ဒီလောက်ရုပ်ဆိုးတဲ့မိန်းမကို ငါဘယ်လိုသိမှာလဲ
Vol. 34 Ch. 557
ရှောင်လင်းယွီသည် ယန်စစ်မင်ကို ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက သူဌေးဖန်းကိုလည်း အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် ပြောလိုက်သည်။
“ယန်ကော၊ ရှင်ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ” ရှောင်လင်းယွီက ယန်စစ်မင်အတွက် ရေတစ်ခွက်လောင်းပေးပြီး အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ယန်စစ်မင်က အနည်းငယ် အပြစ်တင်သလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းအဲ့လိုမေးနိုင်သေးတယ်ပေါ့။ မင်း Z မြို့ကို ဆိုင်လာဖွင့်ပြီး ငါ့ကိုတော့အကြောင်းမကြားဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါကူညီနိုင်တာပေါ့။ ငါမင်းရဲ့ကြော်ငြာပိုစတာကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က မမြင်လိုက်ခင်အထိ ဒီအကြောင်းမသိခဲ့ဘူး” ဤနေရာတွင် သူခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “လင်းယွီ၊ မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကိုသူငယ်ချင်းလို မဆက်ဆံဘူး”
ရှောင်လင်းယွီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ယန်ကော၊ ရှင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ရှင်က ကျွန်မကို အများကြီးကူညီပြီးသား။ ကျွန်မက ရှင့်ကိုထပ်ပြီးဒုက္ခပေးရဲတဲ့သတ္တိ မရှိတော့ဘူး။ ပြီးတော့ ရှင်က ယန်အုပ်စုရဲ့ ဥက္ကဌပဲ၊ ဒါက စူပါမားကတ်ငယ်လေးတစ်ခုပါ”
“အဲ့လိုဆိုရင်တောင် မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့စူပါမားကတ်ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားအကြောင်း အကြောင်းကြားနိုင်တယ်လေ” ယန်စစ်မင်က သူရှောင်လင်းယွီနှင့် စိမ်းကားသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ “မင်းငါ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ်တောင် သဘောမထားတော့ဘူးပဲ”
ရှောင်လင်းယွီ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် လက်ထပ်ကတည်းက သူက လက်လျှော့ပြီး သူမကို ကောင်းကျိုးသာ ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ သူက ရှောင်လင်းယွီကို ဂရုစိုက်သော်လည်း သူက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့မိန်းမကို ခိုးယူမည့်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ယခု ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူက အခြားတစ်ဖက်၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ဝင်စွက်ဖက်ရန် သိသာထင်ရှားစွာ မလိုလားပေ။
သို့သော် သူက ရှောင်လင်းယွီက သူ့ထံမှ တမင်တကာ အကွာအဝေးတွင် နေထိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။
ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ယန်ကော၊ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ကိုအမြဲတမ်း သူငယ်ချင်းအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်”
“ဒါက ကျွန်မက ဒီစူပါမားကတ်ကို ကျွန်မရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လည်ပတ်ခိုင်းထားလို့ပါ။ ကျွန်မက Z မြို့ကို တည်နေရာကြည့်ဖို့ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်ပဲ ရောက်ဖူးတယ်”
“မဟုတ်ဘူး၊ လင်းယွီ” ယန်စစ်မင်က ခေါင်းခါပြီး သူက ဖိအားပေးလိုက်သည်။ “ဒါ့ထက်ပိုတယ်။ ငါမှတ်မိသလောက် မင်းသားက အခုသုံးလေးလလောက် ရှိနေရောပေါ့။ သူ့ရဲ့တစ်လပြည့်မွေးနေ့ကို ကျင်းပပြီးလောက်ပြီ။ ငါဘာလို့အဲ့ဒီပွဲအတွက် အကြောင်းကြားစာ မရခဲ့ရတာလဲ”
“ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်းငါ့အပေါ် အရမ်းကာကွယ်တတ်လာတယ်။ ငါအရင်က မင်းကိုကြိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ငါဝန်ခံတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အတိတ်မှာပဲ ရှိတော့တယ်။ ငါအခုမင်းရဲ့သူငယ်ချင်းပဲ ဖြစ်ချင်တယ်” ဟု ယန်စစ်မင်က အလေးအနက်ထားပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီ မှင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်ထုန် တစ်လပြည့်ပွဲလုပ်တော့ ကျွန်မရှင့်ကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ကိုင်ပြီး ရှင်အားမအားဘူးလို့ ပြောတယ်”
အဖေမရှိသော်လည်း ရှောင်မိသားစုက ရှောင်ထုန် လောကသို့ရောက်ရှိလာသည် ပထမဆုံးတစ်လပြည့်ကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ အရေးကြီးသော ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမှ အကြောင်းမကြားခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်က ရှောင်လင်းယွီက ယန်စစ်မင်ကို အကြောင်းကြားသင့်မကြားသင့်ဆိုတာကိုလည်း စဉ်းစားခဲ့သည်။
အမေရှောင်က သူမအကြောင်းကြားသင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။ သူတို့က ချစ်သူတွေမဖြစ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့က သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်နေနိုင်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်စစ်မင်က သူတို့ကို အများကြီးကူညီခဲ့သည်လေ။
