အခန်း (၆၇)

ပေဟန်လီသည် ထိပ်တန်းလူငယ်တစ်ဦးပီပီပင် နှိပ်နယ်နည်းကို လုံးဝမသိပေ။

အခြားလူကို ဝန်ဆောင်မှုပေးဖူးခြင်းမှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးပင်။ ကျုံချင်းယွီ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခြေသလုံးကို သူ့လက်ထဲ၌ ကိုင်ထားစဉ် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံး ကြွေထည်ကို ပွေ့ချီထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အမှားအယွင်း တစ်ချက်ရှိလျှင်ပင် အက်ကွဲသွားနိုင်သည်။

ထိုမျှ နူးညံ့စွာ နှိပ်နယ်ခြင်းက သူမ၏ ခြေထောက်ကြွက်သားများကို လုံးဝ ပြေလျော့စေခြင်းမရှိပေ။

ကျုံချင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ပေဟန်လီ ရှင်နေ့လယ်စာမစားဘဲ ကျော်ထားလို့လား၊ အားထည့်ပါဦး"

ပေဟန်လီက စိတ်မဆိုးပေ။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ပိုပြီး အားထည့်ပါ့မယ်"

ဒီတစ်ခါ၌ သူ ဖိအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှားယွင်းစွာ မှန်းဆမိသည်။ ကျုံချင်းယွီသည် အလိုလို သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"ပေဟန်လီ နာတယ်!"

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူက ပေမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံး သခင်လေးပဲ။ သခင်မလေး ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ကျုံချင်းယွီ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို မည်သူက သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ကျုံမိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်အတွက်သာ သူမကို လိုက်လျောပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ပေမိသားစု၏ ရွှေသခင်လေး ပေဟန်လီက ကျုံချင်းယွီထံမှ ဤသို့ အရှက်ရစေသည့် အပြုအမူကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ လူအများကြီးရှေ့တွင်လည်း ဖြစ်နေသေးသည်။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် ပေဟန်လီကို တစ်ခါမှ မကြိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့အား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ သဘောကျမိပြီး ရဲဘော်ရဲဖက် စိတ်ဓာတ်မျိုးပင် ခံစားမိသည်။ သူသည် ပေဟန်လီအား ကျုံချင်းယွီကို သင်ခန်းစာပေးပြီး သူမကို မည်သူက အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံသနည်းကို ပြသစေချင်နေသည်။

ကျုံချင်းယွီ၏ ကန်ချက်သည် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ပေဟန်လီတစ်ယောက် အနည်းငယ် ယိုင်ထိုးသွားပြီး သူ၏ အစွန်းအထင်းမရှိသော ရှပ်အင်္ကျီနှင့် ဝတ်စုံတို့မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပေဟန်လီက ကျုံချင်းယွီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော် ဖိအားကို မှားပြီး မှန်းဆမိလိုက်တာ၊ ဒီတစ်ခါ ပိုပြီး ဖြေးဖြေး လုပ်ပါ့မယ်"

ကျုံချင်းယွီက လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ၊ ရှင်ဆက်မလုပ်နိုင်ရင် ထွက်သွား"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပေဟန်လီသည် သူ၏ အင်အားကို ချိန်ဆပြီး ညင်သာစွာ စတင်ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့် ဖိအားကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ကျုံချင်းယွီ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော မျက်ခုံးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေလျော့သွားသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မှန်ကန်သော ဟန်ချက်ကို သူတွေ့ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

ကျုံချင်းယွီသည် စိတ်ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေသလုံးနာကျင်မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

"ဟွန့် ဒါမှ တော်သေးတယ်၊ ရှင်က ရှင့်ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ညီထက်တော့ အများကြီး ပိုအသုံးဝင်တယ်"

ပေဟန်လီက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး စိတ်ကျေနပ်ရင် ရပါပြီ”

အနီးနားရှိ ပေယွဲ့ပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ မှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မေးရိုးကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရာ သွားများ ကွဲအက်သွားတော့မည့် မတတ်ပင်။ ကျုံချင်းယွီနှင့် ပေဟန်လီတို့ကမူ သူ့အား လုံးဝ လစ်လျူရှုထားခဲ့ကာ အေးအေးဆေးဆေး ဆက်၍ စကားပြောနေကြသည်။ သူမ၏ ရည်းစားဟောင်းနှင့် ယခင်က စေ့စပ်ထားသူ။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

ပရိသတ်များထဲတွင် နောက်တစ်ယောက်သည်လည်း အတွေးများထဲ နစ်မြောနေခဲ့သည်၊ ယန်ရှီပင်။

သူမသည် ကျုံချင်းယွီဘေးတွင် အချိန်ပြည့် ထိုင်နေခဲ့ပြီး ကျုံချင်းယွီနှင့် ပေဟန်လီတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် System ကို မေးလိုက်သည်။

"System ငါ့နှလုံးခုန်သံကို မင်းကြားရလား"

System က ပြန်မေးသည်။

[Host ငါ့နှလုံးခုန်သံကို မင်း ကြားရလား]

[ဪ ခဏလေး၊ ကျွန်တော့်မှာ နှလုံးခုန်သံ မရှိဘူး‌လေ

ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် data stream တွေနဲ့ အတုအယောင်ဖန်တီးပေးလို့ရတယ်၊ ဒုန်း-ဒုန်း-ဒုန်း! မြန်ချက်ပဲ]

ယန်ရှီနှင့် သူမ၏ System နှစ်ဦးစလုံး လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ရှီ၊ သူမ၏ အသံသည် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

"ငါ မှတ်မိတာ မှန်တယ်ဆိုရင်... ပေဟန်လီက ဝတ္ထုထဲက ဗီလိန် မဟုတ်ဘူးလား"

[ မင်း မှန်တယ် သူက ဗီလိန်ပဲ ]

"ဒါဆို ချင်းယွီက ဘယ်လိုလုပ် သူ့နဲ့ အတူရှိနေတာလဲ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်!"

System ကသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

[ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးကလည်း ဗီလိန်ပဲ၊ ရဲ့လော့ယီရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တို့အားလုံးက ရန်ဖက်တွေပဲ ]

ယန်ရှီ- "..."

