ရှောင်ထုန်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ၁၈
Vol. 33 Ch. 543
ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်း၏ အဋ္ဌမအကြီးအကဲကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားကြသည်။
“အဲ့ဒါ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းရဲ့ အဋ္ဌမအကြီးအကဲ ရှီထျန်းယွင် မဟုတ်လား”
“ဟုတ်တယ်၊ မင်းမှန်တယ်”
“ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက် အဋ္ဌမအကြီးအကဲရဲ့ သမီးက ရှီယင်ယင်လို့ခေါ်တယ်။ ရှီယင်ယင်မှာ တစ်ခုတည်းသော မီးဝိညာဉ်အမြစ်ရှိပြီး အရမ်းအရည်အချင်းရှိတယ်”
“သူ့သားက သူ့အမေက ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးခံရတဲ့ သမီးတော်လို့ ပြောတာ မဆန်းတော့ဘူး”
“သူမက အချစ်အတွက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကြားတာတော့ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းနဲ့ ရှန်မိသားစုက ရန်သူတော်တွေတဲ့။ သူတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုချစ်မိသွားကြတာလဲ”
“ကလေးက သူ့အမေက ရှန်လင်ဖေးကို အသွင်ယူပြီး လက်ထပ်ခဲ့တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”
…
ရှန်မိသားစုသည် ထိုထင်ပေါ်ခြင်းမရှိသော ခွေးမသည် တကယ်တော့ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်း၏ ရှီယင်ယင်ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝမသိခဲ့ကြပေ။ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် ရှန်လင်ဖေးသည် သူမနှင့် အမှန်တကယ် မထိုက်တန်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းသည် ယခု ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးရှိ အကြီးဆုံးဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ရှန်မိသားစုမှာမူ သူတို့၏ ယခင်ဂုဏ်ကျက်သရေသာ ရှိတော့သည်။ ရှန်မိသားစုသည် ယခု တတိယတန်းစား မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ့မိသားစုက သူတို့ရန်သူတော်၏ သမီးကို ရှန်မိသားစုထဲသို့ ကြိုဆိုခဲ့ပုံကို စဉ်းစားမိသောအခါ… သူ့မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားသည်။
“အဘိုး၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ” ဟု ရှီလဲ့ထုန်က သူ့အဘိုးကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ သူက သူ့ရဲ့စမ်းသပ်မှုကို လုပ်ရမှာဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်း လက်စားချေရန် ရောက်လာခဲ့သည်။
အဋ္ဌမအကြီးအကဲက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှီလဲ့ထုန်၊ မင်းတကယ် မဆင်မခြင်လုပ်တာပဲ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း လက်စားချေဖို့ ဘယ်လိုလာရဲတာလဲ။ ဒါဘယ်လောက်အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား”
ရှီလဲ့ထုန်က နှုတ်ခမ်းကွေးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါတွေအားလုံးက အဘိုးကြီးအိုတွေပဲ။ ကျွန်တော်သူတို့ကို မနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ”
အားလုံး…
ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးတဲ့ကလေးလဲ။
“ပါးစပ်ပိတ်ထား။ မင်းငါ့ကို ပြန်ပြောရဲတယ်ပေါ့” ဟု အဋ္ဌမအကြီးအကဲက တင်းမာစွာ အော်လိုက်သည်။ “သူတို့အသက်ကြီးရင်တောင် သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေက မင်းထက်မြင့်တယ်”
ရှီလဲ့ထုန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ့်လေးနှစ်က ကျွန်တော့်အမေကို အကွက်ဆင်ပြီး သတ်ခဲ့တယ်။ သူ့သားအနေနဲ့ ကျွန်တော် သူ့အတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်က သူ့သားဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး”
