အခန်း (၅၂၃)
Vol. 32 Ch. 523
“ဒီစူပါမားကတ်က မဖွင့်သေးဘူးနော်။ ဘယ်သူတွေများလဲ သိပါရစေ” လီရှောင်မေ့က ကျန်းလီ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ သူမက တကယ်တော့ အလွန်ယဉ်ကျေးနေခဲ့သည်။ လီရှောင်မေ့လည်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက တိုက်ရိုက်ပြန်မဖြေဘဲ သူမဘေးက ကျန့်ယောင်ကျူက လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒီက ဝန်ထမ်းတွေလား” သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းလီ၏ မျက်နှာအမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမက မေးခွန်းမေးလိုက်တာဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ဘက်က ပြန်မေးခွန်းထုတ်နေသည်။ သို့သော် ဒီအမျိုးသားက ရုပ်ချောပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသည်။ သူ့အဝတ်အစားတွေကလည်း အမှတ်တံဆိပ်တွေချည်းဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပကာ ကြည့်ကောင်းလှသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူက သူဌေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
ရည်းစားမရှိသေးသော ကျန်းလီအတွက်တော့ ဒီအမျိုးသားက ဖမ်းချင်စရာပင်။
ကျန်းလီက သူမ၏အဝတ်အစားကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်၊ ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ပြီး ချိုသာသောအပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ဆိုင်က မဖွင့်သေးတဲ့အတွက် ဒီမှာရှိတဲ့သူတိုင်းက ဝန်ထမ်းတွေချည်းပါပဲ။ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကလွဲရင်ပေါ့။ ဘယ်သူတွေများလဲ သိပါရစေလား”
တခြားသူများကတော့ ကျန်းလီ ဘာကြံစည်နေသည်ကို မသိကြပေ။
ကျန့်ယောင်ကျူက ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သွားရင်းနဲ့ စပ်စုချင်စိတ်ပေါက်လာလို့ ရပ်ကြည့်တာပါ”
ကျန်းလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က မဖွင့်သေးဘူးလေ။ ကြည့်စရာ ဘာရှိလို့လဲ”
“အပြင်ဘက်က အလှဆင်ထားတာတွေက ကောင်းလို့ အတွင်းပိုင်းဒီဇိုင်းကို ဝင်ကြည့်ချင်လို့ပါ” ကျန့်ယောင်ကျူက မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ ဒီမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရောင်းမှာလား”
ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ တခြားမေးစရာ ရှိသေးလား။ မရှိရင် ကျွန်မ အလုပ်ပြန်လုပ်ရတော့မယ်” ကျန့်ယောင်ကျူက သူဌေးဟုတ်မဟုတ် သူမ စပ်စုချင်ပေမဲ့ သူက ဒီကိုလာတာ တခြားအကြောင်းရင်းတွေ ရှိနေပုံရသည်။ သူမက သာမန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးထဲ မပါဝင်ချင်ပေ။
ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ၊ အလုပ်သွားလုပ်ပါတော့။ ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်းပဲ လျှောက်ကြည့်လိုက်ပါ့မယ်”
ကျန်းလီလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျိုးရှောင်လုကတော့ ပါးနပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီ ဝင်လာပြီးကတည်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ အခါအားလျော်စွာ ခေါင်းညိတ်နေသည်ကို သူမ သတိထားမိသည်။ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ပြီး သူမ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရလိုက်သည်။ သူတို့က အလှဆင်ကုမ္ပဏီကလူတွေ ဒါမှမဟုတ် စူပါမားကတ်ပိုင်ရှင်တွေ ဖြစ်ရမည်။
ကျိုးရှောင်လုက ရှေ့သို့တိုးပြီး အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်္ဂလာပါရှင်။ ဘာအကူအညီပေးရမလဲ”
ကျန့်ယောင်ကျူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “အပြင်က ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ ဒီမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရောင်းမှာဟုတ်တယ်နော်။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ဆိုင်နဲ့ ဘယ်လိုဟင်းသီးဟင်းရွက်မျိုးတွေ ရောင်းမှာမို့လို့လဲ”
ကျိုးရှောင်လုက ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ဆိုင်က ထောင်ယွမ်ရွာက Green Fresh ကထွက်တဲ့ စိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်တွေကို ရောင်းမှာပါရှင်။ အားလုံးက အော်ဂဲနစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေချည်းပါပဲ”
“အော်ဂဲနစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေဟုတ်လား” ကျန့်ယောင်ကျူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဒါက ဘာများထူးခြားလို့လဲ”
