ရှောင်ထုန်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ၁၃

ရှန်လင်ဖေးက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်ထုန်၊ ငါ မင်း လက်စားချေတာကို တားနေတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလက်စားချေချင်တဲ့လူတွေက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အရမ်းမြင့်လွန်းတယ်” ရှန်လင်ဖေးက နောက်တစ်ကြိမ် သွေးတစ်လုပ်အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူက မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ့ဓားကို အားပြုကာ သူ့ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထောက်ပင့်ထားသည်။

သူက သူ့ပါးစပ်ဘေးက သွေးကိုသုတ်ပြီး တစ်ခုခုစဉ်းစားမိသလို ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး၊ ငါကလေးကို ဘာထိခိုက်မှုမှ မခံစားစေနိုင်ဘူး။ သူက ငယ်လွန်းသေးတယ်။ သူက အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး”

သူက ရှီလဲ့ထုန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။ သူက သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မှော်ရတနာတစ်ခုခု သုံးထားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။

သူက ထိုလူငယ်လေးက တကယ်တော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိတယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဘူး။ ထို့အပြင် လူငယ်မှာ မှော်ရတနာများစွာ ရှိတယ်။ သူက တကယ်တော့ အဆင့်မြင့်တဲ့လူတွေကို စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။

တိုက်ကြီးထဲမှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်အောက်က ဘယ်သူမှ ရှောင်ထုန်ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။

ထို့အပြင် ရှောင်ထုန်က အခု သုံးနှစ်အရွယ်တုန်းကထက် ပိုရင့်ကျက်နေပြီ။ သူက သေချာပေါက် မဆင်မခြင် ပြုမူမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ရှန်မိသားစုရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေအကြောင်း သေသေချာချာ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိပြီး အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆရာကြီးမရှိဘူး။

ဒါကြောင့် သူက လုံးဝကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘူး။

…

အင်ပါယာမြို့တော်ကနေ နောက်ထပ်သတင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်မိသားစုရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်၊ ဆယ့်လေးနှစ်ကြာ အိမ်ကနေထွက်ခွာသွားခဲ့တဲ့ ရှန်လင်ဖေးက ပြန်လာခဲ့ပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှန်လင်ဖေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။ ရှန်မိသားစုရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်ဖြစ်တာနဲ့အညီပဲ။

ရှန်လင်ဖေးက အသက် ၁၀၀ ကျော်သာရှိသေးတဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာ သူ့ရဲ့သန့်စင်တဲ့ ရေဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့တယ်။

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ မင်းပြန်လာတာ ကောင်းတယ်” ရှန်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားသူတွေအားလုံး အရမ်းပျော်ရွှင်နေကြသည်။

“ဖေးအာ၊ မင်းပြန်လာမှတော့ ငါက မင်းက ငါတို့ရှန်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်နေဆဲပဲလို့ လူတိုင်းကို ကြေညာလိုက်မယ်” ရှန်မိသားစုခေါင်းဆောင်က အရမ်းပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်လင်ဖေးရဲ့လေသံက အေးစက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားကြိုက်သလိုလုပ်”

သူက ရှန်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ဖို့ ပြန်လာတာမဟုတ်ဘူး။

သူက ပြန်လာချင်တာက ….

ရှန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်လေးက ရှန်မိသားစုရဲ့အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပေမဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီးက ရုတ်တရက်ပြန်လာခဲ့သည်။

သူက ရှန်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူနေရာကနေ ဖယ်ရှားခံရတဲ့အချက်က သူ့ကိုတကယ်ပဲ အရမ်းဒေါသထွက်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာမကျေနပ်မှု ဒါမှမဟုတ် ခုခံမှုမှ မပြရဲခဲ့ဘူး။

အရည်အချင်းအရ သူက ရှန်လင်ဖေးလောက် မကောင်းဘူး။ ကျင့်ကြံမှုအရ သူက ရှန်လင်ဖေးလောက် မမြင့်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့အမွေဆက်ခံသူနေရာကို ပြန်ရဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက သူ့အစ်ကိုရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ။ သူက ရှန်လင်ဖေးကို တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက်မနိုင်ဘူးဆိုတာကို သိပေမဲ့ သူက လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်နိုင်တယ်။

သူငယ်ငယ်တုန်းက ရှန်လင်ဖေးက ကောင်းတဲ့အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု သူက ရှန်လင်ဖေးရဲ့ လိမ္မာတဲ့ညီငယ်လေးအဖြစ် ထပ်ပြီးဟန်ဆောင်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတော့ လူတိုင်းက ပြောင်းလဲသွားတယ်။

