စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်း

နှစ်ရက်မပြည့်ခင်မှာပဲ ရှန်းရွှေရွာက ရွာသူကြီးလီ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ့နဲ့အတူ ရွာအရာရှိတွေနဲ့ ရွာကိုယ်စားလှယ်တချို့လည်း ပါလာသည်။ သူတို့အားလုံးဟာ ရွာမှာ ဩဇာအာဏာရှိတဲ့ ရွာသားတွေပဲ ဖြစ်ကြသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာဘက်က ကိုယ်စားလှယ်ကတော့ ရှောင်ထိုက်ယန်ပေါ့။

ဒီအစည်းအဝေးကို ရွာကော်မတီရုံးမှာ ကျင်းပခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီရဲ့အဖေ၊ အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်၊ တတိယဦးလေးရှောင်၊ စတုတ္ထဦးလေးရှောင်၊ အဘိုးရှောင်နဲ့ အဘွားရှောင်တို့အားလုံး အစည်းအဝေးကို လိုက်တက်ကြသည်။ ရေလှောင်ကန်ကို ကန်ထရိုက်ယူတာက ကိစ္စကြီးတစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် သူတို့က ရှောင်လင်းယွီ အနိုင်ကျင့်ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ရေလှောင်ကန်ကို ရွာနှစ်ရွာက ပူးတွဲပိုင်ဆိုင်တာမို့ ရွာနှစ်ရွာနဲ့ သက်ဆိုင်နေသည်။ သူကြီးလီက သူ့ရွာသားတွေနဲ့ အစည်းအဝေးလုပ်ပြီးနောက် သူကြီးရှောင်နဲ့ ပြန်လာဆွေးနွေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူတို့ရဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွားနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာကိုး။

ရှောင်ထိုက်ယန်က ရှောင်မိသားစုဘက်ကို ဘက်လိုက်ပေမဲ့ ရွာသားအများစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း သူဂရုစိုက်ရဦးမည်။

ရွာသူကြီးလီက ရှောင်လင်းယွီကို "ငါ ရွာသားတွေနဲ့ အစည်းအဝေးလုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မင်းရဲ့ကန်ထရိုက်ကို သဘောတူလိုက်ကြပါပြီ။ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ရွာကိုယ်စားလှယ်တချို့က မင်းနဲ့ စာချုပ်အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ လိုက်လာကြတာ။"

သူဌေးတချို့ ရေလှောင်ကန်ကို အရှုံးပေါ်ခံပြီး ကန်ထရိုက်ယူခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရှန်းရွှေရွာက ရွာသားတွေဟာ ရေလှောင်ကန်ကြီး ပစ်ထားခံရမှာကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ဒါကြောင့် ရှောင်လင်းယွီက ရေလှောင်ကန်ကို ကန်ထရိုက်ယူချင်တယ်လို့ ကြားတဲ့အခါ သူတို့အများစုက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ကြသည်။ လူနည်းစုကတော့ စောင့်ကြည့်ချင်ကြသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ လူနည်းစုက လူများစုစကားကို နားထောင်ရတာပဲလေ။ ရွာသားအများစုက မစောင့်ချင်ကြဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှောင်လင်းယွီကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ ဒီရေလှောင်ကန်ကို ကန်ထရိုက်ယူမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူတို့ထင်ကြလို့ပဲ။

ဒါ့အပြင် ရှောင်လင်းယွီက အနီးအနားရွာတွေမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးသည်။ ရှောင်လင်းယွီက အရမ်းချမ်းသာတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိသည်။ ပြီးတော့ သူက ထောင်ယွမ်ရွာကိုပါ သူနဲ့အတူ ချမ်းသာအောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီ ငှားရမ်းခ အကြွေးတင်မှာကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ တကယ်တော့ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီ စိတ်ပြောင်းပြီး တခြားရေလှောင်ကန်တစ်ခု သွားရှာမှာကိုတောင် စိုးရိမ်နေကြတာ။ ဒါကြောင့် ရှန်းရွှေရွာက စာချုပ်ကို အလွယ်တကူပဲ လက်ခံလိုက်သည်။

တခြားမတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်အောင်လို့ ရွာသားတွေက အစည်းအဝေးပြီးတာနဲ့ ရွာသူကြီးလီကို ရှောင်လင်းယွီနဲ့ စာချုပ်ခိုင်မာအောင် သွားလုပ်ဖို့ တိုက်တွန်းကြသည်။

ရွာသူကြီးလီက "ရှောင်လင်းယွီ၊ လက်ရှိမှာတော့ ရေလှောင်ကန်ကို တစ်နှစ် တစ်မူကို ယွမ် ၃၀၀ နဲ့ ငှားဖို့ ငါတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ငှားရမ်းခကို သုံးနှစ်တစ်ခါ ၂၀% တိုးပေးမယ်ဆိုတာကို မင်း တကယ်အာမခံနိုင်ရဲ့လား။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ရွာသူကြီးလီ၊ ထောင်ယွမ်ရွာနဲ့ ရှန်းရွှေရွာက အိမ်နီးချင်းတွေ မဟုတ်လား။

ကျွန်မငယ်ငယ်က ရှန်းရွှေရွာကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သွားဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒီက ရွာသားတော်တော်များများကို ကျွန်မသိသလို ရွာသားတော်တော်များများကလည်း ကျွန်မကို သိကြပါတယ်။

ကျွန်မက ကတိတည်တဲ့သူပါ။ စာချုပ်ချုပ်တဲ့နေ့က ရွာသူကြီးတို့ကို ငှားရမ်းခပေးမယ့်နေ့ပဲ။ ကျွန်မတို့ရွာသူကြီးနဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာက လူကြီးတချို့က အဲ့ဒီအတွက် သက်သေခံပေးပါလိမ့်မယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ လင်းယွီက အမြဲတမ်း အရမ်းယုံကြည်ရတဲ့သူပဲ။ သူ့ကို ယုံကြည်လို့ရတယ်။" ရှောင်ထိုက်ယန်က ပြုံးပြီးပြောသည်။ ထောင်ယွမ်ရွာက လူကြီးတွေကလည်း တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ "သူက ငါတို့ရဲ့ မြေနဲ့တောင်ကုန်းတွေအတွက်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ပေးခဲ့တာပါ။"

ရွာသူကြီးလီနဲ့ တခြားသူတွေ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးသွားကြသည်။ ရွာသူကြီးလီက ပြုံးပြီး "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရွာသားတွေနဲ့ ငါအတွက် ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ အကြီးမားဆုံးပြဿနာက ငှားရမ်းခပေးချေမှုကိစ္စပါပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက "ဒါဆို အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မက စာချုပ်ကို အမြန်ဆုံးချုပ်ဆိုနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နွေဦးရာသီလည်း မကြာခင်ရောက်တော့မယ်။ နွေဦးမတိုင်ခင် ရေလှောင်ကန်ထဲမှာ ငါးတွေထည့်ထားချင်လို့ပါ။"

ရွာသူကြီးလီနဲ့ တခြားသူတွေက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ စာချုပ်ရေးဆွဲဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။ အစောဆုံးဆို မနက်ဖြန်လောက် ပြီးနိုင်ပါတယ်။" ရှောင်လင်းယွီက အလေးအနက်ထားပြီး ပြောသည်။ "စာချုပ်ပြီးသွားရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ရွာရဲ့ တရားဝင်တံဆိပ်တုံးနဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေရဲ့ လက်မှတ်တွေ လိုပါလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။" ရွာသူကြီးလီက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ရွာသူကြီးလီ၊ ရွာသူကြီးရှောင်၊ ငါးသားပေါက်တွေ ဘယ်မှာရှာရမလဲ သိကြလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရွာသူကြီးလီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ငါတော့ ရောင်းတဲ့သူတချို့ကို သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုငါးသားပေါက်မျိုးလဲ၊ ဘယ်လောက်များများလိုချင်တာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက "ရေလှောင်ကန်ထဲမှာ ငါးဘယ်လောက်မွေးလို့ရလဲ။" သူမက ဒါကို အရင်က မလုပ်ဖူးတော့ တကယ်မသိဘူး။

ရွာသူကြီးလီနဲ့ တခြားသူများ၊ "..."

