နာမည်ကြီး

ပထမဆုံးနေ့တွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစတင်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက်၊ ထောာင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်သည် ဝက်ဝက်ကွဲကျော်ကြားသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့၊ ဒါက သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာခေတ်ပဲလေ။

လူများစွာက ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးနောက် လူမှုကွန်ရက်ဖိုရမ်များပေါ်တွင် တင်ရတာကို နှစ်သက်ကြသည်။

လူများစွာက ထောာင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်က လူငယ်တွေကြားမှာ နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။

ခေတ်သစ်တွင်၊ လူငယ်တွေတောင် ဈေးဝယ်ထွက်ကြတယ်။ သူတို့က ထောာင်ယွမ်ရွာ၏ Green Fresh သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်ရဲ့ လက်ကမ်းကြော်ငြာတွေကို မြင်ပြီး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားကြတယ်။

ဒါကြောင့်၊ စူပါမားကတ်ဖွင့်ပွဲနေ့မှာ၊ သူတို့က ကြည့်ဖို့သွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ဝယ်မလား၊ မဝယ်ဘူးလားဆိုတာကတော့ အခြေအနေပေါ်မူတည်လိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့၊ ကြော်ငြာပိုစတာတွေကနေ၊ ဒီမှာရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေက တော်တော်စျေးကြီးတယ်ဆိုတာကို သိခဲ့ကြတယ်လေ။

ဒါပေမဲ့၊ သူတို့က စူပါမားကတ်မှာ ရနိုင်တဲ့အမျိုးအစားတွေကို မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ ပိုစတာတွေပေါ်မှာ ပြသထားတဲ့ပစ္စည်းတွေက အစျေးအသက်သာဆုံးဖြစ်နေပြီးသားဆိုတာကိုလည်း သူတို့မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ အဲဒီမှာ ပိုစျေးကြီးတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေတောင် ရှိသေးတယ်!

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဖုန်းကို ကောက်ယူပြီး ပစ္စည်းတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့စျေးနှုန်းတွေရဲ့ ဓာတ်ပုံအနည်းငယ်ကို ရိုက်လိုက်သည်။ သူက ထိုပုံကို ဖိုရမ်ပေါ်မှာ တင်ပြီး ထေ့ငေါ့ရေးလိုက်သည်၊ "ဟမ့်၊ ဒါတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်စျေးကြီးနိုင်ရတာလဲ? ငါတို့က ဂေါ်ဖီထုပ်တောင် မတတ်နိုင်တော့ပုံပဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မှတ်ချက်ပေးသည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒီဂေါ်ဖီထုပ်က ဘာအမျိုးအစားလဲ? ဒါက ရွှေနဲ့ငွေနဲ့ လုပ်ထားတာလား? တစ်ပေါင် ငါးယွမ်? ပြီးတော့ ဒါက စျေးတစ်ဝက်တောင် ဖြစ်နေပြီ!"

"ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးက တစ်ပေါင် ၃ ယွမ်၊ ပြီးတော့ ဒါက စျေးတစ်ဝက်ပဲ။ ဒါက အာကာသထဲမှာ စိုက်ထားတာလား?"

"ကျွန်တော်ဈေးကို မကြာခဏမသွားပေမယ့်၊ အများစုက ပေါင်နဲ့ ရောင်းတာကိုတော့သိတယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ယူနစ်နဲ့ ရောင်းတာမျိုး ကျွန်တော်တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး!"

"အိုးဘုရားသခင်၊ မင်းတို့ တို့ဟူးကို မြင်လိုက်လား? ဒါက အတုံးနဲ့လည်း ရောင်းတယ်။ တစ်တုံးက ဘယ်လောက်လဲ? ငါမှားမမြင်လိုက်ပါဘူးနော်။ တို့ဟူးတစ်တုံးက… ငါးယွမ်! ဒါက ရွှေထည့်ထားတာလား?"

"ရူးချင်စရာပဲ!"

"ပြီးတော့…"

"OP၊ ဒီစူပါမားကတ်က ဘယ်မှာလဲ? ငါမနက်ဖြန် သွားကြည့်မယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း သွားကြည့်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ဒီလောက်ဈေးကြီးတဲ့အသီးအရွက်ထုတ်ကုန်မျိုးကို ကိုယ်တိုင်မြင်ချင်တယ်။ လကမ္ဘာပေါ်များ တတ်စိုက်ထားလို့လား။"

"ငါလည်း လာမယ်!"

