Chapter 40
Vol. 4 Ch. 40
မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်းထိုထို မျက်နှာနီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့ နှစ်ယောက်က စုံတွဲ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါ့ကို... သူ့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား"
လုနန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီခေတ်လူတွေက အရမ်းရှက်တတ်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။
အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ!
လုနန်က ချန်းထိုထိ ကို သူ့နောက်ကလိုက်မလာအောင် တားဆီးဖို့ ဖေးကျန့် ရဲ့ အသက်ကို ပြောဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ခဏစောင့်ဦး! သူက ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်..."
ချန်းထိုထိုက ပထမတော့ စိတ်ပျက်သွားပေမယ့် နောက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"ဖြစ်ပါတယ်။ ငါက ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ သူ့ထက် နှစ်နှစ်ပဲ ကြီးတာပါ။ ငါတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါ၊ သူ ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်ရင် ငါ ပထမဆုံး လိုက်မယ်။ ကျွန်မတို့ အတူတူဖြစ်သွားရင် နင့်ကို ကျေးဇူးသေချာပေါက်တင်မိမှာ။"
လုနန် - "..." မင်း အောင်မြင်ရင် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ရုံမကဘူး၊ မေမေလို့ပါ ခေါ်ရလိမ့်မယ်။
"မင်း အရင်သွားစားပါလား။ ကန်တင်းမှာ နောက်ကျရင် ကုန်သွားလိမ့်မယ်။"
ချက်ချင်း အဖြေမရတဲ့အတွက် ချန်းထိုထိုက နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ငါ တန်းစီပြီး အစားအသောက်ယူပြီးရင် နင့်ဆီ ပြန်လာရှာလိုက်မယ်။"
ချန်းထိုထို ထွက်သွားပြီးနောက် ဖေးကျန့်က ထမင်းနှစ်ပန်းကန်နှင့်အတူ ပြန်လာသည်။ သူ မြန်မြန်စားပြီး လုနန် ထမင်းတစ်ဝက်စားပြီးချိန်မှာပင် သူ့ပန်းကန်မှာ ဗလာဖြစ်နေပြီ။ ထမင်းစားပြီးနောက် သူက လုနန်ကို အတန်းချိန်ဇယားကို ပေးအပ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး စကားစမြည်ပြောကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ချန်းထိုထိုက သူမရဲ့ ထမင်းနဲ့ ပြန်လာတဲ့အခါ လုနန် က စားပွဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး သူ့ရှေ့ခုံက ဗလာဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သူမက ညည်းညူလိုက်သည်။
"ရှေ့ကလူတွေ အရမ်းနှေးလို့။ သူ့ကို တစ်ခွန်းတောင် စကားပြောခွင့်မရလိုက်ဘူး။"
လုနန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမရဲ့ လင်ပါသားအတွက် မြှားနတ်မောင် လုံးဝ မလုပ်ပေးချင်ပါဘူး!
အဆောင်မှာ နေ့လည်စာ စားပြီး ခဏနားပြီးနောက် နေ့လယ်ပိုင်းမှာ အဓိက အတန်းတစ်တန်းပဲ ရှိသည်။ လုနန်က အချိန်ဖြုန်းမနေတော့။ သူမက အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးဆီက စာအုပ်တစ်အုပ် ငှားပြီး စတုတ္ထနှစ်အတန်းကို တက်လိုက်သည်။
ဘတ်စကက်ဘောကွင်းဘေးကနေ ဖြတ်သွားတော့ ကောင်လေးတွေ ဘတ်စကက်ဘော ကစားနေတာကို သူမ သတိထားမိသည်။ မိန်းကလေးအုပ်စုတစ်စုက ဘေးနားကနေ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
လုနန်က ကစားသမားတွေထဲမှာ ဖေးကျန့်ကို အလွယ်တကူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ကွင်းထဲမှာ တက်တက်ကြွကြွရှိနေပြီး မိန်းကလေးအများအပြားက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း တီးတိုးရယ်မောနေကြသည်။
လုနန် ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီကောင်လေး ဘာလို့ မြန်မြန်စားတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာမလိုဘူး။ သူ ဘတ်စကက်ဘော ကစားဖို့ အလျင်စလို ပြေးသွားတာ ဖြစ်ရမည်။
သူမသည် ဖေးကျန့်၏ အတန်းချိန်ဇယားကို ဒီည စီစဉ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး သူ စာသင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ကာ မလိုအပ်သော အချစ်ရေး ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးအတန်းပြီးတော့ လုနန်က ကျောင်းဂိတ်ကနေ ထွက်လာတော့ ဖေးကျီအန်းရဲ့ ဂျစ် ကားကို အနီးအနားမှာ ရပ်ထားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ကားဆီကို သွားတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ ချန်းထိုထိုက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အစ်မ လုနန်၊ အစ်မ ဘယ်မှာနေလဲ။ အတူတူ အိမ်ပြန်ကြရအောင်!"