ရွာသူကြီးလီက ခဏစဉ်းစားပြီး သံသယအနည်းငယ်နဲ့ "မင်း ငါးမွေးနည်း မသိဘူးလား။" ဒါက အခြေခံအသိပညာပဲလေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "မသိပါဘူး။"

"မင်း ငါးမွေးနည်းမသိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ရေလှောင်ကန်ကို ကန်ထရိုက်ယူတာလဲ။" ရှန်းရွှေရွာက ရွာသားတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက အရင်ပိုင်ရှင်တွေလို အရှုံးပေါ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။"

ရွာသူကြီးလီနဲ့ တခြားသူများ "..."

ရှောင်မိသားစု၊ "..."

"ဟေ့၊ မင်းဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။" စတုတ္ထဦးလေးရှောင်က မကျေမနပ်နဲ့ "ဘယ်သူက ငါးမွေးနည်းမသိတဲ့သူတွေ ရေလှောင်ကန်ကန်ထရိုက်ယူလို့မရဘူးလို့ ပြောလဲ။ ဘယ်သူက ငါးမွေးနည်းမသိတဲ့သူတွေ ငါးမွေးရင် အရှုံးပေါ်မယ်လို့ ပြောလဲ။"

ရွာသားက နည်းနည်းရှက်သွားသည်။ သူခေါင်းငုံ့ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့။ သူက ကိစ္စတွေ ပိုဆိုးအောင် မလုပ်ချင်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ရှင်းမပြပေ။ သူက "ကျွန်မမ အရင်က ငါးမွေးမဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း သင်ယူလို့ရတာပဲလေ။"

လူတိုင်း၊ "..." ဒါက ပိုက်ဆံရဲ့တန်ခိုးပဲ။ ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ အဖေရှောင်က "ယွီအာက ငါ့ကို ငါးမွေးနည်းသိတဲ့သူနဲ့ ရေလှောင်ကန်ကို စောင့်ရှောက်မယ့်သူ သွားရှာခိုင်းပြီးသား။ ငါအဲ့ဒီလူကို ရှာတွေ့ထားပြီ။ စာချုပ်ပြီးတာနဲ့ သူ့ကို အခြေအနေသွားကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

လူတိုင်း၊ "..."

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကောင်းပြီလေ အဖေ၊ ဒီကိစ္စကို အဖေ့ကိုပဲ အပ်လိုက်မယ်။"

…

နောက်တစ်နေ့မှာ ရှောင်လင်းယွီက တစ်ယောက်ယောက်ကို စာချုပ်အပြီးသတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီက စာချုပ်ကို သေသေချာချာကြည့်ပြီးနောက် ထောင်ယွမ်ရွာသူကြီးနဲ့ ရှန်းရွှေရွာသူကြီးလီတို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုမယ့်အချိန်ကို အတည်ပြုဖို့ ပြောဆိုခဲ့သည်။

…

နောက်နှစ်ရက်လုံးလုံး ရှန်းရွှေရွာက ရွာသားတွေ အရမ်းပျော်နေကြသည်။

"ဒီရေလှောင်ကန်ကို ဘယ်သူမှ ငှားတော့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်နေတာ။ ထောင်ယွမ်ရွာက ရှောင်လင်းယွီက ငှားမယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး!"

