှင်စွာ ငေးမောနေစဉ် ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် သူမဘေးမှ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ကို မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း နှင့် ရှဲ့ရှင်းယောင်၊ ဤအဒေါ်နှင့် တူနှစ်ဦးမှာ နားလည်မှုမရှိဘဲ မွေးဖွားလာကြသူများဖြစ်သည်။ ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် အကြာကြီး မျက်လုံးမှိတ်ပြနေသော်လည်း ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာမူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို အကြာကြီး ကြည့်နေခဲ့ရာ သူမ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း နားမလည်ခဲ့ပေ။

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာ မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဆူပူလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရပ်နေတာလဲ၊ မင်းရဲ့ ဇနီးကို လည်ဆွဲဝတ်ပေးဖို့ ဘာလို့ မကူညီတာလဲ"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့"

သူသည် လည်ဆွဲကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။

လက်မအရွယ် အပြာရင့်ရောင် နှလုံးပုံစံ စိန်သည် အဓိကဖြစ်ပြီး၊ လည်ဆွဲကြိုးပေါ်တွင် အစအနစိန်များဖြင့် အလှဆင်ထားကာ အရောင်မှာ အပြာရင့်ရောင် နှလုံးပတ်လည်မှ အပြာရောင်မှ အဆုံးတွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လည်ဆွဲတစ်ခုလုံးမှာ လက်ရာမြောက်စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး တန်ဖိုးကြီးမားသည်။ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း သည် လည်ဆွဲ၏ အစွန်အဖျားကို သူ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်များဖြင့် ကိုင်ကာ ရှချန်းချန်း ၏ နောက်ဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

သူသည် လည်ဆွဲကို ရှချန်းချန်း ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ထူထဲရှည်လျားသော ဆံပင်ကောက်များကို ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မိန်းကလေး၏ နောက်ဘက်တွင် ချောမွေ့ဖြူဖွေးသော အသားအရေ ကျယ်ပြန့်စွာ ပေါ်ထွက်လာရာ နူးညံ့ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ပင် အပေါက် (ချွေးပေါက်) တစ်စက်မျှ မရှိပေ။

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ မသိစိတ်မှ အသက်ရှူ မြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်ကာ ခေါင်းကို ငုံ့၍ လည်ဆွဲကို ဂရုတစိုက် ချိတ်လိုက်ရာ နွေးထွေးသော လေများက ရှချန်းချန်း ၏ လည်ကုပ်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ခဏတာမျှ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း သည် ရင်ခုန်သံပြင်းပြင်းကို ကြားလိုက်ရရာ ၎င်းသည် သူ၏ ရင်ခုန်သံလား သို့မဟုတ် ရှချန်းချန်း ၏ ရင်ခုန်သံလားဟု မသိခဲ့ပေ။

"အရမ်းလှတာပဲ~" ရှချန်းချန်း သည် ဤချစ်စဖွယ် ခံစားချက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အပြာရင့်ရောင် နှလုံးကို ငုံ့ကြည့်ကာ "ဒေါ်လေး ကျွန်မ ဒီလည်ဆွဲကို အရမ်းကြိုက်တယ်~"

"ကြိုက်ရင် ပြီးတာပဲ ငါ့ စတူဒီယိုမှာ လက်ဝတ်ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ နောက်ကျရင် ကျစ်ရှင်း ကို ခေါ်လာပြီး လက်ဝတ်ရတနာတွေ လာရွေးခိုင်း ကြိုက်တာ ယူသွားလို့ရတယ်!"