ကျိုးရှောင်လုက ရှင်းပြလိုက်သည်။ “အော်ဂဲနစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက လုံးဝစိမ်းစိုပြီး ညစ်ညမ်းမှုကင်းတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပါ။ သဘာဝအတိုင်းပဲ သာမန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထက် ဈေးပိုကြီးပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဆိုင်က အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တခြားအော်ဂဲနစ်တွေထက် ပိုထူးခြားပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို သက်ဆိုင်ရာအာဏာပိုင်တွေက စမ်းသပ်စစ်ဆေးထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးပြုတဲ့ တက်ကြွမော်လီကျူးတစ်မျိုး ပါဝင်ပါတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းပါတယ်ရှင်”
ကျန့်ယောင်ကျူက နားမလည်သလို ဟန်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရှိလို့လား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ရှိပါတယ်” ကျိုးရှောင်လုက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ကျွန်မတို့က အနာဂတ်မှာ အဲ့ဒါတွေကို ရောင်းချသွားမှာပါ”
“မင်းငါ့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား” ကျန့်ယောင်ကျူက သူမကို မယုံကြည်သလို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလီက ပြောလိုက်သည်။ “နင်က ဘယ်သူမို့လို့ ငါတို့က လိမ်ရမှာလဲ” ကျန်းလီက ကျိုးရှောင်လုဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်လု၊ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တော့။ ငါတို့ ဖွင့်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်”
ကျန်းလီ ဒီစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျိုးရှောင်လုက သူမ၏ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူမက ဒီလူတွေဟာ ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေဖြစ်ကြောင်း ပိုပြီးသေချာသွားသည်။ Green Fresh ၏ သူဌေးမှာ အလွန်လှပပြီး အရပ်မြင့်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ ကြားဖူးသည်။
သူမရှေ့က အမျိုးသမီးမှာ ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သော အမျိုးသမီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေသည်။
သူတို့က သူတို့ရဲ့အထောက်အထားကို မဖော်ပြခြင်းမှာ စစ်ဆေးရေးလုပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုသို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးပြီး ကျိုးရှောင်လုက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဧည့်သည်အားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ဆိုင်ဖွင့်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖွင့်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး”
“ရှောင်မေ့၊ ဒီနှစ်ယောက်က ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တယ်လို့ နင်ထင်လဲ” ကျန်းလီက လီရှောင်မေ့ကို ဆွဲပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
လီရှောင်မေ့က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်လုပ် အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါတို့ အလုပ်လုပ်တာကိုတော့ မနှောင့်ယှက်ပါဘူး”
ကျန်းလီက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်က သူဌေးကြီးတွေလို ငါတို့အလုပ်ကို လာစစ်ဆေးနေတဲ့ပုံစံကို ငါသည်းမခံနိုင်ဘူး”
လီရှောင်မေ့ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူကို ကြည့်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးက လှပပြီး၊ အမျိုးသားက ခန့်ညားကာ ဖက်ရှင်ကျကျ ဝတ်စားထားကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သူတို့သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက် မကြာခဏဝယ်ပြီး ချက်ပြုတ်လေ့ရှိသူများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဆိုင်းဘုတ်ကြီး ချိတ်ထားသော်လည်း သူတို့ ဘာရောင်းသည်ကို မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။ သူတို့ မမြင်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြင့် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
တကယ့်အကြောင်းပြချက်ကတော့… လီရှောင်မေ့ ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ‘ဒီလူနှစ်ယောက်… ဒီလူနှစ်ယောက်က… သူဌေးတွေတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား’
