ရှောင်ထုန်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ၂၁
Vol. 33 Ch. 546
ရှောင်ထုန်သည် နွေးထွေးသော ရေအိုင်တစ်ခုထဲတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် အပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ “အား၊ မွေးတော့မယ်။ ဆေးရုံသွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ”
ရှောင်ထုန် တုန်လှုပ်သွားသည်။ “ဒါ… ဒါ အဖွားအသံပဲ”
ဟုတ်တယ်၊ ဒီအသံက အရမ်းရင်းနှီးတယ်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားရင်တောင် သူ မမေ့နိုင်ဘူး။ သူက သူ့အမေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တာလား။
ရှောင်ထုန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “အမေ၊ ကျွန်တော် အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြဲပြီး အမေ့ဝမ်းဗိုက်ထဲကို ပြန်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အမေ ကျွန်တော့်ကို ချစ်ပေးမှာလား”
…
ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးမှ ရှီလဲ့ထုန်သည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းနှင့် အံ့ဩဖွယ်ရာ အရည်အချင်းရှိသည်။ သူ့ရဲ့ကံကောင်းမှုအပြင် သူက ဆယ့်လေးနှစ်အရွယ်မှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ဒီဉာဏ်ကြီးရှင်က ဒုတိယမြောက် ရှန်ဖေးယွီ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူ့မှာ သူ့ကိုကျင့်ကြံရာမှာ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ငါးခု ရှိနေသည်။
ရှန်ဖေးယွီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ သူက ရေဝိညာဉ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့မှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းရဲ့ အကူအညီသာ ရှိခဲ့ပြီး သူက နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူများစွာက ရှီလဲ့ထုန်လည်း မကြာမီ နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် လူများစွာသည် နှစ်ထောင်နှစ်ကြာပြီးနောက် ရှီလဲ့ထုန်က အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူက မဟာယာနဘုံသို့ မချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါက ကြိုးစားမှုမရှိလို့တော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့မှာ သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကြောင့် အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေသည်။
အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ မကြာခဏ ကျရောက်တတ်ကြသည်။
ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများသည် ဤသို့ကြားသောအခါ သူတို့သည် အချိန်အကြာကြီး လေ့လာခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ထုန်ကို ကူညီရန် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ထုန်အာ၊ မင်းအဘိုးနဲ့ တခြားဆရာသခင်တွေက မင်းရဲ့အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီ” ဟု ဂိုဏ်းချုပ်က အဓိကခန်းမတွင် ပြောလိုက်သည်။
ရှီလဲ့ထုန်သည် ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။ သူက တည်ငြိမ်ပြီး ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီ။
သူက ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်”
ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့အစွမ်းအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖွင့်ပြီး မင်းကို မင်းရဲ့အရင်ဘဝဆီ ပြန်ပို့ပေးမယ်”
“ဘာ” ရှီလဲ့ထုန်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အသက်ရှူမှားသွားသည်။ “အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖွင့်မယ်ဟုတ်လား”
ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒဏ္ဍာရီအရ တစ်စုံတစ်ယောက်က မဟာယာနအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာနဲ့ သူတို့ဆန္ဒရှိတဲ့ ဘယ်ဘုံကိုမဆို သွားရောက်လည်ပတ်ဖို့ အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖွင့်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံတရားထဲမှာ ကမ္ဘာထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်။ အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီလူက စကြဝဠာကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်လိမ့်မယ်”
ရှီလဲ့ထုန်က စိတ်ယိုင်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာပဲ။ လူတစ်ယောက်က ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖွင့်ဖို့ မဟာယာနအဆင့်ကို ရောက်ရမယ်။ လောလောဆယ် ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နတ်ပြည်ကို တက်လှမ်းသူမရှိဘူး။ ရှိတဲ့သူအားလုံးက နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းသွားကြပြီ။ ဒါက ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ”
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ထုန်အာပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲတွေက ငါတို့ရဲ့အစွမ်းတွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်တယ်”