ရှဲ့ရှင်းယောင် မှာ အလွန် ရက်ရောလှရာ သူမသည် ဈေးကြီးသော ဇိမ်ခံလက်ဝတ်ရတနာများ ပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဈေးထဲတွင် ၁ ယွမ်တန် ဂေါ်ဖီထုပ်တစ်စည်းကို ပေးနေသည့်နှယ် ရှိနေသည်။

ရှဲ့ရှင်းယောင် သည် ရှချန်းချန်း အနီးသို့ ကိုယ်ကို မှီကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ကျစ်ရှင်း က ပုံမှန်ဆို အေးစက်စက်နဲ့ ဘာမှဂရုမစိုက်သလို ထင်ရပေမဲ့၊ အပြင်ပန်းက အေးစက်ပေမဲ့ အတွင်းစိတ်က နွေးထွေးတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ သူ ဂရုစိုက်တဲ့သူတွေအပေါ် တော်တော်ကောင်းပါတယ်၊ သမီး ဘာပဲလိုလို သူ့ကို ပြောလိုက်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနစ်နာခံမနေနဲ့”

ရှချန်းချန်း သည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ အလင်းရောင်အောက်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေသော ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံက သူ့ကို ပို၍ပင် ခန့်ညားစေသည်။ သူ၏ ဓားကဲ့သို့ မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများက ဝေးကွာသော တောင်တန်းကဲ့သို့ ဝေးကွာနေပုံရသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ပါဝင်နေသည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ် ဒေါ်လေး~" ရှချန်းချန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သူ့ကို အားမနာတော့ဘူး~"

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ရှချန်းချန်း သည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ကို နှုတ်ဆက်ကာ သူမ၏အခန်းသို့ ပြန်၍ မိတ်ကပ်ဖျက်ရန်နှင့် မက်စ်ကပ်ရန် ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့ မိသားစုညစာစားပွဲကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေး အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာမူ ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ"

လေထဲတွင် သိမ်မွေ့ပြီး ဖော်ရွေသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ရှဲ့ကျစ်ရှင်း ၏ ညင်သာသော အသံက လူများကို နှစ်ခြိုက်စေခဲ့သည်။

ရှချန်းချန်း မှာ ရှဲ့ကျစ်ရှင်း သည် နောင်တွင် ဆိုးသွမ်းလာမည်ကိုသာ မသိခဲ့ပါက ယခုပင် သူ့အနီးသို့ ပိုမို ချဉ်းကပ်ရန် ဆန္ဒရှိမည်ဟု ခံစားရသည်။

ခဏတာမျှ ရှချန်းချန်း က ရှဲ့ကျစ်ရှင်း သာ ဆိုးသွမ်းသွားတာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ ဟု တွေးတောနေမိသည်။

"ဒါနဲ့," ရှချန်းချန်း သည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်တော့မည့်အချိန်တွင် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "မင်း "ငါးဆားနူဘဝ" ဆိုတဲ့ ရုပ်သံအစီအစဉ်မှာ ပါချင်လား"

ဤရုပ်သံအစီအစဉ်သည် အလွန်နာမည်ကြီးပြီး အစီအစဉ်ပါ အလုပ်များ ခက်ခဲစေကာမူ ကြယ်ပွင့်များပင် ပါဝင်လိုကြသည်။

"ကျိကျင်းဟန် နဲ့ "ရှန်းကျွယ်" ဖြစ်စဉ်နှစ်ခုပြီးနောက် မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက မဆိုးပါဘူး" ရှဲ့ကျစ်ရှင်း က ရှင်းပြသည်။ "ဒီရုပ်သံအစီအစဉ်က မင်းအတွက် ပရိသတ်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါရိုက်တာ ယု ကို မင်းအပေါ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလုပ်ပေးဖို့၊ အရမ်းပင်ပန်းအောင် မလုပ်ခိုင်းဖို့ ကိုယ် ပြောပေးမယ်"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း သည် သူနှင့် ရှချန်းချန်း တို့ လက်ထပ်စာချုပ်ချုပ်ဆိုစဉ်က အချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ရှချန်းချန်း ကို ထိပ်တန်းကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်လာစေရန် အကောင်းဆုံး ကူညီပေးရန်ဖြစ်ကြောင်း၊ စာချုပ်ထဲတွင် ထျန်ရှန်း ကုမ္ပဏီ၏ အရင်းအမြစ်အချို့ကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းလည်း ပါဝင်ကြောင်း မှတ်မိနေသေးသည်။