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်မှသာ ဒီနှစ်ယောက်၏ အပြုအမူကို ရှင်းပြနိုင်မည်။
လီရှောင်မေ့ ဒါကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်္ဂလာပါရှင်၊ ရှင့်တို့နှစ်ယောက်ကို ဘာအကူအညီပေးရမလဲ”
ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူ - “…”
ကျိုးရှောင်လု - “…”
ကျန်းလီ - “…”
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
ကျိုးရှောင်လုက လီရှောင်မေ့ လာနေသည်ကို မြင်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်က ဖားယားသော အပြုံးကို မြင်လိုက်သောအခါ ကျိုးရှောင်လု၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။ ‘ဒီဝန်ထမ်းနှစ်ယောက်က တော်တော်လေး အကင်းပါးသားပဲ’
ရှောင်လင်းယွီက လီရှောင်မေ့ကို ခေါင်းခါပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့က ဒီအတိုင်း လျှောက်ကြည့်နေတာပါ။ ရှင်တို့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ပါဘူး။ ရှင် အလုပ်ပြန်လုပ်လို့ရပါပြီ”
ဒါက သူမအတွက် အစွမ်းပြခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးဖြစ်သောကြောင့် လီရှောင်မေ့က နှင်ထုတ်ခံရသဖြင့် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူမဘေးက ကျိုးရှောင်လုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မပဲ ရှင်တို့ကို လိုက်ပြပေးရမလား။ သူက ဘာမှမသိဘူး။ ရှောင်လု၊ နင် အလုပ်သွားလုပ်လိုက်တော့”
ကျိုးရှောင်လုက ပြုံးပြီး ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ကာ သူမ၏အလုပ်ကို သွားလုပ်နေလိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မဟောင်တတ်သောခွေးသာ ကိုက်တတ်သည်။
လီရှောင်မေ့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိုးရှောင်လုနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ကျိုးနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ အခြားသူများကို နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်ထိုးလိမ့်မည်။
ကျန်းလီက မာနကြီးနိုင်သော်လည်း သူမ၏ ခံစားချက်များကို မျက်နှာတွင် အထင်းသားပြတတ်သည်။ သူမက အန္တရာယ်မရှိပေ။ သို့သော် လီရှောင်မေ့က လည်သည်။ သူမက သင်မကြည့်နေချိန်တွင် သင့်ကို တွန်းချလိမ့်မည်။
သူတို့က သာမန်စူပါမားကတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဒီလောက်လည်တဲ့ ဝန်ထမ်းမျိုး မလိုအပ်ပေ။ သူမက အခြားသူများထံမှ အခွင့်အရေးယူရန် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မပြဘဲ စဉ်းစားလိမ့်မည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ပေးလိုက်လျှင် သူမသည် စူပါမားကတ်ကို အခြားသူများထံ ချက်ချင်း ရောင်းစားလိမ့်မည်။
ရှောင်လင်းယွီက ဒီလူကို ဆက်မခန့်ထားနိုင်မှန်း သိလိုက်သည်။
သို့သော် ရှောင်လင်းယွီက ဒီလူကို နေရာမှာတင် အလုပ်ထုတ်လောက်အောင် မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပေ။
သူမက ဆိုင်မန်နေဂျာကို ညွှန်ကြားပြီး ဒီလူကို အလုပ်ထုတ်ရန် အခွင့်အရေးရှာခိုင်းလိမ့်မည်။
သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် အလုပ်ခွင်၌ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် မည်သည့်အသေးအဖွဲ ဇာတ်ကောင်ကိုမှ အထင်သေးမည်မဟုတ်ပေ။
အကြိမ်များစွာတွင်၊ တာဝန်တစ်ခု၏ ကျရှုံးမှုသည် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးထံမှ လာတတ်သည်။
သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းသည် အညစ်ပတ်ဆုံးနှင့် အပင်ပန်းဆုံးအလုပ်ကို လုပ်နေပုံရသော်လည်း သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ချက်များကို အများဆုံးကြားရသူများလည်း ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ လူအများစုက သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းကို ဂရုမစိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းများကို အထင်သေးပြီး သူတို့အနားတွင် ပါးစပ်မစောင့်ဘဲ ပြောဆိုတတ်ကြသည်။
