ရှောင်ထုန်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ၂
Vol. 32 Ch. 527
ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့်တိုက်ကြီး၏ ကျန်ရှိနေသော အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ဂိုဏ်းဘိုးဘေးများက ရှန်ယွီဖေးကို သတ်ပြီး သူ့ရတနာများကို ခိုးယူရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ရှန်ယွီဖေးက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး သူတို့က သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က မိန်းမလှထောင်ချောက်တစ်ခုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီး၏ နံပါတ်တစ်အလှမယ် လင်းရှီရှီဘက်သို့ လှည့်ခဲ့ကြသည်။
လင်းမိသားစုသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးတွင် ကြီးမားသော မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ လင်းရှီရှီသည် လင်းမိသားစု၏ သမီးဖြစ်သည်။ သူမတွင် မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းရှိပြီး လှပသည်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ သူမတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိသည်။ သူမတွင် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်အမြစ်၊ မြေဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခု ရှိသည်။ သူမသည် လင်းမိသားစု၏ ဉာဏ်ကြီးရှင်ဖြစ်သည်။
လင်းရှီရှီသည် သဘာဝအတိုင်း တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ လင်းရှီရှီကို လိုက်သောသူများသည် ကြီးမားသောဂိုဏ်းများ၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော သားများနှင့် ကြီးမားသောမျိုးနွယ်စုများမှ ဉာဏ်ကြီးရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
လင်းရှီရှီသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမှ မကြိုက်ပေ။ သူမက မည်သည့်အမျိုးသားမျှ သူမနှင့် မထိုက်တန်ဟု ယုံကြည်သည်။
သို့သော် ထိုသို့သော မျက်နှာသာပေးခံရပြီး မာနကြီးသောသမီးတစ်ယောက်သည် ထောင်ချောက်ဆင်ခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်သည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
တန်ဖိုးမရှိတော့သော လင်းရှီရှီသည် သဘာဝအတိုင်း မျိုးနွယ်စုမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။
လင်းရှီရှီသည် အမှိုက်တစ်စဖြစ်သွားပြီး သူမသည် လင်းမိသားစုမှလည်း နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူမကို မနာလိုသော အမျိုးသမီးများ၊ သူမငြင်းပယ်ခဲ့သော အမျိုးသားများနှင့် သူမထင်ခဲ့သော ‘သူငယ်ချင်းများ’ သည် တစ်ညတည်းဖြင့် သူမ၏ ရန်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ဒီလူတွေက သူမကို ကျိန်ဆဲ၊ လှောင်ပြောင်ပြီး ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လင်းရှီရှီသည် မာနကြီးသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမက ကရုဏာမတောင်းခဲ့ပေ။ သူတို့လိုချင်သော တုံ့ပြန်မှုကို မရရှိသောအခါ လူအုပ်က လင်းရှီရှီကို ပိုမိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က စိတ်ဖြေရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့က ဒီဒေါသကို မဖြေလျှင် အလွန်မသက်မသာ ခံစားရသည်။
သူတို့က လင်းရှီရှီ၏ ခြေထောက်များကို ရိုက်ချိုး၊ သူမ၏ လက်များကို ချိုးပြီး သူမ၏ ခြေလက်များ ကြေမွသွားသည်အထိ နင်းခြေခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူတို့သည် လင်းရှီရှီ၏ ကရုဏာတောင်းသံကို မကြားခဲ့ရသေးပေ။ သူတို့က လင်းရှီရှီ သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။
လင်းရှီရှီက သူတို့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ လင်းရှီရှီသည် သူမ၏မိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူမတွင် သွားစရာနေရာမရှိဘဲ သာမန်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုတွင် အခြေချခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ရန်သူများက မပြီးသေးပေ။ သူတို့က လင်းရှီရှီကို ရှာရန် ဘုရားကျောင်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဘုရားကျောင်းကို မီးရှို့ပြီး သူမကို အတွင်း၌ သတ်ပစ်ချင်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ဒီအမျိုးသားက ခန့်ညားသည်။ သူ့အဖြူရောင်ဝတ်ရုံက လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသော်လည်း သူ့ဩဇာအာဏာက ခန့်ညားထည်ဝါသည်၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့စူးရှသောမျက်လုံးများက အေးစက်ပြီး ခံစားချက်မရှိပေ။
သူက ရှိနေသောလူများကို တစ်ချက်သာ ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် လင်းရှီရှီကို တိုက်ရိုက်ချီပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။
“အဲ့ဒါဘယ်သူလဲ” လူငယ်မျိုးဆက်က ချန်ယွီဖေးအကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း သူတို့က သူ့ကို ကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးကြပေ။ သဘာဝအတိုင်း သူတို့က သူ့ကိုမသိကြပေ။
“မသိဘူး” တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ “လင်းရှီရှီရဲ့ ရည်းစားဟောင်းများလား”
“ဒါဖြစ်နိုင်တယ်” တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ငါတို့က သူ့ကိုလည်း အဲ့ဒီခွေးမကို ကူညီတဲ့အတွက် ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ဒီနေ့ အဲ့ဒီခွေးမကို သတ်ရမယ်။ လာ၊ ငါတို့ လိုက်ကြစို့”
အဖွဲ့က ရှန်ယွီဖေးနှင့် လင်းရှီရှီနောက်သို့ လိုက်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူတို့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။
“ဒါအရမ်းမြန်လွန်းတယ်! အဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ ဘာလို့ သူ့ကိုမသိရတာလဲ”
“ခဏနေဦး။ ငါတို့ သူ့အကြောင်းကြားဖူးလောက်တယ်” တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး ချက်ချင်း တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့စွာ အော်လိုက်သည်။ “သူက သူ့ရဲ့ အမှတ်အသားဖြစ်တဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့စရိုက်က စူးရှပြီး အေးစက်တယ်။ ဒါက ကိုက်ညီတယ်”
“ဒါဆို ဘယ်သူလဲ” အချို့က အမီမလိုက်နိုင်သေးပေ။
“အဲ့ဒါက မဟာမိစ္ဆာကြီး ရှန်ယွီဖေးပဲ”
“ရှန်ယွီဖေး?”
“အဲ့ဒါ မဟာမိစ္ဆာကြီး ရှန်ယွီဖေးလား” လူများစွာက မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
“ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ လင်းရှီရှီကို ကယ်တာလဲ။ သူတို့ အရင်က ဆက်စပ်မှုရှိခဲ့လို့လား”
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
လင်းရှီရှီ၏ ချစ်သူက ရှန်ယွီဖေးဆိုလျှင် သူတို့ သူမကို သတ်နိုင်သေးလား။
ဒါကိုစဉ်းစားမိတော့ လူများစွာက ကြောက်လန့်သွားကြသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါအိမ်ပြန်ချင်ပြီ”
“ငါလည်းပဲ”
လူတိုင်း ကွဲသွားကြသည်။
…
“ရှင်ဘယ်သူလဲ” လင်းရှီရှီက မေးလိုက်သည်။ “မင်ဘာလို့ ကျွန်မကိုကယ်တာလဲ။ ကျွန်မအခု မသန်စွမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီဆိုတာ ရှင်မသိဘူးလား”
ရှန်ယွီဖေးက သူမကိုပွေ့ဖက်ပြီး မဖြေခဲ့ပေ။ သူက အေးစက်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့သာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လင်းရှီရှီက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူမက သူ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။
သူမက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်… ရှင်က… ရှန်ယွီဖေးလား”
ရှန်ယွီဖေးက နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမကိုကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားနေဆဲဖြစ်သည်။
“ရှင်က တကယ် ရှန်ယွီဖေး ဟုတ်တယ်မလား” လင်းရှီရှီ၏ မျက်နှာအမူအရာက စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက အထင်ကြီးလေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ကျွန်မဘယ်လောက်တောင် ရှင့်ကို အထင်ကြီးလဲဆိုတာ မသိဘူးလောက်ဘူးမလား။ အသက် ၅၀ တောင်မပြည့်သေးတဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်။ ရှင်က ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အငယ်ဆုံး အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် သခင်ကြီးပဲ”
သူမ၏ မျက်နှာက ပျက်စီးနေသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်ကို မြင်နိုင်သေးသည်။
.......
