အခန်း (၅၂၂)

ကျန့်မိသားစုရဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်က အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ယခင်က ဖောက်သည်အနည်းငယ်သာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ရန် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝသော်လည်း သူတို့က အများကြီးမဝယ်ခဲ့ကြပေ။ အများဆုံးတော့ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရာပေါင်းများစွာ ယွမ် သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာ ကတ်တီ ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ များစွာသော လုပ်ငန်းများသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အသုတ်လိုက်ဝယ်ယူကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ထိုကြီးမားသော ဟိုတယ်များသည် အကြိမ်တိုင်းတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကတ်တီ ဝယ်ယူကြသည်။

၎င်းသည် များများစားစားမကျန်တော့ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်တွင် နေ့စဉ် ငါးထောင်မှ ခြောက်ထောင်ကတ်တီသာ ရှိသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တစ်မျိုးစီတွင် ၃၀၀ မှ ၄၀၀ ကတ်တီခန့်သာ ရှိသည်။ သူတို့တွင် ရောင်းချရန် မလုံလောက်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကြိုတင်မှာယူခြင်းသည် ဖောက်သည်အားလုံး၏ ပထမဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သောဖောက်သည်များဖြစ်စေ၊ ကြီးမားသောဟိုတယ်မန်နေဂျာများဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် ပမာဏကို ကြိုတင်မှာယူရသည်။

ကျန့်ချင်းဟွာနှင့်သူ့ဇနီးသည်လည်း အလွန်အလုပ်များကြသည်။ သူတို့သည် နေ့စဉ်အလုပ်များကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြသည်။

.......

သုံးလ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောသုံးလအတွင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်လုယက်မှုကြောင့် ရံဖန်ရံခါ ရန်ဖြစ်ခြင်းမှလွဲ၍ ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်နီးပါးမရှိခဲ့ပေ။

"ချင်းဟွာ၊ ကျွန်မကြားတာတော့ ဘော့စ်ရှောင်က ဒီနေ့လာမယ်ဆို?" ကျန့်ကတော်က ပြုံးပြီးမေးသည်။

ကျန့်ချင်းဟွာက စင်ပေါ်ကအရာတွေကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်၊ "ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ဆိုင်ရဲ့တစ်ဦးတည်းမူပိုင်ရောင်းချခွင့်က သုံးလအကြာမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မယ်။ သူက Z မြို့ကသူ့ဆိုင်အသစ်ကိုလာကြည့်မှာ။"

ဆိုင်အကြောင်းပြောရရင် ကျန့်ကတော်က သိချင်စိတ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ကျွန်မကြားတာက ဘော့စ်ရှောင်က သုံးထပ်အဆောက်အအုံတစ်လုံးငှားရမ်းခဲ့တယ်တဲ့။ တစ်ထပ်စီက အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ ၅၀၀ ကနေ ၆၀၀ ရှိတယ်။" ၎င်းသည် ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့အရွယ်အစားရဲ့အနည်းဆုံးခုနစ်ဆပဲ။

ကျန့်ချင်းဟွာက ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျန့်ကတော်က မေးသည်၊ "သုံးထပ်အဆောက်အအုံတွေအားလုံးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းဖို့သုံးတာလား?" အဲ့ဒါက သိပ်မကြီးဘူးလား?

ကျန့်ချင်းဟွာက ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "ဘော့စ်ရှောင်က သူ့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့အသီးအနှံတချို့ရောင်းမယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ တစ်ထပ်စီကပစ္စည်းတွေမှာ မတူညီတဲ့အရည်အသွေးနဲ့ဈေးနှုန်းတွေရှိလိမ့်မယ်။"

ကျန့်ကတော်က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ဒါတွေအားလုံးက သူတို့ခြံကထုတ်လုပ်တာမဟုတ်ဘူးလား? ဘယ်လိုလုပ်အရည်အသွေးက မတူရတာလဲ?"