အရင်တုန်းက ရှန်လင်ဖေးက ဒီညီငယ်လေးအပေါ် အရမ်းကောင်းခဲ့တယ်။ သူက ဒီညီငယ်လေးကို လုံးဝမကာကွယ်ဘဲ မနေခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ့မိန်းမနဲ့သားက ရှန်မိသားစုက အကွက်ဆင်ခံရပြီး သူက မသန်စွမ်းဖြစ်သွားတော့ သူ့ရဲ့ကောင်းလှစွာသောညီငယ်က သူလဲကျနေတုန်း ထပ်ပြီးကန်ချခဲ့တယ်။ ရှန်လင်ဖေးက လူအ တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ သူက ရှန်မိသားစုကို ဒီလောက်ကောင်းကောင်းဆက်ဆံခဲ့ပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက သူ့ကိုသစ္စာဖောက်ခဲ့ကြတယ်။ သူက သူတို့ကို ဘယ်လိုမသတိထားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

သူက သူ့ညီငယ်က သူ့ရဲ့ရုတ်တရက်ပြန်လာမှုအပေါ် အရမ်းမကျေနပ်ဘူးဆိုတာကို သိတယ်။ သူက ဒေါသနဲ့ နာကြည်းမှုတောင် ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူက သူ့အစ်ကိုက ရုတ်တရက်သူ့ကိုခင်မင်ခြင်းအားဖြင့် တကယ်တမ်း ဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေလဲဆိုတာကို သိချင်တယ်။

ရှန်လင်ဖေးရဲ့ ညီငယ်လေးက သူတို့ရဲ့ငယ်ဘဝဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ချင်တယ်။

“အစ်ကိုကြီး” တစ်နေ့မှာ သူ့ညီငယ်က ဆေးလုံးတစ်လုံးထုတ်ယူပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “အစ်ကိုကြီး၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားပြီး ပြန်မသက်သာသေးဘူးမဟုတ်လား။ ကျွန်တော် လေလံပွဲကိုသွားပြီး အစ်ကို့အတွက် အားပြန်ပြည့်ဆေးတစ်လုံးကို လေလံဆွဲခဲ့တယ်။ လာ၊ အမြန်စားလိုက်။ အစ်ကို့ဒဏ်ရာတွေ ချက်ချင်းပျောက်သွားလိမ့်မယ်”

ရှန်လင်ဖေးက သူ့ရဲ့ကောင်းတဲ့ညီငယ်က ထုတ်ယူခဲ့တဲ့ဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ အနံ့တစ်ချက်ခံလိုက်ရုံနဲ့ သူက အတွင်းထဲက ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့မှုန့်ရဲ့အနံ့ကို ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ ချက်ချင်းရလိုက်လေသည်။

သူ့ညီငယ်လေးက သူ့အပေါ် တကယ် ‘ကြင်နာ’ တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့အစ်ကိုကြီးကို အထင်သေးခဲ့တယ်။ သူက ရှန်လင်ဝေက ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ လှည့်စားခံရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့လား။ ဒီလူငယ်လေးက အရမ်းနုံအတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှန်လင်ဖေးက ဆေးလုံးကို သူ့ညီငယ်ရှေ့မှာ စားခဲ့ပြီး ခံစားသွားရတဲ့မျက်နှာအမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်၊ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ညီလေး။ မင်းက တကယ်ငါ့ရဲ့လိမ္မာတဲ့ညီလေးပဲ။ အနာဂတ်မှာ အစ်ကိုကြီးက မင်းကို သေသေချာချာ ပြန်ပေးဆပ်မှာပါ”

သူ့စကားတွေမှာ အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခွပါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ရှန်လင်ယွီကတော့ သဘောမပေါက်ခဲ့ပေ။

သူ့အစ်ကို ဆေးလုံးစားတာကို မြင်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်းတောက်ပလာတယ်။ သူ့မျက်နှာက သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အော်ဟစ်နေတယ်၊ ‘အရမ်းကောင်းတယ်။ သူဆေးလုံးစားလိုက်ပြီ။ အခု ငါစောင့်ရုံပဲ။ မကြာခင်မှာ သူ့ရဲ့သန့်စင်တဲ့ ရေဝိညာဉ်အမြစ်က ဖျက်ဆီးခံရတော့မှာပဲ’