ခဏတာ နားပြီးနောက် ရိုက်ကူးရေး ပြန်စခဲ့သည်။

ပေဟန်လီသည် ကျုံချင်းယွီကို ဖိနပ်စီးပေးသည်။ သူသည် အလုပ်များ ရှိနေသေးသဖြင့် ရိုက်ကွင်း၌ ကြာကြာမနေဘဲ ရိုက်ကူးရေး စသည်နှင့် ထွက်သွားသည်။

ကျုံချင်းယွီသည် သူမ၏ ဝတ်စုံကို ဖုန်ခါလိုက်သည်။ ဖုန်မရှိတော့သောအခါ ထရပ်လိုက်သည်။

ယန်ရှီက အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်။

"နင်နဲ့ ပေဟန်လီကြားမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ နင်တို့နှစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားတာလဲ"

ကျုံချင်းယွီက တွေဝေသွားသည်။

“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ ငါ သူ့ကို နှိပ်ခိုင်းတာပဲလေ"

"ဒါပေမဲ့... သင့်တော်လို့လား"

"ဘာလို့ မသင့်တော်ရမှာလဲ"

ကျုံချင်းယွီက သူမ၏ ဆံပင်များကို ပခုံးပေါ် လွှဲချလိုက်သည်။

“ငါ ဒီလောက် လှတာ သူ့ကို နှိပ်ခိုင်းတာ ကျေးဇူးတင်ရမှာလေ၊ ဒီမှာ အားနည်းချက်ရှိတယ်ဆိုရင် ငါပဲဖြစ်မှာပေါ့"

လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ကျုံချင်းယွီ၏ မျက်နှာကို ဝန်းရံထားသော ဆံပင်များကို ဝဲလွင့်စေခဲ့သည်။ ခဏတာမျှ ယန်ရှီသည် ကျုံချင်းယွီက အခြားလူတိုင်းနှင့် မတူညီသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘုရားသခင်က သူမကို အပို filter တစ်ထပ် ပေးထားသကဲ့သို့ လှပနေသည်။

ယန်ရှီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်တွင် သူမ၏ System က အသံပြုလိုက်သည်။

[ သခင်မလေးက အရမ်းလှတာပဲ ]

[ Host သခင်မလေး ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ငါထင်တယ် ]

[ ပေဟန်လီကို နှိပ်ခိုင်းတာက သူ့အတွက် ကျေးဇူးပြုတာပဲ ဘာပူစရာ ရှိလို့လဲ ]

ယန်ရှီ "...”

ရိုက်ကူးရေးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပေယွဲ့ပိုင်သည် ပေအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က H နိုင်ငံတွင် ရှိနေစဉ် သူသည် ထိုညနေတွင် ကျုံချင်းယွီကို ပေမိသားစုသို့ ခေါ်ဆောင်လာမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကြေညာခဲ့သည်။ သို့သော် ကျုံချင်းယွီက သူ့ထံ မလာခဲ့ပဲ ပေမိသားစုက သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ညစာစားပွဲမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် လူကြီးပေ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သောကြောင့် ပြန်လာခြင်းကို နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ရက်ကြာသွားခဲ့‌လေပြီ။ သူ ထပ်မံရွှေ့ဆိုင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထျန်းဟွေ့ ကုမ္ပဏီသည် စောင့်ဆိုင်း၍ မတတ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။

အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ကျုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ စာချုပ်သက်တမ်းတိုးခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ထျန်းဟွေ့ကို ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသင့်သည် မဟုတ်ပေ။ ထျန်းဟွေ့သည် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး နာမည်ကျော် အနုပညာရှင်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် ပေယွဲ့ပိုင်သည် သူ၏ စီးပွားရေးချဉ်းကပ်မှု၌ အလွန်ပြင်းထန်သည်။ အလားအလာရှိသော ပရောဂျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါတိုင်း အရင်းအနှီး လည်ပတ်မှုကို အမြင့်ဆုံးရရှိရန် အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလေ့ရှိသည်။ ဤသည်က ထျန်းဟွေ့၏ နှစ်ကုန်ဘဏ္ဍာရေး အစီရင်ခံစာများကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းစေခဲ့ပြီး လူကြီးပေ၏ သဘောကျမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

အားနည်းချက်လား။ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု ပြတ်တောက်သွားပါက ပရောဂျက်များစွာ ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ရုပ်ရှင်လောကတွင် ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ခြင်းသည် ဘေးဥပါဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရိုက်ကွင်းများ ဆောက်လုပ်ပြီး၊ သရုပ်ဆောင်များနှင့် အဖွဲ့သားများ အသင့်အနေအထားရှိနေသော်လည်း ရိုက်ကူးရေး ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ငွေများ ဆက်လက်ကုန်ကျနေသော်လည်း ပြန်အမ်းငွေမရှိဘဲ ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှုမှာ နှင်းဘောလုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလာမည်ဖြစ်သည်။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ကာမိရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေအားလုံးနီးပါးကို သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ လက်ငင်းအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထျန်းဟွေ့ ပံ့ပိုးထားသော အခြားပရောဂျက်များစွာသည် ရန်ပုံငွေ လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် လူကြီးပေထံ အကူအညီတောင်းခံရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

လူကြီးပေသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

"မင်း အကျိုးဆက်တွေကို မစဉ်းစားပဲ ဒီလိုမဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့တာလား၊ ထျန်းဟွေ့ရဲ့ လုပ်ငန်းအတိုင်းအတာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပရောဂျက်အများကြီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရတာလဲ”

ပေယွဲ့ပိုင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ စကားမပြောဝံ့ပေ။

သို့သော် ဤကား လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်တာကာလတစ်လျှောက် ထျန်းဟွေ့ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ပုံပင်။ ရန်ပုံငွေလိုအပ်သည့်အခါတိုင်း… ကျုံချင်းယွီကပင် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ သူသည် ယခုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးပေ။

"အဘိုး ကျေးဇူးပြုပြီး ငွေကြေးလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ၊ သန်း ၅၀ လောက်ပဲ လိုတာပါ၊ သန်း ၅၀ ပဲ လိုတာပါ" ဟု ပေယွဲ့ပိုင်က တောင်းပန်လိုက်သည်။

