စိမ့်စမ်းကိုးခု ငရဲသုတ္တန်

ကြင်ရာတော်ယု၏ စကားလုံးများသည် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ ရင်ထဲရှိ မေးခွန်းများစွာကို ဖြေရှင်းပေးပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငရဲကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ဖွင့်လှစ်ပြလိုက်၏။

အသွင်ပြောင်းလဲမှုဟု ခေါ်ဆိုသောအရာသည် သူတို့အနေဖြင့် လေထဲကနေ ရုတ်တရက် မွေးဖွားပေါ်ထွက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား ၎င်းသည် သေဆုံးပြီးနောက် ငရဲကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာသော သက်ရှိမှန်သမျှအားလုံးသည် ငရဲစိမ့်စမ်းကိုးခု၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းအသုံးချပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော သက်ရှိပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ငရဲကမ္ဘာမှာရှိသော ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်သည် မျိုးမပွားနိုင်သော်လည်း သက်ရှိများသည် သေဆုံးပြီး တမလွန်ဘုံနှင့် ငရဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်ဝင်များက အဆက်မပြတ် မွေးဖွားပေါ်ထွက်လာနေပေလိမ့်မည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ခဏမျှစဉ်းစားတွေးတောပြီး မေးလိုက်၏။

“တမလွန်ဘုံမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက လမ်းခြောက်သွယ်ကနေတစ်ဆင့် ဖြတ်ကျော်ပြီး ငရဲကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ ငရဲကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေကရော တမလွန်ဘုံကို သွားနိုင်လား”

“မရဘူး”

ကြင်ရာတော်ယုက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

“အခုအချိန်ထိကို ငရဲကမ္ဘာကနေ တခြားကမ္ဘာတွေဆီ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုခုကို ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”

“တမလွန်ဘုံနဲ့ ငရဲကမ္ဘာက သီးခြားရပ်တည်နေတဲ့ လောကနှစ်ခုပဲ… တိတိကျကျပြောရရင် ကမ္ဘာငယ်တစ်ထောင်လောက၊ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက၊ တမလွန်ဘုံနဲ့ လမ်းခြောက်သွယ်တို့က သီးခြားရပ်တည်နေကြတာပဲ… ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြားမှာ ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုတော့ ရှိနေတယ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက သူ့ဘာသာသူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကမ္ဘာငယ်များမှ သက်ရှိများသည် နယ်ပယ်တစ်ခုထိ ကျင့်ကြံပြီးသည့်အခါ သူတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကသို့ တက်လှမ်းလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာငယ်များနှင့် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှ သက်ရှိများကတော့ သူတို့သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် တမလွန်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

တမလွန်ဘုံမှ ဝိညာဉ်များသည် ပြန်ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်ကနေတစ်ဆင့် ငရဲကမ္ဘာ သို့မဟုတ် အခြားသောလမ်းသွယ်ငါးခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြလေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မေးလိုက်၏။

“ကမ္ဘာငယ်နဲ့ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေက သေဆုံးသွားပြီး သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေက တမလွန်ဘုံကို ဝင်ရောက်လာမယ်ဆိုရင် သူတို့တွေက ပြန်ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်ကို ဝင်ရောက်ရမှာပဲ… ငါတို့တွေက အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်ပြီး အဲဒီဝိညာဉ်တွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်မလား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သူ့အကိုကြီး ဆူဟုန်နှင့် ကျိယောင်ရွှယ်တို့ကို တွေးမိသွားပြီး မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ကြင်ရာတော်ယုက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

“စဉ်းစားကြည့်လေ… ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ ကမ္ဘာငယ်တွေနဲ့ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာသုံးထောင်ရှိနေတယ်… အဲဒီမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက တမလွန်ဘုံကို အချိန်တိုင်းပြန်ရောက်လာနေတယ်… သူတို့တွေကို ငါတို့က ဘယ်လိုရှာနိုင်မှာလဲ”

“နောက်ပြီး အဲဒီဝိညာဉ်တွေက အဝါရောင်စိမ့်စမ်းရဲ့ ဆေးကြောသန့်စင်မှုအပြီးမှာ သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆုံးရှုံးသွားရပြီးတဲ့နောက် သူတို့တွေက သူတို့ရဲ့ အရင်ဘဝနဲ့ လုံးလုံးလျားလျား ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်… သူတို့တွေက နောက်ထပ်ပြန်ဝင်စားမှုတချို့ကို တွေ့ကြုံဖြတ်ကျော်ပြီးရင် သူတို့ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းဖို့က ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက နှုတ်ဆိတ်သွား၏။

ကြင်ရာတော်ယုပြောသည်က မှန်ကန်သည်ကို သူ၏ ရင်ထဲမှာ သိရှိထား၏။

ခဏတိုင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များက တမလွန်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်လာကြပေလိမ့်မည်။

ဆူဟုန်သည် သေဆုံးသွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် တမလွန်ဘုံသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လမ်းခြောက်သွယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူက လက်ရှိမည်သည့်နေရာမှာ ရှိနေမည်ကို မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