ကျန့်ချင်းဟွာက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ဘော့စ်ရှောင်က သူမရဲ့မိသားစုရဲ့ထုတ်ကုန်တွေကိုပဲရောင်းမှာမဟုတ်ဘဲ ထောင်ယွမ်ရွာကတခြားရွာသားတွေကစိုက်ပျိုးတဲ့ထုတ်ကုန်တွေကိုလည်းရောင်းမှာ။

တခြားရွာသားတွေကစိုက်ပျိုးတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလောက်အရသာမရှိပေမယ့် သူတို့က ဈေးထဲကဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထက်အများကြီးပိုကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် ဈေးနှုန်းကလည်း ပိုမြင့်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလောက်မမြင့်ဘူး။ သူတို့ကိုဈေးသက်သာတဲ့ရွေးချယ်မှုလို့ယူဆနိုင်တယ်။"

ကျန့်ကတော်က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ရွာတစ်ရွာလုံးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစိုက်ပျိုးနေတာလား? ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက အရသာကောင်းကြသလား? အဲ့ဒီနေရာကမြေကြောင့်လား?" အကယ်၍ အဲ့ဒါက မြေကြောင့်ဆိုရင် ဒါကိုစောစောကတည်းကမတွေ့ရှိနိုင်ဘူးလား?

ကျန့်ချင်းဟွာက ခဏစဉ်းစားပြီးခေါင်းညိတ်သည်။ "အဲ့ဒါက မြေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်!" မဟုတ်ရင် ရွာတစ်ရွာလုံးက ဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုဘယ်လိုစိုက်ပျိုးနိုင်လဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။

"ဒါဆို ဘာလို့ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ရွာရဲ့ကျန်တဲ့အရာတွေထက်အဆပေါင်းများစွာပိုအရသာရှိရတာလဲ?" ကျန့်ကတော်က အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကျန့်ချင်းဟွာက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒါက သိပ္ပံနဲ့နည်းပညာနဲ့သက်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ငါကြားတာက ဘော့စ်ရှောင်က ကျော်ကြားတဲ့တက္ကသိုလ်တစ်ခုကဘွဲ့ရခဲ့တယ်။ သူက စိုက်ပျိုးရေးဘက်မှာသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပဲ။ သူသာစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းမှာလုပ်ကိုင်ခဲ့ရင် သူက ဒီသူငယ်ချင်းကိုအကြံဉာဏ်တောင်းမှာသေချာတယ်။"

ကျန့်ကတော်က ခဏစဉ်းစားပြီးပြုံးသည်။ "အဲ့ဒါက အမှန်ပဲ။ အဲ့ဒါက ချက်ပြုတ်တာနဲ့တူတယ်။ မတူညီတဲ့လူတွေက တူညီတဲ့ဟင်းလျာကိုလုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချက်အပြုတ်ကျောင်းကလူတွေက ပိုအရသာရှိတဲ့ဟင်းလျာကိုလုပ်လိမ့်မယ်။" ထို့နောက် ကျန့်ကတော်က စိုးရိမ်မှုအချို့ဖြင့်မေးသည်၊ "ချင်းဟွာ၊ ဘော့စ်ရှောင်က သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ဖွင့်ရင် ကျွန်တို့စီးပွားရေးကရော?"

ကျန့်ချင်းဟွာက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲ့ဒါက ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ Z မြို့မှာ ဒီလိုအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းတဲ့ဆိုင်နှစ်ဆိုင်ပဲရှိလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ အဲ့ဒါက တစ်ဆိုင်ပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘော့စ်ရှောင်ကလည်း ဒီဆိုင်မှာရှယ်ယာတွေရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ရှယ်ယာအများစုကိုလည်းပိုင်ဆိုင်တယ်။ ငါတို့ဆိုင်က အခြေခံအားဖြင့်သူမရဲ့ဆိုင်ခွဲပဲ။ စီးပွားရေးက ထိခိုက်ခဲ့ရင် ဘော့စ်ရှောင်က အဲ့ဒါကိုလျစ်လျူရှုမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် စိတ်အေးအေးထားပြီး များများစားစားမစဉ်းစားနဲ့။"

ကျန့်ကတော်က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ရှင်ပြောတာမှန်တယ်!"