လူကြီးပေက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းက ပေမိသားစုရဲ့ ဒုတိယမြောက် သခင်လေး ဖြစ်နေတာတောင် သန်း ၅၀ ကို မစုဆောင်းနိုင်ဘူးလား"

ပေယွဲ့ပိုင်က နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဤမတိုင်မီက သူသည် မိမိကိုယ်ပိုင်ငွေကို အသုံးပြုခဲ့ရုံသာမက ချေးငွေများပါ ယူထားခဲ့သည်။ လုံးဝ စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိပါက လူကြီးပေထံ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

လူကြီးပေသည် သူ၏ ကြိမ်လုံးကို တွေးဆကာ ခေါက်လိုက်သည်။

သန်း ၅၀ ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ပေမိသားစုသည် ဖျော်ဖြေရေးလောကကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ပေယွဲ့ပိုင်အား ထျန်းဟွေ့ကို တည်ထောင်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန်သက်သက်သာဖြစ်သည်။ ဤတရားမဝင်သော သားသည် အရည်အချင်းရှိကြောင်း သက်သေပြပါက ပေကော်ပိုရေးရှင်းတွင် နေရာရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပေယွဲ့ပိုင်၌ အရည်အချင်းမရှိသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

လူကြီးပေက အေးတိအေးစက်ပြောလိုက်သည်။

“ကုမ္ပဏီသေးသေးလေးကို ကောင်းကောင်း မစီမံနိုင်ရင် ပိတ်လိုက်ရုံပဲပေါ့"

ပေမိသားစုသည် လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခု ဆုံးရှုံးသည်ကို တတ်နိုင်ပေသည်။

ပေယွဲ့ပိုင်က ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"အဘိုး၊ ထျန်းဟွေ့က ကျွန်တော့် ဘဝရဲ့ လုပ်ငန်းပဲ”

ပို၍ အရေးကြီးသည်ကို ပေယွဲ့ပိုင် နားလည်ထားသည်။ ထျန်းဟွေ့ ပြိုလဲပါက ပေမိသားစုမှ သူ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။ လူကြီးပေသည် အနာဂတ်တွင် သူ၏ ရှယ်ယာအားလုံးကို ပေဟန်လီအား လွှဲပေးအပ်ဖွယ်ရှိသည်။

ပေပါးပါသည်လည်း ထိုနည်းတူ စိတ်ပူပန်နေသည်။

"ပါး ယွဲ့ပိုင်က ငယ်ပါသေးတယ်၊ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးပေးပါဦး”

လူကြီးပေက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို လက်ဝေ့ယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်။

"ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အကျပ်အတည်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် နောင်တစ်ချိန် ပေမိသားစု တကယ်ဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ သူ ဘာလုပ်မလဲ၊ ဘယ်သူ့ဆီက အကူအညီတောင်းမလဲ၊ သူ အဲဒီလောက်တောင်အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် ပေမိသားစုထဲကို ပြန်ဝင်ဖို့တောင် မစဉ်းစားသင့်ဘူး”

ထိုသို့ပြောကာ လူကြီးပေသည် သူ၏ကြိမ်လုံးကို တင်းတင်းအားပြုထောက်၍ စိတ်မချမ်းမြေ့စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ပေယွဲ့ပိုင်မှာ လုံးဝအရှုံးပေးလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ရင်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ပေမိသားစု၏ အမွေခံများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ပေဟန်လီသည် ထိပ်ဆုံးမှ စတင်ခဲ့ပြီး သူသည် အောက်ခြေမှနေ၍ ရုန်းကန်တက်လှမ်းခဲ့ရခြင်းမှာ မည်မျှပင် တရားမျှတမှုမရှိသနည်း။

တကယ်ပင် မမျှတပေ။

ပါးပါးပေ၏ မျက်နှာလည်း မသာယာလှပေ။ မားမားပေ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ပေဟန်လီသည် သူ့ကို ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး လူကြီးပေကိုသာ လေးစားခဲ့သည်။ ပေဟန်လီသာအကယ်၍ လုပ်ငန်းအား လွှဲယူခဲ့ပါက ပါးပါးပေသည် မိမိသား၏ လက်အောက်တွင် နေထိုင်ရလိမ့်မည်။

"ပါး"

ပေယွဲ့ပိုင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ထျန်းဟွေ့ လုံးဝ ပြိုလဲလို့မရဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးခံလို့မဖြစ်ဘူး"

ပါးပါးပေက သုန်မှုန်လျက် "ထျန်းဟွေ့အတွက် ထိတ်လန့်နေပုံကို ကြည့်စမ်း မင်းအဆက်အသွယ်ရဖို့ ဒီည စုဝေးပွဲတစ်ခု စီစဉ်ပေးမယ်၊ သန်းအနည်းငယ်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး ငါတို့ ရအောင်ယူမယ်၊ ဒီလောက် သနားစရာကောင်းမနေစမ်းပါနဲ့"

ထိုညတွင် ပေယွဲ့ပိုင်သည် ပါးပါးပေ စီစဉ်ပေးသော ညစာစားပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။

ပါးပါးပေသည် အထူးတလည် စွမ်းဆောင်နိုင်သူ မဟုတ်သော်လည်း အချိတ်အဆက်များစွာ ရှိသည်။

ပေမိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးအနေဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့အတွက် သန်းအနည်းငယ်ဆိုသည်မှာ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲရှိ အကြွေမျှသာဖြစ်ပြီး ပါးပါးပေနှင့် လူကြီးပေတို့၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ငွေတောင်းခြင်းသည် မည်သို့မျှ လွယ်ကူသည်မဟုတ်ပေ။ ပေယွဲ့ပိုင်သည် အရက်များစွာ သောက်မိရာ ဗိုက်ထဲတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် မူးယစ်သွားခဲ့သည်။