ရှချန်းချန်း သည် အခြေအနေများကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ယဲ့ရှီဝမ် ကို ကျော်လွန်ကာ ဟန်ကျားလင်း ကို ပြန်လည်ရယူလိုသေးသလား မသိသော်လည်း ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ ရှချန်းချန်း ကို သန့်ရှင်းစေရန်နှင့် အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲစေရန် ကူညီလိုခဲ့သည်။

ရှချန်းချန်း မှာ လှေကားလက်ရန်းကို မှီလျက် တစ်ဝက်တစ်ပျက် နောက်ပြောင်ဟန်ဖြင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် အတည်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ရှင် ဒီနေ့ ဒေါ်လေး လိမ်ခဲ့တာပေါ့၊ ရှင်ကက ရုပ်သံအစီအစဉ်မှာ သရုပ်ဆောင်လို့ရနေတာပဲကို"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ရှချန်းချန်း ၏ တွေးခေါ်ပုံသည် ဤကဲ့သို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဒါရိုက်တာ ယု က သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် ဒါရိုက်တာ ယု ကို လာဘ်ထိုးလို့ရတယ်”

သူသည် ရှချန်းချန်း ကို မော့ကြည့်လျက်၊ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို၊ မင်း ပါချင်တာလား"

ရှချန်းချန်း က ပြန်မဖြေဘဲ

"စဉ်းစားကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြော၍ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားလေသည်။

အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ စနစ် က လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။

စနစ်: "Host! ပါလိုက်! ဒီ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် က တော်တော် နာမည်ကြီးတာနော်၊ မင်းကို ပုံရိပ်ကောင်းပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ဒီ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် မှာ ပါဝင်လိုက်ရင် ကျင်ရိဖန် တစ်ယောက် အင်တာနက်တစ်ခုလုံးက Blacklist လုပ်ခံထားရတာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ!"

ဝတ္ထုထဲတွင် နာမည်ကြီးနေချိန်မှ ကျင်ရိဖန် တစ်ယောက် တစ်နိုင်ငံလုံးမှ Blacklist လုပ်ခံရခြင်း၏ အလှည့်အပြောင်းမှာ "သာယာရိုးရှင်းသောဘဝ" အမည်ရှိ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် တွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် က အချိန်မကြာပါဘူး၊ နှစ်ရက်နဲ့ တစ်ညတည်းပါပဲ! ပြီးတော့ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက လျှို့ဝှက်ကူညီပေးမှာမလို့ လွယ်တယ်!"

စနစ်သည် ရှချန်းချန်း ကို အနုပညာရှင်လမ်းကြောင်းသို့ ပြန်ရောက်စေရန် မမေ့မလျော့ တိုက်တွန်းနေကာ တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

"ကျင်ရိဖန် အတွက် သက်သေပြချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီ အစီအစဉ် မှာ ပါဝင်ရင် ချီပိုင် ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အနီးကပ် သိခွင့်ရပြီးတော့ သတင်းအချက်အလက် အစုံအလင် ရနိုင်တာပေါ့”

ရှချန်းချန်း အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျက် သူမ၏ ကင်မရာနှင့် မှန်ဘီလူးတို့ကို ကစားနေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စနစ်၊ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက ကျင်ရိဖန် ခိုးချတယ်လို့ စွပ်စွဲခံရတာကို သိမယ်လို့ မင်းထင်လား"

စနစ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဝတ္ထုထဲမှာတော့ အဲဒီအကြောင်း ဖော်ပြထားတာမျိုး မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျင်ရိဖန်က ထျန်ရှန်းဖျော်ဖြေရေးမှာရှိတဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူတို့က ကျင်ရိဖန် ရဲ့ မကောင်းသတင်း တွေကိုတောင် ထုတ်ပြန်ခဲ့တာလေ၊ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက အစောပိုင်းမှာ ရှဲ့ချန်းရယ် ကို တိုက်ခိုက်နေရတာနဲ့ မသိခဲ့တာဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ သိသင့်တာပေါ့”

