Chapter 19

"ရှရှ စိတ်မပူပါနဲ့, ချန်းချန်း အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

မာမားဖေးက သမီးဖြစ်သူကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖေးမင်ရှက ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မာမားဖြစ်သူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ချန်းချန်း ဘယ်လိုလုပ် အစာအဆိပ်သင့်တာလဲ?"

လေထုက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"နင်… နင် ငါ့ကို စွပ်စွဲနေတာလား?" အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သေသပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသော ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးအရာရှိတစ်ဦး၏ ပုံမှန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မာမားဖေးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည်။

"သမီး ဘယ်လိုထင်ရမှာလဲ? ချန်းချန်းကို မေမေတို့ဆီ ထားခဲ့တာ၊ အခုတော့ သူ အရေးပေါ်ခန်းထဲမှာ လဲနေတယ်..."

"တော်ပြီ!" ပါပါးဖေးက သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထင်ရှားနေသည်။ "ငါတို့ ချန်းချန်းကို ကောင်းကောင်း မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်းအမေနဲ့ ငါ တောင်းပန်တယ်။ သူ ပြန်ကောင်းလာရင် မင်းနဲ့ မင်းယောက်ျားပဲ သူ့တာဝန်ကို အပြည့်အဝ ယူလိုက်ကြ"

"အဖေ..."

"ဦးလေး၊ အန်တီစွင်းဘယ်မှာလဲ?"

စုန့်ယဲ့ပင်းက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဖေးကျန့်က ဦးစွာ စကားပြောလိုက်သည်။ သူ့အဒေါ်၏ ဆင်ခြင်တုံ့တရားမဲ့သော အပြုအမူကို ဆက်ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

သူ၏အလိုလိုသိစိတ်အရ အန်တီစွင်းသည် စုန့်ချန်း၏ အဆိပ်သင့်မှုတွင် ပါဝင်နေဖွယ်ရှိသည်။ သူ၏အဒေါ်က သူတို့အိမ်သို့ ပြဿနာကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ အပြစ်ကို အဘိုးအဘွားများဆီသို့ လွှဲချရန် ကြိုးစားနေခြင်းသည် အမှန်ပင် ရှက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

သူ၏အဘိုးအဘွားများ ပေါ့ဆခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် စုန့်ချန်းကို တမင်တကာ ထိခိုက်အောင် လုပ်ပါ့မလား။

စုန့်ယဲ့ပင်းက ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။ "သူ ခုနက ဒီမှာပဲ ရှိသေးတယ်..." ထို့နောက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်တူပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ "မင်း သူ့ကို သံသယရှိတာလား?"

ဖေးကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အဒေါ် ပြောပြလားမသိဘူး။ အန်တီစွင်းကို အိမ်က ပစ္စည်းခိုးလို့ အလုပ်ထုတ်ခဲ့တာ"

---

သူ၏စကားများကြောင့် မိဘနှစ်ပါးအပြင် စုန့်ယဲ့ပင်းတို့လည်း ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စုန့်ယဲ့ပင်းက ဖေးမင်ရှကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက အပြစ်ရှိသလို ရှောင်တိမ်းနေသည့် အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူက တစ်ကိုယ်ထဲ တွေးလိုက်သည်။ တုံးအခြင်းသည် အဆင်ပြေသော်လည်း ကိုယ့်ကန့်သတ်ချက်ကို သိရန် အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ဖေးမင်ရှကမူ အမြဲတမ်း သူများထက် ပို၍ ဉာဏ် ကောင်းသည်ဟု ထင်နေတတ်သည်။

အန်တီစွင်း သူတို့အိမ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာစဉ်က ဖေးကျီအန်းက သူမကို အလုပ်ထုတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ဖေးမင်ရှအား သူ မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူမက ဘာပြောခဲ့လဲ?

