စူပါမားကတ် ဖွင့်ပွဲ ၁

“အေ့။ ပန်းခြင်းတွေနဲ့ လူတွေ အများကြီးပဲ”

တံခါးမဖွင့်မီတွင် လူအုပ်က ကားပါကင်မှ လူများ ပန်းခြင်းများ ကိုင်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျွင်းဟောက်ဟိုတယ်မှ ဝမ်ချုံးစုန်းသည် ဘော့စ်ရှောင်ကို ဂုဏ်ပြုရန် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက ဘော့စ်ရှောင်နှင့် တိုက်ရိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ယခု ဘော့စ်ရှောင်က Z မြို့တွင် စူပါမားကတ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခဲ့သောကြောင့် သူက ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ရမည်မှာ သေချာသည်။

ကျန့်မိသားစု၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆိုင်မှ သူဌေးကျန့်လည်း ပန်းခြင်းတစ်ခြင်းနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ ကုကျီယဲ့နှင့် သူ့အဖွဲ့သည်လည်း ရှင်းယင်ခရိုင်မှ ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကျန့်ယောင်ကျူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသော အခြားသူဌေးများသည်လည်း ပန်းခြင်းများနှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် တံခါးဝသည် ပန်းခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

အဘိုးအဘွားများသည် ဤသူဌေးများကို မသိကြပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ဤအရာကို အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သူဌေးဖန်းနှင့် သူဌေးဝမ်တို့သည် ပန်းခြင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုမျှလောက် စိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြပေ။

သို့သော် သူတို့သည် မကြာမီ နောက်ဆုံးပေါ် အနက်ရောင် Maybach ကားတစ်စီး ကားပါကင်သို့ ဝင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ဤ Maybach ၏ အနည်းဆုံးဈေးနှုန်းမှာ ၂၅ သန်းဖြစ်ပြီး လိုင်စင်နံပါတ်ပြားမှာ Z မြို့မှဖြစ်သည်။

Z မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ဤ Maybach ကို ဝယ်နိုင်သူများကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရေတွက်နိုင်သည်။ ဤဈေးကြီးသောကားသည် ဤနေရာတွင် ဘာလုပ်နေသနည်း။ ပိုင်ရှင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအတွက် လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်လား။

သူဌေးဖန်းနှင့် သူဌေးဝမ်တို့နှစ်ဦးစလုံး ခက်ခဲသည့် အကျပ်အတည်းဖြစ်မည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူဌေးဝမ်က ကားကိုမြင်ပြီး စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။ “သူဌေးဖန်း၊ ခင်ဗျားဒီကားကို မှတ်မိလား” သူဆိုလိုသည်မှာ ဤကား၏ပိုင်ရှင်ကို သိသလားဟု ဖြစ်သည်။

သူဌေးဖန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူဌေးဖန်း၏ ဟိုတယ်သည် လေးကြယ်ပွင့်သာဖြစ်သည်။ သူတွင် ချမ်းသာသောဧည့်သည်များစွာ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးပေါ် Maybach ကားကို မောင်းနိုင်သူတစ်ယောက်အတွက်မူ ထိုသူများသည် ငါးကြယ်ပွင့်ဟိုတယ်များကိုသာ မကြာခဏ သွားရောက်ကြလိမ့်မည်။ ဟိုတယ်မန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် သူဌေးကြီးများစွာကို သိသော်လည်း သူမသိသေးသော တကယ့်ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသူများ ရှိနေသေးသည်။

သူဌေးဝမ်က မျက်လုံးကျဉ်းပြီး သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူက ဆိုင်ဖွင့်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုဖို့လာတာလား ဒါမှမဟုတ်…” သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအတွက် လာတိုက်ခိုက်တာလား။

သူဌေးဝမ်သည် မသေချာမရေရာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်မည်မျှ ရနိုင်မည်ကို တွေးမိသည်။ ဖွင့်ပွဲနေ့တွင် Z မြို့ရှိ ဟိုတယ်နှင့် စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ ကိတ်မုန့်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်လေ။

သူဌေးဝမ်သည် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားသည်။ အခြားသူများသည် ဖောက်သည်များကို ဝယ်ရန် တောင်းပန်ရသော်လည်း ဤသူဌေးမှာမူ ဖောက်သည်များက သူမကို တောင်းပန်နေရသည်။ သို့သော် သူတို့ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအတွက် မတောင်းပန်လျှင် သူတို့ စီးပွားရေးဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။

သူဌေးကြီးများစွာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းသည် သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