ညနက်သန်းခေါင်ယံတွင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဧည့်သည်တစ်ဦးချင်းစီကို အိမ်သို့ လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ထောက်သည်လည်း မူးနေသောကြောင့် ပေယွဲ့ပိုင်အတွက် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦး ခေါ်ပေးပြီး သူ့ကို ခရီးသည် ထိုင်ခုံသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"မစ္စတာပေ ဘယ်ကိုသွားမလဲ" ဟု ယာဉ်မောင်းက မေးသည်။

ပေယွဲ့ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေခဲ့သည်။ အရက်နှင့် ဝိုင် ရောသောက်ခြင်းသည် မူးယစ်စေရန် အာမခံနိုင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ယခုမူ အရာရာတိုင်းက ဝေဝါးနေသည်။

ပေအိမ်တော်သို့ ပြန်ရမည်လား။

သူ ထိုနေရာကို မသွားချင်ပေ။ ပေဟန်လီ သို့မဟုတ် လူကြီးပေကို မမြင်ချင်ချေ။

ရွေ့အန်းလင်တယ်လား။

ထိုနေရာသည် အထီးကျန်ဆန်သော၊ နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယာယီနေထိုင်ရာ နေရာမျှသာဖြစ်သည်။

မသိစိတ်ဖြင့်ပင် ပေယွဲ့ပိုင်သည် ယာဉ်မောင်းအား လိပ်စာတစ်ခုကို တီးတိုးပြောပြီး မေ့မြောသွားသည်။ သူ နိုးလာသောအခါ Ferrari ကားသည် ရဲ့မိသားစု၏ ဗီလာအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားခဲ့သည်။

ရဲ့မိသားစု၏ မူရင်းဇစ်မြစ်မှာ ဟန်ကျုံးတွင်ဖြစ်သော်လည်း ရဲ့လော့ယီသည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် အောင်မြင်လာပြီးနောက် ဤနေရာကို သူမကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သည်။

ဆွန်းချီသည် ရဲ့လော့ယီနှင့် ပေယွဲ့ပိုင်၏ အခြေအနေသည် စိတ်အေးအေးထားရန် အချိန်လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ရဲ့လော့ယီကလည်း သဘောတူခဲ့သည်။ သူမသည် မကြာသေးမီက ကမ်းလှမ်းလာသည့် ဖျော်ဖြေရေးပွဲများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး မားမားလု၏ ဘေးတွင် နေထိုင်ကာ လုမိသားစု၏ ကာလကြာရှည် ပျောက်ဆုံးနေသော ကလေးကို ရှာဖွေရာ၌ ကူညီခဲ့သည်။

ယန်ရှီသည် လုမိသားစု၏ အမွေခံစင်စစ် ဟုတ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ရဲ့လော့ယီ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ခဲ့သည်။ "The Journey" သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း သူမ လက်ခံရရှိခဲ့သော အကောင်းဆုံးသတင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုမိသားစု၏ သမီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး DNA တူညီနေသော်လည်း ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရဲ့လော့ယီက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ သူမ လုပ်ငန်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က ပေယွဲ့ပိုင်ကို မသိမီ မားမားလုသည် သူမအား များစွာ ကူညီခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမသည် "တတိယမြောက်လူ" အဖြစ် အရှက်ရဖွယ်ရာ ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေရပြီး လုမိသားစုက အခြေအနေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ မားမားလု၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လုံလောက်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လုမိသားစု၏ သမီးငယ်နှင့် ကိုက်ညီသော သွေးနမူနာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက သူတို့၏ အာရုံကို လုံးဝ ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုနမူနာပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေရာတွင် အလွန်အလုပ်များနေသောကြောင့် ရဲ့လော့ယီအတွက် စဉ်းစားပေးရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သွေးသားဆွေမျိုးများက အမြဲ ဦးစားပေးဖြစ်သည်။

အောက်ထပ်ရှိ ဖုန်းမြည်သံက ရဲ့လော့ယီကို အိပ်ရာမှ နိုးထစေခဲ့သည်။

ပိုးပဝါတစ်ထည်ကို ပတ်ကာ တံခါးဖွင့်ရန် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပေယွဲ့ပိုင်တစ်ယောက် တံခါးဝတွင် လုံးဝ မူးနေသည့် ပုံစံဖြင့် လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် သူမ တံခါးကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပေယွဲ့ပိုင်က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး လက်ကို တံခါးကြားသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

"လော့ယီ ကိုယ့်ကို တွန်းမထုတ်ပါနဲ့”

ရဲ့လော့ယီက ပိုမိုအားစိုက်တွန်းရင်း သူမ၏ အသံသည် ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

"ဒုတိယ သခင်လေးပေ ရှင် ကျုံချင်းယွီကို လိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ လေဆိပ်မှာ တောင်းပန်တာ ဟန်မြို့မှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖောက်တာ ရှင့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြသေးဘူးလား၊ သူ့ကို ကြိုက်ရင် သူ့နောက်ကို လိုက်လေ၊ ဘာလို့ ကျွန်မကို လာဒုက္ခပေးနေတာလဲ"

"လော့ယီ ကိုယ့်ကို ယုံပေးပါ ကျေးဇူးပြုပြီး”

မူးနေပြီး အသိဉာဏ်မဲ့နေသော ပေယွဲ့ပိုင်သည် တံခါးကို အတင်းတွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ အပြေးအလွှားဝင်လာပြီး သူမကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"လော့ယီ ကိုယ် ကျုံချင်းယွီ‌အပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူး၊ ဒီလို လုပ်ရတာ ကိုယ့်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိလို့ပါ ကိုယ်ချစ်တာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ဒီရက်တွေ မင်းကို မတွေ့ရတာ ကိုယ့်မှာ ရူးမလိုဘဲ"

"ပေယွဲ့ပိုင် ကျွန်မကို လွှတ်၊ ရှင်ကျွန်မကို နှစ်ခါတောင် လှည့်စားပြီးပြီ၊ ကျွန်မတို့ ဒါကို အဆုံးသတ်ခဲ့သင့်တာ ကြာပြီ..."