ရှချန်းချန်း က ဆက်၍ မေးသည်။

"သူ သိခဲ့ရင် ဘာလို့ ကျင်ရိဖန် ကို ကူညီပြီး ရှင်းလင်းမပေးခဲ့တာလဲ"

ဤမေးခွန်းသည် စနစ်ကို အခက်တွေ့စေခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် စနစ် တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ အတွေးများကို ခန့်မှန်းရာတွင် မကျွမ်းကျင်ပေ။

ရှချန်းချန်း သည် စနစ်ထံမှ အဖြေကို လိုချင်သည့်ဟန်မရှိဘဲ မိမိဘာသာ မေးခွန်းထုတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သက်သေအထောက်အထား မရှိလို့လေ၊ ကျင်ရိဖန် ရဲ့ ကိစ္စကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်ရင် သက်သေအထောက်အထား ရှိမှရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်ရိဖန် ဒုတိယအကြိမ် ပွဲထွက်တာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ၊ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက သူ့အတွက် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ သက်သေအထောက်အထား ရှာမတွေ့သေးဘူး၊ ဒါဆို ဒီအရာက မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

"ဘယ်လိုလုပ် မရှိရမှာလဲ!"

စနစ်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။ သူသည် မူလက ကျင်ရိဖန် အပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ပေ။ ဝတ္ထုထဲတွင် ခိုးချပြီး ဇာတ်လိုက်မကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သော အနုပညာရှင်တစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပရိသတ်တစ်ဦး၏ ကားတိုက်ခံရ၍ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ထိုသည်မှာ သူ ခံထိုက်သည့် ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှချန်းချန်း ပြောသည့်အတိုင်း ကျင်ရိဖန် သည် တစ်ခါမျှ ခိုးချခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါက…

ကျင်ရိဖန် အစားထိုးပြီးနောက် စနစ်ဟူသည့် ဉာဏ်ရည်တုသည် မကျေမနပ်ဖြစ်လာသည်။

သူသည် မည်သည့်အမှားမှ မလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

"သက်သေမရှိနိုင်ဘူး" ရှချန်းချန်း ၏ အသံသည် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

"စဉ်းစားကြည့်၊ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ၊ ဘာမှမရှိတဲ့ လက်ထဲကနေ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းရဲ့ ထိပ်တန်းနံပါတ် (၁) ကုမ္ပဏီကို ရယူပြီး၊ ကျန်းချန် ရဲ့ အချမ်းသာဆုံး မိသားစုဖြစ်တဲ့ ရှဲ့မိသားစုရဲ့ ပိုင်ရှင်ကို တစ်ညတည်းနဲ့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ သူ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်က ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုပြီး စေ့စပ်တယ်၊ သူတောင် သက်သေအထောက်အထား ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သက်သေအထောက်အထားဆိုတာ မရှိနိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ”

စနစ်သည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် ဝတ္ထုလောကနှင့်သာ ထိတွေ့ဖူးခဲ့သည်။ ဝတ္ထုလောကတွင် မည်သူမဆို မတရားစွပ်စွဲခံရပါက နှစ်ပေါင်းမည်မျှပင် ကြာညောင်းစေကာမူ၊ အရိုးခြောက်ဖြစ်နေစေကာမူ သူ၏ နာမည်ကို ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ဝတ္ထုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝမှာမူ - သင်သည် ခိုးချမှုနှင့် နှောင့်ယှက်မှုဖြင့် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရသည်။ အကယ်၍ သင်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရန် သက်သေမရှာနိုင်ပါက သင်သည် ခိုးချသူနှင့် နှောင့်ယှက်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အရှက်ရစေသည့် တိုင်တွင် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် အမှန်တရား ပေါ်ထွက်လာသည်အထိ မစောင့်နိုင်ကြပေ။