ကြီးမားတဲ့ Z မြို့မှာ ချမ်းသာပြီးအာဏာရှိတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိသည်။ ရှောင်လင်းယွီက ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်ဖွင့်ရင်တောင် ကြီးမားတဲ့ဈေးကွက်တစ်ခုရှိနေတုန်းပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့မှာနေ့စဉ်ကြိုတင်မှာယူမှုတွေအများကြီးရှိနှင့်ပြီ။

.......

ရှောင်လင်းယွီက ဒီတစ်ခါ Z မြို့ကို ကျန့်ယောင်ကျူနဲ့အတူလာခဲ့သည်။

ဆိုင်ရဲ့တည်နေရာကိုတော့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းကတွေ့ရှိခဲ့ပြီးသား။ ကျန်းဟိုင်ယန်က အဲ့ဒါကိုကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ဒီအလုပ်လိုင်းမှာရှိနေတာ။ သူက သိပ်အမြင်ကျယ်တယ်။

ရှောင်လင်းယွီက သူမဆိုင်က အဓိကနေရာမှာတည်ရှိဖို့မလိုအပ်ဘူးလို့ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ကျယ်ဝန်းတဲ့ကားပါကင်နေရာတစ်ခုရှိရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမက အဆင့်မြင့်ထုတ်ကုန်တွေရောင်းတော့မှာ။ သူမဖောက်သည်တွေရဲ့အိမ်ဖော်တွေတောင် ကားမောင်းပြီးလာကြလိမ့်မယ်။

တည်နေရာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူမက ရွှေက ဘယ်နေရာမှာမဆိုတောက်ပလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။ ဖောက်သည်မရှိမှာကိုမစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။

ကားထဲမှာ ကျန့်ယောင်ကျူက မေးသည်၊ "လင်းယွီ၊ Z မြို့မှာဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ဆိုင်ဖွင့်တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာမရှိဘူးမဟုတ်လား?" ဒါ့အပြင် ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့အသီးအနှံတွေပဲရောင်းမှာ။ တကယ်တော့ အဲ့ဒါက မှားတယ်။ ဆိုင်က ထောင်ယွမ်ရွာက အထူးစိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်တွေကို ဈေးကွက်တင်တော့မှာ။ သူတို့က ကြက်ဥနဲ့ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေလည်း ရောင်းနိုင်တယ်။

သို့သော် သုံးထပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်က ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက်သိပ်မကြီးဘူးလား?

အဲ့ဒါက စူပါမားကတ်တစ်ခုရဲ့အရွယ်အစားရှိနှင့်ပြီ။ ပြီးတော့ စူပါမားကတ်တွေက အရာမျိုးစုံရောင်းကြတယ်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ထုတ်ကုန်တွေအပေါ်မှာယုံကြည်မှုရှိပေမယ့် သူက စိုးရိမ်နေတုန်းပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးသည်။ "ငါလည်းမသိဘူးအရင်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့!" သူမက မကြောက်ခဲ့ဘူး။ သူမက သူမရဲ့ထုတ်ကုန်တွေက ဖောက်သည်တွေကိုဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကိုယုံကြည်ခဲ့သည်။

နှစ်နာရီအကြာမှာ ရှောင်လင်းယွီနဲ့ကျန့်ယောင်ကျူ ဆိုင်ကိုရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

