ချင်းနှင့်ညို ပြန်ရောက်လာခြင်း

ထိုမြင်ကွင်းက ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ သက်ရှိအားလုံးကို ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားစေသည်။ ယင်းက အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း မြင့်တတ်သွားစေသည်။

ဧကရီက ခါးသီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစဉ် လပူဇော်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်သည်လည်း သေခြင်းနယ်မြေသဖွယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ မျိုးနွယ်စုအားလုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျိုးကျန်းလီနှင့် တခြားလူများသည်ပင် ထိုဖိအားကို ခုခံတားဆီးရန် ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့၏ အာဏာစက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြရသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာမရှိပေ။ ယင်းအစား သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသာ ရှိသည်။

သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်များက ရှေးခေတ်အင်မော်တယ် ဆင်းသက်လာသော သွေးနီရောင်ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကျရောက်သွားကြသည်။

ထိုလူက အဖိုးအိုတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ အဖြူရောင်ဆံပင် ကျိုးတိုးကျဲတဲရှိပြီး သူက ဟောင်းနွမ်းဆုတ်ပြဲနေသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ ဝတ်စုံက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဆုတ်ပြဲနေသည့်အလား ယင်း၏ မူလအရောင်အသွေးကို ဆုံးရှုံးထားသည်။

သူ၏ မျက်နှာက နှစ်အတော်ကြာ ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ခေါက်နှင့် ဆင်တူပြီး အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူက အချိန်ကာလ၏ ယိုယွင်းတိုက်စားမှုနှင့် ရာသီဥတုဒဏ်ကို အကြိမ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် တွေ့ကြုံထားသည့်အလားပင်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အပုပ်နံ့နှင့် သေခြင်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူက မြစ်ဝါမြစ်၏ အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ တွားသွားထွက်လာသော သက်ရှိအလောင်းကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အလားပင်။

သို့တိုင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများမှ သက်ရှိအားလုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုဖိအားအောက်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်က ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူဆင်းသက်လာသည့်အခိုက် သက်ရှိအားလုံးက ဦးညွတ်ရန် အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးခြင်းခံလိုက်ကြရသည်။ အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများသည်လည်း ခေါင်းငုံ့ထားရန်မှတပါး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ နတ်ဘုရားများသည်ပင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် မော်မကြည့်ဝံ့ကြချေ။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်များနှင့် နတ်ဘုရားယဇ်ပလ္လင်အဆင့်ထက် သာလွန်သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ယင်းက နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော စွမ်းအားဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူက သာမန်နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါး မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား အထွတ်အထိပ် နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူက ပိုပြီးအဆင့်မြင့်သော နယ်ပယ်ဆီသို့ တတ်လှမ်းနိုင်ရန် ခြေလှမ်းဝက်မျှသာ ဝေးကွာတော့သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူက…

“ ခြေလှမ်းဝက် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါး ”

ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက ကောင်းကင်အလွန်မှ ဆင်းသက်လာသော ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ အဆင့်ကို အတည်ပြုလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးက ဝင်းလက်သွားသည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ သက်ရှိအားလုံးက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် တုန်ယင်သွားကြစဉ် လေထဲမှ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်က သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး ရီဝေနေသော သူ၏ မျက်လုံးဖြင့် အောက်ဘက်မှ ကျိုးကျန်းလီနှင့် တခြားလူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

အစက သူသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင် မဆင်းသက်ချင်ပေ။ သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် သူ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောသည်။

“ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ကို ဒီကနေ ငါစောင့်နေမယ် ”

သူ၏ အကြည့်ထဲမှာ သဏ္ဍာန်မဲ့အင်အားတစ်ခု ပါဝင်သည်။ သူ၏ အသံထဲမှာလည်း ထို့အတူပင်။

ကျိုးကျန်းလီနှင့် တခြားလူများက တုန်ယင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးက ပရမ်းပတာ လှည့်ပတ်သွားသည်နှင့် သူတို့က ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး သူတို့က ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။

ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်က ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကျိုးကျန်းလီနှင့် တခြားလူများကို နောက်ထပ် အရေးမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏ အကြည့်က နန်းဟွမ်ကုန်းမြေပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ရီဝေနေသော မျက်လုံးထဲတွင် လှိုင်းအတတ်အကျတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ တပည့်လေး… မင်းရဲ့ ဆရာ ရောက်လာပြီလေ… ဘာလို့ ဆရာ့ကို အရိုအသေလာမပေးတာလဲ ”