ကျိယောင်ရွှယ်ကတော့.. သူမ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် ယခုအချိန်ထိ မသိရှိပေ။

ကျိယောင်ရွှယ်သည် သူ၏ လက်ထဲမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာ ကျိယောင်ရွှယ်၏ အလောင်းသည် ခေါင်းတလားထဲကနေ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

သူသည် တမလွန်ဘုံမှာ သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တွေးမိခဲ့၏။

ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် တမလွန်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမှ ရှာတွေ့နိုင်လောက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“နင်က ငရဲကမ္ဘာကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ”

ကြင်ရာတော်ယုမှာ စဉ်းစားရခက်သော မေးခွန်းတစ်ခုရှိနေပြီး မေးလိုက်၏။

“ကြည့်ရတာတော့ နင်က ငရဲစိမ့်စမ်းကိုးခုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ပုံ မဟုတ်ဘူး”

“ငါက လျှို့ဝှက်ကုန်းမြေတစ်ခုမှာ ချောက်နက်ထဲကို တွန်းချခံရပြီး ဒီကိုရောက်လာတာပဲ”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို အတိုချုံးပြောပြလိုက်၏။

ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုချိန်မှာ သူပင်လျှင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေ၏။

သင်္ချိုင်းကို စောင့်ကြပ်နေသော ဘုန်းကြီးအိုက ဘယ်သူလဲ…။

သူသည် ငရဲကမ္ဘာနှင့် ဘယ်လိုပတ်သက်နေလဲ…။

သူ့ကို တွန်းချခဲ့သည့် ဘုန်းကြီးအို၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာဖြစ်မလဲ…။

ကြင်ရာတော်ယုသည်လည်း ထိုအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ တွေဝေရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူမသည် သင်္ချိုင်းကို စောင့်ကြပ်နေသော ဘုန်းကြီးအို သို့မဟုတ် အဝီစိကို မကြားဖူးသည်မှာ သိသာလေသည်။

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မနှေးကွေးဘူးပဲ”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်က ကြင်ရာတော်ယုအပေါ် ရောက်ရှိသွားပြီး စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်၏။

ကြင်ရာတော်ယု၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်နှင့် တူညီပြီး ထျန်ဟွမ်ကုန်းမြေတိုက်မှ တခြားသော မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် သိပ်မကွာပေ။

ကြင်ရာတော်ယုက ပြုံးပြလိုက်၏။

“ငါက ငရဲဆီးနှင်းစိမ့်စမ်းမှာ အသွင်ပြောင်းလဲပြီး ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်သွေးနဲ့ သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်ကို ရထားတယ်”

မှောင်မိုက်၍ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ငရဲကမ္ဘာမှာ ကြင်ရာတော်ယုသည် ယခုထျန်ဟွမ်ကုန်းမြေတိုက်မှ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့ရသည့်အတွက် များစွာပိုမိုပျော်ရွှင်နေ၏။ မသိလိုက်မသိဘာသာနှင့်ပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

“နောက်ပြီး ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်က တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ စိမ့်စမ်းကိုးခု ငရဲသုတ္တန်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြတယ်”

ကြင်ရာတော်ယုက ထပ်ပြောလိုက်၏။

“တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်လား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွား၏။

တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်ဟုခေါ်ဆိုသော ကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်များကို မဟာဧကရာဇ်များကသာ ဖန်တီးကျင့်ကြံနိုင်ကြလေသည်။

ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ကျင့်ကြံနိုင်ပါ့မလဲ။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထူးဆန်းသောအမူအရာကို တွေ့မြင်သောအခါ ကြင်ရာတော်ယုက ပြောလိုက်၏။

“အတိအကျပြောရရင် အဲဒါက စိမ့်စမ်းကိုးခု ငရဲသုတ္တန်ရဲ့ အတွဲတစ်တွဲဖြစ်တဲ့ ဆီးနှင်းစိမ့်စမ်းအတွဲတစ်ခုပဲ”

“အဲဒါက အတွဲတစ်ခုပဲဖြစ်ပြီး တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်တစ်ခုရဲ့ အဆင့်ကို မရောက်ရှိသေးဘူးဆိုပေမဲ့ အဲဒါကို အကောင်းဆုံးကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်သေးတယ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မေးလိုက်၏။

“ဒီလိုဆိုရင် စိမ့်စမ်းကိုးခုငရဲသုတ္တန်က ငရဲရဲ့ စိမ့်စမ်းကိုးခုအလိုက် အတွဲကိုးတွဲရှိနေရမှာပေါ့”

ကြင်ရာတော်ယုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“အတွဲတစ်တွဲချင်းစီက သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ငရဲစိမ့်စမ်းတွေရဲ့ ဘေးမှာ ရှိတယ်… ဆီးနှင်းစိမ့်စမ်းငရဲရဲ့ ရှေးဟောင်းတမလွန်မျိုးနွယ်ဝင်တွေက ဆီးနှင်းစိမ့်စမ်းအတွဲကိုပဲ ကျင့်ကြံနိုင်ကြမယ်… သူတို့က အခြားအတွဲတွေကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ပြဿနာတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်”

