← Chapters

ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း

Vol. 33 Ch. 551

ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း

Vol. 33 Ch. 551

ရှောင်လင်းယွီပြောသည့် ပမာဏကိုကြားပြီးနောက် အဖေရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ “ယွီအာ၊ အဖေတို့အဲ့ဒါအားလုံးကို ရောင်းနိုင်ပါ့မလား”

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သမီးလည်း မသိဘူး”

ဤသို့ကြားပြီးနောက် အဖေရှောင်သည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်သွားသည်။

သူက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ယွီအာ၊ အဖေတို့နည်းနည်းသေးသေးလေးကနေ စကြရင်ကော။ ပထမဆုံးနေ့မှာ သီးနှံအားလုံးကို မရောင်းနိုင်ရင် လူတွေက နောက်တစ်နေ့မှာ ရောင်းမကုန်တဲ့ပစ္စည်းတွေဆိုပြီး တိုင်ကြားလိမ့်မယ်။ ဒါက ဆိုင်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းအတွက် မကောင်းဘူး။ အဖေတို့သာ မခူးဆွတ်ရင် သီးနှံတွေက မြေထဲမှာ လတ်ဆတ်နေမှာပဲ”

ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ “အဖေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သမီးတို့က ရောင်းအားဘယ်လိုသွားလဲဆိုတာကို အရင်ကြည့်ကြမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးတို့မှာ ဘာအလေအလွင့်မှရှိခဲ့ရင် ဒါကို ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ ကန့်သတ်ထားလိမ့်မယ်”

အဖေရှောင်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါလည်းမှန်တာပဲ”

ရှောင်လင်းယွီက ပထမဆုံး ဂေါ်ဖီထုပ်များကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်များသည် မြေပေါ်တွင် အစီအရီပေါက်ရောက်နေကြသည်။ အရွက်နွမ်းများသည် မြေပေါ်တွင် ကြဲပြန့်နေသည်။ အရွက်များကို နွားစာကျွေးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်… ရှောင်ကွမ်းနဲ့ တာ့ကွမ်းက မစားချင်ကြသလို ခုခံခဲ့ပေမဲ့လည်း သူတို့၏ခုခံမှုသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသည်များကို ကြက်နှင့်ဘဲများကို ကျွေးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်…

ထို့နောက် ရွာသားအချို့သည်လည်း ရှောင်မိသားစုထံမှ အရွက်နွမ်းများကို လာဝယ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့က တော်တော်အရသာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်များသည် တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် အထပ်ထပ်အလွှာများဖြင့် ပတ်ထားသည်။ အရွက်များသည် နူးညံ့ပြီး စိမ်းဝါရောင်သန်းနေသည်။ သူတို့က တကယ်ချစ်စရာကောင်းပုံရသည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်များသည် အတော်လေးကြီးမားသည်။ တစ်လုံးသည် သုံးလေးပေါင်အထိ ရှိနိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ အစောပိုင်းက ရောင်းချခဲ့သော ဂေါ်ဖီထုပ်များသည် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်မှဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အရွယ်အစားတူညီကြသည်။ သူတို့ကို တစ်လုံးချင်းရောင်းရန် လွယ်ကူသည်။

သို့သော် စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်အပြင်ဘက်ရှိ စမ်းရေဖြင့် ရေလောင်းထားသော ဤသီးနှံများသည် အရွယ်အစားမတူညီကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ပေါင်ဖြင့် ရောင်းချရမည်ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှောင်လင်းယွီက စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်အတွင်း စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တစ်လုံးချင်းရောင်းချရန် အခိုင်အမာပြောဆိုနေဆဲဖြစ်သည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက အခြားသီးနှံများကို စစ်ဆေးရန် သွားခဲ့သည်။ စမ်းရေနှင့် သေသေချာချာဂရုစိုက်ထားမှုကြောင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အားလုံး အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားလာကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူမသည် နေ့စဉ် ပေါင် ၁၀,၀၀၀ မှ ၂၀,၀၀၀ အထိ ရိတ်သိမ်းနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက ပဲထုတ်ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီသို့ သွားခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီသည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အထွေထွေမန်နေဂျာရုံး၊ အုပ်ချုပ်ရေးရုံး၊ ဘဏ္ဍာရေးရုံးနှင့် ထုတ်လုပ်မှုဌာနတို့ ရှိကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ယာယီအားဖြင့် အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးရုံးနှစ်ခုစလုံးကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များက ကိုင်တွယ်ကြသည်။ ဤပရော်ဖက်ရှင်နယ်များကို ကုကျီယဲ့နှင့် သူ့အဖွဲ့က အကြံပြုခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုယုံကြည်သောကြောင့် ဤအရည်အချင်းရှိသူများကို လစာမြင့်မြင့်ဖြင့် ငှားရမ်းခဲ့သည်။

ထုတ်လုပ်မှုဌာနအတွက်မူ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီးရှောင်က ယာယီအားဖြင့် တာဝန်ယူသည်။ ရှောင်အစ်ကိုကြီးသည် အလွန်လှုံ့ဆော်မှုရှိပြီး တာဝန်သိတတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း သူက စက်ရုံလည်ပတ်နည်းကို သင်ယူလိမ့်မည်။