Maybach ကား ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းက နောက်တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ကားပိုင်ရှင် ဆင်းလာသောအခါ သူဌေးဖန်း၊ သူဌေးဝမ် သို့မဟုတ် အခြားသူဌေးကြီးများဖြစ်စေ သူတို့သည် သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အထွေထွေမန်နေဂျာများနှင့် သူဌေးများအများစုသည် Z မြို့ရှိ အာဏာအရှိဆုံးလူကို ကိုယ်တိုင်မသိကြသော်လည်း ဤလူသည် သတင်းများနှင့် မဂ္ဂဇင်းများတွင် အမြဲပါသောကြောင့် သူတို့ သူ့ကိုမှတ်မိကြသည်။

“အဲ့ဒါ ဥက္ကဌယန် မဟုတ်လား” ဟု သူဌေးဝမ်၏ ပါးစပ်သည် ဟောင်းလောင်းပွင့်သွားသည်။ “ဥက္ကဌယန်က ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”

သူဌေးဖန်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်ခုံးများသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်ချိုးနေသည်။

ယန်အုပ်စုသည် Z မြို့ရှိ အကြီးဆုံးစူပါမားကတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး နေ့စဉ်သွားလာမှုသည် လျှံကျနေသည်။

ဥက္ကဌယန်သည်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆွေးနွေးရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သလား။

ယန်စစ်မင်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စီးပွားရေးဆွေးနွေးရန် ရောက်လာလျှင် ဤသူဌေးငယ်လေးများက ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။

Maybach နောက်မှ အနက်ရောင်ကားများသည် တစ်စီးပြီးတစ်စီး ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် လူများထွက်လာပြီး ပန်းခြင်းတစ်တန်ကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

သူဌေးဖန်း၏ မျက်ဆံများသည် ပန်းခြင်းများပေါ်ရှိ ဂုဏ်ပြုလွှာကို မြင်သောအခါ ကျုံ့သွားသည်။

“မင်းရဲ့သူငယ်ချင်း ယန်စစ်မင်ထံမှ ဂုဏ်ပြုပါတယ်”

Z မြို့ရှိ အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူတိုင်းသိကြသည်မှာ ယန်အုပ်စု၏ ဥက္ကဌ ယန်စစ်မင်က သင့်ကို ကိုယ်တိုင်လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးအပ်လျှင် ၎င်းသည် သူက သင့်ကို တကယ့်သူငယ်ချင်းအဖြစ် အမှန်တကယ် ဆက်ဆံသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယန်စစ်မင် သူငယ်ချင်းဟု ခေါ်မည့်သူ Z မြို့တွင် အလွန်နည်းပါးသည်။

ဤသည်မှာ ဤစူပါမားကတ်၏ သူဌေးသည် ယန်စစ်မင်၏ သူငယ်ချင်းအစစ်ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် ဤသူဌေးများသည် စူပါမားကတ်သူဌေးအပေါ် သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များနှင့် သဘောထားများကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။ သူမက ယန်စစ်မင်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်လျှင် သူမကို တကယ်မစော်ကားနိုင်ပေ။

ယန်စစ်မင်သည် သပ်ရပ်စွာ ဝတ်စားထားသည်။ သူသည် ဝိုင်နီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနက်ရောင်လေကာအင်္ကျီအောက်တွင် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည် ဝတ်ထားသည်။

သူကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် သူက စူပါမားကတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် သုံးထပ်အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်နံရံတွင် အဝါရောင်နှင့် အဖြူရောင်အစင်းများ ရှိသည်။ အဓိကဝင်ပေါက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်သည် ကြီးမားပြီး ၎င်းတွင် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ် ဟု ရေးထားသည်။

စူပါမားကတ်ရှေ့တွင် ကားပါကင်ကျယ်တစ်ခု ရှိသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဤနေရာကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ကားပါကင်များစွာ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူလည်း ကြားဖူးသည်။

ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ လူအများစုသည် သူမရောင်းသော ပစ္စည်းများကို မတတ်နိုင်ကြပေ။ တတ်နိုင်သူများသည် ချမ်းသာသောမိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤချမ်းသာသောမိသားစုများတွင် ဈေးကြီးသောကားများကို မောင်းသော အိမ်ဖော်များ ရှိလိမ့်မည်။ ဥပမာ၊ ယန်မိသားစု၏ အိမ်ဖော်သည် ကုန်စုံဆိုင်သွားရန် Bentley ကားတစ်စီး မောင်းသည်။

ယန်စစ်မင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်လာပြီး မာရ်နတ်ဆန်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်းငါ့ကို ဒီမှာတွေ့ရတာ အရမ်းအံ့ဩနေမှာပဲ”

ယန်စစ်မင်၏ ရုပ်ရည်သည် အလွန်ထူးချွန်သည်။ သူကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် အဒေါ်များနှင့် ဦးလေးများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

“အေ့၊ ဒီလူငယ်လေးက တကယ်လှတယ်” ဟု အဒေါ်တစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့ဘေးက အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ “သူက အရွယ်ရောက်ပြီးသား ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းသူ့ကို ခန့်ညားတယ်လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ မင်းသူ့ကို လှတယ်လို့ခေါ်တာ ကြားရင် သူပျော်မှာမဟုတ်ဘူးလောက်ဘူး”