"+1"

…

ထောာင်ယွမ်ရွာ၏ Green Freshသစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်က နာမည်ကြီးလာသည်၊ အထူးသဖြင့် Z မြို့ က လူငယ်တွေကြားမှာပင်။

ဒါက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ စျေးနှုန်းနဲ့ အရသာကြောင့်ပဲ!

အဲဒီနေ့လည်က ပို့စ်တင်တဲ့သူက လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက စူပါမားကတ်ထဲမှာ လျှောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူမရဲ့ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးတွေ ကြိုက်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ကို ဝယ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့၊ သူမက ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက သူမကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ အရသာက တကယ်ကို ထူးကဲတယ်။

သူမချက်ပြုတ်နေတုန်း၊ သူမဓာတ်ပုံတစ်ပုံရိုက်ပြီး တင်လိုက်ပြန်သည်။ သူမက "ကျွန်မချက်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အနံ့က အံ့ဩစရာပဲ။ ကျွန်မသွားရည်တွေတောင် ကျနေပြီ"

သူမချက်ပြုတ်ပြီးနောက်၊ တူကိုယူပြီး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက်၊ သူမချက်ချင်း ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရိုက်ပြီး တင်လိုက်သည်။ "စျေးနှုန်းက ဘာလို့ဒီလောက်မြင့်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မနောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ!"

အဲဒီနောက်၊ မှတ်ချက်တွေ တက်လာခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ?"

"အရသာကောင်းလို့လား?"

"ဒါက ကောင်းရုံတင်မကဘူး။ ဒါက အံ့ဩစရာပဲ! ကျွန်မဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို တစ်ခါမှ မစားဖူးဘူး!"

"တကယ်လား? ကျွန်မက ကိုယ်အလေးချိန်လျှော့ချဖို့ လုပ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အရသာက ကြာကြာမစားနိုင်ဘူး"

"OP၊ အရသာက ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ?"

"အခု၊ ကျွန်မဒီစူပါမားကတ်ကို မနက်ဖြန်ထပ်သွားဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတယ်"

"ငါရောပဲ!"

"+1!"

အန်းရှင်းယီ တစ်ယောက်တည်း စူပါမားကတ်ကို သွားခဲ့တာမဟုတ်သလို။ ဟင်းသီးဟင်းဟင်းရွက်တွေကို ဝယ်ခဲ့တာလည်း သူမတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

လူကြီးများစွာကလည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်ချက်ပြုတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ဝယ်ယူမှုတွေက အဓိကအားဖြင့် ပထမထပ်ကနေ ဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့် အရသာက ဒုတိယထပ်က အရသာထက် ပိုပျော့သည်။ အဲဒီလိုဖြစ်ရင်တောင်၊ သူတို့က အရသာကြောင့် ထိတ်လန့်သွားမိကြတုန်းပင်။

"အဘွား၊ အဘွားဘာချက်နေလို့ ဒီလောက်မွှေးနေတာလဲ?"

"ချစ်စရာမြေးလေး၊ အဘွားက ဟင်းနုနွယ်ချက်နေတယ်။ စားမလား?" အဘွားက ပြုံးလိုက်သည်။

သူမရဲ့မြေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အဘွား၊ အဘွားက ဟင်းနုနွယ်ချက်နေတာ?! ဟင်းနုနွယ်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်မွှေးလာတာလဲ?"

အဘွားက ဒယ်အိုးထဲက ဟင်းနုနွယ်ကို မွှေလိုက်ကာ "လာပြီးကြည့်။ ဒါက ဟင်းနုနွယ်မဟုတ်ဘူးလား?"

မြေးဖြစ်သူက သူ့အဘွားက ဟင်းနုနွယ်ကို ပန်းကန်ပြားထဲ ထည့်တာကို မြင်တဲ့အခါ၊ သူ့မျက်နှာလေးက ရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ အဘွား၊ သား ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားရတာ မကြိုက်ဘူး"

အဘွားက ပန်းကန်ပြားကို ချ၊ တူကို ကောက်ယူ၊ ဟင်းနုနွယ်ရွက်တစ်ရွက်ကိုညှပ်ကာ "အဖိုးတန်မြေးလေး၊ ဒီဟင်းနုနွယ်က တကယ်မွှေးတာ။ မင်းခုနက အမွှေးနံ့မရလိုက်ဘးလား? ဒါက အရသာလည်း ရှိမှာပဲ။ လာမြည်းကြည့်!"