သူမ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်ခြင်းမှာ အားမပါ‌ပေ။ ရဲ့လော့ယီသည် ပေယွဲ့ပိုင်အား နာကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့၊ ယခုထိတိုင်ပင်။

သူမ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုကို ခံစားမိသောအခါ ပေယွဲ့ပိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများ လှိုင်းထသွားသည်။ သူမ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို ဖမ်းကိုင်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှုံ့လိုက်သည်။

အနမ်းသည် ရှည်လျား၊ ပြင်းထန်ပြီး ယစ်မူးစေသည်။

ပျော်ရွှင်မှု ရမ္မက်ထဲတွင် အတိတ်က နာကျင်မှုများ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရုန်းကန်ပြီးနောက် ရဲ့လော့ယီ အရှုံးပေးကာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နစ်မြောသွားသည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်လာသော အရာများသည် သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပေယွဲ့ပိုင်သည် ရဲ့လော့ယီကို အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်ရာ သူမသည် ရေနစ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပေယွဲ့ပိုင်ကို တွယ်ကပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သည်းများက သူ၏ ကျောပြင်တွင် နီမြန်းသော အမှတ်အသားများ ထင်ကျန်စေခဲ့သည်။

ထိုညသည် အိပ်မပျော်သော ညတစ်ည ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရဲ့လော့ယီနှင့် ပေယွဲ့ပိုင်တို့၏ ဖြစ်စဥ်များစွာရှိသော ညနေခင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်ကိုယ်တည်းသမားတစ်ဦး၏ ညဘက်သည် ပိုမိုပျင်းရိဖွယ်ရာပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ယန်ရှီကို ကြည့်ပါ။

ကောင်းမွန်စွာ ညအိပ်ရာဝင်ပြီးနောက် သူမ၏ ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သော ကုတင်ပေါ်တွင် နိုးထလာပြီး ကျုံယန်စီအတွက် အာဟာရပြည့်ဝသော မနက်စာကို ပြင်ဆင်ပေးကာ သူ စားသောက်သည်ကို သေချာစွာကြည့်ပြီးမှ ရှင်းယောင်ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဆေးရုံတွင် လက်ထောက်ဆွန်းက သူမကို ထူးဆန်းစွာ မကျေမနပ် ကြည့်ခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ပင်။

ထူးဆန်းသည်။ ဆွန်းချီက အဘယ်ကြောင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေရသနည်း။

တစ်စုံတစ်‌ယောက်က သူ့ကို အလွန်အကျွံ အလုပ်ခိုင်းနေလျှင် ထိုသူမှာ ကျုံယန်စီဖြစ်သည်။

တချို့လူတွေက သူတို့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြောတတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူး။

ယန်ရှီသည် လက်ထောက်ဆွန်းကို လစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ယနေ့ ချူထင်းပိုင်သည် ဟိုင်မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ယန်ရှီတွင် သူနှင့် ဆွေးနွေးရမယ့် ပရောဂျက်တစ်ခု ရှိသည်။

ရှင်းယောင်၏ ညီလာခံခန်းမတွင် ယန်ရှီသည် ချောင်ရန်နှင့် ဖန်းယွဲ့တို့ကို ခေါ်လာကာ idol survival show အတွက် စိတ်ကူးများ ဖလှယ်ကြသည်။ အစည်းအဝေးသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် သံသယဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ မကြာသေးမီက ကျင်းပခဲ့သည့် ဖျော်ဖြေပွဲ၏ အောင်မြင်မှုက သူတို့အား idol ဈေးကွက်အပေါ်၌ အကောင်းမြင်စိတ် ရှိစေခဲ့သည်။

( T/N: "Idol survival show" ဆိုသည်မှာ အနုပညာသင်တန်းသားများ အိုင်ဒေါအဖွဲ့ဝင်သစ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရရန်၊ ပွဲဦးထွက်နိုင်ရန် ယှဉ်ပြိုင်ကြသည့် လက်တွေ့ပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည် )

နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ ရှင်းယောင်၏ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော အမြတ်အစွန်းများပင်ဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီး စွန့်စားမှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ချူထင်းပိုင်၏ ပရောဂျက်ကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ အဆိုပါ အစီအစဉ်ကို SevenPercent ဟု ခေါ်ဆိုမည်ဖြစ်ပြီး သင်တန်းသားတစ်ရာမှ နောက်ဆုံး ဆန်ခါတင် ခုနစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကာ ယာယီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အဖြစ် ပွဲထုတ်မည်ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ဦးတွင် တစ်ဦးသာ အခွင့်အရေးရရှိမည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနာမည်ကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပြီး ချူထင်းပိုင်သည် စိတ်ကြည်နူးစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဤပရောဂျက်သည် ယန်ရှီတစ်ယောက် အကြာကြီး စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသည့် ပရောဂျက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး၌ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရရှိခဲ့ခြင်းက သူမကို ပြောမပြတတ်အောင်ပင် ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

ပရောဂျက်ဌာနမှ ဖန်းယွဲ့သည် ချူထင်းပိုင်အား ဤ ရသစုံအစီအစဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မည်။

အစည်းအဝေး လူစုခွဲသွားသောအခါ ယန်ရှီသည် ချောင်ယန်ကို တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ခိုင်းလိုက်သည်။

"လင်းကျီက မင်း Watermelon Video ကို ဆက်သွယ်ပြီး ဟန်ရှုကို သူတို့ရဲ့ ဂီတပြိုင်ပွဲ show ထဲ ထည့်ဖို့ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲ့ဒါက ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား ဟန်ရှုက ဘာလို့ မသွားတာလဲ"

Watermelon Video သည် "Journey" နှင့် ဖျော်ဖြေပွဲ ပရောဂျက်များ၌ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် ရှင်းယောင်နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သည်။ သူတို့သည် ယခုမှ စတင်လိုက်သည့် ဂီတပြိုင်ပွဲ "The Singer" တွင် အဆိုတော် ခုနစ်ယောက်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်း (elimination) ပုံစံနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကြပြီး ရံဖန်ရံခါ ဧည့်သည်ဝင်ပြိုင်သူများလည်း ပါဝင်လေသည်။

ဤအစီအစဉ်သည် ဟန်ရှုအတွက် ပြီးပြည့်စုံသည်။ ထိုအခွင့်အရေးအကြောင်းကို ပထမဆုံး ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယန်ရှီသည် အင်မတန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဟန်ရှုသည် နောက်ဆုံးမိနစ်၌ လက်လျှော့လိုက်သည်။