တရားမျှတမှုသည် ဝတ္ထုများတွင်သာ တည်ရှိသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝသည် ရက်စက်သည်။

"Host, ဒီလိုဆိုရင် ကျင်ရိဖန် ကို ဆက်ကူညီဦးမှာလား" ဟူ၍ စနစ်က သတိထားလျက် မေးလိုက်သည်။

ရှချန်းချန်း ၏ ယခင်က ကျိကျင်းဟန် နှင့် ချန်းမင်ကျယ် တို့ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်းမှာ ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီခဲ့သည်။ ကျိကျင်းဟန် နှင့် ချန်းမင်ကျယ် တို့သည် မူလက ဝတ္ထုထဲမှ ဗီလိန်များဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ ကူညီထောက်ပံ့သူရှိကာ အခြားတစ်ဦးမှာ ကြယ်ပွင့်လေးတစ်ဦးကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ ရှချန်းချန်း သည် သူတို့၏ မှောင်မိုက်သော ဘက်ခြမ်းများကို ပိုမိုတူးဖော်ကာ သူတို့၏ ရာဇဝတ်မှုများကို ကြိုတင်ကြေညာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျင်ရိဖန် သည်လည်း ဝတ္ထုထဲမှ ဗီလိန်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှချန်းချန်းသာ သူ၏ ယခင်က ခိုးချမှု မကောင်းသတင်းကို ထုတ်ဖော်ကာ ငယ်စဉ်က မှတ်ပုံတင်အတု အသုံးပြုခဲ့သော မကောင်းသတင်းကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ပါက ပရိသတ်အချို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူကူညီရှင်းလင်းပေးပါက နောက်ဆုံးတွင် ဒုက္ခရောက်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် ရှချန်းချန်း ၏ ဘဝပင်ဖြစ်သည်။

လိမ်ညာသူများကို ဖော်ထုတ်သူ အကောင့်သည် မည်သည့်ဒုက္ခကိုမျှ မခံနိုင်ပေ။

ရှချန်းချန်း သည် စနစ်ကို ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏ ကင်မရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကစားနေခဲ့သည်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

စနစ်သည် မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ဘဲ လက်လျှော့ရခြင်းကို မနှစ်သက်သောကြောင့် ချီပိုင် ၏ မိုဘိုင်းဖုန်းနှင့် ကွန်ပျူတာကို Hack ရန် သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှချန်းချန်း ပြောသည့်အတိုင်းပင် ချီပိုင် ၏ မိုဘိုင်းဖုန်းထဲတွင် ကျင်ရိဖန် ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်သည့် မည်သည့်အရာမှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့နှင့် သူ၏ အေးဂျင့်ကြားမှ စကားပြော မှတ်တမ်း များပင်လျှင် ခိုးချသူ ကျင်ရိဖန် မည်သို့ ပြန်လာခဲ့ပုံအကြောင်းများသာ ဖြစ်သည်။

စနစ်သည် ရှာဖွေနိုင်သည့်အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ရှဲ့ကျစ်ရှင်း၏ ကွန်ပျူတာကိုပါ စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည်လည်း အထူးလက်ထောက်ကျိုး ကို ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် ချီပိုင် နှင့် သူ၏ အေးဂျင့်ကို အချိန်ဆွဲရန် ဆင်ခြေပေးကာ သူတို့၏ အီလက်ထရွန်နစ် ပစ္စည်းများကိုပင် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူသည် မည်သည့်သဲလွန်စမှ မရရှိခဲ့ပေ။

ဤကမ္ဘာတွင် ကျင်ရိဖန် ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်သည့် သက်သေ မရှိခဲ့ပေ။