စူပါမားကတ်က Z မြို့ရဲ့အရှေ့ဘက်မှာတည်ရှိခဲ့သည်။ အဲ့ဒါက စီးပွားရေးစင်တာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုနဲ့နီးစပ်ခဲ့သည်။ အဲ့ဒီရှေ့မှာမြစ်တစ်စင်းရှိခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီမြစ်က Z မြို့ရဲ့မြို့ရိုးရေကျုံးပဲ။

မြို့ရိုးရေကျုံးရဲ့နှစ်ဖက်စလုံးကို လမ်းတွေ၊ အပင်တွေနဲ့ခြံစည်းရိုးတွေနဲ့ခင်းထားခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတွေက လမ်းလျှောက်ပြီးကခုန်ကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက လူတွေအပန်းဖြေဖို့ကောင်းမွန်တဲ့နေရာတစ်ခုပဲ။

စူပါမားကတ်ရဲ့အဝင်ဝမှာ ကြီးမားတဲ့နေရာလွတ်တစ်ခုရှိခဲ့သည်။ အဲ့ဒါက အခုကောင်းကောင်းဖွဲ့စည်းထားပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ကားပါကင်နေရာတွေရှိခဲ့သည်။ အဲ့ဒါက အနည်းဆုံး ကားအစီး ၃၀ ကနေ ၄၀ အထိဆံ့နိုင်ခဲ့သည်။ ဆိုင်မှာ မြေအောက်ထပ်တစ်ခုလည်းရှိခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါကို ကြီးမားတဲ့မြေအောက်ကားပါကင်တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲထားခဲ့သည်။ အဲ့ဒါက ကားရာပေါင်းများစွာဆံ့နိုင်ခဲ့သည်။

ဖောက်သည်တွေက အဝေးမှာကားရပ်ပြီး ကားပါကင်ရှာဖို့အချိန်အများကြီးဖြုန်းတီးစရာမလိုတော့ဘူး။

"အစ်မရှောင်၊ ဒီနေရာက သိပ်မဝေးလွန်းဘူးလား?" ကျန့်ယောင်ကျူက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီးသံသယဖြင့်မေးသည်၊ "ငါတို့က လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုနဲ့နီးစပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပိုးထည်ရပ်ကွက်မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့နေထိုင်သူတွေက ငါတို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုနေ့တိုင်းတတ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူးနော်။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ထုတ်ကုန်တွေက သူ့အရည်အသွေးနဲ့သူ ကြော်ငြာပြီးသားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာက ကြီးမားတယ်၊ ရှာရလွယ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကားပါကင်နေရာအများကြီးရှိတယ်။ စီးပွားရေးက မဆိုးဘူး။"

ကျန့်ယောင်ကျူက ပခုံးတွန့်ပြီးပြုံးသည်။ "မင်းကတော့ တကယ်ကို ဘော့စ်ပဲ!"

နှစ်ယောက်သား ဆိုင်ထဲကိုလျှောက်ဝင်သွားကြသည်။ ဆိုင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးဖြစ်ပြီး စင်တွေနဲ့ဘောင်တွေကို စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေကိုစင်ပေါ်တင်ဖို့ပဲစောင့်ဆိုင်းရန်လိုအပ်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီးခေါင်းညိတ်သည်။ "ကောင်းတယ်၊ ပြန်လည်ပြုပြင်မှုက မဆိုးဘူး!"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက ကျန်းဟိုင်ယန်က ပြန်လည်ပြုပြင်ရေးကုမ္ပဏီကိုဆက်သွယ်ပေးခဲ့တာ!"

ကျန်းဟိုင်ယန်က ရှင်းယင်ခရိုင်ကအိမ်ခြံမြေဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သူက Z မြို့မှာအဆက်အသွယ်တချို့ရှိခဲ့သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "လင်းယွီ၊ ခင်ဗျားရဲ့သူငယ်ချင်းတွေက တကယ်ပဲမဆိုးဘူး!"