အဋ္ဌမအကြီးအကဲက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းအဲ့ဒီအကြောင်း ငါ့ကိုပြောပြလို့ရတယ်လေ”
ရှီလဲ့ထုန်က အနည်းငယ်ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းနဲ့ ရှန်မိသားစုက နက်ရှိုင်းတဲ့ရန်ငြိုးရှိတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲမှာ ရှန်မိသားစုရဲ့သွေးရှိတယ်လို့ လူတိုင်းကိုပြောပြရင် ဆရာတွေနဲ့ အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို မကြိုက်တော့မှာ ကျွန်တော်ကြောက်တယ်”
အဋ္ဌမအကြီးအကဲ… ဒါကြောင့်ကိုး။ ကလေးက ရှန်မိသားစုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အာရုံစိုက်နေတာ မဆန်းတော့ဘူး။
အစပိုင်းတွင် သူတို့က ဒါကို နှစ်ဖက်မိသားစုကြားက ရန်ငြိုးကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အကြောင်းရင်းက တကယ်တော့ ဒီလောက်ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။
အဋ္ဌမအကြီးအကဲက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ထုန်အာ၊ မင်းအရမ်းဒုက္ခခံခဲ့ရတာပဲ”
‘ထုန်အာက သူ့နောက်ခံအကြောင်းကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိခဲ့ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ဆုံးကလေးလို ကစားပြီး ရယ်မောခဲ့တယ်’
ရှီလဲ့ထုန်က သူ့အဘိုးကိုကြည့်ပြီး ဂရုတစိုက်နဲ့ ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ “အဘိုး၊ ကျွန်တော့်ကို သဘောကျသေးရဲ့လား”
“ဒါပေါ့” ဟု ထိုအချိန်တွင် ပထမအကြီးအကဲက ပျံဝဲလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကလေး၊ ရှန်မိသားစုက ရှန်မိသားစုပဲ၊ မင်းက မင်းပဲ။ ပြီးတော့ မင်းမှာ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းရဲ့ သွေးလည်းရှိတယ်။ မင်းက ငါတို့ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းက ငါတို့ရဲ့ မြေးလိမ္မာလေးပဲ”
“ကလေး၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်။ ဒီလိုကိစ္စတွေအတွက် ဘာလို့စိတ်ပူပင်သောကရောက်နေရတာလဲ” ဟု တတိယအကြီးအကဲက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့အရာကို မင်းနှလုံးသားထဲမှာ ဘာလို့ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ။ မင်းအဘိုးကို ဘာလို့မပြောပြခဲ့တာလဲ” ဟု ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲက ရင်နာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က နားလည်ပေးမှာပါ”
“တတိယအဘိုး၊ ဆဋ္ဌမအဘိုး…” ရှီလဲ့ထုန် ငိုယိုလာသည်။
ဒါက စိတ်သက်သာရာရခြင်းနဲ့ ကျေးဇူးတင်ခြင်းကြောင့် ငိုမိခြင်းပင်။
“ကလေး၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း အများကြီးရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှာပဲ”
သူတို့ရဲ့စကားဝိုင်းကနေ ရှန်လင်ဖေးကလည်း သူ့သားက သူ့ရဲ့တကယ့်အထောက်အထားကို ဒီနှစ်တွေအားလုံး သိခဲ့ပေမဲ့ သူက ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာကို နားလည်သွားတယ်။ သူက နာကျင်မှုအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ခံစားခဲ့ရတယ်။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရှန်လင်ဖေး၏ မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်လာပြီး သူ့ရဲ့စူးရှတဲ့အကြည့်က သူ့ဇနီးနှင့်သားကို ထိခိုက်စေခဲ့တဲ့လူဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားသည်။ ဒေါသဖြင့် သူက စူးရှစွာ မေးလိုက်သည်။ “အကြီးအကဲတို့၊ ခင်ဗျားတို့တွေ ရှောင်ဟယ်က ကျွန်တော့်အတွက် မကောင်းဘူးလို့ ထင်နေတုန်းပဲလား”
အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများ နီရဲနေပြီး သူတို့က ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်နေကြတယ်။
ရှီယင်ယင်၏ အထောက်အထားနှင့်ဆိုလျှင် ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမက ရှန်လင်ဖေးအတွက် ကောင်းလွန်းနေသည်။
