အဆင့်မြင့်နေရာလွတ်

သို့သော် ရှောင်ထုန်သည် သူ့အဖေဟု သတ်မှတ်သော ယောက်ျားသည် ရှောင်ထုန်မွေးဖွားသည့် ဒုတိယနေ့တွင် ကားမတော်တဆမှုဖြစ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ရှောင်ထုန်သည် သူ့ယခင်ဘဝတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယခု သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို တားဆီးရန် အစွမ်းမရှိဘဲ အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ ယခု သာမန်လူ့လောကတွင် ရှိနေသည်၊ ဒါဆို ဘာကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိနေရသလဲ။

သူသည် မွေးကင်းစကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အဖွားနှင့် အခြားသူများ ဘယ်လောက်ပဲ ဝမ်းနည်းနေပါစေ သူတို့သည် ကလေးကို ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ မသယ်ဆောင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ကလေးကို ကြောက်လန့်စေမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ထိုမြင်ကွင်းသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူသည် မွေးကင်းစကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်အာရုံသည် မှုန်ဝါးနေသေးသော်လည်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ့ဝိညာဉ်သည် အလွန်အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သူ့ဝိညာဉ်ကိုသုံးပြီး ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ့အဖေ၏ဒဏ်ရာများကို ဝိညာဉ်ရေဖြင့် ဆေးကြောထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည်။ သူ့အမေသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျင့်ကြံခြင်းနေရာလွတ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် မဆန်းပေ။ ကောင်းသောကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် သူတို့၏လက်စွပ်များ သို့မဟုတ် လည်ဆွဲများတွင် တည်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းနေရာလွတ်တစ်ခုကို ဝယ်ယူလိမ့်မည်။ ဤနေရာများကို အဆင့်မြင့် သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့်နေရာများအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ အဆင့်နိမ့်နေရာများသည် အခြေခံအားဖြင့် သိုလှောင်ရုံများဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်နေရာများသည် ကွဲပြားသည်။ ပစ္စည်းများသိုလှောင်ခြင်းအပြင် သူတို့သည် သက်ရှိသက်မဲ့များ နေထိုင်နိုင်သော နေထိုင်ရာနေရာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ နတ်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသော နတ်တစ်ပါးသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်နေရာရှိပြီး သူသည် ထိုကမ္ဘာ၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်သည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် အဆင့်နိမ့်နေရာများသာ ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ကျွမ်းကျင်သောကျင့်ကြံသူများသည် အဆင့်မြင့်နေရာများ ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်။

သူ့အမေ… သူမ၏နေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်နိုင်သောကြောင့် ၎င်းသည် အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ အကြောင်းမှာ အဆင့်နိမ့်နေရာများသည် သိုလှောင်မှုလုပ်ဆောင်ချက်များသာ ရှိပြီး အတွင်းရှိပစ္စည်းများသည် သက်မဲအရာများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် အဆင့်မြင့်နေရာသည် အတွင်းရှိသက်ရှိသက်မဲ့များကို ထောက်ပံ့ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ထုန်သည် သူ့အမေက အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သေချာသည်။

သို့သော် ရှောင်ထုန်သည် နားမလည်ပေ။ သူ့အမေ၊ သာမန်လူတစ်ယောက်က အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခုကို ဘာကြောင့် ပိုင်ဆိုင်ရသလဲ။

သူ့အမေက သူကဲ့သို့ ဘဝပြောင်းလာခဲ့သလား။

ရှောင်ထုန်သည် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။

သူက ထိုယောက်ျားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အသက်သည် အန္တရာယ်မရှိတော့သောကြောင့် ရှောင်ထုန် အိပ်ပျော်သွားသည်။ သူ တကယ်ကို အိပ်ချင်နေသည်။ ကလေးများ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အိပ်ရန် လိုအပ်သည်ကို ရှောင်ထုန် နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူက တစ်နေကုန် အိပ်သည်။

သူက တစ်ခါတစ်ရံ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်သလဲ။

သူပြန်လာပြီ။

သူက သူ့အဘိုးအဘွားများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ့အမေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဒီဘဝက သူ့အမေက သူ့ယခင်ဘဝနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်။

သူ့ယခင်ဘဝတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကို လုံးဝမချစ်ခဲ့ပေ။ သူမက သူ့ကို ပွေ့ဖက်ရန်ပင် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဒီဘဝတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ရောက်ရှိလာခြင်းကို အပြုံးဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့သည်။ သူမက သူ့ကို သူမ၏ မိခင်မေတ္တာဖြင့် သူမ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်ခဲ့သည်။ သူမ၏လုပ်ရပ်များသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး သူ့မျက်နှာကို တို့ထိခဲ့ပြီး သူမက သူ့ကို နို့ချိုကိုလည်း ဂရုတစိုက် တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။