လုနန် ခဏရပ်လိုက်ပြီး တွေဝေသွားသည်။ "ဒီနေ့ မရလောက်ဘူး။ ငါ့မိသားစု လာကြိုနေတယ်။ မနက်ဖြန်တွေ့မယ်။"
ဒီလိုပြောပြီးတာနဲ့ သူမ ကားဆီကို အမြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်၊ တကယ်ကို ချန်းထိုထို က သူ့နောက်ကို ပြေးလိုက်လာပြီး ဖေးကျီအန်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမှာကို ကြောက်နေလို့။
လုနန်က ရယ်စရာ ပြောတာ မဟုတ်။ နေ့လယ်ပိုင်း အဆောင်ကို ပြန်ရောက်တော့ ချန်းထိုထိုက ကျန်းရှုယင်း ပြောနေတဲ့ လုနန်မှာ မောင်လေး လေးယောက်ရှိကြောင်းကို ကြားသွားခဲ့သည်။ ချန်းထိုထို က ဆာလောင်နေတဲ့ ဝံပုလွေလို မျက်လုံးတွေနဲ့ သူမကို ကြည့်ပြီး သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမ ပြောပုံကြည့်ရတာ အလားအလာရှိတဲ့ လက်တွဲဖော်အဖြစ် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးချင်နေတာ ရှင်းပါသည်။
အလျင်အမြန် ထွက်သွားတဲ့အခါ လုနန်က သူ့နောက်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထပ်ပြီး အနီးကပ် လိုက်လာနေတာကို သတိမထားမိခဲ့။ သူမကို အမှီလိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေပုံရပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။
ကားထဲဝင်လိုက်တော့ လုနန်က ဖေးကျန့် ကားထဲမှာ ရှိနေပြီးသားဖြစ်တာကို မြင်တော့ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
"မောင်း၊ မောင်း၊ မြန်မြန်သွားရအောင်"
ရှောင်ကျိုးက ရှုပ်ထွေးနေပေမယ့် သူက နာခံစွာ ကားကို စတင်ပြီး ကျောင်းကနေ ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျောင်းဂိတ်မှာ လုနန် ကို စောင့်နေတဲ့ ချန်ယွီ - "..."