ရှောင်လင်းယွီ ယခင်ဘဝတွင် အလုပ်ခွင်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူမသည် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် ကုမ္ပဏီရှိ လူများစွာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြားခဲ့ရသည်။ သူမ ရာထူးတိုးလာသောအခါ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များသည် သူမ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ခြိမ်းခြောက်ခံရသောအခါ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို အသုံးပြုရန် မရှက်ပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမက ဥပဒေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မချိုးဖောက်ခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က ရှောင်လင်းယွီအပေါ် အခြားသူများ၏ မှတ်ချက်မှာ 'အခြားသူများအပေါ် ခက်ထန်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို အခက်ထန်ဆုံးဖြစ်သော အမျိုးသမီး' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး၊ ကျွန်မတို့ကို ပြစရာ ဘာရှိလို့လဲ။ ကျွန်မက ဆေးအသစ်သုတ်ထားတဲ့ နံရံတွေနဲ့ စင်တွေကိုပဲ မြင်နေရတယ်”
လီရှောင်မေ့က သူတို့၏ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် ဤသို့ဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ပါးနပ်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏စိတ်ဓာတ်က ဒီလောက်မယုတ်မာခဲ့လျှင် သူမကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်လောက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏ဝန်ထမ်းများကို ဖြောင့်မတ်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်စေချင်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက လီရှောင်မေ့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သူတို့ တကယ် စမတ်ကျတဲ့လူတွေဆိုရင် ဘယ်လိုဆုတ်ခွာရမယ်ဆိုတာ သိကြလိမ့်မည်။ ကျိုးရှောင်လုက အကောင်းဆုံး ဥပမာဖြစ်သည်။ လီရှောင်မေ့ ဝင်ရှုပ်လာတာကို မြင်တော့ သူမက တိတ်တဆိတ် အလုပ်ပြန်လုပ်နေလိုက်သည်။
လီရှောင်မေ့က ချက်ချင်းပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီစူပါမားကတ်ရဲ့ အလှဆင်မှုက တကယ်ကို မဆိုးပါဘူး။ ကြည့်ရတာ လင်းပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိတယ်။ ကျွန်မတို့ သူဌေးက အလှဆင်ကုမ္ပဏီကို ဘယ်ကရှာတွေ့လဲ တကယ်မသိဘူး။ သူက တကယ် မျက်စိရှိတဲ့သူပဲ” လီရှောင်မေ့က သူဌေးကို မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ဒီအလှဆင်မှုက တကယ်ကို မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူဌေးက အလှဆင်ကုမ္ပဏီကို ပိုက်ဆံပေးထားမှတော့ သူတို့က အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား”
ရှောင်လင်းယွီက မြှောက်ပင့်မှုကို လက်မခံခဲ့ပေ။ သူမက အရာအားလုံးကို အလှဆင်ကုမ္ပဏီကြောင့်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဒါကလည်း အမှန်တရားပင်။ ရှောင်လင်းယွီက အလှဆင်မှုအတွက် ငွေအများကြီး သုံးစွဲထားသောကြောင့် ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အကောင်းဆုံးဖြစ်ရမည်။
လီရှောင်မေ့၏ အပြုံးက တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမ ဘယ်လိုပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
သူမက မူလက သူဌေးနှင့် မျက်နှာလုပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း အမျိုးသမီးက သူမ၏ ချီးကျူးစကားများကို အမြဲလွှဲချနေခဲ့သည်။ လီရှောင်မေ့ စိတ်တိုလာသည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အမျိုးသားမှာ တကယ့်သူဌေးဖြစ်သည်။ သူက သူတို့၏ အဓိကလုပ်ငန်းဖြစ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအကြောင်း မေးခဲ့သည်။
ထို့အပြင် လီရှောင်မေ့က အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူဌေးဖြစ်နိုင်သည်ဟု မထင်ပေ။ ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းရှုပ်ပွေတဲ့ပုံပေါက်နေတယ်။ သူမက သူဌေးရဲ့ အတွင်းရေးမှူးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးက သူမကို အမြဲတမ်း ငြင်းပယ်နေတာကို လီရှောင်မေ့ စိတ်ဆိုးနေသည်။ သို့သော် ဒီရှုပ်ပွေမက အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေရင်တောင် သူမက လီရှောင်မေ့ မထိရဲတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
လီရှောင်မေ့က တောင့်တင်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ အလှဆင်ကုမ္ပဏီက ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မထင်တာတော့ ကုမ္ပဏီကို ရှာတွေ့တဲ့သူက အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ပြုခံရသင့်တယ်”
ကျန့်ယောင်ကျူနှင့် ကျိုးရှောင်လုပင် ပါးစပ်များ တွန့်ကွေးသွားကြသည်။ မြှောက်ပင့်မှုက အရမ်းသိသာလွန်းနေပြီ။
ကျန်းလီက လီရှောင်မေ့ကို နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ရှောင်မေ့၊ နင်က ဘာလို့ အလှဆင်တာကိုပဲ ချီးကျူးနေတာလဲ။ သူတို့က ဒီအတိုင်း ခဏဝင်ကြည့်တာပဲကို”