အဒေါ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ သူက လှတယ်။ သူ့ရဲ့နူးညံ့တဲ့အသားအရေကို ကြည့်စမ်း။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ထက် အများကြီးပိုလှတယ်”

အဘိုးကြီးက မျက်လုံးလှန်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မင်းကိုစိတ်ဝင်စားမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းမျက်နှာ ဘယ်လောက်အရေးအကြောင်းထနေလဲ ကြည့်စမ်း”

“ရှင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ” ဟု အဒေါ်က အံကြိတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အမြန်ခုန်ထွက်သွားသည်။ သူက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ငါဘာမှမပြောခဲ့ဘူး”

......

တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကြည့်စမ်း၊ တံခါးဖွင့်ပြီ။ တံခါးဖွင့်ပြီ” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်လိုက်သည်။

တစ်ယောက်က အထဲဝင်ပြီး ကြည့်ချင်သော်လည်း တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လုံခြုံရေးအစောင့်များနှင့် ဝန်ထမ်းများက တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

တံခါးမဖွင့်မီတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် လျှို့ဝှက်သောထောင့်တစ်ခုသို့ ရွှေ့သွားခဲ့သည်။ သူမက ကျန့်ယောင်ကျူကို အဓိကနေရာ ပေးလိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ဝတ်စုံပြည့်နှင့် နက်ခ်ကတိုင်ဖြင့် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူ ပေါ်လာသည်နှင့် သူက အဘိုးအဘွားများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘယ်သူက လှပသောအမျိုးသမီးများနှင့် ခန့်ညားသောယောက်ျားများကို သဘောမကျဘဲနေမှာလဲ။

ကျန့်ယောင်ကျူ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူက အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားသည်။ အဘိုးအဘွားများသည် သူ့ကိုပြုံးပြကြသည်။

“ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ခန့်ညားတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ သူက တော်တော်ခန့်ညားတယ်”

…

ကျန့်ယောင်ကျူက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ Green Fresh သစ်သီးနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာပါ။ အားလုံးပဲ လာရောက်အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဖောက်သည်တွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အားပေးမှုနဲ့အတူ ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ Green Fresh သစ်သီးနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်က ဒီနေ့ တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ပါတယ်။”

“ပထမသုံးရက်မှာ ပစ္စည်းအားလုံးကို ၅၀% ကနေ ၂၀% အထိ လျှော့ဈေးပေးသွားမှာပါ။ သုံးရက်ကြာပြီးရင် အရာအားလုံးက မူလဈေးနှုန်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားမှာပါ”

“လူငယ်လေး၊ မင်းပစ္စည်းတွေက အရမ်းဈေးမကြီးဘူးလား” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းအော်လိုက်သည်။ “ဈေးသက်သက်သာသာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား”

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ချစ်ခင်ရပါသော ဖောက်သည်များခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးတာနဲ့ ဈေးနှုန်းမြင့်မားရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းရှိတယ်ဆိုတာကို သိရှိလာပါလိမ့်မယ်” ထို့နောက် သူက တစ်ဝက်နောက်ပြောင်၊ တစ်ဝက်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ ဒီပထမသုံးရက်မှာ တတ်နိုင်သလောက် ဝယ်ထားသင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ကုန်ပစ္စည်းတွေ ကုန်သွားနိုင်တယ်”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ “လူငယ်လေး၊ ငါတို့က မင်းရဲ့ဖွင့်ပွဲနေ့လျှော့ဈေးကြောင့်ပဲ ဒီကိုလာတာ။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ငါတို့ပြန်လာမှာမဟုတ်လောက်ဘူး”

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့က အမြဲတမ်း ဝင်ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ဝယ်ယူဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး”

“ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားတို့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဝန်ထမ်းတွေကို မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်က ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ Green Fresh သစ်သီးနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်ကို တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ကြောင်း ကြေညာပါတယ်”

သူစကားဆုံးသည်နှင့် နားကွဲမတတ်သော ဗြောက်အိုးများ၏အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပန်းခြင်းများကို ကျန့်ယောင်ကျူထံသို့ တွန်းပို့လိုက်ကြသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဂုဏ်ယူပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ”

“အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ”

“ကြိုဆိုပါတယ်” ဟု တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော စူပါမားကတ်ဝန်ထမ်းနှစ်တန်းက တစ်ဝက်ကိုင်းပြီး တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ဝန်ထမ်းအားလုံး သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာနေရာများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အဒေါ်များနှင့် ဦးလေးများသည်လည်း ပျားအုံတစ်အုံကဲ့သို့ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

***