ချန်ယွီက ကားနောက်ဘက်ကို ကြည့်ပြီး အံံကြိတ်လိုက်ကာ သူ့စက်ဘီးပေါ် တက်ပြီး ကားနောက်ကို လိုက်သွားတော့သည်။
ဂျစ်ကားထဲတွင် ဖေးကျန့်သည် ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ရင်း ရှောင်ကျိုးနှင့် အငြင်းအခုံပြုနေသည်။ တစ်ယောက်က ထိုနေ့မနက်တွင် နိုင်ငံပိုင်စားသောက်ဆိုင်၌ ကျွေးမွေးရန် ကတိပေးခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုနေပြီး၊ အခြားတစ်ယောက်ကမူ ကတိပေးခဲ့သော်လည်း အချိန်အတိအကျမသတ်မှတ်ခဲ့ကြောင်း ပြောနေသည်။
ရှေ့ခန်းတွင် စကားပြောသံများဖြင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း နောက်ခန်းမှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လုနန်သည် ထိုညနေခင်းတွင် ဖေးကျီအန်းပါ လိုက်ပါလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ တမင်တကာ လျစ်လျူရှုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောင်တတရားများဖြင့် အတွေးနယ်ချဲ့နေခြင်းသာဖြစ်သည်။
သူမသည် ဘေးမှလူကို ခိုးကြည့်လိုက်၊ ပြီးလျှင် အကြည့်ကို အမြန်လွှဲလိုက်၊ ခဏအကြာတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုက်နှင့်…
နေဝင်ချိန်တွင် နွေးထွေးသောနေရောင်ခြည်သည် ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြာကျနေပြီး ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေသည်။ အလင်းနှင့်အရိပ်တို့၏ ကစားဟန်သည် သူ့အား ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ ပုံဖော်ပေးနေပြီး သူ၏ထက်ရှသောမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။ အလင်းရောင်သည် သူ၏တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို မထိတထိကျရောက်နေကာ သူ့အား လျစ်လျူရှုတတ်ပြီး အေးစက်သောပုံစံကို ပေးစွမ်းနေသည်။
သို့သော်လည်း ဂျစ်ကား၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာသော တောက်ပသည့်အလင်းတန်းများသည် သူ၏အေးစက်သော အမူအရာကို နူးညံ့စေပြီး သူ့အား နွေးထွေးမှုအချို့ကို ပေါင်းထည့်ပေးသည်။ ဤသိသာထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်ဘက်အသွင်သည် လုနန် ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဖေးကျီအန်း ဒဏ်ရာရပြီးနောက် ပြသခဲ့သော နုနယ်သည့်အလှနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ ထိုနေ့က သူ၌ "တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရထားသည့် အလှတရား" အသွင်တစ်မျိုး ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ လုနန် သည် သူမကိုယ်သူမအတွက် မည်သည့်ဆင်ခြေမှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာ ငြင်းမရသောအမှန်တရားဖြစ်သည်။
ဖေးကျီအန်းကို ပထမဆုံးတွေ့ဆုံချိန်တွင် လူတိုင်းသည် သူ၏ဩဇာအာဏာကြီးမားသောပုံစံကြောင့် ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့ကို အမျိုးသားတစ်ယောက်အဖြစ် စတင်မြင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏စွဲဆောင်မှုသည် ပို၍ပင်အားကောင်းလာပြီး စွဲလမ်းစေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ဖေးကျီအန်း ဒဏ်ရာရကတည်းက သူမသည် သူ၏နုနယ်သော စွဲဆောင်မှုကို ပို၍သတိပြုမိလာသည်ဟု လုနန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ရုပ်ရည်ကို စွဲလမ်းကာ ခိုးခိုးကြည့်နေမိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထို့အပြင် ယခင်နေ့က သံတမန်ရေးရာ ဆွေးနွေးပွဲတွင် သူ၏တည်ငြိမ်သော မှတ်ချက်စကားများသည် သူမကို အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။
တကယ်နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်နှမြောစရာပဲ။ ဤသို့သော အရည်အချင်းရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို အဝေးကနေသာ ငေးမောကြည့်ရှုရုံသာတတ်နိုင်မည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူ့၌ ကန့်သတ်ချက်များရှိပုံရခြင်းပင်။ ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် အားတိုးဆေးရည်များကို သောက်သုံးရန် လိုအပ်သည်။ လောကကြီးကတော့ တစ်နည်းတစ်ဖုံ တရားမျှတသည်ပင်။
