ကစားပွဲ အရှိန်မြှင့်ခြင်း

လွန်စွာ ကျယ်ပြောပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာ အဆုံးမဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

အချိန်တိုင်းက အန္တိမအဖျက်အဆီး၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် ဆင်တူသည်။ ယင်းက စိတ်အာရုံအားလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသော အလျင်ကို နှေးကွေးစေမည်ဆိုလျှင် ဤကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အဆုံးမဲ့သော အစွန်းမှာ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာနေကြောင်း မြင်ရလိမ့်မည်။

ယင်းက မှင်ပန်းချီပေါ်မှာ မထင်မရှားတည်ရှိနေသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းနှင့် ဆင်တူသည်။

ယင်းက မထင်မရှားပုံပေါ်သော်လည်း ဖော်မပြနိုင်သော အန္တရာယ်အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ယင်းက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင်၏ နိယာမဖြစ်သည်။

ယင်းက ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်အတွက် ၎င်း၏ လမ်းညွှန်မှုဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ထိုရွှေရောင်ချည်မျှင်က အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာပြီး ကွန်ရက်တစ်ခုပမာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ အရူးအမူး ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရွှေရောင်ချည်မျှင် ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ရေကန်ထဲ ခဲကျသွားသည့်နှယ် လှိုင်းဂယက်များ ထသွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဖရိုဖရဲလှိုင်းများက အလွှာအထပ်ထပ် ရစ်ပတ်သွားကြသည်။

လှိုင်းဂယက်များက အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသော သဘာဝတရားပြောင်းလဲမှုက စတင်လာသည်။ ကြယ်အလင်းရောင်သည်ပင် ကွေးညွတ်သွားသည်။

ထို့နောက် အမှောင်အာကာသထဲမှာ နစ်မြုပ်နေကြသော ကြယ်ဂြိုလ်များက ယိုယွင်းပျက်စီးသွားကြသည်။

အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မီးတောင်များသဖွယ် တည်ရှိနေကြသော ဧရာမနေလုံးများက အဆုံးမဲ့သော အလင်းရောင်နှင့် အပူဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ယခု ထိုနေလုံးများက သဏ္ဍာန်မဲ့သော ဧရာမတူများဖြင့် ထုရိုက်ခံလိုက်ရဟန် ရ၏။

နေလုံးများ၏ အပြင်ဘက်အလွှာက အရင်ဆုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး နီညိုရောင်မီးတောက်မီးလျှံများက ဒေါသထွက်နေသော နဂါးများသဖွယ် အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုက အလွန်အားကောင်းလေရာ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးသည်ပင် ပြာမှုန်ဖြစ်သွားတော့မည့်ဟန် ရ၏။

ထိုမီးတောက်လှိုင်းလုံးများကြားတွင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြယ်ဂြိုလ်များက ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားကြသည်။ မည်သည့်အပိုင်းအစမှ ကြွင်းကျန်မနေခဲ့ပေ။ အလင်းစက်များသည်သာ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် နေလုံးများ၏ အမြူတေများက မခုခံနိုင်သော အင်အားဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲသွားကြသည်။ ယင်းက ပိုပြီးချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအပိုင်းအစများက ဓားသွားများသဖွယ် အပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်သွားကြပြီး အမှောင်အာကာသထဲမှ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြတ်တောက်ခံနေရသည့်အလားပင်။

ဤသည်မှာ ယင်းတို့က ဟင်းလင်းပြင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဒဏ်ရာပေးချင်နေသည့်အလား သို့မဟုတ် အမှောင်အာကာသကို ပိုပြီးအခြေအနေဆိုးဝါးစွာ ဖျက်ဆီးချင်နေသည့်အလားပင်။

စိန်ပေါင်း ဘီလီယံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားဟန်ရသော အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ယခု အဆိုးဝါးဆုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကြယ်ဂြိုလ်များက အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ ယင်းတို့ထံမှ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ရောင်စဉ်တန်းများက အလွှာထုတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကြပြီး အပြင်သို့ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့ပွားသွားသည်။ အလွှာထု ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း လေဟာနယ်က ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်က ကြည်လင်ရှင်းလင်းခဲ့သော ကြယ်ဂြိုလ်များနှင့် စကြာဝဠာများက ယခု ထိုငရဲမီးတောက်ဖြင့် ဝါးမျိုခံလိုက်ကြရသည်။

ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုစီက စကြာဝဠာ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့် ဆင်တူသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းတို့က နောက်ဆုံးထွန်းလင်းမှုကို အသုံးပြု၍ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကို ခုခံတားဆီးချင်နေသည့်အလားပင်။

ဂလက်စီများသည်ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

အမှောင်အာကာသပင်လယ်ထဲမှာ ကျွန်းစုများသဖွယ် တည်ရှိကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဂလက်စီများနှင့် ကြယ်စင်စုများသည်ပင် ယခုအခါမှာ ပျက်စီးလွယ်သော သဲနန်းတော်များသဖွယ် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ကြရသည်။

အာကာသတွင်းနက်များ၊ ကြယ်ဂြိုလ်များနှင့် ဂလက်စီများက ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ ဤအဆုံးမဲ့သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ဖရိုဖရဲအပျက်အစီးပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြယ်ဂြိုလ်များက အက်ကွဲသွားကြပြီး ယင်းတို့၏ အလင်းရောင်က အမှောင်ထုထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှ တည်ရှိမှုအားလုံးက ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ရံဖန်ရံခါ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းရောင်က အမှောင်အာကာသထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာလေ့ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းတို့က ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသော စကြာဝဠာများ၏ နောက်ဆုံးထွန်းလင်းမှုထက် မပိုပေ။

ယင်းက တဒင်္ဂအလင်းရောင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ယင်းက အမှောင်ထုဟင်းလင်းပြင်၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။

ဗလာနတ္ထိသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။

ယင်းတို့အားလုံးက စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကန့်အသတ်မဲ့သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ဤနေရာမှာ ထာဝရနီးပါး တည်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခု အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့အတူ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင်သည်လည်း ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်အောက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အတိတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့တော်က ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ အကြည့်အောက်မှာ ဗလာနတ္ထိအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဤကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှ စကြာဝဠာအားလုံး၊ ကြယ်ဂြိုလ်အားလုံးနှင့် သက်ရှိအားလုံးက ဗလာနတ္ထိဖြစ်သွားကြသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင်၏ နောက်ဆုံးအတွေးသည်သာ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ကံကြမ္မာ၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

“ အင်မော်တယ်ဘုရင်… ငါမင်းကို မနိုင်ခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းလည်းပဲ ငါ့ကို အနိုင်မရစေရဘူး ”

ထိုအတွေးက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ကံကြမ္မာပေါ်မှာ တံဆိပ်ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဥပဒေသချည်မျှင်များကို တုန်ယင်သွားစေမည့် ထာဝရနိယာမတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နတ်ဘုရင်တစ်ပါးက ကျဆုံးသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအားလုံးထဲမှ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုအားလုံးက ယင်းကို မျက်မြင်တွေ့သွားသောအခါ ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။

သို့သော်လည်း အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲက အမှတ်ကိုးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှာ ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အိပ်စက်နေခဲ့သော ဧရာမသတ္တဝါကြီးက ၎င်း၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

မြောက်ဘက်တွင် အဆုံးအစမဲ့စွာ စီးဆင်းနေသော ရွှေရောင်မြစ်က အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြာပန်းများက မြစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

တောင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်မျှော်စင်က ခမ်းနားထည်ဝါသော မီးအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အနောက်ဘက်တွင် ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော ဈာပနအဆောင်စာရွက်က ဝမ်ကူးကုန်းမြေကို စိုက်ကြည့်နေရင်း နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်တွင် ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ ဖွင့်ထားသော မျက်လုံးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်မှိတ်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ကောက်ရိုးဖိနပ်စီးထားသော အဖိုးအိုတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ဖြောင့်မတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်ထားစဉ် ရွှေကြွက်တစ်ကောင်က သူ၏ ပခုံးပေါ်မှာ အိပ်စက်နေသည်။

အဖိုးအိုက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ အင်မော်တယ်ဘုရင် ဖြစ်သည်။

သူက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ အရှေ့သို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားသည်။ မကြာမီ သူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင် သေဆုံးသွားခဲ့သော ဗလာနတ္ထိနယ်မြေ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက နယ်မြေ၏ အစွန်းမှာ ရပ်နေရင်း အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှာ ရှေးဦးအပျက်အစီး၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါက အလွန်သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေကြောင်း သူအာရုံခံမိသည်။

