ယန်စစ်မင် သိသွားပြီ
Vol. 33 Ch. 552
ယန်စစ်မင်သည် ကြော်ငြာပိုစတာကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။
“သတင်းကောင်း! ထောင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်သည် ဖေဖော်ဝါရီလ ၆ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်တော့မည်။”
“လိပ်စာ: ချန်နန်လမ်း၊ အမှတ် ၃၈။”
ထောင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သည် ရှောင်လင်းယွီ ဖန်တီးခဲ့သော အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်သည် Z မြို့တွင် ဖွင့်လှစ်တော့မည်။
ယန်စစ်မင်ကို နာကျင်စေသည်မှာ ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကို အကြောင်းမကြားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။
သူမလက်ထပ်ပြီးနောက် သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆက်သွယ်လို့တောင် မရတော့ဘူးလား။
ယန်စစ်မင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီထိုင်ပြီး သူ့နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
‘ရှောင်လင်းယွီ၊ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေတောင် မဟုတ်တော့ဘူးလား။’
‘မဟုတ်ရင် မင်း Z မြို့မှာ ဆိုင်ဖွင့်တာကို ဘာလို့ငါ့ကို အကြောင်းမကြားရတာလဲ။’
ယန်စစ်မင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီထိုင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အတွင်းရေးမှူးဝမ်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
“အတွင်းရေးမှူးဝမ်၊ ခဏလောက်ဝင်ခဲ့ပါ”
ခဏအကြာတွင် အတွင်းရေးမှူးဝမ် ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဥက္ကဌ”
ယန်စစ်မင်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ “ဒီပိုစတာကို ကြည့်လိုက်”
အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။ သူ့သူဌေးက သူ့ကို ဘာလို့ ပိုစတာတစ်ခု ကြည့်ခိုင်းရတာ ဘာကြောင့်လဲ။ သူက ပိုစတာကို ကောက်ယူပြီး သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက သာမန်ပိုစတာတစ်ခု၊ သာမန်စူပါမားကတ်တစ်ခုကို ကြော်ငြာနေခြင်းဖြစ်သည်။
‘ဥက္ကဌယန်က ဒီစူပါမားကတ်ငယ်လေးက ယန်မိသားစုရဲ့ National Union စူပါမားကတ်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။’
ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခေါင်းစဉ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထောင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh! သူက အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာကို လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ့အာရုံစိုက်မှုက ထောင်ယွမ်ရွာဟူသော စကားလုံးများပေါ်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် သူ့သူဌေး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သော အမျိုးသမီးကို သဘာဝအတိုင်း မှတ်မိသည်။ ယန်စစ်မင်၏ ညာလက်ရုံးအနေဖြင့် အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် ယန်စစ်မင်၏ လုပ်ငန်းအများစုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် အလွန်ကောင်းသော မှတ်ဉာဏ်လည်း ရှိသည်။
သူက တစ်ချိန်က ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားလာမှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကုမ္ပဏီ၏ သူဌေး လျောင်ကောဟိုင်သည် ထောင်ယွမ်ရွာမှ ဤအမျိုးသမီးကို စော်ကားခဲ့ကြောင်း မှတ်မိသည်။ လျောင်ကောဟိုင်သည် သူ့ကုမ္ပဏီကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ထောင်ကျခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် သူ့သူဌေးက ဤအမျိုးသမီးကို သဘောကျနေကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ့အတွေးများသည် အမှန်တကယ် အတည်ပြုခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူက သူ့သူဌေးက ရှောင်လင်းယွီကို ဒီလောက်ဂရုစိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ယန်စစ်မင်က ပိုစတာကို မြင်သည်နှင့် သူ့ကိုခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်စစ်မင်က သူ့ကို ဘာအတွက်နဲ့ ဒီပိုစတာကို ကြည့်ခိုင်းရတာလဲ။
အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် ယန်စစ်မင်ကို အနည်းငယ် နားမလည်သလို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဥက္ကဌ၊ ဒီပိုစတာက…”
ယန်စစ်မင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဆိုင်ကို ရှောင်လင်းယွီ ပိုင်တယ်။ မင်းပန်းဆိုင်ကိုသွားပြီး သူ့ဖွင့်ပွဲနေ့မှာ ပို့ပေးဖို့ ပန်းခြင်းနည်းနည်းလောက် သွားမှာလိုက်”
“ပန်းခြင်းနည်းနည်း မှာရမယ်?” အတွင်းရေးမှူးဝမ်က အနည်းငယ် နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့အဲ့လောက်အများကြီး လိုလို့လား” တစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ခြင်းဆို လုံလောက်ပြီ။
