← Chapters

နတ်သမီးလား… အရမ်းကောင်းတယ်

Vol. 118 Ch. 1792

နတ်သမီးလား… အရမ်းကောင်းတယ်

Vol. 118 Ch. 1792

“ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ… လူသားမျိုးနွယ်အပါအဝင်… မျိုးဆက်တစ်ဆက်စီက နိမ့်ကျသွားကြပြီ… ”

ရီယန်းဇီ၏ မထူးမခြားနားအသံက ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်း၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ကုန်းမြေပေါ်မှ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“ အဲ့ဒီဓားကိုင်ဧကရာဇ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေက ဘာမှအသုံးမကျဘူး… အဲ့ဒါကို သူက ဘာလို့ မင်းတို့ကို အသက်ပေးပြီး ကာကွယ်ခဲ့တာလဲ ငါနားမလည်နိုင်ဘူး ”

၎င်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေက မည်သည့်တန်ဖိုးမှ မရှိပေ။ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင်က မည်သို့ကြောင့် ဤစွန့်ပစ်ကုန်းမြေကို မျက်စိကျနေကြောင်း ၎င်းနားမလည်နိုင်ပေ။ ဤနေရာမှာ သူ့ကို အဆင့်တတ်စေနိုင်မည့် ပစ္စည်းတစ်ခုရှိကြောင်း တစ်ဖက်လူက လုံးဝယုံကြည်နေသည်။

ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင်က ခက်ခဲသော တာဝန်တစ်ခုကိုပင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ရီယန်းဇီက ထိုသို့တွေးနေသော်လည်း ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင်က နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်မဆင်းသက်လာဝံ့ကြောင်း ၎င်းပြောနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင်က ၎င်းအား အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အမျှင်တန်းတစ်ခုကို အပ်နှင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ ဒီစွမ်းအားကို… အာဏာစက်လို့ ခေါ်တာလား ”

ထိုစွမ်းအင်အမျှင်တန်းကို စုပ်ယူခဲ့စဉ်က မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည့်အခါ ရီယန်းဇီ၏ နှလုံးသားထဲမှာ လိုချင်တပ်မက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ယင်းက ၎င်းအား ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်အဆင့်မှ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်စေမည့် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ၎င်းသည် ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ရလိမ့်မည်။ ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ ပြန်ထွက်ခွာနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုတော့ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင်က ၎င်းအား သင်ကြားပေးထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အကြည့်က အောက်ဘက်မှ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော လူအုပ်ကြီးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းက လက်မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏ အနောက်မှ ကောင်းကင်က ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံနှင့်တကွ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

“ သူတော်စင်ကုန်းမြေအားလုံး… အခု ဆင်းသက်လာမယ် ”

၎င်း၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူတော်စင်ကုန်းမြေများက ကြယ်ဥက္ကာပျံများသဖွယ် ကျဆင်းလာကြပြီး အကာအကွယ်အလွှာကို ချိုးဖောက်သွားသည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံဟိန်းသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အရင်ဆုံး အဝါရောင်အဆင့် သူတော်စင်ကုန်းမြေများက ဆင်းသက်လာကြသည်။ ယင်းတို့ထဲမှ သူတော်စင်ကုန်းမြေအရှင်သခင်ဒါဇင်ခန့်က အုပ်ချုပ်သူအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်အဆင့် သူတော်စင်ကုန်းမြေများက ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်ခြောက်ပါးက ယင်းတို့ထဲမှ ထွက်လျှောက်လာကြပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ မျိုးနွယ်စုများ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက အမြင့်အသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့တိုင် ယင်းက သူတော်စင်ကုန်းမြေများ၏ အင်အားအကုန် မဟုတ်သေးပေ။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မဆင်းသက်လာဖူးသော ကမ္ဘာမြေအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သူတော်စင်ကုန်းမြေများက ဆင်းသက်လာကြသည်။

နောက်ထပ် ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်(၁၁)ပါးက ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းတို့ထဲမှာ လေးယောက်က လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