ချောင်ယန်သည် ထစ်ထစ်အအဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဧည့်သည်ဝင်ပြိုင်သူတွေတောင် လူကိုယ်တိုင် audition ကို လာရတယ်၊ ဒီနေ့က 'The Singer' အတွက် audition လုပ်တဲ့နေ့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဟန်ရှု မသွားနိုင်ခဲ့ဘူး"

ယန်ရှီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

"ဥက္ကဋ္ဌချူရဲ့ သူငယ်ချင်းက မွေးနေ့ကျင်းပနေတာ သူက ဟန်ရှုကို ဖျော်ဖြေစေချင်လို့ပါ"

ယန်ရှီ စိတ်ထဲ၌ မေးခွန်းအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ချူယန် ကျုံချင်းယွီရဲ့ အဒေါ်လား"

ယန်ရှီ မျက်မှောင်ပိုကြုတ်သွားသည်။

“ခဏလေး ဥက္ကဋ္ဌချူ သူငယ်ချင်းရဲ့ မွေးနေ့က ကျွန်မတို့ အနုပညာရှင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ချောင်ယန်သည် ရှုပ်ထွေးသည့် မျက်နှာအမူအရာနှင့်

"ချမ်းသာတဲ့ သခင်မလေးတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်ပိုင်ဖျော်ဖြေပွဲမှာ ဖျော်ဖြေဖို့ လူငှားသလိုပါပဲ၊ ဥက္ကဋ္ဌချူက ရှင်းယောင်ရဲ့ CEO လေ သူက ရှင်းယောင်ရဲ့ အနုပညာရှင်တွေကို သူ့သူငယ်ချင်းပွဲမှာ ဖျော်ဖြေစေချင်တာကို ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းလို့ရမလဲ" ဟု ပြောသည်။

ယန်ရှီသည် ပြောစရာစကားပင်ပျောက်သွားသည်။ သူမသည် ချူယန်နှင့် များများစားစား မဆက်ဆံဘူးပေ။ သို့သော် သူမ မှတ်မိသည်မှာ ကျုံချင်းယွီ၏ အဒေါ်သည် ငယ်ငယ်ချောချောပင်။ ကျုံမားမား၏ ညီမငယ်ဖြစ်သည့်အတွက် ကျုံချင်းယွီထက် ဆယ်နှစ်ပဲ ကြီးသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် ခင်မင်ရင်းနှီးကြသည်။

သို့ရာတွင် ချူယန်က ရှင်းယောင်၏ အနုပညာရှင်များကို ကိုယ်ပိုင်ဖျော်ဖြေရေးအတွက် အသုံးချနေခြင်းကို ချောင်ရန်က ငြင်းဖို့ပင် မကြိုးစားခဲ့ချေ။

ယန်ရှီ၏ အကြည့်သည် မှောင်မိုက်သွားသည်။

“ချူယန်က အမြဲတမ်း ဒီလို လုပ်လေ့ရှိလား"

ချောင်ယန် "လုပ်တယ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မွေးနေ့ပွဲလုပ်တုန်းက ရှင်းယောင်ရဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ဝက်လောက်တောင် တက်ရောက်ခဲ့ကြတယ်၊ အစက သူက ရှန့်ရှင်းဟယ်ကိုတောင် သူ့နောက်ဆုံးပွဲကို လာပြီး ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်စေချင်ခဲ့တာ..."

ယန်ရှီတစ်‌ယောက် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ချောင်ယန်က လျင်မြန်စွာ ထပ်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှန့်ရှင်းဟယ်က အဲတုန်းက ရိုက်ကူးရေးလုပ်နေတာ ဒါရိုက်တာကျန်းက လုံးဝ ပေးမလွှတ်ဘူး၊ ချူယန်ရဲ့ လက်ထောက်ကိုတောင် မောင်းထုတ်ခဲ့တာ အဲဒါကြောင့် ရှန့်ရှင်းဟယ်မသွားခဲ့ရဘူး စိတ်မပူပါနဲ့”

ယန်ရှီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချောင်ယန်ကို ဘေးတစောင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာကျန်းက ငြင်းတတ်တယ်နော်၊ မင်းက ဘာကိစ္စ မငြင်းတာလဲ"

ချောင်ယန်၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဒါရိုက်တာကျန်းက ရှင်းယောင်က မဟုတ်ဘူးလေ ပြီးတော့ သူက ခေါင်းမာတယ်၊ လူတွေကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်တာ blacklisted လုပ်ခံရတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဂရုစိုက်တယ်လေ၊ ဘော့စ် ကျွန်မကို သနားပါဦး၊ ချူယန်က ရှင်းယောင်ရဲ့ CEO လေ သူကျွန်မကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း အလုပ်ဖြုတ်ပစ်နိုင်တယ်”

ယန်ရှီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်"

ချောင်ရန်သည် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သူမ စိတ်တိုစဉ် ပြင်းထန်သည့် စကားများ ပြောမိခဲ့သည်။

"သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့"

ချောင်ယန်က သူမကို နှစ်သိမ့်သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌချူက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ လုပ်မှာပါ၊ သီချင်းဆိုရုံလေးပါပဲ..."