ရှန်မိသားစု၏ ပဉ္စမအကြီးအကဲက နှာမှုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုဘာဖြစ်လဲ။ မင်းတို့က အဲ့ဒီခွေးမ…”
“သောက်အဘိုးကြီး။ ခင်ဗျား အခုထိ ကျွန်တော့်အမေကို စော်ကားနေတုန်းပဲလား။ ငရဲကိုသွား” ရှီလဲ့ထုန်သည် ဤသို့ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။
ထိုသို့ပြောပြီး သူ့လက်ဖဝါးမှ မီးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးလုံးသည် မီးနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်မိသားစု၏ ပဉ္စမအကြီးအကဲဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားသည်။
“မီးနဂါးနည်းစနစ်လား။ ဒါက ကလေးမှာ နှစ်ထပ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်လား”
“နှစ်ထပ်ဝိညာဉ်အမြစ်လား။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အတူတူကျင့်ကြံလို့ရလို့လား။ မီးနဲ့ရေက မတည့်ဘူးလေ”
“ဒါပေမဲ့ နှစ်ထပ်ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက် တကယ်ရှိလို့လား။ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူးမလား”
လူများသည် သူတို့မြင်တွေ့နေရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
ရှန်မိသားစု၏ ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် မီးနဂါးကို မြင်သောအခါ သူက ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး လှောင်ပြောင်သရော်သံဖြင့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ကောင်လေး၊ ရေက မီးကိုနိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား”
ထို့နောက် သူက မီးနဂါးကို ငြိမ်းသတ်ရန် ရေဝိညာဉ်မန္တာန်ကို သုံးလိုက်သည်။
သို့သော် လူတိုင်းအံ့ဩစရာကောင်းစွာဖြင့် မီးနဂါးသည် မငြိမ်းသတ်သွားပေ။ အဲဒီအစား မီးနဂါးက ရေနဂါးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ မီးနဂါးက ပဉ္စမအကြီးအကဲကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။
ရှီလဲ့ထုန်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရေက မီးကိုနိုင်တယ်ဆို မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို ငြှိမ်းကြည့်လေ”
သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်။ တကယ့်ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ သူတို့က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သိကြတယ်။ ဒီလူငယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အကြီးအကဲတွေထက် မြင့်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူက သူ့ရဲ့မီးနဂါးကိုသုံးပြီး အကြီးအကဲရဲ့ ရေနဂါးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့တာ။
“ဘယ်လို… ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီကလေးက အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက်ကို ရောက်နေပြီလား”
“သူက လက်စားချေဖို့လာတာ မဆန်းတော့ဘူး”
“ဒါပေမဲ့… သူက နှစ်ထပ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိတယ်မလား။ နှစ်ထပ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိတဲ့လူတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် အမှိုက်တွေဖြစ်နေချိန်မှာ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက်ကို ဘယ်လိုကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာလဲ”
ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေအားလုံး လူငယ်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြပြီး ရှန်မိသားစုဝင်တွေက ပိုလို့တောင် တုန်လှုပ်နေကြတယ်။
ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်၊ ဒါက တကယ့်ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက ၁၃ နှစ်အရွယ်မှာတင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဘယ်လိုဉာဏ်ကြီးရှင်မျိုးလဲ။ ဒီလိုဉာဏ်ကြီးရှင်မျိုးက နှစ် ၁၀၀,၀၀၀ မှာ တစ်ခါပေါ်မှာမဟုတ်ဘူး။
ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးတကယ့်ဉာဏ်ကြီးရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၁၀,၀၀၀ က ရှန်ဖေးယွီပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှန်ဖေးယွီ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တုန်းက သူက သူ့ရဲ့ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူငယ်က ရှန်ဖေးယွီထက်တောင် ပိုအရည်အချင်းရှိတယ်။
ရှန်မိသားစုက ရှီလဲ့ထုန်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူတို့က တကယ်ကို နောင်တရနေကြတယ်။
သူတို့သာ အစောကတည်းက သိခဲ့ရင်…
သူတို့က အဲ့ဒီခွေးမကို ကလေးမွေးခွင့်ပြုပြီး သူ့ရဲ့အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ပြီးမှ သူ့ရဲ့အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သင့်တယ်။ သူတို့က အမေကိုသတ်ပြီး ကလေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့က သူတို့ရှန်မိသားစုရဲ့ တကယ့်ဉာဏ်ကြီးရှင်ကို စော်ကားခဲ့ကြပြီ။
ရှန်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က ဒီလိုအရှက်ရစရာကို မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက ဒေါသထွက်ပြီး နေရာမှာတင် သွေးတစ်လုပ်အန်ထုတ်လိုက်တယ်။
“ရှန်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က ဒေါသကြောင့် သွေးအန်နေပုံရတယ်”
“မအန်ဘဲနေပါ့မလား” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “သူတို့က သူတို့ရဲ့ဉာဏ်ကြီးရှင်ကို တံခါးအပြင်ကို ကန်ထုတ်ခဲ့တာလေ။ စုံလုံးကန်းနေကြတာပဲ။ ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ငါလည်း သွေးအန်မှာပဲ”
“ဒါ့ထက်ဆိုးတာက သူတို့က ဒီရှားပါးတဲ့ဉာဏ်ကြီးရှင်ကို ရှန်မိသားစုရဲ့ ရန်သူတော်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ကြတယ်”
“ဟားဟား၊ ရယ်စရာပဲ”
လူတိုင်းက ရှန်မိသားစုကို လှောင်ပြောင်နေကြသည်။
ရှန်မိသားစုခေါင်းဆောင် သွေးတစ်လုပ်အန်ထုတ်ပြီးနောက် သူက ရှန်လင်ဖေးကို အော်လိုက်တယ်၊ “ရှန်လင်ဖေး၊ မင်းကောင်စုတ်၊ မင်းက ဒီအောက်တန်းကျတဲ့ကောင်က ငါတို့ကိုတိုက်ခိုက်နေတာကို ရပ်ကြည့်နေမှာလား” အဘိုးကြီးက အရမ်းအရှက်မရှိဘူး။ ရှန်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲရှစ်ယောက်က ကလေးကိုသတ်ဖို့ ကြိုးစားပြီးပြီ၊ အခုသူတို့က ကလေးရဲ့အဖေကို သူ့သားအရင်းကို သတ်ခိုင်းနေတာလား။
သူတို့အားလုံး ရှန်မိသားစုခေါင်းဆောင်အပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာတဲ့အကြည့်တွေ ဖော်ပြကြတယ်။
ရှန်လင်ဖေးက ကလေးရှေ့မှာရပ်ပြီး သူ့အဖေကို ရေခဲလိုအေးစက်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “အဖေ၊ ခင်ဗျားပြောတဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်က ရှောင်ဟယ်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့သွေးသားရင်းချာပဲ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော့်သားကို သတ်ခိုင်းချင်တာလား။ ခင်ဗျားစိတ်လွတ်သွားပြီလား”
“မဟုတ်တာ။ သူက မင်းသားမဟုတ်ဘူး။ သူက ရှီရှောင်ဟယ်က တခြားတစ်ယောက်နဲ့ မွေးခဲ့တဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်ပဲ” ရှန်သခင်က ရှန်လင်ဖေးရဲ့စကားကိုကြားတော့ ဒေါသထွက်နေတယ်။ “ရှန်လင်ဖေး၊ သူ့ရဲ့လှည့်စားတာကို မခံနဲ့” အခုထိ သူက ရှန်လင်ဖေးကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ။
“သောက်အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျား တော်တော်အောက်တန်းကျတာပဲ” ဟု ရှီလဲ့ထုန်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
***