နှစ်သုံးဆယ်ကြာပြီးနောက်…
ရှန်မိသားစု၏ နောက်ဘက်တောင်ပေါ်တွင် ဆံပင်စည်းထားသော လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ဆံပင်အဖြူရောင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က လည်ပင်းညှစ်ထားသည်။ သူမ၏ လည်ပင်းက ကျိုးတော့မည့်အခြေအနေဖြစ်သည်။
ထိုအခြေအနေတွင်ပင် သူမ၏ အလှကို လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းသောသူများက သူမကို ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီး၏ နံပါတ်တစ်အလှမယ် လင်းရှီရှီအဖြစ် မှတ်မိကြလိမ့်မည်။
သို့သော် လူတိုင်းသိသည့်အတိုင်း လင်းရှီရှီ၏ ရုပ်ရည်သည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်သည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ ခြေလက်များသည် မသန်စွမ်းဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် အမှိုက်တစ်စဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ แပြီးတော့ သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်လည်း ပြန်ကောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီရှီ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာလိုတော့သည်။
ဒါက ရှန်ယွီဖေးတွင် ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီရန် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိသည်ဟူသော သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
လင်းရှီရှီကို တိုက်ခိုက်သောသူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သမီး၊ မင်းဒီမှာ ပျော်ရွှင်စွာနေရတာကြာတော့ မင်းရဲ့တာဝန်ကို မေ့သွားပြီထင်တယ်”
“ကျွန်မ… သခင်… ကျွန်မ တာဝန်ကို မမေ့ပါဘူး” လင်းရှီရှီက လည်ပင်းညှစ်ခံထားရပြီး စကားပြောရန် ခက်ခဲနေသည်။
“တကယ်လား” အဘိုးကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ငါမင်းကို ရှန်ယွီဖေးကို ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့မှုန့်နဲ့ အဆိပ်ခတ်ခိုင်းတယ်။ မင်းလုပ်ခဲ့လား”
လင်းရှီရှီ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမက ထစ်ငေါ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ… ကျွန်မ လုပ်ခဲ့ပါတယ်”
“ဖြန်း” သူမ၏ လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “မင်းငါ့ကို လိမ်ရဲတယ်ပေါ့! မင်းသူ့ကို ဆေးခတ်ခဲ့ရင် ရှန်ယွီဖေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘာလို့မကျသွားတာလဲ။ သူက အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ”
“ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး” လင်းရှီရှီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ “သခင်၊ ရှန်ယွီဖေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းမြင့်နေလို့ ဒါမှမဟုတ် သူက အဆိပ်ကို ရှာတွေ့သွားလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လင်းရှီရှီကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းငါ့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး” လင်းရှီရှီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ရှီရှီက သခင့်ကို ဘယ်လိုလိမ်ရဲမှာလဲ”
ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်သေးဘူး။ ရှန်ယွီဖေးသာ မင်းသူ့ကို ဆေးခတ်တာကို သိသွားရင် သူ့ရဲ့ရက်စက်မှုနဲ့ သူက မင်းကို ဘယ်လိုလွှတ်ပေးမှာလဲ။ လင်းရှီရှီ၊ မင်းငါ့ကို လိမ်နေတာ”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး” လင်းရှီရှီက နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းခါပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ “သခင်၊ ရှန်ယွီဖေးက ကျွန်မကို တကယ်ချစ်မိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်မသူ့ကို ဆေးခတ်တာကို သိသွားရင်တောင် သူက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေမှာပဲ။ ပြီးတော့ သူက ကျွန်မကို ကြောက်မှာမဟုတ်ဘူး”
ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက တင်းမာသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို မင်းရဲ့ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ဘယ်လိုပြန်ပြင်ခဲ့တာလဲ”
ဒီကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခု ဖျက်ဆီးခံရပြီးတာနဲ့ ပြန်ပြင်လို့မရဘူး။ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေက ဒီလိုပဲ အမှိုက်တစ်စဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေ ပြန်ပြင်လို့ရရင် မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ မိသားစုတွေအများကြီးက ဒီစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။
ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက ဒီစုံတွဲရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားနေသည်။ ရှန်ယွီဖေးနဲ့ လင်းရှီရှီရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေက ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ပြန်ရရှိခဲ့ကြသည်။
လင်းရှီရှီက ဒီမေးခွန်းကိုကြားတော့ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
“ငါ့မိန်းမကိုမေးမယ့်အစား မင်းငါ့ကိုမေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” ရှန်ယွီဖေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
လင်းမိသားစုဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့ပြီး မလုံမလဲဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူက တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်းဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ။ မင်း… မထွက်သွားဘူးလား”
ရှန်ယွီဖေးက လက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားကာ ခပ်ရေးရေး လှောင်ပြောင်သရော်သံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူက ထူးမခြားနားဟန်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ “ငါမထွက်သွားရင် မင်းပေါ်လာမှာလား”
“ဘာ” လင်းမိသားစု ဂိုဏ်းဘိုးဘေး တုန်လှုပ်သွားသည်။
***