ရီယန်းဇီအပါအဝင် ယခု သူတော်စင်ကုန်းမြေများဘက်မှာ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်(၁၈)ပါး ရှိသွားကြသည်။

ယင်းက ရှေးခေတ်အင်မော်တယ် မပါရှိသေးသော သူတော်စင်ကုန်းမြေများ၏ အင်အားအလုံးစုံ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးက လေထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေကြရင်း ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းဖိအားအောက်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ သက်ရှိအားလုံးက အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

ရီယန်းဇီတစ်ယောက်တည်းသာ အာဏာစက်အမျှင်တန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ မျိုးနွယ်စုများအတွက်တော့ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါးစီသည် ဧကရီနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အထွတ်အထိပ်တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်မှာ တချို့ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်များသည် ဧကရီထက်ပင် သာလွန်ကြသည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေအတွက်တော့ ယင်းက အိမ်မက်ဆိုးဖြစ်သည်။

အဲ့ဒီအိမ်မက်ဆိုးကို သူတို့ဘယ်လို ခုခံနိုင်မှာလဲ…

ထို့ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက ဒီရေသဖွယ် ပေါ်လျှိုးလာပြီး မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ဝါးမျိုသွားသည်။

“ သွားပြီ… ငါတို့မှာ လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူး… ”

ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံးမှ အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲစိတ်ဆန္ဒကို ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ လောကက ညှိုးမှိုင်သွားသည့်အလား အဆုံးမဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။

ရီယန်းဇီက ယင်းတို့အားလုံးကို မထူးမခြားနားစွာ ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ၎င်း၏ အနောက်မှာ ဆင်းသက်လာကြသော သူတော်စင်ကုန်းမြေများကို ပြောသည်။

“ နတ်ဘုရားကိုးကွယ်သူမဟုတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုအားလုံးနဲ့ ပိုင်နက်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ မင်းတို့မှာ အချိန်တစ်နာရီရမယ်… ပြီးတော့ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်အရှင် ရှာခိုင်းတဲ့ ပစ္စည်းကို လိုက်ရှာဖွေပါ ”

“ ငါကတော့… ”

၎င်း၏ အကြည့်က လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး လူသားနန်းမြို့တော်ထဲမှ ဧကရီပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ နတ်ဘုရားကျေးကျွန်တစ်ယောက်ကို ငါလိုချင်နေတာ အတော်ကြာပြီ… မင်းက အဲ့ဒီအတွက် သင့်တော်တယ် ”

၎င်းက ဝှစ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ နန်းမြို့တော်အပေါ်မှာ ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ စည်းချအစီအရင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို လျစ်လျူရှုထားလျက် ဧကရီ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းက လက်မြှောက်လိုက်သည့်အခါ နန်းမြို့တော်အပါအဝင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးက ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ လှုပ်ရှားမှုအောက်မှာ ပရမ်းပတာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဧကရီ၏ မျက်ဝန်းများက စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားသော အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းလာသည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ သူ့ဘက်က လုံးဝအရေးမသာကြောင်း ဧကရီသိသော်လည်း သူက နတ်ဘုရားအစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ဆဲပင်။ သူက ယခင်လူသားဧကရာဇ်ဟောင်းများကိုပင် ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ရဲ့ ရုန်းကန်မှုပဲ ”

ရီယန်းဇီ၏ လက်ဝါးက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ၎င်း၏ အာဏာစက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ လူသားဧကရာဇ်နတ်ဘုရားများက ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဧကရီသည်ပင် သူ၏ နတ်ဘုရားအစွမ်းက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကြောင်း ခံစားမိသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကျောက်တုံးအစီအရင်မျဉ်းကြောင်းများက သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးက ကျောက်တုံးဖြစ်သွားသည့်အလားပင်။ ဟင်းလင်းပြင်သည်ပင် သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်။

သူတော်စင်ကုန်းမြေများမှ ကျင့်ကြံသူများက ယင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တချို့က မထူးမခြားနားပုံစံဖြင့် ရှိနေကြစဉ် တချို့က စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့က ရီယန်းဇီ၏ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် တခြားဒေသကြီးများဆီသို့ ထွက်သွားကြသည်။