“နည်းနည်းပိုမှာလိုက်။ သူ့ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေနဲ့ပါ ပို့ပေးလိုက်”
“ဟုတ်ကဲ့” အတွင်းရေးမှူးဝမ်က အမိန့်ရပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ‘မင်းက သူဌေးပဲ။ မင်းကြိုက်သလောက် မှာလို့ရပါတယ်’
အတွင်းရေးမှူးဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ယန်စစ်မင်၏ လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းငါ့ကို မပြောပြမှတော့ ငါက မင်းကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် လာပြီး ဂုဏ်ပြုရမှာပေါ့”
“အဲ့ဒီအခါကျရင် Z မြို့က လူတိုင်းက ဒီစူပါမားကတ်ကို ယန်စစ်မင်က ကာကွယ်ပေးထားတယ်ဆိုတာကို သိသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်း ဒီဆက်သွယ်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး”
…
“မြန်မြန်။ အဲ့ဒါတွေအားလုံး စီစဉ်လိုက်”
“အဲ့ဒါနဲ့ အဲ့ဒါ”
“အချိန်နီးနေပြီ။ မင်းတို့မပြင်ဆင်ရသေးတဲ့ တစ်ခုခုရှိရင် အမြန်ပြင်ဆင်လိုက်တော့။ အပြင်မှာ လူတွေအများကြီး စုနေပြီ။ တံခါးဖွင့်လိုက်ရင် ဒီနေရာက လူတွေနဲ့ ပြည့်ကျပ်သွားလိမ့်မယ်”
“ပြီးတော့ မင်းတို့ သူခိုးတွေနဲ့ ခါးပိုက်နှိုက်တွေကို သတိထားရမယ်”
“မင်းတို့အားလုံးက ကိုယ့်နေရာအတွက် တာဝန်ယူရမယ်။ တစ်ခုခုပျောက်သွားရင် မင်းတို့လစာထဲကနေ ဖြတ်သွားမယ်”
ကျန့်ယောင်ကျူသည် ယနေ့ ဝတ်စုံပြည့်နှင့် နက်ခ်တိုင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက အလွန်ခန့်ညားပြီး အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းအားလုံးကို မျက်နှာနီရဲစေခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံး ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ဒီကိုလာခဲ့သော ယောက်ျားသည် အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။
ကျန့်ယောင်ကျူ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် လီရှောင်မေ့၊ ကျန်းလီနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပစေခဲ့ပြီး သူတို့သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူတို့သည် ထိုနေ့က အထွေထွေမန်နေဂျာနှင့် စကားပြောခဲ့သော သူများ ဖြစ်ကြသည်လေ။
ကျန်းလီက လီရှောင်မေ့ရှေ့တွင် သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ကြောက်လန့်နေသလို ပြောလိုက်သည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါအဲ့ဒီနေ့က အရမ်းပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြောခဲ့မိဘဲ အထွေထွေမန်နေဂျာကို မစော်ကားခဲ့မိဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါအလုပ်ကထွက်ပြီး အလုပ်အသစ်ရှာရတော့မှာပဲ။”
လီရှောင်မေ့က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “နင်က သူဌေးယောက်ျားတစ်ယောက် အမြဲတမ်း ရှာချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ရဲ့အထွေထွေမန်နေဂျာက အကောင်းဆုံးကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲ။ နင်သူနဲ့ သွားပြီးစကားမပြောကြည့်ဘူးလား”
ကျန်းလီသည် ရိုးရှင်းသောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမက သူမစိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောသည်။ သူမက အနည်းငယ် မာနကြီးပြီး အထက်တန်းဆန်သည်။ သူမက သူဌေးယောက်ျားတစ်ယောက် ရှာရန် အမြဲတမ်း အော်ဟစ်နေတတ်သည်။ သို့သော် ဘယ်သူဌေးယောက်ျားက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်တစ်ခုကို လာမှာတဲ့လဲ။
လီရှောင်မေ့က နောက်ပြောင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တော့ သူမက ကျန်းလီကို စမ်းစစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန့်ယောင်ကျူကဲ့သို့သော သူဌေးယောက်ျားတစ်ယောက် အနားတွင်ရှိနေလျှင် ဘယ်အမျိုးသမီးက စိတ်မယိုင်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။
ကျန်းလီသည် အနည်းငယ် မိုက်မဲသော်လည်း သူမက တော်တော်လှပြီး အချို့ယောက်ျားများက ဤကဲ့သို့မိုက်မဲသောမိန်းကလေးများကိုမှ ကြိုက်ကြသည်။
လီရှောင်မေ့က သူမ၏အထွေထွေမန်နေဂျာက ဘယ်လိုအမျိုးသမီးမျိုးကို ကြိုက်သည်ကို မသိသောကြောင့် သူမက ကျန်းလီကို သူ့ကိုစမ်းသပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကလား။ အင်း၊ ကျန့်ယောင်ကျူနဲ့ တွဲဆက်ရန်ပေါ့။
ဘယ်အမျိုးသမီးက ခန့်ညား၊ ငယ်ရွယ်ပြီး ချမ်းသာတဲ့ယောက်ျားကို မကြိုက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
ကျန်းလီက စိတ်ပျက်စွာ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ “အဲ့ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ အထွေထွေမန်နေဂျာမှာ ရည်းစားရှိပြီးသား”
လီရှောင်မေ့ မှင်သက်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အထွေထွေမန်နေဂျာမှာ ရည်းစားရှိတယ်ဟုတ်လား”
ကျန်းလီက လီရှောင်မေ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်မေ့၊ အဲ့ဒါ ဘာထူးဆန်းတာရှိလို့လဲ။ ငါဆိုလိုတာက သူ့အသက်အရွယ်က ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ ရည်းစားမရှိတာက ပိုထူးဆန်းတယ်”