ရှီလဲ့ထုန်က နားမလည်သလို ဖြစ်နေသည်။ “ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”
“အကြီးအကဲတွေစုပြီး ငါတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ပေါင်းစပ်ပြီး မင်းဆီကို လွှဲပြောင်းပေးမယ်။ ပြီးတော့ မင်းက မဟာယာနအဆင့်ကို ချိုးဖောက်လိမ့်မယ်။ အချိန်-ကာလ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကနေတစ်ဆင့် မင်းက မင်းရဲ့အရင်ဘဝကို ပြန်သွားပြီး မင်းရဲ့အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်”
ရှီလဲ့ထုန်က ချက်ချင်း သဘောမတူခဲ့ပေ။ “မဖြစ်ဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်တို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် ခင်ဗျားတို့ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အကြီးအကဲအားလုံးက အသက်ကြီးနေကြပြီ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုမရှိရင် ခင်ဗျားတို့က ချက်ချင်း ပျက်စီးသေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ကြေးဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်းနေပြီး တခြားနည်းလမ်းတွေကို ဆက်ရှာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ထုန်အာ၊ ငါတို့ ဒီဖြေရှင်းချက်တစ်ခုရလာအောင် နှစ်ပေါင်းရာချီကြာခဲ့ရတာ”
ရှီလဲ့ထုန်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ဘူး။ တန်ကြေးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့အသက်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုဆိုရင် ကျွန်တော်က ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းမှာ ထာဝရနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” သူ့မွေးဖွားကတည်းက သူက ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းမှာ နှစ်ထောင်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီးသား။ သူက ဒီမှာ ပျော်ရွှင်ပြီး စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ဆရာတွေနဲ့ အဘိုးတွေက သူ့ကို အရမ်းချစ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတေးခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။
ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျချင်ပေမဲ့ ရှီလဲ့ထုန်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော့်အတွက် စတေးခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး” သူက ခဏတာ ရပ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က သူ့ကိုအမြဲတမ်းချစ်ခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲများအပေါ် ဝေ့သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့သာ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာအသစ်တစ်ခုနဲ့ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြေများတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့လမ်းညွှန်မှုမရှိရင် ကျွန်တော်အဲ့ဒီအခါ ဘာလုပ်ရမလဲ”
ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေ တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။
အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာအသစ်လား။ ဒါက သူတို့အရင်က တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးတဲ့အရာပဲ။
ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ဒီအကြောင်း ထပ်စဉ်းစားကြရအောင်”
ရှီလဲ့ထုန် ထွက်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ပထမအကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်၊ ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ”
ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ထုန်အာက စိတ်ခံစားချက်တွေကို အမြဲတန်ဖိုးထားတယ်။ ကျင့်ကြံမှုမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင်ကြိုးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ရပေမဲ့ ထုန်အာက ငါသိသမျှထဲမှာ စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးလူပဲ။ ဒါက သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာရဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ”
သူတို့က ဒါကိုထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ကြဘူး။ ရှီလဲ့ထုန်က ကမ္ဘာတစ်ခုကနေ ဝင်စားလာခဲ့တာ။ သိသာထင်ရှားစွာပဲ တခြားကမ္ဘာက ငြိမ်းချမ်းရေးကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကလူတွေက စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ နှောင်ကြိုးတွေကို တန်ဖိုးထားကြတယ်။ ထုန်အာက အဲ့ဒီမှာ ငါးနှစ်ပဲ နေခဲ့ပေမဲ့ သူက ကြီးမားတဲ့နှောင်ကြိုးတွေ ချန်ထားခဲ့တယ်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားရင်တောင် သူက သူတို့ကိုမမေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ သူတို့က သူ့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင်ကြိုးတွေကို ဖြေရှင်းပေးရမယ်။