သူနှစ်ဘဝတွင် မရရှိခဲ့သော မိခင်မေတ္တာသည် ဒီဘဝတွင် လုံးဝရရှိခဲ့သည်။ သူ့အမေ၏ ပွေ့ဖက်မှုကို လွဲချော်ခဲ့သည့် နောင်တသည်လည်း ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။ သူက အမွှေကောင်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။ သူက အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားသော၊ သူ့အမေကို အလွန်ချစ်သော အဖေတစ်ယောက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ဒီဘဝတွင် သူက အဘိုးအဘွားများ၊ အဖေနှင့် အမေတစ်ယောက် ရှိသောကြောင့် သူပျော်ရွှင်သည်။

သူအရမ်းပျော်ရွှင်သည်။

သို့သော်…

ဘာကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ အခွင့်ကောင်းယူရတာကို ကြိုက်ကြတာလဲ။ သူတို့က သူ့ကို ပွေ့ဖက်၊ တို့ထိ၊ ဆွဲညှစ်ကြသည်။ သူ့ပါးများ နီရဲနေသည်ကို သူတို့မမြင်ကြဘူးလား။

ပြီးတော့ ညစ်ပတ်တဲ့ကလေးတွေက သူ့ကို တို့ထိပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေကို ညစ်ပတ်စေတာကို ကြိုက်ကြတယ်။

‘အဖွား၊ အဖွားဒါတွေအားလုံးကို မမြင်ဘူးလား’

ရှောင်ထုန်သည် သူ့အဖွား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် ငိုဟန်ဆောင်ရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

“အိုး၊ ရှောင်ထုန်ငိုနေတယ်။ မင်းဗိုက်ဆာနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့သေးခံကို လဲဖို့လိုနေတာလား” ဟု အန်တီကျိုးက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ချိုးယင်၊ မင်းမြေးက တကယ်လိမ္မာပြီး အပြုအမူကောင်းတယ်။ သူက ပုံမှန်အားဖြင့် မငိုဘူး။ သူက ဗိုက်ဆာပြီး သူ့သေးခံကို လဲဖို့လိုတဲ့အခါမှပဲ ငိုတယ်။ ဘယ်လောက်အဆင်ပြေလိုက်သလဲ”

အမေရှောင်က ကလေး၏သေးခံကို စစ်ဆေးရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကလေးက တကယ်ကို အရမ်းတော်တယ်။ သူက သူ့အမေနဲ့ ဦးလေး ငယ်ငယ်တုန်းကထက်တောင် ပိုနာခံပြီး အပြုအမူကောင်းတယ်။ ငါတို့ကို လုံးဝစိတ်ပူအောင် မလုပ်ဘူး”

အန်တီကျိုးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူက သူမကြိုက်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို တို့ထိရင်လည်း ငိုတယ်။ ဒါက တော်တော်ရယ်စရာကောင်းတယ်”

အမေရှောင်က သေးခံကို စစ်ဆေးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သေးခံက ခြောက်နေတုန်းပဲ။ ဒါက သူဗိုက်ဆာနေတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ငါအခုသူ့ကို ပြန်သယ်သွားပြီး သူ့အမေကို နို့တိုက်ခိုင်းလိုက်ဦးမယ်”

“ကောင်းပြီ” ဟု အန်တီကျိုးက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက မေးလိုက်သည်။ “လင်းယွီက အခုတလော ဘာတွေအလုပ်များနေတာလဲ။ သူ့ကို ဘာလို့မတွေ့ရတာလဲ”

အမေရှောင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူက Z မြို့မှာ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ၊ ဒါကြောင့် အရမ်းအလုပ်များနေတယ်”

အန်တီကျိုးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူ မွေးပြီးကတည်းက ရက် ၁၂၀ မပြည့်သေးဘူး။ သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ဂရုစိုက်ဖို့ပြောလိုက်။ လေစိမ်းတွေနဲ့ထိတွေ့လို့မရသေးဘူး”

ချိုးယင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါလည်း မနက်တိုင်း အဲ့စကားတွေပဲပြောနေရတာ။”

“ဟင်း... ဒီကလေးက အရမ်းခေါင်းမာတယ်…” ဟု အန်တီကျိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အမေရှောင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ငါမင်းနဲ့ စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ဘူး။ ကလေးက နို့စို့ချင်လို့ စောင့်နေတုန်းပဲ”

“အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ။ အမြန်သွား”