သူမက လုနန်သည် အန်တီစွင်းကို သည်းမခံနိုင်သောကြောင့် ဖေးကျီအန်းအား အန်တီစွင်းကို ဖယ်ရှားရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

စုန့်ယဲ့ပင်းသည် သဘောထားကို ထုတ်ဖော်မပြောဘဲ နားထောင်နေခဲ့သည်။ သတိထားသည့်အနေဖြင့် အန်တီစွင်းကို အလုပ်မခန့်သင့်ကြောင်း သူ ဆက်အကြံပြုခဲ့သေးသည်။ အန်တီစွင်းသည် ဖေးကျီအန်းမှ အလုပ်ထုတ်ခံရ၍ ရန်ငြိုးထားပြီး လက်စားချေမည်ဆိုလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်သည် အန္တရာယ်ရှိသော နံရံအောက်တွင် မရပ်တည်သင့်ပေ။ ဤမူကို ဖေးမင်ရှ အား သူ သေချာရှင်းပြခဲ့သော်လည်း သူမက အန်တီစွင်းသည် ထိုသို့သောသူမဟုတ်ဟု အခိုင်အမာ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ဖေးမင်ရှ က ဆက်တိုက် တောင်းဆိုနေခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယောက္ခမအိမ်သို့ နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် သွားရောက်ပြီး အန်တီစွင်းက ကလေးကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်ကို လေ့လာရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ အကြိမ်အနည်းငယ် သွားရောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ စိတ်ချသွားခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ အစောကတည်းက အလျှော့ပေးခဲ့မိခြင်းအတွက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်ခဲ့သည်။

ပါပါးဖေးနှင့် မာမားဖေးတို့လည်း ဖေးမင်ရှ၏ အမူအရာကို သတိပြုမိကြပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုလှိုင်းလုံးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့ ချစ်မြတ်နိုး၍ အလိုလိုက်ခဲ့သော ဤသမီးသည် လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာကပင် လမ်းလွဲနေခဲ့သော်လည်း သူတို့ကမူ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ ပေါ့လျော့ခဲ့ဖူးသော သားကမူ...

မာမားဖေးက လူအုပ်နှင့် ခပ်ခွာခွာ ရပ်နေသော သူမ၏ ဒုတိယသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဖေးကျန့်က အခြေအနေကို ဆက်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ "ဦးလေး၊ ဖုန်းထဲမှာ ရှောင်ချန်းက အန်တီစွင်းနို့မှုန့် တိုက်ပြီးမှ ဖြစ်တာလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ အဲဒီနို့မှုန့် ဘယ်မှာလဲ?"

"အခု စစ်ဆေးနေတုန်းပဲ" စုန့်ယဲ့ပင်းက ဆေးပညာဗဟုသုတ အနည်းငယ်ရှိသည်။ သူ၏သားကို ဆေးရုံသို့ ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က အကောင်းဆုံး ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်နှင့် ကယ်တင်နိုင်ခြေကို အမြင့်ဆုံးမြှင့်တင်ရန်အတွက် သူ၏သား ထိုနေ့က စားသမျှ အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးစေခဲ့သည်။

နို့မှုန့်သည် ချန်းချန်း နောက်ဆုံးစားသုံးခဲ့သည့်အရာဖြစ်သောကြောင့် အရေးအကြီးဆုံးပစ္စည်းဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် စုန့်ယဲ့ပင်းက ဒါကို လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ စုန့်ယဲ့ပင်းက နို့မှုန့်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ သံသယရှိခဲ့သည်။ ချန်းချန်း သောက်ခဲ့တဲ့ နို့မှုန့်က စုန့်ယဲ့ပင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်က တင်သွင်းတာပါ။ ဖေးကျန့်က အန်တီစွင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မပြောခင်ကတည်းက ရန်သူ သူလျှိုပြဿနာနဲ့ ဆက်စပ်နေသလားလို့တောင် ခဏတာ ကြောက်ခဲ့မိသေးသည်။