ကုမ္ပဏီသည် အဖြူရောင်ကြွေပြားများဖြင့် သုံးထပ်အဆောက်အအုံဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်ထိုးသောအခါ ၎င်းသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင်တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝန်ထမ်းများက သူမကိုနှုတ်ဆက်ကြသည်။ အချို့က သူမကို လင်းယွီဟု ခေါ်ကြပြီး အချို့က သူမကို အထွေထွေမန်နေဂျာဟု ခေါ်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် သူမ၏ဖခင်သည် ဂိုဒေါင်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ “ယွင်၊ မနက်ဖြန်အတွက်ကုန်ပစ္စည်းစာရင်း လုပ်ပြီးပြီလား” ရှောင်လင်းယွီ ဝင်ရောက်ပြီး သူမ၏အလုပ်များနေသော ဝမ်းကွဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အင်း၊ ငါအားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးပြီ”

ရှောင်လင်းယွီက သူမရှေ့က စားပွဲပေါ်မှ မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး တစ်ခုချင်းစီ တိုက်စစ်လိုက်သည်။ “ပဲနီ ပေါင်နှစ်ရာ၊ ပဲစိမ်း ပေါင်နှစ်ရာ၊ ကန်စွန်းဥ ပေါင်ငါးရာ…”

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီပစ္စည်းတွေကို ခဏနေရင် သယ်ယူလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို ထရပ်ကားပေါ်တင်လိုက်”

“ကောင်းပြီ၊ ငါတစ်ယောက်ယောက်ကို စတုတ္ထဦးလေးကို ခဏနေရင် ခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ်” ရှောင်လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ “အစ်မ၊ ငါတို့အားလုံးကို ရောင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အစ်မထင်လား”

လူတိုင်း မနက်ဖြန်ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကြီးအတွက် စိုးရိမ်နေကြပုံရသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လောလောဆယ် ရေကိုစမ်းကြည့်နေတာ”

ရှောင်လင်းယွင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့တကယ်အားလုံးကို မရောင်းနိုင်ရင် ကျန်တာတွေနဲ့ ဘာလုပ်ရမလဲ”

ရှောင်လင်းယွီ…

ရှောင်လင်းယွီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့သုံးလမှာ ကျန့်မိသားစုရဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ငါတို့က ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh သစ်သီးနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးပြီလေ”

ရှောင်လင်းယွင်က စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်။ ဘယ်နှစ်ယောက်က ဝယ်မှာလဲ”

ရှောင်လင်းယွီ… ထားလိုက်တော့။ အပြောထက် အလုပ်က သက်သေပြလိမ့်မယ်။ ဆိုင်ဖွင့်ရင် သူမမိသားစု နားလည်လာလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဒီပြဿနာအပေါ် ဆက်ပြီးမတွေးတောတော့ပေ။ သူမက ရှောင်လင်းယွင်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ကုန်ခြောက်ပစ္စည်းတချို့ကို မနက်ပိုင်းမှာ တင်ပို့ပြီး စင်တွေပေါ်မှာ ထားလို့ရတယ်။ အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ။ ငါတို့ရွာသားတွေဆီကနေ ကြက်ဥနဲ့ဘဲဥ ဘယ်လောက်ရခဲ့လဲ”

ရှောင်လင်းယွင်က မှတ်စုစာအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကြက်ဥ ၁,၃၀၀၊ ဘဲဥ ၅၀၀၊ ငန်းဥ ၆၀၀ ပဲ ရှိတယ်”

“ဒီဥတွေက ငါတို့ဆီကနေ ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းတွေ ဝယ်တဲ့မိသားစုတွေဆီကလား” ရှောင်လင်းယွီ၏ ဆိုင်များသည် အကောင်းဆုံးထုတ်ကုန်များကိုသာ ကမ်းလှမ်းလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်” ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများဖြင့် ကျွေးမွေးသော မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များသည် အရောင်နှင့် အရသာကွဲပြားသော ဥများ ထုတ်လုပ်သည်။

ရွာသားများအတွက် သူတို့ကို အတုလုပ်ရန် ခက်ခဲသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျေးလက်ဒေသရှိ ဥများသည် တစ်လုံးချင်းရောင်းချသည်။ တစ်လုံးလျှင် ၈၀ ဆင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီက ဤဥများကို တစ်လုံးလျှင် ၁.၂၀ ယွမ်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဒါက ဥတစ်လုံးလျှင် ၄၀ ဆင့် ပိုများသည်။

အချို့ရွာသားများသည် သဘာဝအတိုင်း အကြံအဖန်လုပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်ဟောင်းများ စားသုံးခဲ့သော ကြက်များ ဥသည့်ဥများအရောင်နှင့် အရသာသည် သာမန်နှင့် ကွဲပြားသည်။

