ကျိုးရှောင်လု၏ သံသယ

ကျိုးရှောင်လုသည် စာရွက်စာတမ်းများကို လက်ထဲတွင်ကိုင်လျက် ဧည့်ခန်းထဲမှ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ဧည့်ခန်းတံခါးဝမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် စာရွက်စာတမ်းများကို ကိုင်လျက် သူမသည် နံရံကိုမှီကာ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး ကြောက်စိတ်မပြယ်သေးဘဲ "လန့်လိုက်တာ။ သူဘာလို့ဒီမှာရောက်နေတာလဲ။ သူက ငါတို့ဘော့စ်နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်လုက ခဏစဉ်းစားပြီး ရှောင်လင်းယွီ ဘယ်လောက်လှပတယ်ဆိုတာကို သတိရသွားသည်။ သူမက အနည်းငယ်သံသယဖြင့် "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ ငါ့ဘော့စ်ကို သဘောကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား?"

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသောအခါ ကျိုးရှောင်လုက အံကြိတ်ပြီး "ဘယ်လိုဆိုးဝါးတဲ့ ယောက်ျားလဲ! ငါတို့ဘော့စ်က အိမ်ထောင်ရှိပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရှိနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူက လိုက်ချင်နေတုန်းပဲလား? စက်ဆုပ်စရာပဲ!"

"မင်းဘယ်သူ့ကို စက်ဆုပ်စရာလို့ ခေါ်နေတာလဲ?" ရုတ်တရက် သူမနားနားတွင် ရင်းနှီးပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးရှောင်လု ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးများက ကြေးဒင်္ဂါးများကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ ကျိုးရှောင်လုက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက နီရဲနေပြီး သူမက ကြောက်လန့်ပြီး မသက်မသာဖြစ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် "ရှင်က တစ္ဆေလား? ဘယ်လိုလုပ် အသံမထွက်ပဲ ရောက်လာရတာလဲ?"

ယန်စစ်မင်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး သူ့ဘာသာသူ စဉ်းစားသည်၊ 'ငါဒီမိန်းကလေးကို နှစ်တွေအတော်ကြာ မတွေ့ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပိုပြီးရဲတင်းလာတယ်။ ငါ့ကိုတောင် အော်ငေါက်ရဲတယ်' သူက သူ့ပခုံးကို တွန့်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်စွာ "ငါက သားရေဖိနပ်စီးထားတာ။ ငါ့ခြေသံတွေက ကျယ်တယ်။ မင်းက မင်းရဲ့အတွေးတွေထဲမှာ အရမ်းနစ်မြုပ်နေလို့ ငါလမ်းလျှောက်လာတာကို မကြားတာပဲ။ မင်းဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ?"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးရှောင်လုက ချက်ချင်း အပြစ်ရှိသော စိတ်ဖြင့် "ကျွန်မ… ကျွန်မ…" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ တစ်ဝက်ပြုံးပြီး လှောင်ပြောင်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်ပြီး "ဒါ ရှင့်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဘေးကိုဖယ်။ ကျွန်မ အရမ်းအလုပ်များတယ်၊ ရှင့်လို အားလပ်ချိန်ရှိပြီး လျှောက်သွားနေတဲ့ ဘော့စ်ကြီးနဲ့ မတူဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက သူမ၏ ခါးကို မတ်မတ်ထားပြီး ယန်စစ်မင်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက မောက်မာစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ ခြေလှမ်းများက အလျင်စလို ဖြစ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂရုတစိုက်ကြည့်လျှင် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လမ်းလျှောက်ပုံကိုပင် သတိပြုမိနိုင်သည်။

ကျိုးရှောင်လုကို ဤသို့မြင်သောအခါ ယန်စစ်မင်က ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းခါပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးဖြင့် "ဒီမိန်းကလေးကတော့ တကယ်ကိုတစ်ခုခုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်စွာ "အိုး ဟုတ်သား၊ သူဘာလို့ဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလဲ? ဒီလောက်ဒုက္ခခံနိုင်လို့လား? သူ့မိသားစုကရော သိရဲ့လား?"

ယန်စစ်မင်က ခဏစဉ်းစားပြီး သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး မေးရန် ကြံစည်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရှောင်လုက ရုတ်တရက် ပြန်ပြေးလာပြီး သူ့ကို တင်းမာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် "ရှင် ကျွန်မအစ်ကိုကို ပြောရဲပြောကြည့်! ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့အထောက်အထားအကြောင်း ဘော့စ်ကိုလည်း မပြောနဲ့။ သူတို့သိသွားရင် ရှင့်ကို သင်ခန်းစာပေးပစ်မယ်!"