ယခုအချိန်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေက ခုတ်ထစ်ခံရရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော အသားတုံးနှင့် မခြားပေ။

စိတ်ပျက်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ သေခြင်းနှင့် ရူးသွပ်မှုက နေရာတိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လပူဇော်ဒေသကြီးနှင့် ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်သည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ဧကရီသည် အဖမ်းခံရတော့မည့်ဆဲဆဲမှာ သူ၏ နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာက ပေါ်လျှိုးလာသည်။

လောကက မည်းမှောင်သွားသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးတစ်ခုတည်း မည်းမှောင်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံးက ဤအခိုက်အတန့်မှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

အလင်းရောင်အားလုံးက အဝေးသို့ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး ဆင့်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်။ အလင်းရောင်အားလုံးက ဧကရီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ စုဝေးသွားသည်။

ယင်းက သူ၏ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

အရေအတွက်အကန့်အသတ်မဲ့သော ရောင်ခြည်တန်းများက သူ့အပေါ်မှာ စုဝေးသွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဧကရီက ဤလောက၏ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ဇစ်မြစ်ဖြစ်လာသည်။

တောက်ပသော အလင်းက ဖြန့်ကြက်သွားသည်နှင့် ဧကရီက တစ်လောကလုံးမှ အလင်းရောင်ကို ရီယန်းဇီ၏ လက်ဖဝါးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ ဒီနတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာက တမူထူးခြားသားပဲ ”

ရီယန်းဇီ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံဖြင့်ပင် ၎င်းက ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ထိုအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဧကရီက ကျောက်တုံးအချုပ်အနှောင်မှ ရုန်းထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ကောင်းကင်၏ အမြင့်တစ်နေရာဆီသို့ ပျံတတ်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ရွှေရောင်သွေးကို သုတ်လိုက်သည်။

သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။

“ ဝမ်ကူးကုန်းမြေက မျိုးနွယ်စုအားလုံး ငါပြောတာကို နားထောင်ပါ… ငါတို့တွေ အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခံရမယ့်အတူတူ ဘာဖြစ်လို့ နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးဆီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယဇ်မပူဇော်တာလဲ… နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးကို မျက်လုံးဖွင့်လှစ်စေပြီး သူတော်စင်ကုန်းမြေတွေကို ငါတို့နဲ့အတူ ငရဲပြည်ခေါ်သွားမယ် ”

ယင်းက ဧကရီ၏ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲကတ် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ကောင်းကင်ဘုံအလွန်မှ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်က မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ထို့အတူ ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသော သူတော်စင်ကုန်းမြေများမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက အမူအရာပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

သို့တိုင် ရီယန်းဇီက သရော်လှောင်ပြောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ အံ့ဩစရာပဲ… ငါ့ရဲ့ တာဝန်က မင်းတို့အားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့ဆိုတာ မင်းဘယ်လို သိသွားတာလဲ ”

ဧကရီက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရီယန်းဇီက ဝှစ်ခနဲ ပျောက်သွားသည်။ ဧကရီ မည်သို့မှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ၎င်းက သူ့အရှေ့မှာ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက ဧကရီ မခုခံနိုင်မည့် အင်အားနှင့်အတူ လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ဧကရီ၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူစကားပြောတော့မည့်အချိန် သူ၏ အမူအရာက ရုတ်ချည်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူက ကောင်းကင်ဘုံအလွန်ဆီသို့ ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကြယ်တာရာဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသော ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်က သူ၏ အကြည့်ကို နန်းဟွမ်ကုန်းမြေဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။

နန်းဟွမ်ကုန်းမြေ၏ ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်းထဲတွင်…

နှစ်အတော်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သော သတ္တမသခင်ကြီးက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ခါးသီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသွား၍ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ မျက်လုံးဖြင့် တွေ့ဆုံသွားသည့်အလားပင်။

“ မင်းက ငါ့ဆရာ မဟုတ်ဘူး… ”