သို့သော် ဖေးကျီအန်း၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင်ရှိသော အရွယ်အစားကို စဉ်းစားမိသောအခါ လုနန် တစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုအတွေးများကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူသည် ခဏတာသာ စွမ်းဆောင်နိုင်သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက တကယ်ပဲ အံ့ဩဖွယ်ရာတွေ ဖန်တီးနိုင်သည်ပင်။
လုနန်သည် ဖေးကျီအန်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူနေသည်ဟု ထင်သောကြောင့်၊ အစပိုင်းတွင် ခိုးကြည့်နေရာမှ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်တင် သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။ သူမ၏အတွေးများ နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏အကြည့်သည် မလွှဲမရှောင်သာဘဲ အောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖေးကျီအန်းသည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသော်လည်း သူ အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ စစ်သားတစ်ယောက်အနေနှင့် သူ၏အကြားအာရုံ၊ အမြင်အာရုံနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းတို့မှာ ထူးခြားကောင်းမွန်လှသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မနေ့က ချင်မရီးနှင့် လုနန် ဆွေးနွေးခဲ့သည်များမှအစ ယခု သူမ၏စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ရှုနေမှုအဆုံး အရာအားလုံးကို သူခံစားသိရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ထိုအခိုက်တွင် လုနန်၏အကြည့်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထပ်မံမေးခွန်းထုတ်နေပြန်ပြီလော။
ဖေးကျီအန်းသည် ရုတ်တရက်မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ့ကို တပ်မက်စွာစိုက်ကြည့်နေသော လုနန်ကို လက်ပူးလက်ကြပ်မိတော့သည်။
လုနန် - “…” လူကျင့်ဝတ်မရှိတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒုတိယအကြိမ် အဖမ်းခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကားထဲတွင်ဖြစ်သည်။ ဖေးကျီအန်းသည် ယခင်က ဒေါသမပြခဲ့သောကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ပင် စိတ်ဆိုးဖွယ်မရှိပေ။ လုနန်သည် ထိုအဖြစ်ကို ပခုံးတွန့်ကာ လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ကားပြတင်းပေါက်နှင့်ကပ်၍ ပုန်းအောင်းရန်ကြိုးစားနေသော သူမ၏ တစ်လက်မချင်းရွေ့လျားနေသည့် ကိုယ်လုံးကိုသာ လျစ်လျူရှုနိုင်ပါက ခဏတာရှက်ရွံ့မှုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကံကောင်းစွာပင် ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ကျိုးက သူမကိုကယ်တင်ရန် ရောက်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်နေပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လိုက်နေတဲ့လူက နည်းနည်းတုံးတယ်…"
လုနန်သည် ချက်ချင်းပင် ထိုင်ခုံပေါ်မှ လှည့်၍စပ်စုလိုက်ရာ စက်ဘီးတစ်စီးဖြင့် သူတို့ကိုလိုက်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် အပြင်းအထန်နင်းနေစဉ် လေက သူ၏ဆံပင်များကို လွင့်စင်စေသည်။ လိုက်လာသူ၏ ကိုယ်ဟန်နှင့် အဝတ်အစားများအရ ထိုသူမှာ ချန်ယွီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
မူလက လုနန်သည် အာရုံလွှဲရန်အတွက် ရှောင်ကျိုးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေခြင်းသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူမအတွက်လာသော အသိတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လုနန် - “…” ဒီကောင်မလေးက အရမ်းကြိုးစားလွန်းနေပြီ။
ကျောင်းမှထွက်ခါစဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ကျိုး၏ အရှိန်မှာ မမြန်သော်လည်း၊ ဘီးလေးဘီးပါသောကားသည် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းဖြင့်နင်းရသော စက်ဘီးထက် သိသိသာသာ ပိုမြန်သည်ဟု သူမ အံ့ဩစွာ ပြန်သုံးသပ်မိသည်။ ချန်ယွီ အတွက် ဂျစ်ကားနောက်ကို အမီလိုက်နိုင်ခြင်းသည် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။ သူမသည် သူတို့ကိုမမိမချင်း လက်မလျှော့ရန်စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ အားကုန်ထုတ်၍ ကြိုးစားခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။