စနစ်သည် ရှချန်းချန်း ၏ ယူဆချက် မှားယွင်းခြင်း ရှိ၊ မရှိ နှင့် ကျင်ရိဖန် ခိုးချခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူသည် ပင်မစနစ် သို့ ပြန်သွားကာ ကျင်ရိဖန် ၏ အတွေ့အကြုံအားလုံးကို စုံစမ်းခဲ့သည်။

ဝတ္ထုသည် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီးနောက် ဇာတ်ကောင်တိုင်းသည် ဝတ္ထု၏ ယုတ္တိနှင့် ကိုက်ညီသော သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းကို ပင်မစနစ် တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

ဝတ္ထုထဲတွင် ကျင်ရိဖန် သည် ဆယ့်ငါးနှစ်သားအရွယ်တွင် မူရင်းတေးသီချင်းပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဆယ့်လေးနှစ်သားအရွယ်ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် အရွယ်မရောက်သေးသူဖြစ်ပြီး၊ ၁.၈ မီတာနီးပါး အရပ်ရှည်သော်လည်း အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က ကျင်ရိဖန် သည် လုံခြုံရေးအစောင့်များ ဆွဲထုတ်နေစဉ် ပြိုင်ပွဲအတွက် အသုံးပြုနေသော CD ကို မတော်တဆ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထို CD တွင် သူ ဖျော်ဖြေမည့် မူရင်းသီချင်းနှစ်ပုဒ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ထို CD ကို ဒိုင်လူကြီးဖြစ်သော ချီပိုင် က မတော်တဆ ရရှိခဲ့သည်။

အမှန်တရားမှာ ထိုမျှ ရိုးရှင်းသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝတ္ထုလောက၏ လည်ပတ်မှု လိုအပ်ချက်များအရ စနစ်သည် ရှချန်းချန်း ကို အနည်းငယ် ကူညီနိုင်သော်လည်း ဤဗီဒီယိုကို သူမအား ပေး၍မရပေ။ ဤအတွေ့အကြုံနှင့်ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ရှချန်းချန်း အား ပြောပြ၍ပင် မရနိုင်ပေ။

စနစ်သည် ရှချန်းချန်း ၏ စိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် ပို၍ပင် စိတ်ဓာတ်ကျလာခဲ့သည်။

မူလက ကျင်ရိဖန် သည် အပြစ်ကင်းစင်သူ မဟုတ်၊ ခိုးချသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်နိုင်ခဲ့သည်။ စာရေးသူသည် မှန်သည်၊ သူသည် ကားတိုက်ခံရထိုက်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

သက်တမ်းကုန်နေသော စည်သွတ်ဘူး အစားအစာကို စားရသကဲ့သို့ပင်။ အန်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း ပျို့အန်ချင်စိတ်က ပါးစပ်ထဲတွင် စွဲမြဲစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

"အမှန်တရားကို တွေ့ပြီလား" ရှချန်းချန်း စနစ်ပြန်လာသည်ကို သိ၍ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

စနစ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"ဒီမှာ ဘာဆန်းတာရှိလို့လဲ၊ မင်းက ငါ့ကမ္ဘာကနေ ဝတ္ထုထဲကို ဆွဲခေါ်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက မင်းဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ အရမ်းအဆင့်မြင့်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ မင်းရဲ့ ပင်မစနစ် ကိုသွားပြီး အမှန်တရားကို စုံစမ်းဖို့ ငါစောင့်နေတာ!” ရှချန်းချန်း က ပြုံးလျက်၊

"မင်းရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်နေတဲ့ လေသံကိုကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ မှန်းဆချက် မှန်တယ်ဆိုတာ အနည်းဆုံးတော့ သက်သေပြနိုင်တာပေါ့။”

"မင်းရဲ့ မှန်းဆချက် မှားပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်" ဟု စနစ်က ပြောသည်။ ထိုအခါ သူသည် ရှချန်းချန်း ကျင်ရိဖန်အား ကူညီရန် လက်လျှော့ခိုင်းရန်အတွက် တရားမျှတစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သက်သေမရှိဘဲ ရှင်းလင်းချက်ပေးခြင်းသည် အစွမ်းမရှိသကဲ့သို့ မှေးမှိန်နေမည်ဖြစ်သည်။