သူမရဲ့မြေးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားရတာ မကြိုက်ဘူး။ ဒါက မိသားစုအတွက် အမြဲတမ်းပြဿနာတစ်ခုပဲ။

ကလေးတွေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားဝင်ဖို့၊ သူတို့က တကယ်ကို အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းတွေကို ကြိုးစားခဲ့ကြသည်၊ ဥပမာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဖျော်ရည် ညှစ်တာ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အဆာနဲ့ ဖက်ထုပ်လုပ်တာ စတာတွေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကလေးက ဟင်းသီးဟင်းရွက်နည်းနည်းပါတာနဲ့ ဘာမဆို ထွေးထုတ်လိမ့်မယ်။ သူတို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ထက် ပဲငံပြာရည်နဲ့ ထမင်းဖြူစားလိုက်ရတာကိုသာ ပိုကြိုက်ကြသည်။

"အဘွား၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက လုံးဝအရသာမရှိဘူး!"

"မြည်းကြည့်ပါ၊ နည်းနည်းလေးပဲလေ" အဘွားက ချော့မော့ကာကျွေးလေသည်။ "ဒါအရသာမရှိရင် ဆက်မစားဘူးလေ၊ ဟုတ်ပြီလား?"

ကလေးက ပန်းကန်ပြားကနေ ထွက်လာတဲ့ မွှေးရနံ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူက သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက်၊ ကလေးရဲ့ မျက်လုံးကြီးတွေက တောက်ပသွားပြီး သူ့မျက်နှာလေးပေါ်က အမူအရာက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်။ အဲဒီနောက်၊ သူက တူပေါ်က ဟင်းနုနွယ်အရည်ကိုပါ သူ့ပါးစပ်ထဲ စုပ်ယူလိုက်သည်။

သူ့အဘွားရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပြီး သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ငါ့ရဲ့အဖိုးတန်လေး၊ ဟင်းနုနွယ်က အရသာရှိရဲ့လား?"

ကလေးက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ အဘွား!"

အဘွားက ချက်ချင်းပြုံးပြီး "ဒါဆို၊ မင်း ထမင်းလေးနဲ့ တွဲစားချင်လား?"

"ဟုတ်!"

သူမကို အံ့ဩစေသည်မှာ သူမရဲ့မြေးက တကယ်ကို သဘောတူခဲ့၍ပင်။

ကလေးရဲ့ မိဘတွေက အလုပ်က ပြန်လာတဲ့အခါ၊ သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ဘာဟင်းသီးဟင်းရွက်မှ မထိတဲ့ သူတို့သားက ထမင်းစားပွဲမှာ သူ့ထမင်းပန်းကန်နဲ့ လိမ်လိမ်မာမာထိုင်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကလေးရဲ့ အမေက ဒါကို မြင်တဲ့အခါ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

သူမက ချက်ချင်း သူ့သားနဲ့ တစ်ဝက်စားပြီးသား ဟင်းနုနွယ်ပန်းကန်ရဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ရိုက်လိုက်ပြီး အွန်လိုင်းမှာ တင်လိုက်သည် "ကျေးဇူးတင်ပါပဲ၊ ထောာင်ယွမ်ရွာ Green Freshသစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်ရေ။ ကျွန်မသားက နောက်ဆုံးတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားဖို့ ဆန္ဒရှိလာပြီ!"

အဲဒီနောက်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က "ဘာလို့ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်ကို ကျေးဇူးတင်ရတာလဲ?"

ကလေးရဲ့ အမေက ပြန်ဖြေသည်၊ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို အဲဒီဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်က ဝယ်ခဲ့တာ။ ကျွန်မယောက္ခမက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ချက်ပြုတ်ပြီးတဲ့နောက်၊ ကျွန်မသားက တကယ်ကို ဟင်းနုနွယ်စားဖို့ တောင်းလာခဲ့တယ်!"