ထိုအသံက လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လျက် ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အသံက ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ စည်းမျဉ်းအားလုံးကို အစားထိုးသွားဟန် ရသည်။

ယင်းက လေကြမ်းများကို ပေါ်လျှိုးလာစေပြီး ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံများကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အသံက နန်းဟွမ်ကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

နန်းဟွမ်ကုန်းမြေမှ ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်းထဲတွင် သတ္တမသခင်ကြီး၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်း ဝေဝါးသွားသည်။

သူက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော ဂူဗိမာန်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ သူက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လောကအများအပြားကို ကျော်လွှားသွားကာ လူသားနန်းမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ဟင်းလင်းပြင်က အက်ကွဲသွားသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့သော အလင်းတန်းများက သတ္တမသခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။ သူ့ထံမှ အရှိန်အဝါက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာကိုပင် ရိုက်ခတ်သွားပြီး ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာက တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တတ်သွားသည်။

သူ၏ အနောက်တွင် သူ၏ အတိတ်ဘဝပေါင်းများစွာမှ ပုံရိပ်များက ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အတိတ်ဘဝပုံရိပ်တစ်ခုစီက သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ပြန်ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နေစဉ် သူ၏ အရှိန်အဝါက တစ်ဟုန်ထိုး အားကောင်းလာသည်။

သူ၏ အတိတ်ဘဝပေါင်းများစွာထဲမှ ဘဝတစ်ခုတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တော်ဝင်ဧကရာဇ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါနှင့် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်သော ဩဇာအာဏာကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုလူက ရှေးခေတ်ကာလမှ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ပထမဆုံးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

ယင်းက သတ္တမသခင်ကြီး၏ အစစ်အမှန်သရုပ်ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏ အတိတ်ဘဝအားလုံးက ဤဘဝနှင့် ပြန်ပေါင်းစည်းသွားသည့်အခါ ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်အဆင့်ထက် သာလွန်သော အရှိန်အဝါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မြှောက်တတ်လာသည်။

ယင်းက နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါထဲမှာ တိုက်ပွဲစိတ်ဆန္ဒလည်း ပါရှိသည်။

သို့သော်လည်း နွေဦးအင်မော်တယ်များကြားထဲမှာ တိုက်ပွဲစွမ်းအား ကွာခြားမှုများ ရှိသည်။

သတ္တမသခင်ကြီးက ထွန်းလင်းတောက်ပသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသော တိုက်ပွဲစိတ်ဆန္ဒက ပါဝင်နေသည့်တိုင် ယင်းက ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ သမုဒ္ဒရာသဖွယ် အလွန်ကျယ်ပြောသော အရှိန်အဝါအရှေ့မှာ အထီးကျန်လှေငယ်လေးတစ်စင်းနှင့် မခြားပေ။ သူက လှိုင်းရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အချိန်မရွေး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သတ္တမသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါထဲမှာ သူမဖုံးကွယ်နိုင်သော ယိုယွင်းပျက်စီးမှုတစ်စွန်းတစ်စက ကိန်းအောင်းနေသည်။

သို့တိုင် သတ္တမသခင်ကြီး၏ အကြည့်က တည်ကြည်မြဲမြံသည်။ သူက ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ မင်းက ငါ့ဆရာ မဟုတ်ဘူး ”

သူက စကားဆုံးသွားသည်နှင့် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားသော လှံရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူက လှံထိပ်ဖျားကို ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်ထံသို့ ညွှန်လိုက်သည့်အခိုက် သူ၏ တိုက်ပွဲစိတ်ဆန္ဒက တစ်ဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အသက်အသေခံရန် သူ၏ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားမှုကြောင့် တောက်လောင်နေသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူက ဤရှေးခေတ်အင်မော်တယ်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲအတွက် အရာအားလုံးကို စတေးရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

တိုက်ပွဲစတင်တော့မည့်အချိန် ကျယ်လောင်သော မြည်ဟိန်းသံက အစောနက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းနှင့် တခြားလူများ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံဝဲကတော့ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါက ဝဲကတော့အတွင်းမှ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ အပြင်လောကမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဝဲကတော့ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သတ္တမသခင်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှာလည်း အံ့အားသင့်သော အလင်းရောင်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးကျန်းလီက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်ကို နောက်ထပ် အရေးမစိုက်တော့ပေ။ သူက အရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကောင်းကင်ဘုံဝဲကတော့ထံသို့ လေးနက်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ သခင့်ကို ကြိုဆိုပါတယ် ”