အားလုံး - “…”
မသိခြင်းက ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။
လီရှောင်မေ့၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ‘ဒီအရူးမ။ ဒါက စူပါမားကတ်ပိုင်ရှင်ဖြစ်လောက်တယ်။ သူ့ကို မျက်နှာလုပ်ရမယ့်အစား၊ အဲ့ဒီမှာ မျက်စိမှိတ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတယ်။ တစ်သက်လုံး ဘာမှမဟုတ်တဲ့သူပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ’
လီရှောင်မေ့က သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်လုပြောသလိုပဲ၊ ငါတို့ဆိုင် မဖွင့်သေးရင်တောင်မှ ဖောက်သည်တွေက ဖောက်သည်တွေပဲလေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့က သူတို့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံဖို့ လိုတယ်”
ရှောင်လင်းယွီက ဒီမိန်းကလေးများနှင့် ဆက်ပြီး ရှုပ်ပွေမနေချင်တော့ပေ။ သူမက သူတို့ကို အထင်သေးချင်လို့တော့ မဟုတ်သော်လည်း ဒါက လိုအပ်သည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။
ရှောင်လင်းယွီက ကျန့်ယောင်ကျူဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ ကြည့်လို့ လုံလောက်ပြီ။ သွားကြစို့”
ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လီရှောင်မေ့ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။
သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးက အတွင်းရေးမှူးဖြစ်ပြီး အမျိုးသားက သူဌေးဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရေးအရတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။
ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိုးရှောင်လုက အနည်းငယ် မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သော လီရှောင်မေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကွေးပြီး ကျန်းလီကို အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်လီ၊ နင် အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူးလား”
ကျန်းလီက သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာကို သဘောပေါက်ရမှာလဲ။ ရှောင်လု၊ နင့်စကားတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”
ကျိုးရှောင်လုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ အစောက ကျန့်မိသားစုရဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်အကြောင်း ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား။ ငါ့သူငယ်ချင်းက ပြောတယ်၊ တစ်ခါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဆိုင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို လာဖျက်ဆီးတယ်။ သူမက အော်ဂဲနစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အဆိပ်သင့်တယ်လို့ ပြောတယ်။ နောက်တော့ Green Fresh ရဲ့ သူဌေးက ရောက်လာပြီး စကားအနည်းငယ်နဲ့ အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းသွားတယ်”
“ငါ့သူငယ်ချင်းက အဲ့ဒီအချိန်မှာ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ သူဌေး ပေါ်လာတဲ့အခါ လူတော်တော်များများ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြတယ်”
“ဘာလို့လဲ” ကျန်းလီ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
လီရှောင်မေ့လည်း နားစွင့်ထောင်နေလိုက်သည်။
ကျိုးရှောင်လုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူဌေးက အရမ်းလှလို့လေ။ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြတယ်”
“ဘာ” ကျန်းလီက နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ “တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ လူတွေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် ရှိလို့လား”
လီရှောင်မေ့ ဒါကိုကြားတော့ ရုတ်တရက် ခံစားချက်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။
ကျိုးရှောင်လုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အရူးမလေး။ သူဌေးက အမျိုးသားလို့ နင့်ကို ဘယ်သူပြောလဲ။ သူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၊ အရမ်းလှတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ ခုနက အမျိုးသမီးလိုပဲ”
ကျန်းလီ - “…”
လီရှောင်မေ့ - “…”
ကျိုးရှောင်လုက လီရှောင်မေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်သောအခါ သူမ ရုတ်တရက် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။
***