အချို့ရွာသားများသည် ဤအကြောင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ တိုင်ကြားခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများကို မဝယ်လျှင် ထိုအရွက်များသည် လယ်ထဲမှာပဲ ပုပ်သွားလိမ့်မည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကို ကြက်နှင့်ဘဲများကို ကျွေးရန် ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများကို ဝယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများသည် အများကြီးသက်သာသည်မှာ အမှန်ပင်။ သူတို့က တစ်ပေါင်လျှင် ၂၀ ဆင့်သာရှိသည်။ သို့သော် ၂၀ ဆင့်သည် ငွေဖြစ်သည်။ သူတို့က ၂၀ ဆင့်ကိုသုံးပြီး မြို့ထဲမှာ လတ်ဆတ်သောဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဝယ်နိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက တကယ်ငွေမက်သည်။ သူမက ရွာသားများကို ခြောက်သွေ့အောင် စုပ်ယူချင်သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီက အထူးဥများကို ဈေးကြီးပေးပြီး ဝယ်ယူရန်လည်း ကတိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရွာသားများသည် သူမထံမှ ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများကို ဝယ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။

ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများသည် တစ်ပေါင်လျှင် ၂၀ ဆင့် ကုန်ကျသည်။ သို့သော် ဤအရွက်များဖြင့် ကျွေးမွေးသော ကြက်၊ ဘဲနှင့် ငန်းများက ချထားသော ဥများသည် သူတို့ကို သာမန်ဥများထက် ငွေပိုရစေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အသားတင်အမြတ်အစွန်းတစ်ခု ရရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုင်ကြားမှုများရှိသော်လည်း ရွာသားများသည် ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများကို ဝယ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အရွက်များကို ရောင်းချရန် အခိုင်အမာပြောဆိုရခြင်းမှာ သူမက ဤလူများကို အလိုလိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် သူမ၏အလိုလိုက်မှုကို ကျင့်သားရသွားသည်နှင့် သူတို့က သူမကို အခွင့်ကောင်းယူလိမ့်မည်။ ဤအခြေအနေသည် ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်းသို့ ဦးတည်လိမ့်မည်။ ရှောင်လင်းယွီက ချမ်းသာသော်လည်း သူမက ရွာသားများကို ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ မကူညီနိုင်ပေ။

လူတစ်ယောက်ကိုငါးပေးခြင်းထက် ငါးဖမ်းနည်းသင်ပေးတာ ပိုကောင်းသည်။

သူမက ဤရွာသားများကို များစွာ ပံ့ပိုးပေးပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် သူမက ငွေကို သူတို့ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်မိသားစုသည် ဤအကြောင်းကို အမြဲတမ်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိခဲ့ကြသည်။

တိုင်ကြားလိုသူများသည် လျှို့ဝှက်စွာသာ တိုင်ကြားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုလူများက ရှောင်မိသားစုကို တကယ်တိုင်ကြားလျှင် ရှောင်မိသားစုက သေချာပေါက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိမ့်မည်။

ရှောင်မိသားစုသည် အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူသည်မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ယခု ရှောင်မိသားစုက ပိုမိုယုံကြည်ချက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ရှောင်လင်းယွီက ဂေါ်ဖီထုပ်အရွက်နွမ်းများကို ရွာသားများကို မရောင်းလျှင် လယ်ကွင်းများတွင် ပုပ်သွားစေမည်မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် သူတို့အတွက် အခြားအသုံးဝင်မှုများ ရှိသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဂိုဒေါင်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် စူပါမားကတ်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အဓိကရောင်းချမည်ဖြစ်သည်။ အခြားအရာများကို ဘေးတွင် ရောင်းချမည်။

ရှောင်လင်းယွီက အချိန်ကိုကြည့်ပြီး သူမအိမ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ရှောင်ထုန်က ထပ်ပြီးဗိုက်ဆာနေတော့မည်။

ရှောင်ထုန်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ရှောင်လင်းယွီ၏ နှလုံးသား နူးညံ့သွားသည်။

သူမ၏သားသည် လစေ့မှမွေးပြီး ကောင်းမွန်စွာ ကျွေးမွေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူမွေးဖွားပြီးနောက် ဖြူဖွေး၊ နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ ရှောင်ထုန်က သူမ၏ယခင်ဘဝထက် ကျန်းမာသန်စွမ်းသည့်အတွက် သူမဝမ်းသာသည်။

ရှောင်လင်းယွီ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူမက အမေရှောင် ရှောင်ထုန်ကို နောက်ပြောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အမေရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ “လာ၊ လာ၊ ကလေးလေး။ အဖွားအတွက် ပြုံးပြပါဦး။ ငါ့ကလေးက ဘာလို့ဒီလောက်လိမ္မာရတာလဲ။ အဖွားပြောသမျှကို နားလည်နိုင်တယ်”

ထို့နောက် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကြားသောအခါ အမေရှောင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အိုက်ယိုး မေမေပြန်လာပြီ၊ မေမေပြန်လာပြီ။ ဒါဆို ကလေးလေးလည်း စားလို့ရပြီ။ သူဗိုက်ဆာတော့မှာမဟုတ်ဘူး”

***

All Chapters