Chapter 41
Vol. 4 Ch. 41
သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ချောင်းထဲသို့ပြုတ်ကျချင်ယောင်ဆောင်ပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ယခုထလိုက်ပါက အလဟဿဖြစ်သွားမည်။ အံကြိတ်ကာ သူမသည် ဂျစ်ကားထဲမှလူများ သူမကိုရေထဲတွင် မြင်သောအခါ ရပ်တန့်စေရန်အတွက် အနည်းငယ်ကြာအောင် ရေပက်ကစားနေလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ချန်ယွီသည် အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်… ပြီးတော့ ထပ်စောင့်နေလိုက်သည်…
သူမ ဆက်စောင့်နေရင်း လုနန်သည် တကယ်ပင် ရက်စက်သည်ဟု သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် ချန်ယွီသည် ရေမျက်နှာပြင်ကိုရိုက်ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကမ်းပေါ်သို့ ပြန်တွားတက်လာသည်။
ဂုဏ်သိက္ခာရော၊ တည်ငြိမ်မှုပါ ဆုံးရှုံးသွားသော ချန်ယွီ သည် လုံးဝစိုရွှဲနေသည်။ သူမ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသောဆံပင်သည် ယခုအခါ ရှုပ်ပွစွာတွဲကျနေပြီး ရေများတောက်တောက်ကျနေကာ သူမကို ရေနစ်သေဆုံးသွားသော သရဲတစ်ကောင်နှင့်တူစေသည်။
သူမ တွားတက်လာရင်း ဒေါသကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။
"အားးး၊ ခွေးမ၊ ခွေးမ၊ ခွေးမ၊ လုနန် သေနာမ၊ နင့်ကို ငါမိပါစေ၊ ငါနင့်ကို သတ်မယ်၊ သတ်မယ်!"
ထိုအချိန်တွင် ဖေးကျန့် နှင့် ရှောင်ကျိုးတို့သည် မောဟိုက်စွာဖြင့် မြစ်ကမ်းပါးသို့ ပြေးဆင်းလာရာ ချောင်းထဲမှဆဲဆိုရင်း တက်လာသော ချန်ယွီ နှင့် အနေရခက်စွာ ကို့ရို့ကားရား တွေ့ဆုံမိတော့သည်။
ဖေးကျန့် နှင့် ရှောင်ကျိုး - “…”
ချန်ယွီ - “…”
နောက်မှလိုက်လာသော လုနန် - “…”
ဂျစ်ကားသည် အဝေးသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိဟု ထင်သောကြောင့် ချန်ယွီ သည် ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ပြီး လုနန်ကို ဆဲဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏အသံသည် ဖေးကျီအန်း အပါအဝင် လုနန် နှင့် အခြားသူများပါ သူမ၏ မဖွယ်မရာပြောဆိုမှုများကို ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်သည်။
ချန်ယွီသည် ပြန်လာသောလူများကို အူကြောင်ကြောင် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေသည်။
လုနန်သည် ရေထဲတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ချန်ယွီ ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရေသည် သူမ၏ခြေသလုံးအထိသာရောက်နေသည်။ ချန်ယွီသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိဘဲ အားအင်ပြည့်ဝနေပုံရသည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ရှောင်ကျိုး ကားရပ်ထားသည့်နေရာမှ ချန်ယွီ ရေထဲပြုတ်ကျသည့်နေရာအထိ အကွာအဝေးမှာ မီတာနှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်ရှိသည်။ သူတို့သည် ကားပေါ်မှဆင်းပြီး သူမကိုရှာဖွေရန် အချိန်အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးခဲ့ကြသည်။ ချန်ယွီသည် နောက်ကြည့်မှန်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ (ချောင်းထဲသို့ပြုတ်ကျခြင်းဖြင့်) အချိန်ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အပြင်သို့ မတွားတက်သေးပေ။
အတော်လေး ရှက်စရာကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ သူမသည် လမ်းပေါ်သို့ စောစောတက်လာခဲ့ပါက သူတို့ရပ်ထားသည်ကို မြင်ပြီးသားဖြစ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူမ အနည်းငယ်ကြာအောင် ရေထဲတွင် မျောနေခဲ့ပါက ဖေးကျန့် နှင့် ရှောင်ကျိုးတို့ သူမကိုကယ်တင်ရန် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။
သို့သော် သူမသည် အချိန်ကိုက်မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ မည်းမှောင်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည်။ လုနန်သည် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သူတစ်ပါးအတွက် ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှောင်ကျိုး၏ ယခင်က တင်းမာနေသော မျက်နှာထားသည် လေးနက်ပြီး ထက်မြက်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ရဲဘော်၊ အခု ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မရှင်းလင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ စစ်ယာဉ်တစ်စီးကို တရားမဝင်လိုက်လံနှောင့်ယှက်တယ်လို့ သံသယရှိတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့အတူ အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနကို လိုက်ခဲ့ဖို့ လိုလိမ့်မယ်"
စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ကျိုးသည် တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ချန်ယွီ၏မျက်နှာသည် အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနသို့ သွားရမည်ဟူသော အတွေးကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမကို သူလျှိုဟု သံသယရှိနေခြင်းလား။
ချန်ယွီသည် သူလျှိုတစ်ယောက်မဟုတ်သော်လည်း၊ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူမသည် ငွေအတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူမနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သူများထဲတွင် သူလျှိုများရှိမရှိကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် သူမသည် အလင်းထဲသို့ ထုတ်မလာနိုင်သော အလုပ်များစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကိစ္စတွေကို အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနတွင် စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုညစ်ပတ်သောအလုပ်များသည် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းထဲတွင် ပါဝင်သွားနိုင်သည်။ မည်မျှအထိ ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် သူမကို မကောင်းသောသူတစ်ယောက်အဖြစ်ပင် တံဆိပ်ကပ်နိုင်သည်။
သူမသည် အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနသို့ လုံးဝမသွားနိုင်ပေ။ ချန်ယွီသည် ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မလိုက်ဘူး! ကျွန်မ ရှင်တို့ကို လိုက်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားတာပါ။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီအတိုင်းဖြတ်သွားတာ။ ကျွန်မ အိမ်ပြန်ရမယ်"
သူမစကားပြောရင်း အခြားသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိထားကြည့်ရှုကာ မြေပြင်ပေါ်မှ စက်ဘီးကို အမြန်ကောက်ယူပြီး အလျင်အမြန်ပြေးသွားသည်။
သူမ မတုံးပေ။ ဤစစ်သားများသည် သူမကိုကယ်တင်ရန် ရှင်းလင်းစွာ ၊ရောက်လာကြသော်လည်း၊ လုနန် အပေါ် သူမ၏ဆဲဆိုမှုများကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာထားများ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ အကယ်၍ သူမသည် လုနန်နှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ပါက ဘေးမသီရန်မခဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
အကယ်၍ သူမသည် လုနန်ကို ဆက်လက်တွယ်ကပ်နေပြီး သူမကိုသိကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုနေပါက တကယ်ပင် မိုက်ရူးရဲဆန်ရာကျမည်ဖြစ်သည်။
ဖေးကျန့်သည် လုနန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရှောင်ကျိုး သည် ဖေးကျီအန်းကို ကြည့်လိုက်ကာ၊ နှစ်ယောက်စလုံး ချန်ယွီကို တားဆီးရန် သူတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဖေးကျီအန်း၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ရှောင်ကျိုး၏ အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟူသော ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ခြောက်လှန့်သည့်နည်းလမ်းတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် ချန်ယွီ၏ အပြစ်ရှိသောတုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူသည် သူမကို အမှန်တကယ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စဉ်းစားလာသည်။
သူသည် ရှောင်ကျိုးနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ရာ ရှောင်ကျိုးသည် နောက်မှ ချန်ယွီကို ချက်ချင်းခေါ်လိုက်သည်။
"ရှေ့က အမျိုးသမီးရဲဘော်၊ ခဏစောင့်ပါဦး…"
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချန်ယွီသည် သူမစောင့်ဆိုင်း၍ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် စက်ဘီးကိုစွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးရာ ရှောင်ကျိုးက သူမနောက်သို့ လိုက်လေသည်။ တစ်ယောက်ကပြေး၊ တစ်ယောက်ကလိုက်နှင့် ရယ်စရာကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။
လုနန် - “…”
"အခြေအနေတွေက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီအထိရောက်လာတာလဲ?"