ပြီးတော့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်လပြည့်ပွဲက အရေးကြီးတဲ့မှတ်တိုင်တစ်ခုပဲ။ သူ့ကိုဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။ ရှောင်လင်းယွီက စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ယန်စစ်မင်ကို သူမကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ပြောတော့ ယန်စစ်မင်က သူက သူမကို သူငယ်ချင်းအဖြစ်ပဲ ဆက်ဆံတော့မယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ သူမက သူ့ကိုဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ သူမက မိန်းမတစ်ယောက်က သူမရဲ့ဖုန်းကို ကိုင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
မိန်းမရဲ့လေသံက အာဏာပြပြီး မောက်မာနေသည်။ သူမက ယန်စစ်မင်ရဲ့ရည်းစားဖြစ်ကြောင်း ပြောပြီး ရှောင်လင်းယွီကို သူမရဲ့ရည်းစားကို ထပ်မခေါ်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။
သူမက ရှောင်လင်းယွီကို သူမရဲ့ရည်းစားနဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ ပြောခဲ့သည်၊ မဟုတ်ရင် သူမက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်မယ်လို့လည်း ရှောင်လင်းယွီကိုလည်း ကျိန်ဆဲခဲ့သေးသည်။
ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချပြီးနောက် သူမက စဉ်းစားလိုက်သည်။
ယန်စစ်မင်က အမြဲတမ်း မိန်းမလိုက်စားသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက ဖုန်းပေါ်က အဲ့ဒီမိန်းမနဲ့ ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးမျိုးပဲရှိရှိ ကိစ္စမရှိပေ။ သူ့မှာ ပါတနာတစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်လို့ သူမက သူ့ကိုထပ်ပြီးနှောင့်ယှက်တာ မကောင်းတော့။
ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်မှစ၍ ရှောင်လင်းယွီက ယန်စစ်မင်နှင့် ဝေးဝေးနေခဲ့သည်။
ယန်စစ်မင်က ရှောင်လင်းယွီ၏ ရှင်းပြချက်ကိုကြားတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက မေးလိုက်သည်။ “မိန်းမတစ်ယောက်လား။ မင်းဘယ်တုန်းက ဖုန်းခေါ်ခဲ့တာလဲ” သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “ငါမင်းဆီက ဘာဖုန်းမှမရခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ မင်း ဖိတ်စာတစ်စောင်ပို့လို့ရတယ်လေ”
ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရှင့်မှာ ရည်းစားရှိပြီးသား။ ရှင့်ရည်းစားက ကျွန်မကို ရှင့်ကိုထပ်မဆက်သွယ်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မမဆက်သွယ်တော့တာ”
ရှောင်လင်းယွီက သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းပြနေတဲ့ မယားငယ်တစ်ယောက်လို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ယန်စစ်မင်နဲ့ ထပ်ပြီးရင်းနှီးမနေသင့်တော့ပေ။ ယန်စစ်မင်ကို သူ့ရဲ့တကယ့်ပျော်ရွှင်မှုအစစ်အမှန်ကို ရှာတွေ့သွားစေချင်သည်။
ထို့အပြင် ကုန်းထျန်းဟောက်က ဒဏ်ရာရနေတုန်းပဲ။ သူက ထောင်ယွမ်ရွာကို နောက်ထပ်နှစ်နှစ်သုံးနှစ်လောက် ပြန်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ သူမက ယန်စစ်မင်ကို မှားယွင်းတဲ့ထင်မြင်ချက် မပေးချင်ဘူး။
သူ့ရည်းစားသာ မှားယွင်းတဲ့အတွေးတွေရသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
“ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ရည်းစားမရှိဘူး” ယန်စစ်မင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ” ရှောင်လင်းယွီက သူပြောတာကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားလိုက်ဘူး။
“ငါပြောတာ၊ ငါ့မှာ ရည်းစားမရှိဘူး” ယန်စစ်မင်က အလေးအနက်ထားပြောလိုက်သည်။ “မင်းငါ့ကို ဘယ်တော့ဖုန်းခေါ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကိုပြောချင်တာက ငါ့မှာ ရည်းစားမရှိဘူး” သူ့မျက်လုံးတွေက လေးနက်ပြီး ဇွဲရှိနေသည်။
ရှောင်လင်းယွီက ပထမဆုံး မှင်သက်သွားပေမဲ့ နောက်တော့ သူမက လေးနက်တဲ့မျက်နှာအမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ယန်ကော၊ ရှင်တကယ်ပဲ ရည်းစားတစ်ယောက်ရှာသင့်ပြီ။ ဒီလိုဆိုရင် ရှင် ကျွန်မအပေါ် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘူး”
ရှောင်လင်းယွီက အရမ်းပွင့်လင်းသည်။ သူမက ယန်စစ်မင်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ငြင်းပယ်ခဲ့ပေမဲ့ သူက နားမလည်ပုံမရဘူး။ ရှောင်လင်းယွီကလည်း အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေတယ်။
ယန်စစ်မင်က သူမစကားကိုကြားတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက နာကျင်မှုနဲ့ လက်သွားပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက ရှောင်လင်းယွီအပေါ် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ရှောင်လင်းယွီက သူ့မျက်လုံးထဲကို တည့်တည့်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမျက်နှာက မနီဘူး၊ သူမနှလုံးသားက မခုန်ဘူး။