“အကောင်းဆုံးအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေက ပျက်ပြယ်သွားလိမ့်မယ်… အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ သူတို့က သေတောင်မှ သေသွားနိုင်တယ်”

“ဓမ္မအဆုံးသတ်ခေတ်ကို မရောက်ခင် ငရဲအရှင်အပြင် အဲဒီမှာ အတွဲများစွာကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ငရဲက သက်ရှိတစ်ချို့ ရှိခဲ့ဖူးတယ်လို့လည်း ငါကြားထားတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ငရဲအရှင်သေဆုံးပြီးကတည်းက တခြားဘယ်သူကမှ အတွဲတွေအများကြီးကို တစ်ချိန်တည်းမှာ မကျင့်ကြံနိုင်ကြတော့ဘူး”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မေးလိုက်၏။

“ဘာလို့လဲ”

ကြင်ရာတော်ယုက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“အတွဲကိုးတွဲအပြင် အဲဒီမှာ အတွဲကိုးတွဲကို ပေါင်းစပ်စုစည်းပေးနိုင်တဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချုပ်တွဲဆိုတာ ရှိနေလို့ပဲ”

“အဲဒီအချုပ်တွဲကို ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ပြီးမှပဲ လူတစ်ယောက်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်”

“အဲဒီအချုပ်တွဲကို အရင်တုန်းကငရဲအရှင် ကိုယ်နဲ့မကွာဆောင်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးမုံတစ်ချပ်ပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတယ်… သူသေဆုံးသွားပြီးကတည်းက ရှေးဟောင်းကြေးမုံကလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်”

“အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အဲဒီအချုပ်တွဲက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွား၏။

သူသည် တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို ထုတ်ယူပြီး ကြင်ရာတော်ယုကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

“ဒါက”

ကြင်ရာတော်ယုက အကဲစမ်းမေးမြန်းလိုက်၏။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ပြောလိုက်၏။

“ဒါက အဝီစိမှာ ငါကောက်ယူလာခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးမုံတစ်ချပ်ပဲ… အဲဒါက အတော်လေးကို နတ်ဆိုးဆန်တယ်… အဲဒါက အရင်တုန်းက ငရဲအရှင်ရဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးမုံဖြစ်လောက်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့ အချုပ်တွဲဆိုတာ ဒီရှေးဟောင်းကြေးမုံမှာ မရှိဘူး”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ကြေးမုံ၏ နောက်ဘက်ကို လှန်ပြလိုက်၏။

“ဒီရှေးဟောင်းကြေးမုံရဲ့ နောက်ဘက်မှာ တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံဆိုတဲ့ စကားလုံးသုံးလုံးပဲရှိတယ်… အဲဒါအပြင် တခြားဘာမှမရှိဘူး”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို တစ်ဖက်သို့လှန်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ လက်ဖဝါးသည် ကြေးမုံ၏ အနားစောင်းနှင့် ပွတ်တိုက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးက စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သွေးများက စီးကျလာခဲ့သည်။

“ဟမ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ အကြည့်က ငေးမောမှင်တက်သွား၏။

သူ၏ ကိုယ်ကာယက ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလိုက်သလဲ…။

အစစ်အမှန်သိုင်းတာအိုခန္ဓာကို ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် သာမန်ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူစိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများကပင် သူ့ကို လုံးဝထိခိုက်စေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခု ရှေးဟောင်းကြေးမုံ၏ အနားစောင်းက သူ၏ လက်ဖဝါးကို အမှတ်တမဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိစေခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမကပေ။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ရှေးဟောင်းကြေးမုံကို ဘေးသို့ချထားတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ရှေးဟောင်းကြေးမုံ၏ အနားစောင်းကနေ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝါးမျိုစွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံသည် သွေးဆာရက်စက်သော လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး ဒဏ်ရာကနေတစ်ဆင့် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ မျိုးဆက်သွေးကို အငမ်းမရဝါးမျိုနေ၏။

“ဟမ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စွာ အရောင်လက်သွားပြီး တမလွန်ဘုံရတနာကြေးမုံကို ခါထုတ်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာပေါ်မှာ အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည့်အလားပင်။ ရှေးဟောင်းကြေးမုံ၏ အနားစောင်းက သူ၏ ဒဏ်ရာထဲမှာ နစ်ဝင်သွားပြီး ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်လာခဲ့သည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သူ၏ မျိုးဆက်သွေးကို ရှေးဟောင်းရတနာကြေးမုံက ကြောက်ခမန်းလိလိ အမြန်နှုန်းဖြင့် စုပ်ယူဝါးမျိုနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိလိုက်၏။

သူက ဤဖြစ်စဉ်ကို မတားဆီးနိုင်ဘူးဆိုလျှင် သူသည် အသက်ရှုချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ခြောက်သွေ့သော အလောင်းတစ်လောင်းဖြစ်သည်အထိ စုပ်ယူခံရနိုင်လေသည်။