သူမသည် လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤရယ်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းက ဘာလဲ။
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ချန်ယွီသည် ခက်ခဲသောဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖေး မိသားစုရှေ့တွင် မည်သို့ရုတ်တရက် စက္ကူကျားတစ်ကောင်ဖြစ်သွားပြီး တစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားရသနည်း။ ဤသည်မှာ စစ်သားအစ်ကိုတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ခြင်းကြောင့် ရရှိသော လုံခြုံမှုခံစားချက်လော။
လုနန်သည် လေးစားမှုအပြည့် ခံစားလိုက်ရသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနှင့် ချန်ယွီသည် နေ့စဉ်လေ့ကျင့်နေသော ရှောင်ကျိုးကို လုံးဝအမီမလိုက်နိုင်ပေ။ ခဏအတွင်းမှာပင် ရှောင်ကျိုးသည် သူမကို ဖမ်းမိသွားသည်။
"ရိုးရိုးသားသားပြောစမ်း၊ မင်း လွတ်နိုင်မယ်ထင်နေတာလား?"
ချန်ယွီက တောင်းပန်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကိုလွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို လိုက်ဖို့မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကျွန်မနာမည် ချန်ယွီပါ၊ ကျွန်မက ဝူရှို့လန်ရဲ့သမီးပါ။ ရှင်တို့ အန်တီဝူကို သိတယ်မလား…?"
"ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ လုနန်ကိုလည်း သိတယ်။ ကျွန်မ သူနဲ့အတူနေဖို့ ရှင်တို့နောက်ကို လိုက်လာတာပါ။ ကျွန်မ ဖေးကျန့်ကိုလည်း သိတယ်။ ကျွန်မတို့ အထက်တန်းကျောင်း အတူတူတက်ခဲ့တာ"
သူမက လုနန်ကို ကြည့်ရင်း ထပ်ပြောသည်။
"လုနန်၊ တစ်ခုခုပြောပါဦး! ငါတို့က အတူတူကြီးပြင်းလာတာလေ၊ နင် ငါ့ကိုဒုက္ခရောက်နေတာကို ဒီအတိုင်းကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး"
လုနန်သည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်မမှားပါက၊ ဤမိန်းကလေးသည် သူမကို 'ခွေးမ' ဟု ဆဲဆိုခဲ့ပြီး ယခု သူမ၏အကူအညီကို လိုချင်နေသည်။ သူမသည် လုနန် ကို အတိတ်က အညှိုးအတေးများကို လျစ်လျူရှုပြီး သူမကိုကယ်တင်ပေးမည့် သူတော်စင်တစ်ပါးလို့ ထင်နေတာလား။
ဖေးကျန့်သည် လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်ပြီး သူမကိုမေးခွန်းထုတ်သည်။
"မင်းက အန်တီဝူရဲ့သမီးလို့ပြောတယ်၊ ဒါဆို ဘာလို့ ပေါ်တင်မလာတာလဲ? ဘာလို့ လုနန် နောက်ကို လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်လိုက်နေတာလဲ?"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက် မလိုက်ရင် သူတို့က ငါ့ကို ဘာအာရုံစိုက်မှုမှ ပေးမှာမဟုတ်လို့ပဲ!"