ယန်စစ်မင်က သူမကိုခဏစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ဂုဏ်ယူတဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဟားဟား၊ လင်းယွီ၊ ဒီလောက်လေးနက်တဲ့အကြည့်နဲ့ မကြည့်ပါနဲ့။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ ဖြစ်တော့မယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်၊ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်းကလက်ထပ်ပြီးသား။ ငါမင်းနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့အိမ်ထောင်ရေးမှာ တတိယလူ မဖြစ်ချင်ဘူး”
ယန်စစ်မင် စကားဆုံးပြီးပြီးချင်း ရှောင်လင်းယွီက သူမရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ယန်ကော၊ ရှင့်ရဲ့လေးနက်တဲ့မျက်နှာအမူအရာက ခုနက ကျွန်မကို တကယ်သေမတတ်ကြောက်စေခဲ့တယ်”
ယန်စစ်မင်က အပြုံးနဲ့ မေးလိုက်သည်။ “မင်းဘယ်လိုဒီလောက်ကြောက်တတ်ရတာလဲ။ ငါက ဘုရင်မတစ်ပါးက ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုထဲကို လျှောက်ဝင်ပြီး လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံကို မှတ်မိနေသေးတယ်” ယန်စစ်မင်က သူတို့ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ ဟွေ့ချင်းအုပ်စုမှာတုန်းက အချိန်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းပင်။ ရှောင်လင်းယွီက အဲ့ဒီအကောင်စုတ်တွေကို အားလုံးသတ်ပစ်တော့မယ့်ပုံစံဖြစ်နေခဲ့သည်။
ရှောင်လင်းယွီက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ယန်ကော၊ ရှင်က ဒီလောက်ကြာပြီဖြစ်တဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုမှတ်မိနေသေးတာလဲ”
“ငါမှတ်မိတာပေါ့” ယန်စစ်မင်က ပြောလိုက်သည်။ ဒါက သူရှောင်လင်းယွီအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့အချိန်ပဲ။
ယန်စစ်မင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ပြီး အနည်းငယ် နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ “ငါဘာလို့ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မတွေ့ရတာလဲ”
ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ပိုင်စိုးပိုင်နင်းဖြစ်မှုနဲ့ဆိုရင် သူက ဆိုင်ဖွင့်ပွဲလို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စအတွက် ရှောင်လင်းယွီဘေးမှာ သေချာပေါက်နေမှာပဲ။ ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့အချစ်ပြိုင်ဘက်ကို သူ့မိန်းမနဲ့ တစ်ယောက်တည်းနေခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် ယန်စစ်မင်က သူကုန်းထျန်းဟောက်ကို မတွေ့ရတာကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။
ယန်စစ်မင်က ကုန်းထျန်းဟောက် သတိလစ်မေ့မြောခြင်းထဲ ကျရောက်သွားတယ်ဆိုတာကို မသိတာက သာမန်ပဲ။
ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအပြီး ချက်ချင်းစိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်လင်းယွီနဲ့ သူမသားကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သခင်ကြီးကုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ကားမတော်တဆမှုသတင်းကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် အသိတချို့နဲ့ ဒေသခံရွာသားတွေကလွဲရင် ကားမတော်တဆမှုအကြောင်းကို ဘယ်သူမှနီးပါးမသိဘူး။
ယန်စစ်မင်က ကုန်းထျန်းဟောက်အကြောင်းမေးတော့ ရှောင်လင်းယွီက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးခေါက်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ပါ” ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။
တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လာခဲ့တာက ကျိုးရှောင်လုပင်။
“ဘော့စ်၊ ရှင့်မှာ…” ကျိုးရှောင်လုက သူမလက်ထဲက စာရွက်စာတမ်းကို ခေါင်းငုံ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းမော့ပြီး အခန်းထဲက တခြားယောက်ျားကို မြင်တော့ သူမမှင်သက်သွားသည်။
သူမက သူ့ရဲ့ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်မှုကြောင့် မှင်သက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ယန်စစ်မင်ကလည်း ဝင်လာခဲ့တဲ့မိန်းကလေးကို သတိပြုမိပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယွီက လူနှစ်ယောက်ရဲ့ မတူညီတဲ့မျက်နှာအမူအရာတွေကို သတိပြုမိပြီး သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်သည်။ “ရှောင်လု၊ ယန်ကော၊ ရှင်တို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိကြလား”
ကျိုးရှောင်လုက တုံ့ပြန်ပြီး အမြန်ခေါင်းခါလိုက်ကာ “မဟုတ်ပါဘူး”
ယန်စစ်မင်က ကျိုးရှောင်လုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးနဲ့ ကြည့်ပြီး “ဒီလောက်ရုပ်ဆိုးတဲ့မိန်းမကို ငါဘယ်လိုသိမှာလဲ”
ကျိုးရှောင်လု၊ "..."
ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."
***