ရှောင်ကျိုးကို ရပ်ခိုင်းရမလားဟု သူမ စဉ်းစားမိသည်။
အကယ်၍ သူတို့မရပ်ပါက ချန်ယွီကို လိုက်ခိုင်းထားခြင်းသည် အတော်လေးအန္တရာယ်များသည်။ အနည်းငယ် မှားယွင်းမှုက မတော်တဆမှုတစ်ခုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ရပ်တန့်လိုက်လျှင်လည်း လုနန် အတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူမ မွေးစားအမေ၏သမီး ဖြစ်သော်လည်း ချန်ယွီ သည် ရိုးရှင်းပြီး အကောင်းမြင်တတ်သော အဘွားအိုနှင့် လုံးဝမတူပေ။ ချန်ယွီသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး သူမ၌မရှိသောအရာများကို အခြားသူများ၌ရှိသည့်အခါ မနာလိုဖြစ်တတ်သည်။
ရည်မှန်းချက်ကြီးခြင်းသည် မကောင်းဟု မဆိုသာပေ။ အောင်မြင်သော သူအများစုသည် ပြင်းထန်သောရည်မှန်းချက်များနှင့် သူတို့၏အခြေအနေအပေါ် မကျေနပ်မှုများဖြင့် စတင်ကြသည်။ သို့သော် ရည်မှန်းချက်သည် လိုအပ်သောစွမ်းရည်များနှင့် မကိုက်ညီပါက ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်လာသည်။
အကယ်၍ ထိုသူ၌ မှားယွင်းသော စိတ်နေသဘောထားရှိပြီး၊ အပြုသဘောဖြင့် ကြိုးစားမည့်အစား သူတို့လိုချင်သောအရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများကို ဖြုတ်ချရန် ကြိုးပမ်းပါက ပို၍ပင်ဆိုးရွားသည်။ ချန်ယွီထက် ပိုကောင်းအောင်လုပ်နိုင်သူ မည်သူမဆို ဒုက္ခရောက်ဖွယ်ရှိသည်။
ချန်ယွီသည် အတိအကျပင် ဤသို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်။
လုနန်သည် သူမကို အဆိပ်ပြင်းသောမြွေတစ်ကောင်နှင့် အမြဲနှိုင်းယှဉ်ပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကျောင်းတွင် လုချင်နှင့် ပတ်သက်ခဲ့သော သူမတို့၏ မကြာသေးမီက တွေ့ဆုံမှုအပြီးတွင် သူမသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။
ချန်ယွီက သူတို့ကို လိုက်လာနေပုံကို သူမ စဉ်းစားမိသည်။ အကယ်၍ လုနန်က သူမကိုမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပါက၊ ချန်ယွီသည် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လုချင်ကို သေချာပေါက် ဆွဲသွင်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ လု မိသားစုတစ်စုလုံးကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။
ချန်ယွီသည် သူမလိုချင်သော အရာကိုရရှိရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
သူမကိုရှောင်ရှားခြင်းသည် အလုပ်ဖြစ်မည့် ဖြေရှင်းနည်းမဟုတ်သောကြောင့် လုနန်သည် ချန်ယွီ သူမထံမှ ဘာလိုချင်သည်ကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်။ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်ကျိုး၊ ကားရပ်လိုက်"
ကားနောက်လိုက်နေသော ချန်ယွီသည်လည်း သူမ၏ အစွမ်းကုန်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့ လိုက်လာခဲ့သည်ကို မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်နေသည်။ ရှေ့ကကားထဲကလူတွေ မမြင်နိုင်ပေမဲ့ သူတို့မြင်သင့်တာကြာပြီ။ သို့သော် မြင်ပြီးသည့်တိုင် သူတို့မရပ်ကြပေ။ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာရှိသည်၊ ဒါကတော့ လုနန်က သူတို့ကိုမရပ်ခိုင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ချန်ယွီသည် ဖေးကျန့်နှင့် သူ၏ဖခင်တို့ လုနန်၏စရိုက်မှန်ကို အပြည့်အဝနားလည်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဒေါသတကြီးတွေးလိုက်သည်။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ ချန်ယွီ သည် မီးလောင်ရာလေပင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမသည် လမ်းဘေးရှိ ချောင်းငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ရုတ်တရက် သူမ၏ကိုယ်ကို ကားပေါ်မှ လှိမ့်ချလိုက်ပြီး ချောင်းထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားသည်။
"ကယ်ကြပါဦး! ကျွန်မ ရေမကူးတတ်ဘူး…"
လုနန်၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် ရှောင်ကျိုးသည် ကားကိုဘေးချရပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူသည် နောက်ကြည့်မှန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စက်ဘီးဖြင့်လိုက်လာသော လူတုံးတစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ထိုသူက ပြုတ်ကျသွားသည့်အလားပင်။
“!”