"အန်တီစွင်းနို့မှုန့်ကို တိတ်တိတ်လေး လဲလိုက်တယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်" ဖေးကျန့် က ဆိုသည်။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သူတို့အိမ်တွင်လည်း ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် နို့မှုန့်အပါအဝင် လစဉ် အာဟာရဖြည့်စွက်စာများ ရရှိသည်။ သို့သော် ဖေးကျီအန်းက ထိုနို့မှုန့်ကို သဘောကျခြင်းမရှိဘဲ ဖေးကျန့်ကမူ နို့လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကို ပိုနှစ်သက်သည်။ နို့လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကုန်သွားမှသာ နို့မှုန့်နှင့် အစားထိုးသောက်သုံးသည်။

တစ်ရက်တွင် ဖေးကျန့်သည် နို့မှုန့်တစ်ခွက် ဖျော်သောက်ရာ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ခါးသက်သက်နှင့် အရသာမရှိသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသည်။ အစားအသောက် မဖြုန်းတီးတတ်သော ဖေးကျန့်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သောက်ခဲ့သော်လည်း ထိုညက ဝမ်းလျှောခဲ့ရသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် နို့မှုန့်အသစ်များ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဖေးကျန့်သည် မီးဖိုချောင်ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် နာနီက နို့မှုန့်ကို ဘူးတစ်ဘူးမှ အခြားတစ်ဘူးသို့ လျှို့ဝှက်စွာ လောင်းထည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခါမှ သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာက ဝမ်းလျှောခဲ့ခြင်းမှာ နာနီက လျှို့ဝှက်စွာ လဲလှယ်ခဲ့သော အရည်အသွေးနိမ့် နို့မှုန့်ကို သောက်မိ၍ဖြစ်သည်။

---

ဒီကနေစပြီး ကိစ္စတွေက တည့်တိုးဖြစ်လာသည်။ နို့မှုန့် စစ်ဆေးချက်ရလဒ်တွေ ထွက်လာတာနဲ့ နို့မှုန့်ကို ဖျက်ဆီးထားလားဆိုတာ စစ်ဆေးရမည်။ ပြဿနာရှိရင် အန်တီစွင်းကို ပြန်လည်ခြေရာခံလို့ရသည်။

ခဏတာ လေထုက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လုနန်ကို ပိုပြီး ထင်ရှားစေသည်။

မတတ်နိုင်ဘူး။ သူမက အရမ်းကို ထင်ရှားနေသည်။ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရပ်နေရင်တောင် ဘယ်သူမှ လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်နေသလိုပဲ။

လုနန်က အတွေးများထဲ နစ်မြောနေသည်။ ဆေးရုံသို့ ရောက်လာပြီးကတည်းက သူမသည် ပုံရိပ်ယောင်လူတစ်ယောက်လို ပေါင်းစပ်နေထိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဖေးမင်ရှ ဘယ်လောက်ပဲ ဆူပူနေပါစေ လုနန်က မပါဝင်ဘဲ လူအများထဲ ရောနှောနေထိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလို အပြုအမူက သူမအတွက် ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ထူးဆန်းတာက ဖေးကျီအန်းက ဖေးမင်ရှရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်ပေမယ့် ဖေးမင်ရှက ပါပါးဖေးနဲ့ မာမားဖေးကို မှားယွင်းစွပ်စွဲတာတောင် သူက တည်ငြိမ်နေသည်။ ဒါက သံသယဖြစ်စရာပဲ။

ပါပါးဖေးနဲ့ မာမားဖေးရဲ့ သဘောထားကလည်း ထူးဆန်းသည်။ သူတို့က သမီးဖြစ်သူအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်ဟန်ရှိပေမယ့် သားဖြစ်သူအပေါ်တော့ ခပ်အေးအေးပင်။ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသလိုတောင် ဖြစ်နေသည်။ ဖေးမင်ရှရဲ့ ခင်ပွန်းကတောင် ဖေးကျီအန်းကို သူတို့ထက် ပိုကောင်းကောင်း ဆက်ဆံသည်။

ဒါ့အပြင် ဖေးကျီအန်းက အရင်က သူက "တောသားတစ်ယောက်" လို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ဒါက လုနန်ကို ခန့်မှန်းတွေးဆစေခဲ့သည် — ဖေးကျီအန်းက သူတို့ရဲ့ သားအရင်း မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါပေမယ့် အဲဒါက အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ဖေးကျန့်က သူ့အဘိုးနဲ့ အတော်လေး တူသည်။ မြေးက အဘိုးနဲ့တူရင် သားကလည်း သူတို့ရဲ့ သားအရင်းပဲ ဖြစ်ရမည်။

ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား သူမက ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မာမားဖေးက ရုတ်တရက် သူမဆီကို ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့ ဒုတိယသားရဲ့ ဇနီးအသစ် ဖြစ်ရမယ်?"

လုနန် တုန်လှုပ်သွားပြီး အတွေးများထဲမှ နိုးထလာကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မပါပဲ။ အမေ၊ ကျွန်မနာမည် လုနန်ပါ။ နန်နန်လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

မာမားဖေးရဲ့ ပါးစပ်က အနည်းငယ် တွန့်ခါသွားပြီး သူမရဲ့ ချွေးမအသစ်ရဲ့ ပုံစံကြောင့် နည်းနည်း အံ့သြသွားသည်။ သူမရဲ့ ဒုတိယသားက အရမ်းကို အေးစက်ပြီး ကမ္ဘာအပြင်ဘက်က လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာတောင် ဒီလို ပွင့်လင်းပြီး နွေးထွေးတဲ့ ဇနီးကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ ဒါကိုပဲ "ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ ဆွဲဆောင်တာ" လို့ ခေါ်တာလား?

သူနဲ့ ယီမေ့ ကြားမှာ အဆင်မပြေတာလဲ အံ့သြစရာမရှိတော့‌ပေ။

သူမရဲ့ အရင်ချွေးမ ရှန့်ယီမေ့ကို သတိရရင်း မာမားဖေးက နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ ယီမေ့က သူမရဲ့ ဒုတိယသားကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာပဲ တခြားသူက ယူသွားခဲ့သည်။ သူမ တော်တော်လေး ရင်ကွဲနာကျင်ခဲ့ရမှာပဲ။

ဒီအကြောင်း စဉ်းစားကြည့်တော့ လုနန်က ဘာမှ မှားတာ မလုပ်ခဲ့ရင်တောင် လူတွေက ပိုပြီး ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ဒါမှမဟုတ် ဝေးကွာတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတတ်ကြသည်။ ယီမေ့က သူမနဲ့ ခင်ပွန်းရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ယောက်ရဲ့ မြေးဖြစ်ပြီး သူတို့ ကြီးပြင်းလာတာကို မြင်ဖူးတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် သူမက လမ်းတစ်ဝက်က ရောက်လာတဲ့ ချွေးမ လုနန် ထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတာ သဘာဝပင်။

ယီမေ့က သူတို့ ချွေးမအသစ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် လက်ခံတာ သိရင် သူက စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ သေချာသည်။

ဒါအားလုံးက သူမရဲ့ဒုတိယ သားကြောင့်ပဲ — အရမ်းအေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်တဲ့သူ။ သူက ယီမေ့ကို မှားယွင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး အကျိုးဆက်အနေနဲ့ သူမနဲ့ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းက ယီမေ့နဲ့ ရှန့်မိသားစုရှေ့မှာ ခေါင်းမော့မရတော့ပေ။

မာမားဖေးရဲ့ လုနန် အပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားက သိသိသာသာ အေးစက်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ် ရှောင်လု၊ ရှောင်ကျန့်နဲ့ ငါတို့ ဒုတိယသားကို ဂရုစိုက်ပါဦး။ ငါတို့ကိုတော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"

လုနန် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ ဒီအဘွားကြီး ဘာဖြစ်နေတာလဲ? တစ်မိနစ်နွေးထွေးပြီး နောက်တစ်မိနစ် အေးစက်နေတယ်။ ပြီးတော့ သူမက လှည့်စားမခံရဘူး — "စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး" ဆိုတာက "ငါတို့ကို လာမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့" လို့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောတာပဲ။

ထိုစဉ် ဖေးကျီအန်းက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ "အမေက ဒီလိုပြောပြီးမှတော့ မလိုအပ်ဘဲ အမေ့ကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် ဂရုစိုက်ပါ"

လုနန် - "..." အိုး ဝိုး၊ အကိုကြီး၊ အကို ခုနက ဒါကို အသံထွက်ပြောလိုက်တာလား?

သို့သော် ဖေးကျီအန်း၏ ပွင့်လင်းမှုသည် လုနန်အတွက် အမှန်တကယ် ပိုမိုလွယ်ကူစေခဲ့သည်။ မဟာမိတ်တစ်ဦး! သူမကို မနှစ်သက်သော ယောက္ခမကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ချင်စိတ် လုံးဝမရှိသောကြောင့် သူမက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မပူပါနဲ့။ အဖေနဲ့အမေကို လုံးဝ မနှောင့်ယှက်ပါဘူး"

မာမားဖေး - "..." ဒီနှစ်ယောက်က အမှန်တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လိုက်ဖက်မှုပဲ။

ဖေးကျီအန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖျားလေး ကွေးညွတ်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ရယ်မောခြင်းအရိပ်အယောင်လေး ပျံ့လွင့်သွားသည်။

မာမားဖေးသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခေါင်းပင်ကိုက်လာသည်။ သို့သော် သူမက လုနန်ကို မကျေနပ်ကြောင်း မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ၏ ချွေးမက စိတ်ပူစရာမလိုဟု သူမကသာ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသာ စကားပြန်လှန်ခဲ့ပါက မည်သို့သောသူမျိုး ဖြစ်မည်နည်း။

သို့သော် သူမ၏သားနှင့် ချွေးမကမူ ထိုစကားကို အလွယ်တကူ လက်ခံခဲ့ကြသည်လား။

ဒါဟာ တကယ်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြဿနာတင်ပြလို့ မရတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။

မာမားဖေးတွင် ခုနကမှ ပေါ်ပေါက်လာသော မိခင်မေတ္တာ စက္ကန့်ပိုင်းလေးသည် တစ်ဖန် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

---

စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် မာမားဖေးသည် သူမ၏ ချွေးမအသစ်ကို မကျေနပ်ကြောင်း၊ အနည်းဆုံးတော့ အရင်ချွေးမလောက် မနှစ်သက်ကြောင်း လူတိုင်း သိနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန့်ယီမေ့သည် ပါပါးဖေးနှင့် မာမားဖေးတို့၏ အိမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မာမားဖေးက သူမကို ချွေးမကောင်းတစ်ဦးလို ဆက်ဆံခဲ့သည်။

ဖေးမင်ရှက လုနန်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အရေးပေါ်ခန်းတံခါး ပွင့်သွားသည်။ ဆရာဝန်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စုန့်ချန်းရဲ့ မိသားစုလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ပါ" စုန့်ယဲ့ပင်းက ဆရာဝန်ဆီသို့ အမြန်သွားကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆရာဝန်ကြီး ကျွန်တော့်သား ဘယ်လိုလဲ?" "ကျွန်တော်တို့ အစောပိုင်း သံသယဖြစ်သလို အာဆင်းနစ် အဆိပ်သင့်တာပါ။ ကလေးကို အရေးပေါ်အစာအိမ် ဆေးကြောတာ လုပ်ထားပါတယ်။ အဆိပ်သင့်မှုအဆင့်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဆေးရုံတက်ဖို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ သွားလုပ်ပေးပါ" ဆရာဝန်က ပြောပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ထွက်သွားသည်။