"ဟုတ်တယ်။ ရွာသူကြီးပြောတာတော့ ရေလှောင်ကန်ကို ရှောင်လင်းယွီကို တစ်မူကို ယွမ် ၃၀၀ နဲ့ ငှားမယ်တဲ့။ သုံးနှစ်ပြီးရင် ငှားရမ်းခက ၂၀% တိုးမယ်တဲ့။ ပြောရရင် ရှောင်လင်းယွီက တကယ်ချမ်းသာတာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ သူက တကယ်ချမ်းသာတာ!" လူတော်တော်များများရဲ့ မျက်လုံးတွေက မနာလိုစိတ်နဲ့ တောက်ပသွားသည်။

"ရှောင်လင်းယွီက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြိုးစားခဲ့တာ။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရတုန်းက ခရိုင်ရဲ့ အမှတ်အများဆုံးရသူပဲ။ အဲ့ဒါက အတော်လေးဂယက်ရိုက်သွားတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ စာအရမ်းတော်တဲ့ အမျိုးသမီးအမှတ်အများဆုံးရသူတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမသိဘဲနေမလဲ။"

"ပြောရရင် ပညာရေးက အရမ်းအရေးကြီးတာပဲ။ သူက လယ်ယာစိုက်ပျိုးနေရင်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်တယ်။"

"ရှောင်လင်းယွီက အရမ်းတော်တယ်။ သူက အရမ်းချမ်းသာတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်။"

"အဲ့ယောကျ်ားက အရမ်းချမ်းသာတယ်လို့ ကြားတယ်။"

…

"ဟေ့၊ ဒီတစ်ခေါက် ရေလှောင်ကန်ငှားတာကနေ ငါတို့ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရမယ်လို့ ထင်လဲ။"

"ငါတို့က ရေလှောင်ကန်ရဲ့ မူ ၄၈၀ ပိုင်တယ်။ တစ်မူကို ယွမ် ၃၀၀ နဲ့ ငှားတာဆိုတော့ ငှားရမ်းခက... ကြည့်ရအောင်၊ ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်လောက်တော့ ရှိလောက်တယ်မလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ၁၄၄,၀၀၀ ယွမ်။" ဘေးကတစ်ယောက်က ပြောတယ်။ "ငါတို့ရွာမှာ အိမ်ထောင်စု ၂၂၀ ရှိတယ်၊ ဆိုတော့ တစ်အိမ်ထောင်စုကို ၆၅၄.၅ ယွမ်ရမယ်၊ အရင်ကထက် ယွမ် ၈၀-၉၀ ပိုများတယ်။"

"ယွမ် ၆၅၀ ပဲလား။" တစ်ယောက်က စိတ်ပျက်စွာနဲ့ "ငါက ထောင်ဂဏန်းလောက်ရမယ် ထင်နေတာ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တစ်နှစ်စာပဲလေ။ သုံးနှစ်စာငှားရမ်းခက ယွမ် ၂,၀၀၀ နီးပါးရှိတယ်။" ရွာသားက ထပ်ပြောသည်။

"အဲ့ဒါက လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးကရတဲ့ တစ်နှစ်ဝင်ငွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။"

"ထောင်ယွမ်ရွာက ရွာသားတွေ သူတို့တောင်ကုန်းတွေငှားတာကနေ ချမ်းသာသွားကြတာ မဆန်းပါဘူး။"

"ဟုတ်တယ်။ သူတို့က လူဦးရေအလိုက် ငှားရမ်းခရကြတာ။ လူတိုင်း ထောင်ဂဏန်းစီရကြတယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ မိသားစုတစ်စုမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက အနည်းဆုံး သောင်းဂဏန်းပဲ။"

"ပြီးတော့ သူတို့က သုံးနှစ်တစ်ခါ ငွေရကြတယ်၊ ငှားရမ်းခကလည်း တစ်ခါတိုးရင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းတိုးတယ်။"

"ရှောင်လင်းယွီက ရေလှောင်ကန်ကို ဆယ်နှစ်ကန်ထရိုက်ယူမှာ။ ငါတို့က ထောင်ယွမ်ရွာက တောင်ကုန်းငှားတဲ့စာချုပ်နဲ့ တူတူပဲရမှာလား။"

"တူတူပဲ။ ရွာသူကြီးလီက ပြောထားတယ်။"

"အိုး၊ ဒါကောင်းတာပေါ့။ နောက်တစ်ခါဆို ငါတို့ နှစ်ထောင်ကျော်ရနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဘယ်တော့ ပိုက်ဆံရမှာလဲ။"

"ငါတို့ စာချုပ်ချုပ်ရမယ်။ စာချုပ်ချုပ်ပြီးရင် ပိုက်ဆံရမှာ။"

…

"ရွာသူကြီးလီ၊ ရွာသူကြီးရှောင်၊ ဒါက စာချုပ်ပါ။ သေသေချာချာကြည့်ပေးကြပါ။ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် ဒီစာချုပ်ကို အတည်ပြုလိုက်ပါမယ်။" ရှောင်လင်းယွီက အသင့်ပြင်ထားတဲ့ စာချုပ်ကို သူတို့ကိုပြလိုက်သည်။

ရွာသူကြီးလီက စာချုပ်ကိုယူပြီး လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ "ရှောင်လင်းယွီ၊ ဒီစာချုပ်ကို ငါပြန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းဖတ်လို့ရမလား။" တကယ်တော့ သူက မြို့ထဲကို သက်ဆိုင်ရာပညာရှင်တွေနဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ သွားမလို့ပင်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ရပါတယ်၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ရွာသူကြီးလီဖတ်ပြီးလို့ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်လို့ရပါတယ်။

"ကျွန်မ ရှန်းရွှေရွာကို လက်မှတ်ထိုးပြီးသားစာချုပ် လာယူလိုက်ပါ့မယ်။ တခြားပြဿနာရှိသေးလား။"

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ ပြဿနာမရှိဘူး!"

…

ထောင်ယွမ်ရွာက ထွက်လာပြီးနောက် လီချန်ချွမ်းက တခြားလူကြီးတွေကို "ငါတို့ ဒီစာချုပ်ကို မြို့ထဲယူသွားပြီး သက်ဆိုင်ရာပညာရှင်တွေကို ပြဿနာရှိမရှိ မေးကြည့်ရအောင်။"

လူကြီးတစ်ယောက်က ပြုံးပြီး "ရွာသူကြီး၊ ဒီလောက်အလေးအနက်ထားဖို့ လိုလို့လား။ အရင်သူဌေးတွေ ရေလှောင်ကန်ကန်ထရိုက်ယူတုန်းကတောင် ငါတို့ဒီလိုမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"

ဒါပေမဲ့ ရွာသူကြီးလီက အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "အရင်အကြိမ်တွေတုန်းက ငါတို့စာချုပ်ချုပ်တာ ဒီလောက်တရားဝင်မဆန်ဘူး၊ လျော်ကြေးကိစ္စမှာလည်း ဒီလောက်အလေးအနက်မထားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မတူဘူး။ ဒီစာချုပ်က အရမ်းတရားဝင်ဆန်တယ်၊ ဥပဒေဆိုင်ရာစကားလုံးတွေ အများကြီးပါတယ်။ ငါတို့ ပိုသတိထားရမယ်။"

"ခင်ဗျားက ရှောင်လင်းယွီကို မယုံဘူးလား။" လူကြီး B က အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး မေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့...