ယန်ရှီက ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။

“သီချင်းဆိုရုံလေး ဟုတ်လား၊ အဲဒီမှာ တကယ်ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ဒါက H နိုင်ငံမှာ ဟန်ရှု ကြုံခဲ့ရတာနဲ့ ဘာကွာလဲ"

ယန်ရှီသည် ဟန်ရှုကို H နိုင်ငံမှ ကယ်တင်ရန်အတွက် ဤမျှပင် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ အခြားလူများ၏ ဖျော်ဖြေရေးအတွက် မွေးနေ့သီချင်းများ ဆိုရန် ပြန်ပို့ခြင်းမဟုတ်ပေ။

"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ၊ ငါတို့ အခုပဲ အဲဒီကို သွားမယ်"

ဓာတ်ပုံစတူဒီယို၌ ရှုယန်ယန်သည် ကုန်ပစ္စည်းကြော်ငြာတစ်ခု ရိုက်ပြီးခါစသာ ရှိသေးသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်က အချိန် သိပ်မရှိချေ။

ဤကြော်ငြာသေးသေးလေး၌ပင် သူမသည် နောက်ခံ ပစ္စည်းလေးတစ်ခုထက် မပိုပေ။

ဇာတ်ပို့များအတွက် မျှဝေသုံးစွဲရသည့် မိတ်ကပ်လိမ်းခန်းထဲတွင် ရှုယန်ယန်သည် ညစ်ပတ်နေသည့် ပေါင်ဒါတို့ဖတ်တစ်ခုကို မျက်နှာပေါ် ဖိကာ လိမ်းလိုက်သည်။ အဆီပြန်နေသည့် အသားအရေသည် သူမကို စိတ်ပျက်စေသည်။ အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသည့် ဖော့တုံးထဲမှာ ပိုးမွှားများ မည်မျှ ပုန်းနေသည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

ဒေါသထွက်နေသည့် ရှုယန်ယန်သည် ထိုအရာကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ချောင်ယန်သည် ကုမ္ပဏီအား သန်းတစ်ရာ ပြန်ဆပ်ပြီးသည်နှင့် သူမအား အရင်းအမြစ်များ ပြန်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုပိုက်ဆံအတွက် အတော်ပင် ကုန်ကျခံခဲ့ရသည်။ ဒီဇိုင်နာအိတ်များကိုပင် ရောင်းချကာ ငွေစုခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဘယ်လို "အရင်းအမြစ်" မျိုးလဲ။

အရံလူတစ်ယောက်လောက်ပဲ လုပ်နိုင်တဲ့ ဇာတ်ရုပ်လား။

ကျုံချင်းယွီသည် ကျုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ ထျန်းဟွေ့နှင့် ပူးပေါင်းမှုကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ထောက်ခံချက်နှင့် ကြော်ငြာအခွင့်အလမ်းများကို ရှင်းယောင်၏ အနုပညာရှင်များထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် မကြာသေးမီကပင် နာမည်ကြီးလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှုယန်ယန်သည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားစွာ ခံစားနေရသည်။

ရိုက်ကူးရေး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အစ်ကိုချန်းသည် သူမအား နောက်ရက်များအတွက် အချိန်ဇယားများ မရှိကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ရှုယန်ယန်သည် အိမ်ပြန်ရန်သာ ရှိပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မည်သည့်အချိန်မှ အလုပ်ရမည်ကို မသေချာပေ။

သူမသည် ကျုံချင်းယွီ နောက်လိုက်ခဲ့စဉ်က အနည်းဆုံး၌ web drama များတွင် ဇာတ်ပို့ နေရာလေးများ ရခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ ထိုမျှသော အစအနများပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

မြေအောက်ကားဂိုဒေါင်တွင် ရှုယန်ယန်သည် ဓာတ်လှေကားမှ အလောတကြီး ထွက်လာပြီး သူမ၏ Mercedes ကားဆီသို့ ပြေးသွားသော ယန်ရှီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှု တစ်ခုက ရှုယန်ယန်ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ယန်ရှီ ကျွန်မတို့ စကားပြောဖို့လိုတယ်"

ရှုယန်ယန်တစ်ယောက် ဤသို့ ဆက်နေ၍မဖြစ်တော့ပေ။ ရှင်းယောင်က သူမကို ဗလာနတ္ထိအဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်လိမ့်မည်။

ယန်ရှီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်နေခဲ့သည်။

"ဖယ် အခု ငါ အချိန်မရှိဘူး"

Audition သည် ညနေ ၃ နာရီတွင် ပြီးမည်။ ယခု ၂ နာရီတောင် ရှိနေလေပြီ။ သူမတွင် ဟန်ရှုအား ထိုနေရာသို့ ရောက်အောင် ပို့ရန် တစ်နာရီသာ အချိန်ရှိတော့သည်။ "The Singer" သည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု။ ဟန်ရှုသာ audition အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ယနေ့ည ဖျော်ဖြေနိုင်လိမ့်မည်။

ထို့နောက် အားလုံး အဆင်ပြေလျှင် ကျုံချင်းယွီသည် ယနေ့ည ကံကောင်းခြင်းအမှတ်များ ရလိမ့်မည်။

"နင် ငါ့ကို သန်းတစ်ရာ ပြန်ဆပ်ပြီးရင် အရင်းအမြစ်တွေ ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ယန်ရှီ ကတိမဖျက်ရဘူး”

ယန်ရှီက မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်သည်။

"အဲဒီပိုက်ဆံက အစကတည်းက ချင်းယွီပိုင်တာ နင့်ကို ပြန်ပေးခိုင်းတာ၊ မှားလို့လား"

"ဒါပေမဲ့… ဒါပေမဲ့ နင် သဘောတူခဲ့တာက… "

ယန်ရှီက ရှုယန်ယန်ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်လိုက်ပေ။ လင်းကျီသည် အချက်ပြမှုကို နားလည်ပြီး ရှုယန်ယန်ကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်စဉ် ယန်ရှီသည် Mercedes ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ကျုံသခင်လေးသည် အမြဲလိုလိုပင် လျင်မြန်စွာ ကားကို အရှိန်တင်မောင်းထွက်သွားရာ ရှုယန်ယန်တစ်ယောက် အနောက်မှ လိုက်ရန်ပင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။

ဒေါသထွက်နေသော ရှုယန်ယန်သည် ကားနောက်သို့ အပြေးလိုက်ခဲ့သော်လည်း ခြေနှစ်ချောင်းသည် ဘီးလေးဘီးနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ကားဂိုဒေါင် ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်သောအခါ သူမ ချွေးများရွှဲစိုနေခဲ့ကာ ပခုံးများ ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ယန်ရှီက သူမကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို သူမ သေချာပေါက် ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ယန်ရှီသည် ရှင်းယောင်၏ ဒုဥက္ကဌ ဖြစ်နေသောကြောင့် ရှုယန်ယန်၌ အင်အားမရှိပေ။