"သူတို့" တွင် အန်တီဝူလည်း ပါဝင်သည်။
ရှောင်ကျိုးက သူမကိုချုပ်ထားသောကြောင့် ချန်ယွီ သည် လုံးဝအကူအညီမဲ့နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ လုနန် သည် သူမအတွက် စကားပြောပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီရဲလာသည်။ အကယ်၍ သူမ ဒုက္ခရောက်မည်ဆိုလျှင် လုနန်ကိုလည်း အလွယ်တကူ လွှတ်မပေးပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ဖေးကျန့် ကို မော့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"ဒီမိန်းမ၊ လုနန်က ဆင်းရဲသားတွေကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ချမ်းသာတဲ့သူတွေကိုပဲ ချစ်တာ။ သူက ရှင်တို့ ဖေး မိသားစုဆိုတဲ့ အမြင့်ကိုတက်လှမ်းနိုင်ကတည်းက သူ့ရဲ့အရင်းအချာမိဘတွေကိုတောင် သွားမတွေ့တော့ဘူး၊ အတူတူကြီးပြင်းလာတဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ ကျွန်မကိုပြောမနေနဲ့တော့။ သူက သူ့ရဲ့ဒုတိယဦးလေးသမီးရဲ့ အလုပ်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ ရှင်တို့မယုံရင် သွားစစ်ကြည့်လို့ရတယ်"
လုနန် - “…”
"အစ်မ၊ ကျွန်မ ဒီမှာရှိနေတုန်းပဲ၊ ဟယ်လို?"
ဖေးကျန့်သည် လုံးဝစိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် အန်တီဝူ၏ သမီးအကြောင်း ပိုမိုကြားချင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ လုနန်ကို အသရေဖျက်နေသည်ကို ကြားသောအခါ စကားဆက်ပြောရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ထပ်မံရှင်းလင်းချက်ကိုမစောင့်ဘဲ ဖေးကျီအန်း နှင့် ရှောင်ကျိုးတို့သည်လည်း ချန်ယွီ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသောစကားများကို နားထောင်ရန်မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားရသည်။ ဖေးကျီအန်း လုနန်ကို သွားကြိုသောအခါ ရှောင်ကျိုးသည် အိမ်ပြောင်းရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လု မိသားစု၏ ကပ်ပါးရပ်ပါးဆန်သောသဘာဝကို မြင်ခဲ့ကြပြီး၊ လုနန် ထိုလူများကို လျစ်လျူရှုခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ဤအခြေအနေအရ ချန်ယွီ၏ စကားများကို အလေးအနက်မထားနိုင်ပေ။ သူမ၏ပါးစပ်သည် လိမ်ညာမှုများဖြင့်ပြည့်နေပြီး၊ သူမကို ပိုမိုစစ်ဆေးရန်လိုအပ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။
အကယ်၍ ချန်ယွီသည် ဤမျှလောက်ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် သူမ၏ကံကြမ္မာကို သိရှိခဲ့ပါက သူမ တုန်လှုပ်သွားဖွယ်ရှိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ကျိုးသည် ချန်ယွီကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဖေးကျီအန်းက ဖေးကျန့် နှင့် လုနန်ကို အနီရောင်အဆောက်အအုံငယ်လေးသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။
လမ်းတွင် လုနန်သည် ခဏတာစဉ်းစားပြီး ချန်ယွီ အကြောင်း တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ချန်ယွီ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး၊ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အန်တီဝူကို မပြောပြကြနဲ့နော်။ သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ"
"ချန်ယွီက သတင်းစာထဲမှာ အန်တီဝူနဲ့ သားအမိအဖြစ်ကနေ အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ပြီလို့ ကြေညာခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူက အန်တီဝူရဲ့ခင်ပွန်းဟောင်းရဲ့ တရားမဝင်ဇနီးကို သူ့အမေအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့တယ်…"
သူမစကားပြောရင်း လုနန်သည် အန်တီဝူ၏ ခင်ပွန်းဟောင်းနှင့် တရားမဝင်ဇနီးအကြောင်းကို အတိုချုံးပြန်ပြောပြသည်။