"မင်းလည်း သူတို့ထဲကတစ်ယောက်ပဲလေ!" သူမရဲ့ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက သူမက လူတွေကို ကောင်းကောင်းအကဲခတ်တတ်တယ်လို့ခံစားမိခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းဖွဲ့တာဖြစ်စေ၊ ခင်ပွန်းရှာတာဖြစ်စေ၊ သူမက အမြဲတမ်းအလက်တွေ့အကျဆုံးတစ်ယောက်ကိုရှာနိုင်ခဲ့သည်။

သူမရဲ့ခင်ပွန်းအကြောင်းစဉ်းစားမိတော့ ရှောင်လင်းယွီရဲ့အမူအရာ အနည်းငယ်မည်းမှောင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဒီနေရာက မဆိုးဘူး! ငါတို့က လုပ်ငန်းစဖို့ပြင်ဆင်ကြမယ်!" ထို့နောက် သူမက ပြောသည်၊ "ကျွန်မက Z မြို့ကဆိုင်ကို လောလောဆယ် မင်းကို အပ်ထားမယ်။ ရှင်းရှင်းက စာလေ့လာနေတုန်းပဲ။ သူ့လေ့လာလို့ပြီးသွားရင် သူ့ကိုဒီဆိုင်ကိုစီမံခန့်ခွဲခိုင်းလိုက်!"

"ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး!" ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်သည်။ သူက ရှောင်ရှင်းရှင်းက ကြီးပြင်းလာနေတယ်ဆိုတာကိုသိခဲ့သည်။ သူလည်း သူမနဲ့အတူကြီးပြင်းလိမ့်မယ်။

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "ယောင်ကျူ၊ ငါတို့ကုမ္ပဏီက အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေရှားပါးနေတယ်။ မင်းကို ဒီမှာရှိတဲ့အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့မျှော်လင့်တယ်။"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ Z မြို့က မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေအများကြီးရှိခဲ့သည်။ သူတို့ထဲကတချို့က ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်လုပ်မယ်။"

ဆိုင်ထဲမှာ လူအချို့ရှိနေတုန်းပဲ။ သူတို့အားလုံးက ငှားရမ်းထားတဲ့ဝန်ထမ်းတွေဖြစ်ပြီး အလုပ်များနေကြသည်။ သူတို့က သူစိမ်းနှစ်ယောက်ရောက်ရှိလာတာကိုသတိပြုမိခဲ့ကြသည်။

"ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ?"

"ဆိုင်က မဖွင့်သေးဘူး။ ဘာလို့ဒီမှာသူစိမ်းနှစ်ယောက်ရှိနေရတာလဲ?"

"ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့အဝတ်အစားတွေအရ သူတို့က တော်တော်စတိုင်ကျပုံရတယ်။ သူတို့က ချမ်းသာတဲ့လူတွေဖြစ်ရမယ်။"

"ငါကြားတာက ငါတို့စူပါမားကတ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းချတာမှာ အထူးပြုတယ်တဲ့။ သူတို့က အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းတယ်! အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်ဈေးကြီးတယ်။ ငါတို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တခြားအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထက်အများကြီးပိုဈေးကြီးလိမ့်မယ်!"

ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူမက ချက်ချင်းစိုးရိမ်မှုအချို့ဖြင့်ပြောသည်၊ "ဒီလောက်ဈေးကြီးတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုဝယ်ဖို့လာမယ့်ဖောက်သည်တွေရှိမှာလား? အဲ့ဒါက ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပိတ်သွားမှာလား?" ဤသို့ပြောသောလူက တိတ်တဆိတ်အနည်းငယ်နောင်တရနေသည်ဟုခံစားမိသည်။ အကယ်၍ စူပါမားကတ်က ရက်အနည်းငယ်အလုပ်လုပ်ပြီးနောက်ပိတ်သွားရင် သူမ တခြားအလုပ်တစ်ခုရှာရလိမ့်မယ်။ သူမကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွက် သူမရသင့်တဲ့လစာကိုမရမှာကိုစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"အလုပ်လျှောက်ဖို့လာတုန်းက ငါတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းချတာမှာအထူးပြုမယ်ဆိုတာကိုမသိခဲ့ဘူးလား?" ကောင်းမွန်တဲ့အသွင်အပြင်နဲ့သဘောထားရှိတဲ့အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က မေးသည်။

"ငါသိပါတယ်!" လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဒီဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းချတာကို အာရုံစိုက်မယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပဲရောင်းမယ်ဆိုတာကို လုံးဝမသိခဲ့ဘူး!"