ရှဲလင်းဇီ၊ လီမုန့်တုနှင့် တခြားလူများသည်လည်း ယင်းကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ကောင်းကင်ထံသို့ ချက်ချင်း ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

ကြယ်တာရာစက်ဝန်းသည်ပင် ဦးညွတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကျိုးကျန်းလီနှင့် တခြားလူများက အရိုအသေပေးလိုက်သည်နှင့် ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ သက်ရှိအားလုံးက နှလုံးတုန်ယင်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဝဲကတော့ထံသို့ ချက်ချင်း အကြည့်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်ကျော်လာဟန်ရသော အရှိန်အဝါက ဒီရေသဖွယ် ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ယင်းက ရှေးဟောင်းလေဟာနယ်၏ အတားအဆီးများကို အကြမ်းပတမ်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဝဲကတော့ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ရုတ်ချည်း ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရလျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် တာအိုအသံများက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယင်းတို့က ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ ဟိန်းသံများ၊ စကြာဝဠာဖန်တီးမှု၏ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ခေတ်အကူးအပြောင်း၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသံများ အစရှိသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့အားလုံးက ဤအခိုက်အတန့်မှာ သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပရမ်းပတာ တုန်လှုပ်သွားစေမည့် တာအိုတေးသံအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းများနှင့် တာအိုအသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်နေရာတိုင်း လေဟာနယ်က စက္ကူသဖွယ် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်အပိုင်းအစများအဖြစ် အက်ကွဲသွားသည်။

ပိုပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဝေဝါးသော ထိုပုံရိပ်က အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များက ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။

ကြယ်အလင်းရောင်က ထွန်းလင်းတောက်ပသော ဥက္ကာခဲရေပန်းသဖွယ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ယင်းက ဝမ်ကူးကုန်းမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဟုန်က မဟာဧကရာဇ်ဆယ့်တစ်ပါးနှင့် ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ ဆင်းသက်လာမှုထက်ပင် သာလွန်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အဆင့်သို့ မြင့်တတ်သွားသည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများနှင့် သက်ရှိများသည် ယခု သူတို့၏ ခြေထောက်များက လုံးဝ ခွန်အားမရှိတော့သည့်အလား ပျော့ခွေသွားကြောင်း ရှာတွေ့သွားကြသည်။ အသိဉာဏ်ကြွယ်ဝသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များသည်ပင် ထိုဖိအားအောက်မှာ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

ဝေဝါးသော ထိုပုံရိပ်ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါကြောင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်က သဏ္ဍာန်မဲ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖျစ်ညှစ်ခံနေရသည့်အလားပင်။

လေနှင့် မိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်နယ်နိမိတ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော နတ်ဘုရားများသည်ပင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ချွေးစေးများက ၎င်းတို့၏ နဖူးပေါ်မှ စီးကျလာကြသည်။

၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားကြစဉ် ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပရမ်းပတာဖြစ်သွားကြသည်။

အမှန်မှာ ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားမီးတောက်များသည်ပင် ယခု ငြိမ်းသတ်သွားတော့မည့် လက္ခဏာများ စတင်ဖော်ပြလာသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာက စက္ကူပမာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မထူးမခြားနား အမူအရာက အကူအညီမဲ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုဝဲကတော့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာနေသော ပုံရိပ်က ၎င်းတို့မဆန့်ကျင်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇက ၎င်းတို့ကို အပြင်းအထန် သတိပေးနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကမ္ဘာဖျက်ကပ်ဘေးက ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာသည့်အလား လူတိုင်းက အသက်ရှူရန် ခက်ခဲသွားကြသည်။

သတ္တမသခင်ကြီးက မျက်လုံးတောက်ပသွားစဉ် ရှေးခေတ်အင်မော်တယ်၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ဘုံဝဲကတော့ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လျှောက်လာနေသော ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်၏ အဆုံးမဲ့စွာ ရှည်လျားသော ဆံပင်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုက အရှေ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းထွက်လာသည်။

အလင်းတန်းက ဝဲကတော့၏ အပြင်ဘက်မှာ စောစီးစွာ ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

သူက အားညိုဖြစ်သည်။

သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မောက်မာထောင်လွှားမှုနှင့်အတူ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ချင်းညို ညီနှောင်နှစ်ပါး… ဒီနေ့ ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီ ပြန်ရောက်လာပါပြီ ”

“ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ ”