တိုးတက်မှု

ရှောင်လင်းယွီက ယနေ့အတွက် အရောင်းအစီရင်ခံစာကို ကြည့်ပြီး တွက်ချက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမခေါင်းညိတ်ပြီး "ကုန်ခြောက်ပစ္စည်းတချို့ကလွဲရင် တခြားပစ္စည်းအားလုံး ရောင်းကုန်သွားပြီ။ ပထမနေ့ ဖွင့်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်က မဆိုးဘူး!"

ကျန့်ယောင်ကျူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တွန့်သွားပြီးနောက် သူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါက မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ပထမသုံးရက်အတွက် ပရိုမိုးရှင်းတွေ ရှိတယ်။ ဒီသုံးရက်ပြီးရင် စီးပွားရေးက အတူတူပဲ ဖြစ်နေမလား မသိဘူး"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "မင်းက ဒီစူပါမားကတ်ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာပဲ။ မင်းယုံကြည်မှုမရှိဘူးလား?"

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းခါပြီး ပြုံးကာ "အစ်မ၊ ငါလည်း ယုံကြည်မှုရှိချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အဆင့်မြင့်လမ်းကြောင်းကို သွားနေတာ၊ ငါတို့ရဲ့အဓိကဈေးကွက်က ချမ်းသာတဲ့လူတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့စူပါမားကတ်က သာမန်လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုမှာ ရှိနေတာလေ"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကောင်းပြီ၊ ဟန်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ငါမင်းကို အခုကောင်းကောင်းသိနေပြီ။ ငါမင်းရဲ့ယုံကြည်မှုကို မြင်နိုင်တယ်"

ကျန့်ယောင်ကျူက သူ့ပခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အစီရင်ခံစာကို ပိတ်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ "ငါ ပြန်ရတော့မယ်။ စူပါမားကတ်ကို မင်းလက်ထဲအပ်ခဲ့လိုက်ပြီ။ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို တတ်နိုင်သလောက် လေ့ကျင့်ပေးပါ။ စကားမစပ်၊ ရှင်းရှင်းက အလုပ်ကို ဘယ်တော့လာလုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့လဲ?"

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးပြီး "သူက သူ့ရဲ့လက်မှတ်ရပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ အလုပ်ကို လာလုပ်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ရှင်းရှင်းက အခုဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မင်းလည်းသိပါတယ်။ သူ သင်ယူဖို့ လိုအပ်တဲ့အရာကို အမြန်ဆုံး မပြီးမြောက်ရင် သေချာပေါက် အိပ်ပျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "သူဘာဖြစ်လို့ဒီလိုဖြစ်သွားလဲ ငါလည်းမသိတော့ဘူး။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ငါ့နောက်လိုက်ပြီး စားကျက်တာနဲ့ပတ်သတ်လို့ အမြဲမကျေမနပ်တွေပြောနေတာ။ စာသင်ချိန်စလိုက်တာနဲ့ သူက အိပ်ပျော်သွားရော။ ဘယ်လောက်တောင်အိပ်လဲဆို ဆရာတွေတောင် သူ့ကိုနှိုးလို့မရဘူး။"

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးပြီး "လူတွေက ကြီးပြင်းလာကြမှာပဲ။ အတိတ်က သူက အဓိပ္ပာယ်မရှိလို့ စာကျက်ရတာကို မကြိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုသူက သူ့ရဲ့အရေးပါမှုကို နားလည်သွားပြီ"

ရှောင်လင်းယွီက အချိန်ကို ကြည့်ပြီး "မင်းမှန်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါအခု သွားရတော့မယ်"

ကျန့်ယောင်ကျူက အချိန်ကို ကြည့်ပြီး "လင်းယွီ၊ အခုအရမ်းနောက်ကျနေပြီ။ ငါတို့တစ်ညလောက် ဟိုတယ်မှာ နေပြီး မနက်ဖြန် ပြန်သွားရင်ကော? ဒီလောက်နောက်ကျပြီးမှ ပြန်သွားတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

ကျန့်ယောင်ကျူက ခဏရပ်ပြီး "လင်းယွီ၊ မင်းဘာလို့Z မြို့မှာ အိမ်တစ်လုံး မဝယ်တာလဲ? ဒါက ပိုပြီးအဆင်ပြေလိမ့်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ငါလည်းအဲဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတာ"

ကျန့်ယောင်ကျူက အကြံပေးသည်၊ "မင်းတစ်ညတော့ နေသင့်တယ်။ အရမ်းနောက်ကျနေပြီ။ ကလေးက ဖြည့်စွက်စာသောက်နိုင်တယ်။ မင်းသူ့အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီ!"

တကယ်တော့ လေးလသားအရွယ် ရှောင်ထုန်က နို့တိုက်တာကို အခြေခံအားဖြင့် မသောက်တော့ဘူး။ သို့သော် အမေရှောင်က ရှောင်ထုန် အာဟာရချို့တဲ့မှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် သူမက ရှောင်လင်းယွီကို တစ်နေ့အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ် နို့တိုက်ဖို့ အတင်းပြောခဲ့လေသည်။

အဲဒီနောက် ရှောင်လင်းယွီက အံဆွဲထဲကနေ ဖိုင်တွဲတစ်တွဲကို ထုတ်ပြီး ကျန့်ယောင်ကျူကို ပေးလိုက်သည်၊ "ဒီအချက်အလက်က Z မြို့ က အစားအသောက်လုပ်ငန်းတွေအကြောင်းပဲ။ ကျွန်မအများစုကို စစ်ထုတ်ပြီးပြီ၊ နည်းနည်းကျန်သေးတယ်။ မင်းကို လာရှာတဲ့လူရှိရင် ဒါကို ကိုးကားလို့ရတယ်"

ကျန့်ယောင်ကျူက ယူပြီး လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါမှတ်ထားလိုက်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်ပြောသည်၊ "အနာဂတ်မှာ ဒီလုပ်ငန်းတွေက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို တစ်ရက်ကြိုတင် မှာရမယ်။ ပြီးတော့ စပေါ်ငွေတစ်ဝက်ကို အရင်တောင်းဆိုမှာ။ သူတို့က နေ့တိုင်း၊ သုံးရက်တိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ပတ်တိုင်း ပေးချေဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ မင်းသူတို့နဲ့ အသေးစိတ်ကို ဆွေးနွေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက ငါတို့ဘာကြွေးမြီမှ လက်မခံဘူးဆိုတာပဲ"

ကျန့်ယောင်ကျူက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါသူတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြမှာပါ!"

သူက ရုတ်တရက် ရှောင်လင်းယွီ ပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ပိုက်ဆံကိုတော်တော်ကြည့်လာတာပဲ။

ကျန့်ယောင်ကျူက ရှောင်လင်းယွီအတွက် ဟိုတယ်ရှာဖို့ အဖော်ပြုပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့လူပျိုတိုက်ခန်းကို ပြန်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ခန်းက ငှားထားတာပင်။

တခြားဝန်ထမ်းတွေအတွက်တော့ ရှောင်လင်းယွီက ကျန့်ယောင်ကျူကို အိပ်ဆောင်အဖြစ် သုံးဖို့ အရည်အသွေးမြင့် တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ရှာခိုင်းခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေအတွက် လူမှုဖူလုံရေးက တော်တော်ကောင်းလေသည်။

ဝန်ထမ်းတွေကို အစားအသောက်နဲ့ နေရာထိုင်ခင်းအတွက် တစ်လကို ယွမ် ၂,၂၀၀ ကျော် ပေးချေခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့ အမျိုးသမီးကိုတောင် တစ်လကို ၂,၀၀၀ ယွမ် ပေးချေခဲ့လေသည်။ တခြားနေရာတွေမှာဆိုရင်တော့ သန့်ရှင်းရေးတွေအတွက် တစ်လကို ယွမ် ၁၃၄၀သာ ပေးကြည်။

ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်မှာ အဒေါ်တွေနဲ့ အဘိုးတွေအပြင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့ အလုပ်အတွက် လျှောက်ထားတဲ့ လူငယ်တွေလည်း ရှိခဲ့သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူ၊ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ရဲ့ အကြီးအကဲက အလုပ်အတွက် ရိုးသားတဲ့ အဒေါ်လေးယောက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းတွေက အစားအသောက်နဲ့ နေရာထိုင်ခင်း မလိုအပ်ရင် သူတို့က လစဉ် ၂၀၀ ယွမ် ထပ်ဆောင်း ထောက်ပံ့ကြေး ရရှိမှာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဝန်ထမ်းတွေအများကြီးက အနီးအနားမှာ နေထိုင်ကြသည်။ လျှောက်ထားသူတွေက အလုပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်မှာ ဆိုတာကို သတိပြုမိတဲ့အခါ သူတို့က သံသယဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က စီးပွားရေးကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ကုမ္ပဏီဒေဝါလီခံသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? သူတို့အဲဒီအချိန်မှာ လစာရဦးမှာလား? ဒါ့အပြင် ဝန်ထမ်းလူမှုဖူလုံရေးက တကယ်သာဆို အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်! ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ!

ဒါကြောင့် နေခဲ့တဲ့သူ နည်းနည်းပဲ ရှိခဲ့သည်။ အခု သူတို့က သူတို့နေခဲ့မိတာကို ကျေးဇူးတင်နေကြလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အိပ်ဆောင်ကို ပြန်ရောက်တဲ့ ဒီဝန်ထမ်းတွေက သူတို့ဘာသာသူတို့ အတင်းအဖျင်းပြောစပြုလာကြတယ်…

"အမလေး! ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်မှာ စီးပွားရေးက ဒီလောက်ကောင်းနိုင်တယ်ဆိုတာကို တကယ်ကို မသိခဲ့ဘူး!" အမျိုးသားဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့်ပြောလေသည် "ဒီမတိုင်ခင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက စျေးနှုန်းမြင့်မားလို့ မရောင်းရမှာကို ကျွန်တော်စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ဒုတိယထပ်က စျေးကြီးတဲ့ စတော့တွေက မနက်တစ်ပိုင်းတည်းမှာ ရောင်းကုန်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး!"

"ကျွန်မလည်း ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ" တခြားအမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ပြောသည်။ "ဘော့စ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရောင်းဖို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စူပါမားကတ်တစ်ခု တည်ဆောက်တာက ပြဿနာရှိသလားလို့တောင် ကျွန်မတွေးနေခဲ့တာ"

"စူပါမားကတ်ကနေ မီတာ ၂၀၀ တောင်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးကြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ လူတွေက ဘာလို့ဈေးကို သွားပြီး စျေးသက်သာတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ဝယ်မယ့်အစား ဒီစျေးကြီးတဲ့ စူပါမားကတ်ကို လာကြမှာလဲပေါ့?"

"လူတွေက မတုံးကြဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှားတယ်ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့ပြီ။ ငါတို့က ဝန်ထမ်းတွေ၊ ဘော့စ်က ဘော့စ်ဆိုတာ မဆန်းဘူး"

"ပစ္စည်းတွေအများကြီး ရောင်းကုန်သွားပြီ။ ပရိုမိုးရှင်းတစ်ခု ရှိရင်တောင် တော်တော်စျေးကြီးနေတုန်းပဲ။ ဘော့စ်က ပိုက်ဆံ အများကြီး ရထားမှာပဲ!"

"သေချာတာပေါ့။ ပထမထပ်က ဂေါ်ဖီထုပ်လို အစျေးအသက်သာဆုံး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေတောင်၊ ၊ တစ်ပေါင် တစ်ယွမ်ကျတယ်။ ပထမထပ်မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဘယ်လောက်ရှိလဲ? ကျွန်တော်ခန့်မှန်းတာက အနည်းဆုံး ပေါင် ၁၀,၀၀၀ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဝင်ငွေက ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ဒါမှမဟုတ် ပိုများလိမ့်မယ်။ အခုဒုတိယထပ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ သူတို့က အရမ်းစျေးကြီးပေမဲ့ အရမ်းမြန်မြန်ရောင်းတယ်လေ"

"အိုးဘုရားသခင်၊ ဒါသာမှန်ရင်။ ဒါဆို ဘော့စ်က တစ်နေ့ကို ၂၀,၀၀၀ ကနေ ၃၀,၀၀၀ လောက် ဝင်ငွေရလိမ့်မယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့နှစ်စဉ်ဝင်ငွေထက် ပိုမြင့်တယ်"

"ပြီးတော့ ဒါက ပရိုမိုးရှင်းတွေအတွင်းမှာပဲ။ စျေးနှုန်းတွေ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ဝင်ငွေက နှစ်ဆတိုးလိမ့်မယ်"