အသက်အန္တရာယ်နှင့် ဆိုင်သော ကိစ္စ ဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ကျိုးသည် ဘရိတ်ကိုအမြန်အုပ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကိုစစ်ဆေးရန် ကားပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူကားပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်နှင့် ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းမကြီးမှာ ဗလာကျင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ သူဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?"
ရှောင်ကျိုး တစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ အတွေးများလာလေ ကြောက်ရွံ့လာလေဖြစ်သည်။
"သရဲများလား?"
ဖေးကျီအန်း၊ ဖေးကျန့်,နှင့် လုနန်တို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကားပေါ်မှဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သတ္တိမွေးကာ ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲ၊ လူက ပျောက်သွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ မကောင်းဆိုးဝါးနဲ့များ တွေ့နေတာလား?"
လုနန်သည်လည်း ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူမသည် ချန်ယွီ သူတို့ကိုလိုက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်ခဲ့သည်၊ သို့ဖြစ်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမ မည်သို့ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သနည်း။
ဖေးကျန့် က စိတ်မရှည်စွာပြောလိုက်သည်။
"မင်း အမြင်မမှားတာ သေချာလို့လား?"
သူသည် ကားနောက်လိုက်လာသူကို သတိမထားမိခဲ့ဘဲ၊ နေ့လည်ခင်း ဘတ်စကက်ဘောကစားပြီးနောက် အနည်းငယ်ဗိုက်ဆာပြီး ပင်ပန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူအလိုရှိသမျှမှာ အိမ်ပြန်၊ စားပြီး အိပ်ရန်သာဖြစ်သည်။
ဖေးကျီအန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် လမ်းဘေးရှိ မြောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ရှောင်ကျိုးနှင့် ဖေးကျန့်တို့သည် သူ၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်ကာ မြစ်ကမ်းဘက်သို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။
…… "မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်?"
လုနန် သည်လည်း မြစ်ဘက်သို့ ပြေးသွားသည်။
ချောင်းထဲသို့ပြုတ်ကျသွားသော ချန်ယွီသည် အစပိုင်းတွင် ရေသောက်မိပြီး သီးသွားသည်။ စက်ဘီးပေါ်မှ ချောင်းထဲသို့ခုန်ချခြင်းသည် အတော်လေး ပြင်းထန်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေသည် နေရာအနှံ့မှ သူမ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ ခဏတာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း အနည်းငယ် ရေပက်ကစားပြီးနောက် သူမသည် မြောင်းထဲရှိရေသည် သူမ၏ဒူးခေါင်းအထိသာရောက်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ ပိုနက်သောနေရာသို့ လျှောက်သွားလျှင်တောင် ပေါင်ရင်းအထိသာရောက်ပြီး မတ်တပ်မရပ်ဘဲ နေလျှင် ရေမနစ်နိုင်ပေ။
ချန်ယွီ - “…”