"အာဆင်းနစ် အဆိပ်သင့်တာ ဘာလဲ? ချန်းချန်း ဘာလို့ အာဆင်းနစ် အဆိပ်သင့်ရတာလဲ?" မာမားဖေးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အာဆင်းနစ် ထရိုင်အောက်ဆိုဒ်၊ ကြွက်သတ်ဆေးလို့လည်း ခေါ်တယ်" စုန့်ယဲ့ပင်းက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ 'ဘယ်လိုလူယုတ်မာမျိုးက သုံးနှစ်သားကလေးကို ကြွက်သတ်ဆေး ပေးရတာလဲ?'

"ကြွက်သတ်ဆေး?!" ဖေးမင်ရှရဲ့ အသံက ကျယ်လောင်စူးရှသည်။ "ဒါ ငါတို့ ချန်းချန်း ကို သေစေနိုင်တယ်!"

---

မကြာမီပင် အစားအသောက် စစ်ဆေးချက်ရလဒ်များ ပြန်ရောက်လာပြီး နို့မှုန့်တွင် အာဆင်းနစ်ဓာတ် ပါဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ယခုအခါ အတည်ပြုရန် အန်တီစွင်းကို ရှာဖွေရန်သာ လိုတော့သည်။

စုန့်ချန်းကို ဆေးရုံတင်ထားပြီး လုနန်က သူ့ရဲ့ သေးငယ်သော၊ ဖြူဖျော့နေသော၊ သတိမေ့မြောနေဆဲ မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းသည်။

အကယ်၍ အန်တီစွင်းက အဆိပ်ခတ်သူဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာပါက ဖေးမင်ရှသည် သူ့ရဲ့ အမေရင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် သူ့ကလေးဘဝထဲသို့ အဆိပ်ခတ်သူကို ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဆရာဝန် ပြန်ဝင်လာရာ ဖေး မိသားစုက အလျင်အမြန် ဝိုင်းရံလိုက်သည်။ "ဆရာဝန်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ကလေး ဘယ်လိုလဲ?"

ဆရာဝန်က ဆေးမှတ်တမ်းများကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အဆိပ်သင့်မှုပါ။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အချိန်မီ ဆေးရုံခေါ်လာနိုင်ခဲ့တော့ .. အဆိပ်ဖြေပြီးရင် နှစ်ရက် သုံးရက်လောက် စောင့်ကြည့်ဖို့လိုမယ်။ ပြဿနာမရှိရင် ဆေးရုံက ဆင်းလို့ရပါပြီ"

"ဒါနဲ့၊ နောက်ဆို အရည်အသွေးနိမ့် နို့မှုန့်တွေ မဝယ်ကြနဲ့တော့။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဆေးရုံမှာ အရည်အသွေးနိမ့် နို့မှုန့်ကနေ အာဆင်းနစ် အဆိပ်သင့်တာ တတိယမြောက်အကြိမ် ဖြစ်နေပါပြီ" ဆရာဝန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ?! ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!" ဖေးမင်ရှ က မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့က အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံး နို့မှုန့်ပဲ ဝယ်တာ"

---

ဒီအချိန်မှာ ဖေးမင်ရှ ခဏရပ်လိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူတို့မိသားစုက အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး နို့မှုန့်ကိုပဲ ဝယ်တာ၊ ဒါကြောင့် ချန်းချန်းမှာ ဘယ်တုန်းကမှ ပြဿနာမရှိခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် အန်တီစွင်းရောက်လာပြီးမှ ကောင်းတဲ့နို့မှုန့်က ဘယ်လိုလုပ် အရည်အသွေးနိမ့် နို့မှုန့် ဖြစ်သွားတာလဲ။

အဖြေက ရှင်းနေသည်။