"အဲ့တုန်းက အန်တီဝူရဲ့ခင်ပွန်းဟောင်း ချန်တာ့ရိုက သူ့ဇနီးနဲ့သမီးကို တခြားမိန်းမတစ်ယောက်အတွက် စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်။ အန်တီဝူက သူသေပြီလို့ထင်ပြီး ချန်ယွီနဲ့အတူ လီ မိသားစုမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ချန်တာ့ရို တရားမဝင်ဇနီးရဲ့အဖေက အများပိုင်-ပုဂ္ဂလိကပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးမူဝါဒကို စိတ်အားထက်ထက်သန်သန်နဲ့ ထောက်ခံခဲ့ပြီး အရာရှိငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်လာတော့ အရင်းရှင်နောက်ခံကလာတဲ့ လီ မိသားစုအတွက် ဘဝကိုခက်ခဲစေခဲ့တယ်"
"ချန်ယွီက အန်တီဝူကို လီ မိသားစုရဲ့ခေါင်းပုံဖြတ်မှုအတွက် လူသိရှင်ကြားရှုတ်ချဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ အန်တီဝူက ငြင်းဆန်ပြီး ချန်ယွီကို ပါးရိုက်ခဲ့တယ်။ သူ့ရည်မှန်းချက်မအောင်မြင်တော့ ချန်ယွီက သူ့အဖေရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့တရားမဝင်ဇနီးဆီကို လှည့်သွားပြီး၊ နှစ်အနည်းငယ်အကြာမှာ အန်တီဝူနဲ့ ဆက်ဆံရေးဖြတ်တောက်လိုက်ပြီလို့ သတင်းစာထဲမှာ ကြေညာခဲ့တယ်"
ထိုအချိန်က ချန်ယွီသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ သူမ၏ လုပ်ရပ်များသည် ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားလှသဖြင့် လူများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
လုနန်သည် အန်တီဝူအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ချန်ယွီသည် သတင်းစာမိတ္တူများကို လီ မိသားစုနှင့် အန်တီဝူတို့ မြင်စေရန်အတွက် အထူးတလည် ပို့ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
အန်တီဝူသည် စာမတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ငယ်စဉ်က သခင်လေးများနှင့် သခင်မလေးများ စာသင်ချိန်တွင် အတူလိုက်ပါခဲ့သည်။ သူမသည် စာဖတ်နိုင်ရုံသာမက တူရိယာတီးခတ်ခြင်းနှင့် စစ်တုရင်ကစားခြင်းတွင်လည်း သူမ၏စွမ်းရည်များကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ ချန်ယွီ ၏ နူးညံ့သောမျက်နှာသွင်ပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကြောင့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည့် အန်တီဝူ၏ လူငယ်ဘဝအလှကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ လီ မိသားစုသည် နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီး အန်တီဝူသည် လီဥယျာဉ်တွင် တစ်ယောက်တည်းကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ချန်ယွီကို နောက်တစ်ကြိမ်မမြင်တွေ့ရတော့ပေ။
ခုနက ချန်ယွီက သူမသည် ဖေးကျန့် ၏ အတန်းဖော်ဖြစ်ကြောင်းပြောပြီး ဖေး မိသားစု၏ လူမှုအဆင့်အတန်းကို တက်လှမ်းရန်ကြိုးစားနေကြောင်း "ဖွင့်ချ" ခဲ့သောအခါ၊ လုနန်သည် သူမ ထပ်မံပေါ်လာရသည့်အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
သူမသည် ဖေးကျန့်၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ ထူးခြားကြောင်း သတိပြုမိပြီး၊ ပီကင်း တက္ကသိုလ်သို့ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်မှ လုနန်သည် ဖေးကျန့်၏ မိထွေးဖြစ်လာသည်ကို သိရှိသွားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ချန်ယွီသည် အကျိုးအမြတ်အချို့ရရှိရန် အန်တီဝူ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးချနိုင်မည်ဟု ထင်ကာ ဖားယားရန်ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