…

အမေရှောင်က ကလေးကို ရှောင်လင်းယွီ၏ အခန်းသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး သူမကို ပြောလိုက်သည်။ “ကလေးဗိုက်ဆာနေတယ်။ သူ့ကို နို့တိုက်လိုက်ဦး။ အမေမီးဖိုချောင်ထဲ သွားလိုက်ဦးမယ်။”

ရှောင်လင်းယွီက ကလေးကိုယူပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ မေမေ”

အမေရှောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက သူမ၏အဝတ်အစားများကို မြှောက်ပြီး ကလေးကို နို့တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ သူမက ကလေး၏ လှပပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါမင်းအဖေကို နှစ်ရက်နေရင် သွားတွေ့တော့မယ်”

သူ့မိခင်နို့ကို သောက်နေသော ရှောင်ထုန်သည် ခဏတာ ရပ်သွားပြီးနောက် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ရှောင်လင်းယွီက သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ‘အမေက အဲ့ဒီယောက်ျားကို သွားတွေ့တော့မှာလား။ ငါလည်း သွားချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေက ငါ့ကို ငယ်လွန်းလို့ သေချာပေါက် ခေါ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး’

မကြာသေးမီက ရှောင်ထုန်သည် ဝိညာဉ်ရေကို သောက်နေခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ သူသည် ချီအဆင့်ကို မကျင့်ကြံရသေးသော်လည်း သူ့အာရုံခံစားမှုများသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုထိရှလွယ်လာခဲ့သည်။

သူက အဲ့ဒီယောက်ျားကို သွားတွေ့ပြီး ကူညီပေးနိုင်မလားဆိုတာကို ကြည့်ချင်သည်။

သို့သော်…

ရှောင်ထုန်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့အမေက အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်သည်။ ထိုယောက်ျားက သူမပေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါဝင်သည့်အရာများကို ဆက်စားနေသရွေ့ သူက မကြာမီ ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မည်။

‘ထားလိုက်တော့။ ငါအမေနဲ့အတူ သွားလို့မရဘူးထင်တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်း သွားလိမ့်မယ်’

ရှောင်ထုန်သည် သူ့အမေက သူ့အဖေကို အလွန်လွမ်းနေရမည်ကို သိသည်။

သူသည် ယခု သူ့အမေက အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်သည့်အတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အဲ့ဒီယောက်ျား၏ ဒဏ်ရာနှင့်ဆိုလျှင် သူသေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ့အမေ၏ အဆင့်မြင့်နေရာတွင် စိုက်ပျိုးထားသော အရာများသည် ချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ကောင်းသည်။

၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ထုန်သည် အမြန်ဆုံး အားကောင်းလာရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ့ကျင့်ကြံမှုလေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ချီလိုအပ်သည်။ ဒါဆို သူ့အမေ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနေရာသို့ ဘယ်လိုလုပ်မှဝင်နိုင်မည်မလဲ။ ဒါက ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အရသာခံပြီး စို့နေသော ကလေးကို ကြည့်ပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်ထုန်၊ မင်းအဖေက ငါတို့ကို တကယ်ချစ်တယ်။ မင်းလည်း သူ့ကို စောစောနိုးထလာစေချင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”

ရှောင်ထုန်သည် စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်။ ‘အဲ့ဒီယောက်ျားက အမေ့ကို ငါ့ဆီကနေ ခိုးယူမယ့်လူဆိုတော့ ဆက်အိပ်နေလို့ရပါတယ်’ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက အဲ့လိုစဉ်းစားနေရုံသာဖြစ်သည်။ ထိုယောက်ျား ဆက်အိပ်နေလျှင် သူ့အမေက ဆက်ငိုနေလိမ့်မည်။ ရှောင်ထုန်သည် သူ့အမေကို ထိုသို့မြင်ရက်ရန် စိတ်နှလုံးမရှိပေ။

ဒီဘဝတွင် ရှောင်ထုန်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်သည်… အဲ့ဒီယောက်ျားနှင့် မတော်တဆမှုမှလွဲ၍။ သို့သော် သူသည် တစ်နေ့တွင် နိုးထလာလိမ့်မည်။

ရှောင်ထုန်သည် ကိစ္စများစွာကို စဉ်းစားပြီး အိပ်ပျော်သွားသည်။

သူမျက်လုံးမမှိတ်မီ သူက စဉ်းစားနေသေးသည်။ ‘အမေ၊ ကျွန်တော့်ကို အမေ့ရဲ့နေရာထဲကို ခေါ်သွားပါ’ ဤသာမန်လူသားများနှင့်ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက ကျွမ်းကျင်သောကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရန်မလိုအပ်ပေ။ သူက ချီကျင့်ကြံခြင်းအလွှာသို့ ရောက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့အမေကို တကယ်ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်။

***