‘ဒါဆိုရင် ငါက အမွေဆက်ခံသူပြန်ဖြစ်တော့မှာ’

ရှန်လင်ယွီ ရှန်လင်ဖေးရဲ့အခန်းကနေ ထွက်သွားတော့ ရှန်လင်ဖေးရဲ့နားထဲမှာ အေးစက်ပြီး ဒေါသထွက်နေတဲ့လူငယ်ရဲ့အသံ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အရူး။ အဲ့ဒါအဆိပ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိလျက်နဲ့ ဘာလို့စားခဲ့တာလဲ” ရှီလဲ့ထုန်က သူ့အခန်းထဲမှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

“ထုန်အာ” ရှန်လင်ဖေးက ကလေးရဲ့အသံကိုကြားတော့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ သူ့မျက်နှာက အရမ်းပျော်ရွှင်နေပုံရလေသည်။

ရှီလဲ့ထုန်က ရှန်လင်ဖေးရဲ့ မိုက်မဲတဲ့အပြုံးကိုမြင်တော့ မျက်လုံးလှန်လိုက်တယ်။ သူက ထပ်မေးလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားဘာလို့ အဲ့ဒီအဆိပ်ကို စားခဲ့တာလဲ”

ရှန်လင်ဖေးက သူ့အသိပြန်ဝင်လာပြီး မှင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်၊ “ထုန်အာ၊ မင်းငါ့အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား”

“ဘယ်သူက ခင်ဗျားအတွက် စိုးရိမ်နေတာလဲ” ရှီလဲ့ထုန်က မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့အကြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ရှန်လင်ဖေးက ပျော်နေတယ်။ သူက သူ့သားရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို သူ့ရဲ့မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့လေသံကနေ ကြားနိုင်တယ်။ သူက ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။

“ထုန်အာ၊ ငါဆေးလုံးကို မစားခဲ့ဘူး”

ထို့နောက် ရှန်လင်ဖေးက သူ့လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့လက်သီးကိုဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းထဲမှာ ရှန်လင်ယွီက ပို့ခဲ့တဲ့ဆေးလုံးရှိနေသည်။ သူက အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်၊ “အဆိပ်က ဒီမှာပဲ။ ငါ သူ့ဆီက အဆိပ်ကိုယူတော့ မင်းငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့ အားပြန်ပြည့်ဆေးနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့တယ်။ ငါက တကယ်တော့ မင်းဆေးလုံးကို စားခဲ့တာ”

ရှီလဲ့ထုန်… ရှန်လင်ဖေးက ဒီလောက်မမိုက်ဘူးဆိုတာကို သိသားပဲ။

ရှီလဲ့ထုန်က လေးနက်တဲ့မျက်နှာအမူအရာနဲ့ မေးလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားက လက်စားချေတာကို တားဖို့ ရှန်မိသားစုကို ရုတ်တရက်ပြန်လာခဲ့တာလား”

ဒီလူက ရှန်မိသားစုနဲ့ ဆယ့်လေးနှစ်အကြာက ဆက်ဆံရေးဖြတ်တောက်ခဲ့တယ်။ သူက သူ့မိသားစုက သူ့မိန်းမနဲ့သားကို ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သိတယ်။ သူဘာလို့ ရှန်မိသားစုကို ရုတ်တရက်ပြန်လာခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ဒါက သူ့သားနဲ့တွေ့ပြီးပြီးချင်းပဲ။

ဒါကြောင့် တစ်ခုတည်းသောရှင်းပြချက်က သူက ရှောင်ထုန်ကို ရှန်မိသားစုကို လက်စားချေတာကို တားချင်လို့ပဲ။

သူတို့ပထမဆုံးတွေ့တော့ ရှောင်ထုန်က သူ့သဘောထားကို စမ်းစစ်ခဲ့ပြီး ရှန်လင်ဖေးက သူ့ကိုတားချင်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါ ရှောင်ထုန်က ရှန်လင်ဖေးရဲ့ ပြန်လာရတဲ့တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိချင်တယ်။

ရှန်လင်ဖေးက ရှောင်ထုန်ရဲ့မေးခွန်းကိုကြားတော့ သူ့မျက်နှာအမူအရာက ထူးထူးခြားခြား လေးနက်လာသည်၊ “ရှောင်ထုန်၊ ငါ့စကားကိုနားထောင်။ ရှန်မိသားစုက မြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ ရှန်မိသားစုက ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့တယ်။ ရှန်မိသားစုရဲ့ဘိုးဘေးက နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းတော့ သူက သူ့ရဲ့မျိုးဆက်တွေအတွက် တစ်ခုခုချန်ထားခဲ့တယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ရှန်မိသားစုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေပဲ”