ရှချန်းချန်း သည် အားအပြည့်ဖြင့် အိပ်ရာမှ ထထိုင်လိုက်သည်။

"အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဆိုးဆုံးဆိုလို့ ဝတ္ထုရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ ရှိတာပဲလေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က နက်နဲတဲ့ ချောက်ကြီးထဲ ရောက်နေပြီပဲ၊ နောက်ထပ်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရင် အလင်းရောင်ရှိကောင်းရှိနိုင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မကြိုးစားကြည့်ရင်တော့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး!”

စနစ်သည် သူ၏ Host ကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမြဲ လှည့်စားတတ်သော၊ သတင်းအတင်းအဖျင်း ကြိုက်တတ်သော ပါပါရာဇီ ကောင်မလေးသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ခန့်ညားလာခဲ့သည်။

"မင်း မှန်တယ်! မကြိုးစားဘဲ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ!" စနစ်သည်လည်း ရှချန်းချန်း ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ရရှိခဲ့ပြီး စိတ်အားတက်ကြွလာခဲ့သည်။ "အတူတူ ကြိုးစားကြစို့! "သာယာရိုးရှင်းသောဘဝ" မှာ ပါပြီး ကျင်ရိဖန် ရဲ့ နာမည်ကို ပြန်ရှင်းပေးရအောင်!”

"နိုး! နိုး! နိုး!"

ရှချန်းချန်း က သူမ၏ လက်ညှိုးကို ခါလိုက်သည်။ "ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် မှာ ပါမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

ရှချန်းချန်း သည် "သာယာရိုးရှင်းသောဘဝ" တွင် ပါဝင်ရန် စဉ်းစားပင် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤအရာက သူမအား အခြားသူများကို ပါဝင်ရန် လှည့်စားခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေား။

စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည် သူ၏ Laptop ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အလုပ်အတွက်သာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည့် ရွှေရောင်ဘောင်ပါ မျက်မှန်ကို တွန်းတင်လိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ကို "သာယာရိုးရှင်းသောဘဝ" မှာ ပါစေချင်တာလား၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရှချန်းချန်း ၏ နေ့စဉ်ဘဝသည် ကြောင်များနှင့် ခွေးများကို လမ်းလျှောက်ခေါ်ခြင်းနှင့် SPA လုပ်ခြင်းသာ မဟုတ်ပါလော။ သူမသည် ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းတွင် မည်သို့ ပြောင်းလဲတိုးတက်ရမည်ကို မစဉ်းစားဘဲ၊ သူ့အလုပ်ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။

ရှချန်းချန်း က ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် တွေမှာ ရှင့်ကို ပိုမြင်ချင်လို့ပေါ့လို့~"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း: ???

သူသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိသွားသည်။ "မင်းက ကိုယ့်ကို ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် တွေမှာ ပိုမြင်ချင်တယ်ပေါ့ ရှချန်းချန်း၊ မင်း ဟန်ကျားလင်း ကို မကြိုက်ဘူးလား”

သူတို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် ဟန်ကျားလင်း အကြောင်း ပြောဆိုခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

အမှနါတွင် ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည် ရှချန်းချန်း ကို ကွာရှင်းမှုအကြောင်း အမြဲမေးမြန်းချင်ခဲ့သော်လည်း ရှချန်းချန်း က သူ့ထံသို့ ဦးစွာလာမည်ကို အမြဲစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် သူမထက် ပို၍ စိတ်မရှည်ဖြစ်နေမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ရှချန်းချန်း က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲစောက်ရူးအကြောင်းကို ဘာလို့ ထည့်ပြောရမှာလဲ"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်း: ???