ဒါက Z မြို့ တစ်ဝိုက်လုံးမှာ ဖြစ်ပျက်နေခဲ့သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်မကြိုက်တဲ့ ကလေးအများကြီးက သူတို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်မှာတော့ သူတို့က သူတို့အကြိုက်ဆုံးအသားကိုတောင် စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

…

တစ်ရက်တာစီးပွားရေးလုပ်ပြီးနောက်၊ စူပါမားကတ်က ည ၉ နာရီ ၃၀ မိနစ်မှာ ပိတ်ခဲ့သည်။ အမေရှောင်နဲ့ ရှောင်မိသားစုက နေ့လည်ပိုင်းလောက်မှာ ပြန်သွားကြလေသည်။

ရှောင်လင်းယွီကတော့ ညနေပိုင်းမှာ ကျန့်ယောင်ကျူနဲ့ အစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်ခဲ့သည်။

"လင်းယွီ၊ ဒါက ပထမထပ်နဲ့ ဒုတိယထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ ရောင်းအားအစီရင်ခံစာပဲ!" ကျန့်ယောင်ကျူက အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ထုတ်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ပြလိုက်သည်။

"ပထမထပ်မှာ ပေါင် ၁၁,၀၀၀ ရောင်းချခဲ့ရတယ်။ နွမ်းသွားတဲ့နည်းနည်းပါးပါးကလွဲရင်၊ အားလုံးနီးပါး ရောင်းကုန်သွားတယ်။ ကြက်ဥနဲ့ ဘဲဥတွေလည်း ရောင်းကုန်သွားတယ်။ ပထမထပ်က ပစ္စည်းတွေက အားလုံးနီးပါး ရောင်းကုန်သွားတယ်။

ဒုတိယထပ်က ပစ္စည်းတွေအတွက်တော့၊ ငါတို့ရဲ့အဓိကဖောက်သည်တွေက ဟိုတယ်နဲ့ စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေပဲ။ သာမန်ဖောက်သည်တွေက အဲဒီလောက်မဝယ်ခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့်၊ ဒုတိယထပ်မှာ ကုန်ခြောက်တွေ အများစုကျန်ခဲ့တယ်" ကျန့်ယောင်ကျူက သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ပြုံးကာ "ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာ။ ငါတို့ ဒီလောက်အများကြီး မရောင်းနိုင်လောက်မှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာလေ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့စိုးရိမ်မှုက အဓိပ္ပါယ်မရှိတာပဲ။ ဒုတိယထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက နေ့လည်မှာ ရောင်းကုန်သွားတယ်။ ပထမထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက နေ့လည် ၂ နာရီလောက်မှာ အားလုံးနီးပါး ရောင်းကုန်သွားတယ်"

ရှောင်လင်းယွီက အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ "မင်းဘာလို့ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီလောက်ယုံကြည်မှုနည်းရတာလဲ?"

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းခါပြီး "ငါမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲတမ်းယုံကြည်မှုရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မျက်စိစုံမှိတ်ယုံကြည်မှုရဲ့ အန္တရာယ်ကိုလည်းသိတယ်လေ။

နောက်ဆုံးတော့၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ပထမဆုံးဖွင့်ပွဲနေ့ပဲ၊ ငါတို့စူပါမားကတ်က ဘာချမ်းသာတဲ့လူတွေရဲ့ နေအိမ်နဲ့မှ မနီးစပ်ဘူး။ ဒီလောက်စျေးကြီးတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ဘယ်လောက်များတဲ့လူတွေက ဝယ်ချင်ကြမှာလဲ?

ဘယ်သူက ဒီချွေတာတဲ့ ဦးလေးတွေနဲ့ အဒေါ်တွေက ဒီပိုက်ဆံကို သုံးချင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မှာလဲ?"

ရှောင်လင်းယွီက "မင်းငါတို့ရဲ့လျှော့စျေးကို မေ့သွားပြီလား? ငါတို့က ဖွင့်ပွဲရဲ့ ပထမသုံးရက်မှာ ပရိုမိုးရှင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ စျေးနှုန်းတွေက ဈေးထဲက စျေးနှုန်းတွေနဲ့ တူညီတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လူတွေက ဘာလို့ဈေးကိုပဲသွားပြီး ဒီလိုနေရာကိုမလာဘဲနေမှာလဲ?"

"…"

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးလိုက်သည်၊ "မင်းလုံးဝမှန်တယ်!"

***