“မဟုတ်ရင် ရှန်မိသားစုက ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျိုးသုဉ်းသွားပြီ”

ရှီလဲ့ထုန်က အရမ်းလေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ “စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်က ရှန်မိသားစုကို မျိုးသုဉ်းပစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုမထိခိုက်စေဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အမေကို အကွက်ဆင်ပြီး သူမကိုထိခိုက်စေခဲ့တဲ့လူကိုပဲ လက်စားချေချင်တာ”

ရှန်လင်ဖေး… ဒါက သူဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး။

ရှန်လင်ဖေးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်တယ်၊ “ထုန်အာ၊ မင်းနားမလည်ဘူးလား။ ငါဂရုစိုက်တာ မင်းပဲ”

“ရှန်မိသားစုအတွက်တော့ ငါက သူတို့ကို ဆယ့်လေးနှစ်အကြာက စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီးသား။ ငါသူတို့အပေါ် ဘာခံစားချက်မှ မရှိတော့ဘူး”

ရှလဲ့ထုံက သူ့အဖေရဲ့ ရိုးသားတဲ့မျက်နှာကို လေးလေးနက်နက်ကြည့်ပြီးနောက် စူးရှစွာ မေးလိုက်သည်၊ “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်အခု ခင်ဗျားကိုမေးမယ်။ ကျွန်တော် ရှန်မိသားစုကို လက်စားချေတဲ့အခါ ခင်ဗျားက ဘယ်ဘက်ပါမှာလဲ”

“ကျွန်တော့်ဘက်၊ ရှန်မိသားစုဘက်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ဘက်မှမဟုတ်ဘူးလား”

ရှန်လင်ဖေးက သူ့မိဘတွေအပေါ် ဘာခံစားချက်မှမရှိဘူးလို့ ပြောပေမဲ့ သူတို့က သွေးသားတော်စပ်ကြသည်။ သူတို့က သွေးနဲ့ဆက်သွယ်ထားကြသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကိစ္စရောက်လာရင် သူက သူ့မိဘတွေကို သူတို့ရဲ့မြေးက သတ်ဖြတ်တာကို ခွင့်ပြုမှာလား။

ရှန်လင်ဖေးက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက အရမ်းစိုးရိမ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ “ရှောင်ထုန်၊ ငါ့စကားကိုနားထောင်ဦး”

“မင်းလက်စားချေချင်ရင် ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါမတားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှန်မိသားစုမှာ ကျွမ်းကျင်သူဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာကို မင်းသိလား”

“သူတို့မှာ ဘယ်လိုအခြေခံအုတ်မြစ်မျိုး ရှိလဲ။ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းတောင် ရှန်မိသားစုကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်ရဲဘူး။ မဟုတ်ရင် နှစ်ဖက်ကြားက ရန်ငြိုးအရ ကောင်းကင်တံခါးဂိုဏ်းက ရှန်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဟိုးအရင်ကတည်းက ရှင်းလင်းပစ်ပြီးသား မဟုတ်လား”

ရှီလဲ့ထုန်က အနည်းငယ်ဒေါသနဲ့ စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ “ရှန်မိသားစုမှာ ကျွမ်းကျင်သူဘယ်လောက်ရှိလဲ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ဘယ်လောက်နက်လဲဆိုတာကို ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်တော်အခုခင်ဗျားကို ပြောနေမယ်။ ကျွန်တော် သုံးရက်နေရင် လက်စားချေဖို့လာမယ်”

ထိုသို့ပြောပြီး ရှီလဲ့ထုန်ရဲ့ပုံရိပ်က လက်သွားပြီး သူပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်လင်ဖေးက ထိတ်လန့်ပြီး အော်လိုက်သည်၊ “ထုန်အာ၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့”

မျှော်လင့်မထားစွာနဲ့ သူစကားဆုံးပြီးပြီးချင်း ရှန်မိသားစုတစ်ခုလုံးက အသံတစ်သံကြားလိုက်ရသည်။

“သုံးရက်ကြာရင် ရှီရှောင်ဟယ်ရဲ့သားက လက်စားချေဖို့လာမယ်”

“ရှန်မိသားစု၊ မင်းတို့အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား”

ရှန်မိသားစုတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတော့သည်။

***