ရှချန်းချန်း ၏ ဆဲဆိုမှုသည် တရားမျှတပြီး ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှု အစိတ်အပိုင်းကို လုံးဝ မတွေ့မြင်ခဲ့ရပေ။

တစ်လအကြာက သူမသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ပြီး ဟန်ကျားလင်း ကို မလိုချင်ဟု အတင်းအကျပ် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း တစ်လအကြာတွင် ဟန်ကျားလင်းသည် "စောက်ရူး" တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီလား။

မိန်းမများက ရက်စက်ကြပါက တကယ်ကို ရက်စက်ကြပေသည်။

ရှချန်းချန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှု အပြည့်ဖြင့် သူ၏ နာမည်ကိုပင် ထည့်မပြောချင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"သူက "မျက်နှာချိုသွေး" တဲ့သူ သက်သက်ပဲ။ တစ်ခါဆို တော်ပြီ၊ ကိုယ့်ကို မချစ်တဲ့ သခွားသီးပုပ်တစ်လုံးကို ဘာလို့ ချစ်နေရမှာလဲ"

ထို့နောက် သူမ၏ အမူအရာကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ကာ ရှဲ့ကျစ်ရှင်းကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာပဲပြောပြောလေ၊ ကိုယ့်ယောက်ျားက ဒီလောက်ချောတာ၊ တခြားသူကို မချစ်မိတာက ပုံမှန်ပါပဲနော်~"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည် ခဏတာမျှ ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ လူအများရှေ့တွင် ချစ်ရေးဆိုခြင်းကို တစ်ခါမျှ မခံဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရှချန်းချန်း က ဤသို့ပြောသောအခါ သူသည် မသိစိတ်ကပင် မျက်နှာနီမြန်းလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ! ရှင့်ကို မစတော့ဘူး!" ရှချန်းချန်း က တစ်ခစ်ခစ် ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျင်ရိဖန် အခုတလော စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပုံရတယ်၊ စိတ်ကျနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အဲဒါကြောင့် ရှင့်ကို သူ့နဲ့အတူ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် မှာ ပါဝင်ပြီး သူ့ကို စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးဖို့ ပြောတာ။”

"သူ စိတ်ဓာတ်ကျနေတာလား"

ရှဲ့ကျစ်ရှင်းက မိသားစုညစာစားပွဲတွင် ကျင်ရိဖန် ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံမပေါ်ပေ။

"တကယ်ပါဆို အသက် ၂၀ အရွယ် ကောင်လေးက ဒီလောက်ထိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိရှလွယ်တာ၊ သူ ရှင့်ကို တော်တော် လိုအပ်နေတာပဲ”

ရှချန်းချန်း က အလေးအနက်ထား ပြောသည်။

"ဪ ရှင့်ရဲ့ ချောမောလှပမှုကို ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် တွေမှာ ပိုမြင်ချင်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကောင်းတဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့၊ ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ သနားစရာ ညီဝမ်းကွဲလေးကိုလည်း ကူညီပေးပေါ့! နော်~ယောင်္ကျား~ယောင်္ကျားလို့~"

ရှချန်းချန်း သည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ တွန်းရင်း ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။ သူမ၏ အသံသည် ချိုမြိန်သော်လည်း မရွံရှာဘဲ၊ ချွဲနွဲ့သည့်အခါ ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ၊ ခူးဆွတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် ပန်းတစ်ပွင့်နှယ်ပင်။ ထိုအရည်ရွှမ်းသော မျက်ဝန်းများတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမသည် ရှဲ့ကျစ်ရှင်းကို တောင့်တစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှဲ့ကျစ်ရှင်းသည် သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်နှာကို လျင်မြန်စွာ လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် နှစ်ကြိမ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"မင်း အရင်ပြန်နှင့်၊ ကိုယ် စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်!"

ရှချန်းချန်း က တောက်ပစွာ ပြုံးလျက်

"အိုကေ~ဒါပေမယ့် ကျွန်မကို စိတ်မပျက်စေနဲ့နော်~”