"ဘော့စ်က တစ်နေ့ကို ၃၀,၀၀၀ ထက် ပိုဝင်ငွေရရင် ဒါက တစ်လကို တစ်သန်းကျော် ဖြစ်လိမ့်မယ်! တစ်နှစ်မှာ ဒါက ၁၀ သန်းကျော် ဖြစ်လိမ့်မယ်!" ဝန်ထမ်းတွေက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"အိပ်မက်မက်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက လျှော့စျေးကြောင့် ရောင်းကုန်သွားတာပဲ။ သုံးရက်အကြာမှာ စီးပွားရေးက လျော့ကျလာလိမ့်မယ်"

"ကျွတ်၊ မင်းက တကယ်စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာပဲ!" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း မကျေမနပ်နဲ့ ပြန်ပြောသည်၊ "ဒုတိယထပ်က စျေးကြီးတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရောင်းကုန်သွားတာကို မင်းမမြင်ဘူးလား? တကယ်တော့ သူတို့က အရင်ဆုံးထွက်သွားတာ!"

ထိုလူက ပြန်ဖြေတယ်၊ "ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ဟိုတယ်တွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေရဲ့ ပိုင်ရှင်တွေကပဲ ဝယ်ခဲ့တာ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကလည်း ရောင်းကုန်သွားတာပဲမဟုတ်ဘူးလား?"

…

ကျန်းလီနဲ့ ကျိုးရှောင်လုက အခန်းထဲမှာ မျက်နှာသစ်နေကြသည်။ သူတို့အပြင်ဘက်က ရန်ဖြစ်သံကို ကြားတဲ့အခါ အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘာလို့အပြင်ဘက်က ဒီလောက်ဆူညံနေရတာလဲ? သူတို့မပင်ပန်းဘူးလား?" ကျန်းလီက နားမလည်စွာ "ငါဆို ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်ပြီး သေလောက်အောင် ပင်ပန်းနေပြီ"

ကျိုးရှောင်လုက ခဏစဉ်းစားပြီး "ငါထွက်ပြီး ကြည့်လိုက်ဦးမယ်!"

"ငါလည်းသွားမယ်!"

ကျိုးရှောင်လုက အပြင်ဘက်ကို လျှောက်သွားပြီး သူတို့ရန်ဖြစ်နေတာကို ကြားတဲ့အခါ သူမက အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့က စူပါမားကတ်ရဲ့ စီးပွားရေးအကြောင်း ရန်ဖြစ်နေကြတာ။ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ဖက်က စူပါမားကတ်ရဲ့ အနာဂတ်အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်၊ တခြားတစ်ဖက်ကတော့ မရှိဘူး။

ကျိုးရှောင်လုက "ရှောင်လန်၊ ရှောင်မင်၊ နင်တို့မပင်ပန်းဘူးလား? ဒီအကြောင်းကို ရန်ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား? စီးပွားရေးကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ငါတို့ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ သိရလိမ့်မယ်"

ကျန်းလီက ကျိုးရှောင်လုဘေးမှာ ထောက်ခံသည်၊ "အမှန်ပဲ။ တိုက်ခန်းတစ်ခုလုံးက နင်တို့ရန်ဖြစ်နေတဲ့အသံတွေကြီးပဲ။ နောက်ကျနေပြီး တခြားလူတွေလည်း အနားယူဖို့လိုသေးတယ်။"

ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်မင်က မျက်နှာနီရဲသွားကြသည်။

လီရှောင်မေက ခေါင်းလျှော်ပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက မျက်နှာနီရဲနေတဲ့ ဝန်ထမ်းနှစ်ယောက်နဲ့ အဲဒီမှာ ရပ်နေတဲ့ ကျိုးရှောင်လုကို မြင်တဲ့အခါ သူမက မျက်လုံးလည်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ရှောင်လု၊ ငါတို့အခုအလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ မင်းက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လူတွေကို ဟောပြောနေတုန်းပဲ။ ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်မင်ကို ကြည့်လိုက်။ သူတို့ရှက်နေကြပြီ"

ဒါပေမဲ့…

သူမလှည့်လာတဲ့အခါ လီရှောင်မေက လူတိုင်းက သူမကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေတာကို သိရှိသွားသည်။

လီရှောင်မေ၊ “…” ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

***