သူမသည် စည်းကမ်းမလိုက်နာသော ဖေး မိသားစုမှ အမျိုးသားများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး၊ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှာပင် သူမ၏ အကြံအစည်မှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို သူမမသိခဲ့ပေ။
လုနန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စကားပုံတစ်ခုရှိသည်- ကိုယ်ကိုယ်တိုင် လိပ်ပြာသန့်နေလျှင် တံခါးလာခေါက်သောသရဲကို မကြောက်ရ။ ညလမ်းသိပ်လျှောက်သောသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် သရဲနှင့်တွေ့ကြုံရမည်သာ။
လုနန်၏ အန်တီဝူအကြောင်း ပြောပြချက်ကိုကြားပြီးနောက် ဖေးကျန့် သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုသို့သောဇာတ်လမ်းများသည် ဤခေတ်တွင် အံ့ဩစရာမဟုတ်သော်လည်း ကြေကွဲဖွယ်ရာနှင့် စဉ်းစားစရာကောင်းလှသည်။
ထိုညနေခင်းတွင် ဖေးကျန့် သည် အန်တီဝူကို အလုပ်များကူညီရာတွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကူညီခဲ့ပြီး၊ သူ၏စကားလုံးများသည် ချိုမြိန်စွာဖြင့် အန်တီဝူကို ချီးမွမ်းနေသဖြင့် သူမသည် ပြုံးမဆည်နိုင်ဖြစ်ကာ သူမ၏ အရေးအကြောင်းများသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် နက်ရှိုင်းလာသည်။
ကုရှောင်ဟွိုက်သည် ရှောင်ပိုင်ကိုကိုင်ကာ သူ၏အစ်ကိုနောက်သို့လိုက်နေပြီး၊ သူ၏ဖောင်းအိနေသောပါးပြင်များသည် မို့မောက်နေသည်။ ရှောင်ပိုင် သည် သူ၏ခွာများကိုကုတ်ခြစ်နေပြီး မောဟိုက်နေသည့်အလား လျှာထုတ်နေသည်။ ဤသေးငယ်သော ဝတုတ်ခွေးကလေးသည် ချီထားသည့်တိုင် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
ညစာစားပြီးနောက် ဖေးကျန့်သည် ကုရှောင်ဟွိုက်နှင့် ရှောင်ပိုင် နှစ်ယောက်လုံးကို ချီမကာ အန်တီဝူကို ပြောလိုက်သည်။
"အဘွားဝူ၊ ဒီည ကျွန်တော် ကလေးတွေနဲ့ ခွေးကို အိပ်ခေါ်သွားလိုက်မယ်။ သူတို့နိုးလာမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ကျွန်တော် အားလုံးကို ဂရုစိုက်လိုက်မယ်။ အဘွား အနားယူလို့ရပြီ"
ဖေးကျန့်သည် အန်တီဝူအတွက် ကြီးမားသောကျေးဇူးတစ်ခုပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရပြီး ဤလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ဆက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကလေးများကို အလိုလိုက်နိုင်ပြီး အန်တီဝူကို ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသို့လုပ်ဆောင်ချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
အန်တီဝူသည် ခဏတာတွေဝေသွားသည်။
"အာ…"
သူမသည် ကုရှောင်ဟွိုက်ကို ချစ်ခင်ပြီး ကလေးများနှင့်အတူအိပ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဟု မထင်ပေ။ သို့သော်လည်း ယနေ့တွင် ဖေးကျန့်သည် အလွန်လိမ္မာယဉ်ကျေးနေသောကြောင့် သူ၏ကမ်းလှမ်းမှုကို မငြင်းပယ်ချင်ပေ။ ထို့ကြောင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်အတွက် အကောင်းဆုံးကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ပြီးပြည့်စုံသောနားလည်မှုတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ညစာစားပြီးသည်နှင့် လုနန်သည် စာကြည့်ခန်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူမသည် အင်္ကျီလက်များကိုခေါက်တင်ပြီး ဖေးကျန့်၏ အတန်းချိန်ဇယားကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လေ့လာမှု သင်တန်းများကို ဂရုတစိုက်စီစဉ်ပေးလိုက်သည်၊ သို့မှသာ သူသည် ဘတ်စကက်ဘောကစားရန်၊ သူ၏ညီလေးကို နှောင့်ယှက်ရန်၊ သို့မဟုတ် ခွေးနှင့်ပွေ့ဖက်ရန် အချိန်မရှိစေရန်ဖြစ်သည်။ ဒီညပြီးနောက် ဖေးကျန့် သည် ညစာစားပြီးသည့်တိုင် စာလေ့လာရဖွယ်ရှိသည်။
ဤသည်မှာ လုနန်၏ အချိန်ဇယားသည် မည်မျှပြည့်ကျပ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။