လီရှောင်မေ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ သူက အခုထိလက်မထပ်သေးဘူးမလား။ ကျန်းလီ၊ နင် အထွေထွေမန်နေဂျာကို မကြိုက်ဘူးလား။ နင် သူ့ကို မလိုက်ကြည့်ချင်ဘူးလား”
ကျန်းလီက ချက်ချင်းခေါင်းခါပြီး ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မယားငယ်တော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး”
လီရှောင်မေ့… ဒီအရူးမ။ သူက ဘာလို့ရုတ်တရက် ဒီလောက်ထိန်းချုပ်ရခက်နေရတာလဲ။
လီရှောင်မေ့ တစ်ခုခုပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ကျိုးရှောင်လု၏အသံ သူမနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ကျန်းလီ၊ မင်းစင်ပေါ်က ကုန်ပစ္စည်းအရေအတွက်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်။ သွားကြည့်လိုက်”
ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ” သူမက ချက်ချင်းပြေးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် လီရှောင်မေ့၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ သူမက ကျိုးရှောင်လုဘယ်လောက်ကြားသွားပြီလဲဟု တွေးမိသည်။ သူမက ကျန်းလီကို အထွေထွေမန်နေဂျာ၏ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးရန် လှုံ့ဆော်နေသည်ကို ကျိုးရှောင်လု ကြားသွားပြီလားဟု တွေးမိသည်။ ကျိုးရှောင်လုကတော့ အရူးမတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
လီရှောင်မေ့က ကျိုးရှောင်လုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သရော်သံဖြင့် အပြုံးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျိုးရှောင်လုက သူမ၏အလုပ်ကို ပြန်သွားလုပ်ခဲ့သည်။ လီရှောင်မေ့က သူမ၏တကယ့်အရောင်အဆင်းကို ပြသခဲ့ကတည်းက ဤနှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးသည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
လီရှောင်မေ့က အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး ကျိုးရှောင်လုကတော့ မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျန့်ယောင်ကျူက စူပါမားကတ်သို့ အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ရောက်လာသောအခါ သူက အထူးသဖြင့် ကျိုးရှောင်လု၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး သူမက တကယ်တမ်း တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကျန့်ယောင်ကျူက စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးရှောင်လုနှင့် ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် သူမကို ကုန်တင်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးခဲ့သည်။
သူမမှာ အတွေ့အကြုံမရှိရင်တောင် ကိစ္စမရှိပေ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူနိုင်သည်။
ဤသည်က လီရှောင်မေ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဒေါသဖြင့် ခြေဆောင့်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ အလယ်တန်းကျောင်းဆင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ တိုင်ကြားချင်ရင်တောင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဆိုင်ဖွင့်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းများစွာ ဝင်နေသည်။ လူတိုင်း အလုပ်များနေကြသည်။ အချို့လူငယ်မိန်းကလေးများသည် အလုပ်ဝန်ပိုများလာသောကြောင့် တကယ်တမ်း ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ကျိုးရှောင်လုက အဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ နှလုံးသားများကို တည်ငြိမ်စေနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက သူတို့ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က သူတို့၏အလုပ်တွင် ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။
ဒါကပဲ ကျန့်ယောင်ကျူကို ကျေနပ်စေခဲ့ပြီး ကျိုးရှောင်လု၏ စွမ်းရည်အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိစေခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့အစည်းအဝေးတိုလေးတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်” ဖွင့်ပွဲမတိုင်မီ နာရီဝက်အလိုတွင် အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျန့်ယောင်ကျူက ဝန်ထမ်းအားလုံးကို အစည်းအဝေးအတွက် စုဝေးခဲ့သည်။
“ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ် နာရီဝက်အတွင်း ဖွင့်လှစ်တော့မယ်။ နောက်ပိုင်း လူတွေအများကြီးဝင်လာကြမှာ။ မင်းတို့အားလုံး စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကိုင်တွယ်သွားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်။”
“ပြီးတော့ ငါတို့စူပါမားကတ်ရဲ့ ဆောင်ပုဒ်က ဘာလဲ”
“ဖောက်သည်ကို ဦးစားပေး၊ အပြုံးဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုပေး”
***