ကျိုးရှောင်လုက အေးစက်စွာ ဟောက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကို မော့လျက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဖုန်းကို ကိုင်ထားသော ယန်စစ်မင်က ခဏရပ်ပြီး မိန်းကလေးကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါပြီး ဖုန်းကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဧည့်ခံခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမတံခါးနားတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ယန်စစ်မင်ကို မြင်သောအခါ သူမက နားမလည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် "ယန်ကော၊ ရှင်ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက မော့ကြည့်ပြီး အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသော ကျိုးရှောင်လုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယန်စစ်မင်က ပြုံးပြီး "ဒီအတိုင်းပတ်ကြည့်နေတာပါ! အဲဒီအဘွားကြီးတွေနဲ့ အဘိုးတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး။ သူတို့က ရူးသွပ်တော့မလိုပဲ"

"တံခါးဝမှာတုန်းကတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေက အရမ်းစျေးကြီးတယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ချင်ပြီး ဘာမှမဝယ်ချင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့က တခြားဘယ်သူထက်မဆို ပိုမြန်မြန် လှုပ်ရှားနေကြတယ်"

"ပြီးတော့ ကြည့်လိုက်၊ ကျန့်ယောင်ကျူပတ်လည်က လူတွေအားလုံးက Z မြို့ က နာမည်ကြီး စားသောက်ကုန်ကုမ္ပဏီတချို့ရဲ့ ဘော့စ်ကြီးတွေပဲ။ မင်းရဲ့သီးနှံတွေကို သူတို့ဆီ အများအပြား ရောင်းချလိုက်ရင် မင်းဆီမှာ စတော့မရှိတော့ပဲနေမှာ။ ဒါက ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပဲ မဟုတ်လား?" သူက ရှောင်လင်းယွီကို လှည့်ပြီး "ဒါမှမဟုတ် မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မိတ်ဖက်အသစ်အနည်းငယ်နဲ့ပဲ ကန့်သတ်တော့မှာလား?"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ မိတ်ဖက်တွေကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ရမယ်"

ယန်စစ်မင်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ချက်ချင်း "ဒီကိစ္စတော့ ငါမင်းကို ကူညီနိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို Z မြို့ က စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းက သူဌေးတွေအားလုံးရဲ့ သတင်းအချက်အလက်မိတ္တူတစ်စောင် မင်းဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။ မင်း အေးအေးဆေးဆေးကြည့်လို့ရတာပေါ့"

ယန်စစ်မင်က သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မြှင့်ပြီး "နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို ပြန်ဆပ်ဖို့ပဲ သတိရ"

ရှောင်လင်းယွီက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒါပေါ့၊ ရှင့်ကို လက်ထပ်တာကလွဲရင် ရှင်ကျွန်မကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်စေချင်လဲသာပြော ကျွန်မလုပ်ပေးမှာပါ!"

"ဟားဟား။ ရှောင်လင်းယွီ၊ မင်းကတိကို မမေ့နဲ့နော်!" ယန်စစ်မင်က စိတ်ကောင်းဝင်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါမင်းကို လက်ထပ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့က မင်းစူပါမားကတ်ရဲ့ ဖွင့်ပွဲကြီးပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းလည်း အရမ်းအလုပ်များနေမှာပဲ။ ငါ မင်းရဲ့အဖိုးတန်အချိန်တွေကို နောက်ထပ်မယူတော့ဘူး!"

ယန်စစ်မင်က စူပါမားကတ်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် ပြုံးခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူက စိတ်ကောင်းဝင်နေသည်!

…

ယန်စစ်မင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက စူပါမားကတ်ထဲတွင် ဖောက်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် အမျိုးမျိုးသော စကားဝိုင်းများကို ကြားခဲ့ရသည်။

"ဒီစူပါမားကတ်က ပစ္စည်းတွေက တကယ်ကောင်းတယ်။ ကြည့်လိုက်၊ ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တကယ်လတ်ဆတ်တယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက အရမ်းစျေးကြီးတယ်"

"ဟုတ်။ ပထမထပ်က ပစ္စည်းတွေက ဒုတိယထပ်က ပစ္စည်းတွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက် စျေးကြီးပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမထပ်က ပစ္စည်းတွေကလည်း ဈေးထဲကထက် ပိုစျေးကြီးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ပထမထပ်က ပစ္စည်းတွေက ဈေးထဲကထက် အများကြီး ပိုကောင်းတဲ့ပုံပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးရှိတယ်။ စျေးနှုန်းတွေက ဈေးထဲက စျေးနှုန်းတွေနဲ့ အတူတူဖြစ်သွားပြီ။ ပထမထပ်က ပိုစျေးသက်သာတယ်။ ငါတို့ပထမထပ်ကိုပဲ လျှောက်ပတ်ကြည့်သင့်တယ်။!" အဘွားကြီးက လှည့်ပြီး ပထမထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒုတိယထပ်ကဟာတွေကို မမြည်းစမ်းတော့ဘူးလား? ဒီနေ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးရှိတယ်။ ငါတို့နည်းနည်းဝယ်ပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ကြစို့။ ဒါတွေက ဘာတွေများထူးခြားတာရှိနေလဲ လေ့လာကြရမယ်လေ" သူမဘေးက အဘွားကြီးတစ်ယောက်က ချက်ချင်း သူမကို တားလိုက်သည်။