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားမှုက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူက ခြေထောက်မြှောက်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက လူသားမျိုးနွယ်၏ ဒေသကြီးဆီသို့ ဆတ်ခနဲ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ခါးသီးသော အမူအရာက မယုံကြည်နိုင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ တုံ့ပြန်မှုက သတ္တမသခင်ကြီးထက် ပိုပြီးမြန်ဆန်သည်။ သူက နန်းဟွမ်ကုန်းမြေထံမှ အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ ဒေသကြီးအပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအရာအားလုံးက စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်နှင့် သတ္တမသခင်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်မှာ ဧရာမဝဲကတော့တစ်ခုက လူသားမျိုးနွယ်၏ ဒေသကြီးအပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ဝဲကတော့က မည်သည့်သတိပေးမှုမှမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အဆုံးမဲ့စွာ ကျယ်ပြောသွားပြီး မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံး၏ မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှေးဦးပင်လယ်၏ အရှိန်အဝါက ဝဲကတော့၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာပြီး ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူတော်စင်ကုန်းမြေများထံမှ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်များသည်ပင် နှလုံးတုန်ယင်သွားကြပြီး ၎င်းတို့က ဝဲကတော့ထဲမှ ဖရိုဖရဲစိတ်ဆန္ဒကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူကမှ ရီယန်းဇီထက် ပိုပြီးရှင်းလင်းစွာ အာရုံမခံနိုင်ပေ။

၎င်းက ဧကရီ၏ လည်ပင်းကို ၎င်း၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖျစ်ညှစ်ထားလျက် ဧရာမဝဲကတော့၏ အောက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ တည်ရှိမှုကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့သော ဧရာမဝဲကတော့က ရီယန်းဇီ၏ သူငယ်အိမ်ကို အပြင်းအထန် ကျုံ့သွားစေသည်။

“ အဲ့ဒါက… ”

သေခြင်းနိမိတ်က ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲမှာ အလွန်အားကောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းက လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အာဏာစက်အမျှင်တန်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုက အသက်ဝင်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဝဲကတော့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပုံရိပ်ပြန်လာသည်။

ယင်းက သံကြိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသံကြိုးကို ရီယန်းဇီ မြင်သွားသည့်အခိုက် ၎င်း၏ မျက်နှာအရောင်က ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ အဲ့ဒါက… ”

၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ အာဏာစက်အမျှင်တန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုသံကြိုးထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသော အာဏာစက်အစွမ်းက ၎င်းစိတ်ကူးယဉ်နိုင်သော အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။

ယင်းက ၎င်း၏ အာဏာစက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

အမှန်မှာ ထိုသံကြိုးက အာဏာစက်တစ်ခုလုံးနှင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားသောအရာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့နားလည်သွားသောအခါ ၎င်း၏ အသိစိတ်က ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

“ ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

နောက်ဖြစ်လာမည့်အရာက ၎င်းကို ပိုပြီးထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားစေသည်။

၎င်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော အာဏာစက်အစွမ်းကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ထိုသံကြိုးက အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီး ၎င်းဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းလာသည်။

ရီယန်းဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအမျှင်အားလုံးက ထောင်မတ်သွားကြသည်။ အသက်ရှင်သန်ချင်သော ပင်ကိုယ်ဗီဇက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်ညည်းညူသွားစေသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းကပ်ဘေးက ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ကျရောက်လာသည်။

၎င်းက လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ၎င်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ဧကရီကိုပင် ဒိုင်းကာတစ်ခုအနေဖြင့် သံကြိုး၏ အရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို လောင်ကျွမ်းပစ်ကာ အမြန်ထွက်ပြေးသည်။

၎င်းက အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလျင်ဖြင့် အနောက်ဆုတ်သွားသည်။

၎င်း၏ တုံ့ပြန်မှုက လျှပ်စီးသဖွယ် မြန်ဆန်သည်။ သို့သော်လည်း သံကြိုးက ၎င်းထက် ပိုမြန်ဆန်သည်။