“ဒါပေမဲ့ အခုငါတို့ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ” တတိယအကြီးအကဲက စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေတယ်။ “ထုန်အာက အရမ်းခေါင်းမာတယ်။ သူသဘောမတူရင် ငါတို့ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ့မှာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာအသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်”
ရှောင်ထုန် ပြောတာမှန်တယ်။ သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ရှောင်ထုန်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တာနဲ့ သူတို့က ချက်ချင်းသေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ တခြားသူတွေ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။
…
ရှီလဲ့ထုန်က လက်သီးတင်းတင်းဆုပ်ပြီး အဓိကခန်းမထဲကနေ လျှောက်ထွက်လာခဲ့တယ်။
သူ ဒီအတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတွေကို အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။ သူက သူ့သခင်တွေကို ထပ်ပြီးစိတ်ပူအောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။
သူ့ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းကို ပြန်လာတော့ သူ့ခေါင်းထဲကနေ ဝိညာဉ်ငါးခု ပျံထွက်လာခဲ့သည်။
ရေဝိညာဉ်က “သခင်၊ အဘိုးတွေပြောတာမှန်တယ်။ သခင့်ကို တခြားဘုံတစ်ခုကို ပြန်ပို့ပေးတာက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ”
ရှီလဲ့ထုန်က အနည်းငယ်စိတ်တိုစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနဲ့ အသက်ကို ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မယ်။ ငါခွင့်မပြုဘူး”
ရွှေဝိညာဉ်က “သခင်၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ”
ရှီလဲ့ထုန်က ခေါင်းခါပြီး “ငါလည်းမသိဘူး။ ငါသာသိရင် အခုထိစောင့်နေစရာ လိုမှာလား”
မီးဝိညာဉ်က ရုတ်တရက် ခုန်တက်ပြီး “ငါနည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိပြီ”
တခြားဝိညာဉ်လေးခုက ချက်ချင်း မီးဝိညာဉ်ကို ဝိုင်းပြီး မေးလိုက်ကြသည်။ “မင်းဘာအကြံဉာဏ်ထွက်လာတာလဲ။ ငါတို့ကိုအမြန်ပြောပြ”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ကိုအမြန်ပြောပြ။ လူတိုင်းအရမ်းစိုးရိမ်နေတာကို မင်းမမြင်ဘူးလား”
ဝိညာဉ်လေးခုက မီးဝိညာဉ်ကို အမြန်ပြောပြဖို့ တိုက်တွန်းကြသည်။
မီးဝိညာဉ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် “သခင်၊ သခင်သဘောမတူတဲ့အကြောင်းရင်းက သခင်က အဘိုးတွေအသက်ဆုံးရှုံးပြီး သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေ ကြဲပြန့်သွားမှာကို ကြောက်လို့ မဟုတ်လား”
ရှီလဲ့ထုန်က မျက်လုံးလှန်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “အဲ့ဒါ အသိသာကြီးပဲမဟုတ်ဘူးလား”
မီးဝိညာဉ်က သူ့ခေါင်းကိုစောင်းပြီး “ငါတို့က သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
ရှီလဲ့ထုန်က ချက်ချင်း နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ “မီးဝိညာဉ်၊ မင်းအဲ့ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
မီးဝိညာဉ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ငါဆိုလိုတာက ငါတို့က သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေ မကြဲပြန့်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
ရှီလဲ့ထုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကရော”
မီးဝိညာဉ်က မျက်လုံးလှန်လိုက်တယ်။ “သခင်၊ မင်းက ပုံမှန်ဆိုဉာဏ်ကောင်းပါတယ်။ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင် တစ်နေ့မှာ သူတို့က သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်ရလိမ့်မယ်”
ရှီလဲ့ထုန်က “တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကိုတောင် ကျင့်ကြံဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲလဲဆိုတာကို မင်းသိလား။ အဲ့ဒါက ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာရဲ့ အနည်ကျမှုပဲ”
ရေဝိညာဉ်က နားမလည်သလို ပြောလိုက်ည်။ “သခင်၊ ဘာလို့ဒီလောက်မိုက်နေရတာလဲ။ ငါတို့ကို မေ့သွားပြီလား”
ရှီလဲ့ထုန်… သူတကယ်ပဲ မေ့သွားခဲ့တယ်။
ရွှေဝိညာဉ်က စားပွဲပေါ်ခုန်တက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့အကူအညီနဲ့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့လက်ရှိအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ပြန်ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဘိုးတွေက ပြန်ပြီးငယ်ရွယ်ခွင့်ရတာကို အရမ်းပျော်နေကြမှာ သေချာတယ်”
“ခဏနေဦး” ရှီလဲ့ထုန်က သူတို့ကိုတားလိုက်တယ်။ “မင်းတို့က သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကရော”
ဝိညာဉ်ငါးခုက သူ့ကိုမျက်လုံးလှန်ပြီး တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။ “သခင်၊ ဘာလို့ဒီလောက်ထူပိန်းနေရတာလဲ။ ငါတို့ သူတို့အတွက် သန်စွမ်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု အမြဲတမ်းရှာလို့ရတယ်လေ”
ရှီလဲ့ထုန် : …
***