အဘွားကြီးက ဒုတိယထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ကြည့်ပြီး ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် "ကောင်းပြီ၊ ငါဒီနေ့ နည်းနည်းဝယ်မယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုဈေးသက်သာတာတွေရွေးဖို့ ပထမထပ်ကိုတော့ သွားရဦးမှာပဲ။"

"ဟေး၊ ဒီမှာ မြည်းစမ်းကြည့်စရာ ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ် ရှိတယ်" အဘွားကြီးက ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် ထားရှိသော လှီးဖြတ်ထားသော ဂေါ်ဖီထုပ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက အစိမ်းတွေပဲ။ အရသာရှိပါ့လား?" သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများကိုမြင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုကဏ္ဍ၏ ဝန်ထမ်းက ချက်ချင်း ပြုံးပြီး ရှင်းပြသည်၊ "ဒီမှာရှိတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း စိုက်ပျိုးထားတာပါ။ သူတို့က အစိမ်းစားရင်တောင် အရသာရှိတယ်"

"ဥပမာအားဖြင့် ဒီဂေါ်ဖီထုပ်။ အစိမ်းစားတဲ့အခါ နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အဒေါ်တို့၊ ဘာလို့မမြည်းစမ်းကြည့်ကြတာလဲ? ဒါက အလကားပဲ။ အခွင့်အရေးကို မဖြုန်းတီးကြပါနဲ့!"

ဤဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များသည် အလကားပစ္စည်းများကို နှစ်သက်ကြသည်။ သူတို့ထဲက အချို့သည် ဝန်ထမ်းပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြသည်။ "ဒီဂေါ်ဖီထုပ်တွေက အစိမ်းစားရင် တကယ်အရသာရှိမှာလား?"

စူပါမားကတ်ဝန်ထမ်းက ပြုံးပြီး "အဒေါ်တို့နဲ့ ဦးလေးတို့၊ ရှင်တို့ကိုယ်တိုင် မြည်းကြည့်လိုက်ကြပါ။ အရသာမရှိရင် ကျွန်မကိုတိုင်လို့ရတယ်။ အဒေါ်တို့မစားနိုင်လောက်တာတွေကို မကျွေးပါဘူး!"

"မင်းပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ကောင်းပြီ၊ ငါတို့မြည်းကြည့်မယ်" ထို့နောက် အဒေါ်များနှင့် ဦးလေးများထဲက အချို့သည် သွားကြားထိုးတံများဖြင့် ဂေါ်ဖီထုပ်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ထိုးလိုက်ကြသည်။

အဒေါ်နှစ်ယောက်နှင့် ဦးလေးနှစ်ယောက်က သွားကြားထိုးတံများကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်ဟု တွေ့ရှိသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ လက်ချောင်းများကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

"ဝိုး၊ အရမ်းချိုတယ်၊ အရမ်းအရသာရှိတယ်!" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရသာကို လှည့်စားမရပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ဒီဂေါ်ဖီထုပ်က ဒီလောက်အရသာရှိရတာလဲ?"

"အစိမ်းစားတဲ့ ဂေါ်ဖီထုပ်ကလည်း အရသာရှိတယ်"

ဝန်ထမ်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ဒါက ဒီမှာရှိတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အားလုံးက သန့်စင်ပြီး ညစ်ညမ်းမှုကင်းစင်တဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာနဲ့ စိုက်ပျိုးထားလို့ပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ဂေါ်ဖီထုပ်တွေက အရသာရှိရုံတင်မက တခြားထုတ်ကုန်အားလုံးကလည်း အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရသာရှိတယ်။ ဒါပေါ့၊ တခြားကဏ္ဍတွေမှာလည်း အရသာစမ်းသပ်မှုတွေ ရှိတယ်။ ဦးလေးတို့အဒေါ်တို့သွားပြီး မြည်းစမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိန်းဥနဲ့ အာလူးလို အစိမ်းမစားနိုင်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေတော့ မပါဘူးပေါ့။"

"မိန်းကလေး၊ မင်းက ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို တကယ်ရောင်းတတ်တာပဲ!" အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

"အခမဲ့ အရသာစမ်းသပ်မှုမှ ကြိုဆိုပါတယ်!"

အဒေါ်အချို့က ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ဝယ်ယူပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်အခမဲ့ အရသာစမ်းသပ်သည့်နေရာသို့ ရွှေ့သွားကြသည်။

သူမဝန်ထမ်းများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်လင်းယွီက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 'အင်း၊ သူတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ကျန့်ယောင်ကျူက သူတို့ကို ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပေးခဲ့သားပဲ'

ရှောင်လင်းယွီက ပထမထပ်သို့ ဆင်းပြီး ကြည့်ရှုရန် ကြံစည်နေစဉ်တွင် သူမသည် အမေရှောင်က ရှောင်ထုန်ကို ချီပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမေရှောင်က ရှောင်လင်းယွီကို တွေ့သွားပြီး လျှောက်လာခဲ့သည်။ "ကောင်မလေး၊ ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ့်သားကိုယ် နို့တိုက်ဖို့မေ့သွားရတာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ရှောင်ထုန်ကို လက်လွှဲယူပြီး ရုံးခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

***