သံကြိုးက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရီယန်းဇီ၏ ဦးခေါင်းထက်မှာ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာ သံကြိုးက အောက်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရီယန်းဇီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။ အစောနက ၎င်း၏ အရှေ့မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေက အကူအညီမဲ့သွားသကဲ့သို့ ယခု ၎င်းက သံကြိုး၏ အရှေ့မှာ အကူအညီမဲ့သွားသည်။

ရှောင်တိမ်းခြင်းက မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခုခံခြင်းသည်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်သည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသံကြိုး၏ အာဏာစက်က အမိန့်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယင်းက ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသလည်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသအောက်မှာ မည်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရီယန်းဇီ၏ ခုခံကာကွယ်မှုအားလုံးက အလွယ်တကူ ကျိုးပျက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အာဏာစက်အမျှင်တန်းသည်ပင် မပြိုကွဲသွားခင် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

သံကြိုးက ၎င်းအပေါ်သို့ ကျဆင်းလာနေသည်ကို ၎င်းက အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရသည်။

သံကြိုးဖြင့် ထိမှန်သွားသည့်အခါ ရီယန်းဇီ၏ အော်ဟစ်ညည်းညူသံက လေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်း၏ တောင်တန်းခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခဏပင် မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးသည် အသက်သုံးခါရှူချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ဓမ္မရတနာများနှင့် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အရာအားလုံးသည် အစောနက ၎င်းပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်…

“ အားနည်းလိုက်တာ ”

ယင်းက ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်များကြားမှ တိုက်ပွဲစွမ်းအား ကွာခြားမှုဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံတစ်ယောက်နှင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူကြားမှ ကွာခြားမှုသည် မိုးနှင့်မြေပမာ အလွန်ကြီးမားသည်။

အရာအားလုံးက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ကုန်းမြေများမှ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ၊ လူသားများဖြစ်စေ၊ ဧကရီဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ တခြားအင်အားစုများဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးက ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။

အစောနက သူတို့မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းအပေါ် သူတို့က မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သံကြိုးတစ်ချောင်းက ဝဲကတော့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒဏ္ဍာရီလာတည်ရှိမှုဖြစ်သော ရီယန်းဇီကို ပြာမှုန်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ယင်းက ယုတ္တိမဆန်သော စိတ်ခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ဆွံ့အနေကြစဉ် ရီယန်းဇီကို ပြာမှုန်ဖြစ်စေခဲ့သော လေထဲမှ သံကြိုးက ညင်သာစွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် သံကြိုးက ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ကြယ်တာရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက တည်ကြည်ခန့်ညားသော်လည်း လောကီရေးရာများနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်မရှည်သော အမူအရာက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ရှိသည်။

လူငယ်က ကြယ်တာရာစက်ဝန်းဖြစ်သည်။

သူက ဘေးဘီကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောသည်။

“ ဒီနေရာက ဝမ်ကူးကုန်းမြေလား ”

လေထဲ၌ ရီယန်းဇီ၏ ဖမ်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော ဧကရီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာစက်ဝန်းကို စိုးရိမ်ကြောင့်ကြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ ဇစ်မြစ်ကို မသိသော်လည်း သူ့ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ ဒီနေရာက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ ဟုတ်ပါတယ်… ရှင်က ဘယ်သူလဲ ကျွန်မသိခွင့်ရှိမလား ”

အစက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းသည် ဧကရီကို လျစ်လျူရှုရန် စဉ်းစားထားသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သူသတိထားမိသွားပြီး ရွှီချင်း၏ အကြိုက်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားသောအခါ…

သူက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဝဲကတော့ထံသို့ မျက်နှာမူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူက ဝဲကတော့ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို အရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်နေသည့်အလားပင်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဝဲကတော့က ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများက ဝဲကတော့၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။

ထို့နောက် ဝမ်ကူးကုန်းမြေနှင့် သူတော်စင်ကုန်းမြေများကို အံ့ဩထိတ်လန့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

All Chapters