"ငါ ရှောင်လင်းယွီကို မယုံတာမဟုတ်ဘူး။ ငါက ရွာသားတွေအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ကို ဒီကိစ္စကို အလေးအနက်ထားစေချင်တယ်။" ရွာသူကြီးလီက လေးနက်စွာပြောတာကြောင့် လူကြီးသုံးယောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရွာသူကြီးလီရဲ့စကားတွေက သူက အနာဂတ်မှာ ရွာသားတွေ ကတိဖျက်မှာကို စိုးရိမ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုနေသည်။ သူတို့ ပညာရှင်နဲ့ တိုင်ပင်လိုက်တဲ့အခါ ရွာသားတွေက ဒီစာချုပ်ကို ပိုအလေးအနက်ထားလာလိမ့်မည်။ တစ်နည်းပြောရရင် ရွာသူကြီးလီက သူက ရှောင်လင်းယွီရဲ့အောင်မြင်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသလိုက်တာပဲ။

"ရွာသူကြီး၊ ခင်ဗျားက ရှောင်လင်းယွီကို ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိတာလား။ သူက အရင်သူဌေးတချို့လို ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခင်ဗျားသေချာလို့လား။" လူကြီး A က ပြုံးပြီးပြောသည်။

ရွာသူကြီးလီက "ရှောင်လင်းယွီက တော်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ငါးမွေးမြူရေး ပထမနှစ်မှာ ကျရှုံးရင်တောင် ဒုတိယနဲ့ တတိယနှစ်တွေ ရှိသေးတယ်။

သူက အခုအရမ်းချမ်းသာနေပြီ။ ရေလှောင်ကန်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ပိုက်ဆံအနည်းငယ်ကို သူသိပ်ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီရေလှောင်ကန်ကို မျက်စိကျနေပြီဆိုတော့ အောင်မြင်ဖို့ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားမှာပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဒီရေလှောင်ကန်ကြီးအတွက် အသုံးဝင်မယ့်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့မှာပဲ။"

"ရွာသူကြီးပြောတာမှန်တယ်!" လူကြီးတွေက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

သူတို့က မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ လာကြကာ၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နှစ်စီးနဲ့ လူလေးယောက်ပင်။

မြို့ထဲရောက်တော့ သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေနဲ့ ပညာရှင်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့က မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေနဲ့ မြို့ထဲက ထွက်ခွာလာကြသည်။

နှစ်ရက်ကြာတော့ ရှောင်လင်းယွီ၊ ရှောင်လင်ယွမ်နဲ့ အဖေရှောင်တို့က ငွေသား ၄၀၀,၀၀၀ ကျော်နဲ့ ရှန်းရွှေရွာကို သွားခဲ့ကြတယ်။ ရှောင်လင်းယွီက ရွာကော်မတီနဲ့ ရွာကိုယ်စားလှယ်တချို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ တစ်ဦးချင်း ငှားရမ်းခပေးချေမှုကိုတော့ သူမက တာဝန်မယူဘူး။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ သူက ရွာလူကြီးအားလုံးရှေ့မှာ ရွာသူကြီးကို ပိုက်ဆံလွှဲပေးခဲ့တယ်။

စာချုပ်ချုပ်ပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက သူ့လက်ထဲက စာချုပ်ကိုကိုင်ပြီး အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "ရွာသူကြီးလီ၊ အခုကစပြီး ရေလှောင်ကန်ကို အသုံးပြုခွင့်က ကျွန်မပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ။ ရွာသားတွေအနေနဲ့ သူတို့ကလေးတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရေလှောင်ကန်အနီးမှာ သတိထားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်မတာဝန်ယူမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

နှစ်တိုင်း ကလေးတွေအများကြီး ရေလှောင်ကန်မှာ သွားဆော့ကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီက နှစ်တွေအတွင်း မတော်တဆမှုတွေအများကြီး ကြားဖူးခဲ့သည်။ အခု သူက ရေလှောင်ကန်ကို တာဝန်ယူရပြီဆိုတော့ လုံခြုံရေးကို အလွန်အလေးထားလိမ့်မည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ရွာသူကြီး၊ လုံခြုံရေးအတွက် မနက်ဖြန်ကစပြီး ကျွန်မလူတွေကို ရေလှောင်ကန်ပတ်လည်မှာ သံခြံစည်းရိုးတွေခတ်ခိုင်းပါ့မယ်။ ရွာသားတွေ ရေလှောင်ကန်ကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ သွားစရာရှိရင် ကျွန်မကို အကြောင်းကြားပေးပါ။"

ရွာသူကြီးလီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါသိပါပြီ။ နောက်ကျမှ သူတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရွာသူကြီးလီ။"

ရှောင်လင်းယွီထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်းရွှေရွာက ရွာသားတွေက သူတို့ငှားရမ်းခ လာယူကြသည်။

ပိုက်ဆံတွေပေးပြီးနောက် ရွာသူကြီးလီက ကြေညာချက်ထုတ်ပြန်သည်။

"ဒီရေလှောင်ကန်ကို တခြားတစ်ယောက်ကို ကန်ထရိုက်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်လို့ အခု ဒါက သူဌေးရှောင်ပိုင်ဖြစ်သွားပါပြီ။ ခုနကပဲ သူဌေးရှောင်က မနက်ဖြန်ကစပြီး ရေလှောင်ကန်ပတ်လည်မှာ သံခြံစည်းရိုးခတ်မယ်လို့ ပြောသွားတယ်။"

"အာ့؟ ဒါဆို ငါတို့အဝတ်တွေ ဘယ်လိုလျှော်ကြမလဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ငါတို့အဲ့ဒီမှာ အဝတ်လျှော်ကြတာ!"

ရွာသူကြီးလီရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး "အိမ်မှာမလျှော်နိုင်ဘူးလား။ မင်းတို့အိမ်မှာ ရေတွင်းမရှိဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ရေလှောင်ကန်ကို ငါးမွေးဖို့ ကန်ထရိုက်ပေးထားတာ၊ မင်းတို့အဝတ်လျှော်ဖို့မဟုတ်ဘူး!"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ရေလှောင်ကန်ကို အဝတ်လျှော်ဖို့ သုံးနေကြတာ!" အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မကျေမနပ်နဲ့ "အရင်သူဌေးတွေ ရေလှောင်ကန်ကန်ထရိုက်ယူတုန်းကတောင် ငါတို့အဲ့လိုလုပ်လို့ရသေးတယ်။"

"ဒါကြောင့် အဲ့ဒီသူဌေးတွေ အရှုံးပေါ်ခဲ့တာပေါ့။" ရွာသူကြီးက ပြတ်သားစွာပြောသည်၊ "သူတို့ငါးတွေက မင်းတို့ရဲ့ဆပ်ပြာမှုန့်ကြောင့် အဆိပ်သင့်ပြီး သေခဲ့ကြတာ။"

ရွာသားတွေ၊ "..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့..."

ရွာသူကြီးလီက လက်မြှောက်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ရေလှောင်ကန်ကို အဝတ်လျှော်ဖို့သုံးချင်ရင် မင်းတို့အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ပြန်ပေးလိုက်။"

ဒီစကားကိုကြားတော့ ရွာသားတွေက အစပိုင်းမှာ မှင်တက်သွားသည်။ ပြီးတော့ သူတို့အိတ်ကပ်တွေကို အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်ကြသည်။

ရွာသားတစ်ယောက်က ချက်ချင်းရှက်ရယ်ရယ်ပြီး "ရွာသူကြီးရယ်၊ ဒါဆို ငါတို့အဲ့ဒီမှာ နောက်ပိုင်းအဝတ်မလျှော်တော့ပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလောက်အလေးအနက်ထားနေရတာလဲ။"

တခြားသူတွေက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ရွာသူကြီးလီက အလေးအနက်ထားပြီး "နောက်ပြီး မင်းတို့ကလေးတွေကို စောင့်ကြည့်ကြ။ သူတို့ကို ရေလှောင်ကန်မှာ သွားဆော့ခွင့်မပြုနဲ့။ မကောင်းတာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် သူဌေးရှောင်က တာဝန်ယူမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ကောင်းပါပြီ!"

***