"ရှောင်လု၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့စူပါမားကတ်ကိုဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းဖို့သုံးတာက သိပ်အလဟဿဖြစ်တယ်လို့မထင်ဘူးလား?"

"ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအများကြီးရှိလိမ့်မယ်... သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်အားလုံးကို ရောင်းနိုင်မှာလား?"

သူမက ဘယ်သူကမှစူပါမားကတ်ဖွင့်ပြီးဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းတာကိုမကြားဖူးခဲ့ဘူး။ ဒါက အရင်းအမြစ်တွေကိုဖြုန်းတီးတာပဲ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဈေးပေါပေါနဲ့ရောင်းရင်တောင် အမြတ်အစွန်းက သိပ်သေးငယ်တော့ ငှားရမ်းခကိုပေးချေဖို့မလုံလောက်ဘူး။ သူမမျက်နှာက အလုပ်အကြောင်းပြောသည်နှင့် နက်ရှိုင်းတဲ့စိုးရိမ်မှုကိုပြသခဲ့သည်။ သူမက အလုပ်ထွက်ပြီးတခြားအလုပ်တစ်ခုရှာသင့်သလားလို့ တွေးနေခဲ့သည်။

ကျိုးရှောင်လုက ခေါင်းခါပြီးပြုံးသည်၊ "ငါလည်းမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့..." သူမက သူမမျက်လုံးတွေကိုချပြီးပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ငါကြားတာက ဒီဆိုင်မှာရောင်းတဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သာမန်မဟုတ်ဘူးတဲ့။ သူတို့က တခြားဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထက် အများကြီးပိုဈေးကြီးတယ်။"

"ရှောင်လု၊ အဲ့ဒါ အမှန်လား?" လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က သိပ်သိချင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက သံသယဖြင့်မေးသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဘယ်လောက်ဈေးကြီးနိုင်မှာလဲ?"

"ရှင်က ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်အကြောင်းကြားဖူးလား?" ကျိုးရှောင်လုက မေးသည်။

"ကျန့်မိသားစုဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်?" လီရှောင်မေနဲ့ကျန်းလီက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ငါ အဲ့ဒီအကြောင်း အရင်ကကြားဖူးတယ်လို့ထင်တယ်။" သူတို့က သာမန်နိုင်ငံသားတွေပဲ၊ ဒါကြောင့် သူတို့က မြို့ရဲ့တခြားတစ်ဖက်က အဆင့်မြင့်ဆိုင်အကြောင်း များများစားစားမသိခဲ့ကြဘူး။

ခဏအကြာမှာ လီရှောင်မေက တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပုံရပြီးကျယ်လောင်စွာပြောသည်၊ "အိုး၊ ငါ အခုမှသတိရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်လက အင်တာနက်သုံးနေတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်အကြောင်း တစ်ခုခုပြောတာကိုကြားခဲ့တယ်။"

"အဲ့ဒီကဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်ဈေးကြီးတယ်။ သူတို့က သာမန်အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာပိုဈေးကြီးတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ဆကျော်တောင်ပိုဈေးကြီးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆိုင်တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ လူတွေက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုဝယ်ဖို့ အပြေးအလွှားလာကြတယ်။"

ကျန်းလီက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "အဲ့ဒါတွေက ဘယ်လိုဟင်းသီးဟင်းရွက်မျိုးတွေလဲ? ဘာလို့သူတို့က သိပ်ဈေးကြီးပြီး ရောင်းရလွယ်ရတာလဲ?"