အဖိုးအိုက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက ထာဝရ ပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းသည် ဘယ်တော့မှ မပြည့်စုံနိုင်တော့ပေ။

ထို့ပြင် ရှေးဦးအပျက်အစီး မျက်လုံးဖွင့်လှစ်သည့်အခါတိုင်း ၎င်း၏ အကြည့်မှ အကြွင်းအကျန်စွမ်းအားက ဤနေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းက ထိုကမ္မဖြင့် ထာဝရ စွန်းထင်သွားတော့မည်။

“ အဲ့ဒါက ရှေးဦးအပျက်အစီးရဲ့ အစွမ်းကို ချေးငှားခဲ့တဲ့အတွက် တန်ကြေးပေးဆပ်မှုပဲ… ရွှီချင်းနဲ့ အားညိုကို အဲ့ဒီနေရာဆီ မင်းခေါ်သွားစရာ မလိုပါဘူး ”

ဆရာသခင်ပိုင်၏ ပုံရိပ်က အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ ဘေးမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်က ဘာမှမပြောပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏ ဇရာအိုမင်းသော အသံက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူက သူ့ကိုယ်သူသာမက ဆရာသခင်ပိုင်နှင့် အထက်ကြယ်တာရာစက်ဝန်းများထဲမှ နတ်ဘုရင်အားလုံးကို ပြောနေသည့်အလားပင်။

“ ရှေးဦးအပျက်အစီးရဲ့ အဆင့်တတ်လှမ်းမှု ကျရှုံးသွားပြီးနောက် ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအားလုံးဆီ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ စကားကို မင်းမှတ်မိသေးလား ”

“ ကံကြမ္မာက ပျက်စီးနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ ကံတရားကိုတော့ လိုက်နာရမယ်… ”

“ ဒီတော့ ငါ့ကို ပြောပြစမ်းပါ… အပြင်လူတွေ ယုံကြည်ထားကြသလို သူ့ရဲ့ အဆင့်တတ်လှမ်းမှု ကျရှုံးသွားတာက တကယ်လား… ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး အရာအားလုံးက သူ့ရဲ့ အဆင့်တတ်လှမ်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေတာလား ”

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အထက်ကြယ်တာရာစက်ဝန်းများထဲမှ အထွတ်အမြတ် တည်ရှိမှုအားလုံးက နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဆရာသခင်ပိုင်က အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲ၌ ရွှီချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော နေရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

.....

အချိန်က တိတ်တဆိတ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ငါးနှစ်ဟူသော အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီသို့ မဖြစ်မနေ ပြန်သွားရမည့် ရွှီချင်း၏ နောက်ဆုံးအချိန်သတ်မှတ်ချက်သို့ ရောက်ရန် သုံးနှစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့တိုင် သူက ပြန်မရောက်လာသေးပေ။

အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်းသည်တော့ ထိုငါးနှစ်အတွင်းမှာ ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားများပိုင်ဆိုင်သော ပိုင်နက်က သေးငယ်သော ဧရိယာတစ်ခုအဖြစ် ကန့်သတ်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်မှာတော့ ကျင့်ကြံသူများက အမှတ်လေးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ပိုင်နက်အများအပြားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာ နေထိုင်လာကြသည်။ ထို့အတူ အထောက်အပံ့ကြယ်ဂြိုလ်များမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အင်မော်တယ်စွမ်းအင်နှင့် အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ ကံကြမ္မာဒီရေကြောင့် ဤဒေသကြီးက အင်မော်တယ်ကုန်းမြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်မီမင်က အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး အုပ်ချုပ်သူတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်လိုက်သည်။

တခြားအင်မော်တယ်အရှင်သခင်များထဲမှ အများစုသည်လည်း ပြန်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဆရာသခင်ပိုင်တစ်ယောက်တည်းသာ ရွှီချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော နေရာ၌ ဤနှစ်များမှာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ထိုငါးနှစ်အတွင်းမှာ လူများသည်လည်း ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးစဉ်တွင် သူတို့က အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရင်၏ နောက်ဆုံးစကားကို မကြာခဏ ပြန်အမှတ်ရသွားကြလေ့ ရှိသည်။

“ အင်မော်တယ်ဘုရင်… ငါမင်းကို မနိုင်ခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းလည်းပဲ ငါ့ကို အနိုင်မရစေရဘူး ”