သွားကြိတ်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသော Mercedes ကားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် အင်္ကျီစများကို ဆွဲဆုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မွေးနေ့ပွဲအား ဟိုင်မြို့ရှိ ထိပ်တန်းကလပ်တစ်ခုတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သိုသိုသိပ်သိပ်ဖြစ်မှုကြောင့် လူသိကြသည်။ ၎င်းသည် မြို့၏ ထိပ်တန်းလူတန်းစားများနှင့် နာမည်ကျော်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးပြီး သူတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အတွင်းရေး လျှို့ဝှက်ချက်များကို အာမခံပေးသည်။

ဟန်ရှုသည် နီယွန်မီးရောင်များ လင်းထိန်နေသော စင်္ကြန်လမ်းကို နွဲ့နောင်းသပ်ရပ်သော ဂါဝန်ဖြင့် လျှောက်လာသည်။

ဥက္ကဋ္ဌချူ၏ လက်ထောက်က "သီချင်းနည်းနည်းပါဘဲ ဥက္ကဋ္ဌချူရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက မင်းအသံကို အရမ်းကြိုက်ကြတာ၊ ဖျော်ဖြေတာကို စိတ်ထဲမရှိပါဘူးနော်" ဟု ပြောသည်။

သို့သော် ဟန်ရှုသည် စိတ်မအေးနိုင်ပေ။

H နိုင်ငံတွင် သူမ၏ မန်နေဂျာသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ပြောခဲ့သည်။ သီချင်းဆိုရုံလေး၊ ကခုန်ရုံလေး။

ထို့နောက် တောင်းဆိုမှုများ တိုးလာခဲ့သည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆူပွက်လာသော ရေထဲရှိ ဖားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အပူကို သတိပြုမိချိန်တွင် ထွက်ပြေးရန် နောက်ကျနေလေပြီဖြစ်သည်။

သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟန်ရှု၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌချူ ဒါ မင်းကုမ္ပဏီက အနုပညာရှင်အသစ်လား၊ တော်တော်လေး ချောတာပဲ"

ဟန်ရှုတစ်ယောက် လန့်သွားကာ အော်ဟစ်ပြီး တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

ထိုအမျိုးသားက အပြစ်မဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ

"ညီမလေး မင်းအရမ်းတွေ အတွေးလွန်နေတာဘဲ၊ ငါ ဘာမှမရည်ရွယ်ပါဘူး မင်း လှတယ်လို့ပဲ ထင်တာ"

ချူယန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်သွားသည်။

“ဟန်ရှု၊း မန်နေဂျာချုပ် ဖန်းက ငါ့ရဲ့ ဖောက်သည်ပဲ၊ မင်း ဒီလိုလုပ်တာ အရမ်း ရိုင်းတယ်”

ဟန်ရှုသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "တောင်းပန်ပါတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တော်ပြီ တော်ပြီ"

မန်နေဂျာချုပ် ဖန်းက သဘောထားကြီးစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ထပ်မံပုတ်လိုက်သည်။

"ရှုရှု နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်ရမယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်အတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ်ဆိုပေးပါ ဒါဆို ကျွန်တော် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ စိတ်ကျေနပ်သွားမှာပါ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ဟန်ရှု၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး မန်နေဂျာချုပ် ဖုန်က နောက်တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က ကျွန်တော့် မွေးနေ့ဆိုတော့ ကျွန်တော့်နဲ့အတူ သီချင်းဆိုပေးလေ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် ကျေနပ်သွားမှာ”

ပရိသတ်များက "ဆို! ဆို!" ဟု အားပေးကြသည်။

အခန်းထဲတွင် ရိုမန်တစ်ဆန်သော သီချင်း၏ တူရိယာသံ စတင်ဖွင့်လိုက်သည်။ ဟန်ရှု တစ်ချိန်က ချစ်ခဲ့ဖူးသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူမကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်စေခဲ့သည်။

သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ

ရှင်းယောင်ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီမှ အခြားအနုပညာရှင်များ၊ အမျိုးသားများနှင့်တကွ အမျိုးသမီးများပါ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူတို့သည် အခြေအနေကို လက်ခံထားပုံရသည်။

ဟန်ရှု၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာလေသည်။

ရိုးရိုးသီချင်းဆိုရုံသည် ကိုရီးယားတွင် သူမ ခံစားခဲ့ရသည်ထက် ပိုကောင်းသည်။ သို့သော် သူမ တစ်ချိန်က ပိုမိုမြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များ ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ယခု လက်တွေ့ဘဝသည် အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသော မရင်းနှီးသည့် အမျိုးသားလက်တစ်ဖက်က သူမကို ပို၍ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မန်နေဂျာချုပ်ဖန်းက အရင်စတင် သီဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ကြားရခက်ပြီး သံစဉ် လွဲနေခဲ့သည်။ စာသားနှစ်ကြောင်းပြီးနောက် ဟန်ရှု၏ အလှည့်ရောက်လာသည်။

သူမသည် မိုက်ခရိုဖုန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

သူမ သီချင်းဆိုတတ်ပုံကိုပင် မေ့သွားသကဲ့သို့ စာသားများက သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ပိုမို ဝေးကွာသွားသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌချူ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ မင်းရဲ့ အနုပညာရှင်က ပူးပေါင်းမဆောင်ရွက်ချင်ဖူးလား”

"သီချင်းတစ်ပုဒ်လေးပဲ၊ ဘာမှမဟုတ်တဲ့သူက အရေးလုပ်ချင်နေတာလား"

"သူတို့ကို သီချင်းဆိုခိုင်းတာပဲလေ၊ တခြားဘာမှ လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ သူက အဲလောက် ကြောက်နေရတာလဲ"

အသံများက သူမပတ်လည်တွင် ပြုံအုံနေပြီး ရှုပ်ထွေးကာ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။

ဟန်ရှု၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က သူမကို ထွက်ပြေးရန် အော်ဟစ်နေသည်။

ထို့နောက်

ဘမ်း!

သီးသန့်အခန်း၏ တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ မှောင်မိုက်မှုသည် ပြိုကွဲသွားပြီး မျက်စိစူးလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

အလင်းရောင်နောက်ခံတွင် ဟန်ရှုသည် ယန်ရှီ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။