လီရှောင်မေက ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "ငါက အင်တာနက်သုံးစွဲသူတွေဆီကနေ အဲ့ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်မှာရောင်းတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သိပ်အရသာရှိတယ်လို့ပဲကြားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် သိပ်ဈေးကြီးတယ်လေ။ သာမန်လူတွေက တကယ်ပဲသူတို့ကိုစားဖို့မတတ်နိုင်ဘူး။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ခဏရပ်ပြီး ကျိုးရှောင်လုကိုသိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ရှောင်လု၊ အဲ့ဒါက ငါတို့နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ?"

ကျိုးရှောင်လုက ပြောသည်၊ "ငါတို့စူပါမားကတ်က အဲ့ဒီအော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းချတာမှာအထူးပြုလိမ့်မယ်။ စူပါမားကတ်ကို ခြံဘော့စ်ကပိုင်ဆိုင်တယ်။"

အမျိုးသမီးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲအံ့အားသင့်သွားကြသည်။ "ရှောင်လု၊ နင် အဲ့ဒါကိုဘယ်ကကြားခဲ့တာလဲ?"

ကျိုးရှောင်လုက ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "အဲ့ဒါကိုသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကကြားခဲ့တာ။ သူက ကျန့်မိသားစုရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ကိုမကြာခဏသွားပြီး ဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးရှိတယ်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ငါ့သူငယ်ချင်းကိုအဲ့ဒီအကြောင်းပြောခဲ့တာ။ ငါ့သူငယ်ချင်းကတောင် သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအတွက် တခြားသူတွေနဲ့မတိုက်ခိုက်ရတော့ဘူးလို့သက်ပြင်းချခဲ့တယ်!"

အမျိုးသမီးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှစ်ယောက်ရဲ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်းတောက်ပသွားတယ်၊ သူတို့ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ။ သူတို့က ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ရှောင်လု၊ နင့်ရဲ့သူငယ်ချင်းက ချမ်းသာရမယ်။"

ဤသို့ပြောရင်း သူတို့က ကျိုးရှောင်လုကိုကြည့်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ပြုံးနဲ့မေးသည်၊ "ရှောင်လု၊ နင်က ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့သဘောထားရှိတာကိုမြင်တော့ ခင်ဗျားက ချမ်းသာတဲ့မိသားစုကလား?"

ထိုအချိန်တွင် လီရှောင်မေက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "စကားမစပ်၊ နင့်မိသားစုက ချမ်းသာရင် ဘာလို့ စူပါမားကတ်မှာအလုပ်လာလျှောက်တာလဲ?"

ကျိုးရှောင်လုက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ငါက ချမ်းသာတဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာ နည်းနည်းချမ်းသာတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။"

သူမက အိမ်ကနေထွက်ပြေးပြီး ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီးအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သည်။ သူမမှာ အခုတကယ်ပဲပိုက်ဆံမရှိခဲ့ဘူး။

"စကားမစပ်၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ?" ကျန်းလီက ရှောင်လင်းယွီနဲ့ကျန့်ယောင်ကျူကိုစိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။ "သူတို့က လာကတည်းကပတ်ပတ်လည်ကြည့်နေခဲ့ကြတာ။ လူဆိုးတွေဖြစ်နိုင်မလား?"

လီရှောင်မေက သဘောမတူခဲ့ဘူး။ "သူတို့မှာ ကြင်နာတဲ့အရှိန်အဝါရှိတယ်။ လူဆိုးတွေလို့တော့ မထင်ဘူး။"

"စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုသူ့အဖုံးနဲ့မဆုံးဖြတ်သင့်ဘူး!" ကျန်းလီက လူစိမ်းနှစ်ယောက်ဘက်ကိုလျှောက်သွားရင်းပြောသည်။

***